உலகம் சிதைந்திருக்கு.
பற்பல ஆண்டுகளுக்கு முன், பெரும் சக்தியோடு பிறந்த ஆண்கள்
இருளை கூண்டுக்குள் அடைக்க முடியுமென நம்பினர்.
அது ஆணவம்.
அவர்கள் தோற்ற போது, கடல்கள் கொதித்தன, மலைகள் விழுங்கப்பட்டன,
நகரங்கள் எரிந்தன,
ஐஸ் செடாய் பெண்கள் எல்லாவற்றையும் மீட்டெடுக்க விடப்பட்டனர்.
இப்பெண்கள் எல்லாவற்றையும் விட ஒன்றை நினைவில் வைத்தனர்,
உலகத்தின் சிதைப்பை ஏற்படுத்திய ஆண்.
அவனுக்கு டிராகன் என்று பெயரிட்டனர்.
இப்போது, இவன் மீண்டும் பிறந்திருக்கிறான்.
எங்கே, யாருக்கென தெரியாது, மறுபிறவி எடுத்தது பெண்ணாகவா ஆணாகவா தெரியாது.
உறுதியாக தெரிந்த ஒரே விஷயம், இந்த குழந்தைக்கு சரியான வயதாகி விட்டது
நாம் அவர்களை கண்டுபிடித்தாகணும்...
இருள் கண்டுபிடிக்கும் முன்.
சீக்கிரம்!
நில்லுங்கள்!
நில்லுங்கள் என்றேன்!
நாம இப்படி சாகக் கூடாது.
சண்டை போட முடியும். உபயோகி.
காயப்படுத்தாதீங்க.
அது அவன் தவறில்லை.
யாரைப் பற்றி பேசுகிறாய்? இங்கு வேறு யாருமே இல்லை.
ஏற்கனவே அவனுக்கு பைத்தியம்தான்.
என்ன செய்ய வந்தோமென புரிகிறதா?
அது பரிசு.
நிஜமாக நீ எனக்கு நன்றி கூறணும்.
இந்த சக்தி.
அது பெண்களுக்கானது... பெண்களுக்கு மட்டுமே.
அதை நீ தொடும்போது...
கறை படுத்துகிறாய்.
தயவுசெய்யுங்க.
வேண்டாம்.
-தயவுசெய்யுங்க. -சகோதரிகளே.
தயவுசெய்து. வேண்டாம்!
தயவு செய்யுங்க!
இது அவனில்லை.
அவன் 20 வருடங்கள் முன்பு பிறந்தான்,
டிராகன் மறுபிறவி எடுப்பான் என்று தீர்க்கதரிசனத்தில் சொன்ன அன்றே.
-அவனால் சக்திமூலத்தை தொட முடிகிறது. -இது அவனில்லை.
-அடுத்தது எங்கே? -ரெட்டையாறு.
அங்கே நான்கு டவேரன்கள் வதந்தி உள்ளது, எல்லாருக்கும் சரியான வயது.
பழைய ரத்தம் அந்த மலைகளில் ஆழமாக ஓடுகிறது.
வரக்கூடியதற்கு அவர்களை தயார் செய்திருக்குமென நம்புவோம்.
த வீல் ஆஃப் டைம்
நீ எங்களின் பகுதி என்றும், நாங்கள் உன்னில் ஒரு பகுதி என்றும்,
இந்த பின்னல் உனக்கு நினைவூட்டும்.
பெண் எனில் எப்போதும் தனியாயிருப்பது, தனியாகவே இல்லாமலும் இருப்பது.
எனவே, இருள் உன்னை சூழந்து
உனக்கு ஒளி தெரியாத போது, இந்த பின்னலை தொட்டு
நாங்கள் அனைவரும் உன் முன் நிற்பதாக உணர்ந்திடு.
நாங்கள் உன்னோடிருக்கிறோம்.
ரெட்டையாறின் வித்தகியாக,
பெண்கள் வட்டத்திற்கு உன்னை வரவேற்பது என் கௌரவம்.
வலிமையாக இரு, எக்வீன்.
ஆற்றை நம்பிடு.
இந்த சாலை சின்ன மான் பாதையாக மலையிலிருந்து கீழே வந்தது
எனக்கு நினைவிருக்கு.
-நகரத்துக்கு கம்பளி எப்படி போச்சு? -சுமந்தேன்.
அப்புறம் பிராந்தி?
அது வீட்டில் உள்ளது. உங்கம்மா நல்லா குடிப்பா.
இப்ப நிறைய ஓநாய்கள்.
ஏதோ அவற்றை மலையிலிருந்து கீழே தள்ளுகிறது.
நீ சிறுவனாக இருந்தபோது,
உன்னை இந்த காட்டில் தனியாக பழங்கள் தேட அனுப்புவோம்.
எப்போதுமே எக்வீனுக்காக ஒரு கூடை தனியாக எடுத்து வைப்பாய்.
நான் முட்டாளாக இருந்திருக்கிறேன் போல.
உழவுத் திருவிழாவில் ஆப்பிள் பிராந்தி
இருக்காதென காப்லின்ஸும், கொங்கர்ஸும் கவலைப்பட்டாங்க.
அதன் ஒரு நிமிடமும் நினைவில் இருக்க வேண்டாம்.
சரி, கனவான்களே, பெண்மணியே,
இன்றிரவு என்னை பொறுத்ததற்கு நன்றி சொல்ல விரும்பறேன்.
உங்க பணத்தை பிரிவது சுலபமில்லை என தெரியும், ஆனால்...
-அடுத்த முறை கிடைக்கும், மேட். -அடுத்த முறையா? இப்பவே எப்படி?
-யாராவது? -பந்தயம் வைக்க உன்னிடம் ஏதுமில்லை.
வா, உட்கார்.
-நலமா? தங்கைகள் எப்படி இருக்காங்க? -நீ கடன் தரலாம்.
ஒரு ஆட்டம். நாம் மூவரும். பழைய நட்புக்காக, சரியா?
-வேணாம். பேசிட்டிருக்கோம். -எதைப்பற்றி.
நீ மணமானவன். வாழ்க்கை முடிஞ்சுது. ராண்ட் எக்வீனுக்கு ஏங்கறான்,
மலைகளில் குளிருடன், அவன் கதகதப்புக்கு ஆடுகள் மட்டுமே.
-நீ கேள்விப்பட்டியா? -எதைப்பற்றி?
போன வாரம் சிலர் கம்பளியோடு டாரென் ஃபெர்ரி போனாங்க.
ஊரில், வீரர்கள், கூலிப்படை தெற்கு நோக்கி போனார்களாம்.
-ஏன்? -கேல்டனில் போர் என்றார்களாம்.
கேல்டனிலா? யாருக்கு கவலை?
-கேலி காப்லின் சொன்னாளா? -அதனால?
உன்னை சும்மாவே ஏமாத்திடுவா.
அப்ப, வாங்க, விளையாடுவோம்.
-வேணாமா? -வேணாம்.
வேணாமா? சரி. பரவாயில்லை.
போதும் நிறுத்துங்க.
டான்யா?
-எவ்வளவு பணம் போச்சு? -கணக்கு விட்டுப்போச்சு.
ஆனால் போதுமானதை விட அதிகம்தான்.
மகளே, நீ திரும்பிட்டே.
நான் கவலைப்பட்டேன்--
வா. கையில் கிண்ணம் இல்லாதவர்களால் பணத்தை இழக்கறோம்.
இல்லை. இன்றிரவு எங்களோடு குடிப்பாய்.
மேரின்! உன் மகளுக்கு ஒரு பானம்!
அனைவரும், கொண்டாடுங்க.
-கொண்டாடுங்க! -கொண்டாடுங்க!
இன்று சடங்கு எப்படி போச்சு?
உண்மையில், தெரியாது. நாங்க இன்னும் பேசலை.
-அவ நிச்சயமா வேலையா இருக்கா. -ஆமாம். ஆமாம், நிச்சயமா.
பெயரை கூறுங்கள், அந்நியரே.
லான் மாண்ட்ரகோரன்.
இது மொய்ரெய்ன்.
பெண்மணியே, நான் உதவலாமா?
எங்கள் குதிரைகளுக்கு தொழுவங்களும், இரவு தங்க அறையும் தேவை.
இரு படுக்கைகளும் புதிய துணி. அவ்வளவே தேவை.
நிச்சயமாக, மொய்ரெய்ன் செடாய்.
ஐஸ் செடாய்?
நீங்கள் இப்படி வாங்களேன்.
சாதாரண நபர் போல தெரியறாங்க.
-எனக்கு தெரியாது-- -அமைதி.
அவங்களுக்கு என்னவெல்லாம் கேட்குமோ.
தெற்கில் போருக்கு போறாங்களோ?
கதைகளில், ஒரு ஐஸ் செடாய் போரை தனியா மாத்திடுவாங்கன்னு சொல்றாங்க.
எங்கே போறாங்கன்னு கவலை இல்லை.
அவங்க போனதும் நாமெல்லாம் சந்தோஷமா, பாதுகாப்பா இருப்போம்.
லைலா எங்கே? ஒருவேளை பட்டறையில் இருப்பாள்.
தனியாக இரும்பு அடிக்க கடினம்.
எக்வீனிடம் சொல்லுங்க.
இங்கே என்ன செய்யறே? எல்லாரும் விடுதியில் இருக்காங்க.
அவ சடங்குக்கு கூட நீ போகலைன்னாங்க.
உன்னை நேசிக்கிறேன்.
தெரியும்.
அம்மா? இங்கே என்ன செய்யறீங்க?
மற்றவங்களைப் போலத்தான்.
அப்பா எங்கே?
ஊர் முழுதும் அவரை பார்க்க கூடிய இடத்தில். மோசமானவர்.
பெண்களோடு யார் இருக்காங்க?
அந்த பன்றி!
வாங்க. வீட்டுக்கு போகும் நேரமாச்சும்மா.
-எங்கே வேணும்னாலும் போவேன்! -தயவுசெய்து.
மேட்டி, அம்மாவுக்கு மறுபடி உடம்பு சரியில்லையா?
-நல்லா இருக்கேன், சின்ன சிறுக்கி. -நல்லா இருக்காங்க. கவலை படாதே.
நீ உங்க அப்பா போலவே இருக்கப் போறே.
எனக்கு தெரியும்.
அவரைப் போலவே மோசமா.
ஹேய்.
நீங்க இருவரும் என்கூட வந்து தூங்குங்களேன்? அம்மா, அப்பாவுக்கு பதிலாக.
நல்லது. வாங்க, அப்ப.
ஆயிரம் போர்கள் மலைக்கு கீழுள்ள நிலங்களை அழித்துள்ளது
ரெட்டையாறு மக்கள் முன்பை விட இப்போது
கவனம் செலுத்த தேவையில்லை.
முட்டாள் காரணங்களுக்கு, முட்டாள்கள், முட்டாள்களை கொல்வது போர்.
ஐஸ் செடாய் போரிட மாட்டாங்க.
வெண்கோட்டையிலிருந்து உலகின் சரங்களை ஆட்டுவர்.
ஒன்று இங்கு இருக்குமெனில்...
அவங்களும் நம்மைப் போல உழவுத் திருவிழாவை அனுபவிப்பாங்க.
ராண்ட், எக்வீன். நீங்க இருவரும் பாத்திரங்களை கழுவலாமே?
நிச்சயமா.
நீ என்னை தவிர்க்கிறே.
அல்லது நீ தனியாக மாட்டும்வரை காத்திருந்திருக்கலாம்.
இன்று எப்படி போச்சு?
-அதைப்பற்றி பேச முடியாது-- -நான்தானே.
நல்லா போச்சா இல்லையான்னாவது சொல்லலாமே.
அது...
நல்லா போச்சு.
மன்னிக்கணும். அது வந்து, நைநீவ் சொன்னதை பற்றி யோசிச்சிட்டிருந்தேன்--
தெரியுமா, எங்கப்பா சொன்னார்
உனக்கு தர கூடைகளில் பழம் பொறுக்கி எடுப்பேன் என.
சின்ன பையனாக இருந்தபோது.
காதலில் விழுந்தவனைப்போல.
கேட்க இனிமையா இருக்கு.
நாள் முழுக்க அது உன் பையில் இருந்ததா?
இருக்கலாம்.
இங்கே வா.
சூடாக இருக்கலாம்.
-இது இருப்பதே ஆச்சரியம். -சூடாக இருக்கலாம்.
பரவாயில்லையா?
ரொம்பவே.
என்ன விஷயம்?
இவர்களில் ஒருவரென தோன்றுதா?
யார் அது?
நீ என்னை தூங்க விட்டுட்டே.
அதை பேச எனக்கு உரிமை இருக்கிறது போல நடக்கிறே.
இன்று அங்கே என்ன நடந்தது?
இன்று இல்லை. முன்பே.
நைநீவ், என்னை அவங்களிடம் பயிற்சி எடுக்க சொன்னாங்க.
வித்தகி ஆக படிக்கச் சொன்னாங்க
-என்ன? இல்லை, நீ-- -அவங்க கேட்டாங்க.
ஆமாம், இல்லைன்னு எதுவும் சொல்லலை.
நிஜமாகவா?
நான் அவங்களோட பணிபுரிஞ்சா, காற்று சொல்வதை கேட்க முடியும்ங்கிறாங்க.
வித்தகியாக இருப்பது, தனிமையான வாழ்க்கை.
கணவன் கிடையாது.
பிள்ளைங்க இல்லை.
நான் தூங்க போகணும்.
ராண்ட்.
எங்களுக்கு இனிப்பு வேணும்...
உழவுத் திருவிழா வாழ்த்துக்கள். வாழ்த்துக்கள்.
இல்லை. இனிப்புகள் கிடையாது.
காலை உணவுக்கு சீக்கிரமா?
உங்கம்மாவின் ரொட்டிக்கு சீக்கிரமே இல்லை.
நான் எழும்முன் போயிட்டான்.
மேட் காதன், என் சிறந்த, ஏழை வாடிக்கையாளர்.
நான்தான் ஒரே வாடிக்கையாளர்.
அப்ப, இந்த வருஷம் எனக்கு என்ன வெச்சிருக்கே?
அடடே. அசல் தங்கமில்லை, துரதிர்ஷ்டவசமாக.
அசல்தான். மூன்று மார்க்காவது மதிப்பிருக்கும்.
இருக்கலாம். ஆனால் அதை இங்கே ஊரில் விற்க முடியுமா?
-ஒரு மார்க் தர்றேன். -இரண்டு.
பாதி மார்க்.
மூன்று விளக்கு தர்றேன், அதுவே உனக்கு அதிர்ஷ்டம் என்பேன்.
நீ மோசமானவன், பதன் ஃபிய்ன்
எப்போதும்போல் மகிழ்ச்சி.
நேற்றிரவு நீ தூங்கலை.
கண்ணிலியில் ஒருவர் ஏற்கனவே இங்கிருக்காங்களா?
அப்ப இன்று நம்மிருவருக்கும் வேலை இருக்கு.
இங்கே இருப்பேன்னு நினைச்சேன்.
இங்கே மேலே வரும்போது, நான் எதைப்பற்றி யோசிப்பேன் தெரியுமா?
இங்கு என் வாழ்க்கையை பற்றி யோசிப்பேன்...
ரெட்டையாறில்.
கட்டப்போகும் வீட்டைப்பற்றி.
என் மனைவியைப்பற்றி.
நான் செய்தது போல் என் பிள்ளைகள் இந்த காட்டில் ஓடுவது பற்றி.
-நான்-- -எனக்கு தெரியும்.
ஏற்கனவே தெரியும்.
இந்த ஊரில் உங்களை தலைவி என்கிறாங்க, வித்தகி, நீங்க இங்கே மொழுகறீங்க.
இந்த குளம் புனிதமானது. இதை சுத்தம் செய்வது பெருமை.
-இங்கே என்ன செய்யறீங்க? -நடக்க விரும்பினேன்.
-ரெட்டையாறிலா? -நான் உங்களை அதையே கேட்கலாம்.
நீங்க இந்த ஊர் இல்லை தானே?
குழந்தையா இருக்கையில் பழைய வித்தகி இங்கே கூட்டி வந்தார்.
பெற்றோர் இறந்த ஒரு குழந்தை.
யாருக்கு எப்போதென சரியாக நினைவில்லை. இந்த சின்ன ஊர்களில் அதுதான் விஷயமே.
யாரும் எந்த பதிவுகளையும் வைக்கிறதில்லை. பிறப்புகள், இறப்புகள்.
எங்களுக்கு நினைவில்லை என்றில்லை.
பழைய வித்தகி, என்னை வளர்த்தவர்...
அவங்களுடைய 13 வயதில், காற்று சொல்வதை கேட்க முடியுமென உணர்ந்தார்.
வெண்கோட்டைக்கு போனார்.
அவர் நடந்தார்...
இங்கிருந்து.
பல மாதங்களானது.
அவர் அங்கே வந்த போது,
உங்கள் சகோதரிகள் அவரின் கிழிந்த துணிகளை பார்த்து,
நாட்டுப்புற உச்சரிப்பை கேட்டு,
அவரை விலக்கினர்.
அவர் சிறியவர், சின்ன ஊரை சேர்ந்தவர்,
ஆனால் அவர் இறக்கும் தினம் வரை நினைவு வைத்திருந்தார்.
நானும்தான்.
நீங்க வித்தகியாக இளமையானவர் என்கின்றனர் மக்கள், ஒத்துக்க மாட்டேன்.
நீங்க வலிமையானவரென நினைக்கிறேன். அந்த பின்னலை போட்டு, என்ன,
ஓரிண்டு வருடங்களே ஆயிருக்குமா?
-ஐந்து வருடங்களாச்சு. -அப்ப உங்களுக்கு 25 வயதா?
-இருபத்தி ஆறா? -என் வேலையை செய்ய முடியாது என்றில்லை.
நீங்கள் எப்படி நினைத்தாலுமே, அது இந்த ஊரை பாதுகாப்பது.
தேவைப்பட்டால், உங்களிடமிருந்தும்.
நடையை அனுபவியுங்க.
கொண்டாடுங்க, பசங்களா.
இன்னொரு வருடத்தின் அனுபவங்களை கடந்தாச்சு.
சரி. சொல்லு.
என்ன சொல்லணும்?
-ஒன்றுமில்லை. -அபத்தம்.
-எக்வீனோடு ஏதாவது ஆச்சா? -என்ன ஆச்சு?
அவ்வளவு மோசமா?
அது கேட்குதா?
தப்பாக... ஒலிக்கிறது.
அதற்கு என்ன அர்த்தம்?
எனக்கு தெரியாது.
அதைப்போல நான் எதையும் கேட்டதில்லை.
மேட், நேற்றிரவு உனக்கு அதிர்ஷ்டம் இல்லைன்னு கவனிச்சோம்.
ராண்டும் நானும் சேர்த்தோம்.
பெண்களுக்கு விளக்குகள் வாங்க.
நல்லா இருப்போம்.
-நன்றி. -சரி, நான் வீட்டுக்கு போகணும்.
-மலை மீது ரொம்ப நேரம் இருக்காதே. -மாட்டேன்.
ஒருவேளை உழவுத் திருவிழாவில் இருக்கணுமோ. அவங்களுக்கு மெழுகுவர்த்தி ஏத்த.
அவ ஆன்மாவை நம்மிடம் திருப்புவதுதான் முக்கியமான விஷயமே.
எங்கிருந்து செய்கிறோம் என்பது முக்கியமில்லை.
காலச்சக்கரம் ஒருவரின் ஆன்மாவை மீண்டும் உலகிற்கு
திருப்ப எத்தனை காலமாகும்?
தெரிய ஆசை, ஆனா முன் ஜென்மங்கள் யாருக்கும் நினைவில்லாதிருக்க காரணமிருக்கும்.
நமக்கு கொடுக்கப்பட்ட வாழ்க்கையை சிறப்பாக வாழ்வதே நம்மால் முடியும்.
அதிலிருந்து ஆறுதல் பெறலாம்.
என்ன நடந்தாலுமே, என்ன வலியை எதிர்கொண்டாலும்,
மனமுடைந்தாலும்,
மரணமே வந்தாலும்...
சக்கரம் சுத்திட்டிருக்கும்.
எப்போதும்.
மீண்டும் முயற்சிப்போம்.
போன முறையை விட கொஞ்சம் சிறப்பாக செய்யலாம்.
வாங்க இப்போ. நம் அன்பானவர்களின் ஆன்மாக்கள்
நம்மிடம் திரும்பணுமெனில்,
அதற்கு தகுதியானதை நாம காட்டணும்.
வாங்க!
திராவகர் மேதியோடு உள்ளனர்.
மிக அதிகம். நாம் இப்போதே கிளம்பணும்.
அவர்களில் யாரென்று உனக்கு தெரியுமா?
தெரியாது.
டாம்? டாம், என்ன பிரச்சினை?
கீழே குனி!
நைநீவ், என்ன நடக்கிறது?
அவையெல்லாம் என்ன?
-இருங்க! -இருங்க!
யார் அவங்க?
அம்மா, அப்பா. தங்கைகள் எங்கே?
-இங்கேதான் இருந்தாங்க. நான்-- -தங்கைகள் எங்கே?
எனக்கு உதவுங்க!
அதை அழுத்தி விடு.
அங்கே.
அதோ. நின்னுடுச்சு. நின்னுடுச்சு.
நன்றி. நன்றி...
அப்பா! அது என்னது?
ராண்ட்! ஓடு!
அப்பா!
ஹேய்! இங்கே!
-அப்பா? அப்பா? -நீ நல்லா இருக்கியா?
நல்லா இருக்கேன். அது திராவகன்.
நீ இங்கிருந்து கிளம்பணும்.
நீ போகணும்.
-போ. -இல்லை. நைநீவிடம் கூட்டி போறேன்.
ஒளிக்கு நன்றி!
நிஜமான விருந்து வேணுமா? வந்து இதை எடுத்துக்கோ.
போங்க! போங்க!
என் கையை பிடி! போ!
ஓடு, லைலா! ஓடு!
ஓடு!
மேட்டி! உதவி செய்!
ஹேய்! ஹேய்!
பரவாயில்லை. நான் இருக்கேன். நான் இருக்கேன். நான் இருக்கேன்.
கவலை படாதீங்க, சரியா. நாம கண்ணாமூச்சி ஆடினது நினைவிருக்கா? இருக்கா?
காட்டில் பெரிய கருவாலி. போகலாம்.
நைநீவ்! நைநீவ்!
இல்லை!
இல்லை, லைலா. இல்லை... லைலா, வேண்டாம்.
என்னைப் பார். என்னைப் பார். என்னைப் பார்.
நைநீவ்!
-வா, வா. வா, வா. -நைநீவ், இல்லை!
நிறைய இருக்கின்றன.
ஒளியே, வலிமை தா.
எக்வீன்...
ஒளிக்கு நன்றி.
எங்கப்பா... அவருக்கு உதவி தேவை.
நைநீவ் எங்கே?
அவங்க போயிட்டாங்க.
நீ உதவ முடியுமா?
சீக்கிரம்.
-என் பிள்ளைங்க. -அம்மா!
என் மகளுங்க.
-நல்லா இருக்கீங்க. -அம்மா!
ஒளிக்கு நன்றி.
பெர்ரின்!
அது திராவக விஷம்.
நீங்க வந்தீங்க, மறுநாள் இதுங்க எல்லாம் வந்தது.
நான் வந்த காரணத்துக்குதான் அதுங்களும் வந்தது.
உங்களுக்காக.
உங்க நால்வருக்காக.
இருபது வருஷம் முன், வெண்கோட்டையில் ஒரு பெண் இருந்தாங்க.
வெள்ளையான கண்களோடு பிறந்த ஐஸ் செடாய், அவங்க எதையும் பார்க்க முடியாது.
இருந்தும், சக்கரம் சுழல்வதை கண நேரத்தில் பார்த்திருக்காங்க.
அந்தகாரன் விழிக்கிறான்.
அவன் முணுமுணுப்புகள் எங்க மனதில் ஏற்கனவே கேட்கின்றன.
ஆனால் அவனை எதிர்த்து போராட ஒருவன் இருப்பான்.
டிராகன் மறுபிறவி எடுத்துள்ளான்.
அது உங்களில் ஒருவர்.
உங்களுக்கு முழுசா பைத்தியம்.
மொய்ரெய்ன்.
-அவை என்ன? -அந்தகாரனின் படை. இன்னும் திராவகர்.
குறைந்தது முந்நூறு.
-எப்படி வந்ததுங்க? -குதிரைகளை கொண்டு வா.
-நீங்க போக முடியாது. -நீங்களும் வர்றீங்க. நாலு பேரும்.
நீங்கள் நினைத்தது போல் உங்கள் வாழ்க்கை இருக்காது.
இந்த மலைகளில் நீண்ட காலமா, உலகில்
நடப்பது உங்களை பாதிக்காது என வாழ்ந்து விட்டீர்கள்.
-அப்படியே வர முடியாது. -உங்கள் பின் உள்ளன.
உங்களை தொடர்வார்கள்.
இங்கே இருந்தால், இங்கே தான் வருவார்கள்.
எதையும், யாரையும் விட மாட்டார்கள்.
நிறுத்த என்னால் ஏதும் செய்ய முடியாது.
வெண்கோட்டையையும், ஐஸ் செடாயின் மற்ற
சகோதரிகளையும் அடைவதே நம் ஒரே வாய்ப்பு.
நேரமில்லை. நாம இப்பவே கிளம்பணும்.
காலச்சக்கரம் சுற்றும், யுகங்கள் வந்து கடக்கும்,
கதைகளாகிப் போகும் நினைவுகளை விட்டுப்போகும்.
கதை கட்டுக்கதையாகும்,
கட்டுக்கதையும் மறக்கப்படும்,
அதை அளித்த யுகம் மீண்டும் வரும்போது.
மூன்றாம் யுகம் என்று சிலரால் அழைக்கப்பட்ட காலத்தில்
பனிப்பாறை மலைகளில் ஒரு காற்று எழுந்தது.
காற்று தொடக்கம் அல்ல.
காலச்சக்கரம் சுற்றுவதற்கு தொடக்கமோ, முடிவோ கிடையாது.
ஆனால் அது ஒரு தொடக்கம்.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ஹேமலதா ராமச்சந்திரன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் தீபிகா ராவ்