Sa pagpasok ng tag-init at paglusob ng Allied sa Roma,
mula sa iba't ibang sulok ng America, nagpapaalam na sila sa kanilang pamilya
at sumama kay Uncle Sam para ipaglaban ang kalayaan nila.
At habang wala ang mga binata, magsasaya ang mga kababaihan.
Ito na ang Rockford Peaches.
Habang lumalaban ang mga ginoo, lumalaban din sila para maka-homerun
at patuloy silang umaakit ng atensiyon ng madla.
Panalo na agad sila sa ngiting ibinibigay nila.
Grabe, nakakasilaw ang ngitiang 'yon.
Kumakain yata sila ng Baker choco bars.
At sa ilalim ng gabay ni Dove Porter na tinuturuan sila kung paano nga ba maglaro,
tiyak na handa na ang Peaches para tumira ng kalapati.
At siyempre, mayumi pa rin sila.
Itong mga binibini na 'to ay mga ilaw pa rin ng tahanan,
at naglalaan sila lagi ng oras para sa mga totoong nais nilang gawin.
At halina't pumunta na sa ballpark
at saksihan ang kagandahan ng Peaches.
Ang baker choco candy bars ay walang katunayang
mapapaputi ang ngipin mo.
Huy, huy.
-Hi. -Hi.
Ang ganda mo. May kikitain ka?
Ako... Pupunta lang ako sa aklatan.
Kung gusto mong suma ma.
Kahit sino sa inyo. Kayong dalawa. O kahit isa lang. Tayong lahat siguro.
Inaayos namin ang kuko namin.
Sige. Maiwan ko na kayo.
Pupunta lang ako sa tindahan at titingnan ko kung may
alak sila na lalasingin ako hanggang di na ako magising.
Biro lang.
-May gusto ka ba, sigarilyo o ano? -Wala.
Sige, paalam.
Sige. Ayos, ayos, ayos. Sige lang!
Tanggal na siya!
May nahawakan yata akong gagamba.
May nakakaalam ba ng lugar na ito?
May iba yatang nagdadala ng lalaki rito.
Hindi tayo puwede sa lugar na alam ng marami.
Sige.
Puwede tayong maghanap ng iba.
Papunta na ang mga binibini ng Rockford sa pang-anim na panalo nila.
Mukhang hawak ni Dove Porter ang Peaches ngayon.
Alam mo ba ang ibig sabihin nito? Wala na tayo sa panghuli.
Hindi na tayo kulelat!
Hindi pa ako nakakita ng taong tuwang-tuwa na pangatlo sila.
Ano 'yon?
Baka ano lang 'yon... Ibong nasa puno kanina.
Kailangan na nating umalis.
Buwisit!
Hindi na rin puwede sa gubat ngayon?
Huy.
No'ng una, nais mo lang maging magkaibigan at ngayon, di mo na ako malubayan?
Ano'ng problema?
Wala naman. Ano lang...
Hindi ko alam. Gusto ko lang makahanap tayo ng lugar...
Siguro...
alam mo na...
Sige. Pumasok ka muna.
Bakit?
Gusto ko lang tingnan ka.
Hindi ako makapaniwalang totoo 'to.
Alam ko. Ako rin.
Ano'ng gagawin mo riyan?
Bibili siguro ako ng bagong mitt.
Huwag, baseball na naman.
Di pa ako nakakahawak ng ganito kalaking pera.
Akala ko nga, mas mabigat.
Hindi ba't binibigyan ka naman ni Ms. Toni?
Oo, pero akin 'to.
Diyos ko! 25 dolyar kada linggo!
Mas malaki pa sa kinikita ko kay Mrs. Berry.
Baka wala kaming bahay ngayon kung walang lagay na nakukuha si Guy.
Alam mo ba, marami nang umaalis sa pabrika.
Parati nilang tinatanong kung may kakilala ako.
Hindi na. Hindi papayag si Guy.
Alam ko na kung saan mo magagamit ang perang 'yan.
Ano kaya ang pakiramdam ng magsuot ng ganyan sa labas?
Hindi na, ayos na ako.
Alam ko na kung saan gagamitin ang pera ko.
Ano?
Max. Ano?
May dala akong itlog.
-Magandang umaga, Papa. -Magandang umaga, anak.
Sabihin mo sa anak mong ipagluluto ko lang 'yong nagbabayad.
Para sa renta.
At iba pang gastusin.
At may itlog pa.
Itago mo 'yong pera mo.
Kailangan mo 'yan pag natapos na ang giyera
at papaalisin na nila kayo para sa mga babalik na binata.
Mabuti na lang, kasi nasa Negro leagues na ako no'n.
At mas malaki ang kita ro'n.
-Ano? Ano? -Kasalanan mo 'to.
Nakaupo lang ako rito.
Oo, ayaw ko na kayong pagitnaan d'yan.
Pero kung gusto mo talagang bayaran ang upa...
-May pagkain ka ba? -Talaga? Ganyan ang gagawin mo...
Wala naman yata. Kaya akin na 'to.
Huy, Guy.
Tama na, wag mo nang tingnan 'yan. Ibaba mo 'yan, sasakit lang ang ulo mo.
Ito lang ang meron.
Hindi 'yan totoo. Ito, tingnan mo.
Ito... Ay, buhawi pala 'yan...
Ito, merong mga riot. Grabe.
Ito, kita mo? "Gumuhong minahan."
Ito na, Speed Jaxon. Gusto natin si Speed Jaxon.
Sundalo siya gaya mo.
Malakas at mabilis kumilos gaya mo, at napapatumba niya ang Nazis.
Hindi ako gaya ni Speed Jaxon.
Hindi siya natatakot.
Ganito, alam mong gusto ko pag nakahubo ka,
pero ano'ng dapat kong gawin para maibalik ka sa dati...
-Ayaw ko. -Sige.
Alam mo, iniisip kong
iwan si Mrs. Berry at magtrabaho na lang sa parika gaya ni Max...
Hindi, hindi.
Gagawa kami ng screw at mga parte ng eroplano...
Ayaw ko, mahal.
Sabi kong hindi.
Hindi ligtas.
Kakakuha lang natin ng bahay at ayaw kong mawala 'to.
Kailangan natin 'to. Okey?
Ngayon, magbihis ka kaya muna, 'no?
Kahit 'yong kabila lang?
Road trip na!
Pangatlo si Johnson. Parati kasing mataas ang tira niya.
Maliit na bagay.
Sinusulat n'yo ba ang nangyayari sa bawat laro?
Bawat pitch lang. Di kasi siya mapigilan.
Puwedeng patingin?
Dati ko pa 'to ginagawa kahit no'ng bata pa ako.
Ganito, 'yong sa cleanup, pangalan niya yata ay Simmons.
Parati siyang una sa pag-swing, kahit anong mangyari.
Puwede ba nating ipakita 'to kay Terri? Kailangan niya ng tulong.
Coach. Ayos na ang braso ko. Kaya ko nang mag-pitch.
Ayos 'yan. Di dahil pangit ang laro ni Terri. Ayos ang off-speed niya, pero...
Sige na naman, Dove.
Alam mo kung bakit pinag-uusapan pa rin nila 'yong kalapati?
Kasi di na ako naglaro matapos niyon.
Nasira ang braso ko. Ayaw kong mangyari 'yon sa 'yo.
Naiintindihan mo ako?
Ano'ng problema? Gusto ko lang siyang tulungan.
-Oo. -Patingin nga.
'Yong malaking squiggle ay curve at sinker 'yong maliit?
Oo, di ko alam kasi kung may makakaintindi kapag nakita nila 'to.
-Hindi, naiintindihan ko naman. -Sige.
Ibibigay namin sa 'yo ito, pero pangit ito. Pasensiya na.
Oo, tama. Magandang ideya 'yan.
Mga binibini, may payo si Mrs. Shaw
para sa ikabubuti ng pagsasama,
magpapalit tayo ng mga kasama sa kuwarto ngayon.
Lupe at Esti.
Grabe, kakaiba naman masyado.
-Shirley at Jo. -Ate!
Greta at Maybelle, Carson at Jess.
Muntikan nang suwertihin.
Dapat siguro, wag kang sumama kay Jo kasi...
May ginagamit siyang pabango minsan. Sumasakit ang ulo ko pag naamoy ko,
at alam ko namang sensitibo ka sa gano'ng bagay.
Baka 'yon ang ginagamit niya, 'no?
Mabuti siguro kung magpalit tayo.
-Oo. Tama. -Salamat.
Ayaw ko namang saktan si Jess.
Hala! Paano kung tanungin mo si Maybelle kung puwede siyang makipagpalit kay Jo?
Ay, hindi, hindi puwede 'yon.
Kasi magsasama si Greta at Jo,
at tingin ko, mas maganda kung magkakakilala tayo.
-Tama ka riyan. -Oo. Ano'ng gagawin natin?
Puwedeng si Jo ang kasama ni Jess, kayong dalawa ni Greta.
Diyos ko! Shirley! Hindi ko naisip 'yon.
-Hindi ko talaga naisip 'yan. -Mas madali kasi, kaya naisip ko 'yon.
-Ang talino mo! -Sige, kakausapin ko si Jo.
-Sige. -Gusto kong ligtas ka.
-Sige. Ako ang bahala sa 'yo. -Sige.
Bilisan n'yo, mga binibini!
Kunin n'yo na ang mga gamit n'yo at sumunod kayo sa 'kin.
At kung allergies ko at pakikisama ang pag-uusapan,
mas tama lang na si Carson ang kasama mo.
Kung ayos lang kay Sarge, e di ayos lang.
-Ang bait mo talaga. -Siyempre naman.
-Salamat! -Salamat.
Ayos.
Kakaiba 'tong hotel na ito.
Si Coach Porter lang ang nasa motel.
Pero nabigyan tayo ng kuwarto rito. Sige na, mga binibini!
Kung makikita lang ako ng nanay ko ngayon.
-Pagbati sa inyo. -Hello, Sister.
Habang narito kayo, maaari bang manatili kayong tahimik
maliban na lang kung magdadasal kayo.
Sumunod kayo sa 'kin.
Mga kapatid.
Patawarin Mo ako, Ama, sapagkat ako'y nagkasala pero sana, manalo kami.
-Amen. -Amen.
Bakit sobrang saya mo?
Hindi pa kasi ako nakakapasok ng kumbento.
Mahal ko ang Diyos.
Ako rin.
Ako rin. Ililibot kita.
Ang galing mo naman, Shaw. Ito...
Pasensiya na.
-Pasensiya na. Nasobrahan ba? -Hindi, pasensiya na.
Gusto ko 'yong kamay mo ro'n.
-Talaga? Sige. -Oo, sobra.
-Sige, bilis. -Sige.
-Hindi. Bakit ka tumigil?
Kasi hindi ka humihinga.
Hindi ko alam ang problema ko.
-Pasensiya na. -Ayos lang.
Iniisip mo si Charlie?
Hindi. Ano lang... Nasira ko na. Nasira ko na ulit.
Hindi naman.
May buong magdamag naman tayo, at bukas.
Oo. Tama.
Isa pa, nagugutom na ako.
Gutom na rin ako.
Puwede nating tingnan kung may meryenda sila.
Siguro naman.
Huy. Paano ka nakakuha niyan?
May kapatid akong lalaki, di ba?
Talaga? Ilan ang kapatid mong lalaki?
Marami.
Ate...
Bakit naman parati kang galit?
Kung di ako maglalaro, wala akong silbi...
Sa tingin mo ba, papaalisin nila ako? Tapos, ano'ng mangyayari?
Puwede ka naman ulit umuwi, di ba? At puwede kang bumalik kung gusto mo.
Ang isip-bata mo!
Grabe! Hindi bakla si Jo! Kasama ko siya sa kuwarto!
Sabi ni Mama, wag pagkatiwalaan ang babaeng mahilig sa tinapay.
Alam mo, parati niya ngang binabanggit si Katharine Hepburn nang nakapantalon.
Sabi ng Pari, kumakalat daw 'yon.
Ang alam mo, may gusto ka sa lalaki, at sa susunod, lobotomy na.
'Yon lang ang gamot.
'Yon pala, hindi naman pala magiging sikreto ang mga nangungumpisal.
-Dapat ngayon, gano'n na. -Tama, di ba?
Kaya hindi na makakabalik ng Massachusetts si Jo.
Sobrang ganda mo, alam mo ba 'yon?
-Oo nga. Tanggapin mo na. -Hindi.
Lalo na kapag kumakain ka ng sausage.
Salamat.
Naalala mo no'ng unang halik natin?
Bakit ka sumama ro'n sa lalaki?
Kapag nakikipagrelasyon ako sa kapwa ko babae,
sinisigurado kong nakikita ako ng lahat na may kasamang lalaki.
-Naiintindihan mo ba? -Oo.
Isa sa mga bagay na nagpoprotekta sa akin.
Nagawa mo na 'to...
nang maraming beses?
Ang iba rin ba sa kanila ay kasal?
Marami sa kanila.
Nakakatulong nga 'to sa pagsasama nila.
Mas lalong masaya ang nangyayari sa kanila ng asawa nila.
Pakiramdam ko lang kasi, pag lumampas ako
sa linyang 'yon, hindi na ako makakabalik.
Babalik ka pa rin.
Malapit nang mag-Setyembre at babalik ka na kay Charlie
at babalik na kami ni Jo sa California.
At sapat na may parang isang masayang
memorya tayo.
-Oo. -Tama.
Hindi ko lang alam ang gagawin.
Hindi na nga rin ginugupit ang kuko niya, at nasisiyahan siya pag ginagawa 'yon.
Talaga? Kadiri.
Oo. Ngayon ko lang din napagtanto.
Paano kung mag-double date tayo? Ikaw at si Guy. Ako at si Gary.
Sabihin mo sa kanyang kinakabahan ako, at naroon ka para gabayan ako.
Pasensiya na. Pero nasa punto na ba kayo ni Gary na handa nang makipag-double date?
Hindi ko alam na kailangan pa pala 'yon,
pero mabait siya at tanggap niya ako kaya... Tama lang.
Isa pa, hindi naman kailangang lumabas ni Guy sa bahay.
Kami ni Gary ang pupunta. Ako, magluluto.
Ayos lang. Masama na ngang ipapadala siya sa giyera.
Kaya na ni Guy magluto. Gusto niya 'yon. Nakakapagpagaan ng loob niya.
-Gaya na lang kapag gumuguhit ako. -Dumalaw pala si Lola.
Tingnan mo ito.
Nabasa mo na ang bagong Captain America?
Hindi pa. Mas makatotohanan si Speed Jaxon kaysa kay Captain America.
Totoong nakakabagot 'yon ang ibig mong sabihin siguro, gaya mo.
Nakakabagot ang mukha mo! Tara na.
-Nakakabagot daw tayo? -Tayo? Ikaw lang.
Oo na, pero ako, may trabaho. Ikaw ba?
Magtatrabaho na tayo. May date pa tayo.
Kaya mo 'to, Clance.
Talaga ba? Malaki naman ang braso ko.
Diyos ko! Cheryl! Salamat sa Diyos! Narito na si Cheryl!
Masaya akong makita ka.
Tanga talaga.
Tumawag dati sa bahay para tanungin kung ano'ng numero ko.
Kung kaya niya 'to, kaya ko rin.
Ang ingay! Dapat magtabi tayong dalawa.
Tingnan natin.
Akala ko ba, puro puti ang narito.
-Oo nga. -Chapman, 'no?
Po?
Ikaw ang bahala sa section mo. Ipakita mo sa kanila ang gagawin.
Ayaw kong may maputulan ng kamay.
-Sandali, si Jim Fowkes ang amo ko. -Hindi na. Umalis na siya at ako na rito.
Umalis na siya?
Umalis na siya.
Clance! Umalis na siya. Ito na 'yon. Tsansa ko na ito.
Napuputulan ba talaga ng kamay rito? Hindi kasi puwede 'yon.
Makinig ka. Umalis na si Jim Fowkes. Kailangan nila ng bagong starter.
-Max? -Oo.
Ito na 'yong gusto mo!
Sige. Hahanapin ko si coach. Ikaw muna sa akin.
Paano?
Huy. Ako si Clance. Kakasimula ko lang dito...
Ano'ng gagawin natin? Ano 'yon?
Narinig kong kulang ka na sa tao, Coach.
Kinuha ng Gunnite Factory si Fowkes. Nakakainis.
Alam mo naman na kung saan hahanap ng kapalit niya.
Huli na ako sa miting.
-Saan tayo pupunta? -Tigilan mo na, 'no?
Hindi puwede. Kapag nakita mo ang mag-pitch, maiintindihan mo.
Hangga't 'di mo tinatanggap, mangungulit lang ako.
Sa field. Sa opisina. At kahit sa bahay mo.
Pagbigyan mo na ako kaysa magpaliwanag ka sa asawa mo
-kung bakit ako nasa bakuran. -Oo na.
Pumunta ka sa Huwebes. Titingnan ko ang sinasabi mo.
Sige po, sir.
Mukhang suwerte ang Peaches, habang papasok si Greta Gill.
Ito ang unang laro na laban sa Rockford at Kenosha
-Sige, kaya mo 'yan. -Ito na ang pitch.
Nakuha agad ni Gill. Nasapol niya. At nawala na nga 'to.
Lumampas na ng plate si Maybelle at papunta na si Gill sa home.
-Ayos. -Salamat.
-Huy. -Huy.
Mahusay. Ipinagmamalaki kita.
Ano'ng meron sa kanya?
Sige lang, Shaw!
Nakatayo na si Shaw sa plate.
Sige lang.
Pinapunta ng catcher 'to sa kaliwang bahagi ng field.
Papalapit na siya.
At nakarating na nga siya ro'n.
Papasok na si De Luca at hinalikan pa ang kanyang braso.
Dove!
-Pasensiya na. -Seryoso ka ba?
-Niloloko mo yata ako. -Kumalma kayo.
-Ito na ang pitch. -Ano'ng nangyari?
Papunta na sa gitna ng field.
-At naro'n pa si Shaw. -Takbo! Takbo!
-Carson, dali! -Mukhang doble kay De Luca.
At tumakbo na si Shaw. Nasa pangatlo na, at...
Safe!
Narating niya ang home. Nataob ng Peaches ang Comets.
Ano'ng nangyari? Nasaan si Dove?
Sabi ni Beverly, maglaro na raw kahit wala siya.
Ano? Sige.
May aasikasuhin muna si Coach Porter.
-Nag-aaway sila. -Ano iyon?
Ano'ng sabi niya?
-Patay na siya. -Hindi siya patay. Nakita natin.
Wala na siya.
Dove?
Wala akong alam sa laro,
kaya mabuti kung may isang tatayo sa inyo.
Bilang coach? Hindi. May lalaki naman siguro.
'Yong lalaki sa scoreboard.
Hindi tayo susunod sa lalaki sa may scoreboard.
Si Greta na lang. Siya rin ang namumuno rito.
Oo. Tama ka riyan. At matangkad siya. Makikita mo siya kahit saan.
Sige. Ms. Gill, kailangan ka ng team mo.
Hindi.
-Hindi. -Kailangan si Shaw.
-Talaga? -Oo.
Siya ang tamang tao para riyan.
Hindi... Ano?
Sumasang-ayon ako. Kung puwede.
Alam niya lahat sa baseball, at meron siyang game cards.
-Tama. -Hindi ko alam...
Sige. Papalitan ko muna si Dove.
Di ko na alam, at nasa dugout pa ako.
-Hindi ko alam. -Hindi ko rin gusto. Hindi tama.
Hindi sumasang-ayon ang lahat.
Hindi, hindi, hindi. Sinasabi mo sa 'kin na gusto mo maging coach dito?
Ngayon sinasabi mo sa akin na magiging coach ka, ngayon?
Oo naman.
Mukhang natutuwa ang bata, at sumasang-ayon siya.
-Ako dapat ang mamuno. Salamat. -Sang-ayon ako kay Lupe.
Tumigil na nga kayong lahat.
Hindi ito demokrasya.
Mrs. Shaw. Ms. Garcia. Kayong dalawa ang mamumuno.
Ilang araw lang naman. Tatagal naman tayo.
Siguro nga.
-Sige. -Sige.
Natuwa akong kinalimutan mo ang batas mo.
-Alin do'n? -Na wag maging malapit sa labas.
Pinili mo ako.
Para naman sa team 'yon, di ba?
Paano ang gagawin n'yo ni Lupe...
Gusto kong may kumpiyansa ka, Shaw.
"Shaw" pa rin?
Ang Comets na pinamumunuan ni Barney Ironmouth,
laban sa Rockford Peaches, nang absentia na si Dove Porter,
at alam kong ramdam ng mga kasal na binibining 'to.
Susundin ba natin ang lineup?
Sa tingin ko, dapat panglima ka.
Mauuna si Jo. Malakas siya ngayon.
Salamat!
Ayos din naman si Carson.
Hindi, mas maganda ang ideya ko. Ayos pag si Jo.
Salamat, probinsiyana.
Ngayon, mga kababayan ko, batiin na natin silang lahat
na alam kong magugustuhan n'yong lahat. Night Baseball!
May nakikita kayo?
-Wala. -Hala.
Hindi 'to maganda sa 'kin.
Ayaw ko na.
Ako na.
-Nakuha mo na. -Nakuha ko.
Nasaan na?
Hindi nakuha ni De Luca.
-May nasa mata ko. -Oo na.
Nakatalikod si Gonzalez.
Safe!
Hindi maganda ang lagay ng Peaches sa unang gabi ng laro nila.
Mukhang may pag-asa ang Comets.
Dali na!
Kailangan yata, magpatingin ng mata ang Peaches.
-Grabe. Ano 'tong nakikita ko? -Wala akong makita.
-Ano'ng ginagawa n'yo? -Sinusubukan namin.
Akala ko, hindi na matatapos 'yon.
Hindi ko alam kung paano sila naglalaro.
Para silang mga paniki ro'n.
Oo, 'yong mga buwisit na 'yon.
Mga binibini... Mukha kayong mga lasing do'n.
Sana nga.
Alam mo, may napansin ako sa stats,
at nananalo ang Comets sa lahat ng laro nila kapag gabi.
Baka di na 'yun nagkataon lang.
Huwag kang mang-akusa kung wala kang patunay.
Ang bilis no'n para sa Kenosha.
Sige. Sige. Mag-isip ka. Ano'ng gagawin ni Dove ngayon?
Iiwan niya tayo.
Hindi nakakatulong. Talaga lang ba?
-Totoo naman. -Huy, parang may kakaiba.
Nangunguna na ang Comets habang durog na ang Peaches.
-Sige, Shirley. -Saan? Hindi ko makita?
-Ang dilim! -Nasaan?
Mukhang naliligaw na daga ang Peaches.
Sa kanan! Dali!
Kaninong kanan? Sa iyo o sa akin?
Sa 'yo! Sa kanan mo!
Sige lang! Papunta sa home.
Ayaw ko ng ganito.
Safe!
Lu, 'yong ilaw. Ano'ng nangyayari?
Sandali lang. Bawal ang sampung players sa field.
-Ako ang coach. Kaming dalawa. -Oo. Kami.
Oo, at nandadaya sila. Tinanggal nila 'yong ilaw.
Binibini, huwag kang nang-aakusa
sa beterano ng Battle of Dogger Bank.
Hinfi namin alam kung ano ang Dogger Bank,
pero alam naming pinapatay 'yong ilaw at di kami paniki.
Marty. Sabi ng Mayor, magtipid ng kuryente. Para sa giyera.
-Naglilingkod na tayo kung ganoon. -Kung para sa giyera...
Tama.
Tumawag ang Mayor para patayin ang isang ilaw para sa giyera?
-Magandang tanong 'yan. -Isa lang?
Sa mga giyera gaya ng Dogger Bank, malaking bagay na ito ro'n.
Sige. 'Yong asawa kong nasa giyera ngayon.
-Ngayon. -At kung narito siya, sasabihin niya...
-Ano'ng sasabihin? -Sasabihin niya...
marapat lang, para sa kalayaan,
na lumiwanag ito gaya ng ilaw na 'yon
kung bubuksan n'yo.
-Ano? -Hindi ko naintindihan.
Oo.
Pero sabi rin sa rulebook
na bawal palitan ang sinag ng ilaw kapag gabi ang laro at habang naglalaro.
Bubuksan n'yo 'yong ilaw,
o uulitin natin ang buong laro.
Oo nga.
Kailangan kong umuwi para sa Mister District Attorney.
Buksan n'yo na ang ilaw.
-Matagal pa bago 'to bumukas. -Salamat.
Grabe na 'to.
-Binasa mo ang rulebook? -Oo, may oras ako sa bench.
Nahuhuli pa rin tayo. Kailangan nating bumawi.
Oo.
Sige.
Kung marumi sila maglaro, tatapatan natin 'yon.
Grabe, Shaw.
Ewan ko.
Para sa panglimang inning. Tingnan natin kung tataobin ng Comets ang Peaches.
-Sa tingin mo, kailan niya... -Oo dapat...
Ang lakas na hampas mula kay Gonzalez at tumatakbo na ang Peaches.
Mula sa home, papunta na sa third base sa kaliwang bahagi ng field.
Papunta na si Gonzalez sa pangatlo, papalapit na sa home. Ito na ang bola.
-Pumasok na siya at ligtas na. -Safe!
Hindi na mapigilan ang Peaches.
Naisahan na nga ng Peaches ang Comets, at na una uli sila ng
walo sa pito.
Ayan na ang pitch. Nauna na ulit sila.
Patakbo na si Maybelle. Aabot ba siya?
Safe!
-Isa na naman para sa Peaches. -Ayos! Ayos!
Hindi masaya si Coach.
May napagkasunduan daw na bawal silang mang-agaw.
'Yon na nga ang problema, Deborah.
Wala na sila rito.
Magandang gabi sa iyo.
Ganito. Dalawang laro na ang lamang ng Comets sa atin,
tatlo ang sa Blue Sox.
Alam mo ang iniisip ko?
Kapag natalo natin ang Sox bukas, mananalo na tayo sa lahat.
E di kailangan natin silang talunin.
Gusto ko 'yan, Lu.
Puro mga kalokohan.
Huy, ayos lang ba kung maupo ako rito?
-Nagawa na natin. -Oo nga.
Salamat at naniwala ka sa akin.
Di ko alam kung may naniwala sa akin gaya ng ganito noon.
Masaya ako.
Papasok na si Monte Irvin at nasa gitna naman na si Chapman.
Hindi niya yata alam ang pinasok niya.
Ito na ang wind up.
-At ang pitch. -Ikaw ba ang magsisimula ng World War III?
Kailangan kong maghanda.
Maghanda? Para saan?
-Pinayagan ako ni Coach Vance sa Huwebes. -Hindi nga?
-Talaga? -Opo.
Hindi na yata kakayanin ng pader na ito ng fastball mo.
Sige ba.
Diyos ko, hinay-hinay lang.
Pasensiya na. Nakalimutan kong matanda ka na.
Ano sa tingin mo?
Kayang-kaya mo na.
Dali na. 'Yon lang?
Wala na yata akong maituturo pa sa 'yo maliban na lang kung paano magsaya.
Tara.
May naisip ka na bang palayaw?
Paano kung "Action Chapman"?
-Sige, isip ka pa. -Talaga?
-Oo. -Ano...
"Chargin' Chapman".
-Malapit ka na. -Lumabas ka na rito.
Hindi ka puwedeng magpakita na lang rito bigla.
Mama, ayos ka lang? Sino 'yon?
-Wala. -Tiya Bertie mo 'yon.
-Edgar. -Malalaman niya naman din.
-Sandali. Nandito si Tiya Bertie? -Nasa Flats siya ngayon.
Ano'ng nangyayari?
Bawal na magbato ng baseball sa ad ko.
Binayaran ko 'yan, tapos sisirain mo lang.
Akala ko, dadalhin niya ako sa magandang lugar. Natuwa talaga ako.
At 'tong lalaking 'to, dinala ako sa harapan ng bahay ng nanay niya.
Hindi nga? Talaga ba?
At binigyan niya ako ng menu
-at may nakasulat sa taas na "Guy's Café". -Guy's Café.
Muntikan na akong umalis, sabi ko, "Ang kuripot naman."
Pero natikman ko ang luto niya.
Diyos ko.
Tawa nang tawa si Mama no'ng umungol siya.
-Akala ko, may sira siya sa ulo. -Diyos ko!
Pasensiya na. Pero naramdaman ko talaga hanggang talampakan 'yong pagkain.
At simula noon, alam kong mahal na mahal ko na siya.
Ako rin, mahal.
Sige, magdasal na tayo.
Ama sa langit, salamat sa pamilya namin, mga kaibigan, at sa pagkain.
-Amen. -Amen!
Amen.
Huling beses ko na yata 'tong gagawin.
Tigilan mo nga.
Gagawa ka ulit ng ganito.
-Ang sarap nito. -Nagustuhan mo, 'no?
-Mahal mo na rin si Guy ngayon? -Bawal. Sa akin lang siya.
Sa 'yo lang.
-Diyos ko. -Huwag mo akong ipahiya.
-Ano'ng problema? -Pasensiya na. Minsan lang mangyari 'to.
Ngayon, bibigyan kita ng payo.
Hindi mo kailanman maiintindihan ang sinasabi nila,
at kailangan mong tanggapin na lang 'yon.
-Ayos lang. -Tingnan natin.
Tingnan mo, nauunawaan niya.
Hindi lang alam.
Kumusta naman sa pabrika?
-Ang saya. -Ayos lang.
Masaya ka?
Oo.
Gusto kong gumagawa ng mga bagay. Mga malalaking makina.
Gusto ko 'yong may ginagawa ako nang paulit-ulit hanggang sa gumaling ako.
Naiintindihan mo ba?
-Oo. -Gaya ng baseball?
Diyos ko. Hindi na nga babanggitin ni Max ang baseball ngayon.
-Bakit mo naman pinaalala? -Ano, kasi...
Mamaya pa sana 'tong balitang ito.
Susubukan kong maging pitcher bukas.
Siyempre naman.
Akala ko ba, ikaw na ang bagong pitcher, Gary?
Ano?
Buwisit.
-Max, hindi ko alam. -Pasensya na, Gary, mali ako.
-Nakalimutan ko. -Sinasabi ko lahat sa 'yo.
-Marami lang akong iniisip. -May kasunduan tayo.
Hindi.
Hindi, hindi. Sabi ni Coach, Huwebes.
Binigay niya sa akin kahapon.
-Ano'ng gusto mong gawin ko? -Pangarap ko 'to.
Parangap ko rin 'to.
Hindi.
Max. Max.
Maxine.
Ano'ng ibibigay mo na sa Germans ang coordinates ngayon?
Maxine. Dapat sinabi ko sa 'yo.
Bakit hindi mo ginawa?
Dahil alam kong magagalit ka.
Alam mong gusto ko 'to, gaya mo.
-Kung pinapansin mo ako. -Wag mong sabihin.
Mas magaling ako, at alam mo 'yan.
Kaya hindi mo sinabi sa 'kin agad. Aminin mo.
Hindi ikaw ang nasa team. Ako.
Sa men's baseball team.
Bakit, ito lang ba ang importante sa 'yo?
Kasi ito lang ang meron ako.
Talaga lang.
Akala ko pa naman, mahahalikan na kita ngayon.
Puwede tayong maging gaya nila.
Hinding-hindi tayo magiging gaya nila.
Ang salon na lang ang alalahanin mo.
-Ayaw niyang magtrabaho sa salon. -Di mahalaga ang gusto niya.
Hindi naman mangyayari 'yong sa baseball, 'no?
Ano? Magtiwala ka naman sa anak mo.
Hindi ako makapaniwala, Edgar. Naglalaro ka pa kasama niya sa labas.
May pangarap ka rin noon, mahal.
Bakit siya? Bakit ayaw mo siyang hayaan kahit konti?
Hindi pareho 'yon. Hindi 'yan ang pangarap niya.
Babalik 'to kay Bertie, 'no?
Ikaw lang ang bumabanggit sa kanya.
Hindi, naiisip mo siya lagi pag tinitingnan ang anak natin.
Tigilan mo na 'tong usapan na 'to.
Tingnan mo ako sa mata at sabihin mo sa aking di siya magiging invert?
Kaya mo ba? Hindi. Alam ko na ang mangyayari rito.
Naranasan ko na 'to sa kapatid ko at hindi ko hahayaan ang anak ko.
-Kailangan ko ng suporta, Edgar. -Paano kung invert nga siya?
Ano'ng gagawin mo?
Makinig kayo, makinig kayo.
Kung gusto n'yong lumakas gaya ni De Luca, halikan ninyo ang braso ni De Luca.
Tama. Tara na! Tara!
Bukas na ang braso ko para sa mga halik n'yo.
Sige.
Hindi ko alam kung paano sasabihin 'to, pero sasabihin ko na lang.
Bakla yata si Jo. Sa tingin ko lang.
-Ano, Shirley, kasi... -Shaw.
-Kailangan kita. -Sige.
-Sandali lang. -Sige.
Shirley. Bawal mo ipagsabi 'to sa iba, okey?
Bawal na may makaalam nito.
Aayusin nating dalawa 'to, okey?
Aayusin natin 'to.
-Sige, tayong dalawa. -Sige. Ayos.
-Aayusin natin 'to. -Sige.
Pero bakla nga siya. Sige.
-Sige. Aayusin natin 'to. -Sige. Ayos.
-Huy. -Ano'ng nangyari sa mukha mo?
-Wala. Ayos lang ako. -Sigurado ka?
-Ayos lang ako. -Iba ang itsura mo.
-Sige. Sige. May bago akong naisip? -Ano?
Mauuna si Terri.
-Sige. Ano... -Ano?
Malaking desisyon yata ito.
Kailangan yata, nandito si Dove. Hintayin nating bumalik.
Ganito. Kailangan siya kapag ako na ang magdedesisyon, gano'n ba?
Balik ba nariyan ka parati? Naayos na namin.
-Parang di naman, Striker. -Sige.
-Bakit siya ang tiebreaker? -Dumating siya bigla. Hindi ko alam.
Ayaw ko sanang sabihin 'to, pero walang pipili sa 'yo kung nariyan si Carson.
Sige.
Maglaro na tayo.
-Makinig ka. Sige. -Bakit gano'n?
Lupe, huminahon ka, okey?
Buwisit! Buwisit!
Nakatulong ba 'yon?
Oo.
Dinepensahan mo si Shaw?
Naalala ko no'ng ganyan ka kay Dana.
Nagseselos ka ba, Joey?
Hindi. Binabantayan lang kita.
E di tigilan mo.
Masaya ako. Wala akong ginagawang masama. Sumusunod din ako sa batas.
Oo na. Sumusunod ka nga, pero hindi ka naman maingat.
Ano ba?
Sir, sabi mo, pumunta ako rito ng Huwebes, nandito na ako.
Ano ba? Mabait lang ako no'n.
Pigilan mo ang asawa mo, Gary!
Maxine, umalis ka rito.
Hindi ko alam ang ginagawa mo, pero...
Ipupusta ko ang dalawang linggong sahod kong di nila matatamaan ang pitch ko.
Papaalisin mo ba siya o hindi?
Max. Huwag.
Bakit? Para sa 'yo?
Sige. Ipakita mo sa akin ang kaya mo.
Sige.
Huy...
Isa pa.
Bigyan mo pa siya ng isa.
Sige. Ayos lang. Kaya mo 'to.
Sa 'yo na lang 'to.
Sige. Ayon na 'yon. Tara na. Balik na.
Clance. Hindi ko nagawa. Hindi ko nagawa nang maayos.
Sa team, di ko alam ang nangyari.
Nag-ensayo ako at pumunta ako ro'n at handa na ako...
Max.
Pumunta ka talaga rito para pag-usapan ang baseball?
Huling gabi na ni Guy.
Diyos ko, Clance. Pasensiya na. Nakalimutan ko...
Hindi ko na... Pasensiya na...
Alam mo, akala ko no'ng nakita kita sa pinto, akala ko,
nandito ka para kumustahin ako.
Clance...
Hindi, ayos lang. Di ko lang kayang marinig ang baseball na 'yan ngayon.
Ano, Clance...
Sige na, mahal. Kumilos ka na. Ngayon na.
Tara na, tayo.
Sige.
Bakit ka ba natatakot?
Marami akong kinakatakutan.
Gaya ng?
Takot akong mawala ang salamin ko.
Puwede mong sabihin.
Mamatay.
Sige.
-At ang mawala ka. -Sige.
-Ayaw kong umalis, mahal. -Alam ko. Alam ko, mahal.
Hindi ko alam ang gagawin kung wala ka, mahal.
Huy.
Sige.
Tama ka. Hindi ka si Speed Jaxon.
Pero kakaiba ka. Alam mo 'yan... Alam mo 'yan...
Kapitan Victory.
At ikaw... Alam mo, takot siya kasi
walang mawawala kay Speed Jaxon,
pero si Kapitan Victory, may magandang bahay siyang
pinaghirapan niya.
May magndang asawa rin siyang mahal niya. At...
Alam mo? Siguro...
Papalakasin siya ng takot niya, at kung mas maraming mawawala,
mas lalakas pa siya...
Hanggang sa siya na ang pinakamalaks.
Matatalo niya ang masamang alien overlord na si Zitler.
At makakauwi na siya.
Zitler?
Oo.
-Parang Hitler. Pero letrang "Z". -Letrang "Z". Sige.
Uuwi siya.
Tingnan natin kung malalampasan 'to ng Peaches
at mapipigilan na ba ang Blue Sox.
Kumikilos ang Peaches kahit wala ang master strategist na si Dove Porter...
Nasaan si Dove?
-Buwisit. -...natatambakan na sila ng Blue Sox
ng tatlo habnag sila ay isa pa lang.
Pero nauna si speedster Esti,
tingnan natin kung mabago ng Peaches ito.
Huwag. Alam niya ang ginagawa niya.
Nag-steal si Gonzalez. Naibato na ang una.
At naunahan siya ng Blue Sox.
Heto na.
At binato na niya sa pangalawa. Dumulas na siya.
Ang pangit no'n.
Nakikita ang epekto sa Peaches.
-Hindi natin puwedeng gawin 'to ulit. -Ano'ng gusto mong gawin?
Hindi ko alam. Mas magaling sila sa atin.
Hindi magandang simula sa Rockford.
Nasa bench pa rin ang Spanish Striker, mukhang di maganda ang lagay ng Peaches.
Isa na namang base hit sa Blue Sox.
Nagpapahinga ang Peaches.
Pagod na ako.
Papasok ako.
-Masasaktan ka lang ulit. -Huwag kang magkunwari.
-Nag-aalala ako sa atin. -Huy, ano'ng nangyayari?
Huy, umalis ka nga.
-Ano'ng problema mo, Striker? -Tumigil ka na, Gill.
Seryoso ka ba?
Tumigil kayong lahat.
Lumalala na ang sitwasyon. Ano kaya ang pinag-uusapan nila?
Hindi ko ito ginusto, pero kailangan natin...
Di ko rin gustong maging sunod-sunurad ng tanga.
Nandito ako para maglaro.
Talaga? Wala ka namang ginawa kundi maging siraulo.
Talaga ba? Buwisit ka kasi.
Huy, wala akong ginagawa sa 'yo,
Hay, naku.
-Buwisit. -Huy, guys!
Huy! Ano ba!
Hindi 'yan...
Ayos 'yong suntok. Grabe.
Baka boxing gloves ang hawak talaga ng Peaches.
Ang sakit no'n.
Tigilan n'yo! Tigil! Tama na!
Titigil na ang Peaches.
Hindi n'yo lang sinisira ang reputasyon ninyo, pati na rin ng buong team.
Ikinahihiya kita, Lupe.
Ako? Hala... Paano si Shaw?
Pabalik naman na si Dove, babalik na ulit sa normal.
Tinanggap ni Dove ang pagiging coach sa Orioles.
Sandali, ano?
-Siyempre naman. -Wala na siya?
Pasensiya na, mga binibini.
Hangga't makahanap ng tamang kapalit si Mr. Baker...
Kaawaan tayo ng Diyos.
Akala ko, oras na para magseryoso tayo.
Ano'ng mangyayari na ngayon? Ano'ng gagawin natin?
-Sandali. -Ano?
-Sa ibang lugar tayo mag-usap, 'no? -Hindi.
Uuwi na tayo. Wala tayo sa kuwarto natin
at 'yong pusong nawalay ay lalagay.
Mas titibay.
Iyon din.
Huy.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Kailangan nating mag-usap.
Tungkol saan?
Gusto mong kalimutan ko ang nakita ko.
Sariwa pa sa isip ko.
May gusto akong ipagawa sa 'yo.
Oo. Sige. Ayos.
-Ano'ng gusto mong gawin ko? -Huwag dito.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Revita