WAT VOORAFGING
Je bent zo lang weg geweest.
Ik heb vijf mogelijke Draken uit hetzelfde dorp.
-Nynaeve? -Egwene...
Of het één draak is of vijf, man of vrouw,
elke voorspelling zegt hetzelfde.
De Draak zal de Duistere verslaan of
zich bij 'm voegen.
Je moet voorzichtig zijn.
Je moet op hem passen.
Jij bent echt een rotzak, Padan Fajin.
Als altijd een genoegen.
Ik heb een oordeel geveld.
Je wordt uit de Toren verbannen.
De Duistere in het Oog van de Wereld. We kunnen hem vernietigen.
-We weten niet wie de Draak is. -Neem allen mee.
We veroordelen de anderen tot de dood.
We hebben over saidinwegen gehoord, maar weten niet wat ze zijn.
De snelste weg naar het Oog.
Mart.
-Mart. -Mart, kom op.
-Kom op. Schiet op. -Kom op.
-Opschieten. -Mart.
Mart.
Tigraine.
-Mart. Kom op. -Kom op.
-Mart. -Schiet op.
-Mart, nee. -Mart.
Stop. Hij moet weer open.
-We gaan niet zonder hem. -Hij heeft zijn keuze gemaakt.
Echt? Of heb jij die voor hem gemaakt?
Jullie kennen zijn duisternis beter dan wie dan ook.
Is hij klaar voor wat er komt?
Natuurlijk wel.
We hebben al te veel tijd verspild.
Blijf bij elkaar.
-De saidinpoort moet open. -We kunnen nauwelijks geleiden...
Helaas is de saidinpoort openen onmogelijk.
Op saidinwegen mag de Ene Kracht niet gebruikt worden.
Dan zou je jezelf aan de Machin Shin overgeven
die zich te goed doen aan je ziel.
-Wat is Machin Shin? -Moiraine Sedai gaat snel.
En wij Ogier staan niet bekend om onze snelheid.
Als ik mag.
Dit gaat om Mart. We kunnen hem niet achterlaten.
Dat hebben we niet gedaan.
Hij koos er zelf voor.
Geloof je dat echt?
Wat moeten we dan doen?
Zonder hen kunnen we de saidinpoort niet openen of een uitweg vinden.
Moeten we hier op de dood wachten?
Als het voorbij is, zoeken we hem.
Dat beloof ik.
-Wat als hij het is? -Mart?
Er is een duisternis in hem aanwezig.
De dolk trok hem aan,
en voedde van hem net zo goed als hij van de dolk.
Wat als hij het is?
Dan mag hij niet in de buurt komen van de Duistere.
Ik weet welke keuze hij zou maken.
Wat absoluut niet mag, is de Draak terugbrengen bij de Schaduw.
Om te denken
dat er ooit fruit groeide op ieder eiland,
dat dit hobbelige, stenen pad ooit zacht en groen was,
bedekt met gras.
Maar zet nu een verkeerde stap
en je valt in een oneindige diepte. Of erger...
Iets ergers dan in een oneindige put vallen?
-Zeker. Ik kan minstens één... -Goed, Loial. We begrijpen het al.
Ik ben Moiraine zilver schuldig.
Je fronste.
Ik dacht pruilen.
Mart is veiliger daar dan hier, dat beloof ik je.
Wacht.
Daar is iets.
Het is een wegwijzer, maar...
Erg vreemd.
Een Ogier zou geen wegwijzer beschadigen.
Alsof iemand hem wil vernietigen,
zodat mensen niet de weg vinden.
Kun je hem nog lezen?
Ik vraag om geduld.
Als hij om geduld vraagt, sterven we...
We rusten uit terwijl Loial het goede pad zoekt.
Het is minstens een dag reizen naar de saidinpoort, dus...
Rust uit zolang het kan.
Hoe heb je dat gezien?
Ik weet het niet.
Weet jij wat dat gedaan heeft met de wegwijzer?
Iets volgt ons.
Kom.
Rhand...
Heb je...
Wat is er?
Nee.
Achteruit.
Er kunnen hier onmogelijk Trolloks zijn.
Zo kwamen ze dus ongemerkt in Tweewater.
-En de wegwijzer. -Is het kouder geworden?
-O nee. -Ik wilde niet geleiden.
Wat is Machin Shin?
Het is Oude Spraak voor 'zwarte wind'.
En wat is de zwarte wind?
Machin Shin zal tegen je spreken. Luister niet.
We komen nooit bij de saidinpoort.
Hoe ver zijn we van Fal Dara?
-Dat is korter... -Ga daarheen.
-Ga. -Snel.
Deze kant op, snel.
-Snel, kom op. -Kom op.
De saidinpoort is verderop.
Je hebt het mis over alles.
Je vermoordt deze kinderen en noemt het heldhaftig.
Jij bent niks.
Een bedrieger, een oplichter.
Egwene zal nooit zo van je houden als jij.
Ze heeft je al eens verlaten.
Jij wilde Laila uit de weg hebben, daarom heb je haar vermoord.
Omdat je meer van een andere vrouw hield.
Je kunt haar niet beschermen. Ze zal sterven.
Je hoort hun geschreeuw als ze sterven, net als van je ouders.
En je kunt niks doen om ze te redden.
Je bent Mart kwijt en nu raak je de anderen kwijt
tot er niks en niemand overblijft.
Nee.
Je kunt ze niet beschermen.
Dat kun je niet.
Nee.
Schiet op, alsjeblieft.
Snel nu, hij is open.
Nynaeve.
Kom.
Goed gedaan. Allemaal.
Waar zijn we?
De vestingstad Fal Dara.
Het laatste bastion tegen de Verwording.
Het Oog van de Wereld is een dag lopen voorbij de stad.
Maar we kunnen uitrusten. We hebben vrienden in de Grenslanden.
Wat je ook in de wind gehoord hebt,
vergeet dat.
Hoelang geleden liep je voor het laatst door deze poort?
Dai Shan.
In naam van heer Agelmar verwelkom ik je terug in Fal Dara.
Welkom thuis, geweldige vent.
Je aanwezigheid is aangenaam.
En jij, Moiraine Sedai.
Waar danken we dit genoegen aan?
-Ik kom met een waarschuwing. -Laat me raden...
Mijn zenuwachtige zuster heeft naar de Witte Toren geschreven
met overdreven verhalen over de oprukkende Verwording en Trollok-aanvallen.
Hoewel ik je zorgen waardeer,
heeft Fal Dara zich altijd zelf kunnen beschermen.
Ik verzeker u dat noch ik, noch andere Aes Sedai
-daaraan twijfelen. -Dat mag ik hopen.
We bewaken Tarwins Kloof al duizend jaar
en hebben Trollok-legers bevochten waar Aes Sedai wit van wegtrekken.
Ik waardeer je reis naar de Grenslanden,
maar dat is tevergeefs.
Heer Agelmar, als ik mag uitpraten.
Ik wil u niet van advies dienen.
Een heer moet zijn land beschermen zoals hij wil.
Ik kom met een waarschuwing.
De Duistere gebruikt de saidinwegen voor zijn legers.
Hoewel u de Kloof bewaakt zoals uw familie gedaan heeft,
kan het raadzaam zijn
om de saidinpoort ook te ommuren.
Doe wat ze zegt.
Ik heb je beledigd.
Jij en je reisgenoten zijn hier welkom zolang jullie willen.
De Grenslanden hebben een lange geschiedenis van steun met de Witte Toren.
Dat verandert niet zolang de zwarte havik nog vliegt.
Dank u, heer.
Je kamer is deze kant op.
Een kamer die een Aes Sedai waardig is.
Ik wilde Min een bezoek brengen.
-Woont ze nog in de stad? -De helderziende?
-Waarom wil je haar spreken? -Waarom niet?
Precies mijn gedachte.
-Mijn broer is anders. -Uiteraard.
Waarom zou hij een vraag stellen waar hij al het antwoord van weet?
We hadden geen idee dat een zuster uit het zuiden zou komen.
Als ik vraag wat je op de saidinweg deed,
zou je me dan een antwoord geven?
Je hebt jaren met mijn zusters getraind in de Witte Toren.
Hoewel je macht is niet sterk genoeg is om een van ons te worden,
mag ik toch hopen op je discretie?
Ik ben wel discreet,
maar mijn trouw ligt bij deze stad, niet jouw Amyrlin Zetel.
Er moet een bericht naar de Toren.
Ze moeten een man vinden.
Een jongen, eigenlijk.
Mart Cauton.
En naar wie stuur ik die boodschap?
De rode Ajah.
Wat is er? Mart.
Het is de wind.
Vergeet dat gefluister. Het is niet waar.
Niks ervan.
Wat heb jij toch?
Ik zou zweren dat ik Padan Fajin heb zien langslopen.
De venter?
Perijn...
Padan Fajin is dood.
Hij was er op Beltije toen de Trolloks kwamen.
Het lijkt een ander leven. Beltije.
Bedankt.
Eten ze geen kip of rund?
De Weg van het Blad is eenvoudig.
Geen geweld gebruiken.
Als de hele wereld dat deed, waren we beter af.
Geen vis?
Ik moet zeggen dat eten met de reizigers
beter was dan wat jij ooit gekookt hebt.
Kijk eens.
Wat wil ze?
Ieder detail kan helpen, hoe klein ook.
Het gaat heel diep.
Weten ze wat ik ben?
Dat weet niemand, dankzij de Aes Sedai.
Als we dat bekendmaakten,
werd je constant lastiggevallen...
Of erger.
-Die grote, tobbende... -Ze zijn allebei groot en tobben.
Die links
heeft gele ogen en bloed dat over zijn kin loopt.
En de roodharige houdt een baby vast.
Wiens baby?
Geen idee. Gewoon een baby.
En de meisjes?
Witte vlam
en een ring van goud...
Geen idee.
Maar alle vier zijn ze verbonden.
-Is dat ongewoon? -Heel erg.
Ik zie vonken Licht die de Schaduw willen vullen
en de Schaduw wil de vonken opslokken.
Het zijn duidelijke visioenen.
Meestal betekent dat dat ze belangrijk zijn voor het Patroon.
-Is één visioen sterker? -Niet echt.
Zie je iets aan mij?
Kijk me niet zo aan.
Ik zie de Amyrlin Zetel met al haar regalia en
ze wordt je ondergang.
Alweer.
-Waarom duurt het zo lang? -Daar komt ze.
We vertrekken bij zonsopgang.
Wie was dat?
Die barkeeper.
Een vrouw die ik al ken sinds mijn jeugd.
Hou op met liegen.
Meisje, je vergeet dat ik niet kan liegen, hoezeer ik dat ook wil.
Ze krijgt indrukken van het Patroon, de toekomst
en ik hoopte dat ze wist wie de Draak was,
zodat ik de rest kan redden.
Ik wil niet dat een van jullie sterft.
Maar wie naar het Oog van de Wereld gaat
en niet de Draak is,
zal daar sterven,
vermalen tussen twee natuurkrachten.
Nou...
-Wie is het? -Dat weet ze niet.
Dus morgen neem ik jullie allen mee
en weet dat drie niet terugkeren.
Hoe weet je dat zeker?
Is er geen kans dat Mart de Draak is?
Dat we het overleven?
Dat je het mis hebt?
Je kunt twijfel als kruk gebruiken,
maar twijfel is de eerste stap van overgave aan de Duistere.
Ik heb dit pad net zo min gekozen als jullie,
maar ik volg het omdat dat moet.
Omdat ik weet wat juist is.
Jij hebt je keuze gemaakt,
maar nu maken wij de onze.
Hoe machtig je ook bent.
je krijgt er ons vieren niet tegen onze wil heen.
Vluchten, je verstoppen redt je niet voor het weven van het Patroon.
Beslis zelf maar vanavond. We vertrekken met zonsopgang.
Niks wat een Aes Sedai zegt, is een keuze.
Ze dwingt ons als ze wil.
Ze probeert maar.
We hebben Tweewater verlaten om onze dierbaren te beschermen,
onze familie.
Dat doen we nog, wat het ons ook kost.
Zegt Moiraine.
Jullie nemen alles aan wat ze zegt, de hele voorspelling.
Dat een van ons de Draak is.
Omdat zij zegt dat het waar is.
-Ze kan niet liegen. -Maar ze kan wel misleiden.
Weet ze nu pas dat de rest zal sterven?
Zelfs als ze denkt dat ze de waarheid spreekt,
kan ze het mis hebben.
Over ons, over alles.
Ik doe dit niet omdat Moiraine het zegt
of omdat ik zeker weet dat zij weet waar ze het over heeft.
Ik ga naar het Oog van de Wereld
omdat als er een kans is dat ze gelijk heeft,
het dat waard is.
Jij bent een wijsheid.
Zonder Moiraine zou je er niet over nadenken.
Je zou het doen.
Laat je trots je er niet van weerhouden om te doen wat juist is.
We hebben al te veel mensen verloren.
Ik wil niemand van hier meer verliezen.
Wat als we ons leven verspillen voor niks?
Wat als geen van ons de Draak is?
Wat als het Mart is?
Hou toch op.
Wat?
Waarom kan hij het niet zijn?
Jij had nooit een hoge dunk van 'm.
-Rhand. -Je hebt hem geen kans gegeven.
Je hebt hem nooit leren kennen.
Anders wist je hoe moeilijk hij het heeft.
Hij vecht om te overleven. Hij heeft niet veel.
Wat hij heeft, geeft hij aan zijn vrienden, zijn zussen, ons.
-Goed. -Hij heeft ons verlaten.
Jij hebt ook zijn gezicht gezien.
Hij is vast teruggegaan naar Tar Valon voor de dolk.
-Daar weet jij niks van. -Hij heeft ons verlaten.
Daar ben jij een expert in.
Wat bedoel je daarmee?
Jij bent de enige die me ooit verlaten heeft.
-Zeg dat niet over haar. -Hou op.
-Pardon? -Je bent haar excuses schuldig.
-Waarvoor? De waarheid? -Hou gewoon op.
Ik ben het zat dat jullie om haar vechten als een prijs.
Pardon. Wat zei je nou?
Wat is er grappig?
Dit. Het was al die tijd vlak voor mijn neus.
Ik heb het niet gemerkt.
Toen jij Laila een aanzoek deed,
was het de dag dat Egwene en ik samen kwamen...
Ik heb alleen van mijn vrouw gehouden.
-Ik wilde niet... -Laat...
Ze gaan wel.
Vrijwillig?
Je hebt ze het idee van een keuze gegeven. Dat is genoeg.
Wat is er?
Niks.
Nostalgie, denk ik.
Er is iets met de lucht in de Grenslanden.
De reuk herinnert me aan onze eerste ontmoeting.
Jij haalt meestal niet het verleden op.
Ik heb het gevoel dat ik je alles en meer heb afgenomen.
Je hebt me niks afgenomen.
Er is meer in het leven dan ik of deze missie.
Voor jou had ik niks om voor te leven.
En niks om voor te sterven.
Jij hebt me beide gegeven.
Moet je geen afscheid nemen van mensen hier voor we gaan?
Ik mag haar.
De wijsheid.
Laat me je gezicht zien.
-Hetzelfde? -Ja.
Je ziet er goed uit.
-Ja, graag. -Klaar?
Ja.
Heel erg bedankt.
Hallo.
Hallo. Ik was...
Me aan het volgen?
Dit is geen spoorzoeken.
Sta je daar gewoon?
Of kom je binnen?
Jongens,
dit is Nynaeve.
Nynaeve, dit zijn de jongens.
-Ik wilde niet storen. -Ga toch zitten.
Heb je honger, Nynaeve Sedai?
Ik ben geen Aes Sedai.
Maar tegen eten zeg ik geen nee. Bedankt.
Ga zitten.
Ze is prachtig.
Was me niet opgevallen.
Kind, laat Nynaeve zitten.
Ga zitten.
-Lan, ga bij mij zitten. -Dank je.
-Dit ruikt heerlijk. -Heb je ooit met Trolloks gevochten?
Trolloks?
Bedankt dat je Dai Shan beschermd hebt en bij me hebt teruggebracht.
-Met hoeveel heb je gevochten? -Veel.
Hoe groot was de Trollok?
-De Trollok was enorm. -Groter dan jij?
Veel groter. Met grote tanden en snijtanden.
-Ze is heel lief. -Ze is enthousiast.
En ze mag je graag.
Omdat ik geschenken meeneem.
Altijd.
Nou...
Bedankt dat je me meegenomen hebt.
Je hebt me geen keuze gegeven.
Welterusten.
Wil je dat ik ga?
Ik heb een uur in mijn kamer gewacht op je excuses.
Ik heb met vallen en opstaan geleerd
dat als je eindelijk wilt praten, jij me wel opzoekt.
Het spijt me.
Ik weet dat er niks is tussen Perijn en jou.
Natuurlijk is er niks.
Daarom ben ik niet boos.
Hoe durf je te denken dat ik niet om Mart geef?
Dat ik niet voor hem zou vechten en sterven.
Ik was bang.
Dat ben ik nog.
Ik wil je niet verliezen.
Dat zul je niet.
Moiraine heeft één ding mis.
We komen terug.
Wij allemaal.
Luister naar me.
Wat er ook in het Oog gebeurt,
deze macht in je mag je niet negeren.
Dat laat hij niet toe.
Je moet naar de Witte Toren, worden wat je altijd al wilde zijn.
Niet zonder jou.
Die fout heb ik al eerder gemaakt.
Ik kom mee naar de Witte Toren.
Een Aes Sedai heeft een zwaardhand.
Dacht je dat ik een ander dat zou laten worden?
Als jij het wordt,
zal ik je altijd bijstaan, dat weet je.
Wat er ook gebeurt.
Wat er ook komt.
Ga je?
Waarom noemde hij je 'Dai Shan'?
Ik haat het als hij dat zegt.
Het is een titel
voor kroonprinsen van Malkier.
Niet dat dat uitmaakt.
Malkier ligt al lang in de Verwording.
Wie is hij?
Hij behandelt je als een zoon.
Hij was een soldaat van mijn vader.
De avond dat Malkier is overspoeld door de Verwording
is mijn familie afgeslacht.
Ze hebben mij het paleis uit gesmokkeld.
En je hier gebracht?
Weet je,
ik heb je band met Moiraine nooit begrepen.
En nu wel?
Je bent een koning zonder koninkrijk.
Een jongen zonder familie.
Maar nu behoor je eindelijk toe
aan haar.
Ze bezit me niet.
Echt niet?
Alleen zoals die kinderen jou bezitten.
Een wijsheid trouwt nooit.
Hé,
blijf.
Hier.
Nee.
Ik breng je erheen, naar Nynaeve.
Kari?
Het was zo warm.
Ik zocht niet naar haar, maar ik moest weg.
De berg in, de sneeuw in.
-Hij huilde. Hij was zo klein. -Papa, wat bedoel je?
Die deur is van ijzerhout.
Drie van jou kunnen hem niet breken.
Die berg. Ik heb hem eerder gezien.
Nee.
Jij bent het.
Dat heb je ergens altijd al geweten.
Hoe snel of ver je ook vlucht, je kunt niet ontkomen aan je lot.
Jij bent de Herrezen Draak.
Nee.
We zijn gesloten.
Jij bent het.
-Wist je dat ik kwam? -Ja. Dat hoort erbij.
Wat wil je?
Vertel me dat ik niet de Herrezen Draak ben.
Je bent niet de Herrezen Draak.
-Spaar mijn gevoelens niet. -Dat kan me niks schelen.
Je bent een jongen in een bar die iets wil.
We zijn verkeerd begonnen. Ik heb me niet voorgesteld.
Ik weet wie je bent.
Kijk me in de ogen en zeg
dat je wilt weten wat ik te zeggen heb.
Want dan is er geen weg terug meer.
Het was mijn eerste visioen ooit.
Ik liep als kind door een mistige steeg in Tar Valon.
Toen ik de hoek omging, zag ik een man in een harnas
met jouw zwaard met de reiger erop.
Toen ik hem aankeek,
zag ik sneeuw en bloed.
Een baby geboren op de helling van Drakenberg.
De man voedde hem op in een houten huis aan een veld vol schapen
in een rustig dorpje tussen twee rivieren.
En die baby...
Die baby was iets onmogelijks.
Wat zie je nu
als je naar me kijkt?
Regenbogen, kermis en drie prachtige vrouwen.
Zie je het Oog van de Wereld?
-Ik zou willen van niet. -Hoezo?
Jij lijkt me zo aardig.
Kom ik terug?
Dat dacht ik al.
Nynaeve?
Waar ben jij geweest?
Nergens.
Je bent ergens geweest.
En aan het opgemaakte bed te zien,
niet in je kamer.
Ik kon niet slapen.
Ik ben je excuses schuldig.
Ik had het niet mogen zeggen. Ik wilde geen onrust veroorzaken.
Wat hebben jullie besloten?
Ik wil gaan.
Waar is Rhand?
Ik dacht bij jou.
Wat is er gebeurd?
Ik ben het.
Moiraine blokkeert de binding.
Ik snap het niet.
Ze is verdwenen.
Alleen?
Rhand.
Wat is dat?
De Verwording. We moeten erdoor op weg naar het Oog van de Wereld.
Ondertiteld door: Robert de Ridder
Creatief Supervisor Florus van Rooijen