ความเดิม
ข้า มอเรน เซได ขอสาบานว่า จะเคารพและเชื่อฟังสวอน ซานเซ
เมื่อสตรีถูกตัดขาดจากพลังเอก
ร่างกายจะรู้สึก ราวกับไม่ใช่ของตนอีกต่อไป
ข้าไม่ได้ทําให้เจ้าเชื่อใจข้าเลย
ให้ข้ามอบของขวัญแห่งฝันแก่เจ้า
เอเกว็น นางอยู่ที่ไหน
อิชามาเอลจับนางไป
ไม่เหลืออะไรให้เจ้า ภายนอกห้องขังนี้ เอเกว็น
หากเจ้าอยากช่วยเพื่อน
เราต้องหาวิธีเปิดใช้สิ่งนี้
มันต้องอยู่บนคอสตรี
เราทําลายมันไม่ได้
ข้าชื่ออาวีเอนดา
เราต้องรีบไปแล้ว
เพร์ริน ไอบารา
ชอบเต้นรําไหม
จีเอโทห์ คือมรรคาของไอเอล
เจ้าช่วยชีวิตข้า
- แล้วเราจะไปไหนกันดี - ฟาล์ม
แมท
อิชามาเอล
เขากักตัวเอเกว็นไว้ที่ฟาล์ม
งั้นเราก็ไปกัน
แมท เจ้าฆ่าแรนด์
ข้าเห็น
ขอโทษ แต่ข้าปล่อยเจ้าไปไม่ได้
ประมุขอมีร์ลินมาที่นี่ ที่ไคเรียน
และประมุขขอพบท่าน
เมื่อ 20 ปีก่อน
- เจ้าว่าพวกเขาจะชอบข้าไหม - ข้าห่วงว่าเจ้าจะชอบพวกเขาหรือเปล่า
- จริงรึ - ท่านพ่อข้าฉลาดและจิตใจดี
แต่ใจเขาล่องลอยไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว
แล้วน้องสาวข้าเองก็...
เราไม่ต้องไปไคเรียนก็ได้ ถ้าเจ้าไม่อยากไป
ข้าก็แค่ไม่ได้เจอครอบครัว ตั้งแต่ก่อนมีสงคราม
- พอตอนนี้มันจบแล้ว... - ไม่ใช่เรื่องนั้น
แล้วเป็นเพราะอะไรกัน
แค่...
เพราะสงคราม
การคิดถึงอนาคตนอกกําแพงรั้วนี้ จึงเป็นเรื่องยากเย็นนัก
เมื่อข้าคิดถึงเรา
อนาคตของเรา
มันไม่ได้อยู่ในหอคอยขาวนี้
ไม่ใช่อาภรณ์และแหวนวงนี้
แล้วมันอยู่ที่ไหนล่ะ
ใน... กระท่อมไผ่
ริมน้ํา เหมือนที่ข้ากับพ่อเคยอยู่
จะให้ข้าเป็นเมียชาวประมงน่ะรึ
เจ้าจะเป็นเมียชาวประมงที่ดุเอาเรื่อง
เคยโยนแหจับปลาไหมเจ้าคะ ท่านหญิงดาโมเดรด
อาจจะเคย
แต่เราจะไม่อยู่ที่นี่ตลอดไป
เราจะรับใช้จนหมดวาระ
แล้วคอยชี้แนะธิดารัชทายาทแห่งอันดอร์ หรือกษัตริย์แห่งอัลทารา แล้วเราค่อย...
จากนั้นเราค่อยเกษียณ
เจ้าพูดจริงรึ
จริง
แต่เจ้าต้องเป็นเมียชาวประมงของข้า
กีทาร่า เซได เรานําข่าวจากอมีร์ลินมาแจ้ง
สงครามจบแล้ว
ชาวไอเอลกําลังล่าถอย
มีอะไรรึ เกิดอะไรขึ้น
ท่านเห็นอะไรรึ
มังกร
มังกรจุติอีกครั้ง
ข้าสัมผัสได้
พยากรณ์งั้นรึ
มันกําลังเกิดขึ้นแล้ว
ทารกนอนอยู่กลางหิมะ
ร้องจ้าราวอสนีบาต
แผดเผาราวตะวัน
อย่าบอกใคร ภคินีของข้า
พวกเจ้าต้องตามหามังกรจุติ
และเตรียมโลกให้พร้อมรับเรื่องที่ตามมา
กีทาร่า
วงล้อแห่งกาลเวลา
มาตา
ออกไปเถิด ธิดา
นางไม่เป็นภัยต่อข้า
ข้าจะรออยู่ข้างนอก มาตา
ทําไมไม่บอกข้า
ทําไมไม่บอกข้าว่าเจ้าถูกตัดขาดจากพลัง
ส่งจดหมายถึงกันมาหกเดือน มอเรน
ไม่มีแม้สักคําที่พูดถึง...
การถูกล่วงละเมิดนี้
ลานบอกอะไรเจ้าอีก
บอกว่าเจ้าขู่จะให้อลันนาผูกพันธะกับเขา
โดยที่เขาไม่อนุญาต
รู้ไหมว่าเขาบอกนาง
เรื่องที่เจ้าพบมังกรแล้ว
เจ้ามาที่นี่ทําไม สวอน
ข้าปล่อยให้เจ้าแบกรับภาระนี้ มาตลอด 20 ปี ยอดรัก
เจ้าเสียสละทุกอย่างเพื่อมัน
จากนี้ไป ข้าจะคัดฝีพายเคียงข้างเจ้า
ข้าควรได้พบแรนด์ อัลธอร์เสียที
- เก็บชายเสื้อให้เรียบร้อย - อมีร์ลินต้องการอะไรจากข้า
นี่คือการทดสอบรึ
ข้าเห็นที่นางทํากับ ชายคนก่อนที่อ้างตนเป็นมังกร
เจ้าจึงหนีจากดวงตาพิภพงั้นรึ
- และมาซ่อนที่นี่ - ข้าหนีมาเพื่อปกป้องคนที่ข้ารัก
อย่าเห็นแก่ตัวนักเลย
เจ้าเกิดมาเพื่อปกป้องโลกนี้
และทุกคนในนั้น
ไม่ใช่แค่ผู้คนที่เจ้ารัก
ฟังข้าให้ดี
อมีร์ลินเป็นสตรีที่ปราดเปรื่อง
นางเป็นคนดี
และนางมาจากสถานะต่ําต้อยยิ่งกว่าเจ้า
มอเรนรู้หรือเปล่าว่าท่านทําแบบนี้
มีกฎข้อเดียวเหนืออื่นใด ในการเป็นบุรุษ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
จงยืนหยัดเผชิญมันด้วยตนเอง
สวมนี่เสีย
ส่งดาบเจ้ามา
ปีกกระสาถลาลง
เจ้าไปเรียนกระบวนท่าดาบมา
ข้าเรียนรู้มาหลายเรื่อง
เก็บดาบไว้
หากอมีร์ลินเกรงกลัวเจ้า จะไม่ใช่เพราะดาบ
แต่หากคิดจะใช้กระบวนท่าเหล่านั้น
ใช้ท่าวิฬาร์ย่างข้ามลาน
เหยียดแผ่นหลังให้ตรง
คลายกล้ามเนื้อทุกส่วน
ให้เหมือนกับถูกห้อยหัวแขวนบนเส้นลวด
ไปเถอะ
อมีร์ลินรออยู่
ท่านเรียกหาข้า มาตา ข้าจึงมาที่นี่
ข้าพร้อมแล้ว
จริงหรือ หนุ่มน้อย
ลานเตรียมเจ้ามาล่วงหน้าแล้ว
เขาบอกอะไรเจ้าอีก
เขาบอกว่าท่านไม่เป็นเช่นที่เห็น
คนส่วนใหญ่ก็เป็นเช่นนั้น
ในโลกนี้ จะฉลาดกว่า หากเก็บความจริงของตนไว้
แต่ไม่ใช่พวกเรา
ไม่ใช่วันนี้
ข้ามีคําถามต่อเจ้า
จงตอบตามความจริง
แล้วจากนั้นล่ะ
ฟาล์มยินดีต้อนรับ
เจ้าเป็นใคร
ข้ามาที่นี่ได้ยังไง
นั่นแหละความลับของข้า
ขอโทษนะ แต่เจ้าเป็นใครกันแน่
ข้าจะไม่โกหก แต่ข้าคาดหวังว่าเจ้าจะมีดีกว่านี้
ถึงอย่างนั้น ก็ยังอยากให้เป็นหนี้บุญคุณกัน
นี่ฝันเหรอ
ไม่ เจ้ากําลังตื่นอยู่
ท่าทีของชาวฟาล์ม ราวกับเกิดเป็นชอนชันมาทั้งชีวิต
ไม่ใช่แค่ถูกยึดเมืองเมื่อไม่กี่เดือนก่อน
ทําไมพวกเขาไม่ตอบโต้นะ
จะตอบโต้ยังไง
กับพวกนั้นน่ะ
มาเถอะ ทหารเหล่านั้นกําลังไปที่วัง
- เราจะไปที่นั่น หาเอเกว็น... - ไม่ได้
เราลองวิธีเจ้าไปแล้ว
เจ้าบอกว่าโอเกียร์ร่วมทาง ไปกับเพร์รินเพื่อนของเจ้าใช่ไหม
ครั้งนี้ฟังข้า และทําตามที่ข้าสั่ง
การให้ดามาเนเป็นรางวัล นับเป็นการรับรู้ถึงผลงานของเจ้า
และเป็นการลงทุนกับอนาคตของเจ้า ในจักรวรรดิของเรา
พวกเจ้าทุกคนควรภาคภูมิใจ
มีสตรีแค่ไม่กี่คนที่สวมกําไลนั้นได้
และผู้ที่สื่อใจกับดามาเนได้ ยิ่งมีน้อยลงไปอีก
พวกเจ้าเจอดามาเนแข็งข้อบ้างไหม
นั่นเป็นเรื่องธรรมดา
วันนี้พวกเจ้าจะได้ทดสอบ พละกําลังของดามาเน
เข้าใจพลังแท้ๆ ของพวกนาง เพื่อให้รู้ว่าจะต้องใช้มันอย่างไร
เริ่มได้
เราจะร่วมมือกัน
แต่ถ้าทําให้ข้าขายหน้าวันนี้ เจ้าจะต้องเสียใจ
เวริน หออาลักษณ์หลวงไคเรียน ช่างงามเลิศมาก
ท่านนึกภาพไม่ออกแน่ ว่าที่นี่มีตํารามากมายเพียงใด
ว่ามาซิ มีความลับอะไรกัน
ทําไมท่านต้องใช้แผนที่โอเกียร์ของเมืองนี้
ข้าไม่ไว้ใจเวริน เซได
ถึงแม้ลานจะไว้ใจนาง
ข้าจะตามโทมาสไป
อย่า เรามีงานของเรา
พวกเรามีกันสามคน
ข้าไม่อยากให้เราแยกจากกัน เผื่อว่ามีผู้ละแสงอยู่ในเมือง
สองต่อหนึ่ง
ข้ากังวลใจกับลีอันดรินมากกว่า
นางหายไปไหนมา
ข้าออกจะกังวลเล็กน้อย
ข้าส่งข่าวแจ้งราชินีกัลเดรียนแล้ว ขอให้พระองค์เสด็จกลับทันที
ทางนี้
เข้ามาข้างในเถอะ
อายเซได
เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ต้อนรับท่าน สู่บ้านดาโมเดรด
ข้าไม่รู้ว่าท่านคิดจะได้สิ่งใดจากการนี้
หวังว่าจะได้กู้คืนทุกอย่างที่เราเสียไป
ไปเสีย ข้าไม่มีอะไรจะพูดกับท่าน
ข้ามีคําถาม
หวังว่าสักวันท่านจะให้อภัยข้าที่ถามเช่นนี้
หลังจากอิชามาเอลตัดท่านจากพลังเอก
เคยมีช่วงเวลาใดหรือไม่
ตลอดสามเดือนนี้
ที่ท่านคิดจะจบชีวิต
ฆ่าตัวตายน่ะรึ
ข้าอ่านบันทึกหอคอยขาวมาแล้ว
มีสตรีผู้ถูกตัดขาด เพียงสองคนที่ไม่ทําเช่นนั้น
- ส่วนใหญ่ลงมือในปีเดียว - ไม่ ข้าไม่คิด
ไม่คิดแม้แต่อึดใจ
เพราะข้ารู้ว่าการปกป้องแรนด์ แนะแนวทางเขา
นั่นเป็นเรื่องเดียวที่สําคัญ
สําคัญยิ่งกว่าตัวข้า ยิ่งกว่าตัวท่าน ยิ่งกว่าเรื่องใดๆ ทั้งนั้น
ข้าก็คิดเช่นนั้น
และแผนการทั้งหมดที่ท่านทํากับสวอน
มันทําให้ทุกอย่าง ทั้งศึกสุดท้าย
ทั้งชะตาของพิภพ ต้องตกอยู่ในอันตราย
นางต้องการอะไร
ถึงจุดหนึ่ง ท่านต้องยอมไว้ใจคนอื่น มอเรน
ท่านทําเรื่องนี้ตามลําพังไม่ได้
ไม่ได้
หากคนนั้นจะไม่ใช่ข้า
ข้าคิดว่าอย่างน้อยก็ควรจะเป็นนาง
เจ้าบอกว่าระวังตัว
แต่เจ้าใช้พลังไปกี่ครั้งแล้ว
ไม่บ่อย
ไม่ได้ตั้งใจ
เจ้าจะใช้พลังต่อไป
เหมือนดั่งปลาต้องวางไข่
เจ้าห้ามใจตัวเองไม่ได้
และหากไม่ศึกษาวิธีควบคุมมัน เจ้าจะสติวิปลาสไปเสียก่อน
นั่นมันเป็นทางเลือกแบบไหนกัน
จะตายเสีย หรือคลุ้มคลั่ง แล้วฆ่าทุกคนที่ข้ารัก
ถ้าหากข้าเหนื่อย กับการเป็นซี่ในวงล้อแล้วล่ะ
เจ้าไม่ใช่ซี่ล้อ
เจ้าคือสายน้ํา
ที่จะผลักวงล้อให้หมุนไป
หรือไม่ก็ทําลายมันให้แตกเป็นเสี่ยง
รู้ไหม ตามกฎของหอคอยขาว อมีร์ลินต้องทําอย่างไร
หากพบตัวมังกรจุติ
กําราบเขารึ
"กําราบ" ไม่!
จะไปสู้กับเจ้าอนธการยังไง หากไม่มีพลังเอก
ธิดาอาจาห์แดงของข้าบางคน คงจะอยากทําเช่นนั้น
แต่เราควรต้องกักขังเจ้า
ตั้งเกราะต้านเจ้าจากพลัง
ให้เจ้าใช้พลังเมื่อเราต้องการ ตามประสงค์ของเราเท่านั้น
และเมื่อเราออกรบในศึกสุดท้าย
เจ้าจะเป็นอาวุธชิ้นสําคัญที่สุด ในคลังแสงของเรา
แต่ไม่ใช่แม่ทัพ
นี่ไม่ใช่การสนทนา
ท่านตัดสินใจแล้วนี่
ท่านตัดสินใจก่อนจะได้เจอข้าเสียอีก
ข้าไม่ยอมอยู่ในกรงของท่าน
เจ้ารู้ตัวมาหกเดือน
แต่ไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
หกเดือน
นางไม่ได้สอนอะไรเจ้าเลย
อายเซไดแค่คนเดียวก็จัดการเจ้าได้ ง่ายดายราวตกเบ็ด
ถ้าเจ้าเป็นสตรี เราคงสบายกว่านี้มากนัก
ดี แข็งแรงใช้ได้
คลื่นเกือบมาถึงเรา
เร็นนา
เจ้าตั้งชื่อดามาเนว่าอะไร
ข้าให้นางเก็บชื่อเดิมไว้ เอเกว็น
งั้นมาดูฝีมือของเอเกว็นกัน
เจ้าเห็นแสงของนางใช่ไหม
แสงของเจ้าจะสว่างกว่านั้น
เจ้าจะสว่างเจิดจ้า
กระทั่งซูลดัมทุกคนในฟาล์ม เห็นเจ้าส่องแสง
และรู้ว่าเจ้าเป็นของข้า
การทอครั้งนี้ง่ายมาก
แค่ระเบิดอากาศ
แต่จะทําให้เราเห็นขีดจํากัดในพลังของเจ้า
ไม่ต้องกลัว
งานนี้ข้าไม่ต้องใช้อะไรจากเจ้า
ดี เอเกว็น อย่างนี้ดีมาก
เอเกว็น
- ดูจมูกเขาสิ - ผมเผ้านั่นด้วย
ไวทยาอัลมีรา!
ไนนีฟ
เจ้าจริงๆ ด้วย
เจ้าทําได้...
- เพร์รินล่ะ เป็นอะไรหรือเปล่า - เขาหนีไปได้
ขอบคุณแสง
เอเลย์น ทราคานด์
- ธิดารัชทายาทแห่งอันดอร์ - ลุกขึ้นนะ
อย่ายุนาง
ข้าพระองค์คือโลยัล บุตรแห่งอาเรนท์ บุตรแห่งฮาลาน
ชื่อเจ้าก้องเสนาะหูเขา ทีนี้ลุกได้แล้ว เรามีเวลาไม่มาก
ท่านเจอเอเกว็นบ้างไหม นายช่าง
ช่างอํามหิตนัก
พวกเขาขังนางไว้ราวกับสัตว์
ในสถานที่ซึ่งเรียกกันว่าคอกขัง
นั่นคือที่ไหน
คุกเก่า นอกเขตพระราชฐาน
เราต้องไปที่นั่นเดี๋ยวนี้
ไม่มีทางเข้า
มีแต่ซูลดัมที่เข้าใกล้มันได้ ภายในระยะ 60 ศอก
หน่วยพิฆาตจะห้ามทุกคน
- ผู้ที่ไม่ใช่ซูลดัม - ไปดูตรงนั้น!
ขอบคุณมาก นายช่าง
ไปเถอะ ก่อนใครมาเห็นเราคุยกัน
เราจะช่วยท่านด้วย
ข้าสาบาน
ทีนี้เราก็มีทุกอย่างครบถ้วน
จะเดินดุ่มๆ เข้ามาไม่พูดไม่จา แล้วมานั่งแกะสลักงั้นเหรอ
ก็ได้ บรรเจิดมาก
เจ้าเคยข่มตาหลับไม่ลงไหม
ว่าไงนะ
ข้าเคย
ข้าจะนอนนิ่ง ครุ่นคิดถึงทุกคนบนโลกนี้
ทุกคนล้วนห้ําหั่นทําร้ายกัน
จักรวาลทั้งหลายพังภินฑ์ จากคําผรุสวาทเพียงคําเดียว
กริชทิ่มแทงแผลเดียว
ความเจ็บปวดมากมาย
ที่พูดนั่นหมายถึงกาม หรือจะฆ่าใคร
เพราะไม่ว่าทางไหน ข้าอยากให้เลิกพูดไปเลยดีกว่า
ไม่ใช่ทั้งสอง
ข้ามีของขวัญให้เจ้า
มนุษยชาติลืมเลือนอะไรไปมากมาย นับจากยุคสมัยของข้า
แต่ทั้งหมดนั้นหาใช่นวัตกรรม
ชานี้เผยนิมิตให้เจ้าเห็น
ทําให้เจ้าได้แวบเห็นอดีตชาติ
ทุกชีวิตที่เจ้าเคยเป็นมา
ตัวเจ้านับพัน
และเมื่อมองผ่านทั้งหมดนั้น
จะพบตัวตนแท้จริง
วิญญาณของเจ้า
สิบห้านาที จากนั้นรินชาให้ตัวเอง
แค่ถ้วยเดียว
ทําไมคิดว่าข้าจะรับสิ่งที่ท่านมอบให้
ข้าคิดว่าเจ้าอยากรู้ ธาตุแท้ของเจ้ามาตลอด แมท
ด้วยสิ่งนี้ มันจะเผยให้เจ้าเห็น
ครั้งแรกที่ข้าได้จ้องดูมัน
เป็นครั้งแรกที่ข้าหลับสนิทตลอดคืน
สิบห้านาทีเท่านั้น
มีคนอยู่บนทราย
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เจ้าเป็นชาวลุ่มน้ําที่สายตาดีทีเดียว
คนส่วนใหญ่ไม่สังเกต สิ่งที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าเสียด้วยซ้ํา
พาข้าไปหาโจเลียน
แผลนางสาหัสเกินไป
เชื้อร้ายลุกลาม
ที่ตรงนี้รู้สึกเหมือนบ้าน
ชีวิตคือฝันที่เราล้วนต้องตื่น
ก่อนจะฝันได้อีกครั้ง
จะทําอะไรน่ะ
อย่า
ไร้สาระทั้งเพ
ไอ้เศษสวะ
แม่
เศษสวะเหมือนเขา
- เหมือนเขา - แม่!
เจ้ามันไร้ค่ามาแต่เกิด
เจ้ามันเน่าเฟะมาแต่แรก
เหมือนเขา
เหมือนเขาไม่มีผิด...
เหมือนนางไม่มีผิด
- หยุดนะ! - เหมือนเขา
หยุดนะ
- หยุด! - เหมือนเขา
ไม่! หยุดเถอะ
หยุดเถอะ หยุด!
หยุด!
หยุดนะ
หยุด
เหมือนเขาไม่มีผิด
ให้พวกเขาเข้ามา
ปล่อยเขา สวอน
เดี๋ยวนี้
ไม่
เราลองวิธีเราไปแล้ว มอเรน
และเราเกือบสูญสิ้นทุกอย่าง
กฎของหอคอยขาวอยู่มาได้ถึง 3,000 ปี
ถึงเวลาที่เราต้องเชื่อฟัง
- เราไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนี้... - อาจาห์แดงจะกําราบเขา
ไม่มีวัน ตราบใดที่ข้ายังนั่งบัลลังก์
หอคอยขาวมีศัตรูของเจ้าอยู่ทั่ว
เจ้ามั่นใจในอํานาจของเจ้านักรึ
เราต่างก็มีหน้าที่ สวอน
ข้าต้องตามหามังกรจุติ
เจ้าต้องทําให้หอคอยขาว พร้อมจะสนับสนุนเขา
หรือเจ้าลืมวันนั้นไปแล้ว
ข้าไม่เคยลืม
แต่เจ้าควรจะอยู่กับเขา
พร้อมจะตั้งเกราะต้าน หากเขาเริ่มวิปลาส
แต่เจ้ากลับ...
ถูกตัดขาด
เจ้าควบคุมเขาไม่ได้
ชี้ทางเขาก็ไม่ได้
จินตนาการดูสิ มอเรน
หากหนึ่งในผู้ละแสงเข้าถึงตัวเขา
เขาไม่ได้พร้อมมากไปกว่า ตอนที่เจ้าพบเขา
เจ้าปล่อยชะตาของโลกนี้ไปตามยถากรรม
เพราะความทระนงของเจ้า
พรุ่งนี้ เมื่อราชินีกัลเดรียนกลับมา
เราจะประกาศว่าเขาคือมังกร
ที่นี่ ณ ไคเรียน
พร้อมด้วยภคินี 14 นาง เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาอยู่ใต้บัญชาเรา
เตรียมเขาให้พร้อมรับเรื่องที่จะตามมา
เกิดอะไรขึ้นกับข้า
เจ้าถูกตั้งเกราะต้านจากพลังเอก
มันรู้สึก...
สูญเสียทุกอย่างที่เคยเป็น และทั้งหมดที่อาจเป็นได้ใช่ไหม
ไม่ต้องห่วง นี่แค่ชั่วคราว
นางต้องใช้พลังของนางตั้งเกราะนี้ไว้
แต่เมื่อปลดออก เจ้าจะรู้สึกเป็นตัวเองอีกครั้ง
สวอนบอกว่าเจ้าจะไปจากที่นี่
เจ้าจะไปที่ใด
ฟาล์ม
เอเกว็นอยู่ที่นั่น อิชามาเอลได้ตัวนางไป
ลานเฟียร์ให้เจ้าเห็นในโลกนิมิตฝันรึ
ข้ารู้ พวกเขาอยากให้ข้าไปที่นั่น
แต่ทําไมต้องเจาะจงเป็นที่ฟาล์ม
มังกรควรต้องประกาศตนที่นั่น
"คําทํานายลุกโชน กึกก้อง ณ กลางฟ้า"
พวกเขาอยากให้ทุกคนรู้จักข้า...
ก่อนจะพยายามฆ่าข้า
แต่ถ้าต้องการให้ข้าอยู่ที่ฟาล์ม
พวกเขาย่อมไม่ต้องการ ให้ข้าถูกประมุขอมีร์ลินจับเป็นเชลย
หากกําลังรอมอเรน เกรงว่า...
ข้าไม่ได้อยู่รอมอเรน เซได ข้าเบื่อการรอคอยเต็มที
ออกไปเถิด ท่านแม่
ได้โปรด
เรามีแขก
นี่เป็นงานหลวง
ขึ้นไปบนห้องเดี๋ยวนี้
ข้าจํานางตอนอายุเท่านั้นได้
เจ้าหน้าตาเหมือนนางนะ
ท่านมาที่นี่ทําไม อายเซได
มาแจ้งคําสั่ง
นายท่านประสงค์ให้ข้าทําสิ่งใด
กําจัดนางเสีย
นางเป็นป้าของข้า
ถูกต้อง แม้แต่นางย่อมไม่ทันตั้งตัว
ลงมือวันนี้
นางอยู่ในห้องคุมขังนักโทษที่วัง
หากแม่ของเจ้าสงสัย
กําจัดนางไปด้วย
นิ่งไว้
นิ่งเสีย
นิ่ง
เหมือนนาง
เหมือนเขาไม่มีผิด
เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม
เราเวียนว่ายตายเกิด
ดิ้นรนครั้งแล้วครั้งเล่า
เพื่ออะไรกัน
วงล้อหมุนไป ผู้คนทําร้ายกัน
นั่นเป็นความจริงเรียบง่าย
ต่อให้เราล่วงลับจากไปได้ทุกเมื่อ
เราก็จะกลับมา
อีกครั้ง...
และอีกครั้ง
ทั้งที่ข้าต้องการ...
ขอเพียงแค่วันหนึ่งจะได้หลับตาลง
และไม่ต้องลืมตาตื่นขึ้นอีกเลย
ต้องทํายังไง
เจ้าไปไม่พ้นจากเมืองนี้ด้วยซ้ํา
ข้าต้องให้เจ้าช่วย
ข้าอยู่ในห้องขังที่ราชวังสุริยะ อมีร์ลินคุมตัวข้าไว้
ข้ารู้
เจ้าช่วยข้าออกไปได้ไหม
มอเรนไม่ได้อยู่ด้วยรึ
นางน่าจะทําอะไรได้สักอย่าง
นางอาจจะช่วย ข้าอาจไม่ต้องพึ่งเจ้า
ชอบจริงๆ เวลาที่เจ้าพยายามปั่นหัวข้า
เจ้าจะช่วยข้าออกไปไหม ลานเฟียร์
ไปทางนั้น
เขาว่าอย่างไร
ธิดาแห่งราตรี เยื้องย่างในโลกเราหรือไม่
ผู้ละแสง
มังกรจุติ
ข้าคิดถึงไร่ อลันนา
ข้าคิดถึงญาติๆ ของเจ้าด้วยซ้ํา
ไม่เอาน่า
เจ้าคิดว่าเราจะสู้รบในศึกสุดท้าย
กับกองทัพลูกแมวหรือยังไง
ข้าคงชวนเจ้าแข่งกันสักตั้ง แต่เกมโยนหินเหมาะกับชายชาตรี
ไปบอกนายของเจ้า ข้ายังรอให้นางทําตามสัญญา
หรือเจ้าจะใช้ดาบนั่นฆ่าข้าตอนนี้เลยก็ได้
จะได้ช่วยสงเคราะห์นาง
ข้าทําได้ดีกว่านั้น
เจ้ามองเห็นพลังของบุรุษ
เจ้าเห็นอะไรยามที่มองดูมอเรน
หญิงจนตรอก
เดียวดาย
ผู้อุทิศชีวิตให้เป้าประสงค์ที่ยิ่งใหญ่ เกินกว่าที่ตนจะเข้าใจ
อยู่ในสถานพยาบาลมาครึ่งปี เจ้าก็ยังไม่หายบ้า
หวังคําตอบตรงๆ จากคนที่เจ้าช่วยจับขัง นั่นต่างหากที่บ้า
บนตัวนางมีไจทอ
จากชายคนหนึ่ง
หลายพันเส้นใย
ถักร้อยเข้าด้วยกัน ตรึงไว้กับที่
แต่ไม่ได้ใช้พลังโยงไว้
เป็นไปได้อย่างไร
ไม่รู้สิ มันเหมือนกับ...
ไฟไหม้
ที่ฟอร์เกต
กุญแจล่ะ
คิดว่าข้าลืมแล้วหรือ ว่าเจ้าทําอะไรกับคิเรเนและสเตพิน
เจ้าจะได้กุญแจ
ต่อเมื่อคนพาเจ้ากลับไปยังหอคอยขาว
ภคินีชุดน้ําตาลสองนางกําลังร้อนใจ อยากจะศึกษาบุรุษผู้ใช้พลัง
ไปเลย
สามพันปีผ่านไป สุดท้ายกลับมาที่เดิม
พวกเจ้าหายดีกันแล้วเหรอ
กลับมาเป็นเพื่อนกันแล้ว
ข้าได้กระทํา โทห์ ต่อโจเลียน และกู้คืน จี ของข้า
โทห์ คือ...
ภาระผูกพัน
เหมือนที่เจ้าบอกว่าติดหนี้ข้า
เตือนความจําข้าแบบนี้ช่างไร้เกียรติ
แต่ใช่
ตอนนั้นข้าปกป้องตัวเอง
ขณะที่โจเลียนรับดาบ ที่ฟันแผ่นหลังและคร่าชีวิตนาง
เป็นความผิดของข้าที่นางตายไป
นั่นจึงเป็น โทห์ ของข้า
แหวนวงนั้นแปลว่ามีหญิงลุ่มน้ําคนหนึ่ง เป็นเจ้าของตัวเจ้าใช่ไหม
ในแง่หนึ่งก็ใช่
และเจ้าหลับนอนกับคนอื่นไม่ได้
เบนจะผิดหวังแย่
ชีอัดไม่สนใจหรอก
ทั้งหมดนี้คือ... น้ํา ได้ยังไง
ฟาล์ม
เจ้าว่าจะเป็นยังไงหากเราลองสวมมัน
ข้าก็ไม่รู้
แต่หวังว่าจะเจ็บ
มาแล้ว
เข้ากันดีนะ ว่าไหม
ดึงแขนเสื้อขึ้น
ข้าเพิ่งรู้ว่าทําไมเจ้าขัดขืนข้า
เพราะไม่มีใครบอกเจ้า ว่าเราอยู่ที่นี่กันทําไม
จักรพรรดินีแห่งชอนชันมีหน้าที่เดียว
หนึ่งเดียวเท่านั้น
ต้องรวบรวมไพร่พลทั้งหมดบนโลกนี้ ภายใต้แสงสว่าง
ศึกสุดท้ายกําลังจะมา
ทางเดียวที่เราจะต่อกรกับมันได้ คือต้องยืนหยัดไปด้วยกัน
เราทั้งหมด
รวมทั้งเจ้าและข้า
เร็นนา
ว่าไง เอเกว็น
ข้าจะฆ่าเจ้า
เจ้าแน่ใจนะว่าท่านป้าอยู่ตามลําพัง
ตามคําสั่งของท่าน
ใส่ยานอนหลับในชาของนางแล้วด้วย
ป่านนี้นางควรหลับไปแล้ว
ดี
ให้ข้าเปิดประตูให้ไหม ฝ่าบาท
แม่ไม่คิดว่าเจ้าจะทํา
ท่านแม่
ไม่นะ ท่านแม่ ไม่!
ทําไมกัน
แสงเอ๋ย ทําไมกัน
ข้าทําเพื่อเรา ข้าทําเพื่อท่านแม่
เพื่อชื่อเสียงของตระกูลเรา
ท่านคิดว่าเรามาไกล และขึ้นมาไวเท่านี้ได้ยังไง ท่านแม่
ข้ากําลังจะได้เป็นกษัตริย์
แล้วท่าน... จะทิ้งทุกอย่างไปเพื่ออะไร
เพื่อนางรึ
ท่านแม่ มอเรนไม่ไยดีท่านเลย
นางไม่ไว้ใจใคร ไม่ไยดีใครทั้งนั้น
นาง...
นางจะไปจากที่นี่
และนางจะไม่คิดถึงเราสักนิด
แม่รู้
แต่มีอยู่สองเรื่อง
ที่พี่สาวของแม่เข้าใจดียิ่งกว่าใครๆ
ความแตกต่างระหว่างถูกและผิด
และบางครั้งมันช่างยากนัก ในการทําเรื่องที่ถูกต้อง
ท่านแม่...
ท่านแม่ ได้โปรด
อย่าไปบอกราชินี
ห้ามบอกใครทั้งนั้น
แม่บอกไปแล้ว
ไม่นะ ท่านแม่
ท่านแม่! ท่านแม่!
ไม่นะ ท่านแม่!
ท่านแม่!
เมืองกําลังลุกเป็นไฟ
อมีร์ลินต้องใช้กําลังของเจ้า เพื่อปกป้องไคเรียน
ข้าได้รับคําสั่งให้มาเฝ้าเด็กหนุ่ม
นี่คือคําสั่ง ลีอันนา เซได
ข้าจะตั้งเกราะแทนเอง
อย่าให้นางเข้าใกล้ท่าน
ท่านใช้ถ้อยคําได้ฉลาดล้ํา ภคินี
มังกรจุติ
ข้าว่าเจ้าอยู่ที่ไคเรียนมานานพอแล้วนะ
มีมรรคาซ่อนอยู่ในเมือง
- นั่นแค่คําร่ําลือ - แต่มีมูลความจริง
ในอดีตเคยมีสเตดดิ้งของโอเกียร์ อยู่ที่ใจกลางเมืองชั้นใน
แต่เหล่าตระกูลชาวไคเรียน สร้างทับมันไว้
ตรงนี้
เจ้าจะพาเขาไปที่ไหน
ฟาล์ม แหลมโมทัน
"บนยอดแหลมโทมัน บุรุษผู้นั้นจะประกาศตน
"คําทํานายลุกโชน กึกก้อง ณ กลางฟ้า"
เจ้าคิดจะให้เขาประกาศตน เป็นมังกรจุติ
วงล้อถักทอ
ทําได้ดีมาก เราจะพาเขาไปที่มรรคาต่อเอง
ขอแค่อย่าให้มีใครตามเรามา
เจ้าไม่ได้สู้อยู่ตามลําพังแล้วนะ ภคินี
แต่เจ้าต้องรีบแล้ว เมืองนี้ไม่ปลอดภัย
หวังว่าเจ้าจะคุ้มกับเรื่องนี้ พ่อหนุ่ม
ขอแสงสถิตกับท่าน
ไปกันเร็ว
เชื่อมพลังกับข้า
ข้ามาแล้ว มาตา
แล้วใครตั้งเกราะที่นั่น
เวริน เซได ท่าน... ส่งนางไปหาข้า
นําทัพพี่น้องของเจ้า รักษาคนเจ็บด้วย
เด็กหนุ่มนั่นต้องไม่ได้ออกจากเมืองนี้
มันน่าจะอยู่แถวนี้...
ตรงนั้น
เจ้าต้องใช้พลังเปิดมัน
- ถ้าจําเป็นต้องพังเข้าไปก็ทํา - ไม่ ไม่จําเป็น
ท่านจะเป็นคนเปิด
ทําเถอะ
มองดูมอเรน
ด้วยขุมพลัง
- ลาน - อย่ามองด้วยตา
- เจ้าเห็นอะไร - อย่า
ดูเหมือนปมผูกเข้าไว้ด้วยกัน
นั่น... เป็นไปไม่ได้
มีเรื่องเล่าจากยุคแห่งตํานาน พูดถึงพลังของผู้ละแสง
มีศาสตร์หนึ่งซึ่งสาบสูญไปหลายพันปี
ผูกไยเข้าด้วยกันแล้วตรึงไว้กับที่
ข้าไม่เคยเข้าใจเลย มอเรน สิ่งที่ท่านรู้สึกอยู่นั้น
อิชามาเอลไม่ได้ตัดท่านจากพลังเอก
แม้แต่ผู้ละแสงก็ทําเองคนเดียวไม่ได้
เขาผูกเกราะกั้นมันไว้
นั่นแปลว่า...
มันปลดออกได้
ใช่
ข้าต้องทํายังไง
เจ้าไม่มีทักษะปลดแก้ปมนี้
เจ้าจะต้องตัดมันทิ้ง
ข้าเชื่อใจเจ้า
เอาเลย
ตัดทะลวงมัน
ข้าสัมผัสได้
ข้ากลับมาสัมผัสมันได้แล้ว
ขอบคุณ
ขออภัยที่ข้าใช้เวลานานเหลือเกิน กว่าจะทําหน้าที่ของข้า
หยุดนะ
ปิดมรรคาเสีย มอเรน
เดี๋ยวนี้
เจ้าโกหกข้าว่าถูกตัดขาด
ไม่
ข้าโกหกไม่ได้
ข้าซื่อสัตย์ต่อเจ้ามากกว่าต่อใครทั้งนั้น
เราล้มเหลว มอเรน
ที่ดวงตาพิภพ เจ้าล้มเหลว
เดิมพันครั้งนี้สูงเกินจะล้มเหลวได้อีก
ปิดมรรคา
ไม่
ข้าไม่อยากบังคับเจ้า
เจ้าสาบานต่อคทาว่าจะเชื่อฟังข้า
คําสาบานนั้นไม่อาจทําลายได้ ยึดมั่นไว้ด้วยพลังเอก
สวอน...
ปิดเดี๋ยวนี้
สวอน
มอเรน ดาโมเดรด
ไม่ ถ้าเจ้าเคยรักข้า อย่าได้ทําเช่นนั้น
ข้าขอสั่งให้เจ้า
ปิดมรรคา
ลานเฟียร์
นางแกร่งเกินไป สวอน อย่า...
ไม่
ข้าบอกแล้วว่าครั้งหน้า ถ้าเห็นพวกเจ้าอยู่ด้วยกัน ข้าจะฆ่านางทิ้ง
ห้ามแตะต้องนาง หากยังอยากให้ข้าช่วย
ทุกวัน
เจ้ายิ่งเหมือนลิวส์
โชคยังดี อมีร์ลินที่ไม่สมบูรณ์ มีประโยชน์ต่อข้ามากกว่าตายแล้ว
มอเรน อย่า...
มอเรน
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล เจียระไน ไชยสาร