Neredeyse 20 yıl boyunca bir kurbandım.
İstenmeyen bir çocuk. Bir ıskarta.
Iskarta.
Başımın çaresine bakmalıydım.
Olumsuzluklara karşı.
Başkalarına karşı. Kendime karşı.
İblislerime karşı.
Bugünkü konuğumuz ses getiren Tekrar Düşünülmüş podcast'inin
sunucusu gazeteci Poppy Parnell'e teşekkürler.
Son bir soru Poppy. Şimdi ne yapacaksın?
Warren Cave sezonundan sonra ne gelecek?
Warren Cave hikâyesi için çok büyük, kişisel bir bedel ödedim.
O yüzden vakit ayırıp
uğraşacağım bir sonraki hikâyeyi derinlemesine düşüneceğim.
Lauryn Hill gibi yapıp bizi çok bekletme de Poppy.
Yeni sezonu hemen istiyoruz
ama duydunuz. Biraz daha sabır. Katıldığın için teşekkürler.
Ağırladığın için teşekkürler.
Selam Poppy.
-Selam Herbie. -Her zamankinden?
-Her zaman. Selam. -Tamamdır.
Sürpriz!
Evet, onu şaşırttık.
Selam.
-Selam. -Seni görmek güzel.
Seni görmek çok güzel.
-Çok güzelsin. -Muhteşemsin.
Bunu aş.
Seni neredeyse yeniyordum. Sonra gerçekten yendim.
Hadi ama.
-Aynen. Ne diyeceğimi bilemiyorum. -Hadi be!
-Teşekkürler. -Hadi ama.
Hâlâ hile yapıyorsun.
Böyle diyemezsin Baba.
-Tabii ki derim. -Hadi ama.
Bu bara ayak bastığı ilk gün beni soydu.
Pis küçük ellerini kasaya daldırdı ve ben yakalayamadan tüydü.
Bir blok sonra bir ara sokakta bu ikisi beni sıkıştırdı.
Sonra üstüne mi atladınız?
Tabii ki
ama vahşiydi, bizi epey uğraştırdı.
Boğuştuk ve birbirimize çöp fırlattık,
ta ki ayırt edilemeyinceye kadar.
Geldiklerinde leş gibi kokuyorlardı.
Kaç yaşındaydınız? 10, 11 mi?
Evet.
Dünyaca ünlü yazar.
Görüşmeyeli epey oldu.
Kendi odamdan çok otel odalarında vakit geçiriyorum.
Yazık, onca yıl sokaklarda kalırken buraya gelmek aklına gelmedi.
Bize gelmek.
Hile mi yapıyorsunuz?
Aman Tanrım! Bunu asla unutmayacaksınız.
-Hayır. -Asla. Zengin olmuş gibisin.
Selam, selam.
Pekâlâ, hadi.
Tekrar bir araya geldiğimize inanabiliyor musunuz?
İşler karıştığında yanında olmadığım için üzgünüm.
Aradın, yazdın, ihtiyacım olan da buydu.
Ve hayatta kaldım.
Bizim işimiz bu tatlım. Hayatta kalırız.
Bizi daha güçlü kılar.
Bize bunu yutturdular.
Ingram? Yarın geliyor mu?
Bir umut.
Durum hâlâ biraz alengirli, aramızdaki romantizmi unutmamaya çalışıyoruz.
Bu, hoş bir şey aslında.
Peki, Josh? O, gelecek mi?
Tabii ki.
Neden gelmesin ki?
-Yarın görüşürüz. -Yarın görüşürüz.
MICAH KEITH DENEYİMİ ISKARTA
İkinizi de gördüğüme çok sevindim.
Beraber.
-Yaşasın! -İçki getireyim.
-Tamam. -Olur, tamam. Sen benimle gel.
Dur.
Şey mi o…
Iskarta'nın el yazmasının ilk taslağı bu.
Düzeltme notların da var.
Sensiz ortaya çıkamazdı.
İlk okuduğumda tüylerim ürpermişti.
O otobüste yanıma oturduğundan bu yana çok yol katettin.
O iki küçük kız asla yeterince uzaklaşmıyorlar, değil mi?
Hayır ama dünyanın bunu bilmesine gerek yok.
Affedersiniz.
Burslu çocuklardan birkaçı geldi.
-Onlarla tanışmak ister misin? -Tamam, olur… Olur ama önce…
Bu Ivy Abbott. Sığınak'ta sağ kolum.
Onsuz ne yapardım bilmiyorum.
Ivy, bu da Poppy.
Çok, çok memnun oldum.
Ben de öyle.
Micah'yı biraz çalabilir miyim?
-Elbette. -Mükemmel.
-Hemen dönerim. -Tamam.
Vay!
Fena kalabalık, değil mi?
Josh. Aman Tanrım.
Buraya gel.
Seni özlemişim.
Ben de seni özledim.
Vay!
İkiniz acayip güçlü bir çift oldunuz.
Micah dünyaca ünlü bir yazar,
senin Ivar'ın Oğulları hakkındaki belgeselin de her yerde.
İşlerin buraya varacağını kim bilebilirdi?
Kim bilebilirdi?
Neler oluyor?
Sen iyi misin?
Bu, ne demek?
Aldırma. Rusya Ana kanıma işliyor.
Bilirsin, yazgıcılık ve… pişmanlık. İkisi de kanımda var.
Bana her şeyi anlatabilirsin.
Yarın stüdyoya gel. Orada konuşuruz.
Bir noktada sona erecek, değil mi?
Micah'nın biyografisi Iskarta'da hikâyesindeki can yakıcı ayrıntılar var.
Acısı milyonlara ulaştı ve bir o kadarına ilham verdi.
Şimdi, daha çok beklemeden günün kadını geliyor. Micah Keith.
İyi akşamlar.
Kitaptaki, dehşete düşmüş bir genç kız.
13 yaşında. Hayata karşı tek başına bırakılmış.
Unutulmuş. Bir ıskarta.
Yine de hayatta kalmış.
Bu enstalasyonu ilk kez gördükten sonra yataktan çıkabilmem üç gün sürdü.
Ona, kendime bakmakta çok zorlanıyordum.
Bunca yıl sonra.
Çaldım. Aldattım. Kavga ettim.
İçtim.
Uyuşturucu kullandım.
Bedenim ele geçirildi. Her zaman iznimle de değil.
Bu, onu hiçbir şey yapmadı.
Beni hiçbir şey yapmadı.
Sonra yazarak kendimi var ettim.
Yok oluştan kurtulmak için.
Bu akşamın amacı, ıskartaya çıkarılmış her gencin
sadece hayallerinde değil,
gerçekten güvenilir bir eve sahip olmasını sağlamak.
Teşekkürler.
Teşekkürler. Teşekkürler.
Ayrılmadan önce Ryvlin Galeri'ye, yayıncılarım Simon & Schuster'a,
Sığınak'taki olağanüstü personele
ve beni bu yola sokan dostum Poppy Parnell'e
bir kere daha teşekkür etmek istiyorum.
Karalama koleksiyonumu gördü ve bunları karalamadan fazlası olarak gördü.
Dünyaya sunabileceklerime duyduğu engin güven
başarımın mihenk taşlarından biri oldu.
Son olarak ama bir o kadar önemli, kocam Josh'a teşekkürler.
Neredesin Josh?
Tatlım?
Neyse, benim için önemini biliyor, ona yürekten teşekkür ediyorum
ve hepinize iyi eğlenceler diliyorum.
Gittiğim her eyalette, ziyaret ettiğim her yerde
herkes podcast'inden bahsediyordu.
Bunu duymak güzel.
Tek başıma gazeteciliği yok etmekle suçlanmıştım da.
Tek istediğim insanlara yardım etmekti
ve sürekli nefret postaları alıyorum.
"Dolandırıcı." "Fırsatçı." "İstirmarcı."
En sevdiğim "cadı."
Bir etki yarattın.
Bu, hep olay yaratır.
Josh iyi mi?
Galerideyken yorgun gibiydi.
Büyüme sancıları, bilirsin.
Sığınak geçtiğimiz yıl uçuşa geçti. Biz de uyum sağlamaya çalışıyoruz.
BENİM ADIM POPPY PARNELL VE TEKRAR DÜŞÜNMENİZİ İSTİYORUM
Vay!
Pekâlâ.
Josh?
Merhaba?
Eve gitmiştir belki.
Telefonuna cevap vermiyor. Arka taraçaya bakacağım.
-Tuvaletiniz nerede? -Köprüyü geçince.
Sonra sola doğru gidiyorsun.
Tamam.
Canınız bir şey çekerse alın. Şarap, bira.
Teşekkürler.
Ne isterseniz, tamam mı?
Merhaba Josh?
Josh?
KARANLIK ODA KAPIYI KAPALI TUTUN!!!
-Poppy? -Ingram!
Ingram!
-Poppy! -Aman Tanrım.
-İyi misin? -Josh.
Josh. Josh. Josh.
Poppy?
-Micah. -Ne oldu?
Ne? Ne?
-Tatlım. Dur. -Ne?
-Ne oldu? -Görmek istemezsin.
-Neyi? -Bunu görmek istemezsin.
-Poppy. -Yapma…
Aman Tanrım.
Hepsi bu kadar.
Teşekkürler.
İyi misin bebeğim?
-Hayır. -Cesedi siz bulmuşsunuz.
Siz kimsiniz?
Ceketinizin şurasında kan var.
Peki, siz kimsiniz?
Müfettiş Aames.
SFPM neden dedektif demiyor diye sormayın.
Meslektaşınıza ifadelerimizi verdik. Sizi bilgilendirir.
Hikâyeyi ikinci kez dinlemeyi tercih ederim.
Ben Micah'ya bakacağım.
Tamam.
Adınız Poppy, değil mi?
Kayıt almıyorsunuz, değil mi?
-Joshua'yla ne zamandır tanışıyorsunuz? -20 yıldır.
Son belgeseli Drengir için ne düşünüyorsunuz?
Bunun konuyla ne ilgisi var?
Ivar'ın Oğulları'nı kızdıracak bir film çekti.
A'yla B noktaları bağlantılı olabilir.
Hikâyeniz bu mu? Bu kadar hızlı mı?
Sizinki ne?
Ben Micah'ya bakacağım.
Selam tatlım.
Az önce buradaydı.
Sonra gitti.
Onu eve götürebilir miyiz?
Evet, başka bir şey öğrenirsek haber veririz.
Saçından bir tutam alabilir miyim?
Ne yapabileceğime bakarım.
Teşekkürler.
Onu arabasına götüreyim.
Bu gece kalırım.
Teşekkürler.
Josh'un yanındaki oğlan kimdi?
Micah'yı aldatıyor muydu?
Onun yapacağı iş değil.
Onu artık sevmiyor olsa terk ederdi.
Bunu bilemezsin bebeğim.
Dostlarımı tanırım.
Dostlarımızın evlilikleri hakkında sadece bilmemizi istediklerini biliriz.
Hepsi o kadar.
Ingram.
Teşekkürler.
Bütün gece evime birileri geldi.
Hamam böceği gibi çoğalmalarını istemiyorum.
Bu konuda bir şey yapabilir misiniz?
Micah'nın bir takipçisi vardı.
Dur, ne? Ne zamandan beri?
Hayır. Önemli değil.
Kitaplarımla fazla özdeşleşmiş üzgün bir kadın işte.
Tek o değil.
Peki, siz kimsiniz?
Ramon. Micah'nın yardımcısıyım.
-Başka bir şey? -Hayır.
Hayır.
Hayranlarım şey… aşırıya kaçabiliyor
ama san… sanmıyorum ki…
Tamam. Kapının ötesindeki yola yapabileceğimiz bir şey yok.
Orası kamusal alan
ama önümüzdeki 48 saat için öne bir araç bırakacağız.
-Tamam. Çok teşekkürler. -Tamam.
Bak.
Özel güvenlik tutmalısın.
Etrafımda daha fazla yabancı istemiyorum.
Yabancı biri değil.
OAKLAND POLİSİ
-Sizin için ne yapabilirim beyler? -Kimlik göreyim.
Bakın, adım Markus Killebrew.
Yaklaşık üç yıl önce OPM'de beşinci bölgede çalışıyordum.
Bana kendimi tekrarlatma evlat.
Kimlik göreyim.
Evlat mı?
Hey, neler oluyor?
Bana bak. Bebeğim. Bebeğim.
Bak bebeğim… Bana bak. Bana bak.
Onlara bahane verme. Benimle kal.
Trini, Yates'e telefon etti bile, tamam mı?
Adım Zarina Killebrew.
Alta Bates'te yenidoğan hemşiresiyim ve bu da kocam Markus Killebrew.
12 yıl OPM'de çalıştı.
Şu anda özel güvenlik firması sahibi.
Burası da evimiz.
Kızımız içeriden bu konuşmayı kaydediyor
ve aynı zamanda komşumuz Dedektif Yates'le telefonda.
İnsan olduğumu anlamaları için bu şerefsizlere kan örneği dışında
her şeyi vermek zorunda mıyız?
Tam olarak bundan bahsediyorum. Keyfimin içine ettiler.
Hadi. Hadi.
-İyiyim. Tamam mı? Evet. -İyi misin? İyi misin?
Senin vardiyana yetişmen gerekmiyor mu?
Gitsen iyi olacak.
Sakinim. Gerçekten.
Emin misin?
Bak, bunlar alışık olmadığım şeyler değil.
Daha önce de gördün.
Seni sevdiğimi biliyorsun.
Ben de seni çok seviyorum. Yaklaş.
Git, birkaç hayat kurtar.
-Hoşça kal bebeğim. -Güle güle.
Sonra görüşürüz.
Dikkatli sür.
BELA
-Yanında kalacak mısın? -Başka nerede olacağım?
İşlerim var yoksa gitmezdim.
Açıklamana gerek yok.
Josh'un ölümünü çok kafaya takmış gibi görünmüyorsun.
Ona katlanamıyordum.
O zaman neden buradasın?
Dünyayı dolaşıyorum, tonla para kazanıyorum
ve Sığınak'ın sağladığı bir evim var.
Nob Hill'de.
Bu, neden hava ve suya ihtiyacın var gibi bir soru.
Kızımız içeriden bu konuşmayı kaydediyor
ve aynı zamanda komşumuz Dedektif Yates'le telefonda.
Polis olmayı özlüyor musun?
Evet, özellikle böyle saçmalıklar olduğunda.
Siyahları tutuklamaktan rahatsız olduğun oldu mu hiç?
Evet, her seferinde.
Hayır, dur, bu…
Bu, tamamen doğru değil.
Hapsedilmeyi hak eden insanları tutuklamakla
bir derdim yoktu.
Bana göre suçlu suçludur. Hepsi o.
Tanıdığın biri oldu mu hiç?
Evet, hem de çok fazla.
Ben dangalakların arasında büyüdüm.
Polis kuvvetinden bu yüzden mi ayrıldın?
Şey…
Ayrılış nedenim karmaşıktı.
O kızları satan memurları tanıyor muydun?
O konuyu biliyor musun?
Hayır, tanımıyordum ama sana bir şey söyleyeyim.
O adamlar
kendilerine polis demeyi hak etmiyordu.
Hatta insan demeyi. Anlatabiliyor muyum?
-Evet. -Onlar suçlu ve caniler.
Hepsi bu.
Biri geldi.
Uzun zaman oldu.
Keyfin kaçıkken bırakıp gittiğimden beri.
Nasıl gidiyor Markus?
İyi gidiyor Pops.
Bu, benim kızım. Trini.
Tirini, bu da Poppy Parnell.
Memnun oldum Trini.
Evet, ben de Bayan Parnell.
Babamın o adamı hapisten çıkarmasına yardım etmiştiniz, değil mi?
Babana yardım etmiştim.
Evet. Evet, ettim.
Ettim.
Baksana tatlım bize, bilmem, içecek bir şeyler getirir misin?
-Evet, tabii. Hemen dönerim. -Teşekkürler.
Senin için ne yapabilirim?
Joshua Keith cinayetini biliyorsun.
-Sıçayım, başlıyoruz. -Hayır, öyle değil.
Çocukluğumuzdan Mikey'yi hatırlar mısın?
Evet, şeyden bahsediyorsun…
Bushrod Park'ında takılan pis, küçük, beyaz kızdan.
Joshua onun kocasıydı.
Özel güvenlik firman olduğunu da biliyorum.
-Desiree… -Desiree söyledi. Haklısın.
Yanında güvenilir biri olsun istiyorum sadece.
Bana öyle bakma.
SIĞINAK
Sana ait bir ofis.
Her şeye erişebilmen için Devon birazdan güvenlikle gelecek.
-Tamamdır. -Sorun var mı?
Evet, Sığınak tam olarak nedir?
Bir kadın yaşam tarzı markası ve şirketi.
Hayranlar kadınların kendilerini bulması için çalışıyoruz sanıyor.
Seminerler, çalışma grupları, terapi, sağlık ürünleri.
Nefret edenler?
Cadı olduğumuzu düşünüyorlar.
Bu senin.
-Tamam. -Josh için yas kolluğu.
İnternetten satıyoruz.
Micah'ya göre bu asla bitmemesi gereken bir ritüel.
Hem ölenleri onurlandırır
hem de dünyayı insana incelikli davranmaya zorlar.
Bir soru soracağım.
Josh insanlarla ya da senin deyiminle
burada çalışan "konuklarla" yakın mıydı?
Bazen.
İmkânlarımızı ya da yardımcılarımızı kullanmak istediğinde.
Benden bir şey isteyecek olursan dâhilî hattım 1637.
-Selam. -Selam.
Bunu bugün yapmak zorunda değiliz. Micah'yla uğraştığını biliyorum.
Joshua için üzgünüm. İyi biriydi.
Micah nasıl?
Çok kötü.
Randevuyu atlayabilirdim ama seni bu klinik deneye
aldırmak için her kapıyı çaldım. Hem ilk günü kaçıramazdık.
Korkuyorum.
Biliyorum Baba.
Lillian'la kızlara söylemeliyiz.
Senin desteğe ihtiyacın var, bizim de sana destek olabilmeye.
-Hayır. -Baba.
Hayır dedim.
Onlardan saklamayı nasıl başaracaksın?
Özellikle Lillian'dan?
Ona söylediğim an onun için ihtiyarın teki olacağım.
Bana aklımı kaybediyormuşum gibi bakmasına hazır değilim.
Baba.
Genç, güzel bir karım var.
Beni gülünç bulamayacak.
Bu da ne demek?
Ne demekse o.
Şartları ben koyarım.
Duymak bile istemiyorum.
-Katolik insanlarız. -Ben de bir suçluyum.
İnsanlar çelişki barındırabilir.
Lukather Shreveport Scoville?
Bu taraftan.
Pekâlâ, ona her şeyi anlatmak zorunda değiliz
ama sen işe yarar bir şey bulabilirsin belki.
Konu nedir?
Nefret mektubu.
Micah'ya yazılmış.
Yüce Tanrım.
Vay!
Bana sarılma yeter.
Yumuşak bir tonla da konuşma.
Yoksa çığlık atarım.
Neye ihtiyacın varsa onun için geldim.
İnsanlarla nasıl yüzleşeceğim?
Onu kafana takma.
Adım adım ne olduğunu anlayana kadar.
Neyi? Kocamın başka bir adamın kollarında öldüğünü mü?
Önce üzülüyorum, sonra aşağılanmış hissediyorum.
Üzülüyorum, sonra küplere biniyorum.
Nasıl bir aptalmışım ben?
Bugün polis seni aradı mı?
Ingram avukat tutana kadar onlarla konuşmamamı söyledi.
Bu akşamüstü birkaçıyla görüşmem var.
Joshua seninle ne hakkında konuşmak istedi Poppy?
Bir şey söyledi mi?
Ne?
-Bunu sonra konuşuruz. -Bana cam muamelesi yapma.
Yemin ederim.
Akşam yemeğine neden gelmedi? Kavga mı ettiniz?
Yani sadece…
Sadece… Sadece evlilik atışmaları. Önemli bir şey olmadı.
Belgeseli için söylenenlerle uğraşıyordu.
Ben lansmana odaklanmıştım.
Meşguldük.
Ramon!
Kurtul şu telefondan.
Elbette.
Bu haftaki işlerini iptal ettim.
Lachlan biraz muhalefet etti ama hallettim.
Tamam.
Kendine yas tutacak vakit tanımalısın.
Ben de seminerde kızlara aynı şeyi söylüyorum ama…
Şu anda benim için hiç bir anlamı yok. Kesinlikle yok.
Tek hissettiğim delilik.
Joshua'ya ne olduğunu öğrenmeme yardım etmelisin Poppy.
-Biraz dinlenmen lazım. -Hayır. Dinle.
O ambulansın arkasındayken
polisler şakalaşıyordu. Castro'daki erkek fahişeler…
Sanki…
Sanki Rus ruleti oynanıyor.
Bize gerçeği söyleyeceklerinden emin olamayız.
Geçen yıl kendimi çok tehlikeye attım.
Ingram, babam da öyle, Cydie'yle olanları da biliyorsun.
Sen olsaydın Joshua yapardı.
O kadar basit değil.
Poppy, lütfen.
Lütfen.
Cevap aramak asla kolay bir iş değildir.
Sadece öğrenmemi istediğin şeyi öğrenmeyeceğim.
-Umurumda değil. -Ama benim umurumda.
Umurumda. Ben…
Seni destekleyerek sana yardım edeceğim ama acını… acını artıramam. Ben…
Ben uzanıyorum.
Selam, neler oluyor?
Selam.
Micah Josh'un cinayetini araştırmamı istedi.
Bundan emin misin?
Onu incitmek istemiyorum.
Açık konuşayım mı?
Bu meseleyle babam arasında başka işim kalmadı.
Biraz huzur sağlamak için ben araştırabilirim,
sen de dost olmaya odaklanabilirsin.
Tamam
ama sessizce araştır.
Tamam.
Selam.
Micah'yla konuştun mu?
Hayır, neler oluyor Ingram?
SFPM'den bir arkadaşım beni uyardı.
Polis davayı kapatıyor, cinayet-intihar olarak kaydedecekler.
Peki, cinayeti işleyen kimmiş?
Joshua olduğunu düşünüyorlar.
Kahretsin.
12 arama mı? Cidden mi?
Cinayet-intihar mı?
Bu, şimdiye kadar duyduğum en tembelce şey.
Josh'un cinayet nedeni ne olabilir ki?
Kim soruyor? Micah'nın aşırı ilgili dostu mu yoksa meraklı gazeteci mi?
Cevap değişiyor mu?
Dikkat et.
Ben de aynısını öneririm.
-Hikâye ben değilim. -Olabilirsin.
-Bu da ne demek? -Siktiğim işini yap demek.
Konuşmamız bitti.
Sana bir şans daha veriyorum.
Yoksa ne olur?
Yoksa ben soruştururum.
Sen ve tüm departmanın aptal konumuna düşersiniz.
Sen de benimle aynı şeyi gördün, yalnızca yüzleşmek istemiyorsun.
Çok daha genç bir adamın kollarında üstü çıplaktı.
İlk kez görüşmediklerine dair kanıt var.
Zorla giriş yok, kayıp bir şey yok. Devam edeyim mi?
Evet, et.
Peki ya Micah'nın takipçisi?
Peki ya ofisindeki nefret mektupları?
Peki ya Ivar'ın Oğulları mıydı neydi? Adı her neyse işte.
Okuduğum kadarıyla tehlikeliler.
O zaman uzak durman lazım.
Dikkatlerini üzerine çekmesen iyi olur.
Bunu biliyorsan onları nasıl eliyorsun?
İşini yapmaya nasıl devam ediyorsun?
Owen Cave'in yetiştirmesi olduğumu biliyor musun?
Yani?
-Yani onu mahvettin. -O, kendini mahvetti.
Poppy Parnell. Hâkim, jüri, cellat, değil mi?
Bu kez yok etmeye kimin peşine düşüyorsan o, ben olmayacağım.
Biraz derine inmezsen kendi kendini yok edeceksin.
Selam.
Davayı kapattılar.
Biliyorum.
Neredesin?
Eski uğrak yerimdeyim.
Cevap bu değil. Bunu biliyorsun.
Babam sana ne demişti? "Bize her zaman gelebilirsin."
Bana gel tatlım. Hadi, bana gel.
Bir şey ister misin?
Hayır, işle uğraşıyorum işte.
Onaylamalar.
Biraz ara vermeye ne dersin?
Keder yetinmez. Biz de yetinmemeliyiz.
Şimdi, bak…
Benimleyken bunu yapmana gerek yok.
Selam, ben Joshua, mesaj bırakın.
Sensen tatlım bana kısa mesaj gönder.
Mesajları dinlemem biliyorsun.
Benimle gel.
Burada güvendesin.
Dilediğin kadar kal.
Benimle dua eder misin?
Hey.
Ben…
Josh hakkında program yapacağım
ama birbirimize dürüst davranmalıyız. Bana karşı dürüst olmalısın.
-Tamam. -Dürüst olmazsak risk çok yüksek olur
ama haklıydın.
Josh benim için her şeyi göze alırdı.
Beni yine kurtarıyorsun.
Hayır, birbirimizi kurtarıyoruz.
Bunu aleni yapmalıyız.
Yayında.
Polisi davayı daha derin soruşturmaya zorlamalıyız.
Tamam mı?
Tamam.
Teşekkürler.
Dinlen biraz.
"Başkalarının göz yaşı yalnızca sudur."
Dostum Joshua Keith öldüğü gece bana böyle söylemişti.
Ne demek istediğini anlamadım. Neden söylediğini de
ama şu anda benimle sanki… mezardan konuşuyor gibi.
Bugün davanın kapandığını,
dul eşinin hak ettiği cevabı asla öğrenemeyeceğini öğrendiğimde
sözleri kehanet gibi geldi.
Onu tanımayan insanlar için Josh'un ölümü bir hikâye.
Bir manşet.
Bir dosya numarası
ama onu sevenler için
yürek yakan bir kayıp.
Cevapları hak eden bir kayıp.
Joshua dindar değildi.
Kiliseye gidecek kadar değildi ama o…
Ruhani biriydi.
Merakını yol gösterici seçmiş tecrübeli biriydi.
The New York Times'taki genç muhabirler gibi
pazar ayinlerine adanmışlığımla durmadan dalga geçerdi.
Bu, onu eğlendirirdi ve…
Ta ki nasıl hissettiğimi anlatana dek.
İlk komünyonumda duyduğum bir duadan alıntılamıştım.
"Çocuklarınıza kutsal metni erkenden öğretin ki
sahip olduklarını bilmedikleri zırhlarına erişebilsinler."
Benimkilerden biri buydu.
Diğerini paylaştık.
20 yıllık dostluk bağımızdı.
Bizi birbirimize bağlayan gerçeğin peşinde olmaktı.
Onun yolundan gitmeye devam edeceğim
ve tüm cevapları alana dek pes etmeyeceğim.
Gerçek bizi aydınlatan ışığımız olacak.
Evet… başlıyoruz.
Bir kere daha, benim adım Poppy Parnell
ve tekrar düşünmenizi istiyorum.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü