𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
Onde está Nynaeve?
Pasou polos arcos, pero non saíu.
Mamá? Que é iso?
Temos que marchar.
Cando un Gardián perde a súa Aes Sedai, é coma se experimentase a súa morte.
- Son o teu Gardián. - Falláchesme.
Alanna levarate á Torre.
Non queres saber o que vexo cando te miro?
Pois non.
- Mat vén comigo. - Sabes o camiño?
Non me decepciones.
Lady Anvaere. Por que ía querer falar contigo?
Ti por que razón me axudas?
Axúdasme a recordar...
e eu a esquecer.
Vamos.
Corre. El dirache onde ir.
Había un poema no reloxo, escrito na antiga lingua.
Non derrotamos o Escuro, liberamos o seu soldado máis forte.
Ishamael vai espertar os renegados.
O sangue alimenta o sangue.
O sangue chama o sangue.
O sangue é, o sangue foi...
e o sangue sempre será.
A RODA DO TEMPO
Señora, hai...
Hai alguén na porta.
É cedo para visitas.
Quen é?
É...
É a súa irmá máis vella.
Si, señora...
veña por aquí.
Véxote ben, irmá.
Eu a ti tamén.
- Senta. Non sabiamos... - Non veño tomar o té.
Gardei o cabalo e utilizarei o meu antigo cuarto.
Pero quero manter a discreción.
Claro...
Jonas! Trae un tinto de Ghealdan da adega.
Si, señora.
- E necesito un vestido... - Pasaron décadas, Moiraine!
Senta!
Toma un té.
Mellor xantamos.
Teño que reunirme con alguén.
Se reconstrúes a miña pensión, xa non poderei cobrarche.
Que menos.
- Síntoo. - Non foi culpa túa.
Esquecín apagar as candeas.
Igual é o mellor.
Contratei uns homes para reconstruíla, pero tardarán unha semana.
Así que podo marchar uns días por primeira vez en moito tempo.
Onde vas?
Temos unha cabana preto da Daga do Verdugo.
Adoitaba ir cando era cativa,
pero desde que teño a pensión...
Queres vir?
Selene, non podo.
Síntoo.
Se volves pedir perdón, perderá o seu significado.
Non son unha boa compaña.
Para ninguén.
O lume espantou a todos os inquilinos.
Terás isto para ti só.
Se é que queres estar só, claro.
Mamá?
Que é iso?
Veña, hai que marchar.
Teño medo.
Gardeiche tortas de mel.
Grazas.
Que tal estás?
Non durmín.
Supoño que eu tampouco podería.
Que se sente?
Teño que marchar.
Claro, non te entreteño.
Estou aquí se me necesitas.
Alégrame que volveses.
Xa pasou.
Non era real.
Nada foi real.
- Unha clase máis! - Por favor.
Por min si, pero tendes que convencer a Ihvon.
Por favor.
Despois de xantar.
Díxencho, non si?
Se alguén di algo do sal, préndolle lume.
- Non, grazas. - Escoitaches o do lume?
- Teño a barriga chea do almorzo. - Pasaron dúas horas.
Vós de que vos rides?
Xa había tempo que non traías un home novo.
Pensabamos que acougaras coa idade.
E onde metes o terceiro?
E Ihvon e Maksim?
Un deles sempre me vixía se me afasto.
Como funciona normalmente?
Empezan cunha broma.
Maksim sobre a idade.
Ihvon sobre o pelo.
E despois un bonito recordo,
algo polo que vivir.
- Entón... - Pois saltaremos iso.
Non creo que te suicides.
Non che arrebataron o vínculo. Quitoucho ela.
Xa decidiches que vas facer agora?
Xa non son benvido?
Nós os tres volvemos para a Torre mañá.
Vas vir connosco?
Non o sei.
Nynaeve vai pasar os arcos.
A máis rápida despois de Cadsuane Sedai.
Non tardará moito tempo en buscar un Gardián.
Non quero repetir os meus erros.
Oxalá coñeceses a Moiraine antes.
Antes de que?
Pasoulle algo
hai uns 20 anos,
dous anos antes de vincularse contigo.
Cambiou dun día para outro.
Así como a auga se converte en xeo,
e mírala e pregúntaste como puido ser auga antes.
Era máis feliz?
Non o sei.
Non sei se foi feliz algunha vez.
O do cabelo rubio vén todos os días?
- Rand? - Xusto.
Rand non veu traballar hoxe.
Non sabes onde vive?
Está metido en leas, señora?
Quero visitar o seu tutelado.
Xa sabe cal.
Debería matarte agora mesmo.
Xa o intentaches.
Que tal te tratan?
Coma unha bolboreta sen ás.
E a mente?
Estou aquí no canto de na Torre por culpa túa.
As Amarelas querían estudarte.
Tamén as Marróns. Non creo que che gustase.
Non creo que iso che preocupe moito.
Empezaches a adestralo?
Rand al'Thor.
Tamén o enviaches aquí?
Onde está?
Quitáchesme todo.
Todo.
Cres que che seguirei o xogo por unha botella de viño?
Non.
Sei o que queres.
O que todos aos que lles quitaron o Poder Único
desexan.
Se me axudas, eu tamén te axudarei.
Onde está?
Nunha pensión.
En Extramuros, a Crecente.
E?
O rapaz ten tanto poder como tiña eu,
pero tenlle medo,
ódiao e non pode controlalo.
Ensinaraslle todo o que sabes sobre canalizar,
todo.
Tardes o tempo que tardes.
Despois, se quedo satisfeita cos progresos...
deixareiche o coitelo.
Hai algo distinto entre nós desde que volveu.
Agora é unha Aceptada.
Non é iso.
Igual algo si.
Por moito que queira axudar,
parece que non fago nin digo o correcto.
Pois para xa.
Nin sequera sabes que lle pasou.
Por que cres que tes que amañalo?
Porque somos amigas.
Ela estivo aí o ano pasado cando perdín...
a alguén a quen amaba moito.
E só o superei porque ela estaba aí para apoiarme,
aínda que ela tamén sufría.
E quero facer...
Debería facer o mesmo por ela.
Coma antes.
Pero desde que cheguei a esta Torre, síntome...
máis e máis pequena.
Irmá.
Ti es Nynaeve al'Meara, non si?
Buscaba a Maksim e a Ihvon.
Saíron con Alanna Sedai, pero eu podo adestrar contigo, se queres.
Canalizaches nos arcos?
Que raro que non te persigan todos os Ajah.
Aínda tes anos para escoller. Só espero que non sexa o Vermello.
Atacan a zona occidental
e non envías ningunha irmá para amañalo?
Sempre atacan o oeste, moitas veces eles mesmos.
E enviamos irmás a investigar.
Cando enviaron o último informe?
Sábeo a Amyrlin?
Pois claro.
Cando falaches con ela?
A Gardiá dirixe a Torre cando non está a Amyrlin,
así que falo coa Amyrlin cada vez que abro a boca.
Se fracasa,
ti caerás con ela.
Mira, hai horas que non vemos nin rastro da caravana.
Teño que atopar os meus amigos.
Seguro que imos por onde é?
Os lobos saben.
Guíasnos ti, non eles.
Mírame, rapaz.
Son un deles.
E ti tamén.
Que somos?
Chámannos irmáns lobos.
E que quere dicir?
Xustamente iso.
Son todos irmáns lobos?
- Vou converterme...? - Non sexas parvo.
Como me atopaches?
É a nosa lingua.
Un dos nosos viu un cervo e enviounos a visión para chegar a el.
Como funciona?
Por instinto.
Aprenderás todo sobre elas.
Os lobos avisáronte de que virían os guerreiros?
Por iso non quedaches na vila?
Puideches avisarnos.
Puideches axudarnos.
Estás encadeado?
Hora de comer.
Deixarache de gustar a carne cociñada.
Gústaslle.
Como se chama?
Diracho cando el queira.
Levamos moito tempo vixiándote.
Tes sorte de que vos salvásemos dos Capas Brancas.
Fostes vós?
Como?
Levas meses enviándonos imaxes.
Tamén perdeu a súa parella.
Aínda a bota de menos.
Todos a vemos cando dormes.
Por que tardastes tanto en vir
se levabades tempo seguíndome?
Polas mulleres canalizadoras.
Por que?
As Aes Sedai non confían no que non entenden.
Nin ningún outro humano.
Saltador.
Así se chama.
Case.
Están preparando a cea. Axúdasme coa auga?
Toda esta auga para o pan?
Estás a levalo moi ben, sabes?
As primeiras semanas despois de romper o vínculo...
Pois...
Que che vou contar.
Estou acostumado a estar sen el.
Moiraine enmascarouno...
hai seis meses ou así.
Pensei que só eu podía aguantar.
Cando me vinculei con Alanna, foi horrible para todos.
A min non me gustaba o da mente nin a ela compartir.
Así que falamos os tres
e decidimos que enmascararía o meu vínculo,
excepto nas batallas.
E na cama.
Pero sábeno na Torre?
Sabes dalgún matrimonio que sexa exactamente igual a outro?
Outros diranche que non podes volver con Moiraine,
pero eu son a proba de que si, se ti queres.
A pensión ardeu.
Sabes por que?
Arden cousas seguido en Extramuros, señora.
Pena que non ardese nada máis.
Había un rapaz hospedado.
Rubio.
Sei que iso aquí chama a atención.
Veríalo pasar todos os días para ir traballar.
Que lle pasa?
Sabes onde está?
Isto é...
incrible.
Construíuna a túa familia?
Era mentira.
Non viña aquí cando era cativa.
Viña cun home.
O anterior.
Non tes que explicarmo. Prometemos deixar o pasado.
É fácil para ti porque es novo.
Sorprenderíaste.
Foi o primeiro home que amei.
O único.
Poderoso. Seguro de si mesmo.
Máis ben arrogante.
Cunha mirada que te poñía no teu sitio.
Soa aburrido.
Escapabamos en canto podiamos.
Estabamos mellor sós,
sen que o mundo nos distraese.
Diciamos que non volveriamos.
Pero faciámolo.
Eu medrei nun sitio así.
Os meus amigos querían ver as cidades e viaxar,
pero eu non.
Aquí arriba
parece que o mundo está unido.
Podo crer que non está roto.
Queres volver alí?
A Roda nunca dá o que un quere.
E menos a min.
Ninguén che dá nunca o que queres.
Se queres algo,
tes que collelo.
Vale.
Ei, rapaz. Outra.
Con que pagas? Teño eu os cartos.
Non gañarás sempre.
Dío o que non pode ver o futuro.
Dixeches que só podías ver o futuro da xente.
Ben, se tantos cartos tes,
e despois desta viaxe,
alugas ti un cuarto?
Estou canso, non podo moverme.
Iso xa o escoitei.
E se pido outra e alugo uns cuartos, en plural?
- Non bebeches tanto. - Farao nunhas horas.
Só necesita axuda.
Queredes un cuarto?
O ático. Alí espérame alguén.
Xa chegou?
Aínda non. Con quen quedaches?
Non o sei seguro.
Que suba cando chegue. Pedirá o mesmo cuarto.
A maioría das Aes Sedai non volven entrar aquí.
Foi real?
A dor.
Pero iso desaparece...
co tempo.
A quen perdiches dentro?
A miña filla.
Síntoo.
Teño que esquecela a ela e todo o que pasou alí dentro.
Botei anos alí.
Desaparece, pero aínda o lembro.
Eu...
Levo uns 80 ou 90 anos mantendo o meu fillo en segredo.
Dixen que era para protexelo,
para que os meus inimigos non o ferisen para chegar a min.
Cos Tres Xuramentos dicimos a verdade, pero non a nós mesmas.
Podía estar noutro sitio.
Igual hai lugares máis seguros, pero deixeino en Tar Valon.
Dexeino aquí por min,
porque tiña medo.
Non quería perder o único neste mundo
que é verdadeiramente meu.
Os homes que canalizan maldíos a Escuridade coa loucura.
Porque acabarán matando a quen máis queren.
Pero as Aes Sedai tamén estamos malditas.
Co Poder Único envellecemos máis amodo
e temos que ver como os que queremos morren
sen poder facer nada.
Agora sei por que non podes adestrar novizas.
Sabes como facemos para dominar o mundo sen derrubarnos por culpa da dor?
Buscando algo neste mundo que che pertenza
e aferrándote a iso.
E...
cando desaparece, buscas outro.
Ti atopaches outro?
Vouche dicir algo, pero prométeme que non farás
nada impulsivo.
Soubemos na Torre que hai unha invasión por occidente.
Ninguén se preocupa.
E espías din que case non hai prisioneiros.
Pero nun dos informes
mencionaron algo inusual:
un grupo de soldados shienarianos lonxe da casa
que viaxaban cun ogier
e cun ferreiro de Dous Ríos.
Desta vez aguantou dez minutos.
Creo que o esgotamos.
Pronto será vello e sabio coma nós.
Vello, si.
Para sabio aínda lle queda.
Foi algo que dixo ela.
Non deixas de repetilo na túa cabeza.
"O que faga falta por ela."
A xente non entende que os calados
non falamos porque as conversas témolas na nosa propia cabeza.
Dixo que, en todos estes anos...
nunca me considerou un igual.
Claro que non.
Non somos iguais, Lan. Non debemos selo.
Unha Aes Sedai pode traer raios,
elevar montañas.
O resto do mundo só ve o seu poder.
Nós vemos as fraquezas.
Lembrámoslles que non son deusas.
Non creo que Alanna necesitase que llo lembrases.
Sabe que queremos o mesmo ca ela.
O que?
Que a Luz venza a Escuridade.
E sobremesa.
E Moiraine?
Que quere?
Ese é o problema.
Creo que xa non o sei.
Perdoa a intromisión, pero quería falar contigo.
Senta, por favor.
Anvaere, foi un día longo...
Unha non debería ter que facer isto
para falar coa irmá que pasou media vida idolatrando.
Se queres que pida perdón por marchar,
non o farei.
As Aes Sedai non menten.
Claro que non.
Non fixeches nada que eu non faría se canalizase.
Mira que o intentei
cando a nosa familia estaba en perigo.
Despois do do noso tío.
Cando marchaches.
Pero papá pensaba que volverías e o amañarías todo.
Eras unha estrela para el.
Unha fugaz, xa que non volviches unha vez que liscaches.
Eu...
- Volvería se... - Non me mintas.
Tiñas o teu traballo, e eu o meu.
Menos importante, claro, pero igual de duro.
A non ser que tamén che ensinasen
a sorrir cando se meten contigo.
Ou a pedirlle á criada dos veciños as sobras da festa.
Pero seguín co meu traballo, e ti co teu.
O meu fillo vai casar coa raíña
e ninguén se burlará da Casa Damodred nunca máis.
Ben feito, irmanciña.
Fixéchelo mellor do que o faría eu.
Grazas, Moiraine.
Pero xa non me importa o que penses.
Non quero a túa aprobación.
Estou aquí para que non poñas en perigo todo o que construín.
Esta non é a túa casa
nin a túa cidade
e eu xa non son a túa irmanciña.
Todos os informantes que tiñas?
Agora son meus.
A xefa do sanatorio, Celestin?
O garda co que falaches, Sandair?
Se queres saber a onde foi ese rapaz rubio da pensión,
terás que preguntarmo a min amablemente tomando un té.
Ten que estar ben
saber onde vas estar nun futuro.
O único que me pregunto
é como será o de escoller o teu destino.
Cambiámonos?
Non.
Estábate buscando.
Déixanos soas.
É o meu cuarto.
E teño que lavar o vaso.
Eu tamén te buscaba...
Atraparon a Perrin e a Loial.
Vou a Falme para liberalos.
Falme? Está no outro lado do mundo.
Só viña dicirche que marcho.
Non tes que vir.
Son unha Aceptada, podo saír cando queira,
pero se te collen, botarante.
Cres que me importa?
Se están en perigo, cres que vou quedar aquí?
Non o entedes, verdade?
Por que me esforcei tanto aquí?
Se estivese lista para o Ollo do Mundo,
podería loitar con Rand,
e igual el volvería.
Nunca vos volverei fallar así a ningún de vós.
Sei como saír.
Perrin e Loial están ben?
Non o sei.
Quen os prendeu?
Din que invasores do oeste.
Hai un bo anaco ata Falme.
Teremos tempo de pensar un plan.
Si, estouvos seguindo. Quero saber por que liscades da Torre.
Volve agora mesmo e pecha a boca ou...
Ou que?
Egwene non me mancaría e ti non tocas a Fonte.
Liandrin Sedai!
Tróuxenas eu. Elas non fixeron nada malo.
A culpa é miña.
Es unha complicación.
Síntoo moito.
- Que fas na cama? - Arriba.
- Sae da cama. - Veña!
- A traballar! - Hai clientes!
Non está pasando.
Tía!
Ninguén escapa do seu destino.
Ti iso sábelo mellor ca ninguén.
Imos ser felices?
Que serei cando medre?
Non!
Abre os ollos.
Que ves?
É xenial, non si?
Non ver nada.
Xa non ser unha atracción.
Ti quen es?
Teño moitos nomes nesta era.
Pai das Mentiras.
Destrutor da Esperanza.
Renegado.
Non.
Non, Liandrin non me dixo...
Prometeu quitarche as visións.
Cres que unha Aes Sedai podería facelo?
Para algunhas cousas só se pode recorrer á Escuridade.
Non hai trato...
Non che axudarei.
Si tal.
Non mancarás a Mat.
Igual me deixas.
Viñeches para que che digamos a onde levalo agora.
Queres desfacerte desa maldición?
Lévao a Cairhien.
Que hai en Cairhien?
Rand!
Queda detrás miña.
Síntoo.
- Que fixeches? - Síntoo.
Que fixeches?
- Debín contarcho. Eu... - Ti...?
- Pensei que podería parar. - Canalizaches?
Debín contarcho.
O lume da pensión...
Non. Iso foi un accidente.
De que tipo?
Non estou tolo, vale?
Non estou tolo.
Ti sábelo.
Coñécesme, non si?
Enténdote.
Vou marchar. Grazas.
Por todo. Só me gustaría que...
Non importa.
Onde vas ir?
Din que coa loucura
os homes matan as persoas que queren...
así que irei lonxe.
E logo quéresme?
Por que non me contaches que canalizas?
Es a primeira que me ve coma un home.
Non quería que me vises coma un monstro.
Non o es.
O que fixeches é parte da túa natureza.
Non deberías agochalo.
Eu fíxeno.
Convertinme noutra persoa para que el vise o que quería ver,
e deixei o resto na escuridade.
Pero un día mirou demasiado,
con coidado.
Tes que deixar que amen o que ti es por completo.
Igual non o fan,
pero déixalles que o intenten.
Non sei canto tempo temos ata...
ata que...
O mesmo ca todos:
non o suficiente.
Seguro que está durmindo?
Que atopastes?
Unha profecía na antiga lingua.
Lan non debe saber de que se trata.
Lanfear.
A renegada.
O seu selo rompeu.
Está no noso mundo.
"A Filla da Noite volve camiñar.
Segue loitando na antiga batalla.
Busca un novo amante,
que será o seu servo e morrerá,
pero seguirá sendo servo."
Selene...
"Quen se vai impoñer ante ela?
As Murallas Resplandecentes caerán.
O sangue alimenta o sangue.
O sangue chama o sangue..."
O sangue é, o sangue foi...
Teño que contarche algo, Rand.
...e o sangue sempre será.
Eu tamén son un monstro.
Que queres dicir?
Que pasa?
Apura, non temos moito tempo.
Matáchela.
Non a matei.
Non podo.
Ela é Lanfear,
a Filla da Noite,
a máis poderosa dos renegados.
Chámase Selene e ten unha pensión en Extramuros.
Ela mentiuche,
pero eu non podo.
Temos que liscar.
Axiña!
Veña!
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa: Natalia L. Prieto
𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇