Dünya kırıldı.
Yıllar yıllar evvel büyük güçle doğan adamlar
karanlığı hapsedebileceğini sandı.
Kibir.
Hüsrana uğrayınca denizler çalkalandı, dağlar yutuldu,
şehirler yandı
ve işleri düzene sokmak tüm Aes Sedai kadınlarına kaldı.
Bu kadınların her şeyden evvel anımsadığı bir şey vardı,
Dünyanın Kırılışı'na yol açan adam.
Ona Ejder adını verdiler.
Şimdi bu adam yeniden doğdu.
Nerede, hangi aileye, kız mı yoksa erkek olarak mı doğdu bilmiyoruz.
Emin olduğumuz tek şey bu çocuğun yaşının geldiği
ve onu karanlıktan önce
bulmamız gerektiği.
Acele et!
Dur!
Dur dedim!
Bu şekilde ölemeyiz.
Savaşabilirsin. Gücü kullan.
Ona zarar verme.
Onun suçu yok.
Kimden söz ediyorsun? Burada başka kimse yok.
Delilik çoktan onu ele geçirmiş.
Ne için geldiğimizi görüyor musun?
Bir lütuf.
Teşekkür bile etmen gerek.
Bu güç.
Yalnız ama yalnız kadınların.
Siz erkekler elinizi sürünce
onu kirletiyorsunuz.
Lütfen.
Hayır.
-Lütfen. -Kardeşlerim.
Lütfen. Hayır!
Lütfen!
O değil.
Yirmi yıl evvel doğdu,
Yenidendoğan Ejder kehanetinin bulunulduğu günde neredeyse.
-Kaynak'a dokunmayı başardı. -O değil.
-Sırada neresi var? -İki Nehir.
Orada tam yaşında dört Ta'veren olduğuna dair söylentiler var.
Atalarımızın kanı bu dağlarda akıyor.
Umalım da olacaklar için hazırlıklı olsun.
ZAMAN ÇARKI
Bu örgü bizim parçamız olduğunu, bizim de senin parçan olduğunu
sana anımsatacak.
Kadın olmak daima yalnız kalmak ve hiç yalnız kalmamaktır.
Karanlık çevreni sardığında
ve bir ışık göremediğinde bu örgüye dokun
ve hepimizin huzuruna geleceğimizi bil.
Yanında duracağımızı.
İki Nehir'in Hikmet'i olarak
seni Kadınlar Çemberi'nde karşılamaktan şeref duyarım.
Güçlü ol Egwene.
Nehre güven.
Bu yolun dağlarda kıvrılan bir geyik patikası olduğu
zamanı bilirim.
-Kasabaya nasıl yün götürürdün? -Sırtımda.
Peki konyak?
Evde kalırdı. Annen içsin diye.
Kurtlar çoğaldı.
Bir şey onları aşağılara yöneltiyor.
Sen daha el kadarken
böğürtlen topla diye seni bu ormana salardık.
Hep Egwene'e götürmek için bir sepetini ahırda saklardın.
Ne aptalmışım meğerse.
Coplin'ler ve Conger'lar
bu Bel Tine'da elma konyağı biter diye tasalanıyorlardı.
Tek bir anını bile hatırlamasınlar.
Pekâlâ beyler ve hanımefendi,
bu gece bana katlandığınız için teşekkür etmek istiyorum.
Paranızla vedalaşmanız eminim zordur ama...
-Başka sefere Mat. -Başka sefere mi? Şimdiye ne dersin?
-Kimse yok mu? -Koyacak bir şeyin kalmadı.
Gel, otur.
-Nasılsın? Kardeşlerin nasıl? -Borç verebilirsin.
Tek oyun. Üçümüz. Eski zamanların hatırına, olur mu?
-Yapma. Laflıyoruz. -Ne hakkında?
Sen evlisin. Hayatın bitti. Rand de onu ısıtacak tek kuzusuyla
soğuk dağ havasında Egwene'in hasretini çekiyor.
-Duydunuz mu? -Neyi duyduk mu?
Birkaç yerli geçen hafta yünlerle Taren Ferry'ye gitmişler.
Kasaba güneye giden askerler ile doluymuş.
-Neden? -Ghealdan'da bir savaş varmış.
Ghealdan mı? Kimin umurunda?
-Calle Coplin mi söyledi? -Ne olmuş?
O kız ağzına işese yağmur yağdı der.
Hadi, oynayalım.
-Hayır mı? -Hayır.
Hayır mı? Öyle olsun.
Sıktınız çocuklar.
Danya?
-Bugün ne kadar kaybetti? -Sayamaz oldum.
Ama gereğinden fazlaydı.
Kızım, dönmüşsün.
Çok telaşlandım...
Hadi. İçmeyen herkes bizi zarara sokuyor.
Hayır. Bu gece bizimle içeceksin.
Marin! Kızına içki koy!
Şerefe millet.
-Şerefe! -Şerefe!
Bugün tören nasıldı?
Pek bilmiyorum. Henüz konuşmadık.
-Eminim meşguldür. -Evet, eminim.
Adını bağışla yabancı.
Lan Mandragoran.
Bu da Moiraine.
Leydim, yardımcı olabilir miyim?
Atlarımız için ahır ve bu gecelik bir oda istiyoruz.
İki yatak ve temiz çarşaf. Tek istediğimiz bu.
Elbette Moiraine Sedai.
Aes Sedai mı?
Bu taraftan buyurun.
Normal birine benziyor.
-Bilemedim... -Sessiz ol.
Ne duyacağı belli olmaz.
Belki güneydeki savaşa gidiyordur?
Hikâyelerde tek bir Aes Sedai savaşın seyrini değiştirebilir derler.
Nereye gittiği umurumda değil
fakat vardığında daha mutlu ve güvende olacağız.
Laila nerede? Muhtemelen demirhanededir.
Demiri tek dövmesi zordur.
Egwene'e selam söyleyin.
Burada ne işin var? Herkes handa.
Törenine bile gitmemişsin.
Seni seviyorum.
Biliyorum.
Anne? Burada ne yapıyorsun?
Herkesin yaptığını.
Babam nerede?
Tüm kasabanın gözünün önünde. Aşağılık herif.
Kızların başında kim var?
İtoğluit!
Hadi. Eve gitme vakti anne.
-Nereye istersem giderim! -Lütfen!
Mattie, annem yine mi hastalandı?
-Bir şeyim yok bacaksız yelloz. -İyi. Merak etme.
Sen de tıpkı baban gibi olacaksın.
Biliyorum.
Onun gibi aşağılık olacaksın.
Hey.
Bu gece annem ile babam yerine benimle yatmaya ne dersiniz?
Güzel. Yatalım o zaman.
Dağın altındaki diyarlarda binlerce savaş verildi
ve İki Nehir halkının da bu saatten sonra
aldırış etmesine lüzum yok.
Savaş aptalca sebeplerle aptalların birbirini öldürmesidir.
Aes Sedai'lar savaşmazlar.
Beyaz Kule'den dünyanın iplerini çekiştirirler.
İçlerinden biri buradaysa...
O da bizler gibi yarın Bel Tine'ın tadını çıkaracaktır.
Rand, Egwene. Bulaşıkları siz halletsenize.
Elbette.
Benden kaçıp duruyorsun.
Ya da seni yakalayana dek doğru anı bekliyordum.
Bugün nasıl geçti?
-Konuşamam... -Biz bizeyiz.
İyi miydi yoksa kötü müydü, onu söyle bari.
Şey...
İyiydi.
Üzgünüm. Nynaeve'in söylediği bir şey aklımı kurcalıyor...
Babamın dediğine göre senin için
eskiden sepet dolusu böğürtlen toplarmışım.
Ben çocukken.
Deli divane bir âşık gibi.
Kulağa sevimli geliyor.
Tüm gündür cebinde miydi?
Olabilir.
Gel buraya.
Daha sıcak olabilirdi.
-Bunu bulduğuma bile şaşırdım. -Daha sıcak olabilirdi.
Daha iyi mi?
Fazlasıyla.
Ne oldu?
Sence onlardan biri mi?
Hangisi?
Beni uyandırmamışsın.
Sanki söz hakkım var gibi konuşuyorsun.
Orada bugün ne oldu?
Bugün değil. Daha öncesinde.
Nynaeve benden çırağı olmamı istedi.
Günün birinde Hikmet olmak üzere çalışmam için.
-Ne? Hayır, sen... -Sordu.
Evet veya hayır demedim.
Gerçekten mi?
Onunla çalışırsam rüzgârı dinleyebileceğimi düşünüyor.
Hikmet hayatı yalnız geçer.
Ne koca.
Ne çocuk.
Ben yatağa gideyim.
Rand.
Şeker istiyoruz...
Mutlu Bel Tine'lar. Mutlu Bel Tine'lar.
Hayır. Size şeker yok.
Kahvaltı için çok erken değil mi?
Annenin ekmeği için asla erken değil.
Ben uyanmadan gitmiş.
Mat Cauthon, en iyi ve en fakir müşterim.
Görünüşe göre tek müşterinim.
Bu yıl benim için elinde ne var?
Hay aksi. Maalesef gerçek altın değil.
Gerçek altın. En az üç marka eder.
Muhtemelen. Burada kasabada okutabilir miyim?
-Bir marka veririm. -İki.
Yarım marka.
Yanında üç fener veririm. Bunları verdiğime şükret.
Tam bir piçsin Padan Fain.
Benim için bir zevk.
Gece uyumamışsın.
Gözsüzlerden biri buraya mı gelmiş sence?
O zaman bugün ikimize de iş düşüyor.
Buradasındır diye düşündüm.
Buraya çıktığımda neyi merak ediyorum, biliyor musun?
Buradaki hayatımı merak ediyorum.
İki Nehir'deki.
İnşa edeceğim evimi.
Sahip olacağım eşimi.
Çocuklarımın bu ormanlarda tıpkı benim gibi koşturmalarını.
-Ben... -Biliyorum.
Zaten biliyorum.
Sana bu kasabanın lideri diyorlar Hikmet, sense temizlik yapıyorsun.
Bu havuz kutsaldır. Temizlemek bir şereftir.
-Burada ne işin var? -Yürüyüşe çıktım.
-İki Nehir'de mi? -Aynısını ben de sana sorabilirim.
Buralı değilsin, değil mi?
İhtiyar Hikmet seni buraya bebekken getirdi.
Ailesi ölen bir bebek.
Fakat tam olarak ne zaman, hatırlayan yok. Bu küçük kasabaların kötü yanı bu.
Kimse hiçbir şeyin kaydını tutmaz. Ne doğumlar ne ölümler.
Hatırlamadığımız anlamına gelmez.
O ihtiyar Hikmet, beni büyüten kadın...
Daha 13 yaşında rüzgârı dinleyebildiğini fark etmiş.
Beyaz Kule'ye gitmiş.
Ta buradan...
...yollara düşmüş.
Aylar sürmüş.
Oraya vardığında
kardeşlerin yırtık pırtık giysilerine,
köylü şivesine şöyle bir bakıp
geri göndermişler.
Ufak tefekti ve küçük bir kasabadandı
ama öldüğü güne kadar bunu unutmadı.
Keza ben de.
Herkes Hikmetlik için seni küçük bulurken ben karşı çıkıyorum.
Bence güçlüsün. Örgünü bırakalı çok uzun olmasa da.
Kaç yıllık? Bir? İki?
-Beş yıllık. -Yirmi beş yaşında mısın o zaman?
-Yirmi altı? -İşimi yapamayacağımı göstermez.
Ne düşünürsen düşün, amacım bu kasabayı korumak.
Gerekirse senden bile.
İyi yürüyüşler.
Şerefe çocuklar.
Bu bok çukurunda bir yıl daha dayandık.
Tamam. Dökül bakalım.
Neyi dökülecek?
-Bir şey yok. -Külahıma anlat.
-Egwene ile bir şey mi oldu? -Ne oldu?
O kadar mı kötü?
Duyuyor musun?
Seste bir terslik var.
Ne anlama geliyor?
Bilmiyorum.
Hiç böylesini duymamıştım.
Mat, fark ettik de dün şans pek senden yana değildi.
Rand ile elimizi cebimize attık.
Kız kardeşlerine fener alasın diye.
İdare ederiz.
-Teşekkürler. -Peki, eve gitsem iyi olacak.
-Dağda çok fazla kalma. -Kalmam.
Belki de annem için Bel Tine'da mum yakmalıyız.
İşin özü ruhunun bize geri dönmesini sağlamak.
Bunu yaparken yerimizin önemi yok, cidden.
Zaman Çarkı'nın bir insanın ruhunu
dünyaya geri göndermesi ne kadar zaman alır?
Keşke bilsem ama kimsenin eski hayatını anımsamaması boşa değildir.
Tek yapabileceğimiz bize verilen hayatı en iyi şekilde değerlendirmek.
Bununla avunmak.
Her pahasına, yüzleştiğimiz tüm acılara,
ızdıraplara rağmen,
ölümde bile...
...Çark dönmeye devam ediyor.
Daima.
Yeniden deniyoruz.
Belki öncekinden daha iyi iş çıkarıyoruz.
Toplanın. Sevdiklerimizin ruhları
eve geri dönsün istiyorsak
onlara gelmelerine değecek bir şey gösterelim.
Hadi!
Soluklar, Trolloc'larla.
Düzinelerce. Hemen gitmeliyiz.
Hangisiymiş, öğrendin mi?
Hayır.
Tom? Tom, ne oldu?
Yere yat!
Nynaeve, neler oluyor?
Onlar ne?
-Bekle! -Bekle!
Onlar ne?
Anne, baba. Kızlar nerede?
-Buradalardı. Ben... -Kızlar nerede?
İmdat!
Bastır.
İşte.
İşte. Durdu.
Teşekkürler...
Baba! Bu da ne?
Rand! Kaç!
Baba!
Gelsene!
-Baba? -İyi misin?
İyiyim. Bu bir Trolloc.
Buradan çıkmalısın.
Gitmelisin.
-Git. -Hayır. Seni Nynaeve'e götüreceğim.
Yüce Işık!
Ziyafet çekmek ister misin? Gelip tadına bak.
Kaç!
Elimi tut! Kaçın!
Kaç Laila! Kaç!
Kaç!
Matty! Yardım et!
Hey!
Sorun yok. Ben yanınızdayım.
Endişelenmeyin, tamam mı? Saklambaç oynamıştık ya? Hatırladınız mı?
Ormandaki koca meşe ağacına gidiyoruz.
Nynaeve!
Hayır!
Hayır Laila.
Bana bak.
Nynaeve!
-Hadi. -Nynaeve, hayır!
Çok fazlalar.
Işık, bana güç ver.
Egwene...
Işık'a şükür.
Babamın yardıma ihtiyacı var.
Nynaeve nerede?
Öldü.
Yardım eder misin?
Çabuk.
-Bebeklerim. -Anne!
Yavrularım.
-İyisiniz. -Anneciğim!
Işık'a şükür.
Perrin!
Trolloc zehri.
Siz ortaya çıktınız ve ertesi gün bunlar yaşandı.
Benimle aynı sebepten buradalar.
Sizin için.
Dördünüz için.
Yirmi yıl evvel Beyaz Kule'de bir kadın vardı.
Bir Aes Sedai gözleri öyle beyaz doğdu ki hiçbir şeyi göremiyordu.
Yine de Çark'ın dönüşüne dair kesitler gördü.
Karanlık Varlık uyanıyor.
Fısıltıları şimdiden aklımızın bir köşesinde.
Onlara karşı koyacak biri olacak.
Ejder yeniden doğdu.
İçinizden biri.
Sen kafayı yemişsin.
Moiraine.
-Onlar ne? -Karanlık Varlık'ın orduları. Trolloc'lar.
En az 300 tane.
-Ne ara geldiler? -Atları getir.
-Gidemezsin. -Benimle geliyorsunuz. Dördünüz de.
Hayatınız sandığınız gibi olmayacak.
Dünyada yaşananlardan
etkilenmiyormuş gibi bu dağlarda çok saklandınız.
-Öylece gidemeyiz. -Peşinizdeler.
Peşinize düşecekler.
Burada kalırsanız gelecekleri yer burası olur.
Geride hiçbir şey veya kimse bırakmazlar.
Onları durdurmak için bir şey yapamam.
Tek şansımız Beyaz Kule'ye
ve diğer Aes Sedai kardeşlerine ulaşmak.
Vakit yok. Hemen gitmeliyiz.
Zaman Çarkı döner ve Çağlar gelip geçer.
Geriye bıraktığı anılar efsaneye dönüşür.
Efsaneler mite dönüşür,
onu doğuran Çağ
tekrar gelene kadar mit bile unutulur.
Bazılarının Üçüncü Çağ dediği bir Çağ'da
Puslu Dağlar'da bir rüzgâr yükseldi.
Rüzgâr başlangıç değildi.
Zaman Çarkı dönerken başlangıçlar ve sonlar yoktur.
Ama bir başlangıçtı.
Alt yazı çevirmeni: Övünç Uygar
Proje Kontrol Sorumlusu Oktar Bumin Aykutlu