Nagigising na ang Yaong Masama.
Pero may isang makakapigil sa kanya.
-Saan tayo susunod? -Sa Two Rivers
May bulungang may apat na Ta'veren doon, na nasa tamang gulang.
Si Nynaeve, sa tingin niya'y mapapakinggan ko ang hangin kapag tinuruan niya ako.
Malungkot ang buhay ng isang Wisdom.
Mahal kita.
Alam ko.
Naririnig mo ba iyon?
Tunog... may mali.
Sumulpot sila pagkatapos mong dumating dito.
Pareho kami ng layunin dito.
Isinilang na muli ang Dragon.
At isa siya sa inyo.
Umalis na tayo.
Mula sa Lord Captain.
Para sa tagumpay mo ngayon.
Nawa'y lagi kang lumakad sa Liwanag, ginoo.
Nasubukan mo na ba ito?
May karahasan sa putahe.
Dahil ang lasa, 'di lang nagmumula sa ibon,
sa mga buto at tuka at paa nito na humihiwa sa loob ng bibig mo.
'Di ka naman masasaktan, sapat lang para magkasugat ka.
'Wag kang matakot, binibini.
Alam dapat ng isang Aes Sedai
na minsan, karahasan lang ang landas... patungong awa.
Gaano pa katagal?
Napakalapit na.
Dapat tayong magmadali.
Tumigil.
Naroon lang ang bayan. Magandang ideyang pumunta sa may pader.
'Di mapipigilan ng mga pader ang mga Trolloc. Malalim na tubig lang.
Kaya amoy-ihi sila.
Nagising tuloy ako.
-Dapat kaming tumawid agad pa-Taren. -Sige po, binibini.
Papunta na ang anak ko at pagkatapos--
Doble n'yan kapag ligtas na kami sa kabilang pampang.
'Di ba malinaw ang sinabi ko?
Hindi ikaw ang tipo ng babaeng bihirang makarinig ng "hindi."
Hindi nga.
Bilisan ninyo.
Ano sila?
Mga tagapaglingkod ng Kadiliman. Ang mga rider ng Fade.
Mapipilit ng Fade ang Trolloc na gumawa ng mga bagay,
pero 'di nila tatawirin ang ilog. Sumama ka sa 'min. Ligtas ka sa susunod na bayan.
Ano? Hindi! Ang pamilya ko.
-'Di ka na makakabalik. -Papunta na ang anak ko.
Narito na siya maya-maya. Tulungan n'yo ako. 'Di natin siya maiiwan.
Kapag bumalik ka, makakatawid sila. 'Di ko 'yan mapapayagan.
Hindi! Iyan lang ang paraan para makatawid ang anak ko.
Tama ang mga Whitecloak
-Mga halimaw kayong Aes Sedai. -Tumigil ka!
Huwag!
Pakiusap!
-Dapat natin siyang tulungan. -Wala na siya.
Pababagalin sila nito, hindi pipigilan.
Pwede natin silang matakasan bago ang susunod na ilog,
pero dapat tayong magmadali.
-Tara na. -Tara na.
Nakatakas na tayo.
Dapat tayong makahanap ng pagpapahingahan.
Mag-ingat kayong lahat.
May mga bagay sa mundo na mas mapanganib sa mga Trolloc.
Kailangan nilang magpalakas.
Ikaw rin.
At isipin n'yo kung narito si Nynaeve.
Buong paglalakbay niyang sasalungatin ang Aes Sedai.
Pahihirapan niya talaga si Moiraine.
Nakita ko.
Kinuha si Nynaeve.
Dinampot siya ng isa sa mga iyon at itinapon siyang parang wala lang siya.
Ang mabilis na gano'n,
pangako, 'di siya nasaktan.
Kailangan natin ng plano.
Nakita n'yo ang ginawa ni Moiraine sa bangkero. Paano kung 'di tayo susunod?
Ano'ng mangyayari kung tama siya?
Kung isa sa 'tin ang Dragong Isinilang na Muli,
ang pinakamalakas na channeler na nabuhay?
Sinabi ni Moiraine na tayo ang pakay ng mga Trolloc. Pag-alis natin, sumunod sila.
Sino pa bang nakakaalam kung ano'ng katotohanan?
Sabi nila, sinira ng huling Dragon ang mundo, pero sasagipin ito ng susunod.
Narining kong may mga pakpak daw ang Dragon.
Tinitingnan ko kayo, wala kayong mga balahibo.
Kalimutan n'yo ang nalalaman n'yo tungkol sa Dragon.
Sapagkat magiging tulad siya ng mga iyon at 'di katulad ng mga iyon.
Matulog na kayo. Kakailanganin n'yo iyon. Aalis tayo pagsikat ng araw.
Ayos lang ang lahat.
Halika't umupo ka.
Papatayin mo ba kami tulad ng bangkerong iyon?
Ano'ng alam mo sa Tatlong Panata?
Iyon ang mga pangakong ginawa ng Aes Sedai
para tapusin ang siege ng White Tower ni Arthur Hawkwing.
At ano ang mga iyon?
-'Wag papatay, magsisinungaling. -Ang eksaktong pagkakasabi?
Mahalaga ang mga salita, at mahalaga ang paggamit natin dito.
Hindi ko alam.
Una, 'wag magsasalita nang 'di totoo.
Pangalawa, 'wag gagawa ng sandatang makapapatay sa isang tao.
Ikatlo, 'wag gamitin ang Kapangyarihan ng Isa bilang sandata
maliban sa matinding pagtatangol ng buhay niya,
o ng buhay ng Warder niya o ng isa pang Aes Sedai.
Buklod ng Kapangyarihan ng Isa ang mga Panata.
'Di sa ayaw naming sirain ang mga ito. 'Di namin ito masisira.
'Di ko pinatay ang bangkero.
Sinayang niya ang buhay niya sa kahangalan.
Pupuntahan niya ang pamilya niya.
Kung hinayaan kong maabot niya ang ferry, at makatawid,
ano kaya ang nangyari?
-Papatayin siya ng mga Trolloc. -Oo. Pagkatapos?
-Susundan tayo. -Eksakto.
Ang kapangyarihan sa loob mo ang pinakamahinang bahagi ng lakas mo.
Ang isip mo at kung paano ito gagamitin
ang higit na mahalaga sa mga labanang sasapit.
-Ang kapangyarihan sa loob ko? -Ano'ng tawag n'yo rito?
Ang kakayahan ng mga Wisdom na mabatid ang panahon.
Nakikinig ako sa hangin.
Iba't iba ang tawag dito ng mga babae sa buong mundo.
Pero iisa lang ito.
Iisa lang ito para sa ating lahat.
Iisang bagay. Kapangyarihan ng Isa.
At ang mga babaeng tulad natin,
mapalad tayong mahawakan ito.
-'Di ako Aes Sedai. -Pero pwede kang maging gano'n.
Maaabot ka ng Pinagmulan gustuhin mo man ito o hindi.
Tingnan mo ang bato.
Tingnan mo ang labas nito.
Ito'y malinaw at opaque, tulad ng tubig sa ilog.
Isipin mong lumulutang ka sa ilog na iyan.
Magpadala ka sa daloy ng tubig.
'Wag mag-isip. Hayaan mong maanod ka.
'Wag mag-isip ng kahit ano.
Walang kakahuyan. Walang gutom, walang pagod.
Mayroon lang bato at ang tunog ng dumadaloy na tubig.
Magpadala ka rito.
Isuko ang sarili. Magpaanod ka.
Magpaanod ka.
Akala ko...
Akala ko'y may nadama ako, pero...
Ang unang dalawang iyon? Dahil sa 'kin.
Ang huli? Dahil 'yon sa 'yo, at sa 'yo lang.
'Di ka nakikinig sa hangin, Egwene.
Ang hangin ang nakikinig sa 'yo.
-Patawad-- -Ayos lang.
Gusto ko lang...
Gusto kong mapag-isa.
-Egwene. -Ayos lang.
Nauunawaan ko.
Ayos ka lang ba?
Sa tingin mo, makakabalik pa tayo?
Makakauwi?
Hindi.
-Paanong-- -Nakita n'yo rin ito?
Pero panaginip iyon.
Ikaw ba ang may gawa nito?
Inilagay mo ba ito sa panaginip namin?
Sino'ng nakakita nito?
Sino? Kayong lahat?
-Ano'ng nakita n'yo? -Mga paniki.
Nabali ang mga leeg ng mga ito, habang lumilipad.
Na para bang may nakahawak sa mga ito.
Nadama ko ang pagkabali.
May tao ba sa panaginip n'yo?
May kumausap ba sa inyo?
May lalaki. Na parang baga ang mga mata.
Pero wala siyang sinabi.
Kapag nangyari ito ulit, sabihin n'yo sa 'kin agad.
May kapangyarihan ang mga panaginip.
Higit pa sa alam n'yo.
-Ano'ng ibig sabihin n'yan? -Halina kayo.
-Nakapagpahinga na ang mga kabayo. -Hindi!
Saan tayo pupunta?
Sa Silangan. Sa ilog patungong Whitebridge.
-Pagkatapos? -Sa White Tower.
-Sinabi ko na ito sa inyo. -At pagkatapos?
Bakit kami dapat magtiwala sa 'yo?
Baka may lugar doon si Egwene.
Pero ano'ng gagawin ng isang lalaki sa White Tower?
Maliban sa pagiging utusan ng Aes Sedai?
Pumunta ka kung saan mo gusto.
Ba't 'di ako makapaniwalang hahayaan mo akong gawin iyan?
Nauubusan na ako ng pasensya... at oras.
Pinainit mo lang ang ulo niya.
Masaya ka na?
Bahala ka.
Isang usapan lang.
Isang usapan, tapos kakampi ka na niya?
Ano'ng ipinangako niya sa 'yo kagabi?
Na ikaw ang nakatadhana?
Sa tingin mo ba, mas mabuti siya kaysa sa mga humahabol sa 'tin?
Syempre, oo.
Pinatay ng mga iyon sina Nynaeve at Laila, at kalahati ng mga taong mahal natin.
Ang ginawa lang ni Moiraine ay pangalagaan tayo, panatilihin tayong ligtas.
'Di n'yo ba nakikitang namumutla at nanghihina siya?
Gamit niya ang Kapangyarihan ng Isa para palakasin tayo
kapalit ng sarili niyang lakas.
At ginagawa niya iyon, kahit napakatigas ng ulo mo.
Kung ako siya, iiwan din kita.
Ginawa mo na 'yon.
'Wag kang gago.
Magkakasama naman tayo.
Tama ka kay Moiraine.
'Di niya ito ginagawa para sa 'tin.
May dahilan siya kaya buhay pa tayo,
at kapag wala na siya no'n, para na rin tayong namatay.
Pero bago iyon, makapangyarihan siya,
kaya subukan nating matuwa siya sa 'tin.
Sasama ka ba?
Mga Whitecloak.
Magsalita lang kapag kinakausap kayo
at subukan n'yong sumagot nang matapat.
'Wag babanggitin ang White Tower o ang Aes Sedai.
Mula ako sa bumagsak na pamilya. Kargo ko kayo.
Magandang hapon.
Magsibaba kayo sa mga kabayo n'yo.
-Patungo ba kayo sa Whitebridge? -Opo, ginoo.
May kapatid ako sa lungsod na sana'y magpapatuloy sa 'min.
Mapanganib ngayong maglakbay.
May digmaan sa timog,
patungo roon ang Aes Sedai mula sa White Tower.
'Di namin inaalala ang mga digmaan at mangkukulam.
Umaasa kaming makahanap ng ligtas na lugar na matutulugan
bago dumilim.
Mabuti pang magpatuloy na kayo.
Patawad.
Mananatili kayo nang sandali pa,
kasama namin ngayon ang isa sa mga Questioner.
Magiging mabusisi siya, subalit mabilis.
Ang lahat ng gustong dumaan sa lupain namin
ay nararapat na tanungin... nang wasto.
'Di n'yo ito lupain.
Sa mga Anak ng Liwanag ang lahat ng naaabot ng liwanag.
-Sinabi n'yo ba kung saan kayo galing? -Hindi.
Sa Borderlands.
Kung saan 'di nanghihipo ang mga lalaki.
Tingnan ang mga kabayo.
Sabi nila, nagsugo ang White Tower ng walong kababaihan
para labanan ang hukbo ni Logain sa timog.
'Di nila maiwasang mangialam sa iba,
kaya kadalasan silang namamatay.
May-- Pasensya na, sir. May sugat ako.
Ang sakit--
-'Di ito naghihilom nang maayos. -Ano'ng nangyari?
'Di kayo maniniwala kahit sabihin ko.
Dahil po sa halimaw.
Walong talampakan ang taas at may bibig na tulad ng sa bulugan.
Isang grupo nila ang sumugod sa nayon namin.
Sa Borderlands ito?
Hindi po. Sa kanluran mula rito, malapit sa Mountains of the Mist.
Pwede bang makita ang sugat mo?
Mga Trolloc dito?
Napapasaatin na nga ang mata ng Yaong Masama.
Ano'ng pangalan ng bayang pinagmulan n'yo?
Napakaraming taong nasaktan doon.
Baka matulungan n'yo sila.
Sinusubukan naming lumayo sa mga Aes Sedai kung kaya namin.
Pagkarating sa Whitebridge, humanap ng isa sa kanila.
Sila lang ang makakagamot sa sugat na ito.
-Mapasainyo nawa ang Liwanag. -Ayos po.
Laging napapasainyo ang Liwanag. 'Di ito kailangang utusan.
'Di ko malilimutan ang mga mukha n'yo, hanggang sa susunod.
Ginoo, magdadala ako ng isang grupo ng mga Questioner sa timog.
Nagpakanluran daw ang mga Trolloc.
Kayo ang pandigmaan. Mas mataas ang layunin naming mga Questioner.
Galaw na.
Ilabas siya.
Sabi mo, 'di mo masisira ang mga Tatlong Panata.
'Di ko iyon magagawa.
-Ginawa mo ngayon. -Ginawa ko?
Sa Whitecloak na iyon. Nagsinungaling ka. Mapapagaling mo ang sugat mo.
Mapapagaling namin ang iba, 'di ang sarili namin. Kaya magkakasama kaming maglakbay.
At may kapatid ka talaga sa Whitebridge?
Kapatid ko ang lahat ng Aes Sedai.
Lagi kaming nagsasabi ng totoo.
Kahit na 'di iyon ang katotohanang gusto mong marinig.
Kaya makinig kang mabuti.
Sinusundan namin ang yapak ng aming mga ama
Ang landas na iniukit ng aming mga ina
Nilinang nila ang lupa ng mga dugo nila
Napakatagal na
Umawit
Umawit para sa Manetheren
Lumuha
Lumuha para sa dugo ni Aemon
Tumangis
Tumangis para sa Manetheren
Napakatagal na
Mabuting maalala ang Manetheren.
Kanta lang iyon.
'Di ko nga alam kung ano ang Manetheren.
Sa Sinaunang Wika, ang kahulugan ng Manetheren ay "tahanan sa may bundok."
Iyon ang dating pangalan ng tinatawag n'yo ngayong Two Rivers.
Nung Digmaan laban sa Trollocs,
maliit pero malakas ang hukbo ng Manetheren.
Pampahirap sa Yaong Masama.
Kaya pinadala niya ang kanyang buong pwersa para wasakin ito.
Pero pagdating ng napakalaking hukbo niya,
nakaabang ang mga kababaihan at kalalakihan ng tahanan sa bundok,
nasa likod nila ang pinakamababaw na bahagi ng ilog, nakahandang lumaban.
Ang hari nila, si Aemon, tulad ng nasa kanta
ay nagpadala ng mga mensahe sa mga kapitbahay na tinulungan nila dati
at nangako silang magpapadala ng tulong kung makakatagal sila nang 3 araw.
At nagawa nila iyon.
Laban sa napakalaking hukbo, nakipaglaban sila nang isang oras,
tapos dalawa, tapos tatlo.
Lumaban sila nang tatlong araw
at bagama't nagmistulang katayan ang buong lupain,
walang Trolloc na tumawid sa ilog.
Pero sa ikatlong gabi, walang tulong na dumating.
Kaya nakipaglaban silang mag-isa.
Nang anim na araw. Nang siyam.
At sa ikasampung araw, alam na nila.
Alam nilang walang darating na tulong.
Mula sa lungsod, inorganisa ni Reyna Eldrene ang mga tao niya
na dalhin ang mga bata at maghanap ng tataguan sa bulubundukin.
Bagama't marami sa kanila ang 'di nagtago
kundi sumali sa hukbong pinaglalaban ang tahanan nila.
Walang piraso ng lupaing isinuko nang walang pagdanak ng dugo.
Pero sa ika-13 araw,
ang hukbo ng Manetheren... ay naubos.
Nadama ni Reyna Eldrene na namatay ang asawa niya.
Dahil sa dalamhati, inabot niya
at ginamit ang Kapangyarihan ng Isa sa hukbo nga mga Trolloc.
Isang ipu-ipong apoy ang nanalasa sa lupain.
Nagsitakbuhan ang hukbo ng Yaong Masama.
Pero mabagal sila, sapagkat naabutan sila ng apoy, at tinupok sila.
Pero nasobrahan si Eldrene sa paggamit
ng Kapangyarihan ng Isa.
At tinupok siya nito mula sa loob ng katawan, palabas.
Pero naligtas ang mga bata at ang mga nag-aalaga sa kanila sa buludundukin.
Walang natira sa kanilang mga bukid, nayon, o sa dakilang lungsod nila.
Pero bumalik sila.
At nanahan sila sa lupaing kanila.
Kaya sinasabi ng awit na, "Lumuha.
Lumuha para sa Manetheren. Lumuha sa yaong wala na magpakailanman."
Dumadaloy sa inyo ang sinaunang dugo.
Tandaan n'yo 'yan.
Kakailanganin n'yo ito sa mga araw na sasapit.
Pwede tayong magpahinga rito ngayong gabi. Ilang araw nang walang bakas ng Trolloc.
Baka dahil malapit tayo sa Shadar Logoth.
Makakatulong ba iyon?
Masyadong mapanganib sa Lungsod ng mga Anino.
-'Di tayo pwedeng pumunta roon. -Ang Whitecloak na iyon.
Sa tingin mo, siya ang pumatay sa iba pa?
'Di mo ba nakita ang singsing ng mga kapatid ko?
Pito na ngayon.
'Di lang siya ang makakatanda ng mukha.
Magpahinga ka. Bukas, aalamin natin kung saan makakahanap ng magpapagaling sa 'yo.
-Gusto mo bang pag-usapan iyon? -Ang ano?
-Sige na, Rand. -Ano'ng gusto mo?
Gusto mo bang ibalik na lang natin ang nakaraan?
-Hindi-- -Dahil 'di ko 'yon kaya. Nagpasiya ka na.
Nauunawaan mo naman, tama?
'Di na ako magiging apprentice ni Nynaeve dahil patay na sila ni Laila.
At narito tayo sa gitna ng walang hanggan,
hinahabol ng mga halimaw na pumatay sa kanila
at ayaw mo akong tingnan.
At gusto ko lang na tingnan mo ako.
At 'wag mapoot sa 'kin.
Iyon lang ang kailangan ko.
'Di ko kayang mapoot sa 'yo.
Magiging ayos lang ba siya?
Kailangan niyang matulog.
Kayo rin.
Gising! Naabutan nila tayo.
Gumising ka, Moiraine.
Buhatin mo siya. 'Di siya makagalaw. Dapat natin siyang ilayo rito.
-Humayo na! -Saan?
Sa silangan. Sa mapanglaw na lungsod ng Shadar Logoth. Sige na!
-Kumalma ka. -Ano'ng nangyayari?
-Kumalma ka. -'Di ko alam. Huminto lang siya.
-Kalma. -Bela, tara na.
Ano iyon?
Sandali. Tingnan ang mga Trolloc. Bakit nakatayo lang sila roon?
Tara na. 'Di tayo susundan ng mga Trolloc sa loob.
Makinig kayo.
Walang ibon.
Walang insekto.
Walang kahit ano.
Mabagal ang paghinga niya.
Mananatili tayo rito.
Dapat mapanatili siyang mainit.
Shadar Logoth. Tunog Sinaunang Wika.
Ang kahulugan nito'y "mga aninong naghihintay."
Pero Aridhol ang dating tawag dito.
Noong Digmaan laban sa mga Trolloc, ito ang
pinakamayaman at makapangyarihan sa mundo.
Pero nung kinailangan sila ng mundo, nagtayo sila ng pader na walang
lagusan at hinayaang mawasak ang mga bansa ng mga tao.
Ang mga mamamayan ng lungsod na ito ang nangako sa Manetheren,
at hinayaan silang mamatay.
Nang matapos ang Digmaan laban sa mga Trolloc, nagpunta rito ang mga nakaligtas.
Nang kumatok sila, walang sumagot.
Nang sa wakas ay makapasok sila, walang tao sa loob.
Sabi nila'y nilamon silang lahat ng kasamaang naghahari
sa buong lungsod.
Simula noon, inabandona na ang lungsod.
Kahit mga Trolloc ay 'di pumapasok sa mga pader nito.
May mga gusto akong sabihin.
Una, iyon na ang pinakamarami mong sinabi sa buong paglalakbay natin.
At pangalawa, bakit mo kami dinala rito?
'Wag hahawak ng kahit ano.
Kainin lang ang pagkaing dala n'yo.
Sa iyo na ito.
Gawa ito ni Laila.
Lagi niyang sinasabing 'di sandata ang gawa niya, kundi kasangkapan.
Libu-libong beses ko na siguro itong ginamit para makakuha ng mansanas o kahoy
bago ko pa kinailangan ito para ipagtanggol ang sarili ko.
Pero dapat ko itong panatilihing matalas at malinis
para kung kakailanganin ko ito,
magiging handa ako.
Pero kasangkapan pa rin.
Para iligtas ang buhay ko
o ang buhay ng minamahal ko.
At inakala niyang ikaw ang ililigtas ko.
Dahil naisip niya marahil na kung magkakaproblema ka,
kasalanan ko marahil iyon.
Pero sa totoo lang,
'di ko makita kung paano ako masisisi sa lahat ng ito.
Salamat.
Magiging maayos ang mga kapatid mo.
Kukumustahin sila ng mga magulang ko.
Pati ng kina Rand at Egwene.
Alam ko.
Ano iyon?
Ayos lang. Narito ako.
Nasaan tayo?
Ipinahamak mo tayo.
Ano iyan?
Umalis na tayo rito.
Sige! Hahanapin kita.
Sige na, Rand. Tara na!
Tara na!
Doon!
-Saan? -'Di ko alam.
Dito. Tara na!
Kaliwa!
-Iangat mo ako. -Bakit 'di ako ang iangat?
Sige na.
Sige.
Bilisan mo.
Bilis!
Rand! Ngayon na!
Rand!
Ngayon na!
Sige na.
Handa ka na?
-Tara. -Sandali. 'Di natin sila pwedeng iwan.
Tiyak akong pwede 'yon.
Kung 'di mo ako dadalhin sa kanila, papatayin kita.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor: Maribeth Pierce