அந்தகாரன் விழிக்கிறான்.
ஆனால் அவனை எதிர்த்து போராட ஒருவன் இருப்பான்.
-அடுத்தது எங்கே? -ரெட்டையாறு.
அங்கே நான்கு டவேரன்கள் வதந்தி உள்ளது, சரியான வயது.
நைநீவ், நான் அவங்களோட பணிபுரிஞ்சா, காற்று சொல்வதை கேட்க முடியுமாம்.
வித்தகியாக இருப்பது, தனிமையான வாழ்க்கை.
உன்னை நேசிக்கிறேன்.
தெரியும்.
அது கேட்குதா?
தப்பாக... ஒலிக்கிறது.
நீங்க வந்தீங்க, மறுநாள் இதுங்க வந்தது.
நான் வந்த காரணத்துக்கே அதுங்களும் வந்துது.
டிராகன் மறுபிறவி எடுத்துள்ளான்.
அது உங்களில் ஒருவர்.
இப்பவே கிளம்பணும்.
கேப்டன் பிரபுவிடமிருந்து.
இன்று உங்கள் வெற்றிக்காக.
எப்பவும் ஒளி உங்களோட இருக்கட்டும்.
இதை எப்பவாவது சாப்பிட்டது உண்டா?
இந்த பதார்த்தம் முரட்டுத்தனமா இருக்கு.
ஏன்னா சுவை பறவையிடமிருந்து மட்டும் வரலை,
அதன் எலும்பு, அலகு மற்றும் கால்கள் உன் வாயினுள் வெட்டின.
வலிக்கும் அளவு இல்லை, உனக்கு ரத்தம் வருமளவுதான்.
பயப்படாதே, பெண்ணே.
ஒரு ஐஸ் செடாய்க்கு மற்ற எல்லாரையும் விட தெரிந்திருக்கணும்
முரட்டுத்தனம்தான் ஒரே வழி... கருணைக்கு.
த வீல் ஆஃப் டைம்
எவ்வளவு நேரம்?
போதிய அளவில்லை.
அப்ப வேகமா போகணும்.
நிறுத்துங்க.
ஊர் அங்கே இருக்கு. ஆனால் ஏதாவது கட்டிடத்துக்குள் இருந்தா நல்லது.
திராவகர் சுவர்களுக்கு பயப்படாது. ஆழமான நீருக்குதான் பயம்.
சிறுநீர் நாற்றம் சரிதான்.
என்னை எழுப்பிட்டியே.
-உடனே டாரெனை கடந்தாகணும். -நிச்சயமா, எஜமானியம்மா.
என் மகன் சீக்கிரம் வந்துடுவான், பிறகு நாம--
எதிர்பக்கம் பாதுகாப்பா போனதும் அதன் இருபங்கு.
நான் தெளிவுப்படுத்தலையா?
"இல்லை" என்ற சொல்லை நீங்க அடிக்கடி கேட்டதில்லை போல.
இல்லை.
வாங்க. சீக்கிரமா.
அதுங்க என்ன?
அந்தகாரனின் சேவகர்கள். மேதியின் சவாரி.
ஒரு மேதி, திராவகனை பல விஷயங்கள் செய்ய
வைக்கலாம், ஆற்றை கடக்க மாட்டார்கள். வாங்க. பாதுகாப்பா கூட்டி போறோம்.
என்ன? இல்லை. இல்லை! என் குடும்பம்!
-திரும்ப போக முடியாது. -என் மகன் வந்துட்டிருக்கான்.
ஒரு நொடியில் வந்துடுவான். உதவுங்க. அவனை விட முடியாது.
திரும்பினா, அவங்க நம்மை பின்தொடர வழியை தருவீங்க. அனுமதிக்க முடியாது.
இல்லை, இல்லை! என் மகன் வர அதுதான் ஒரே வழி.
வெள்ளங்கிகள் சொல்வது சரி.
-ஐஸ் செடாய், நீங்க அசுரர்கள்! -நிறுத்துங்க!
செய்யாதீங்க!
தயவு செய்து!
-அவருக்கு உதவணும். அவர்-- -அவர் போயிட்டார்.
அவங்களை மெதுவாக்கும், நிறுத்தாது.
இன்னொரு கடப்பை அடையும்முன் அவர்களை இழக்கலாம்,
ஆனால் வேகமாக போகணும்.
-வாங்க. -வாங்க. போகலாம்.
அதுங்கள விட்டாச்சு.
வாங்க. நாம ஓய்வெடுக்க இடத்தை தேடுவோம்.
எல்லாரும் கவனமா இருங்க.
இந்த உலகில் திராவகரைவிட ஆபத்தானவை இருக்கின்றன.
அவங்களுக்கு வலிமை தேவை.
உனக்கும்தான்.
நைநீவ் இங்கிருப்பதை கற்பனை செய்.
விழித்திருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் ஐஸ் செடாயுடன் உடன்பட்டிருக்க மாட்டாங்க.
மொய்ரெய்னின் வாழ்க்கையை நரகமாக்குவாங்க.
அதை நான் பார்த்தேன்.
நைநீவை இழுத்துட்டு போனது.
அவற்றில் ஒன்று அவளை தூக்கி எறிந்தது, அவள் ஒன்றுமே இல்லாதது போல.
அவ்வளவு சீக்கரமா ஏதோன்னா,
சத்தியமா சொல்றேன், உணர்ந்திருக்க மாட்டா.
நமக்கு திட்டம் வேணும்.
மொய்ரெய்ன் படகோட்டிக்கு செய்ததை பார்த்தியே. நாம வழி தவறினா என்னாகும்?
சொல்வது சரியாக இருந்தா?
நம்மில் ஒருவர் டிராகனின் மறுபிறவின்னா,
வாழ்ந்ததிலேயே மிகவும் சக்திவாயந்ந்த ஊடகன்?
திராவகர் நமக்காக வந்ததா சொன்னாங்க. கிளம்பினப்ப, பின்தொடர்ந்துச்சே.
ஹேய், உண்மை என்னன்னு யாருக்கு தெரியும்?
போன டிராகன் உலகத்தை அழித்ததாகவும், அடுத்தவன் காப்பாத்துவான்னும் சொல்றாங்க.
டிராகனுக்கு இறக்கைகள் உண்டுன்னு கேள்விப்பட்டேன்.
உங்களை எல்லாம் பார்த்தா, ஒரு இறகு கூட இல்லையே.
டிராகனை பற்றி கேள்விப்பட்டதை மறந்துடுங்க.
அவளோ அவனோ எல்லாமாகவும் இருக்கலாம், ஏதுமில்லாமலும் இருக்கலாம்.
இப்ப தூங்குங்க. உங்களுக்கு அது தேவை. விடிஞ்சதும் கிளம்புவோம்.
பரவாயில்லை.
வா. உட்கார்.
எங்களை அந்த படகோட்டி போல கொல்லுவீங்களா?
மூன்று சத்தியங்கள் பற்றி தெரியுமா?
வெண்கோட்டையின் மீது ஆர்தர் ஹாக்கிங்கின்
முற்றுகையை முடிக்க ஐஸ் செடாய் செய்த சத்தியங்கள்.
அவை என்ன?
-கொல்ல கூடாது, பொய் சொல்ல கூடாது. -அதே சொற்கள்?
சொற்கள் முக்கியம், உபயோகிக்கும் முறையும் முக்கியம்.
எனக்கு தெரியாது.
ஒன்று, உண்மை அல்லாத சொல்லை கூறக்கூடாது.
இரண்டு, ஒரு நபர் மற்றொருவரை கொல்லும் ஆயுதத்தை செய்யக்கூடாது.
மூன்று, ஒற்றைச் சக்தியை ஆயுதமாக எப்போதும் உபயோகிக்க கூடாது,
தன் உயிரை காக்க கடைசியான வழியாக இருந்தாலே தவிர,
அல்லது தன் வாகர் அல்லது மற்றொரு ஐஸ் செடாயின் உயிராக இருந்தால்.
சத்தியங்கள் ஒற்றை சக்திக்கு கட்டுப்பட்டவை.
நாங்க சத்தியங்களை மீறக்கூடாது என்றில்லை, எங்களால் மீற முடியாது.
நான் அந்த படகோட்டியை கொல்லலை.
முட்டாள்தனமாக, தன் வாழ்க்கையை தொலைத்தான்.
குடும்பத்திடம் போக நினைத்தார்.
அவரை படகை எடுத்து, ஆற்றை கடக்க அனுமதித்திருந்தால்,
என்ன ஆயிருக்கும்?
-திராவகர் அவரை கொன்னிருக்கும். -ஆம். பிறகு?
-நம்மை தொடர்ந்திருக்கும். -சரிதான்.
உனக்குள் இருக்கும் சக்தி, உன் வலிமையின் சிறிய பகுதிதான்.
உன் மனதும், அதை நீ எப்படி உபயோகிக்கிறாய் என்பதுமே
வரக்கூடிய போர்களில் முக்கியமாக இருக்கும்.
-என்னுள் இருக்கும் சக்தியா? -அதை எப்படி அழைப்பீங்க?
வித்தகிகளிடம் இருக்கும் வானிலையை கணிக்கக்கூடிய திறமை.
காற்று சொல்வதை கேட்பேன்.
உலகம் முழுதும் பெண்கள் வெவ்வேறு பெயரால் அறிவர்.
ஆனால் அதே விஷயம்தான்.
நம்மெல்லாருக்கும் அதே விஷயம்தான்.
ஒரே விஷயம். ஒற்றைச் சக்தி.
நம்மை போன்ற பெண்களுக்கு,
அதை தொடவே அதிர்ஷ்டம்.
-நான் ஐஸ் செடாய் இல்லை. -ஆனா இருக்கலாம்.
உனக்கு வேணுமோ இல்லையோ, சக்திமூலத்தை தொடுவது தானாக வரும்.
கல்லை பாரு.
அதன் மேற்பரப்பை பார்.
தெளிவா, ஒளிபுகாததா இருக்கு, ஆற்று நீர் போல.
அந்த ஆற்றில் நீ மிதப்பதாக கற்பனை செய்.
நீர் நகர, அது உன்னை ஆட்கொள்ளட்டும்.
எண்ணங்களே வேண்டாம். அப்படியே உன்னை நகர விடு.
உன் மனதிலிருந்து அனைத்தையும் நீக்கு.
காடுகள் இல்லை, பசி இல்லை, சோர்வு இல்லை.
கல்லும், நீர் பாயும் ஒலியும் மட்டுமே.
அது உன்னை ஆட்கொள்ளட்டும்.
சரணடைந்து விடு. அப்படியே உன்னை நகர விடு.
நகரு.
நான் நினைத்தேன்...
எதையோ உணர்ந்ததா நினைத்தேன், ஆனா...
அந்த முதல் இரண்டும்? அவை என்னுடையது.
அந்த கடைசியானது? அது உன்னுடையது, உன்னுடையது மட்டுமே.
நீ காற்று சொல்வதை கேட்கலை, எக்வீன்.
நீ சொல்வதை தான் காற்று கேட்கிறது.
-மன்னிக்கணும்-- -பரவாயில்லை.
நான் வந்து...
இங்கே தனியா இருக்க வந்தேன்.
-எக்வீன்-- -பரவாயில்லை.
எனக்கு புரியுது.
பெர்ரின்!
பெர்ரின்.
நீ நல்லாருக்கியா?
நாம திரும்புவோம்னு தோணுதா?
வீட்டுக்கா?
இல்லை.
-எப்படி-- -நீயும் அவற்றை பார்த்தியா?
ஆனால் அது கனவு.
இதை நீங்க செஞ்சீங்களா?
எங்க கனவில் இதை போட்டீங்களா?
யார் இதை பார்த்தது?
யார்? எல்லாருமா?
-என்ன பார்த்தீங்க? -வௌவால்கள்.
அதுங்களோட கழுத்துகள் உடைஞ்சுது, அப்படியே காத்துல.
யாரோ கையில பிடிச்சிருந்தமாதிரி.
உடையறதை உணர முடிஞ்சுது.
உன் கனவில் யாராவது இருந்தாங்களா?
யாராவது பேசினாங்களா?
ஒருத்தன் இருந்தான். தணல்போன்ற கண்கள்.
ஆனால் அவன் எதுவுமே சொல்லலை.
இது மீண்டும் நடந்தால், உடனே என்னிடம் சொல்லுங்க.
கனவுகளுக்கு சக்தி உண்டு.
தெரிந்ததைவிட அதிகம்.
-அதுக்கு என்ன அர்த்தம்? -வாங்க.
-குதிரைகள் ஓய்வெடுத்தாச்சு. -இல்லை. இல்லை!
நாம எங்கே போறோம்?
கிழக்கே. சுண்ணப்பாலத்தின் ஆற்று கடப்பிற்கு.
-அதுக்கு பிறகு? -பிறகு, வெண்கோட்டைக்கு.
-நான் சொன்னேனே. -அப்புறம் என்ன?
உங்களை ஏன் நம்பணும்?
எக்வீனுக்கு வேணா இடமிருக்கலாம்.
ஆனால் வெண்கோட்டையில் ஒரு ஆண் என்ன செய்யறது?
ஐஸ் செடாய்க்கு வேலை ஆளா இருக்கிறதை தவிர?
அப்ப எங்க வேணுமோ போ.
அதை செய்ய விடுவீங்கன்னு ஏன் நான் நம்பலை?
எனக்கு பொறுமை இல்லை... நேரமும் இல்லை.
அவங்களிடமிருந்து எதிர்வினை கிடைச்சுதே.
சந்தோஷமா?
வேணுங்கிறதை செய்.
ஒரு உரையாடல்.
ஒரு உரையாடலுக்கு பிறகு நீ அவங்க பக்கமா?
நேற்றிரவு உனக்கென்ன சத்தியம் பண்ணாங்க?
நீ தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவள்னா?
நம்மை துரத்துதே அதைவிட இவங்க பரவாயில்லைன்னு தோணுதா?
நிச்சயமா தோணுது.
நைநீவ், லைலா மற்றும் நம் அன்பானவங்களில் பாதிக்கு மேற்பட்டோரை அதுங்க கொன்னாச்சு.
மொய்ரெய்ன் நம்மை காப்பாற்றினாங்க, பாதுகாப்பா வைக்க பார்த்தாங்க.
அவங்க பலவீனமா ஆகிறது தெரியலையா?
ஒற்றைச் சக்தியை உபயோகிச்சு, தன் பலம் போக
நமக்கு பலம் ஏத்தறாங்க.
நீ இவ்வளவு பிடிவாதமா இருந்தாலும் உனக்காக அவங்க செய்யறாங்க.
நானா இருந்தா, விட்டுட்டு போவேன்.
நீ ஏற்கனவே விட்டுட்டே.
கிறுக்கனா இருக்காதே.
நாம பரஸ்பரம் இருக்கோம், அவ்வளவுதான்.
நீ சொல்றது சரி. மொய்ரெய்ன் பற்றி நீ சொல்றது சரி.
நம்ம நலனுக்காக இவங்க இதை எதையும் செய்யலை.
நம்மை உயிரோட வைத்திருக்க காரணம் இருக்கு,
அந்த காரணம் முடிஞ்சிட்டா, நாம செத்த மாதிரிதான்.
அதுவரைக்கும், அவங்க தீப்பந்துகளை சுடறவங்க,
அதனால அவங்களை பகைச்சுக்காம இருப்போம்.
வர்றியா?
வெள்ளங்கிகள்.
உங்ககிட்ட பேசாத வரை பேசாதீங்க,
எந்த கேள்விக்கும் முடிஞ்சவரை உண்மையா பதில் சொல்லுங்க.
வெண்கோட்டை, ஐஸ் செடாய் பற்றி பேசாதீங்க.
நான் வீழ்ந்த வீட்டின் பெண். நீங்க என் பொறுப்பில்.
மதிய வணக்கம்.
நீங்க உங்க குதிரைகளிலிருந்து இறங்குங்களேன்.
-நீங்க சுண்ணப்பாலம் போறீங்களா? -ஆமாம்.
என் சகோதரி நகரத்தில் இருக்கா, அவ தங்க விடுவான்னு நம்பறேன்.
பயணம் செய்வதற்கு இது ஆபத்தான நேரம்.
தெற்கில் போர்,
வெண்கோட்டையிலிருந்து ஐஸ் செடாய் வலிமையுடன் வருகின்றனர்.
போர்கள், சூனியக்காரிகளை பற்றி கவலை இல்லை.
இரவு தங்க ஒரு பாதுகாப்பான இடம் தேடறோம்
அந்தி வரும் முன்.
அப்ப போயிட்டே இருங்க.
மன்னிக்கணும்.
இன்னும் ஒரு நொடி இருக்க முடியும்னா,
இன்று வினாவரில் ஒருவர் இருக்கிறார்.
அவர் முழுமையா இருப்பார், ஆனால் சுருக்கமாக.
எங்க நிலத்தின் வழியாக போக நினைக்கும்
அனைவரும் ஒழுங்காக கேள்விகளுக்கு... உள்ளாகணும்.
இது உங்க நிலமில்லை.
மக்கள் ஒளியில் நடக்கும் இடமெல்லாம் ஒளியின் சேய்களுக்கு அதிகாரம்.
-எங்கிருந்து வர்றதா சொன்னீங்க? -சொல்லலை.
எல்லைக்காட்டிலிருந்து வர்றேன்.
அங்கே ஆண்களுக்கு கைகளை இழக்காமல் வைத்திருக்க தெரியும்.
குதிரைகளைத் தேடுங்க.
வெண்கோட்டை எட்டு சகோதரிகளை அனுப்பியதாக சொல்றாங்க
தெற்கில் லோகெய்னின் படையை சமாளிக்க.
மத்தவங்க விஷயத்தில் மூக்கை நுழைக்காம இருக்க தெரியாது அவங்களுக்கு,
மத்தவங்க வழக்கமா இறந்துடுவாங்க.
நான்-- மன்னிக்கணும். எனக்கு காயம் பட்டிருக்கு.
வலி--
-நல்லா குணமாகலை. -உங்கலுக்கு என்ன ஆச்சு?
நான் சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க.
அது அசுரன்.
எட்டு அடி உயரம், பன்றி போல் வாய்.
நாங்க இருந்த கிராமத்தை ஒரு குழு எடுத்துக்கிச்சு.
இது எல்லைக்காட்டிலா?
இல்லை. மேற்கே, பனிப்பாறை மலைகளுக்கு அருகே.
உங்க காயத்தை பார்க்கலாமா?
திராவகர் இவ்வளவு தூரமா?
அந்தகாரனின் பார்வை நம்மீது இருக்கு.
உங்க ஊர் பெயர் என்ன?
டாரென் ஃபெர்ரி.
அங்கே பலருக்கு காயம் பட்டிருக்கு.
ஒருவேளை நீங்க உதவலாம்.
ஐஸ் செடாயிடமிருந்து முடிந்த வரை தள்ளி இருப்போம்.
சுண்ணப்பாலம் போனதும், ஒருத்தரை கண்டுபிடிங்க.
அவர்களில் ஒருவர் இக்காயத்தை குணப்படுத்துவாங்க.
-ஒளி உடன் வரட்டும். -போகலாம்.
ஒளி உங்களுடன் எப்போதும் இருக்கும். அதுக்கு அறிவுரை தேவையில்லை.
உங்க முகங்களை மறக்க மாட்டேன், மீண்டும் சந்தித்தால்.
தெற்கே வினாவர் குழுவை கூட்டி போறேன்.
திராவகர் மேற்கே போனதாக சொன்னார்.
நீங்க போருக்கானவங்க. வினாவர் எங்களுக்கு உயர்ந்த நோக்கம் இருக்கு.
முன்னோக்கி, ஆண்களே.
இந்த பக்கம் வாங்க.
மூன்று சத்தியங்களை மீற முடியாதுன்னீங்க.
என்னால முடியாது.
-இன்று செஞ்சீங்க. -அப்படியா?
அந்த வெள்ளங்கிடம் பொய் சொன்னீங்க. காயத்தை நீங்க சரி பண்ணலாமே.
நாங்க மற்றவர்களை குணமாக்கலாம், எங்களை அல்ல. அதனால்தான் சேர்ந்து பயணிப்போம்.
உங்களுக்கு சுண்ணப்பாலத்தில் சகோதரி உண்டா?
எல்லா ஐஸ் செடாயும் என் சகோதரிகள்.
எப்போதும் உண்மையை சொல்லுவோம்.
நீங்க கேட்கும் உண்மையா அது இருக்காது.
அதனால் கவனமா கேளுங்க.
எம் தந்'தை தடங்களில் நடப்போம்
எம் தா'யின் வழிகளை நினைப்போம்
முன்னோரின் ரத்தமும் வெளிச்சம்
காட்டாதோ
காட்டிடாதோ
நெஞ்சில்
நெஞ்சில் மனேதரன்
கண்ணில்
கண்ணில் என்றென்றும் ஏமன்
எங்கள்
எங்கள் சகோதரன்
நிற்பானோ
மனேதரனை நினைவு கூர்வது நல்லது.
அது வெறும் பாடல்.
மனேதரன் என்னவென எப்படியும் தெரியாது.
பழைய மொழியில், மனேதரன் என்றால் "மலை வீடு" என்று அர்த்தம்.
இப்ப நீங்க ரெட்டையாறு என்றழைக்கும் இடத்திற்கு அதுதான் பெயர்.
திராவக போர்களின் போது,
மனேதரன் படை சிறியது ஆனால் வலிமையானது,
அந்தகாரனின் கையில் முள்.
அதனால் தன் முழு படையையும் அதை அழிக்க அனுப்பினான்.
ஆனால் இந்த பெரிய புரவலர் வந்த போது,
மலை வீட்டின் பெண்களும் ஆண்களும் அதன் முன் நின்றனர்,
ஆற்றின் மேலோட்டமான வளைவு தங்கள் பின்னாலிருக்கையில், போரிட தயார.
அவங்க அரசன், ஏமன், பாட்டிலிருப்பது போல,
அவர்களுக்காக போரிட்ட அண்டை நாட்டோருக்கு செய்தி அனுப்ப,
மூன்று நாட்கள் தாக்குபிடித்தால் அவர்களுக்கு உதவி உறுதியானது.
எப்படியோ செய்தனர்.
அந்த பயங்கரமான புரவலனுக்கு எதிராக, ஒரு மணி நேரம் தாக்குபிடித்தனர்,
பிறகு இரண்டாவது, பின்பு மூன்றாவது.
மூன்று நாட்கள் போரிட்டனர்,
நிலம் கசாப்புக்காரரின் முற்றம் போலிருந்தாலும்,
திராவகர் ஆற்றை கடக்கலை.
ஆனால் மூன்றாவது இரவன்று, உதவி வரவே இல்லை.
அதனால் தனியாக போரிட்டனர்.
ஆறு நாட்களுக்கு. ஒன்பது நாட்களுக்கு.
பத்தாவது நாளன்று, அவர்களுக்கு தெரிந்தது.
உதவி வராது என்று.
நகரத்திலிருந்து, ராணி எல்ட்ரீன் தன் மக்களை
பிள்ளைகளோடு மலையில் அடைக்கலம் தேட ஏற்பாடு செய்தார்.
அதில் பலர் பாதுகாப்பிற்கு போகாமல்
தங்கள் வீட்டிற்காக போரிட்ட படையில் சேர்ந்தனர்.
நிலத்தின் ஒரு அடியும், ரத்தத்தால் தோயும் வரை, கொடுக்கப்படவில்லை.
ஆனால் 13ஆம் நாளன்று,
மனேதரனின் படை... அழிஞ்சுது.
தன் கணவர் இறந்ததை ராணி எல்ட்ரீன் உணர்ந்தார்.
அவர் துயரத்தால் சூழப்பட்டு,
ஒற்றைச் சக்தியை அவர் திராவகர் படை மீது வீசினார்.
தீ சூறாவளி நிலத்தில் பரவியது.
அந்தகாரனின் படை தலைதெறிக்க ஓடினாங்க.
ஆனால் அவர்கள் அவ்வளவு வேகமாக இல்லாததால், தீப்பிழம்புகள் பிடித்து, விழுங்கின.
எந்த பெண்ணுமே அதுவரைக்கும் கற்பனை பண்ணாத
அளவுக்கு ஒற்றைச் சக்தியை எல்ட்ரீன் இழுத்தாள்.
அது அவளை எரித்தது, உள்ளிருந்து வெளிவரை.
ஆனால் மலையில் மறைந்திருந்த குழந்தைகளும், அவர்களை கவனித்தவரும் காப்பாற்றப் பட்டனர்.
அவர்களின் பண்ணைகள், கிராமங்கள் அல்லது பெரிய நகரமோ எதுவும் மிஞ்சவில்லை.
ஆனால் அவர்கள் திரும்பினர்.
நிலம் அவர்களுடையது என்று கூறினர்.
அதனால்தான் பாடல் கூட, "முன்னோரின்,
ரத்தமும் வெளிச்சம் காட்டிடாதோ. மனேதரன் தொலைத்ததை மீட்டிடாதோ."
பழைய ரத்தம் உங்களுக்குள் ஓடுகிறது.
அது நினைவிருக்கட்டும்.
வரும் நாட்களில் அது தேவைப்படும்.
இரவு இங்கே தங்கலாம். பல நாட்களாக திராவகர் அறிகுறி இல்லை.
நாம் ஷடார் லொகோத்திற்கு அவ்வளவு அருகே வந்து விட்டோம்.
அது வேண்டுமென்றேவா?
நிழல் நகரில் மிகவும் ஆபத்து.
-அங்கே போக முடியாது. -அந்த வெள்ளங்கி.
மற்றவர்களை கொன்னது அவரென தோணுதா?
என் சகோதரிகளின் மோதிரங்களை பார்க்கலையா?
இப்ப ஏழு.
இன்று நினைவிருக்கும் முகத்தை சந்தித்தது அவர் மட்டுமல்ல.
ஓய்வெடு. நாளை, உன்னை குணமாக்க சகோதரியை எங்கே தேடுவதென பார்ப்போம்.
-அதைப்பற்றி பேசணுமா? -எதைப்பற்றி?
-என்ன, ராண்ட். -உனக்கென்ன வேணும்?
எல்லாம் இருந்த நிலைக்கே நான் திரும்பணுமா?
-இல்லை, நான்-- -ஏன்னா நம்மால் முடியாது. நீ முடிவெடுத்தே.
உனக்கு புரியுதுல்ல?
நான் நைநீவிடம் பயிற்சி பெற முடியாது, ஏன்னா அவ இறந்துட்டா, லைலாவும்தான்.
நாம எங்கேயோ இருக்கோம், அந்த அரக்கர்கள்
நம்மை துரத்துகிறது, ஆனா நீ என்னை
பார்க்க கூட மாட்டேங்கிற.
நீ என்னை பார்க்க விரும்பறேன்.
என்னை வெறுக்க கூடாது.
அதற்கு மேல் எதுவும் வேண்டாம்.
உன்னை வெறுக்கவே முடியாது.
அவங்க நல்லா ஆயிடுவாங்களா?
அவளுக்கு தூக்கம் தேவை.
எல்லாருக்கும் தேவை.
கிளம்பணும்! எழுந்திருங்க. சீக்கிரம். கண்டுபிடிச்சிட்டாங்க.
நீ எழுந்திருக்கணும், மொய்ரெய்ன்.
அவளை பிடி. நகர முடியலை. இங்கிருந்து கூட்டி போகணும்.
-ஓட்டுங்க! -எங்கே?
கிழக்கே. வீழ்ந்த ஷடார் லொகோத் நகருக்கு. போங்க! இப்பவே!
-நிதானமா. -என்ன நடக்குது?
-நிதானமா. -எனக்கு தெரியாது. நின்னுடுச்சு.
-நிலையா, நிலையா. -பேலா, வா.
என்ன விஷயம்?
இருங்க, பாருங்க. திராவகர். ஏன் அதுங்க அங்கேயே நிக்குது?
வாங்க. திராவகர் நம்மை தொடர்ந்து உள்ளே வராதுங்க.
கவனிங்க.
பறவைகளே இல்லை.
பூச்சிகளே இல்லை.
எதுவுமே இல்லை.
அரிதா சுவாசிக்கிறாங்க.
நாம இங்கே தங்குவோம்.
அவளை கதகதப்பாக வெச்சிருக்கணும்.
மொய்ரெய்ன்.
ஷடார் லொகோத். பழைய மொழி போல இருக்கு.
"காத்திருக்குற நிழல்" என்று அர்த்தம்.
ஒரு காலத்தில் அரிதால்னு பெயர்.
திராவகர் போர்களின் போது, உலகிலேயே
பணக்கார, சக்திவாய்ந்த நகரம் இது.
உலகத்துக்கு தேவையான போது, கதவில்லாமல் சுவர் எழுப்பி,
தங்களை உள்ளே பூட்டிக்கிட்டு, மற்ற மனித தேசங்களை எரிய விட்டாங்க.
இந்த நகர மக்கள்தான், மனேதரனுக்கு உதவி உறுதியளிச்சாங்க,
இவங்கதான் அவங்களை சாக விட்டாங்க.
திராவகர் போர்கள் முடிந்ததும், எஞ்சியவர்கள் இங்கே உணவு, தங்குமிடம் தேடி வந்தனர்.
அவங்க தட்டினப்ப, யாரும் பதில் சொல்லலை.
கதவை உடைச்சிட்டு உள்ளே போனப்ப, யாரும் உள்ளே இல்லையாம்.
நகரின் மையத்திலிருந்து தீமையே வளர்ந்து வந்து,
இருக்கும் அனைவரையும், அனைத்தையும் விழுங்கியதாம்.
அப்போதிலிருந்தே, இந்த நகரம் கைவிடப்பட்டது.
இந்த சுவர்களை தாண்டி திராவகர் கூட கால் வைக்காது.
ஓரிண்டு விஷயங்கள்.
ஒன்று, இதுவரைக்கும் உங்களுக்கு இவ்ளோ பேசவரும்னே எங்களுக்கு தெரியாது.
இரண்டு, ஒளியின் பெயரால், எங்களை இங்கே ஏன் கூட்டி வந்தீங்க?
எதையும் தொடாதீங்க.
கொண்டு வந்த உணவை மட்டும் சாப்பிடுங்க.
உன்னிடமிருக்கணும்.
லைலா இதை செய்தா.
ஆயுதங்கள் அல்ல கருவிகள் செய்ததாக எப்போதும் சொல்லுவாள்.
ஆயிரம் முறை, ஆப்பிள் வெட்டவோ, மரம் அறுக்கவோ உபயோகிச்சேன்,
என்னை காப்பாற்றிக் கொள்ள தேவை படுவதற்கு முன்.
அதை கூராக வைத்திருக்க, சுத்தமாக வைத்திருக்கணும்,
அது எப்போதாவது தேவைப்பட்டால்,
அது தயாராக இருக்கும்.
கருவிதான், இருந்தும்.
என் உயிரை காப்பாற்றவோ
அல்லது நான் நேசிப்பவரின் உயிரை காப்பாற்றவோ.
அது நீயாக இருக்கலாமென அவள் நினைத்தாள்.
நீ ஏதாவது பிரச்சினையில் மாட்டினா, அது என் தப்பாக இருக்கும்
என்று அவள் நினைத்ததால்.
உண்மையாக சொல்லணும்னா,
இதற்கு யாரும் என்னை எப்படி குறை சொல்லுவாங்கன்னு புரியலை.
நன்றி.
தங்கைகள் நல்லா இருப்பாங்க.
என் பெற்றோர் உன் வீட்டில் இருப்பாங்க, கவனிக்க.
ராண்ட், எக்வீன் பெற்றோரும்.
தெரியும்.
அது என்னது?
பரவாயில்லை. நான் இருக்கேன்.
நாம எங்கே இருக்கோம்?
நம் எல்லாரையும் கொன்னுட்டியே.
ஒளியின் பெயரால், என்ன?
இங்கிருந்து கிளம்புவோம்.
போ! நான் தேடி வர்றேன்.
வா, ராண்ட். நாம போகலாம்!
நாம போகலாம்!
அதோ!
-எந்த வழி? -எனக்கு தெரியாது.
இங்கே. வாங்க!
இடது பக்கம்!
-ஏத்தி விடு. -நீ ஏத்தி விடலாமே?
வா.
ஆமாம்.
சீக்கிரம். சீக்கிரம்.
சீக்கிரம்!
ராண்ட்! ராண்ட், வா! இப்பவே!
ராண்ட்!
இப்பவே!
வா.
நீ தயாரா?
-போகலாம். -இரு. அவங்க இல்லாம போக முடியாது.
நிச்சயமா முடியும்.
-ராண்ட்! -மேட்!
ராண்ட்!
மேட்!
இப்பவே அவங்களிடம் கூட்டிட்டு போகலைன்னா, கழுத்தை அறுப்பேன்.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ஹேமலதா ராமச்சந்திரன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் தீபிகா ராவ்