𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
Gdzie Nynaeve?
Weszła w Łuki, ale nie wróciła.
Mamusiu. Co to jest?
Szybko. Musimy iść.
Gdy Strażnik traci Aes Sedai, czuje się, jakby pochłonął jej śmierć.
- Jestem twoim Strażnikiem. - Zawiodłeś.
Udasz się z Alanną do Wieży.
Nie chcesz wiedzieć, co widzę, patrząc na ciebie?
Nie.
- Mat jedzie ze mną. - Znasz drogę?
Nie zawiedź mnie.
Lady Anvaere. Dlaczego chciała z tobą porozmawiać?
Czemu mi pomagasz?
Pomożesz mi zapamiętać.
A ja tobie zapomnieć.
Ruszajmy.
Uciekaj. On wskaże ci drogę.
Zegar był pokryty poematem. W dawnej mowie.
Nie pokonaliśmy Czarnego. Uwolniliśmy jego najpotężniejszego sługę.
Ishamael może wybudzić pozostałych.
Krew karmi krew.
Krew przyzywa krew.
Krwią jest, krwią była...
i krwią na zawsze zostanie.
KOŁO CZASU
Pani...
Ktoś jest przy drzwiach.
Za wcześnie na odwiedziny.
Kto to?
To...
pani starsza siostra.
Tak, pani.
Proszę wejść.
Dobrze wyglądasz, siostro.
Jak i ty.
- Usiądź. Bez zapowiedzi... - Darujmy sobie herbatę.
Mój koń jest w stajni, a ja chętnie zajmę mój dawny pokój.
Chcę jednak zachować dyskrecję.
Oczywiście...
Jonas! Przynieś z piwnicy czerwone ghealdańskie.
Tak, pani.
- Muszę zamówić suknię... - Minęły lata, Moiraine!
Usiądź!
Wypij herbatę.
Zjem obiad.
Teraz muszę się z kimś spotkać.
Jeśli odbudujesz mi gospodę, nie będę ci liczyła za pokój.
Tyle mogę zrobić.
- Przykro mi. - Nie twoja wina.
Nie zgasiłam świec przed snem.
Tak będzie lepiej.
Zatrudniłam ludzi do odbudowy, ale to potrwa z tydzień.
Czyli po raz pierwszy od dawna mogę się stąd wyrwać.
Dokąd?
Mamy chatkę niedaleko Sztyletu Zabójcy Rodu.
Bywałam tam jako dziewczę,
ale odkąd prowadzę gospodę...
Jedziesz ze mną?
Selene, nie mogę.
Przepraszam.
Kiedy nadużywasz przeprosin, tracą znaczenie.
Nie jestem teraz dobrym towarzystwem.
Dla nikogo.
Ogień przepędził pozostałych lokatorów.
Masz gospodę dla siebie.
Jeśli naprawdę chcesz zostać sam.
Mamusiu.
Co to jest?
Szybko, skarbie. Musimy iść.
Boję się.
Przyniosłam ciastka.
Dziękuję.
Jak się masz?
Nie spałam.
Też bym nie mogła spać.
Jakie to uczucie?
Pójdę już.
Nie zatrzymuję cię.
Jakby co, przyjdź do mnie.
Dobrze mieć cię z powrotem.
Wszystko dobrze.
To nie była prawda.
Nawet przez chwilę.
- Jeszcze raz. - Prosimy.
Ja bardzo chętnie, ale to Ihvona musicie przekonać.
- Prosimy. - Prosimy!
Jak zjem.
Mówiłem.
Jedno słowo, że przesoliłam, a was podpalę.
- Dziękuję. - Słyszałeś, co powiedziałam?
- Jestem najedzony. - Jadłeś dwie godziny temu.
Z czego się śmiejecie?
Dawno nie przyprowadzałaś nowego mężczyzny.
Myśleliśmy, że na starość odpuszczasz.
Gdzie wchodzi trzeci?
Ihvon i Maksim są zajęci?
Jeden zawsze musi za mną łazić.
Jak to zwykle wygląda?
Zaczynają od żartu.
Maksim czepia się wieku.
Ihvon – włosów.
Potem wspominają o czymś, dla czego
mimo wszystko warto żyć.
- Wtedy... - Darujmy sobie to.
Nie sądzę, że się zabijesz.
Twoja Aes Sedai nie umarła, tylko odeszła.
Wiesz już, co teraz zrobisz?
Wyczerpałem waszą gościnność?
Jutro wracamy do Wieży.
Pojedziesz z nami?
Nie wiem.
Nynaeve wejdzie w Łuki.
Najszybciej od czasów Cadsuane Sedai.
To kwestia czasu, aż zacznie szukać Strażnika.
Nie zamierzam powtarzać swoich porażek.
Nie znałeś wcześniej Moiraine.
Wcześniej?
Coś ją spotkało,
jakieś 20 lat temu.
Rok lub dwa przed waszą więzią.
Pewnego dnia po prostu się zmieniła.
Jak wtedy, gdy woda staje się lodem,
a ty nie rozumiesz, jak wcześniej mogła być wodą.
Była szczęśliwsza?
Nie wiem.
Nie wiem, czy kiedykolwiek była.
Rudowłosy przychodzi codziennie?
- Rand? - Tak.
Nie stawił się dziś.
Nie wiesz, gdzie mieszka?
Ma jakieś kłopoty, pani?
Chcę pomówić z twoim podopiecznym.
Wiesz którym.
Powinienem cię z miejsca zabić.
Już raz próbowałeś.
Jak cię traktują?
Jak motyla bez skrzydeł.
A twój umysł?
Przez ciebie jestem tutaj, a nie w Białej Wieży.
Żółte siostry chciały cię badać.
Brązowe także. Nie chciałbyś tego.
Sądzę, że masz gdzieś, czego chcę.
Zacząłeś już go szkolić?
Randa al'Thora.
Ty go tu przysłałaś
Gdzie mieszka?
Odebrałaś mi wszystko.
Wszystko.
Naprawdę myślisz, że poniżę się za butelkę wina?
Nie.
Wiem, czego naprawdę chcesz.
Tego, czego pragną wszyscy
pozbawieni Mocy.
Pomóż mi, a ja pomogę tobie.
Gdzie mieszka?
W gospodzie.
Półksiężyc, na Przedbramiu.
Co jeszcze?
Jest potężny jak niegdyś ja,
ale się tego boi.
Nienawiść pozbawia go kontroli nad mocą.
Nauczysz go wszystkiego, co wiesz.
Wszystkiego.
Będziesz cierpliwy.
Jeśli będę zadowolona z postępów...
zostawię ci nóż.
Odkąd wróciła, coś się między nami zmieniło.
Jest teraz Przyjętą.
To nie to.
Może trochę.
Jak bym się nie starała,
ciągle mówię coś źle.
To się nie staraj.
Nie wiesz, co tam widziała.
Dlaczego chcesz to naprawiać?
Przyjaźnimy się.
Wspiera mnie od roku, odkąd straciłam...
kogoś, kogo kochałam nad życie.
Przetrwałam tylko dzięki niej,
choć ona też cierpiała.
Chcę...
Muszę zrobić dla niej to samo.
Jak kiedyś.
Ale odkąd przybyłam do Wieży, czuję się...
nikim.
Siostro.
Nynaeve al'Meara?
Szukam Maksima i Ihvona.
Wyjechali z Alanną Sedai, ale ja mogę z tobą potrenować.
Naprawdę przenosiłaś moc w Łukach?
Dziwne, że Ajah się o ciebie nie biją.
Masz lata, by wybrać. Oby tylko nie Czerwone.
Atakują zachodni brzeg,
a ty nie wysyłasz tam sióstr?
Nic nowego. Zachód nawet sam siebie atakuje.
A Wieża wysłała siostry.
Kiedy zdały ostatni raport?
Czy Amyrlin wie?
Oczywiście.
Kiedy ostatnio rozmawiałyście?
Władam Wieżą pod nieobecność Amyrlin,
więc rozmawiam z nią za każdym razem, gdy otwieram usta.
Wiesz, jeśli ona upadnie,
upadniesz razem z nią.
Od wielu godzin ani śladu karawany.
Muszę znaleźć przyjaciół.
To na pewno właściwa droga?
Wilki się nie gubią.
To ty nas prowadzisz, nie one.
Spójrz na mnie.
Ja jestem nimi.
Ty także.
Czym jesteśmy?
Zwą nas wilczymi braćmi.
Co to znaczy?
Dokładnie to.
Oni wszyscy są wilczymi braćmi?
- Czy zmienię się w... - Nie bądź głupi.
Jak mnie znalazłeś?
To nasz język.
Zwiadowca zauważył jelenia. Wysłał wizję, by nas poprowadziła.
Jak to działa?
Instynkt.
Nauczysz się tego.
Wilki powiedziały ci o tych wojownikach?
Dlatego nie zostałeś w wiosce?
Mogłeś nas ostrzec.
Mogłeś pomóc.
Jesteś w niewoli?
Czas zjeść.
Wkrótce będziesz wolał surowe mięso.
Polubił cię.
Jak ma na imię?
Pokaże ci w swoim czasie.
Mamy cię na oku od dawna.
Cudem ocaliliśmy was przed Białymi Płaszczami.
To byłeś ty?
Jak?
Zsyłasz nam wizje od miesięcy.
Też stracił partnerkę.
Nadal ją opłakuje.
Widzimy ją, gdy śpisz.
Dlaczego tyle zwlekałeś,
skoro śledzisz mnie od miesięcy?
Unikamy przenoszących kobiet.
Dlaczego?
Aes Sedai nie ufają temu, czego nie rozumieją.
Zresztą jak wszyscy ludzie.
Skoczek.
Tak mu na imię.
Blisko.
Robię obiad. Pomożesz mi z wodą?
Ile wody potrzeba na chleb?
Świetnie sobie radzisz. Wiesz o tym?
Zwykle pierwsze tygodnie po zerwaniu więzi...
No cóż.
Nie muszę ci mówić.
Było mi dane przywyknąć.
Moiraine zamaskowała ją...
dobre pół roku temu.
Myślałem, że tylko ja tyle wytrzymuję.
Na początku więzi byłem tylko ciężarem.
Nie chciałem podsłuchu, ona nie chciała mówić.
Omówiliśmy to we trójkę.
Uznaliśmy, że będzie maskować więź ze mną
pomijając bitwy.
I łóżko.
Wieża o tym wie?
Jeszcze nie pojąłeś, że każde małżeństwo jest inne?
Będą ci wmawiać, że nie możesz wrócić do Moiraine,
ale jestem dowodem na to, że wystarczy chcieć.
Półksiężyc spłonął.
Wiesz dlaczego?
Na Przedbramiu cały czas coś płonie.
Szkoda, że sąsiednie budynki przetrwały.
Mieszkał tam pewien chłopak.
Rudowłosy.
Wiem, że to przyciąga uwagę, przynajmniej tutaj.
Codziennie chodził tędy do pracy.
Co z nim?
Wiesz, gdzie jest?
To...
niesamowite.
Twoja rodzina zbudowała ten dom?
Kłamałam.
Nie bywałam tu jako dziecko.
Ale z mężczyzną.
Tym przed tobą.
Nie musisz się tłumaczyć. Żadnej przeszłości.
Łatwo ci mówić, jesteś za młody.
Zdziwiłabyś się.
Był pierwszym, którego pokochałam.
Właściwie jedynym.
Był potężny. Pewny siebie.
Arogancki.
Każdego potrafił usadzić spojrzeniem.
Nudziarz.
Wyjeżdżaliśmy, gdy tylko się dało.
Zawsze lepiej nam było w samotności,
bez szarpiącego nas świata.
Żartowaliśmy, że już nie wrócimy.
Ale zawsze wracaliśmy.
Dorastałem w takim miejscu.
Moi przyjaciele marzyli o miastach i podróżach,
ale nie ja.
Z góry
świat wydaje się cały.
Można wierzyć, że nigdy nie pękł.
Chcesz tam wrócić?
Koło nie daje nam tego, czego chcemy.
Zwłaszcza mnie.
Nikt ani nic tego nie daje.
Jeśli czegoś chcesz,
musisz to zdobyć.
W porządku.
Jeszcze raz to samo.
Jak zapłacisz? Ograłam cię.
Dobra passa minie.
Ty nie widzisz przyszłości.
Mówiłaś, że widzisz tylko cudzą.
Skoro tyle już ugrałaś,
a za nami dzień w siodle,
może wynajmiesz pokój?
Ja już padam z nóg.
Słyszałam to już.
Wezmę nam po kolejce i dwa pokoje. Dwa.
- Aż tyle nie wypił. - Ale wypije.
Z małą pomocą.
Do tego pokój?
Strych. Ktoś miał na nas czekać.
Dotarł już?
Jeszcze nie. A kto dokładnie?
Tego nie wiem.
Przyślij tego, kto poprosi o strych.
Większość Aes Sedai nie chce tu wracać.
Coś z tego było prawdziwe?
Ból.
Ale nawet on znika...
z czasem.
Kogo straciłaś?
Córkę.
Przykro mi.
Mam zapomnieć o niej i o tym, co tam się wydarzyło?
Spędziłam tam lata.
Wspomnienia blakną, ale wciąż tam są.
Ja...
Trzymam syna w tajemnicy od 80 lat? Może 90?
Wmawiam sobie, że to dla jego dobra.
By moi wrogowie mu nie zagrażali.
Przysięgi zobowiązują nas do nieokłamywania innych, ale nie siebie.
Mogłam go ukryć wszędzie.
Jest tysiąc bezpieczniejszych miejsc niż Tar Valon.
Robię to dla siebie.
Bo się bałam.
Nie mogę stracić jedynej rzeczy na świecie,
która jest prawdziwie moja.
Przenoszący mężczyźni są przeklęci z powodu szaleństwa.
W końcu zabijają tych, których kochają najbardziej.
Prawda jest taka, że my, Aes Sedai, też jesteśmy przeklęte.
Jedyna Moc spowalnia starzenie się,
przez co patrzymy, jak umierają nasi najbliżsi,
a my nie możemy im pomóc.
Rozumiem, dlaczego nie uczysz nowicjuszek.
Chcesz wiedzieć, jak rządzimy światem, nie upadając pod ciężarem bólu i strat?
Znajdujemy własny kawałek świata
i kurczowo się go trzymamy.
A potem...
gdy on znika, znajdujemy kolejny.
A ty znalazłaś?
Powiem ci coś, ale daj mi słowo,
że nie postąpisz pochopnie.
Siostry dowiedziały się o inwazji na Zachodzie.
Nie obchodzi ich to.
Zwłaszcza że najeźdźcy rzadko biorą jeńców.
Jednak jeden z raportów
wspomina o czymś szczególnym.
O oddziale shienarańskich żołnierzy, oddalonym od domu,
podróżujących z Ogirem
i kowalem z Dwóch Rzek.
Tym razem wytrzymał dziesięć minut.
Męczymy go.
Niedługo będzie stary i mądry jak my.
Stary, może.
Nad mądrością musi popracować.
To jej słowa?
Powtarzasz je w kółko pod nosem.
„Tysiąc cięć za każdą jej ranę”.
Ludzie nie rozumieją, że my, cisi,
milczymy, ponieważ rozmowa toczy się w naszych głowach.
Powiedziała, że przez te wszystkie lata...
nie byliśmy sobie równi.
Oczywiście, że nie.
Nie jesteśmy im równi, Lan. Nie powinniśmy być.
Aes Sedai może przywołać błyskawicę,
unieść górę.
Reszta świata widzi tylko ich moc.
My widzimy słabości.
Przypominamy im, że nie są boginiami.
Nie pomyślałbym, że Alanna potrzebuje przypomnienia.
Wie, że chcemy tego samego.
Czyli czego?
Triumfu Światłości nad Cieniem.
I deseru.
A Moiraine?
Czego ona chce?
Może w tym problem.
Sam już nie wiem.
Wybacz najście, nie chciałam się z tobą rozminąć.
Usiądź.
Anvaere, to był długi dzień...
Nie powinnam tego robić po to,
by porozmawiać z siostrą, którą pół życia ubóstwiałam.
Jeśli mam przeprosić za odejście,
nie zrobię tego.
Aes Sedai nie kłamią.
Naturalnie.
Gdybym przenosiła, postąpiłabym tak samo.
Próbowałam, i to jak,
gdy rodzinie było ciężko.
Po tym jak wuj nas zrujnował.
Po twoim odejściu.
Ojciec zawsze miał nadzieję, że wrócisz i wszystko naprawisz.
Byłeś jego gwiazdką.
A raczej kometą. Zniknęłąś i już nie wróciłaś.
- Wróciłabym, gdybym... - Daruj sobie fałszywą skruchę.
Ty miałaś swoją pracę, a ja swoją.
Mniej ważną, na pewno, ale nie mniej wymagającą.
Chyba, że Wieża cię nauczyła,
jak z uśmiechem znosić plucie w twarz?
Albo jak błagać służącą sąsiadów o resztki z przyjęcia?
Robiłam swoje, tak jak ty.
Teraz mój syn poślubi królową
i nikt już nigdy nie splunie na nasz ród.
Dobrze się spisałaś.
Ja bym sobie nie poradziła.
Dziękuję, Moiraine.
Ale w końcu nie obchodzi mnie, co myślisz.
Nie przyszłam po aprobatę.
Przyszłam, byś nie zniszczyła tego, na co pracowałam całe życie.
To nie jest twój dom,
to nie twoje miasto
i nie jestem już twoją siostrzyczką.
Miałaś tu rzeszę informatorów.
Teraz są moi.
Przełożona sanatorium, Celestin?
Strażnik przy Bramie, Sandair?
Jeśli chcesz wiedzieć, dokąd poszedł rudowłosy,
będziesz musiała mnie ładnie spytać przy herbacie.
To musi być miłe uczucie.
Wiedzieć, kim będziesz.
Nieustannie się zastanawiam,
jak to jest móc wybrać własny los.
Zamienimy się?
Nie.
Wszędzie cię szukam.
Daj nam chwilę.
To mój pokój.
I moja szklanka, którą muszę umyć.
Właśnie miałam do ciebie iść...
Schwytano Perrina i Loiala.
Jadę do Falme, by ich uwolnić.
Falme? To na drugim krańcu świata.
Chciałam cię tylko poinformować.
Nie musisz jechać.
Jestem Przyjętą, mogę opuszczać Wieżę.
Ale ciebie mogą wydalić.
Myślisz, że mnie to obchodzi?
Dlaczego miałabym tu zostać, skoro mają kłopoty?
Nie rozumiesz, prawda?
Dlaczego tak się staram?
Gdybym była gotowa w Oku Świata,
walczyłabym u boku Randa.
Może wtedy by przeżył.
Nigdy więcej was tak nie zawiodę.
Znam wyjście.
Perrin i Loial są cali?
Nie wiem.
Kto ich pojmał?
Najeźdźcy z zachodu. Tyle wiem.
Falme jest daleko stąd.
Zdążymy obmyślić plan.
To ja. Chcę wiedzieć, po co wymykacie się z Wieży.
Wracaj natychmiast i ani słowa, bo...
Bo co?
Egwene nic mi nie zrobi, a ty nie sięgniesz do Źródła.
Liandrin Sedai!
Ja je tu sprowadziłam. Nie zawiniły.
To moja wina.
Stanowisz komplikację.
Z góry przepraszam.
- Ty w łóżku? - Wstawaj.
- Już! - Dalej!
- Do pracy! - Klienci czekają!
To się nie dzieje.
Ciociu!
Nie da się uciec przed losem.
Wiesz o tym najlepiej.
Czy będziemy razem szczęśliwi?
Kim będę, gdy dorosnę?
Nie!
Otwórz oczy.
Co widzisz?
Wspaniałe, prawda?
Nic nie widzieć.
Nie być już jarmarczną atrakcją.
Kim jesteś?
Mam w tych czasach tak wiele imion.
Ojciec Kłamstw.
Zdrajca Nadziei.
Przeklęty.
Nie.
Liandrin nie mówiła, że...
Obiecała uwolnić cię od wizji.
Sądziłaś, że Aes Sedai może to zrobić?
Czasami tylko Cień może pomóc.
Wycofuję się.
Nie pomogę ci krzywdzić.
Pomożesz.
Nie skrzywdzisz Mata.
A może?
Przybyłaś po instrukcje, dokąd masz go zabrać.
Chcesz, żebym zdjął klątwę?
Zabierz go do Cairhien.
Co jest w Cairhien?
Rand!
Stań za mną.
Przepraszam.
- Co zrobiłeś? - Przepraszam.
Co mu zrobiłeś?
- Mogłem ci powiedzieć. - Ty...
- Chciałem go powstrzymać. - Przenosisz?
Powinienem był cię ostrzec.
Pożar w gospodzie...
To był wypadek.
Jaki wypadek?
Nie oszalałem, jasne?
Nie oszalałem.
Wiesz to.
Znasz mnie. Prawda?
Rozumiem.
Odejdę. Dziękuję.
Za wszystko. Szkoda, że...
To bez znaczenia.
Dokąd pójdziesz?
Ponoć oszaleli mężczyźni
najpierw zabijają tych, których kochają.
Odejdę jak najdalej.
Czyli mnie kochasz?
Dlaczego nie mówiłeś, że przenosisz?
Ty pierwsza dostrzegłaś we mnie mężczyznę.
Nie chciałem stać się potworem.
Nie jesteś nim.
To, co zrobiłeś, to tylko część twojej natury.
Nie ukrywaj jej.
Ja tak robiłam.
Zwróciłam ku niemu duszę jak lustro, odbijając to, co chciał widzieć.
Resztę skryłam w mroku.
Pewnego dnia przyjrzał się uważniej.
Zbyt uważnie.
Daj komuś szansę pokochania cię całego.
Może nie pokocha,
ale trzeba dać szansę.
Nie wiem, ile mamy czasu,
zanim...
Tyle co wszyscy.
Za mało.
Na pewno śpi?
Co znalazłaś?
Proroctwo w dawnej mowie.
Lan nie może wiedzieć, kogo dotyczy.
Lanfear.
Przeklęta.
Złamano jej pieczęć.
Powróciła.
„Nadchodzi znowu Córka Nocy.
Bój to pradawny, a ona wciąż walczy.
Kochanka nowego wygląda,
co służyć jej zechce i polec
a jednak służby nie odmówi”.
Selene...
„Kto wystąpi przeciwko jej nadejściu?
Lśniące Mury na klęczki padną.
Krew karmi krew.
Krew przyzywa krew”.
Krwią jest, krwią była...
Musisz o czymś wiedzieć, Rand.
...i krwią zawsze będzie.
Ja też jestem potworem.
Co to znaczy?
Co się dzieje?
Pospiesz się, nie mamy czasu.
Zabiłaś ją.
Nie.
Nie mogłabym.
Bo to Lanfear,
Córka Nocy,
najgroźniejsza z Przeklętych.
Nazywa się Selene. Jest właścicielką gospody.
Okłamywała cię.
A ja nie mogę.
Musimy uciekać.
Pospiesz się!
Szybko!
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska
𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇