Tingnan mo 'yan.
Tingnan mong maigi.
Ipininta 'yan ni Hilma af Klint noong 1914,
sa pagnanais na pumukaw ng damdamin ng pagsalungat.
Sabi ng iba, ang linyang humahati pahalang
ay simbolo ng pagtatagpo ng magkaibang puwersa.
Ang pagtatagpong kailangan sa paglikha, ang pagkakaiba ng liwanag at dilim,
ang pagkalalaki at pagkababae, ang buhay at kamatayan.
At alam n'yo, abstract man ito, paglalarawan talaga ito ng isang swan.
Pero ano'ng nakikita n'yo? Ano'ng nadarama n'yo?
Kapag nakikita ito ng boss ko, naiinggit siya,
kasi may lokong taga-Sotheby's na nagbenta nito
nang pagkamahal-mahal.
Pero ako? Kapag nakikita ko 'to, imposibleng mailarawan ang damdamin ko.
Kapag nakikita ko 'to, parang…
Ano'ng pinagsasabi mo?
-Ano? -'Yong print ang tinutukoy niya.
Kinakausap ko kayo tungkol sa painting.
Gustong-gusto ko 'yan. Gusto ko ng pula.
-Ayos ang pula. -'Yong pula, ha?
Alam mo ang nararamdaman ko?
'Yong hindi ka nakatira dito,
kaya ang weird na naglalagay ka ng art sa pader namin, alam mo 'yon?
Narinig kita.
Nakikitulog kasi ako rito,
kaya naisip kong magdala ng culture dito.
-Culture? Bilog 'yan. -Ronnie, maganda kaya.
Hindi, at nag-aalala akong
sinusubukan niyang tumira na rito.
Ito mismo ang sinasabi ko.
Kakaibang karanasan na mapasainyo 'to.
-Salamat sa pagbabahagi mo. -Mahalagang araw 'to kay Ana.
Mayroon silang malaking auction.
Okay. Good luck sa pagbenta ng mga hugis.
'Yong mga hugis na 'yon, Ronnie, milyon-milyong dolyar ang halaga.
Higit sampung milyon pa nga.
At ilan sa pinakamalalaking private art collectors
sa buong mundo ang pupunta roon ngayon, at sasamahan ko sila.
Ayos 'yon. May makukuha ka ba roon?
Kasi maganda 'yon.
Brokers lang ang may komisyon, kaya nga nakikitulog ako,
pero kung gusto kong magtrabaho sa top art gallery, dapat inirekomenda ako
at wala nang hihigit pa sa rekomendasyon ni Claire Dupont.
Maniwala kayo sa 'kin.
Mukhang di n'yo nauunawaang
napakasuwerte kong mapabilang sa training program ni Erwin.
Di mo nauunawaang napakusuwerte mong nakikitira ka rito.
-Ronnie! -Ano?
Puwede siya rito, pero bawal ang aso?
Kapatid ko siya. Iba 'yon.
Oo, iba nga. Puwedeng mag-sex sa harap ng aso.
Hindi. Manahimik ka.
Ilang linggo lang siya dapat dito, hindi buwan.
-Mukha nang bugok ang itlog ko. -Ayos lang ang itlog mo.
Ana, makinig ka, ayokong sumang-ayon sa kaniya,
pero may punto siya.
Gumawa lang tayo ng plano, okay,
-kasi di pangmatagalan 'to. -Oo nga.
Alam ko. Ano lang kasi,
mahal sa New York at ang dami kong utang.
-Pangako, malapit na akong umalis. -Sige.
Nag-usap kami,
at baka gusto mong bumalik sa Florida at sumali sa Navy.
-Ka… -Ito na naman!
Di ako babalik sa Florida.
Ayos 'yon, makakapaglakbay ka, may dental benefits, Maverick.
-Dental? -Bayad pati pag-aaral mo.
Nag-aral na ako! Dalawang beses pa! May master's degree ako sa art history!
Ako rin sa kung fu movies pero di nakakabayad ng bills 'yon.
Anong bills? Di tumataas ang renta nito
mula nang lumipat dito ang lola mo no'ng 1957.
Namatay ang lola ko rito. Alam mo ba 'yon? Pati si Mama.
At malay natin, baka kami rin ng kapatid mo.
Ang di mamamatay rito? Ikaw.
Kasi di mo bahay ito. Aming bahay ito.
Babe.
-"Babe"? Narinig mo ang sabi niya? -Romantiko kaya. Romantiko siya!
Diyos ko po!
Para lang alam n'yo, malaking tulong ang degree sa art history.
Para saan? Natutulog ka sa sofa.
Una sa lahat, hindi 'yan sofa. Futon 'yan.
Hindi 'to bahay, kuwarto ito.
At hindi 'yan bilog, swan 'yan!
Diyos ko!
-May nakikita ka bang swan diyan? -Wala.
Salamat sa Diyos.
Gusto ko lang ipinta 'yong…
Ana, ang ganda-ganda mo.
-Ang ganda-ganda mo. -Alam ko, alam ko.
Ito na, Amy. Auction day na.
Oras na para mapansin. Oras na para…
Ano 'yon?
-Ano'ng tinitingnan mo? -Di maganda.
Ano'ng mayroon? Ano?
Wala lang naman, di ba? Di ba?
Di naman sa sociopathic perfectionist ang boss natin.
-Diyos ko! -Magiging ayos ang lahat.
Magandang umaga sa lahat!
Auction day.
Malapit nang pumasok ang mga kliyente ng Erwins,
gagastos ng milyon-milyong dolyar sa koleksyong hinanap ko, inayos,
at dinala sa bubong na ito.
Pagpasok nila, di ko hahayaang makakita sila ng hindi perpekto.
Kabilang doon ang mga hitsura n'yo.
Ikaw, ikaw, ikaw, sa likod kayo.
Magtago kayo bago may makakita sa inyo.
Kayong lahat, sa auction room. Magtrabaho na tayo.
Ayos!
Sandali.
Ikaw.
Ano'ng pangalan mo?
Ako?
Ana. Ana Santos.
Ano 'yang bakas ng mantika sa likod ng damit mo?
Wala ito.
Sinasabi mo bang nahihibang ako?
Hindi, hindi po, sorry.
Nalagyan po yata ako sa tren.
Taga-saang department ka?
Katatapos ko lang ng rotation sa Cataloging,
at inilipat ako sa Auction, kaya… ikaw ang bago kong boss.
Tatagal ka kaya?
Ikaw na maliit at weird.
Ibigay mo ang jacket mo, naiirita ako sa mantsa.
-Sige. -Takpan mo na lang.
-Sige. -Siyempre.
'Ayan.
Bakit mo permanenteng inilagay 'yan sa katawan mo?
Mahilig ako sa sining.
Ibalik mo ang jacket niya.
Doon kayo sa hindi kayo gaanong kita.
Sige, tara na. Narinig n'yo siya.
Unang araw ko sana roon.
Para maging importante, magkaroon ng knabukasan at pangalan.
Lintik!
Sorry. Catalog?
Magandang araw. Sabihan n'yo lang po kami.
Ang lungkot nito. Tama naman si Claire.
Hindi ka niya mapapasok doon,
na balot ng kung ano man 'yan.
Ano ba, Suzette? "Balot?"
Maliit lang 'to, wala ngang makakapansin.
Manahimik ka na lang at magmatyag.
Kahit na sigurado akong kabaligtaran ang madalas n'yong gawin.
-Paalam. -Talaga bang…
Oo. Ipinahiwatig niyang talunan tayo…
Do'n na kayo sa mesa n'yo.
Aalis na kami sa auction?
Dito pa rin kayo. Basta… bumalik kayo sa mesa n'yo.
Welcome sa Erwins'…
Paano ka magiging kagalang-galang na artist
habang buhay pa?
Paano kaya ako makakapagsimula ng gallery?
Kahit 'yong pinakamaliit na lugar, 10 libo kada buwan.
At wala kang kahit anong pag-aari,
bukod sa magandang personalidad at laksa-laksang pangarap, kaibigan.
Naranasan kayang maghirap ni Claire?
'Wag kang papauto sa accent niya.
Galing daw siya sa Minnetonka, Minnesota.
Teka, ano?
Grabe, di ba?
Kung lahat ng mahuhusay na artists ay patay na at nasa mga museo,
ano ako, kung gayon?
Teka, multo na ba ako?
Amy!
Tingnan mo, acrylic ang Amarillo.
Oil on wood ang nakalagay, pero dapat acrylic on wood.
Sigurado ka?
Carmen Herrera 'yon, alam ko ang sinasabi ko.
Parang kailangan kong pumunta roon. Dapat malaman ni Claire 'to.
Parang gusto mo lang pumunta sa lugar
na pinagbawalan kang puntahan.
Gagawin ko 'to.
-Huwag. -Gagawin ko.
-Parang masamang ideya 'yan. -Papasok ako.
-Huwag, pakiusap! -Ganito ako papasok.
Pag pinatay ka ni Claire, ikukuwento kita sa lahat!
At sa ating pagpapatuloy sa Paul Nash, nasa $2,400,000 na ang halaga natin.
Nasa $2,400,000, $2,500,000, $2,600,000, para sa ginoong iyon.
$2,700,000 ang alok ng babaeng malapit sa akin.
May tataas pa ba sa $2,800,000…
Ano'ng ginagawa mo?
Kakausapin ko si Claire. May mali.
Baliw ka ba? Pag di ka umalis ngayon din,
EMT na ang susunod mong kakausapin.
Bakit narito ang balot ng basurang 'to?
-Diyos ko! -Di kita matutulungan.
-May mali sa catalog. -Imposible. Anong item?
Wala nang oras. Pakausap kay Claire.
Hindi puwede, alis na. Sino ka ba sa tingin mo?
-Ano'ng nangyayari? -May mali sa catalog.
Mali ang label sa number 17. Acrylic on wood dapat ito.
-Kapag mali ka, lagot ka na. -Hindi.
Umalis ka na. Takpan mo 'yan.
-Sige. -Bilis!
…Amarillo Dos na ipininta noong 1971, oil on wood.
-Paumanhin, Reginald. -Excuse me.
May typo lang. Acrylic on wood ito, hindi oil.
At magsimula na tayo ng bidding…
…mahirap. Oo, sinasabi ko sa 'yo…
Kape n'yo, sir?
Typo lang.
Typo lang?
Walang "lang" sa typo.
Napakalaking pagkakamali nito.
May nagdodroga ba rito?
Gaano katagal na 'tong mga catalog na 'to? Anim na araw.
Si Reginald, pinakamahusay na auctioneer sa New York, ay hindi makapagsalita.
-Hiyang-hiya siya. -Patawad.
Maaari nitong masira ang reputasyon niya, pati ng Erwins, pati reputasyon ko.
Sino'ng responsable rito?
Di maiiwasan ito. Sino? Dali na.
Ikaw.
Hi.
Ano'ng pangalan mo?
Bobby? Bronson?
Blake.
Blaire.
Basil. Benedict.
Billy. Oo. Billy.
Tamang-tama,
kasi wala nang mas sopistikado pa sa pangalang Billy.
Buweno, Billy,
alam mo namang ang Dos ni Carmen Herrera ay nagkakahalagang $1,000,000?
Kung gusto mong gumastos ng milyong dolyar sa painting,
at ni hindi alam ng nagbebenta sa 'yo
kung ano'ng paint ang ginamit, ano'ng mararamdaman mo?
Iisipin mong hindi alam ng Erwins Auction house
ang ginagawa nito.
Kaya naman, Billy, ito na ang araw
para ilagak mo ang career mo sa himlayan, at lumayas na.
Walang auction house sa planetang ito na kukuha sa 'yo
pagkatapos kong magpadala ng mga email, kaya retirement party mo na ito.
Okay, hooray!
Bigyan n'yo siya ng champagne.
Maligayang pagreretiro.
Inumin mo.
Mabuti.
Tapos na.
Umalis ka na, utang na loob. Alis na!
Ana Santos.
Ana.
Salamat sa paggawa ng bare minimum na kailangan sa trabahong 'to,
na higit sa karamihan dito
Mahusay!
Mahusay, mahusay, mahusay, mahusay!
Para sa bare minimum!
Sige, Ana!
Ana.
Ano'ng problema?
Napakalaking tagumpay na mapahanga si Claire kanina.
Ano naman?
Sa halip na paycheck, "mahusay" ang nakuha ko.
Di ako makakabayad ng renta roon.
Hindi nga. Pera ang gamit pambayad ng renta.
Amy, kung…
Kung di umubra ang program na 'to, 'yon na 'yon.
Babalik ako sa Tampa,
magbebenta ng mga painting ng bangka sa mga senior citizen.
Puwede akong makitulog mamaya?
May kasama ako mamaya.
-Lintik! Na naman? -Ronnie. Tahimik.
-Ba't mo ako pinapatahimik. -Kasi ang ingay mo!
Alam mo nang masakit ang sciatica ko.
Nagbibiro ka ba?
Hindi ko kaya.
Gising na ako.
Kasi pumasok siya sa apartment.
-Lintik! -Pasensya na!
Sino'ng unggoy ang tumatawag nang alas-siyete ng umaga?
Hello, sino 'to?
Hello?
Hello? Binaba mo ba ang tawag? Nandiyan ka ba?
Hindi. Pasensya na. Hi, sino nga ulit 'to?
Si Claire.
Ano 'ka mo?
Ang boss mo.
-Hi. Oo, kilala kita. -Dapat lang.
Kaya siguro ako constipated.
-Busy ka ba? -Hindi dahil puyat ako.
Hindi po. Sorry, ano'ng mayroon?
-"Ano'ng mayroon?" -Hindi, sorry, ano pong maitutulong ko?
May nangyari sa opisina sa London.
Magiging sobrang abala ko. Kailangan ko pa ng assistant.
Kung gayon, kailangan mo ako sa London?
Valid ba ang passport mo?
Oo! Oo. Oo.
Mabuti! Puwede kang sumama sa London.
Sige. Siyempre. Ayos iyon. Kailan?
Ngayon na.
Ngayon na?
Pumunta ka na agad sa airport.
Bawal mahuli. Ipadadala sa 'yo ni Suzette ang detalye. Bye.
Bye.
Naimbita akong pumunta sa London kasama si Claire Dupont.
Ito ang gusto mo, di ba?
Oo!
Pupunta ako sa London kasama si Claire Dupont!
-Teka, tutulungan kitang mag-impake! -Maglo-London kami ni Claire Dupont!
Mag-impake tayo, di mo alam kung hanggang kailan ka roon.
Sabi na nga ba, bigatin ka. Kaya kita hinayaang tumagal dito.
-Tulungan na kita. -Salamat.
-Ilang araw lang akong mawawala. -'Wag mong pangunahan.
Kailangang tandaan mo 'to.
-Hindi New York ang London, okay? -Tama. Oo.
Ayokong maakit ka ng malalaki nilang clock at accent na pampirata.
New Yorker ka na.
Totoong New Yorker. Kahit wala kang matutulugang bahay.
At bilang New Yorker, lumalaban ka.
Araw-araw.
Anuman ang ibato sa 'yo. Okay?
At tandaan mo, walang totoo kung di ka maniniwala sa sarili mo.
Napaka-sweet n'on, Ronnie.
Sinabi ni Rocky Balboa iyon.
Taga-Philly siya, di ba?
Lumipat siya roon mula sa Brooklyn.
-Mahal kita. -Mahal kita.
-Talaga? -Mahal kita!
-Mahal kita, Viv! -Kaya mo 'yan.
-Sige. -Kaya mo 'yan.
-Ronnie. -Teka, saglit.
-'Ayan. Walang anuman. -Salamat.
-Okay! -'Ayan.
-Okay! -Paalam, guys!
-I-text mo kami paglagpas ng security. -Sige.
-Love you! -Sige.
-Love ko kayo! Salamat! -Paalam!
-Layas na. Salamat. -Paalam.
Hi.
Bakit wala kang cart?
Cart? Cart! Oo nga pala!
Pasensya na!
Magkita na lang tayo sa loob!
Hello?
-Akin na ang passport mo, check in na. -Sige.
-Diyos ko. -Puwedeng bilisan mo? Nagmamadali tayo.
Okay. 'Ayan.
Diyos ko, ang pangit ng litrato.
Ang cute.
Di ka umaalis.
Isang beses ko lang nagamit, sa pag-aaral sa ibang bansa.
Ang saya siguro nito sa 'yo.
-Ilagay n'yo ang bags dito. -Sige.
Ilagay mo ang bagahe rito.
Dito nila nilalagay ang bags para siguruhing di masyadong mabigat.
-Salamat, Renee. -Diyos ko!
Bakit ang tagal?
Ang punto ng gold status, mabilis dapat.
Hindi, hindi, hindi. Wala ka sa flight na 'to.
Hindi n'yo ako kasama rito?
Puno na ang flight namin, kaya apat na oras pa bago ang flight mo.
-Sa economy. -Kung ako sa 'yo, matutulog muna ako.
-Magtatrabaho ka agad. -Oo. Di naniniwala si Claire sa jetlag.
Bakit n'yo ako pinapunta rito nang maaga?
Para buhatin ang mga bag!
Enjoy kayo sa flight.
Salamat.
Nakakasagabal kayo sa una kong martini.
Hindi maganda 'yon.
May on switch ka ba?
Ilang oras pa bago ang flight ko, kaya…
-Fully booked na. -Oo.
Talaga? Bakit ang aga mo?
Baka kailangan n'yo ng tulong sa mga bagahe… o pagbubuhat.
Okay. Ayos iyon. Malakas sumipsip. La Forza.
Pero aasahan pa rin kita bukas ng umaga.
Wala dapat jetlag-jetlag.
Gagawa ako ng email account at call forwarding sa phone niya.
Renee. Tigilan mo ako sa mga detalye. Kumilos na tayo.
Welcome sa magdamagang pagkakadikit sa phone mo.
London. Nakaka-excite. Kita tayo roon.
Sa oras na ito, iniimbitahan…
Di ko alam kung paano mo nakakayanan ang tatlong 'yon.
Unang beses kong pupunta sa England.
Kung kailangang maghintay, maghihintay ako.
-Patingin ng passport? -Sige.
Pinakamaliit na leg room at sa tabi ng banyo?
Alam nila kung paano sirain ang biyaheng transatlantic.
Kailangan mo ng pahinga.
Ang pinakamagandang hintayan, sa first class lounge.
Kung mababayaran niyan ang ilang taon ng student loan ko, ewan ko.
Upgraded ka na.
Upgraded?
Ano? Bakit?
Kaunti lang sa isang araw ang siraulo sa trabaho ko.
Ikaw, mukhang palaging mayroon.
First class?
Di pa ako nakakasakay sa first class. Ang saya nito. Maraming salamat.
Ni hindi ko alam ang sasabihin. Upgraded ako!
Sabi sa 'yo, totoo 'yon.
-Hi. Welcome sa lounge. -Hi. Salamat.
Ipapa-spa ka namin. Bibigyan ng mahaba at masarap na masahe.
Pagkatapos, puwede ka ring mag-treatment.
Tapos, hahandugan ka namin ng Bloody Mary bago ka umalis.
Sige. Oo, sa lahat ng iyon.
-Hi. -Kumusta?
Ang ganda ng spa. Subukan mo.
-Hello? -Pakausap kay Claire Dupont.
-Si Suzette ba 'to? -Hindi. Si Ana, ang ikatlong assistant.
Nasa flight ngayon si Claire. Pero ano'ng maitutulong ko?
Kailangan ko ng address sa London, para sa delivery.
Address? Sorry, sandali, may…
Diyos ko.
Naku… Diyos ko.
Oo nga.
-At suede pa. Suede pa. -Oo.
-Hayaan mo na. -Sumama po kayo sa akin.
-Bayaran ko na lang ang laba? -Hindi na.
-Sigurado ka? -Oo.
Sorry.
Hello, nandiyan ka pa? Hello?
Miss Santos, masayang makasama ka rito.
Gusto mo ba ng champagne?
Oo. Salamat.
Sige.
Nakasuot ng complimentary robe mula ulo hanggang paa,
at Diyos lang ang nakakaalam kung ilan ang facial creams niya…
Sandali, paumanhin.
Hindi, palakad-lakad sa lounge, hindi nakatingin sa nilalakaran.
Tinapon niya ang inumin niya sa akin. Nakadikit kasi sa phone.
Walang paki sa mundo. Oo, baka nga lasinggera.
Magandang ideya 'yan.
Okay, paalam. Sorry.
May maiaalok ho ba ako, wine, beer, Bloody Mary?
Kung gusto mo ng Bloody Mary, pigain mo na lang ang jacket ko.
Baka makailang baso ka rito.
Pero hindi. Dalawang baso ng champagne.
-Dalawang champagne. Sige ho, sir. -Salamat.
Wala ka nang ibang gusto. Ano?
Wala na. Ayos na. Salamat.
Sigurado ka?
Bloody Mary?
Hindi. Ayoko nga n'on.
Sige.
Pasensya na, kasi para akong gumamit ng cologne ng V8.
Akala ko, sinadya mo.
Ako nga pala si William.
Ana.
Masayang makilala ka, Ana. Ano'ng pakay mo sa London?
Trabaho. Pauwi ka na sa inyo?
Pa'no mo nalaman? Dahil sa sopistikadong charm ko?
Oo, parang gano'n.
Hindi, ang totoo…
May job interview ako sa New York.
At pauwi ako para dumalo sa kaarawan ng nanay ko.
Okay. Bumalik ang puntos mo dahil doon.
Puntos? Di ko alam na naglalaro pala tayo.
-Ano'ng premyo pag nanalo? -Bloody Mary.
Sige. Kung gayon, titigil na ako sa pagpuntos.
Ano'ng klase ng trabaho ang nagdala sa 'yo sa England?
Nagtatrabaho ako sa auction house dito sa New York.
At ang London branch namin,
tinawag ang direktor ng New York office para ayusin 'yon.
Direktor?
Kahanga-hanga.
Siguro.
Pasensya na.
Pero ang bata mo para maging direktor.
Ano, lagi kang nasasabihan n'on?
Oo. Oo, palagi nga.
Siguro dahil ako yata
ang pinakabatang direktor sa kasaysayan ng kompanya.
Wow.
Oo.
Diyos ko. Wow…
Masuwerte ka. Masayang makilala ka.
Pinaghirapan ko 'yon, Will. Puwede kitang tawaging Will?
Mali ba ako?
Hindi, di ako makapaniwala sa sinabi mo.
Ang sama mo.
Mukhang nagkakasiyahan kayo.
Ikaw ang nag-isip n'on.
Kalahating oras na niyang inaatake ang pinagkakakitaan ko.
Kukuha po ba ako ng bago?
Sige. Sige lang.
-Sige. Salamat. -Walang anuman, sir.
Ang cute ng mga ito.
Sige. Ngayon…
Ang pinupunto ko lang,
para gawin ang ginagawa ko, araw-araw kang haharap sa sining.
Paumanhin. Paano humaharap sa sining ang nasa advertising?
Huwag.
Di porke isa kang art director,
matutukoy mo kung ano ang sining at hindi.
-Di ganoon 'yon. -Ganoon 'yon.
Magbigay ka ng makabuluhang bagay mula sa ad.
Hindi ako mabubuhay kung walang ad.
Ano ba?
Sige. Patutunayan ko sa 'yo.
Gumawa ng yogurt ad ang nanay ko noong 1990s.
At nakita 'yon ni Papa
at sinundan-sundan niya siya hanggang magpakasal sila, magkaanak.
Nanay mo 'yan?
Ang ganda niya.
Mas maayos 'yan kaysa sa sinasabi ng mga kaklase ko dati.
Bale, dito nag-uugat ang buong pagkatao mo?
Nalibugan ang tatay mo sa raw Greek yogurt?
Kung gusto mo akong magka-existential crisis,
oo, doon nga.
Ipinapapakita n'ong ang biglaang sandali ay maaaring bumago sa buhay mo.
Mga ginoo at binibini, magsisimula na tayong lumapag sa London.
Hello.
Pakiangat ang upuan para sa paglapag.
Sige. Sige.
At kailangan ko rin 'yong salt and pepper shakers.
Ano?
'Yong salt and pepper shakers.
Pasensya na.
Salamat.
Pambihira.
Kakausapin ko ang Immigration paglapag natin, ano?
Lintik.
Alam mo kung sa'n ka papunta?
Oo, The Carlson.
-Napakasosyal. -Pinakamaganda lang dapat.
-Kung gusto mo… -Will.
Will! Willy!
Sandali.
-Hello, anak. -Hi, Ma.
Bakit nangangamoy ka?
Diyos ko. Ano'ng ginawa mo?
-Oo. -Bakit parang pagod ka?
-Kumusta ang flight? -Oo, 'yong…
Inuwi mo ba ang magandang dilag na ito para makilala ang 'yong ina?
May pag-asa pa ng apo.
Ito si Ana. Amerikana siya. Unang beses niya sa London.
Siya ang nagtapon ng Bloody Mary sa sapatos, pantalon, at jacket ko.
Willy, 'wag kang bastos.
Ana, ang nanay ko, si Catherine.
-Masaya akong makilala ka. -Ako rin po.
Napakaganda n'yo po.
Para kayong galing sa painting ni Jean Béraud.
Nakakatuwa naman 'yon.
Isa si Jean Béraud sa mga paborito ko.
Ako rin.
Sa'n ka papunta? May hinihintay ka ba?
Wala. Mag-isa lang ako. Pero pupunta ako sa Carlson.
Hindi. Hindi, hindi, hindi.
Ang Carlson, apat na kanto lang 'yon sa bahay ko.
Gusto mong sumabay?
Hindi. Hindi puwede. Mag…
Sumama ka na sa amin. Pakiusap.
Makakatulong 'yon.
Kunin mo ang bags.
Heto na nga.
Hello, sir.
-Hi, Joe. Kumusta ka? -Ayos lang. Masayang makita ka.
Bago nating kaibigan, si Ana.
-Ako na ho rito. -Hi. Kukunin ko lang…
-Dadalhin ko na 'to. -Opo, sige.
Hihinto tayo saglit sa Carlson para ibaba si Ana.
Magaling. Mukhang maayos ka naman.
Ano ngang trabaho mo, iha?
Diyos ko. 'Wag mong simulan.
Nasa art business po ako.
Ang ganda n'on. Kaya gusto kita.
Art business, isang kabalintunaan,
parang sinasabi mong nagtatrabaho ka sa chocolates, drugs, o masarap na sex.
Mga patikim ng langit.
Pero ano mismong trabaho?
-Mismo? -Oo.
-Ano'ng ginagawa ko mismo? -Oo.
Diyos ko, napaka-boring.
Naghahanap at nagbebenta ako
ng eksklusibong koleksiyon ng ilan sa pinakamagagandang sining sa mundo
sa iba't ibang…
Oligarchs, warlords, bilyonaryo.
Mga kliyenteng iniisip na mas alam nila ang sining kaysa sa akin,
gaya ng guwapong ad exec n'yong anak dito.
-Ikaw, Catherine? -Di mo mahuhulaan.
Medyo artist din ako.
Eccentric, gaya mo.
Pero sa huli, pinili ng mga musan
na gawin akong bituin sa parehong entablado at pinilakang-tabing.
-At yogurt ads. -Diyos ko.
Nakarating 'yon sa Amerika?
Gusto ko ang ads na 'yon.
Ipinakita ko, Ma.
Mapagyabang ka talaga.
Ibig sabihin, sikat kayo?
Mula sa Dover hanggang Hebrides.
Pero hindi nauso sa States ang gawa ko.
Masyado akong komplikado para sa kanila.
Sikat siya sa UK.
Mas maganda 'yon.
Di ako komportableng kasama sa kontinente ang Florida.
Tagaroon ako.
Iha. Nakakatuwa ka.
Salamat.
Okay. Ganito, kung di ka masyadong abalang
maging sosyal na art director mula sa New York, o anuman,
gusto kitang ilibot dito sa lugar.
Kaso magiging abala ako sa trabaho.
Tama, okay.
Pero puwede tayong magpalitan ng numero.
Ana.
Pahingi ng phone number mo.
Sige. Oo naman.
Gusto ko uli siyang makita.
Oo. Hindi ka nagpahalata. Salamat, Ma.
Heto.
Tatahimik na ako, at bahala na kayong dalawa.
-Salamat. -Bye, iha.
-Maraming salamat sa paghatid. -Huwag. Ayos lang.
Buweno, mukhang…
-Kunin mo sa mama mo ang numero ko. -Oo, mismo.
Sige, pero uuwi muna ako't magpapalit.
-Pasensya na ulit sa… Oo. -Hindi. Ayos lang. Biro lang 'yon.
-Sige. -Sige. Paalam.
Paalam.
Okay, lilinawin ko ito sa iyo.
Nailipat na ba at nainspeksiyon ang Brovil collection?
Pahingi ng progress reports.
Nandito ka na, sa wakas.
Alam mo bang nakakawalang silbi ang paghihintay?
Kung aayusin ko ang buhay ko para itama ang pagkakamali mo,
ang maaari mong gawin
ay ilayo ang punong-puno ng gel na amphibian na 'yan sa opisina ko.
'Wag kang papauto.
Di 'to ganito kaganda palagi.
Dahil unang beses mo sa London, bibigyan kita ng kaunting payo.
Maghanda ka palagi para sa ulan.
Tandaan mong narito ka para magtrabaho, ha?
At hindi magsaya.
At anuman ang gawin mo, huwag mong lalamangan sa inom ang mga lokal.
'Wag kang makikipagsiping sa kamukha ni Jude Law.
Ano'ng tinitingnan mo?
Parte siya ng suite.
-Parang butler? -Siya si Percy.
Ano 'yon, Madam?
Wala naman, Percy.
Salamat, madam.
Lilipat ka ba ng kuwarto?
Hindi. Pupunta ako sa Rome.
Napakagulo ng Rome office.
Teka, pupunta tayo sa Rome?
Hindi. Pupunta ako sa Rome.
Mananatili kayong tatlo rito.
Babantayan n'yo ang auction. Babalik ako bukas. Mag-notes ka.
Sige. Kukunin ko ang laptop ko.
Mamayang 1:00 PM, may staff meeting sa Erwins.
Lintik.
Dumeretso ka sa opisina. Si Suzette lang ang kakausapin mo.
-Dadalhin ka niya sa mesa mo. -Suzette.
Tingnan mo 'to.
Ang folder na 'to,
laman nito ang lahat ng sining na na-curate at nabenta ko sa Erwins.
-Ang laking folder niyan. -May problema ba?
Hindi. Hindi. Ang galing nga.
Gusto kong isa-isahin mo 'to at sabihin sa akin ang halaga nito ngayon.
Gusto ko ng tiyak na halaga bilang leverage.
Leverage para saan?
Sa 'tin lang 'to, ha? Wala ka nang paki.
Tama. Wala nga.
Sige na. Tapos na ako
Mag-check in ba ako sa hotel bago…
Di ka tutuloy dito.
Ikinuha ka ni Suzette nang mas mura.
Ipaalala mo rin sa kaniya ang mga tiket.
-Tiket. Tiket para saan? -Alam na niya 'yon.
Maliban na lang kung gusto mong mahuli, umalis na dapat ako kanina pa.
Oo, paalis na.
Lintik, lintik, lintik.
Okay.
Lintik.
Paumanhin, narito ba ang laptop bag ko?
Magtatanong ako, pero ito lang ang mayroon ako.
Lintik. Naiwan ko yata sa kotse.
Pasensya na.
Hindi, ayos lang. Salamat.
Lintik.
-Claire Dupont? -Nasa taas.
Lintik.
Nandito na ako. Nakarating ako.
Wow, compass ba ang ginamit mo?
Di pa ako late sa staff meeting, di ba?
Okay, hindi dapat madawit si Claire sa ganito.
Ano?
Mag-ayos ka at itago mo ang maleta mo sa mesa ko.
Sige.
Tara na.
Tandaan mo, wala kang kaibigan doon bukod sa amin.
At ni hindi mo kami mga kaibigan.
Ayos. Nakakasabik.
Iniisip n'yo sigurong lahat
kung bakit ko kayo ipinatawag agad dito.
May access tayo sa isang natatanging koleksyon.
Na iilang tao lang ang nakakita…
Diyos ko, Arnold, utang na loob, ano 'yon?
Ang Brovil collection.
Wow.
Pero ilang dekada nang nakatago ang Brovil collection.
-Ano 'yong Brovil? -Oo. At ngayon, hindi na.
Nakumbinsi mo siguro siya, boss.
Hindi, patay na siya.
Pero ginagasta ng asawa niya ang pera niya
nang napakabilis.
Kailangan niya ng pera, ngayon na.
Dadalhin ng koleksyong ito ang pinakamalalaking kliyente.
Tahimik n'yong ipakalat ito. Mga malalaking tao lang ang gusto ko.
-Magsusulat din ba ako? -Tigil.
At sino ang may-ari?
Hindi n'yo na kailangang malaman.
Para masiguro ang tagumpay natin, dinala ko ang top brokers natin.
-Gerard, direktor ng Paris office… -Hi.
…at Claire Dupont mula sa New York.
Kasalukuyang papunta ng Rome si Claire dahil sa isa pang krisis.
Pero sana makabalik siya agad para ipagdiwang ang tagumpay natin.
Inaasahan kong magtutulungan kayo bilang team.
Inaasahan ko ang tagumpay natin.
Ngayon, simula na ng laban.
Hello. Ikaw siguro si Ana.
Hi. Oo. Paano mo ako nakilala?
Parte ng trabaho kong kilalanin ang mga bago.
At balita ko, sikat ka sa New York.
Hindi. Assistant lang ako.
Oo, magsisimula tayo kung saan.
At sigurado akong mahusay ka.
-Okay? -Salamat.
Pero pakiusap, sabihan mo ako kung nalilito ka sa kahit na ano
o kung kailangan mo ng kaibigan.
Okay? Kilala ko si Claire.
-Siya ay… Alam mo 'yon? -Gerard, hi.
Masaya akong makita ka.
Ana, sumama ka sa 'min. Tara sa mesa mo.
-Kalaban siya. -Mas malala pa sa kalaban.
Ang sabi ni Claire,
"Kalaban ang Sotheby's at Christie's, pero kadigma natin si Gerard at Paris. "
-Ano'ng ginawa niya? -Ano'ng di niya ginawa?
Siya ang nagbenta ng Van Gogh sa lokong taga-NFT.
Siya 'yon?
Nagbenta raw siya ng sining sa artist na nagpaganda n'on.
-Nilagyan nito 'yon ng smiley face. -Mismo.
Kapag tumapak si Gerard sa lupa ng Amerika,
sinabi ko kay Papa na i-blackbag siya at ipadala sa Guantánamo.
-Ano? -Buweno, ano'ng balak mo?
Gusto mo bang mapahanga si Claire para palitan niya kami?
Kung oo, mahihirapan ka.
Gusto ko lang magtapos sa training program
at makapagbukas ng gallery balang-araw.
Gallery?
Ang sinasabi ko lang, ayokong agawan kayo.
Sige.
Kapag na-promote si Claire sa trabaho ni Arnold, kami ang kasama. Hindi ikaw.
Sa'n pupunta si Arnold?
Magreretiro na siya. At kapag nagretiro siya…
Si Claire ang unang magiging babaeng chairman ng Erwins.
At kasama niya kami.
Ano ang lugar na 'to?
Madalas na walang ikatlong assistant si Claire,
kaya walang lugar sa 'yo sa taas.
Ano'ng amoy 'yon?
Formaldehyde?
Nabubulok na kahoy?
England. Di sa pang-aano.
Pinapaalala pala ni Claire ang tungkol sa tiket?
Diyos ko, 'yong Midsummer tickets.
Ilang linggo nang sold out. Imposible na iyon.
Ang ganda.
Bale, ito ang opisina ko.
Oo.
-Hulaan ko, 'yong hotel ko… -Basura.
-Basura. Tama. -Enjoy ka sa asbestos.
-Bye. -Bye.
Will, nagrerekord na ba?
Opo. Hawakan n'yo lang ang phone.
Iha, si Catherine ito.
Nasa akin ang laptop mo.
Kailangan mong pumunta rito. Medyo biglaan lang ito.
Kaunting kaibigan lang.
Ite-text ko sa 'yo ang address.
Hihintayin kita, iha. Ingat.
Hindi, hindi.
Kumusta? Ikuwento mo lahat.
Okay, ito ang plano ko.
Pumunta sa party, kunin ang laptop ko,
hindi makipag-usap sa kahit sino roon,
magta-taxi, at babalik sa basurahang 'to.
O baka puwede kang uminom nang libre hanggang kaya mo.
Mga sosyal na sikat sa UK ang makakasama mo,
at matitira ka ng sarili mong Prince William.
Ito na yata ang pinakamagandang nangyari sa 'yo.
Hindi, Amy. Nagsinungaling ako sa kaniya at sa nanay niya.
Nagsinungaling ka sa eroplano.
Isa pa, tingin mo talaga, ibibigay niya sa 'yo ang numero niya
kung alam niyang intern ka na walang matirhan?
No offense.
Ako, naiinggit ako sa buhay mong Hannah Montana.
At mukhang napakaguwapo ng lalaki sa eroplano.
Ano sa tingin mo?
'Wag kang matakot na lumabas doon.
Sang-ayon si Bob.
Kung sang-ayon si Bob.
Alam kong ikaw 'yon. Ang sama mo
-Ang sama mo. -Hindi, totoo 'yon,
-nagtatanong lang ako. -Papupuntahin ko siya.
Tama? Mahal kita…
Ana!
Catherine.
-Diyos ko. Ang ganda mo. -Oo.
-Hi. -Halika.
Hindi, tingin ko, kukunin ko lang ang laptop ko at aalis na.
Parang underdressed ako.
Napakaganda mo. 'Wag ka ngang ganyan.
Salamat. Diyos ko, birthday mo ba?
Sa susunod na linggo pa.
Gusto ko lang magdiwang nang maaga.
Di ba? Sayang at isang araw lang 'yon.
Happy birthday-week, kung gayon. Sana nadalhan kita ng regalo.
Ikaw ang birthday gift ko.
Lagi akong nag-oorganisa ng kasiyahan.
Naaalala ng mga kaibigan mo sa ganito kung bakit gusto ka nila.
Salamat.
Wow… Ang ganda ng bahay na ito.
Kuha ka lang ng gusto mo.
Sasabihin ko kay Will na nandito ka.
Nakarating ka.
Oo, ayokong madismaya ko ang nanay mo.
Akala ko, gusto mo akong makita.
Bakit ko naman gugustuhin 'yon?
Guwapo ako, katatapos ko lang mag-isandaang press-ups
-at magbasa ng libro sa impressionism. -Ayos 'yong press-ups.
Ang pagiging English ko lang ang pag-asa ko sa 'yo.
Hindi naman.
Libreng alak, pagkain, mga sosyal na tao. Kumpleto ka sa lahat.
Di ko alam kung sino'ng nandito, pero ang galing mong umarte.
Will, iligtas mo ako. Delubyo ito.
Nasa bar si Michael Faust, at kailangan ko ng refill.
Sorry. Ana, si Julian Marx.
Totoo bang ikaw si Julian Marx?
Ang nag-iisa.
Diyos ko. Gusto ko ang mga gawa mo.
Drunken Wrestlers? Grabe.
Erotic at whimsical?
Napakahirap gawin n'on.
Nasa retrospective mo ako sa New York…
-Diyos ko. -Teka.
'Yong retrospective…
Di ba dapat patay ka na?
Nakakahiya ito, pero patawarin mo ako,
pero naisip kong kapag patay na ako, mas malaki ang masisingil ko.
-Mas malaki nga ang singil mo. -Oo.
At, Ana, tama ka.
Hindi makita ng marami ang nakakatawa sa gawa ko.
Di ko alam kung bakit.
Siguro baka dahil sa erotikong aspekto n'on.
Tingin ko, nakakatawa ang mga ari.
William, natupad na ang pangarap ng tatay ko.
May babae na akong minamahal.
Mahal kita. Magpakalasing tayo.
Magpakalasing tayo.
Maraming salamat.
Tantanan mo ang fox, pakiusap. Wala siyang ginawa sa 'yo.
Parang gusto ko kapag nahihiya ka.
-Isipin mo. -Masaya 'yon sa akin.
Buong buhay ko, kasama sila. At kahit sino, hindi nila…
Pasensya na.
Hello, hi, si Ana Santos ito.
Oo, kilala kita, tanga, kaya tinawagan kita.
Tama, pasensya na.
Nasa'n ka? Nasa party ka ba?
Hindi. Wala. Nasa hotel, 'yong kinuha mo…
Katabi ito ng bar kaya…
Okay, makinig ka, 18 oras na akong
sumusubok kumuha nitong Midsummer Night Shakespeare ticket na kalokohang 'to.
Okay.
Tapusin mo ang trabaho ko ngayong gabi habang kumukuha ako.
Ibibigay ko sa 'yo ang detalye.
Busy ako ngayon sa ginagawa ko para kay Catherine…
Ay, Claire pala.
Sorry, ha.
Ayaw mo bang magkatrabaho?
Third assistant ka, trabaho mong tulungan ako.
Tama, siyempre. Tutulungan kita. Ano'ng kailangan mo?
Kasasabi ko lang. Nasa inbox mo. Gawin mo na ngayon.
Okay. Gusto mo ba…
Hayun ka.
Nagkakilala kayo sa eroplano?
Oo.
Alam mo kung nasa'n si Will? Ipapakuha ko sana 'yong laptop ko.
Pinakuha ko siya ng absinthe.
Kailangan 'yon ng patay na pintor.
May balak ka bang gawin habang narito?
Di ko alam, baka maging abala ako sa trabaho.
Sayang naman. Makulay na siyudad ang London.
Ang totoo, may gusto akong gawin dito.
Sinusubukan kong makakuha ng tiket sa Midsummer Night's Dream,
pero sold out na, at hirap makakuha ang mga assistant ko.
Kaya kitang kunan ng mga tiket.
Catherine!
Julian!
-Hello. -Hi. Mabuti, nakilala mo na si Ana.
-Nakakatuwa siya, di ba? -Oo, nakakatuwa siya.
Ano'ng pinag-uusapan natin?
Julian, patawad, pero mukhang wala na kaming absinthe.
May dalawa na tayong problemang mukhang kaya mong solusyunan.
Una, hindi makakuha itong si Ana
ng mga tiket sa Midsummer Nighty-night's Dream.
Tatawagan ko si Kenneth bukas, walang problema roon.
Ayokong gawin 'to sa kaarawan mo.
Malapit lang sa opisina ni Will ang teatro.
Puwedeng siya ang kumuha.
Puwede ba?
Tama, siyempre, puwede naman. Walang problema.
Ikalawa, kailangan ko ng absinthe.
Ganoon ba?
Parang may boteng nakatago…
sa library.
Pasensya na, ayokong maging killjoy,
pero marami talaga akong kailangang tapusin na trabaho, kaya…
-Sige. -At ang laptop mo.
Sige, kukunin ko 'yon, tapos, magkita na lang tayo sa library.
-Siya ay… -Samahan na kita.
-Hindi. Huwag na. -Hindi. Oo.
Dito ka sa masasayang tao, sabay na tayong pumunta.
Teka…
orihinal ba ang mga ito?
Renoir 'yan.
At nakasabit lang sa kuwartong hindi n'yo madalas pasukin?
Wow!
Cézanne 'yan!
Oo.
Bakit di kayo pumapasok dito?
Opisina 'to ni Boris.
Ikatlong asawa ko siya at namatay siya nitong nakaraang taon.
Naku, ikinalulungkot ko.
Iniwan niya sa akin ang paintings.
Para sa akin… dark sila.
Hindi. Hindi sila dark.
Bawat isa sa mga painting na ito, nagpapakita ng pag-ibig.
Pag-ibig?
Mukhang malinaw na romantiko ang dati mong asawa.
Hindi. Russian siya.
Nagkukuwento ng pagi-ibig ang koleksiyon na ito.
Totoo.
Gaya niyan, hindi natutugunang pag-ibig.
At ang tatlo roon, ang mga nude, matinding pag-ibig.
At itong babae sa tabi ng mamamatay nitong mangingibig, walang kamatayang pag-ibig.
Puro pag-ibig.
Hindi ko naisip 'yon.
Alam mo talaga ang sinasabi mo.
Malamang, at 'yon ang trabaho niya.
Direktor siya ng isang auction house sa New York.
Bumabata na ang mga in charge.
Pero anong house?
Ano 'ka mo?
Anong house?
Erwins.
Ang galing.
Totoo.
Tadhana ito.
Kakasabi ko pa lang sa Erwins na i-auction ang mga ito para sa akin.
Ibinebenta mo ang mga 'to?
Ayos 'yon. Hindi naman natin ito gusto, di ba?
Io-auction ng Erwins ang collection na 'to?
Oo! Ang saya, di ba?
Sobrang saya.
Oo.
Buweno… Pasensya na… Ang apelyido mo ay Brovil?
Kasi akala ko… DeLaroche 'yon.
Brovil talaga.
Naisip ko lang na mas bagay ang DeLaroche sa marquee.
Ito ang Brovil collection.
Nalilito ako, hindi mo alam?
Hindi, kasi…
Kasi hindi ako ang point person para sa collection na ito.
Pinadala nila ako rito para tumulong sa ibang mga kliyente.
Team effort 'yon.
Si Claire Dupont ang pinakakausap nila sa akin, pero mas gusto kita.
Hihilingin ko kay Arnold bukas na gawin kang in charge sa auction ko.
Huwag! Pakiusap, huwag.
Kasi si Mr. Penck… Arnold, o Arnie, kung tawagin ko siya,
napakaingat niya sa collection na ito ngayon,
at delikado ako
kapag nalaman nilang nakakausap kita.
Oo. Tama, ipinaliwanag nga niya 'yon.
Sobrang…
tago nito.
Oo, sobrang tago.
Pangako, Catherine, mahusay si Claire.
Siya ang pinakamahusay para dito.
Sa totoo lang, masyado siyang makaluma,
at ako ang batang baguhan na nakikialam sa kaniya,
at ayokong isipin niyang ako ay…
Nanunulot o walang paggalang sa kaniya.
Kasi masama para sa akin 'yon. At para sa kompanya.
-Oh. -Oo.
Sobrang sama.
Napakamapanganib ng art business.
Oo.
Ana, kung di mo mahahawakan ang auction ko,
samahan mo na lang ulit kami bukas ng gabi.
May event sa South Bank.
Arty-party na naman, pero pupunta roon ang lahat.
Kailangang makita ni Ana ang gallery. Dapat isama mo siya.
O puwede siyang maagaw ng ibang binata,
at saan ka pupulutin n'on?
Sa pub.
Mukhang maganda 'yon, at sa kabila ng magandang gabing ito,
hindi ako nakabakasyon, kaya…
Kung hindi kayo pupunta, buong gabi akong malulungkot. Totoo.
Relaks lang, okay? Mahusay ka naman pag may pressure.
Basta masaya akong nakapunta ka ngayon.
At iiwan ko ang mga tiket ng Midsummer kay Will.
At kayo na ang bahala, okay?
Maraming salamat sa lahat, Catherine.
At pakiusap, sana huwag mo itong mabanggit sa…
Ana Santos? Hindi ko siya kilala.
-Tama. Good night, Catherine. -Good night.
Happy birthday.
'Wag mong kalimutan ito.
-Paano? Sige. -Good night.
Good night. Masaya akong makilala ka, Julian.
Paalam.
Will DeLaroche nasa 'kin na ang mga tiket
Takbo, takbo, takbo.
I-cross mo, i-square mo!
Okay.
Dito!
Lumabas pa. Mahusay na save.
Isa pa!
Isa pang subok! Isa pa…
Mahusay.
Halikayo.
Okay, sige.
Maganda ang laro.
Kita kong gumagaling kayong lahat, at ayos iyon.
May malaki tayong game sa weekend,
at dapat manalo tayo kung gusto nating magkampeon, okay?
Ikinalulugod kong
-i-manage kayo… -Sino siya?
Masyado ka nang matanda para maging kalaro sila.
Sa training lang ako naglalaro,
pero bukod do'n, ako ang head coach, head manager, head cheerleader…
Parang ang dami mong responsibilidad. Ano'ng tawag sa inyo?
Ang Lions!
Lalo na 'yan, nangangagat 'yan.
Sige, tara na.
Tigilan na ang pagtitig sa magandang dilag at tumakbo nang isang lap.
'Wag magreklamo.
Para magkampeon, dapat magsanay, okay?
Sige, pagpito ko…
-Ano 'to? -Pito.
-Ano 'to? -Hipan mo.
-Tara. -Ayos iyon.
Dito pumupunta ang gustong makakuha ng tiket sa West End?
Kailangan kong humanap ng oras sa busy schedule ko, di ba?
Kapag di ka nagtatrabaho sa araw?
Hindi, 'yong marketing?
Hindi, katuwaan lang 'yon. Ito… Ito ang totoo kong trabaho.
-Alam ko ang ginagawa mo. -Ano? Ano'ng ginagawa ko?
Ano ba? Alam mo na.
Alam mo ang ginagawa mo.
Pinapunta mo ako rito habang…
Ano? Nagko-coach ng at-risk youth football team,
o mukhang Premier League player na pinapangarap mo?
Di gano'n ang tipo ko.
Art history ang degree ko, di ba?
Kayong mga nerd, gusto n'yo kaming footballers.
Okay, kailangan nang magtrabaho ng nerd na 'to.
Kung mabibigay mo na sa akin ang mga tiket, aalis na ako.
-Oo, tungkol doon. -Hindi.
Hindi, nasa akin. Naisip ko lang na baka puwede tayong mananghalian muna.
-Tanghalian? -Oo.
-Will, muntik na akong di pumunta rito. -Wala kang oras mananghalian?
Nagpadala ka na lang sana ng assistant.
Ewan ko, gusto rin kitang makita.
Kung gayon, ihahatid na kita.
Okay.
Sundan mo 'ko.
Ibibigay ko ang mga tiket,
pero mangako kang date kita mamaya.
Pakisabi sa mama mo, "Salamat, "
at pag-iisipan kong maging date mo mamaya.
Nasa South Bank 'yon.
Gusto mo 'yon,
at wala akong magugustuhan doon kung di ka sisipot.
Titingnan ko kung makakauwi ako nang maaga.
Alam mo, abalang-abala kami na magplano sa Brovil collection.
Makinig ka, ipapakansela ko kay Mama 'yon
kung magkakalibreng oras ka.
Di mo kailangang gawin 'yon. Baka makapunta ako.
Susunduin kita sa hotel mo nang 8:00.
Huwag kang pumunta sa hotel. Kung pupunta ako, doon na tayo magkita.
Okay.
Bago ko malimot.
Hindi, sa 'yo na 'yan.
Alaala, para tuwing hihipan mo, maiisip mo ako.
Manahimik ka.
Natapos ko na lahat.
Amoy-damo ka.
Ang baho. Claire!
Nandito ka na.
Halata naman.
Paki-steam ng mga damit na 'to, pakiingatan ang tahi.
Kapag nasira 'yan, lagot ka.
Suzette, ikaw naman.
Nakuha mo 'yong mga tiket? Kung hindi, 'wag ka nang huminga.
Claire, pasensya na. Imposible talaga. Tinawagan ko na ang lahat.
-Imposible ba 'ka mo? -Pasensya na.
Para sa Midsummer Night's Dream, tama?
Kasi may dalawa akong tiket para mamaya.
Ano'ng sinasabi mo?
Nagawa na naman ng bago.
'Yong special project na binigay ko?
Tapos na. Na-email ko na sa 'yo ang spreadsheet ng mga halaga.
At nagkumpirma na si Catherine DeLaroche sa Lunes, 10:00.
-Pupunta si Catherine DeLaroche dito? -Sabi niya.
Kinumpirma ko ang guest list,
at tiningnan ang catalog, pati ang painting descriptions.
Maraming salamat, Claire.
Inaabangan ko ito.
At ang husay mo sa Rome. Iniligtas mo ako. Mahusay ka.
'Wag kang magulat, Arnold, ganito talaga ako.
Hindi ako nagugulat sa 'yo.
-'Yong hapunan? -Saka na lang!
Okay.
Akin na ang trabaho, loko.
Ang paranoid mo, Claire. Tumutulong lang ako.
Gaya ng pagtulong mo sa clients ko last year?
Diyos ko. Kailan ba natin kakalimutan 'yon?
Siguro kapag ako na ang boss at tanggalin kita sa kompanya?
Will DeLaroche - Magkita tayo mamaya! Talong-talo kita sa porma ngayon.
-Hi. Ang ganda mo. -Ikaw! Napakaganda mo, iha.
-Grabe, nagniningning ka. -Di ba?
-Tama na. -Okay, tara na.
Ang ganda mo.
Ito na yata ang gabi.
May nadarama akong soulmate dito.
Nakailang soulmates ka na ba?
Matagal ko nang itinigil ang pagbilang.
-John. -Catherine.
-Hello, salamat sa pag-imbita sa amin. -Walang anuman.
Kilala mo sina Julian at Will. At ito ang bisita namin, si Ana Santos.
-Hi. -Ana.
Nag-aalala akong ikaw ang pagtinginan nila
sa halip na mga gawa ko.
Salamat.
Maganda ang mga painting mo.
-Salamat. -Oo.
John, may ipapakilala ako sa 'yo.
Paumanhin. Sulitin n'yo ang gabi.
Ano sa tingin mo?
Gusto ko.
Talaga?
Hindi. Parang malaking asul…
Willy, samahan mo 'kong kumuha ng inumin.
Ano'ng gusto mo?
Iha?
Buong araw kong iniisip ang sinabi mo sa party kagabi.
Diyos ko, ano'ng sinabi ko?
Tungkol sa collection ko.
Ano'ng mayroon?
Sa pagsipat sa mga painting na 'yon,
ipinakita mo sa akin… ang ibang Boris na hindi ko nakita.
Na-miss ko siya, iyon lang.
At ngayong malapit na akong mahiwalay sa mga 'yon…
naging mapanglaw ako.
Nauunawaan ko.
Pero magiging ayos ang lahat, okay?
Oo naman.
Smile!
Isa na lang.
Heto.
-Aalis na ako. -Ano?
Ano?
Nakaramdam ako ng jetlag.
-Iha. -Pagod na pagod ako,
pero maraming salamat, Catherine.
-Masayang makita kayo. -Masayang makita ka.
-Catalog? -Hindi, salamat.
Ano'ng…
Sino 'yong kaibigan mo? Aktor din ba siya?
Hindi, si Ana Santos 'yon.
Nagtatrabaho sa Erwins, ang direktor nila sa New York.
Ana.
Ano'ng nangyayari?
Wala, pagod… pagod lang ako.
Talaga?
Ewan ko. Lagi akong pumupunta sa mga ganito sa New York.
At naisip ko, baka iba ang puwede nating gawin ngayon.
Magpahinga muna.
Pasensya na, di ko naisip 'yon.
Kailangan ko n'on ngayon.
Okay.
May ideya ako.
Masaya akong nawala na ang biglaang jetlag mo.
Oo. Alam mo pala ang solusyon.
Ano 'yong kanina? Allergic ka sa Mayfair?
Ano?
Sabi ko, "Allergic ka sa Mayfair?"
Hindi… Ayoko lang makitang kasama n'yo.
-Pasensya na. -Hindi pa tayo tapos.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Halika.
Salamat.
Mag-taxi ba tayo?
Puwede naman.
Mas mabilis ba 'yon?
Oo, mas mabilis.
Pero hindi tayo makakapaglakad nang sabay.
Heto, suotin mo.
Nandito na tayo.
Oo.
Ang maganda mong hotel.
Ang maganda kong hotel.
Iimbitahan mo ba ako sa loob?
Excuse me? Napakadirekta mo naman.
Nasa'n na ang manners mo, Downtown Abbey?
Mas Bridgerton ako.
Sorry. Una na ako. Marami pa akong tatapusin.
Akala ko pa naman, magpapahinga ka.
Nagpahinga na ako.
Okay. Sige.
Mukhang kailangan nating maghintay hanggang ikatlong date.
Tingnan natin.
Alam mo, no'ng huling nandito ako, may sasabihin sana ako sa 'yo…
Ano 'yon?
Kailangan mo akong bayaran sa sapatos.
Ewan ko sa 'yo.
Okay. Aakyat na ako.
Pinapatay mo ako. Sobra.
Okay.
Good night, Will.
Pasensya na.
Ayos lang.
Wala lang naman.
Okay.
Nakipaghalikan ako sa solid ten na lalaki.
-Ten? -Ten.
-Ayos 'yon. -Oo.
May maipaglilingkod ba ako?
Hindi. Hinihintay ko lang siyang umalis.
Ayaw mo ba sa kaniya?
Gusto ko siya. Pero iniisip niyang dito ako tumutuloy, pero hindi.
-Ganoon ba? -Oo.
Kunan ba kita ng taxi?
Ayos 'yon.
Salamat.
Magkikita kayo ulit?
Hindi ko alam.
Baka wala na akong oras.
Hi. Oo, baka puwede akong makapagpa-reserve para sa dalawa
ngayong linggo?
Miyerkules sana.
Ano, dalawang buwan?
-Hindi, di puwede 'yon. -Ana, akin na ang phone.
-Sandali. -Akin na ang phone.
Hello, hi. Si Cassie ba 'yon?
Cassie, si Will DeLaroche ito.
Sorry, puwede mo ba akong gawan ng pabor?
Nakunan kita ng reservation.
Bale… Itong trabaho sa New York…
Kapag natanggap ako.
Kapag natanggap ka.
Kukunin mo ba talaga 'yon?
Nakakaengganyo na 'yon.
Bakit ka lilipat sa New York
kung napakaganda ng buhay mo rito sa London?
Hindi ko…
'Yong birthday party ni Mama no'ng isang araw…
Ganoon na 'yon buong buhay ko.
At alam mo kung paano 'yong eksena,
'yong mga tao, sinusubukan kang gamitin para makalapit sa hinahabol nila,
at sa kaso ko, nakakahiya man… ang nanay ko 'yon.
At nakakapagod 'yon.
Kaya isa kang malaking anomalya.
Bakit ako naging anomalya?
Mayaman ka, matagumpay,
pinakabatang direktor ng kompanya.
Pero para ka pa ring totoong tao.
At nababago ng pera ang mga tao.
Nakita ko silang maging halimaw at…
Ikaw… totoo ka.
At malaking bagay 'yon.
Tama, para sa pag-asang…
makuha ko ang trabaho.
Para sa pag-asa.
Cheers.
Nakausap ko si William DeLaroche sa South Bank noong Biyernes.
-'Yong anak ni Catherine? -Gustong-gusto niya ako.
Walang may pakialam doon, Suzette.
Magandang umaga, Ana.
Magandang umaga.
Puwedeng pumasok ka sa opisina ko at isara ang pinto?
May mapapagalitan.
Alam naming di ka magtatagal.
Magaganda't guwapo ang magiging mga anak namin ni Will.
Ang suwerte mo.
Buweno…
kumusta ka?
Ano ho?
'Yong buhay mo… Ano'ng pinagkakaabalahan mo?
Oo, ano nga ba?
Mahilig akong…
magtrabaho.
-Para sa 'yo. -Mabuti.
Masayang-masaya akong maparito.
Mabuti.
Oo.
Bakit mo ako tinitingnan nang ganiyan?
Ano lang kasi… Nalilito ako.
Ano… Ano'ng ginagawa natin?
Nag-uusap tayo. At kumakain ng tsokolate.
Okay. Ayos.
Alam ko ang ginagawa mo.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Tingin mo, di ko napapansin?
Nakikita ko ang pagsusumikap mo.
Napapansin ko araw-araw.
Gusto kong malaman mong nagpapasalamat ako.
Tapos, kapag ako na ang namumuno,
gagantimpalaan kita.
Salamat, Claire. Napaka… Napakasaya n'on.
Alam ko.
Ano iyon?
Si Catherine DeLaroche.
Papasukin mo siya.
Hindi, wala siya rito, nasa phone siya.
Maiwan na kita.
Si Claire 'to.
Kinansela ni DeLaroche ang auction.
Ano? Ano'ng sinabi niya?
Naging sentimental siya sa painting.
Tungkol sa natatagong pag-ibig daw.
Mga kalokohan ng hippie.
Pero ang alam ko lang…
walang basta-basta aayaw sa milyon-milyong dolyar.
May nangumbinsi sa kaniya.
Sotheby's.
Lintik!
Baka collector din na gustong mangialam, at…
At bilhin ang lahat sa kaniya, nang wala tayo.
Isang tanga lang na may isang komento ang dahilan
kung bakit nawalan siya ng kumpiyansa.
Ikaw.
Sabi mo, nakita mo ang anak niyang si William sa gallery?
May binanggit ba siya sa kanselasyon?
Ang totoo…
Hindi ko siya nakausap. Gawa-gawa ko lang 'yon.
Ano'ng problema mo?
Marami.
Okay.
Ang trabaho ng lahat,
hanapin ang ugat ng kanselasyon.
Ilang dekada nang wala sa merkado ang mga painting na ito.
Kapag nakuha ito ng Sotheby's sa atin, tatawanan lang nila tayo.
Ikaw, sabihin mong maaayos mo 'to.
Maaayos ko 'to.
Lagi naman.
Ana?
May Willy sa front desk para sa 'yo.
-Sino 'yon? -Para kay Claire. 'Wag kayong mag-alala.
Naisip kong magpakitang-gilas.
Halika.
Sandali lang.
-Maglakad ka lang. -Ano?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Naisip kong sorpresahin ka ng tanghalian.
Di ka puwedeng basta-basta pumunta rito.
Ano? Hindi ko maintindihan.
Hindi mo maintindihan?
Di mo maintindihan na hindi tamang magpakita rito sa araw
na tinanggal ng mama mo ang collection niya sa auction?
Ana, wala akong kinalaman doon.
Wala akong alam sa ginagawa niya.
Walang kinalaman? Anak ka niya. Nagtatrabaho ako sa Erwins.
Diyos ko, masamang ideya talaga ito. Ang tanga-tanga ko.
Sandali lang. Oo, nag-atras siya ng mga painting o kung anuman.
Pero di pa naman katapusan ng mundo.
Lagi mo namang ginagawa ito.
Di porke wala kang pakialam, Will, hindi na mahalaga ito.
Mahalaga 'to sa akin.
May pakialam ako. Sobra.
Ito ang pinakamalaking auction ng career ko,
at nanganib iyon dahil naisip kong nauunawaan 'yon ng mama mo.
Pasensya na. Di ko alam na napakahalaga nito sa 'yo, Ana.
Oo.
Ang totoo, pumunta ako rito para sabihing natanggap ako sa firm sa New York.
Ayos 'yon. Sobrang ayos n'on.
Sana kaya kong maging masaya para sa 'yo,
pero habang nakuha mo ang trabahong hindi mo naman talaga kailangan,
delikado na ang akin.
"Hindi kailangan"?
Pagkakamali ito
Hindi. Tingin ko, ang tanging pagkakamali rito ay di ko nalamang
nakabase ang relasyong ito
sa kung ano ang matatanggap o hindi mo matatanggap.
Will.
Mga tiket, imbitasyon, atensyon, biro.
Will?
Good luck sa 'yo.
Suzette Huli ka, bruha
Ms. Santos!
Mag-usap tayo.
Grabeng litrato.
SOUTHBANK SPLASH - ANG DIREKTOR NG ERWINS SA NYC NA SI ANA SANTOS (KANAN),
BIDA SA BALL SA POSH ART GALA.
-Claire, magpapaliwanag ako. -Hindi, magpapaliwanag ako.
Suot mo ang damit ko sa litratong ito.
Ikaw ang Direktor ng Erwins New York.
Masaya kasama ang kliyente natin.
Kakaiba ito, kasi ako ang Direktor ng Erwins New York.
Pero masaya akong ikaw ang nasa litrato.
Dahil inatras ni Catherine ang collection,
napakasahol ng trabahong ginawa mo.
Alam kong mukha akong baliw ngayon…
pero pangako, hindi ko sinadyang mangyari ito.
Nakilala ko ang anak ni Catherine sa plane at iba ang naisip niya sa sinabi ko.
Aksidente 'yon.
Hindi ito aksidente.
Nagsinungaling ka.
Nagsinungaling ka at naapektuhan ang kumpiyansa ni Catherine.
Nagkunwari kang iyo ang trabaho ko.
Pumunta ka roon nang suot ang damit ko.
Sayang at wala ka ng competence ko.
Hindi sumasagot si Catherine.
Ako na kay Catherine. Maaayos ko 'to. Magtiwala kayo.
Hindi tiwala ang naiisip ko, iha.
Suzette, pasakayin mo siya sa eroplano. Paalisin mo na 'to.
Opo.
Tawag kayo ng security.
Paumanhin, Claire, wala ka talagang ideya na nagkukunwari siyang ikaw?
Manahimik ka, Gerard.
Maraming gustong maging ako.
Paano nangyari 'yon, Claire?
Pinatawag ako sa Rome.
-Bale, ako ang dapat sisihin? -Hindi nakatulong 'yon.
Paumanhin. Lilinisin ko ang kalat mo.
Si Gerard ang mamumuno sa auction hanggang maayos ko ito.
Pinapadali mo masyado ito.
Bravo, Gerard. Ilabas n'yo siya. Di na siya nagtatrabaho sa Erwins.
Claire.
Claire, patawad.
Sayang ang potensiyal mo.
Pasensya na. Sana nandiyan ako para tumulong.
Alam ko, Viv. Sana nandito ka.
Uy. Uy.
Ano 'yan?
Ayokong sabihin 'to sa pinakamasaklap na araw mo, pero…
-May Great Dane na kami ni Ronnie. -Oo!
Teka, ano?
Ito si Mario.
Siya ang pumalit sa 'yo sa pagtira dito.
Anak namin si Mario at alam mo kung gaano kaliit ito.
Bakit kayo kumuha ng Great Dane?
Oo, pero ayos lang.
Ilalagay ko ang gamit mo sa crate at ilalagay sa pasilyo.
Ronnie, masama ang araw niya.
Ayos lang.
Literal akong ipinatapon sa kalye
at papalitan na ako ng Great Dane?
-Hindi. -Nariyan naman ang Navy.
Ang pinakamagandang desisyon ko. Madali lang. Sumali ako sa US Navy.
Hindi.
Hindi nila ako sinesante dahil kasa-kasama ko
ang kliyenteng di ko dapat makilala.
Sinesante nila ako dahil…
Dahil nagkukunwari akong ang boss ko.
Hindi ako direktor sa Erwins.
Malayo ako sa pagiging direktor sa Erwins.
Bago ako dumating sa London, namimigay ako ng catalogs,
at paddles, at folding chairs.
Sinesante ako dahil sinungaling ako.
At napagtanto kong mas marami akong narating sa pagkukunwari
bilang ibang tao sa isang linggo kaysa bilang ako sa isang taon.
Nagsinungaling ako, Catherine, dahil gusto kong mabuhay gaya ng iba.
Dahil insecure ako sa sarili kong buhay.
Nakakagulat ang lahat ng ito, Ana.
Akala ko, kilala kita.
Malay natin, baka gawa-gawa niya lang din ang pangalang Ana Santos.
Hindi, ako talaga si Ana Santos.
Salamat naman, may totoo man lang dito.
Hindi ko alam ang sasabihin, sa totoo lang.
Ano sa tingin mo, Julian?
Nakakagulat.
Sobrang nakakagulat. Oo.
-Hindi ako makapaniwala. -Sobrang nakakagulat.
Encore!
Bravo!
Mahusay
Ang pagkukunwari bilang ibang tao ay ang ginagawa ko sa trabaho.
Hindi kayo galit?
Tinawag na akong baliw ng ibang tao. Mukha ba akong baliw?
Sobra.
Tagahanga lang ako ng mahusay na pagganap.
Dapat mag-teatro ka.
Maghihirap ka pa rin, pero hindi ka gaanong mapapahamak.
Iha, hindi mo kasalanan ang lahat ng ito.
Ang bait mo, Catherine, pero…
Hindi ako mabait.
Ginagamit kita.
Ginagamit mo ako?
Estratehiya lang ng pagbenta 'yon.
Ano?
Noong bata ako, nasa Casablanca ako.
-Magandang pelikula. -Na… Tahimik, Julian.
Tumira ako sa Morocco.
At natuto akong makipagtawaran sa grand bazaar.
Isa sa pinakamahalagang bagay bago tapusin ang bentahan,
subukan mong umalis.
Kapag kumbinsido na silang aalis ka talaga,
baka magbigay sila ng mas magandang presyo.
Pa'no si Boris?
Akala ko, dahil ito sa sinabi ko.
Mas kilala ko si Boris, iha.
Kasal ako sa kaniya, utang na loob.
Ang mahalaga lang sa taong 'yon ay pera.
Hindi ko naisip na may masasaktan dito.
Ibig sabihin, hindi ko kasalanan ito.
Talentado ka,
pero higit pa sa mga salita tungkol sa paintings
ang magpapaatras sa akin sa 85 milyong pounds.
Nagpasya akong gusto ko ng beach house.
Sa Spain.
Oo.
Ano'ng sinasabi mo?
Tingin ko, oras na para pumunta roon at ayusin ang auction na 'to.
Sa mas mababang komisyon.
-Oo. -Di na ako makakabalik sa Erwins.
In-escort na ako ng security.
Oo, hindi ka na makakabalik sa Erwins.
dahil sa mantsa riyan sa damit mo.
Puwedeng pasukin ang closet mo?
Puwedeng-puwede.
Security!
Hello!
Catherine.
Mabuti at nakarating ka.
Julian, ang guwapo mo.
Akala ko, patay ka na.
Hindi kasingpatay ng deal na 'to bago ako kinumbinsi ni Ana rito.
Ano'ng ginagawa niya rito?
Kasama ko si Ana.
-Ano'ng maipaglilingkod ko? -Buweno…
Gusto kong ituloy ang auction.
Na may kaunting pagbabago.
Okay.
Masyado akong… attached doon.
Gusto kong may mamuno sa auction kapalit ko.
Isang taong pinagkakatiwalaan ko.
Kahit sinong piliin mo.
Si Ana Santos ang mamumuno sa auction para sa akin.
Umaasa akong tratuhin n'yo siya gaya ng pagtrato sa akin.
Kapag nakarinig ako ng kabaligtaran,
ililipat ko ang collection ko sa Sotheby's.
Nagbibiro ka ba?
Gusto naming makatrabaho si Ana.
Mahusay siyang dalaga mula sa aming training program.
May problema ba tayo?
Wala. Wala po.
Mayroon ba, Claire?
Welcome ulit, Ana.
-Mahal kita. -Mahal kita. Salamat.
At salamat sa pagtitiwala sa amin.
Ana, gusto mo bang kunin ang mesa ni Suzette?
-Ano? -Gusto nating komportable si Ana.
Inumin? Tubig? Champagne?
Hindi na kailangan, Arnold. Pero salamat.
Bago tayo magsimula, may isang taong gusto kong mawala sa team.
Gerard.
Ano?
Hindi, huwag. Darling, di puwede 'yan.
Kaya ko. Darling.
Ang sama-sama ni Claire sa 'yo. Ayaw mo bang maghiganti?
Hindi. Ayokong maghiganti. Gusto ko si Claire.
Higit ang nagawa niya para sa kompanya kaysa sa kahit sino rito.
At doble ang kita niya kaysa sa 'yo.
-Puwes, Gerard… -Oo.
Mukhang walang may gusto sa 'yo. Tara na.
Excuse me, mananatili si Claire?
Mananatili si Claire, oo.
Tara na.
Ano'ng nangyayari?
Sinabi ko ang totoo.
Sige.
Sinabi kong ikaw lang ang pinakamahusay para sa auction.
At sisirain mo ang kahit sinong magpapahamak sa 'yo o sa kompanya.
Ipinaglaban mo ang puwesto mo rito,
at ako rin.
Sige.
Gusto kong magsimula sa opening bids.
Tingin ko, mas mababa ang halaga natin sa ibang mga painting.
Ano sa tingin mo?
Ang totoo, sang-ayon ako.
Sabi na, may rason ako para magustuhan ka.
Hindi ako nagkakamali.
Magtrabaho na tayo?
Sige, tara!
Gusto ko lang sabihin, bilang kapwa woman of color,
isa kang inspirasyon.
Diyos ko, Renee, olive lang ang kulay niya.
Ano? Galing siyang Guatemala. Kailangan mo talagang mag-aral.
-Okay. -Sige.
Taga-Florida ako.
Upuan. Upuan.
Floridian, pinagtrabaho mo sila, kahanga-hanga 'yon.
Ikaw! 'Yong may kakaibang medyas!
Mag-usap nga tayo.
Ang huling painting ng Brovil collection. Simula sa 75 milyong pounds.
Mayroon bang 85?
May 90 milyon, salamat, madam.
Isandaang pound bid sa dalaga.
May hihigit pa sa 100? Huli na ang 100?
May 110, sa ginoo roon.
May 110 milyon, 120, mahusay.
May 130 pa ba? Mayroon, 130.
Mayroong 130 milyon, sa kanan ko.
Hingang-malalim. 140!
Isang rekord para sa artist, 140.
Handog namin… Hindi pa iyo ito, sir. 140.
Wala na, sir? Wala nang nasa telepono.
Madam, sigurado ka na?
Sold! Final sale!
Suma-total, 250 milyong pounds.
Pinakamalaking auction sa kasaysayan ng Erwins.
Kailan ka aalis?
Mamayang gabi.
May mga kakatagpuin akong mga kliyente sa New York.
Hindi ka tumitigil, ano?
Ganyan nga dapat ang future chairwoman ng Erwins.
Salamat, Arnold.
Pag-usapan na natin. Halika.
Sa wakas.
Maghanda kang umalis mamayang 7:00 ng gabi.
Di mo na kailangan ng upgrade,
sa unahan ka sasakay, kung sa'n ka nababagay.
Di ba't kapana-panabik 'yon?
Ana, congratulations.
Hindi mababang komisyon 'yon.
Hindi nga.
Nakarating ba si Will
-Syempre, hindi. -Tama.
Ang kalalakihan at football.
Tama. May 20 quid ako roon.
Gusto ko lang ipaliwanag sa kaniyang…
Teka, ano?
Nasa championship game ang Lions,
at di kayang i-coach ng mga bata ang mga sarili nila.
Oo nga!
Sinungaling.
Mapapatawad ko ang maraming bagay. Pero ang pagsisinungaling, hindi.
Mahirap na ang mundo para magduda pa ako.
Wala naman yata iyon sa inyo.
At… ang sakit sa puso n'on.
Pinaniwala n'yo akong
gusto n'yong manalo, gusto n'yong magkampeon.
May hika ang pinakamahusay sa kanila.
Tabla kayo sa isang team
na ang pinakamahusay ay kailangan ng inhaler para makalaro.
Di ko dapat sasabihin 'to, pero dahil narito na tayo, sige.
Okay? Pagkatapos ng laro, ililibre ko kayong lahat sa Pizza Express.
Pinaghirapan n'yo ang season na ito, dapat lang 'yon.
Pero pag nanalo kayo, tinitiyak kong makakapag-unli ice cream kayong lahat.
Kung gusto ko ng anim na scoop?
Unlimited.
Okay? Ngayon, pumunta kayo roon
at paghusayan ang paglalaro.
Di para sa inyo, o para sa akin.
Hindi para sa mga magulang n'yo, o sinumang nanonood sa inyo.
Pero para sa chocolate, vanilla, pistachio, at 'yong wirdong gusto ni Zain.
Gooseberry!
Mismo. Tara, tara.
Handa na kayo?
-Isa, dalawa, tatlo, Lions! -Lions!
-Tara! -Gawin natin 'to.
Para sa ice cream!
Oo!
Akala ko, di puwede ang panunuhol sa sports.
Hindi magandang oras ito
Oo, lilipad na kasi ang plane ko sa loob ng tatlong oras,
at di ako puwedeng umalis nang di ka nakakausap.
Mawalang-galang na, nasa huling minuto kami rito.
Sige.
Depensa, Tommy, depensa.
Kakausapin sana kita pagkatapos ng auction,
pero hindi ka pumunta.
Oo, ayos daw ang resulta.
Nabalitaan ko ang estratehiya ni Mama.
Pati ang pangungumpisal mo.
Oo. Pareho pala kaming nagsinungaling.
Umarte. Maraming ginagawa si Mama, pero hindi siya sinungaling. Okay?
Tama. At ako rin. Hindi naman palagi.
Will, patawad sa pagsisinungaling sa 'yo.
Pero dapat mong malaman na kahit nagsinungaling ako sa trabaho,
di ako nagsinungaling sa kung sino ako at sa nararamdaman ko.
Kahit subukan ko, di ko kaya.
Sana makapagsimula tayo ulit.
Nang totoo na.
Salamat, pero kung totoo ang pinag-uusapan natin dito,
lilipad ka na palayo sa buhay ko.
Ano'ng nangyari sa trabaho sa New York?
Tinanggihan ko.
Tinanggihan mo? Bakit?
Ryan, di ka gumagalaw! Gising!
Ana, masaya akong umaayos na ang lahat para sa 'yo, na nanalo ka
at magkaka-beach house na si Mama sa Spain.
Masayang mabait ka na ulit sa akin
matapos mong makuha ang gusto mo.
Pero masama ka sa akin noong di naaayon sa 'yo ang lahat.
At mahirap palagpasin 'yon.
Sasabihin ko dapat sa 'yo ang totoo
Gusto kong gawin 'yon nang di nagmumukhang baliw.
Wala ako sa sarili at lumala na 'yon.
Pero ang totoo, Will, inisip kong hindi ka makikipag-usap sa akin
kung alam mo ang totoo.
'Yong totoong iba ako sa 'yo.
Wala akong koneksiyon sa pamilya, wala akong ipon,
ilang taon na akong may utang.
Nakatira ako sa one-bedroom apartment ng kapatid ko at fiancé niya,
at araw-araw akong nagigising sa futon nila bilang buwisit na bisita,
umaasang kung mapabilib ko man lang ang boss ko nang kahit kaunti,
magkakaroon ako ng tsansang mapahanga ang gaya mo.
At wala nang makakaalam…
Na walang-wala ako.
At na…
Walang kuwenta ako
Malinaw na iba ang akala mo sa akin.
At sinumang sinusubukan mong mapabilib, mukhang loko-loko.
Diyos ko! Ayos! Ang galing mo.
Ayos, sandali lang, okay? Sandali lang.
Ana, hindi ka walang kuwenta.
Baka mahusay ka rin,
-hindi lang kita nakilala. -Will…
Sana nagkaroon ako ng tsansang makilala ang totoong ikaw.
Pati ang futon mo. Ingat ka sa biyahe pauwi, okay?
Mag-pizza tayo?
Tama, halikayo! Ipinagmamalaki ko kayo.
Nakita n'yo ang saves ko?
Oo. Gaya ng pangako, ice cream at pizza.
Handa na tayo para sa paglipad.
Tiyaking ang inyong mesa at monitor
ay nakatiklop nang maigi,
at siguruhing ang inyong seatback…
Champagne?
Salamat.
MAKALIPAS ANG ANIM NA BUWAN
-Uy! -Uy.
Alam mo, parang kuha ko na siya ngayon.
Talaga?
Naging milyonaryo sana ako noong kinder ako.
-Ronnie! -Ano
-Maganda kaya. -Square 'yan, Viv.
May libreng pagkain at inumin doon.
Paano mo nalamang libre?
Gallery ko 'to, e.
Ang sosyal, Ana.
Sosyal.
Pakabusog kayo.
Sabi sa 'yo, kaya niya, Viv.
Kung may komisyon akong gano'n, lilipad ako kasama si Maverick.
Ano'ng pakiramdam magkaroon ng gallery?
Masarap, Amy.
-May pera ka. -Oo.
-Malusog ka. -Oo.
Baka puwede ka sa celebrity dating app.
Malayo ang nararating ng network ni Claire.
Nandito siya.
-Ang ganda. -Oo, 'yan hindi.
Di ko akalaing makakapunta siya.
Abala siya sa pamumuno sa mundo.
Ikinalulungkot kong hindi siya dumating.
Hindi, ayos lang.
Ang tanga ko lang at umasa pa ako.
Labas tayo mamaya.
Alam kong may libo-libong tao sa siyudad na 'tong gusto kang maka…
Makausap.
May pagkakataon na siya noon.
Sa susunod na lang siguro.
Magsasara pa ako.
Congrats. Napakaganda.
-Ang husay ng ginawa mo. -Salamat.
-Maraming salamat. -Oo.
Uy, congratulations.
-Salamat sa pagpunta. -Mahusay.
-Ang ganda, Ana, salamat. -Salamat sa inyo.
Alam mo kung gaano kahirap nakawin 'yan?
Will.
Ano'ng ginagawa mo rito? Tinanggap mo ang trabaho sa New York?
Oo, pero di 'yon ang dahilan.
Bakit ka nandito?
May utang ka pang suedes.
Bibilhan kita ng bagong suedes kung aaminin mong na-miss mo ako.
Ang hirap niyan.
Ito na ba ang parteng lalayo ka sa pangit na deal?
Parang di ko na kayang ulitin 'yon.
Ano nang gagawin natin?
Simulan natin sa pagbaba ng bagahe mo sa kuwarto ko.
Ang gandang futon.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Columna