Czego chcesz, Micah?
Chcę, by to się skończyło.
To powiedz prawdę.
Nie musimy się sprzeczać.
Kiedyś się kochałyśmy.
Inspirowałaś mnie.
To mogę powiedzieć.
Że byłaś inspiracją Odrzuconej.
Rose, powiedz Poppy, że się myliłaś.
Mam skłamać.
O to ci chodzi? Mam skłamać.
- Czyżby? - Tak.
Opowiadałaś tę historię tyle razy, że czujesz, jakby to było twoje życie,
ale tak nie jest. Było moje.
Nie całe.
Atak w klubie. To ci się nie przytrafiło.
Tylko mnie.
Napisałaś, że cię zaatakował, bo byłaś outsiderką.
Zaatakował mnie, bo jestem czarna.
- Nie da się tego wymazać. - Chodziło o bezbronność.
Powrót do domu i zrozumienie,
że rodzina zastępcza się przeprowadziła i cię zostawiła.
Bez ostrzeżenia.
Czyja to była historia?
- Posłuchaj… - Czyja?
Powiedz mi prawdę, jeśli nie umiesz powiedzieć sobie.
Prawda jest większa od nas obu.
Tysiące dziewczyn mnie potrzebują.
Wykorzystałaś mnie.
Wykorzystałaś oddanie Holta.
- To nieprawda. - Ale nie kłamstwo.
DNA Holta się zmieniło, gdy się w tobie zakochał.
Rozbity chłopiec poznaje rozbitą dziewczynę.
Jej problemy niszczą go do reszty.
Pamiętasz loft, w którym sypialiśmy przy Minna?
Możesz tam zamieszkać.
Jest twój.
Jeśli zrobię co?
Tylko ostrożnie.
Okej, będę ostrożna.
- Dobra. Tutaj. - Okej.
Jest?
- Trochę wiary. - Udało się?
Tak. Nie wiem, czy nie jest krzywo. Sprawdzę.
- Ładny. - Tak.
James Baldwin napisał kiedyś, że zaakceptowanie przeszłości, historii,
to nie to samo, co topienie się w niej.
To uczenie się, jak ją wykorzystać.
Ale wymyślonej przeszłości nie da się wykorzystać.
Pęka i wali się pod ciężarem życia,
jak glina podczas suszy.
Susza oficjalnie rozpoczęła się dla Micah Keith.
Sejsmiczny dzień sądu za dekady oszustw.
POZBYĆ SIĘ MICAH KEITH!!!
Pytanie brzmi: co teraz?
MAMY OSZUSTKĘ, NAZYWA SIĘ MICAH
Oszustwo Micah to emocjonalne przestępstwo.
Wykorzystała najbardziej bezbronnych ludzi
i czerpała zyski z ich bólu.
Prawie każdy, z kim miała kontakt, odczuł tego skutki.
Mnie też czeka dzień sądu.
Z powodu moich wyborów…
ludzi, których skrzywdziłam.
Ta historia zmusiła mnie do przyznania się do własnych błędów.
Do bycia szczerą dziennikarką.
Nie robiłam tego, by zdemaskować Micah.
Moim celem było rozwiązanie sprawy
zabójstwa Joshui Keitha i jego syna, Drew Turneya.
Dobrze.
To Rose.
- Halo. - Wypisano mnie ze szpitala.
Nie wychodź. Zaraz tam będę.
Czemu to ty jedziesz po Rose?
Nie mam wyboru.
Nie ma dokąd pójść.
Czemu chcesz się z nią zobaczyć?
Wczoraj słuchałam mojego wywiadu z nią.
Mówiła, że Joshowi grożono z powodu dokumentu.
Wiedziałyśmy o tym.
- A skąd ona o tym wiedziała? - Może Josh jej powiedział.
Może wie więcej, niż jej się wydaje.
Chodzi o Micah?
Dlaczego nadal ją chronisz, mimo że cię zdradziła?
Chcę, by Micah pociągnięto do odpowiedzialności, nie zabito.
Rozumiem.
ODRZUCONA
Obsługa klienta pomoże ze zwrotami.
Przełączę.
Tu Shelter. Jak możemy pomóc?
Odłóż słuchawkę na bok. Co się stało?
Gdy tu przyjechaliśmy rano, przed wejściem stali wkurzeni ludzie.
- Wepchnęli się tu, zabrali produkty. - Weź oddech.
O ile nikt nie ucierpiał, to nie ma znaczenia.
Gdzie jest Ivy?
Skończyła spotkanie z zarządem.
Nie miałam spotkania w kalendarzu.
Ivy kazała mi je skasować.
Rozumiem,
ale ludzie anulują tysiące subskrypcji. Okej.
Daj mi pięć minut. Spotkamy się w twoim biurze.
Nie, bo Nordstrom i Bloomingdale anulowali swoje zamówienia.
Nie wiem. To powiedziałam.
IVY SPOTYKA SIĘ Z ZARZĄDEM ZA PLECAMI MICAH
Nie. Oddzwonię, okej?
Jak chcesz to rozegrać?
Zarząd chce cię zastąpić.
Kim?
To oni przyszli do mnie.
Chcesz mnie zastąpić w mojej własnej firmie?
Nie pozostawiłaś mi wyboru.
Okej.
Przetestujmy to.
Sprawdźmy, wobec kogo ludzie są lojalni. Ciebie czy mnie.
Nie musimy toczyć walki.
Nie będziemy.
Przepraszam.
POCZTA USA
Hej, Rose.
Dobrze, że zadzwoniłaś.
Potrzebowali łóżka, więc się mnie pozbyli.
Przywiozłam ci kilka rzeczy.
Ubrania, buty, kosmetyki, trochę pieniędzy na początek.
Dziękuję.
Możesz odpowiedzieć na kilka pytań?
Mówiłaś, że Joshowi grożono z powodu dokumentu.
Co przez to rozumiałaś?
Kilka miesięcy temu poszłam na pokaz i widziałam, jak się z kimś kłócił.
Gość groził, że go zabije.
Wiesz, jak się nazywał?
Wyglądał jak jeden z ważniaków.
Ważniaków?
Któryś wygląda znajomo?
GALERIA
To on. Ten tutaj.
Wyślij to Aamesowi. Może wie, kto to jest.
- Jesteś pewna, że groził Joshowi? - Tak.
Nie widział mnie.
Micah tu była.
Za milczenie zaoferowała mi mieszkanie.
Nie będę kłamać o moim życiu.
To jedyne, co mam. Dobre czy złe.
Jeśli potrzebujesz miejsca, pomogę ci.
Jak?
Moja siostra sprawdzała schroniska.
Jest jedno w Albany, jedno w El Cerrito.
Mogę cię zawieźć. Pomóc się zadomowić.
Możesz się mnie pozbyć?
Nie mam takiego zamiaru. Chcę pomóc.
Oba miejsca są ładne, czyste.
Dokąd idziesz?
Micah przyszła, żeby mnie uciszyć.
- Ty – by mnie wykorzystać. - Nieprawda.
Lepiej sama się sobą zajmę.
Okej. Aames się odezwał.
Ten gość to Martin Haywood.
Jeszcze kilka tygodni temu był policjantem w SFPD.
- Poważnie? - Tak.
Aames chce się rano spotkać.
Pogadaj z nim. Skontaktuję się później.
Hej, tato. To ja. Już jadę.
Chcę porozmawiać o pannie Shirley.
Nie tylko o tym, co mówiłam w podcaście.
Gdyby tata cię kochał, to nie byłby w więzieniu.
Nigdy nie robiła rzeczy, które ludzie mogli zauważyć.
Sprawiała, że czułam się niechciana, jak ciężar.
Potem były słowa.
Potrafiła mnie nimi zranić.
Im lepiej mnie znała,
tym kreatywniej je dobierała, by mnie skrzywdzić.
Byłam tam miesiąc,
czekałam na list od taty, myślałam, czemu nie pisze,
gdy zobaczyłam list na stole.
Nie pozwoliła mi go przeczytać, otworzyć ani dotknąć.
Prosiłam. Błagałam. Płakałam.
A ona się śmiała.
Leżał tam tydzień.
Wreszcie go wzięłam i uciekłam.
Gdy mnie złapała, krzyczałam, ile sił w płucach.
Krzyczałam, choć mnie nie dotykała.
Ona…
Złapała go i wrzuciła do kominka.
Gdy tylko papier zapłonął,
nie mogłam wydobyć z siebie głosu.
Tak jakby coś wyrwało mi go z piersi.
Na dobre.
Po tej sytuacji nie odezwałam się słowem.
Cały ten czas trzymałaś to w sobie?
Dlaczego nic nie powiedziałaś?
Pamiętaj, musisz być silna.
Nie płacz.
Nikogo nie obchodzą łzy czarnej dziewczynki.
Zrobiłaś, co musiałaś, żeby przetrwać.
Przepraszam.
Za co?
Za każdy raz, gdy umniejszałam temu, co przeżyłaś.
To nie twoja wina.
To czyja?
Tato.
Porozmawiam z nim.
Co tu robisz?
Twój ojciec dał mi swój klucz, ale chciałem okazać szacunek.
- Postanowiłeś nie dać się zastrzelić. - To też.
- Chcesz drinka? - Poproszę.
Whisky?
Nektar bogów. Brzmi pysznie.
No więc?
Powiedz mi coś. Nienawidzisz mnie?
To pytanie retoryczne.
Pytam, bo masz stanąć przed sądem z powodu zachowania,
które nawiązuje do śmierci Owena Cave’a.
Śmierci, do której doszło w tym pokoju.
A teraz powiedziałaś światu, że pozwoliłaś komuś umrzeć.
Co mam zrobić? To jest już w internecie.
Jest świat, w którym wspominamy o tym, że panna Shirley się nad tobą znęcała.
Wzbudzamy współczucie.
Ale zagłębimy się w to i muszę wiedzieć, czy dasz radę.
A mam wybór?
Wszyscy mamy wybór, ale ty go nie masz, jeśli chcesz zatrzymać dom.
Jeden z sąsiadów chce go kupić.
Wysyłam rzeczy Ingrama.
To już nie jest dom.
Nie był nim, odkąd Owen Cave…
popełnił tu samobójstwo.
Wiele przeszłaś.
Ale jesteś niezwykłą kobietą.
Robisz wiele dobrego w świecie, mimo bólu.
To ważne.
Kim ty, do diabła, jesteś?
Zabawne, że pytasz.
Kilka lat temu
robiłem badanie pochodzenia i przodków.
Chciałem poznać moją historię. Kto jest odpowiedzialny za tę chwałę?
Martin Haywood to prawdziwy wyznawca Sons of Ivar.
Skierowałem go do pracy pod przykrywką, a gnida się tam wkręcił.
Zakładam, że dlatego nie jest już policjantem?
- Nie tylko dlatego. Zwolniłem go. - Jasny gwint.
Tak. Przez jakiś czas grał na dwie strony,
ale prawda wyszła na jaw.
Używa pseudonimu na Parler, by wspierać Ivar.
Dokonał nawet kilku wpłat na rzecz National Chapter.
Dlatego zajął się nim wydział wewnętrzny.
Jak to się stało?
Typowe bzdury.
Paskudny rozwód. Żona zabrała dzieci. Wielu tych mężczyzn ma podobnie.
Tak. Nienawidził Josha, bo Josh wyparł się Sons.
Więc Haywood miał motyw.
To za mało dla prokuratora, ale to początek.
Potrzebujemy dowodów albo świadka.
Okej, powiedz mi jedno. Myślisz, że może być zabójcą?
Trudno powiedzieć. Ma alibi.
Był z SOI podczas ceremonii inicjacyjnej
w nocy, kiedy zamordowano Joshuę i Drew.
Ma zeznania pod przysięgą.
Mógł kłamać.
Możesz się dowiedzieć, kto przeszedł inicjację
lub miał ją wtedy przejść?
To może być wskazówka.
Nie ułatwiasz robienia tego nieoficjalnie,
ale zobaczę, co da się zrobić.
Bądźcie ostrożne.
Haywood postradał zmysły. Nie ufam mu.
Jeśli wykorzystał zasoby policji, by zatrzeć ślady, może zostawił trop.
Mam wsadzić głowę do paszczy lwa?
Witaj w moim życiu.
- Dobra. - Dzięki.
Jakim cudem spotykam się z gliną?
Przystojnym gliną, ale to nie w moim stylu.
Jeszcze jednego?
- Czemu nie, co? - Tak.
- Markus Killebrew. - Desiree. Co słychać?
Markusie.
Hej.
- Dobrze, że jesteś. - Dostałem wiadomość.
Gdzie są Capstones?
Elk. Chłopaki, co się dzieje?
Drea?
Kochanie, nic ci nie jest?
Nando, dzwoń po policję i karetkę.
Desiree, możesz ją stąd zabrać?
Potrzebuję wsparcia do The Knock. Róg Shattuck Avenue i 54.
- Drea. Jestem Desiree. To jest Markus. - Hej, kochanie.
Znamy twoją matkę.
Może pójdziemy na górę i zaczekamy na nią?
Markus po nią zadzwoni, okej?
- Już dobrze. - Chodź, skarbie. Tędy.
ZAGINIONA
Pogadajmy na zewnątrz.
To gość, który miał przejść inicjację
w noc zabójstwa Josha.
Sprawdźmy, czy potwierdzi alibi Haywooda.
Kyle Richter?
Nazywam się Poppy. Jestem dziennikarką.
Mam nadzieję, że masz czas pogadać.
Na temat?
Sons of Ivar.
Nie mam nic do powiedzenia. Nie mam z nimi już nic wspólnego.
Przepraszam, czy to M40A5?
Kiedyś w Teksasie miałam problem ze szczurami.
To na nie najlepszy sposób. I najzabawniejszy.
Co tam jeszcze masz? Mogę?
To jest Marlin 336A
i Remington 540XR.
Nieźle.
To twój ojciec?
Żołnierz?
Widziałam jego imię na skrzynce.
Nie żyje.
Przykro mi.
Musiało ci być ciężko.
Powinnyście już iść.
Moj tata był strażnikiem Teksasu i żołnierzem w Wietnamie.
Wyobrażam sobie, jak to było, gdy jest się facetem.
Co się stało w noc inicjacji z Martinem Haywoodem?
- Wie, że tu jesteście? - Nie.
I nie musi wiedzieć.
Co się wtedy stało?
Martin nie przyszedł. Przegapił całą inicjację.
Czyli Martin Haywood nie ma alibi.
Nie. Kłamał.
Kazał ludziom z inicjacji potwierdzić jego wersję.
Właśnie dostałam maila z Shelter.
Wygląda na to, że twoja przyjaciółka próbuje powstać z popiołów.
Oskarżenia wniesione przeciwko tobie…
Uderzyły w sam środek tego, co starałam się osiągnąć
i zbudować tutaj, w Shelter.
RADZENIE SOBIE Z PRZECIWNIKAMI
Od samego początku walczymy o umocnienie pozycji kobiet.
A inna kobieta stała się twórczynią tej niszczącej kampanii.
W tym wszystkim przepadła moja praca.
Nie prosiłam o tę pozycję. Napisałam książkę.
Która uderzyła w czułą strunę.
Dała mi możliwość
pokazania innym, jak zmienić przeciwności w siłę.
Mówię to, bo w to wierzę.
- Co dalej? - Powrót do podstaw.
Dlatego nie mogę się doczekać mojego weekendowego seminarium
w Tilden Regional Park.
I mam nadzieję, że widzowie dadzą radę tam dotrzeć.
Kochanie? Jesteś gotowy?
O tej porze na moście są korki,
więc musimy już ruszać.
Nie jadę.
Nie chcę tego słuchać, Shreve. Chodźmy.
Mówię poważnie.
Elk powiedział mi, gdzie znaleźli Dreę i co zobaczyli, gdy weszli, by ją zabrać.
Jak coś takiego mogło się wydarzyć w mojej okolicy,
a ja nie miałem pojęcia?
Kiedyś nikt nic nie robił, póki nie uzyskał zgody Capstones.
To nie twoja wina, Shreve.
Te wizyty odciągnęły moją uwagę.
Nie mów tak. To brak szacunku.
Nie jadę tam. Nigdy więcej.
Kochanie, wiem, że się złościsz z powodu choroby.
Ale tak naprawdę jesteś zły z powodu Poppy
i tego, co powiedziała rodzinie.
Jesteście do siebie bardzo podobni.
Jest do ciebie bardziej podobna niż pozostałe razem wzięte.
Podziel się z nią swoim bólem, by ona mogła podzielić się swoim z tobą.
Martin Haywood. Przystanek numer dwa na naszej trasie.
Byłyśmy w straszniejszych miejscach ze straszniejszymi facetami.
Tak, ale wtedy stała za nami siła Timesa, a teraz…
Chcę z nim porozmawiać. Zadać mu kilka pytań.
Cholera jasna. Dobra, chodźmy.
Haywood ma tu wytwórnię mety?
To miejsce przyprawia mnie o dreszcze.
Chodźmy stąd.
- Okej. - Chodź.
Co robi z pudełkami po produktach Shelter?
Co?
- Cześć. - Hej.
To nie jest dobry pomysł.
Dlaczego?
Bo to niebezpieczne.
Żadna z tych osób nie została sprawdzona.
Ci ludzie mnie kochają.
Zawołałam i przyszli.
Rób tak dalej, to zniszczysz Shelter.
Mogę prosić o uwagę?
- Cześć. Witajcie. - Cześć, Micah.
Mamy dziś nową mówczynię,
Ivy Abbott.
Ona dziś rozpocznie.
Idź. Oddaję ci głos.
Może poprowadzisz ceremonię palenia?
To świetny pomysł.
Dziękuję.
Proszę, żebyście wyjęli rzecz, którą dziś przynieśliście.
Ceremonia palenia oznacza…
oczyszczenie.
W odnowieniu jest ogień.
Zastanówcie się przez chwilę, co dla was reprezentuje ten przedmiot.
Jak was ogranicza?
Jak przedstawia wasz ból?
Wasze ograniczenia?
Wasze porażki i rozczarowania?
Zamknijcie oczy.
Zamknijcie je.
Chcę, żebyście się skupiły
na przedmiocie, który macie w dłoni.
Wszyscy wpadamy w pułapki niezdrowych relacji, pracy i życia.
Ale zawsze mamy wybór.
Wewnętrzną siłę.
A ta wewnętrzna siła pali się w nas jak ogień.
Potrzeba jej tylko małego podmuchu powietrza, by się rozpaliła.
Która z was chce pierwsza podejść?
Chcemy Micah.
Tak, Micah.
Jasne.
Dziękuję, Ivy.
Dziękuję.
To są nienawistne wiadomości.
To wszystko.
Groźby śmierci,
bo mam odwagę mówić otwarcie.
Czas to wszystko odpuścić.
Cokolwiek…
i wszystko…
co nas ogranicza.
Pamiętasz, co piję?
Dziękuję, że pozwoliłaś mi przyjść.
Codziennie myślę o tym, co się stało.
Odtwarza się to w mojej głowie.
W mojej też, ale to nie twoja wina.
Pamiętasz Dreę Spivey? Tę, która zaginęła?
Tak.
Capstones ją znaleźli.
I…
dobija mnie to.
Co dobrego robię, Pop?
Gdy byłem w policji, miałem cel.
Czułem, że codziennie robię coś dobrego dla świata.
A teraz…
ochraniam celebrytkę, gdy dzieją się takie rzeczy.
Dziewczyny takie jak Drea są wykorzystywane.
- Musisz znów założyć pelerynę. - Coś w tym stylu.
Skoro obnażamy swoje dusze…
Rozwodzimy się z Ingramem.
Wiedziałeś?
Zarina mi powiedziała.
- Skąd wiedziała? - Od Micah.
Właśnie.
Nie powinnam być zaskoczona, ale…
Przepraszam, że cię w to wciągnęłam.
Błagam. Jestem dorosłym facetem.
Mogłem odmówić.
Oszukała cię kiedyś?
Nie.
Ale nigdy nie ufałem Micah,
bo jej reakcje nie pokrywały się z tym, jak ja widziałem różne sytuacje.
Ale nigdy jej o nic nie podejrzewałem.
Nie przekonywało mnie to, co mówiła.
Wiesz, dlaczego zawsze czułem z tobą więź?
Bo wiesz, jakie przerażające jest zaprzestanie uciekania.
Bo jeśli przestaniesz uciekać, demon może cię dogonić.
Wsadzić z powrotem do klatki.
Ten cholerny proces…
Wykańcza moją firmę.
Nie pracuję w Shelter.
Kilka fuch, które mam, pozwala zapłacić ludziom, ale nic więcej.
Trini, idzie na studia.
Mam drugie dziecko w drodze.
Może pozwól mi pomóc?
Skoro ja cię w to wciągnęłam.
Odezwę się, jeśli będę potrzebował pomocy, okej?
Pomożesz mi znaleźć inną pracę.
Rozmawiałaś ostatnio z Micah?
Nie, ale muszę.
Potrzebujesz wsparcia?
Mam zaryzykować, że twoja żona nie zatłucze mnie na śmierć rakietą do tenisa?
Nie.
To hormony.
To nie hormony.
To „twoja była mnie wkurza”.
Byłoby łatwiej, gdybym była tą złą.
Złoczyńcą.
Czy ubarwiłam moją historię?
Tak.
Czy zabrałam ponad 300 dzieci z ulic i zorganizowałam im domy?
Czy zbudowałam mieszkania w San Francisco,
jednym z najdroższych miast w kraju,
i umieściłam w nich 80 bezdomnych rodzin?
Zdradziłam przyjaciółkę.
Nie mówiłam prawdy o całym moim życiu.
Która kobieta mówi?
Ale kochałam mojego męża.
Bardzo go kochałam i codziennie za nim tęsknię.
A w jakiś sposób ta prawdziwa strata została zapomniana.
To Poppy.
Poppy Parnell.
Wszyscy jesteśmy niedoskonali.
Co ona tu robi?
Ten podcast o Micah.
Nie jesteś tu mile widziana.
- Jest okej. - Powinnaś pójść.
Jest okej.
Przyszłaś dołączyć?
Nie. Przyszłam się upewnić, że nikomu nie stanie się krzywda.
Są tu, bo chcą. Nie zmuszałam ich.
Ale zmusiłaś mnie, bym ujawniła jedno z najboleśniejszych wspomnień.
A co znaczy mój ból?
Nie mam pojęcia.
Bo nie wiem, czy w ogóle potrafisz czuć.
Co pozwala ci to osądzać?
Dogadałaś się z Martinem Haywoodem, by zabił Josha?
Oczywiście, że nie.
Nie został ci już żaden sojusznik.
Nikt, kto cię znał przed tym wszystkim, nie został w twoim życiu.
Gdzie tu bezpieczeństwo?
Wierzysz we mnie?
Tak.
- Wierzysz we mnie? - Tak.
Dziękuję.
- Wierzysz we mnie? - Tak.
Wierzę w ciebie.
PANNA SHIRLEY ZNA PRAWDĘ O MOIM TACIE
Hej, tato.
Hej, kochanie. Dobrze, że przyszłaś.
Gotów ze mną rozmawiać?
Nie chciałem rozmawiać sam ze sobą.
Nienawidziłem każdego twojego słowa.
Zawiodłem cię. Dziewczynki.
Na wiele sposobów.
Nie dlatego wam to powiedziałam.
Nim umarła, panna Shirley powiedziała, że nie jesteś moim ojcem.
Pewnego wieczoru piła
i podsłuchałam jej rozmowę.
Złapała mnie na tym.
I powiedziała, że mama była już w ciąży, gdy cię poznała.
Wierzysz, że jestem twoim ojcem?
Byłem twoim ojcem?
Dlatego przestałaś mówić?
Naprawdę?
Kim dla ciebie była? Panna Shirley?
Kobietą, z którą spędzałem czas, nim poznałem Elinor.
Długo mi zajęło zrozumienie,
że mnie kochała, tak jak ja twoją matkę.
Nigdy mi nie wybaczyła, gdy ją zostawiłem.
- Dlatego się na mnie wyżywała? - Mnie tego nie okazywała.
Ani razu.
Mieszkała w sąsiedztwie. Przychodziła do baru,
na imprezy, które wyprawialiśmy z twoją matką.
Pokazywała mi jedną twarz.
Nie zostawiłbym cię z nią, gdybym o tym wiedział.
Wierzysz mi?
Spójrz.
Nigdy nie widziałam tego zdjęcia.
Wyglądasz jak ona.
Bardzo cię kocham, skarbie.
Jestem z ciebie dumny. Cholernie dumny z twojej siły
i tego, jak wypracowałaś własną ścieżkę.
Twoja matka też by była, ale nie byłaby zaskoczona.
Nazywała cię „Milky Way”, gdy byłaś mała.
Wcale nie.
Tak.
Wszyscy myśleli, że to przez batonik albo twoją skórę.
A to dlatego, że byłaś jej całą konstelacją.
Jej galaktyką. Jej małą Drogą Mleczną.
Nie wiedziałam o tym.
Dokuczałem jej z tego powodu, ale uwielbiałem to słyszeć.
Jesteś naszą córką.
Jesteś córką Elinor. Jesteś moją córką.
Tak.
Mitri, to ja.
Telefon w nocy. Zaciekawiłaś mnie. Co się dzieje?
Nie chcę iść do sądu.
A ja chcę spędzić emeryturę na Fidżi. Co jest? Tchórzysz?
Nie.
Mam jasność.
Załatw ugodę.
Spełnij wszystkie żądania Alany.
Znowu uderzono cię w głowę?
Mówię poważnie.
Nie każdy zasługuje na spokój i zakończenie, ale…
ona tak.
- Poppy! Jesteś w domu? - Jestem tutaj.
Kazałam Mitriemu załatwić ugodę.
Sprzedaję dom.
To dokąd pójdziemy?
- Zostajesz ze mną? - Póki będę mogła.
Jak rozmowa z tatą?
Było miło.
Cieszę się.
Panna Shirley powiedziała mi, że nie jest moim ojcem.
Że mama była już w ciąży, gdy go poznała.
Co, kurwa?
Co powiedział?
Że jestem jego córką.
Dobrze.
Jak mogła tak powiedzieć o mamie.
Na pewno szybko temu zaprzeczył.
Wierzysz, że jestem twoim ojcem?
Dokąd idziesz?
Tato?
Tato, jesteś tu?
Ani, kurwa, kroku.
Czas przestać mielić ozorem w podcaście.
Krytykować nas wszystkich.
Jeśli nie przestaniesz…
Dopilnuję, by twój ojciec resztę życia spędził w pierdlu.
Nie jesteś już gliną.
Kazałam ci nie podchodzić!
Hej.
- Hej. - Pomocy!
- Zamknij się. - Pomocy!
Zabieraj pierdolone łapy od mojej córki.
O mój Boże.
Już dobrze. Jestem tu.
Pójdziesz do więzienia i to moja wina.
Już dobrze.
- On nie żyje, tato. - Nie martw się.
- Nie możesz wrócić do więzienia. - Nigdzie się nie wybieram.
Obiecuję.
- Już dobrze. Chodź tu. - Okej.
Wszystko będzie dobrze.
Już dobrze.
Napisy: Agnieszka Otawska