POPRZEDNIO
Smok narodził się ponownie. Jako jedno z was.
Możemy jedynie udać się do Białej Wieży
do pozostałych Aes Sedai.
Ta moc...
jest należna kobietom.
Co to jest, na Światłość? Biegnij! Znajdę cię.
Słyszałam o więzi Aes Sedai ze Strażnikiem.
Słyszeliście o Druciarzach.
Kradniemy wam złoto i dzieci.
Widzę was. Widzę w snach całą waszą piątkę.
Tylko jedno z was się liczy. Tylko jedno nim jest.
-Piątkę? -Kim?
Smokiem.
Przed Cieniem nie umkniecie.
To Sprzymierzeńczyni Ciemności.
Moiraine Sedai.
Liandrin Sedai.
Schwytaliśmy człowieka, który głosił, że jest Smokiem.
Zburzył bramy!
Jego armia jest wszędzie.
Królu, musimy cię stąd zabrać.
-Nie. Za mną. -Już!
Nigdy nie włożysz srebrnej korony.
Korony?
A czym jest korona dla Smoka Odrodzonego?
Ty...
naprawdę w to wierzysz.
Kończ, Logain.
Poinformowałem Białą Wieżę.
Aes Sedai po ciebie przyjdą.
Te kobiety
powinny mnie słuchać, a nie ścigać.
Lękają się,
że Smok znów zniszczy świat.
Cofnie nas o tysiące lat, jak poprzedni.
Zapominają,
że równie dobrze może go ocalić.
Nie musisz go przekonywać.
Jest przy tobie nikim.
Zabij go.
Tego chcesz?
Oszalałeś.
On cię zdradzi.
Jak twoi rodzice.
Twoja siostra.
Nikt nie rozumie, kim jesteś
i kim się staniesz.
U mego boku znajdzie się miejsce dla każdego.
Nawet dla wrogów.
Poprzedni Smok zniszczył świat,
ale ja go naprawię.
KOŁO CZASU
Dziękuję, Kerene.
Pokonywałaś armie.
Byle rana nie powinna cię obciążyć.
To nie rana.
To przez niego.
Chcę poznać fałszywego Smoka.
Może i jest fałszywy, ale ma tysiące popleczników.
-Wiernych. -Ale ty w to nie wierzysz?
Tylko Liandrin, Alanna i ja
potrafimy odebrać mu Jedyną Moc.
I to w parach.
Słyszy nas?
Ciebie też miło widzieć.
Zatkaliśmy mu uszy powietrzem.
Ponoć podbił połowę Ghealdan i przyparł do muru samego króla.
Jak go złapałyście?
Twoim sposobem.
Zakradłyśmy się do obozu, gdy spał.
Kilka błyskawic i jego armia rozpełzła się w popłochu.
Oby. Strażnicy mi doniosą, gdyby ktoś się zbliżał.
W jakim stopniu postradał zmysły?
Jak każdy władający Mocą mężczyzna. Albo i gorszy.
Ogłosił się Smokiem i chciał szturmować Wieżę.
Możemy go ukarać i bez procesu.
Zasiadająca na Tronie Amyrlin nakazała sprowadzić go na proces.
Ona postanowi, co z nim zrobić.
Dość wypoczęłam.
Podzielę wasze brzemię.
Cała Moirarne.
Zbytek altruizmu.
Nie możemy sobie pozwolić na luki w tarczy.
Liandrin zaczeka, aż stworzysz barierę.
Czujesz? To połowa jego mocy.
Nadal opuszczasz ramię.
Za młody jesteś na zmęczenie.
Jak się żyje w Wieży?
Coraz trudniej.
A Aes Sedai jest coraz mniej.
-A Tron Amyrlin? -Obsadzony.
Nie jest przychylny Moiraine.
Groziła, że osobiście odprowadzi was do domu.
Nigdy nie rozumiałem twojego doboru towarzyszy.
To nie towarzyszka.
Bo żadne z niej towarzystwo.
I uparta jest jak osioł.
-Orientuj się. -Tania sztuczka.
Nie miałaś kolejnej warty?
Moiraine cię zastąpiła?
Jeśli nie będzie uważać, przekona cię do siebie.
Do Moiraine Sedai czuję jedynie szacunek.
Wspólne warty szybko wam zatem miną.
Nie wiedziałabym, gdybyśmy miały coś wspólnego.
Ciężko rozmawiać z kimś, kto się nie odzywa.
Lan też tak potrafi, jeśli chce.
Wyobrażasz sobie ich posiłki?
Liandrin zdobywa przychylność reszty.
Nie ujarzmimy Logaina bez procesu.
Ponoć Czerwone właśnie tak wszędzie robią.
Nawet Liandrin nie sprzeciwi się tronowi.
Amyrlin tu nie ma.
-Musisz... -Wypocznę, obiecuję.
Dawniej się tak nie martwiłeś.
Mniej sypiam.
Mam czas.
Dobrze spałeś?
Nie spałem.
Nie ufam im.
Coś mi w nich...
Jeśli któreś z nas uzna, że czas stąd iść, to idziemy. I tyle.
Dobrze?
Ruszamy na wschód, do Tar Valon.
Zapraszam, jeśli nas zniesiecie.
Skąd wiecie, że nie jesteśmy zbirami?
Przemierzaliście Stepy Caralain w łachmanach,
głodni i ubodzy.
Kiepskie z was byłyby zbiry.
Wieśniacy rzadko schodzą z Gór Mgły.
Pochodzimy z Białego Mostu.
Oddzieliliśmy się od karawany.
Czyżby?
To idziecie?
Tempo. Widzę farmę.
Mała.
Co się dzieje?
Czemu jedziemy z tym bardem?
Na dzień dobry nas okradł.
To już załatwione.
Potem ocalił nam życie.
Czyżby? Sprzymierzeńcy ciemności ponoć są wszędzie,
a do tego ściga nas Cień.
A jeśli ją zabił, żebyśmy mu zaufali?
To by było sprytne.
Będą z ciebie ludzie.
Dana powiedziała coś jeszcze.
Że Smok jest jednym z naszej piątki.
Ja, ty, Perrin, Egwene.
Kto jeszcze?
Przyzwyczaisz się.
Wygląda, jakby odpoczywał.
Wiem, że nie dostrzegamy splotów mężczyzn,
ale samo doświadczenie...
To jak utrzymanie kota w kąpieli.
Racja.
Jako nowicjuszka miałaś psa.
Jak się wabił?
Nie był mój. Nowicjuszkom nie wolno trzymać zwierząt.
Mimo to spał w twoim łóżku.
Kerene cię prosiła,
żebyś wyciągnęła ze mnie informacje.
Jeszcze nie przez dzień lub dwa.
Gdy stracisz czujność.
Subtelnie.
-Mogłabyś wybrać Błękitne Ajah. -Proszę cię.
Nie wystarczyłby mi jeden Strażnik.
Dołączyłam do Zielonych,
uważając to za bohaterskie.
Bojowe Ajah,
wojowniczki, które ocalą ludzkość przed Czarnym w Ostatniej Bitwie.
Nie sądziłam, że jej doczekam.
Widywałyśmy już fałszywych Smoków.
Pragnęli władzy i korzyści.
Może i jest fałszywy,
ale też potężniejszy niż wszystko, co widziałam.
To kolejny znak.
Nadciąga schyłek Wieku.
Jeśli czeka nas Ostatnia Bitwa,
cieszę się, że staniesz po naszej stronie.
Ostatni Smok spustoszył świat. Nie pozwolę na to.
A jeśli Smok stanąłby po naszej stronie,
ale Czerwone go ujarzmią?
Jenny.
Tak się nazywał.
Pies, który nie był twój.
Piękny warkocz.
Nynaeve, prawda?
Wybacz wymowę, nie wiem, jak to akcentować.
Bo nie słyszałaś, jak to mówię.
Zapewne czegoś ode mnie chcesz.
Zawsze czegoś chcecie.
Spytam zatem pierwsza.
Jeśli odpowiesz prawidłowo, dam ci, czego chcesz.
Jak długo znasz Moiraine?
Zaczekamy do zmroku i zakradniemy się do stodoły.
Wyjdziemy przed świtem.
Nie łatwiej poprosić o nocleg?
Kiepski z ciebie jeździec.
A z ciebie koniokrad.
Ta klacz boi się własnego cienia.
Obcy w lesie są podejrzani.
Tylko tędy przechodzimy.
-Po co zsiadać z konia? -Już wsiadamy.
-Pojedziemy dalej. -I wrócicie w nocy?
Nie zaryzykuję życiem rodziny.
Pełno tu dezerterów. Porzucili rebelię.
Przepraszam. Nie byliśmy szczerzy.
Chcieliśmy jedynie spędzić noc w stodole.
Nawet byś nas nie zauważył.
Nie chcesz nas zabić.
Inaczej naciągnąłbyś cięciwę palcami, a nie całą pięścią.
A gdybym ja chciał zabić ciebie, milczałbym.
Nie przepadam za tym.
Jak zrobimy, kochanie?
W stodole będzie miejsce.
Jak tylko ją wysprzątają.
Wybrała Błękitne Ajah.
Pasuje jej.
To miałcy szpiedzy, którzy przeceniają swoją wartość.
Czerwone czymś się różnią?
Chronimy świat przed niewłaściwym użyciem Jedynej Mocy.
Nawet przez inne Aes Sedai.
Liandrin.
Mogę się dosiąść?
Właśnie miałam iść.
Każda jest u nas mile widziana.
Zapraszam na kolację,
jeśli zimny kurczak ci zbrzydł.
Co za żmija.
W Białej Wieży jest takich więcej?
Wkrótce się przekonasz.
Czyżby? Dotarcie tutaj wymagało pół dnia błądzenia.
Aes Sedai muszą jak najszybciej dostarczyć Logaina do Wieży.
Jeśli twoich przyjaciół tam nie będzie,
Aes Sedai pomogą nam ich znaleźć.
Obiecaliśmy to.
Możesz ogrzać się z nami,
tylko nie wepchnij nikogo do ognia.
Widzieliście na równinach kogoś jeszcze?
Tylko was, i to cudem.
Zwykle nie wybieramy tej drogi,
ale na południowych roi się od żołnierzy.
Taka grupa powinna móc się bronić.
Widziałeś tu jakąś broń?
Tuatha'an podążają Drogą Liścia od tysięcy lat.
Odrzucamy przemoc i jej narzędzia.
A jeśli was zaatakują?
Uciekamy. Gdy się nie da, znosimy ból.
Pozwolilibyście się wytłuc?
„Gdy nadejdzie czas,
„liść upada na ziemię, by nakarmić drzewo, na którym znów wyrośnie”.
W przyrodzie nic nie ginie.
Koło wszystko zwróci.
Tak mi mówili, jak gubiłem zabawki.
Do dziś czekam, aż wrócą.
Brałeś kiedyś udział w bitwie? Dzierżyłeś broń?
Miecz? Łuk i strzały?
Topór?
Czy to zmieniło twoje życie na lepsze, czy gorsze?
Będzie tak stał, a my się mamy zaharować?
Bard nie może się umęczyć przed występem.
Zabawne, że oferta się pojawiła, jak wyciągnęli widły.
W porządku?
Muszę odpocząć.
Proszę pana.
Przepraszam. Mama mnie przysłała.
To podziękowanie za ciężką pracę.
Cześć.
To ja przepraszam.
Zaskoczyłaś mnie.
Dziękuję za chleb.
-Jak się nazywasz? -Nie mogę powiedzieć.
-Dlaczego? -Mama mówi, że jesteście dziwni.
Miałam przekazać wiadomość i wracać.
Jednak nie wracasz.
No tak.
Moje siostry też były nieposłuszne.
Gdzie są?
W domu, bezpieczne.
Z waszymi rodzicami?
Zanieś im Birgitte. Chroni mnie, gdy śpię.
Nie mogę jej wziąć.
Mam więcej lalek.
Birgitte zawsze chciała zwiedzić świat.
Może coś złapał w Źródle Breen.
Znam kogoś, komu się to przytrafiło.
Owyn, mój siostrzeniec.
Pół życia pakował się w kłopoty,
a drugie pół ratował skórę.
Pomagałem mu i w jednym, i w drugim.
Pewnego dnia stał się zgorzkniały.
Zaczął na wszystkich powarkiwać.
Bał się własnego cienia.
Zwierzęta stroszyły na jego widok sierść.
Nikt nie wiedział, co się stało.
Aż pewnego razu cisnął głazem. Bez użycia rąk.
Mat też tak ma.
Powiedziałby mi.
-Nie jest głupi. -Owyn też nie był.
Jestem bardem.
Od dziecka opowiadałem mu historie
o pęknięciu świata, skażeniu Jedynej Mocy przez Czarnego,
by mężczyźni tracili od niej zmysły.
A on i tak mnie okłamał.
Co się z nim stało?
Aes Sedai go znalazły, gdy mnie nie było.
Czerwone.
Ujarzmiły go.
Na zawsze odebrały mu Jedyną Moc.
Przynajmniej przeżył.
I mężczyźni, i kobiety,
gdy posmakują Mocy, a potem ją stracą,
równie dobrze mogą umrzeć.
Życie z nich umyka.
Kilka tygodni po ich odejściu
Owyn siedział przy wieczerzy.
Ziewnął,
po czym chwycił nóż do mięsa
i poderżnął sobie nim gardło, jakby nigdy nic.
Zostanę z wami, ile będę mógł.
Przypilnuję was.
Ale musimy trzymać Mata z dala od tych kobiet.
Sporo wiesz jak na barda.
Nosimy miano bardów,
bo sprawia, że wyglądamy niegroźnie.
A nie ma nic groźniejszego niż ci, którzy znają przeszłość.
Klacz wrzuciła go do koryta trzy metry dalej.
I tak skończył al'Lan Mandragoran,
pogromca koni.
-Eleganckie miano. -Tak.
Dla gównianego jeźdźca.
Jak do niego trafiłaś?
Podróżowaliśmy przez jej wioskę.
Wytropiłam go.
Podoba mi się.
Nie wyglądacie na takich wesołków.
Poza mną.
Ja wyglądam na wesołka.
Nie prowokuj go.
Służycie im.
Nie.
Więź łącząca Aes Sedai i jej Strażnika jest mocniejsza
od więzi męża i żony,
rodziców i dzieci.
Wiesz, co w Dawnej Mowie oznacza „Aes Sedai”?
„Służebnice wszystkich”.
To one służą światu.
Gdzie to stawia was?
W poczuciu dumy.
I zmęczenia.
Zwłaszcza Lan.
Jak on nadąża za Moiraine?
I kto to mówi?
Ma rację. Jesteśmy wyczerpani.
Ta trójka nie...
Sam jestem nieco zmęczony.
Jest za stary o dziesięć lat.
Dorównuje siłą Egwene?
Nie wiem.
Nie sądzę, ale nie wiem.
Sny, trolloki.
Czarny nie ściga Logaina.
A może ściga?
Nie sądzę, żeby Czarny lepiej niż my wiedział,
kto jest Smokiem.
Nie wiem, czy to dobrze, czy źle.
Straciliśmy ich.
Po 20 latach poszukiwań.
Ja ich straciłem.
Twoja strata jest moją,
a moja twoją.
Niepotrzebnie piłem.
Zawsze się rozklejasz, gdy piję.
Chodź!
Wszyscy mówią o jakiejś pieśni.
O co chodzi?
O nic. Taka głupia tradycja.
Twoi dziadkowie traktują ją poważnie.
W ostatnim Wieku ludzie ponoć znali pieśń,
która sprowadzała harmonię.
Pęknięcie nam ją odebrało, ale jeśli ją odnajdziemy,
znów zapanują pokój i szczęście.
Nie wierzysz w to.
Wierzę w wiele rzeczy.
Ale ta pieśń to bajania dla dzieci i głupców.
Jesteś pewny, że jeszcze się nie znalazła?
-Dziękuję. -To zaszczyt.
Każdy to potrafi.
Tobie praca daje ukojenie. I to jest zaszczyt.
Niektórzy z was nie wydają się spokojni.
Sarai był najemnym zabójcą.
Kto wyrzeka się przemocy, zwykle wie, że jest zła. Aż nazbyt dobrze.
Nie przed wszystkim można uciec.
My nie uciekamy.
Jest jeden sposób, by położyć kres przemocy.
Każdy musiałby ją odrzucić.
Ale to potrwa.
Uważasz, że to możliwe?
Jeśli przekonam choć dwie osoby,
świat już stanie się lepszy.
Jeśli one przekonają dwie kolejne,
w końcu...
Nawet jeśli masz rację, nie doczekasz tego.
Nie robię tego dla siebie.
Oni też tego nie doczekają.
Ani ich wnuki,
ani wnuki ich prawnuków.
Kocham mój lud, ale nie robię tego dla nich.
A dla kogo?
Miałam córkę.
Była matką Arama.
Nawet jej nie pamięta.
Napadli ją zbóje, gdy poszła po jedzenie.
Nie miała złota ani kosztowności.
Jedyne, co miała, to życie.
Gdy ją znalazłam,
od razu wiedziałam, że zabili ją dla rozrywki.
Godzinami siedziałam przy jej ciele,
patrząc na złamaną włócznię wbitą w jej pierś.
Zbierałam odwagę, by ją chwycić
i ruszyć w pogoń za tymi bestiami, jak one ruszyły za nią.
Dlaczego zaniechałaś?
Pragnęłam zemsty.
To wbrew Drodze Liścia.
Największą zemstą na przemocy jest pokój.
Na śmierci - życie.
Nie ochroniłam córki w tym życiu. Ale kiedyś,
długo po mojej śmierci,
po śmierci Arama i wnuków jego prawnuków,
Koło znów wyda na świat moją córkę.
Staram się zapewnić jej lepszy świat na tamten czas.
Aby spotkało ją lepsze życie niż to ze mną.
Kim on jest?
Ten, który skradł twoje serce.
Umarł?
Nie.
Wiedziałabym o tym.
W dniu 20. urodzin opuszczamy tabor,
by zakosztować życia w świecie.
Sprawdzić, czy wybralibyśmy to życie.
Jedni uprawiają pole,
inni żeglują.
Niektórzy nawet chwytają za broń.
Ilu wraca do domu?
Większość.
Nie wszyscy.
Liść nie walczy z wiatrem.
Czasem wiatr niesie go daleko od drzewa.
Jestem przy tobie.
Wiesz o tym, prawda?
Co by się nie działo.
Perrin!
Stój!
Mat!
Rand!
Nie!
Już dobrze. Jestem.
Gdzie Mat?
Łap go i uciekajmy.
Widzę cię.
Cień!
-Zabierz go. -Chodź!
Wiejcie!
Biegiem!
Dalej.
Chodź.
Biegiem.
Szybko!
Rozmawiałaś z wszystkimi.
Ze mną też zamierzasz?
Trudniej utrzymać tarczę, niż ją przebić.
Spójrz na niego.
Nawet się nie spocił.
Brew mu nie drgnęła, a my ledwo żyjemy.
Od Wieży dzielą nas setki mil.
Sądzisz, że wytrzymamy?
A jeśli się wydostanie,
Przysięgi pozwolą nam go ujarzmić?
Biała Wieża trwa od 3000 lat.
Nie dlatego, że robimy to, co wypada, a dlatego, że robimy to, co słuszne.
Prawo obowiązuje i nas, i jego.
To ty, Czerwona, powinnaś mi o tym przypominać,
a nie ja tobie.
Przepraszam, nie chciałam przeszkadzać.
Nie przeszkadzasz.
Co to było?
Rytuał mego ludu.
Siedem razy za siedem wież Malkieru.
Za utracony dom.
Za dom, który znów odnajdziemy.
W tym życiu lub w następnym.
Często się modlisz?
Gdy mam potrzebę.
Znasz Dawną Mowę?
Nie.
To ostatnie słowa moich rodziców,
zanim ukryli mnie w piwnicy przed atakiem na wioskę.
-Mówiłam je, gdy się bałam. -Dlaczego przestałaś?
Ludzie nie szukają u Wiedzącej niewiedzy.
Nie znam znaczenia tych słów.
Chcesz je poznać?
To ostatnie słowa króla Manetheren do żony
przed bitwą, która była z góry przegrana.
„Wyruszymy w pole...
„żeby naszym dzieciom pozostała pamięć o nas.
„Nigdy nie zostaną same”.
Myliłam się co do ciebie,
al'Lanie Mandragoran.
Za kogo mnie miałaś?
Psa na dwóch łapach.
Za to ja się co do ciebie nie myliłem,
Wiedząca al'Mearo.
Za kogo mnie miałeś?
Zaczekaj.
-Co to? -Moje straże.
Jego armia nie wróciła do domu z podkulonymi ogonami.
Przybyła armia Logaina.
-Ilu ich jest? -Kilku ci zostawię.
Żadna armia nie pokona siedmiu sióstr.
Logain. Do jaskini, już.
Za Smoka!
-Idziemy. -Prędko.
Tam!
Wstawaj!
Pozostałe wkrótce się tu zjawią. Nie mamy wiele czasu.
Dlaczego mam wierzyć, że to ty jesteś Smokiem?
Słyszę ich, gdy przenoszę.
Wszystkich.
Szepty tysiąca poprzednich Smoków.
Tysiąca moich wcieleń.
Uczą mnie, jak być lepszym.
Czyż nie po to Koło kręci bez ustanku naszymi duszami?
By się uczyć?
Koło nie ma pragnień.
Nie może.
Zupełnie jak rzeka czy deszcz.
To ludzie je mają.
A ty czego chcesz?
Głosy, które słyszysz,
to podszepty szaleństwa.
Mimo swej potęgi jesteś jeno strużką.
Tlącym się płomykiem
przy gorejącym słońcu, jakim będzie Smok Odrodzony.
Nie!
-Szybko, do Logaina! -Kerene!
Zatrzymamy armię!
Dalej!
Liandrin, to zbyt wiele. Nie wytrzymasz.
Nie obchodzi mnie to.
Zabił naszą siostrę. Zniszczę go!
Stepin!
Nie.
O nie.
Nie!
Niczym gorejące słońce.
Połączcie się ze mną.
Teraz!
Niechaj dłoń Wieży dosięgnie cię, Logainie Ablar,
i odbierze ci to, co chce ci odebrać sama natura.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem