Iba ang bilis ni Max Chapman ngayon,
pero ubos na yata ang lakas niya dahil nasa harap niya si Josh Gibson.
Si Gibson ang nangunguna sa homeruns para sa Homestead Grays,
at kaya niyang tamaan lahat ng ibabato sa kanya.
Isang thunderbolt! Naguluhan din siya sa bilis nito.
Gustong-gusto ito ng madla.
Iba ang timpla ng laro ngayon ni Chapman.
Hindi kayo makakakita ng ganitong laro mula sa isang Black Babe Ruth.
Pasensya na, ganda.
Sige na. Tara na kayo rito.
Huy, kilala ninyo ba si ganda ro'n?
Oo, kilala ko siya.
Grabe ka na, Gary. May oras ka pala riyan.
Patay na patay yata sa 'yo.
Pag may laro lang pumupunta ang asawa ko, at kailangan ko pang hilain.
Kasi ayaw niya sa 'yo.
Ano bang masasabi ko, parati siyang nariyan.
Ayan na si ganda.
Huy, Maxine. Nasasabik na ako sa party nila...
Mr. Vance. Max Chapman pala. Isa akong pitcher, at kailangan mo ako.
Talaga ba?
'Yong pitcher mong si Mr. Fowkes, di maayos ang braso niya gaya no'ng majors.
Kapag nag-ensayo ako, maipapahinga niya 'yon.
At mahuhulaan mo na agad 'yong pagbato niya.
Hindi kaya. Sino ba ito?
Lumulobo 'yong pisngi mo kapag kukurba ang bato mo.
-Sino ba itong babaeng-- -Pahinga na kayo.
Hindi niya ako nobya.
Huwag kang umiyak. Magiging baby mo ako.
Tama ka kay Fowkes.
Alam ko.
Kaya kong bumato nang sobrang pulido.
Kaya ko 'yon gawin at di nila mahuhulaan.
Marami sa kanila ay pupunta sa Majors at Negro Leagues.
-Ang iba ay galing... -Alam ko na lahat 'yan.
Parati akong pumupunta sa laro no'ng bata pa ako.
Patawad, kailangan muna magtrabaho sa pabrika para makasali.
'Di ako aalis hangga't 'di mo nakikita akong bumato.
Edi, dito ka matutulog.
Kahit ano'ng trabaho sa pabrika?
Itong mga palda... Paano ako sasalampak nito?
Makikita nila... lahat.
Hindi naman sila siguro tatangkain.
Cute naman sila. Maganda 'yong peach sa 'yo.
Paano ako maglalaro sa palda na ito?
Paano ako mag-slide sa lapag nito?
Huy. Baka naman para sa litrato lang 'to?
Ngayon ay para sa litrato lang, pero maglalaro rin kayo.
Buwisit.
Tok, tok, tok. Ayos na ba ang lahat?
Siya ang mamumuno sa operations at PR n'yo,
at pamangkin din ng may-ari ng League. Ito si Mr. Alan Baker.
Alan na lang. Ako lang naman dito.
-'Di kami makakapag laro. -Oo nga.
Manlalaro kami, hindi Follies Girls! Walang pag-aano sa Follies.
-Gusto niya ang Follies. -'Di ko mapigilan!
Bukas ang unang laro n'yo laban sa South Bend Blue Sox.
Sandali. Bukas? Hindi pa kami nag-eensayo.
At dahil d'yan, may balita ako sa inyo.
Ang magsasanay sa inyong Rockford Peaches ay si...
Puwede mo namang sabihin ang pangalan ko.
Ang dating pitcher ng Cubs, Casey Porter.
-Dove! Dove Porter! -Ang Hari ng Forkball!
-'Yong pumatay ng ibon? -Oo, 'yong dove, Jo.
Gusto ko talaga ng locker room.
Lahat ng isinusulat na dasal,
para sa mga Diyos, at ipagdasal sa ngalan ni George Washington,
sa kanila na sana ito.
Ang dapat unang matutuhan ng pitcher,
ay ang tumingin sa mata ng tao at basahin ang iniisip nila.
Natatakot ba sila? Iniisip ba nila ang nobya nila?
Habang nakatayo ako rito, sasabihin ko ang mga nakikita ko...
Lahat kayo ay gustong makuha ang tsansa n'yo.
-Tama ba ako? -Opo, sir.
Mabuti.
Gusto kong makita ang apoy sa mata n'yo. Patingin nga ako.
Apoy! Apoy, sa mata mo.
Patingin nga ako. Tama 'yan. Sige! Pakita n'yo sa 'kin.
Ipakita n'yon. Ayan ang sinsabi ko.
Mamayang gabi, pag-uwi ko, gagawin ko ang unang starting line-up natin.
Tara na ro'n at ipakita n'yo sa akin na kabilang kayo ro'n.
Tara na.
Tara.
Ito na 'yon.
Ayos. Nakakasabik ito.
Tara na.
-Clickety-clack. -Sige na.
Huy.
Huy, sa 'yo.
Ayos lang 'yan. Ano'ng maipaglilingkod ko?
Ako si Carson Shaw, catcher ako rito.
Sinasalo ko 'yong mga pitch.
Pasensiya na. Idolo kasi kita, at ito... Paborito kang manlalaro ng tatay ko.
Iniisip ko, baka puwede mo itong pirmahan.
Sige.
Hindi maniniwala 'yong pamilya kong totoo ito.
Tingnan mo ito.
Sandali, ano 'to?
-Mahika. -Oo.
Baka biglang dumating ang tatay mo kapag nakita niya 'to,
"Si Carson Shaw ay isang magaling na manlalaro,
"para sa 'yo..."
Salamat.
Patingin nga ng energy, Carson Shaw!
Ayos 'yan.
Siguro kapag nagsuot na ako, mas maayos ang kalalabasan.
Ginagawa ko naman kasi.
-Sige. Ayos. -Mabilis naman ako matuto.
Makukuha mo rin. Unang araw mo pa lang.
-Kita tayo. Alis na ako. -Sige.
Maaayos ko rin 'yan.
Ayos 'yan.
Ayos, ayos.
Huy, ano'ng pangalan mo? Wag mo kaming pagmukhaing masama.
Hindi ko 'yan trabaho, 'te.
Sige na, Joey.
Ayos lang 'yon.
Sandali lang.
Huy.
Sino'ng nagturo sa 'yong bumato?
Tinuruan ko ang sarili ko.
Ako rin.
Patingin ng curve mo.
Sige.
Huy, Carson Shaw. Ipakita mo sa akin ang kaya mo.
May bagong lalaki na si Carson? Ang bilis no'n.
May pinagawa lang ako sa kanya at wala ka ro'n. Hindi ko siya lalaki.
Ipapakita ko yata sa 'yo ang forkball ko.
Pero huwag mong ipagsasabi.
Binibiro lang kita, hindi na kailangan niyan.
Sige, ganito lang. Madali lang naman.
Kailangan mo lang pumantay, papasok do'n sa tahi,
kung saan ka pipirma pagdating ng panahon.
At gaya ng fastball...
D'yan ka lang, Shaw.
-Sige. -Ayan, Shaw.
Ang galing mo, Shaw.
-Naiintindihan mo ba? -Oo.
-Sige, ikaw naman. -Sige. Salamat.
Sige lang.
Sino 'yong babaeng 'yon? Parang nanay ko 'yon.
-Ang yaman mo naman! -Ayaw ko sa kanya.
Kilala ko kung sino 'yon.
Huy, Shaw.
"Makakatagal ba ang kababaihan sa Rockford Peaches?"
Ano'ng klaseng sulatin ito?
Diyos ko! Basahin mo kasi, Vivienne.
-Parang siya ang nanay ko. -Oo nga.
"Una, pumupunta ang mga babae sa pabrika para magtrabaho,
"ngayon, humahawak sila ng baseball bats na armas nila para
"tingnan kung sino ang mas malakas."
-'Yon ang sabi rito. -Grabe naman iyon.
Tapusin n'yo na lang kasi 'yan.
Hindi nga tayo makabenta para may manood,
parang kargador 'yong mga babae.
Wala pa ngang unang laro, 'di ba? Grabe.
Oo nga, bago pa maglaro. Para na silang kargador.
Huwag mo ulitin ang mga sinasabi ko. Para kang kapatid ko. Nakakainis.
Kaya nga ako narito. Alam kong gusto ng mga lalaki, ako ang nagpasikat no'n.
Kapag naayos natin ito, kakagatin ito ng madla.
Magaling, maraming salamat. Di na kami makapaghintay pumunta ka dito.
Magaling, walang anuman.
Paumanhin po.
Hi...
Paumahin po.
Hindi kita nakita riyan.
Naghahanap ako ng trabaho. Gusto ko pong kumuha ng application.
Wala kaming applications.
Baka 'di mo po nakita 'yong nasa gilid n'yo?
Ay, oo nga.
Pero alam mo, wala kaming panulat. Pasensiya na.
Meron ako!
Meron akong panulat kanina. Wala na ngayon.
Ayos lang. May sarili akong panulat.
Hindi na kami tumatanggap. Hindi 'yon tungkol sa panulat.
Bakit nandito sila ngayon?
-Mga boluntaryo na mananahi. -Kakain sila rito.
Nag-isponsor ang pabrika ng pakain sa mga babaeng mananahi.
Sabi sa Roosevelt Order na kapag trabaho para sa giyera, kailangan n'yo ako.
-Sige. Hahayaan na kita ngayon. -Ako rin dito.
Importante ang trabaho ng mga babae rito, at hindi mo yata kakayanin.
-Salamat sa malasakit. -Paalam.
-Salamat na lang. -Salamat.
Salamat.
Hindi mo pa rin ba ako papansinin o tapos na 'yon?
Nakauwi ka ba kagabi?
Seryoso ako sa laro ngayon. Lubayan mo nga ako.
-Alam nating ayaw mong mag-isa. -Gusto kong mapag-isa.
Hinga lang. Hingang malalim. 'Tong laro ang lakas natin.
Dito natin papalakasin ang apoy.
Nakikita kitang nag-iisip.
Naalala ko 'yong sinabi ng kaibigan kong si Babe,
"Galing dapat sa puso ang paghampas, Dove, hindi sa ulo."
Babe... Si Babe Ruth?
Tama ka.
Grabe naman para sa taong naglaro sa majors ng tatlong taon, 'no?
'Di kinaya ng braso niya.
Dapat makinig ka na lang sa kanya.
Siguro nga. O baka gusto mong ako na lang ang humampas sa bola.
Kung kaya mo.
Siguro, kung titigilan mo akong kausapin.
Ano ba, Shaw? Kailangan natin ng harang sa likod.
Tatawagin kitang flypaper.
Sige na, itigil na natin ito.
Tara na rito, ibigay n'yo rito. Tara.
Ang husay ninyo, Peaches. Palakpakan ninyo ang sarili 'nyo.
Maraming nangyayari sa mundo. Pero narito tayo para pasayahin ang madla
at bigyan sila ng baseball.
8 o 10 pulgadang pagpapakita ng binti...
At iba pang bagay na nagsasabi ng "America."
Pasensya na, Mr. D, tapos na ba talaga tayo?
May laro tayo bukas.
Akala ko, magdamag tayo rito.
Mga binibini, may gagawin tayo bukas.
Kailangang nakababa na kayo ng 8:00 ng umaga.
-Kailangan pa ba ako ro'n? -Hindi na.
Salamat. Makinig kayo, alam kong kinakabahan kayo.
Importante ang mga pangyayari bukas. Gusto ko ng mga ipinakita n'yo ngayon.
Tandaan ninyo, pag pakiramdam n'yo, di pa kayo handa, ibig sabihin, handa na kayo.
Hindi ko naintindihan.
Kita tayo bukas.
Ano?
Sige. Iyon nga.
Paalam.
Carson! 'Yong telepono.
Alam kong nakakainis na ikaw pa gagawa ng pie.
Hindi mo sinabing may kapatid ka.
Akin na nga. Wag mo silang kausapin.
Diyos ko, Meg! Marami akong sasabihin sa 'yo.
Gaya ng pag-alis para sa baseball sa Illinois?
Nakita ka ng Williamsons sa istasyon.
Sabi ni Emily, labas pa ang bra mo ang pinagpapawisan ka.
Oo, pero hindi naman sadya 'yon. Sumabit lang ako sa fence.
Alam mo bang nakakahiya 'yon para kay Papa na pinagtsismisan ka rito?
Ano'ng sinasabi nila?
Kailangan pa niyang sabihing kaya wala kang anak.
Hindi naman kailangang magkaanak agad matapos ikasal gaya mo.
Matapos ang pitong taon, lahat mayro'n na.
Sana nandito si Mama, Carson, hindi 'yong problema pa kita.
Hindi ako problema.
Tatapusin ko pa ang gagawin ko. Kaya binuksan ko ang sulat sa bahay mo.
Sumulat si Charlie. Hindi pa raw siya makakauwi.
Sinabi niya ba kung bakit? May iba pa bang sinabi 'yong sulat?
Puwede bang umalis ka muna?
Sige. Ito.
Kailangan mo yata 'tong basahin. Magugustuhan mo 'yan.
Carson, alam mo? Sumulat ka sa asawa mo. Maliban na lang... Kung iiwan mo siya?
Ano? Hindi. May sinabi ba si Greta sa 'yo?
Sumulat ako kay Charlie. Alam niya kung nasaan ako.
Nasa loob ako ng Baker Field, Meg. Dati ko pa sinasabi ito.
Dati ko pa gusto ito.
Hindi ba puwedeng maging masaya ka na lang?
Parang pinaglalaruan ka na lang talaga.
Bahala ka, may iba pa akong gagawin.
Papadalhan kita ng diyaryo, para alam mo ang buhay ko rito.
Makikita n'yo ako ro'n.
Sana makuha na natin 'yong suweldo bago 'yon.
Ano'ng sinasabi mo? Sa tingin mo ba 'di ito tatagal?
Hindi kasi makatotohanan 'to, 'di ba?
Hindi. Sa tingin ko, totoo lahat ito.
Sige. Pero hindi na ako aasa, probinsiyana.
Alam ko. Huwag makampante, mamamatay rin naman.
Kailangang magpasintabi pag kamatayan ang pinag-uusapan.
-'Yon ang batas... -Oo nga.
Sana may pumunta sa laro natin.
Sa tingin ko, may pupunta sa laro natin.
Si Dove Porter ang nagsasanay sa atin. Ayos lahat ito.
May nakakita na ba sa sinasabi ng diyaryo ngayon?
-Kahit sino? -Hindi.
-Dapat n'yong makita muna. -Oo.
"Makakatagal ba ang kababaihan sa Rockford Peaches?"
Huy, 'di naman gano'n kalaki braso ko.
-Iniinis mo ba ako? -Hindi ko alam ang sinasabi mo.
Walang sinabi tungkol sa mga kakayahan natin.
Sa tingin nila, katawa-tawa tayo.
-Akala ko, sineseryoso tayo. -Ang Peaches. Tayo.
Carson? Carson?
Huy. Ayos ka lang?
Nag-aalala lang ako, paano kung di maging maayos?
O 'di ako mapasali? Ayaw ko umuwi ng ganito.
-Ako rin. -Pero may asawa ka.
Ako, wala. Upuan lang meron.
May maganda akong upuan, pero sa mga magulang ko talaga 'yon.
Hindi rin akin.
Hindi ko na alam.
Pakiramdam ko, kailangan ako rito, alam mo 'yon?
Hindi ko pa yata nararamdaman 'yan.
Totoo kaya? 'Yong sinabi nila sa diyaryo?
Alam mo kung ano 'yong totoo?
Ibibigay natin ang lahat bukas sa laro.
Tingnan mo ito.
Ang galing mo.
Mana lang sa nanay.
-Hindi pa. Umupo ka riyan. -Ito na naman.
Alam mo, di ko talaga gustong magtrabaho sa salon no'n.
Muntik pang hindi mangyari ito.
Binigyan lang nila ako ng loan kasi panlalaki ang pangalan ko.
Hanggang ngayon, akala siguro ng Rockford Bank and Trust
na lalaki ang may-ari ng pinakamagandang salon, na si Toni Chapman.
Hindi mo 'yan sinabi sa 'kin no'n.
-Sabihin ko ba sa kanila? -'Wag na.
Baba na kayo, mga binibini. Ayan, sige. Sundan n'yo ako sa sala.
Ako na riyan, Mrs. Shaw. Salamat.
Sa sala muna kayo, mga binibini.
Dalawang linya.
Baka patay na tayo at nasa langit na, kasi ang ganda ng bahay natin.
Hindi pa kayo patay, Bb. McCready.
Mga binibini, ipinapakilala ko sa inyo, si Vivienne Hughes,
ng Vivienne Hughes Cosmetics. Ang pinakamayamang babae sa East Coast.
Aayusan ba nila kami?
Sobrang yaman niya.
E di kaibiganin natin siya.
May laro tayo. Kailangan nating umayos.
Mag binibini, aayusan natin kayo para maganda kayo sa paningin ng madla.
Para maging katulad n'yo ang mga binibini sa likod ko.
Georgia, tigilan mo na ang pagpunta rito na ganyan ang buhok mo.
Kailangan mo lang tapusin.
Kanan ang kamay na ginagamit ko, at 'di ko na kaya 'yong kabila.
-Pagbayarin mo siya nang buo. -Totoo.
-Kakaiba talaga kayo. -Magandang umaga.
-Magandang umaga! -Nakabalik ka na pala.
Mrs. Turner. Ang tagal nating di nagkita. Kumusta ka?
-Ito, abala at nabiyayaan. -Mabuti naman.
Hello, anak.
-Dito muna kayo! -Okay.
Upo lang kayo, 'no?
-Salamat. -Sige.
Ang aga niya masyado. Ikaw munang bahala, pero ako ang mag-aayos sa kanya.
Kailangang masaya sila.
Sige.
-Sandali lang po, pupuntahan po kita. -Salamat.
Huy, Lynn,
ayan yata 'yong suot mo sa palengke kahapon?
Ano? Suot mo ulit 'yan?
Hindi na ako nagulat.
Magsisinungaling sana ako
na wala akong mga bestida gaya ng mga Chapman,
pero hindi na, kasi ang daming nangyari kagabi.
Mabuti naman. Ang tagal na rin simula no'ng huli, 'no?
Parang mga 35 na taon na.
Naalala mo no'ng pumunta tayo sa moonshine farm kasama si Bertie?
'Yong gabing iyon!
Bakit mo isasali ang kapatid ko?
-Magandang umaga. -Wala ka na bang alam na iba?
Grabe, sino'ng namatay?
Huy, Clance. Ano'ng plano?
Sa buhok ko sana, iniisip ko, ganito...
Alam mo na.
Maganda ito sa 'yo.
Oo, magagawa natin 'yan.
Bakit ba masyadong mahalaga ito? Nasa kasal tayo no'n, maayos naman.
-Sa kasal kayo pinapakilala. -Totoo!
At ang house warming ay sa kalahatan naman.
Hindi mo alam ang ibig sabihin ng pagkakaroon ng sariling bahay.
Amen.
Clance, ano 'yong naririnig ko tungkol sa crab boil?
Oo nga.
Sabi ng pamilya niya, kapag 'di maganda ang crab boil, babalik sila sa Louisiana.
'Di na nga ako nakakatikim ng alimango. Ang sosyal n'yo naman
Max, 'wag mo kakalimutan 'yong alimango, at papunta naman kay Hank
para sa phonograph at 'yong bestida ko.
Parang ang daming dadalhin.
Lalo na kung gusto mong protektahan 'yong Lena Horne na ayos.
Kailangan mong ingatan.
Puwede mong gamitin ang trak ng ama mo.
Nakita mo kung paano ako manipulahin?
'Wag ka titingin, 'wag!
Huli ka na. Pasensiya na.
Tinuro mo kasi, hindi ko sana makikita! At wala na akong pakialam.
May bago na akong team. Kailangan ko lang makakuha ng trabaho.
Ayos lang. Makukuha ko rin ang tsansa ko.
Paano mo sasabihin kay Toni na may iba kang trabaho? Baka hindi...
Sasabihin ko sa kanya. Wala akong pakialam.
-Kunin na natin 'yong alimango. -Tara na.
-Huy, Frank. -Huy!
Gusto ko ng alimango.
-Hindi pa ako nakakakita ng alimango. -Isang alimango lang.
Matutuwa siya nito. Gusto niya talaga ang seafood.
Ganito ba ang itsura nito?
Hipon? Hipon ito.
Alam kong 'yan ang alimango, pero 'yan lang ang natira.
Alam mo ba kung gaano kaimportante ang gabing ito?
Alimango ang kailangan ko ngayon.
Ano'ng klaseng tindero ka? 'Di mo ba inayos 'yan?
-'Yon ang trabaho mo. -Nandito si Mr. Beaumont kanina.
Nasa kanya yata 'yon.
Ano ngayon? Kailangan ko siyang hanapin?
Puwede kong ibigay 'yong address.
Pero alam mo? Siya 'yong nakasumbrero ro'n.
Bakit di mo sinabi agad?
-Sandali lang. -Dadalhin natin 'to?
-Dadalhin natin ito. -Iwanan n'yo na.
Maraming laman 'yan at...
Nasa akin ang address. Tara na kay Mr. Beaumont.
Kung tama, isa lang ang pipiliin natin, phonograph o bestida, 'no?
Sino namang may kailangan ng musika, di ba? Kumanta na lang tayo.
Babawiin ko na, 'yong phonograph na!
Sandali.
Nakita mo ba 'yong alimango?
Huy!
Ipapahiya mo ba ako rito? Kailangan ko ba silang tawagin?
Pinahiya mo ako no'ng sinabi mo sa kanilang nobya mo ako.
Hindi ko naman alam na mali 'yon.
Hindi naman.
Tumatanggap kayo? Sabi ni Coach Vance, dapat may trabaho bago makapasok.
Maxine, kahit di mo ako ipinahiya sa harap nila no'n,
'di talaga kita matutulungan.
Hindi sila tumatanggap ng negrang babae.
Hindi lang nila sinasabi dahil sa Roosevelt Order.
Paano kung gawin mong Max Chapman, at hindi Maxine?
Paano pag nagpakita ka na? Trabaho ko'ng nakasalalay.
Magpanggap ka na 'di mo alam. Sige na, Gary. Konti lang naman.
Akala ko, nariyan ka parati.
Parati akong narito para sa 'yo.
Kailangan ko na yatang tumigil.
Max! Aalis na lang ako.
Kita tayo mamayang gabi, at mag-uusap pa tayo. Ayos?
Ayos 'yon!
-Bubuksan ko na 'yong kotse! Iiwanan kita! -Ito na. Sandali!
Clance, 'di mo kaya buhatin lahat 'yan!
Ito ang limang hugis ng mukha.
Isa lang ang kaaya-aya.
Titingnan lang natin 'yong natirang apat ngayon.
Ayan, masyadong Semitic.
Masyadong misteryoso.
May pangil siya rito, kiskisin n'yo na lang.
Ang ganda ng kilay, pati ng buhok, ang ganda ng kulay.
Kamay na galing sa bukid?
-Pati 'yong mukha. -'Di pa ako nakakaratin do'n.
Mula ngayon, buong buhay n'yo, nasa labas 'man kayo o loob,
dapat kaaya-aya ito sa American values, naapbrobahan ng board at tiyuhin ko.
Kalokohan!
Hindi ko naisip na gagawin natin 'to.
Kailangan yata nating maka-home run,
at kumaway sa kanila habang may hawak na tinapay sa kabila.
-Huwag na lang, mare! -Ginagawa tayong katawa-tawa rito.
O inaayos namin kayo, 'no?
Kung gusto n'yong makarating ro'n, ito ang kailangan n'yong gawin.
At kapag naro'n na kayo, kayo na ang bahala.
Ano'ng gusto mo?
Autonomy.
Gumawa ako ng kumpanya ko, nalibot ko na ang mundo.
Kinasal ako sa mas bata sa akin.
Masaya siya, at malaya ako.
Dumulas ka papunta ro'n,
kailangang lumulutang ka papunta sa asawa o magiging asawa mo.
Balang-araw.
-Hindi ka pa kasal? -Hindi pa.
Alam kong naro'n siya. Pero gusto ko munang maka-home run.
Aalis na ako.
Nakakabaliw na 'to. Mukha na ba akong American?
Sandali lang, kailangan mong maglagay ng kolorete.
Tigilan mo, Shaw.
Ikaw ang tumigil. 'Wag mo sabihin sa 'kin gagawin ko.
At, yuko.
Ms. Dannelly, salamat. Makakaalis ka na.
-Kaya kong gawin ang pinapagawa mo. -Hindi mo kaya.
Iniintay ka na ng tren, matapos mo mag-impake.
Bakit nila ginagawa ito?
Para 'di tayo magmukhang bakla. Alam mo 'yon?
Kaya nila ginagawa 'to.
Baka 'di ka lang apektado, Mrs. Shaw.
Oo. Ms. McCready, salamat. Masaya kaming narito ka.
-Hindi... -Tinutulungan kami ni Jess kanina
kaya wala siyang kolorete ngayon.
Edi lagyan n'yo na siya ngayon.
At, yuko.
Kakatok lang tayo ro'n, at pagpalitin ang alimango.
Iwan na lang natin 'yong hipon sa kotse.
Sige na.
Tama ka. Tama. Tama.
Hi. Nandiyan ba si Mrs. Beau?
Sige.
May malaking puso si Tiya Bee, malinis ang konsensiya niya.
Tinulungan niya pa ako no'n magbisikleta.
Nalaman ko, 'di rin pala siya marunong.
Ang ginawa niya...
-Kailangan na natin umalis. -'Di pwede, 'yong alimango ko.
-Alam mong ayaw ko sa patay. -Oo na, sandali lang!
Pasensiya na. Alam mo ba kung maghahanda sila mamaya ng alimango?
Hindi para sa 'kin, para sana sa kanya. Alam mo na kung paano niya gusto...
-Kailangan ko nang umalis. -Hindi!
Huminahon ka, ayos ba? Huwag ka gumalaw, hahanapin ko ang kusina.
Pasensiya na, naghahanap ako ng tisyu.
Napansin kong maldita siya minsan,
pero anak talaga siya ng Diyos.
Buwisit! Alimango, alimango, alimango.
Hindi! Hindi!
Hindi!
Gusto ko na ulit siya makita. Alam ko.
Buwisit, Ms. Beaumont.
Diyos ko, kailangan pa rin natin ng alimango.
Kailangan nating pumunta sa Schwartz.
Ano? Hindi! Nanay ko nga, di pumupunta ro'n.
Alam mong doble ang babayaran natin. Pumunta na tayo kila Patty,
-kunin natin 'yong bestida... -Kukuha ako ng alimango.
-Para lang sa kanya, kukuha ako. -Sigurado ka?
Sige.
Pinapayagan tayo ng batas dito.
Paalala mo sa kanila, 'no? Hindi yata nila alam.
Alimango! Paumahin po.
Sir! Tao po, sir!
Hi!
Tao po, sir!
Sir.
Sir, puwede bang... Sige.
Hindi na importante. Hindi na. Hindi na importante, ayos na.
Hindi na talaga importante.
Buti na lang nariyan si Toni para sa 'yo.
Hindi mo alam kung gaano 'to kahirap lalo na't mag-isa ka.
Ayaw ko lang ipahiya ang sarili ko, o siya ngayong gabi.
Pero tingnan mo. Wala akong alimango,
walang kuwenta 'yong alimango sa mga sulat ko no'n, kalokohan,
mukhang nagyayabang ako, iisipin nila, "Tingnan mo..."
-Babalik ako. -Ano?
-San ka... Max! -Babalik ako.
Max!
Ayos 'yong diner na 'yon. Gutom na ako.
Paano malalamang pantay ang balikat?
Pantay naman siguro. Narito ka pa.
Kailangan kong umayos para maka-pitch ako nang maayos.
May kailangan akong sundin na kakainin. Pupunta muna ako sa palengke.
Pero 'di pa ako napag-iisa kahit no'n pa.
Gusto mo bang sumama?
Sige. Tara. Sa ballpark na tayo magkita.
Sir...
Sir?
Alam kong naririnig mo ako. Hindi ako aalis.
Sariwang tuna ang may protina? Talaga ba?
Binibiro mo ba ako?
'Wag mong sabihin na kumakain ka ng delata.
Papatayin ka ng Botulism.
-Hi sa inyo. -Hi.
Kalahating kilo ng pinakasariwang tuna? Oo. At dito na sa ration card ko.
Hi. Nag-usap tayo no'ng nakaraan, di ko alam kung naalala mo.
Gusto ko lang linawin 'yong mga nakita mo no'n.
Wala akong sasabihin. Wala akong pakialam.
Sige. Sige.
Binibini?
May maitutulong ba ako?
Nauna ako rito.
-'Di ba? -Oo, nauna siya rito.
Ano'ng kailangan mo?
Meron ako rito para kay Ms. Lena Horne?
Diyos ko! Hindi nga? Diyos ko!
Ingat.
Narito kayo sa unang laro ng All-American Girls Professional Baseball League.
Humanda kayo para sa South Bend Blue Sox at sa Rockford Peaches.
-Nangyayari ito. -Oo.
Hindi kayo imbitado sa saluhan na 'to.
Tiningnan lang namin kung walang kuwenta ang saluhan.
-Tigilan mo nga, Cecil. -Big C nga.
Big C mo mukha mo! Umalis na nga kayo rito.
Ano 'yan? Superman ko ba 'yan? Sabing 'wag n'yo kinukuha!
-Superman ko 'yan! -Hindi.
Sabi kong akin 'yan, dahil nilagyan n'yo ng palaman 'yong Wonder Woman ko.
-Ewan ko sa 'yo. -Buwisit.
Diyos ko. Pagbati.
Hi. Salamat. Ayos 'yan. D'yan na lang, may alimango na.
Guy! Narito na kami!
Sige, nandito na ako, mahal.
Huy, 'wag kayo aalis.
Dadalhin ko na 'yong alimango.
Kumusta ka?
Mahal. Inaalala ko kung nasaan ka na. Ayos ka lang?
Hindi... Kasi wala akong bestida, at ang gulo ko, sobrang gulo na.
Hindi ako puwedeng humarap sa mga tao nang ganito, kailangan kong magbihis...
-Bagalan mo... -Ayos lang.
Huy, Ako na rito.
Puwedeng ilagay mo sa kalan ang alimango at bantayan mo? Salamat.
Sige, nasaan na ba?
Alam kong maganda ka na, pero mas maganda ka...
dito.
Tingnan mo. Si Lena Horne ba 'yon?
Grabe, tingnan mo ang bilis no'n!
Ang mauunang pitcher, si Lupe Garcia, ay mula pa sa Spain.
Tingnan n'yo, mga kababayan. Kung kasingbilis ng galit niya ang bola.
Mas madali ang Spain kaysa Mexico.
Si Shirley naman ngayon. Siya ang hahampas,
at mahilig din siya tumugtog ng flute at magluto.
Strike!
Safe!
Tatlong strike, alis ka na.
'Yan ang manok ko!
Sige lang. Kaya mo 'yan.
Sige!
Sige! Kaya mo 'yan!
McCready!
-Ayan! -Gano'n 'yon, Gill.
Hustle up! Hustle in!
'Yan ang magandang laro. Lakasan mo ang hampas, Gill.
Sige po, sir.
-Ipagdasal mo ako. -Galingan mo.
Salamat.
Kaya mo 'yan, bird.
Sige lang.
Mauuna na si Greta Gill at may galit sa mata niya!
Mga ginoo, single siya!
-Ang ganda niya. -Oo.
Sino'ng may gusto ng numero niya? Ako, gusto ko.
Lakasan mo.
May utang ako sa 'yo, Viv.
Marami ka nang utang. Magbayad ka na.
Gagana nga 'to.
Strike!
Huy, ano'ng sukat ng bra mo?
Gusto kong malaman ang numero mo!
Mas maganda ka kaysa sa sinasabi ng diyaryo.
Heto na.
Kaya mo 'yan.
Huy, kung gusto mo ng date, alugin mo pa 'yan.
Strike!
Kaya mo 'yan. Sige lang!
Sige lang, ganda. Dito ka sa bola ko tumingin.
Tatlong strike, alis ka na!
-Seryoso ba siya? -Bayag niya?
Ayos lang 'yan. Tara rito, papakalmahin kita. Halikan kita.
Ito na ang ikatlong baseman, Jo De Luca.
Halika na. Kaya mo ito, Joey.
Mahinhin man siya, pero kaya ka niyang hampasin.
Jo De Luca?
Sige, Joey!
De Luca.
Strike!
Kung magbabawas ka lang ng timbang, may titingnan sana kami.
Siguro kung matututo kang manahimik...
Ms. Gill. Wag.
Foul ball kay De Luca. Bilang ngayon, O at dalawa.
Tatlong strike! Alis ka na!
Iiyak yata siya!
Tara na rito. Ngiti ka na!
Puwede mo nang itigil 'yan at dito ka na sa hit ako. Pakakalmahin kita.
Ginusto niya 'yan, tingnan mo.
Hindi natin puwedeng hayaan silang ganito.
Patayuin n'yo siya, at tirahin sa tuhod.
Kustomer n'yo sila,
Hindi na puwedeng may mawala pa kay Mr. Baker.
Parang awa n'yo na, ngiti lang.
Huy, kung ayaw n'yo ng isda,
wag n'yong suwayin ang sinasabi, 'no?
Alam mo? Ako na ang bahala.
Puwede tayong mag-usap?
Diyos ko!
Huy, Momma.
Hi, ang ganda mo.
Salamat.
-At salamat, Papa. -Siyempre naman, anak.
Huy, Ellie!
-Tingnan mo! -Tayo ang gumawa no'n.
Tama ka, mahal.
Guy.
Ang sarap nitong luto na 'to, ang tagal ko nang di nakatikim.
Tikman n'yo na.
Ayos!
Coach!
Ayos ka lang?
Oo.
Sabi ni Ms. Toni, masarap. Kaya masarap talaga.
Edi naka-home run ako.
Ito na para sa Rockford Peaches, na natalo hanggang sa huli.
Mula kay Lupe Garcia.
Sa susunod na lang ulit para sa Peaches.
Nagmukha tayong tanga.
Bigyan n'yo kami ng dalawang linggo.
Isang laro lang 'yon. Gagaling kami.
-Ito ay pro ball-- -Ang pangit.
-Aayos din 'yan. -Ang pangit.
-Paumanhin po. -Hi.
May sulat kami mula sa board.
Masyado kang agresibo ro'n.
Lambutan mo pa nang konti.
Sige.
Ayos.
Jo, umuwi ka na. Kita tayo ro'n.
-Ayos ka lang? -Oo.
Kailangan pa natin ng laban. Kailangan ka nila.
Hindi ako mahikero.
Hindi na mahalaga 'yon.
Casey, ikaw ang nagsasanay.
Oo na. Sasang-ayon naman ako...
Kailangan kong kunin ang mapa, ayos ba?
Hindi sirain ang reputasyon ko.
Ano'ng reputasyon?
Kung gusto mong bumalik sa pagbebenta ng boat insurance, sige!
Pasensiya na, Nathan.
Kailangan mo pang iklian ang mga palda.
Wala silang apoy sa kanila.
Mr. Porter.
Tama ka.
'Di ba?
Mas madali kung bibiruin mo lang, di ba?
Inaalala lang kita.
Pasensya na kanina.
Gusto mo bang sumayaw?
Sige.
Napag-isipan mo na ba 'yong trabaho?
Basta 'wag ka sususko!
Pangako, ako ang sasalo ng lahat.
Malaking utang na loob ko 'to sa 'yo, Gary.
Sige. Ilalagay ko na ang pangalan mo.
"Max."
'Di lang 'yon ang rason kung bakit nagsasayaw tayo, 'di ba?
Hindi lang 'yon.
-Huy. -Huy.
Huy...
Naiwan ko yata ang kolorete ko ro'n...
Greta.
Ayos lang.
Hinayaan ko kasi sila.
Ayos lang naman na gustuhin mo. Siguro.
Pakiramdam ko kasi,
kapag hinayaan ko ang sarili ko, gugulo lang ang lahat.
Oo.
Alam ko ang ibig mong sabihin.
Kailangan ko nang maging totoo ito.
Sino ang nagsabing hindi?
Alam mo naman.
Hindi tatagal ang league, suwerte pa nga tayo.
-Hindi ka pa nga nag-aayos. -Ganito.
Sasabihin nila kung hanggang kailan tayo,
at ano ang susuotin, at ano ang itsura ng kilay,
at sasabihin nila kung puwede o hindi
sagutin 'yong mga siraulo na 'yon. Pero...
Hindi nila puwedeng sabihing di ito totoo.
Tayo 'yon.
Oo.
Gusto ko 'to.
-Talaga? -Oo.
Kaya ko ring gawin ito.
Gusto ko, pagkatapos ng trabaho mo gawin.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: EMN
Mapanlikhang Superbisor: Reyselle Aura Ruth Revita