CZARNOKSIĘŻNIK Z KRAINY OZ POWRACA NA ŻYCZENIE PUBLICZNOŚCI
Szczerze.
Widziałaś, jak intensywna była czerwień tych butów?
Nie podoba mi się ten kolor. Mam go wystarczająco w życiu.
-O czym ty, do diabła, mówisz? -Płakałaś?
Wzruszyłam się.
-Ty płaczko! -To one.
Hej, Brzoskwinie! Kochamy was!
Dzięki!
-Czy mogę prosić o autograf? -O mój Boże.
Chcesz mój?
Myślicie, że dostaniecie się do mistrzostw?
Myślimy? My to wiemy!
Przyjdziemy na mecz.
-Dziękujemy za wsparcie! -Jasne.
Jesteśmy sławne! Czy ktoś jeszcze chce autograf?
Dobra, koniec z tym. Kto ostatni w lodziarni, ten stawia.
Nie ja!
Shirl?
Myślisz, że mamy szansę w mistrzostwach?
Cztery mecze przegrane, zostało 12. Obliczę prawdopodobieństwo.
Nie trzeba.
Albo zrób to. Ale nie mów nikomu, co ci wyjdzie, zgoda?
-W porządku. -Świetnie.
-Panno Cowen? -Słucham.
-Jestem pani fanem! -Co?
-Dziękuję. -Nie ma za co.
Dziękuję.
Spacerek? Byłoby miło.
Jestem sławna.
Chciałam pójść do kina.
Pokażę wam swój nowy zamach.
Chciałam pójść do kina.
-Wszystko w porządku? -Esti?
Znów nosi pani spodnie, panno McCready.
Wie pani, że podlega to grzywnie.
No to śmiało.
Ja odbiorę. Proszę o potwierdzenie obecności wieczorem.
Wybrałam sukienkę.
Miałam wyglądać jak Judy Garland.
Przepraszam.
Zapomniałam ci powiedzieć. Przepraszam.
Powiedziałam, że przepraszam. Nie wiem, przepraszam!
Miałaś trzy miesiące i nie nauczyłaś się
ani słowa po angielsku! Mogłabyś to zrobić sama.
Czy jestem twoją tłumaczką?
Lupe, co robisz? Daj jej spokój.
Esti, daj spokój. Przepraszam. Wszystko w porządku?
Zaczekaj. Dzisiaj świetnie łapałaś, wiesz?
Wiem, że świetnie łapałam.
Dobrze się czuję na boisku.
Ale nie wiem, czemu nie zabrałyście mnie do kina!
Czy mogę coś powiedzieć?
Te dziewczyny grają doskonale...
Chyba nie mam wyboru.
Jest pani mężatką, pani Shaw.
Nie wypada się tak skradać po ciemku.
Jestem trenerką, prawda? Muszę wiedzieć, co się dzieje.
Więc?
Baker uważa, że Major Leagues zdecydują się na zamknięcie w przyszłym roku.
Chce, byśmy były przygotowane na przejęcie ich boisk.
To wspaniale! Czyli nie zamykamy się już z powodu harcerek?
Chyba udało ci się nas z tego wyciągnąć.
Dobrze.
Ale zaprasza paru z pozostałych właścicieli na nasze mistrzostwa,
chce mieć pewność, że poziom gry jest jak najwyższy.
Zamierza sprzedać nasze najlepsze zawodniczki
do dwóch zespołów, które według niego dostaną się do mistrzostw.
Nie. My będziemy w mistrzostwach.
Uważa, że Blue Sox i Comets mają to zagwarantowane.
Ale tak nie jest.
Poprosili mnie o rekomendację, kogo sprzedać.
-Beverly... -Postaram się to opóźnić.
-Myślałam, że nie obchodzi cię baseball. -Bo tak jest.
Wy mnie obchodzicie.
Obawiam się, że w tej sytuacji to nie pomoże.
Carson, nasze szanse wynoszą 1 do 18.
Musimy wygrać prawie wszystkie mecze.
Tak.
ICH WŁASNA LIGA
Nie mówiłaś, że umiesz grać w kręgle,
Nie umiem. To mój pierwszy raz.
Nie wierzę w to.
Nie wychodzę zbyt często. Mam treningi i pracę.
Ale miło jest czasem wyjść.
Do ludzi.
Witaj wśród ludzi, Maxie!
Jak tylko wracam do domu, zaczyna przeglądać moje kieszenie.
Ja pozwoliłem kobiecie zarządzać pieniędzmi. Dzięki temu mam spokój.
Nie wierzę, że pozwoliłaś mu wyjść w tym stroju.
A ja nie wierzę, że ty wychodzisz w stroju
dla małej dziewczynki do kościoła.
Chodziło mi o to, że...
-Czy to nie jest niebezpieczne? -Oczywiście.
Co mamy robić, ciągle siedzieć w domu?
Jaki jest sens życia bez odrobiny zabawy?
Mała dziewczynka z kościoła. Chwalmy Pana.
Nie jestem taka.
-Co mówisz o moich pieniądzach? -Że są twoje, kotku.
Racja. Panie Jay, jak się pan dziś miewa?
W porządku.
To dla twojej żony.
Dziękuję.
Niech pan podziękuje mnie.
Idę trafić strike.
A myślałam, że to moja mama jest burmistrz Black Rockford.
Wiesz, chodzi o garnitur.
Jeśli dobrze w nim wyglądasz, zdobywasz uznanie.
Ja wiem, jak to robić...
Cholera jasna! Czemu idzie mi dziś tak kiepsko?
Gdybym była facetem, miałabym fory.
Nikt nie naciskałby na mnie, żebym miała dzieci, męża i tak dalej...
Myślisz, że to takie proste?
Nie, ale mogłabym grać w baseball.
Cholera!
Wiecie co? Mam dość. Grajcie sami.
Poruczniku Zwy...
Poruczniku Zwycięstwo,
ty i twoje robotyczne ręce wskazujecie drogę
do podziemnej kryjówki Zitlera!
Dlaczego brzmi, jakby ssał lizaka?
Podziemna kryjówka!
Bardziej jak białas. Typu: „Ja się nie przejmuję. Kryjówka!”
MARYNARKA DOPUŚCI KOBIETY, ALE WEDŁUG PRAW JIMA CROWA
Musi być twarde „r”...
Znowu gadasz do siebie?
Jesteś, dzięki Bogu! Chyba wariuję, Max.
A co tam nowego słychać?
Myślałam, że już to wysłałaś do Guya.
Zrobię to. Chcę, żeby było dobre.
Wiesz, co jest dobre?
Odebrałam nasze wypłaty.
-Świetnie. -Bardzo dobrze.
Musisz zapłacić czynsz. Żebym ja mogła zapłacić swój.
Płacisz czynsz Bogu?
Bóg jest właścicielem wszystkich mieszkań.
On jest Panem, który stworzył ziemię. Poproszę „amen”.
Amen.
Gdzie się ostatnio podziewałaś wieczorami?
Byłam na mieście. Z innymi przyjaciółmi.
Dobre.
Poważnie, gdzie byłaś?
Chodzi o Gary'ego? Pogodziliście się?
Nie! Możesz się nim tak nie ekscytować?
Dobra.
Spędzałam czas
z moją ciocią Bertie.
W porządku.
Mam cię zabić? Zrobię to lepiej niż panna Toni.
I tak mnie zabije, jak zobaczy moje włosy.
W porządku.
Coś krótki ten list.
-Możesz zerknąć na swój czek? -O co chodzi?
Jest napisane: „Dziękujemy za wolontariat”. Co?
Nie zapłacili nam za nadgodziny.
Wychodzi na to, że byłyśmy wolontariuszkami na wojnie.
To nie był wolontariat.
Nie mogą tego zrobić. Nie mogą dyktować, ile zarabiamy.
Wiesz co? Nie szkodzi. To wszystko pomaga Guyowi.
Idę się przebrać.
Ale w końcu mu to wyślesz, prawda?
Tak. Kiedy dokończę.
Dobra.
Płacą ci, Poruczniku Zwycięstwo? Bo jeśli nie...
Wiesz co, Clance? To rysunek, przestań być dziwna.
Brzoskwinie w ataku, przegrywają trzema punktami.
Porażka wyeliminuje je z play-offów.
Ale z biegaczką w pierwszej i miotaczką blisko czwartej,
może mogą liczyć na cud w ostatniej fazie gry.
Odwróciła się i trafiła na prawe pole! To będzie uderzenie Garcii.
Ładnie, Lou!
Podoba się panu mecz?
Efekty pani pracy są imponujące.
Dziękuję.
Jess.
Wie pan, że kibice kochają nie tylko mistrzostwa, ale też walkę o to,
by się do nich dostać.
Beverly, no tak.
Ludzie kibicują słabszym.
Wydaje mi się, że nie wie pan, jak to jest być jednym z nich.
Ciągle jestem niedoceniany.
McCready trafia w piłkę.
Przyłapała Comets na przysypianiu.
Pokonuje rzut do pierwszej bazy.
Obie biegaczki są w ruchu.
Brzoskwinie ułatwiły zadanie łapaczce Grecie Gill.
Dobrze.
Niech pan da nam szansę, proszę nas nie rozdzielać.
Wygrałyśmy 7 z 10 meczów. Jesteśmy zespołem.
Szanse są znikome. Wraz z wujkiem staramy się
robić to, co jest najlepsze dla Ligi i dla jej przyszłości.
Wysoka piłka.
Dla Jenkins to będzie pikuś.
Wchodzi pod nią, ale wygląda na to, że Fletcher ją dogania.
To nie jej piłka, wypada na zapole.
Tak!
Wbiega dwójka. Nadchodzi McCready.
Zdobywa punkty! Brzoskwinie wygrywają!
Brzoskwinie wygrywają!
Dziewczyny chyba dogadują się z tym tam na górze.
A może pani Fortuna jest ich fanką.
Proszę nas nie skreślać i porozmawiać z wujem.
Jest pan jedyną osobą, której posłucha, ma pan dar przekonywania.
Przepraszam.
Widziałaś, jak upuściły piłkę. Szczęście nam sprzyja.
Od teraz niczego nie zmieniamy.
Butów, ubrań, tego, co jemy na śniadanie. Niczego.
Możemy zmienić zdanie?
-Nie zmieniaj. -Okej.
Nie wiem, dlaczego jestem ciągle głodna.
Carson trenuje nas sześć godzin dziennie.
Tak sobie myślę.
Może Lupe chce być sprzedana,
dlatego dogaduje się z Comets.
Zrobiłaby to? Drużyna zaczęła sobie radzić.
Chce dostać się do mistrzostw. Rozumiem to.
Każdy chce zwyciężać.
Oprócz ciebie.
Widzę, jak duży mamy potencjał, i chcę, byśmy wykorzystały go na czas.
Otóż to.
Powiedz im, co mówiła Bev. Niech wiedzą, o co toczy się gra.
Nie chcę, żeby świrowały. Mają myśleć o jutrzejszym meczu.
-Podejście po podejściu. Rozumiesz? -O matko.
Oby szczęście nam sprzyjało.
Nie wierzę w szczęście.
Dlaczego nie?
Nie wiem, czy to Bóg, czy Fortuna,
ale traktują nas niesprawiedliwie, więc poradzę sobie bez nich.
W co zatem wierzysz?
W zoologię.
I astrologię.
Wierzę w kostki lodu.
-To kontrowersyjne. -Wiem.
Nie mów nikomu.
Mogę tak?
-Myślałam sobie... -No?
Nie wiem, jak było z Daną.
Ale...
Może poszłybyśmy kiedyś na kolację?
Będziemy wyglądały jak dwie koleżanki, prawda?
Nie wyglądałoby to na nic innego.
Chciałabym.
Zostało nam tylko dziewięć meczów.
I to się skończy.
Chcę, żeby do tego czasu było to tak realne, jak tylko się da.
No to lepiej zastanów się, jak wejdziemy do mistrzostw.
Zostawię cię z tymi kartami.
-To fakty i badania... -Jesteś taka dziwna.
Już to omawiałyśmy.
Wiem, milion razy. Wiem, że masz mnie dość.
Ja mam dość siebie. Tak będzie lepiej dla wszystkich.
Zmieńcie mnie, nie zniosę tego dłużej.
Tu nie chodzi o panią.
-Ale rozważę to. -Dobrze.
Porozmawiamy jutro.
Kłopoty podatkowe?
Świadczymy usługi doradcze.
Moja przyjaciółka... właśnie tu weszła.
Co?
Jesteś przyjaciółką Dorotki?
Jak w tym filmie?
Czekaj. Znam cię, prawda?
Łapaczka?
Zapraszam.
Twoja przyjaciółka jest tam.
Jesteś tu z nią? To jest słabe.
Chcesz grać dla innej drużyny.
Dobra. Carson.
-Proszę, nie mów nikomu. -Proszę.
Powiem wszystkim, bo muszą wiedzieć, kim naprawdę jesteś.
Lupe, myślałam, że coś nas zaczyna łączyć.
Jest zajęta, nie wiedziałam.
Nie jestem taka, Shaw.
Hej, kotku... To znaczy, nie znam jej.
Ty też? Jestem wami strasznie rozczarowana.
Czekaj, co?
Dobra, co tu robisz?
Śledziłam cię.
Wiem, że chcesz przejść do Comets.
-Słyszałam, jak rozmawiałaś z Beverly. -Co?
Nie.
Carson, mówiłam jej, że chcę się zamienić na pokoje.
Nie chcę już być z Esti.
Dlatego spotykasz się z naszą przeciwniczką?
Z czego się śmiejesz?
Dobra. Czekaj.
Carson, rozejrzyj się.
Dobra.
Jest taka jak my.
To znaczy?
Nie.
Nasza wiejska dziewucha, z mężem na wojnie?
Nie jestem ze wsi.
-Skąd wiesz? -Wiem od tamtej nocy w barze.
Poza tym kiedyś zasnęłaś w moim pokoju z Gretą, amatorko.
Ty i Greta?
Pij.
O Boże. Ten wzrost...
Ten wzrost... Co kto robi?
Co to za miejsce?
Jestem taka szczęśliwa.
Ciocia Em była dla mnie taka dobra.
-Płaczesz? -Nie.
Rozumiem ją.
Chce tylko wrócić do domu.
Ale nie może.
Dorotka jest zła.
Ta suka nie próbuje wrócić do domu.
Dom nie wystarczał Dorotce.
Więc co robi? Najeżdża inny wszechświat,
następnie zrzuca dom na mieszkańców, a potem manipuluje
tymi biednymi ludźmi, żeby razem z nią wykonywali
za darmo zadania dla idiotów.
O mój Boże.
Nawet nie zdają sobie sprawy, że są wolontariuszami.
To jest pieprzona fabryka. Dorotka jest zła!
Cicho tam!
Jasne. To było głębokie, ale spoko, zajadaj popcorn.
-Powinnyśmy stąd iść. -Tak.
Wszyscy stąd idźcie.
Widziałaś, co zrobili z czarownicami?
Zielone. Były zielone.
Jesteśmy czarownicami!
Ta „czarownica” chciała tylko wymierzyć sprawiedliwość za śmierć siostry,
która została zamordowana przez kolonizatora-najeźdźcę.
Czy pominęłyśmy tę część?
Nie mam pojęcia, o czym mówimy.
O wszystkim! O wiedźmach, Dorotce, Rózi Nitowaczce,
-z jej pieprzoną pięścią przeciw światu. -Co?
Nawet o Speedzie Jaxsonie. A ja mówię własnemu mężowi, żeby walczył z Zitlerem?
-Czekaj, kim jest Zitler? -Dokładnie.
-Jestem częścią problemu. -Nie jesteś.
-Muszę zacząć od nowa. -Clance, co robisz?
Ale masz silne ręce!
Kto do nas puka o 21:00?
Dokończymy jeszcze tę rozmowę.
Musimy porozmawiać o wariatkowie i Szmaragdowym Grodzie.
-Afryce. Europie. -Drzwi.
Widziałaś to, prawda?
Kretyńskie...
-Hej. -Cześć.
-Czy jest tu Maxine? -Pewnie.
Maxine! Ładnie tu!
Przepraszam. Jestem Bert.
To jest Clance. Moja przyjaciółka.
Cześć.
Grupa przyjaciół przyjeżdża z Detroit,
wiele przeszli przez zamieszki.
Niech się trochę rozerwą. Zabierzemy ich gdzieś. Wszyscy chcą cię poznać.
-Dobra. -Zrobiłem coś dla ciebie.
-Proszę. -Dzięki.
Clance, zostawisz nas?
Tak. Chcesz, żebym...
Pewnie, i tak jestem zmęczona.
Pójdę do siebie.
-Miło cię poznać. -Do zobaczenia.
Nie możesz tego robić.
-Czego? -Nie możesz tu tak przychodzić.
-Dlaczego? -Wiesz dlaczego.
Możesz jeść moje jedzenie, spotykać się ze mną i moją żoną, ale ja mam
nie przychodzić do ciebie?
-Myślałem, że się rozumiemy. -Niestety nie.
Jestem inna.
W porządku.
To była twoja ciocia Bertie?
Czemu mi nie powiedziałaś?
Chciała tylko porozmawiać o mojej mamie.
Chyba chciała pożyczyć pieniądze czy coś.
Rozumiem, dlaczego Toni jej unika.
W porządku.
To nie twoja wina. Jasne?
To nie twoja wina, że twoja ciocia jest świrnięta.
Dlaczego mężczyźni się nie oświadczają, mamo?
Wydaje się, że już jest blisko Aż tu nagle odchodzi
To nie twoja wina, mamo...
-Maybelle? -Nie.
Maybelle! Chciałabym.
Dobra.
Miotaczka Blue Sox? Ta dziewczęca?
-I to jak! -Zdecydowanie.
Jest dziewczęca!
Ty też. Greta też. Nie każda z nas jest butch.
Co to znaczy?
O rany.
Założę się, że 35% ligi to osoby queer.
Tylko 35? Ta, jasne. Nawet pałkarz tu jest.
Hej, Martin.
Martin jest gejem.
Więc...
Obie sypiacie z kobietami, odkąd się tu znalazłyśmy?
Nie.
-Można tak powiedzieć. -Tak.
Tylko trochę.
-Z iloma? -W tym tygodniu?
-Wykładniczy wzrost o pięć. -Co?
Jak je znajdujecie?
Patrz.
O mój Boże.
-Veronica? Lubi gryźć. -Dobra.
-Tutaj.
-Bliźniaczki. -Hej.
Cześć.
Jesteśmy baseballistkami, Carson. Jesteśmy sławne. Wszyscy nas chcą.
Czy panie lubią piwo?
-Tak. -Kochamy piwo.
To wspaniale.
-Jesteś łapaczką, prawda? -Tak.
I jest mężatką. I jest zajęta.
-Tak. -O cholera.
Ja jestem wolna, jak piłka w locie.
Carson? Piwo.
Dobra.
-Skąd jesteście? -Z tej okolicy.
To fascynujące.
Witam.
Cześć. Pierwszy raz?
Tak.
Wylądowałaś już na Ziemi?
Zdecydowanie nie.
Vi, właścicielka, miło mi.
-Niesamowite miejsce. -Dziękuję.
Lubisz gin?
Nie wiem, czy miałam... Wiesz co? Tak.
Poddaj się!
Nie mogę uwierzyć, że każą wam grać w spódniczkach.
Szczerze mówiąc, nawet już o tym nie myślę.
Rozumiem. A jesteś trenerką.
Robisz coś, jako pierwsza w historii.
Tak, rzeczywiście.
Mam nadzieję, że nie idzie mi tragicznie.
Wcale nie. Wygrałyście ostatnie cztery mecze.
Staram się nie mówić o tym zbyt często.
Mam przyjaciela, który był linoskoczkiem.
Mówił, że cały sekret polega na niepatrzeniu w dół.
„Bo wtedy zdajesz sobie sprawę, co robisz”.
-Hej, kochanie. -Hej.
To moja piękna żona, Edie. Jest waszą wielką fanką.
To prawda.
Widziałyśmy się przed kinem.
-Powiedziałaś, że to twoja żona? -Tak.
Byłaś z mężczyzną, a ja założyłam, że to twój mąż.
To nie był mój mąż.
-To był nasz przyjaciel Danny. -Jest tam.
Jest zajęty.
-Jest żołnierzem? -Tu jest wielu żołnierzy.
Ja po prostu nie...
Jak to możliwe?
Chodzi mi o bar i wasze małżeństwo.
To jest dozwolone?
Nie jest.
Wiele przeszłyśmy. Sporo się przeprowadzałyśmy.
Ale jesteśmy tu od sześciu lat.
Jest nieźle. Mamy piękny dom.
Nie jest to rezydencja. Ale pracuję nad tym.
-Podoba mi się. -Tak?
Tak, bardzo.
Chciałabym coś większego. Żeby móc się chwalić.
Pobrałyśmy się tutaj. Nieoficjalnie.
Ale to był najlepszy dzień w moim życiu.
Jesteś taka słodka.
Brzmi jak marzenie.
Jak Oz.
Trochę tak.
Za Dorotkę!
Oz.
To było niesamowite. Ona tam była. I ona.
-Wszyscy są tacy jak my. -Tak.
Musisz ze mną pójść.
Nie możemy pójść do takiego baru tak blisko domu.
Ale sporo myślałam. Zabiorę cię na tę randkę.
W wyjątkowe miejsce, jak będziemy miały wolne.
Naprawdę? To by było w porządku?
-Tak myślę. -Dobra.
Dobrze.
Co to za zapach?
Przepraszam. To ja.
Nie zmieniałam skarpetek od tygodni.
-Ja nie zmieniałam bielizny od... -Nie mów tego!
Mówisz poważnie?
A ty zmieniałaś ubrania?
-Tak, Jess. -Ja też.
-Żartujesz sobie? -Co ty mówisz?
Brzoskwinie, zbiórka. Zaczynamy.
Nie wygłaszam dzisiaj przemówienia.
-Alleluja! -Dobra, więc...
Od dziś za każdym razem będzie to robił ktoś inny.
-Fajnie! -Czyja kolej?
-Kto zaczyna? -Losujemy?
Tylko nie mowa.
Maybelle.
Dawaj, Maybelle.
-Dobry wybór. -Dobra.
Nie chcę się chwalić,
ale przebywacie w towarzystwie sześciokrotnej zwyciężczyni
konkursu na Miss Zupy Kukurydzianej.
-Cholera. -Nie wierzę!
Brawa dla Maybelle.
Myślicie, że to ma znaczenie, że siostrzenica burmistrza podryguje,
młodsza od was,
w swoim ubranku w kratkę ze sztucznie utuczoną jałówką?
Przecież nie wie, jak prowadzić świnię.
Nie.
Myślicie, że to ma znaczenie?
-Nie! -Żadne prosiaczki się tu nie liczą!
Bo wciąż macie najlepsze cycki w każdej wiosce,
dlatego musicie tylko tam wyjść
i pozwolić im skosztować waszej zupy!
Piłka trafia do DeLuki, rzuca do Gill.
Kolejna wymiana zgranego duetu DeLuca i Gill.
Mówię wam, publika kocha Brzoskwinie!
Powtórzcie. Jesteśmy silne.
Jesteśmy silne.
Jesteśmy odważne na boisku.
Nie boimy się nieuchronności śmierci.
Shaw chwyta za kij. Jej Brzoskwinki szaleją!
Sama ma świetną passę. Dziewięć za jej ostatnie 20.
Zamach, piłka leci do zawodniczek na zapolu.
McCready na domowej, Brzoskwinie przejmą prowadzenie,
a Carson Shaw trafia do drugiej bazy.
BRZOSKWINIE ZALICZAJĄ 8 ZWYCIĘSTWO Z RZĘDU
Jesteście kijem dla mojej piłki. Ręką dla mojej rękawicy.
Poduszką w moim ochraniaczu.
Dobra, rozumiemy. Obrzydlistwo.
I oto dziewiąta runda.
Garcia otoczona biegaczkami, a Brzoskwinie
mają tylko punkt przewagi.
O matko.
CZY DZIĘKI SERII ZWYCIĘSTW ROCKFORD UWIERZY W BRZOSKWINIE?
Przyjechałam z bardzo daleka, żeby tu grać.
Choć mnie ignorujecie i czuję się przez was jak duch.
Wy, ja, jesteśmy Brzoskwiniami.
I wygramy ten mecz. Wygramy.
Dalej, kurwa! Tak!
Wszystkie całują.
Chodźcie. Tym razem to robicie.
Brzoskwinie!
Domowa!
Udało się! Jesteśmy nie do zatrzymania.
BRZOSKWINIE BLISKO PLAY-OFFÓW
O rany!
Pyszna. Odkryłam ją rok temu.
-Bardzo dobra. -O mój Boże, Carson Shaw.
Na koszt firmy.
Moje córki są waszymi fankami.
Trzymamy za was kciuki!
O mój Boże. Dziękujemy.
My?
-Hej, Carson. -Hej.
Wspaniały mecz.
-Kochają cię. Gapią się na ciebie. -Co? Mamy fanki.
Myślisz, że wrócisz w przyszłym sezonie?
To zależy, jak będzie z Joey na zachodzie.
Do tego czasu mogę być wielką gwiazdą filmową.
Jasne.
Nie weszłabym do takiego miejsca.
Absolutnie... to znaczy, wiesz, wchodzisz...
-Zostałabym napadnięta. -Przeze mnie.
Nie miałabym nic przeciwko.
A ty?
Jeśli liga będzie działać i ty tu będziesz,
na pewno wrócę.
Dołeczek.
A co z Charliem? Pozwoli ci na to?
-Tym razem mi nie pozwolił. -To prawda.
Ale myślę, że chce dla mnie jak najlepiej.
Mam taką nadzieję.
Myślicie o dzieciach?
Od dawna go nie ma.
Nie jestem pewna,
czy chcę mieć dzieci.
-Wiem, że to... nie wiem. -W porządku.
Ja bardzo chciałabym je mieć.
Ale nigdy nie chciałam mężczyzny na stałe.
Więc mówimy o zupełnie innym świecie.
Wiesz?
Tak.
Jeszcze dwa mecze. Tylko tyle.
I przechodzimy do play-offów.
Dostaniemy też trochę więcej czasu.
Co powiesz na to:
jeśli wygramy, idziesz ze mną do baru.
Dobra.
Pójdę z tobą do baru.
-Ty to powiedziałaś. Na głos... -Wiem.
Nad tym...
-niesamowitym... -Najświętszym z posiłków.
trójkątnym czymś.
To wiele znaczy.
DOROTKA DAŁA MI DODATKOWĄ ZMIANĘ. WRÓCĘ PÓŹNO
McCready okrąża trzecią. Biegnie do domowej.
Jest bezpieczna.
Szczęście nadal po stronie Brzoskwiń, które po dramatycznej końcówce
zdobywają dwa punkty w dziewiątej rundzie, odbierając zwycięstwo Racine Belles.
Jesteś sama. Liczyłam. 15 zawodniczek, opiekunka,
-bez trenerki. Jesteś trenerką, tak? -Tak.
Nie sądziłam, że jeszcze cię zobaczę.
Ja też. Nawet nie wiem, co tu robię.
-Chcesz porzucać? -Nie.
Nie przyszłam tu rozmawiać o baseballu. Nawet ostatnio nie rzucałam.
Chcesz usiąść?
O mój Boże, twoje włosy. Wyglądają rewelacyjnie. Pasują ci.
Dzięki.
Też mi się podobają. Dlaczego jesteś tu sama?
Zamyśliłam się.
Jutro ważny mecz i muszę ustalić skład.
O czym chciałaś rozmawiać?
Gdzie masz pierścionek?
Nie chcę, żeby się zgubił
tu, w mieście i...
Kiedy ostatnio rozmawiałyśmy,
chciałam cię zapytać,
jak ci było z nią?
Ma na imię Greta.
Dobra, więc z nim, z Charliem.
Jest dobrze, wiesz? To jak ciepły chleb.
-Jak tost? -Nie jak tost.
Bardziej jak ciepły chleb z masłem. Po prostu miło, wiesz?
Ale z nią to...
Jadłaś kiedyś pizzę?
Tak.
Właśnie ją jadłam.
Mówisz o prawdziwej pizzy?
Użyłam tego jako metafory...
Tak, rozumiem.
Próbowałam obu.
Ale pizza...
Kiedy miałam 17 lat,
poznałam kobietę.
Byłaś w niej zakochana?
Nie. Bardziej chodziło o ciało.
Ale chyba nie czułam do niej niczego szczególnego.
Chciała narzucać mi swój sposób bycia.
-Jaki? -Bardziej twardy.
Próbowałam, bo to jej się podobało.
Wszyscy chcą mi narzucać jakiś sposób bycia.
Poszłam do baru, wszystkie dziewczyny tam były bardziej twarde, jakby męskie.
Ale były też ich zupełne przeciwieństwa.
Pomyślałam,
że nie wiem, którą wersją jestem.
Nie wiem, gdzie przynależę.
-Chyba potrzebujemy nowego słowa. -Tak!
-Czegoś pomiędzy. -Tak, to może być nawet pizza.
Lepiej trzymajmy się z dala od jedzenia.
Niby dlaczego?
Więc...
Dlaczego nie rzucasz?
Myślę...
Myślę, że tak mocno się tego trzymałam,
że już nie potrafię na siebie patrzeć.
Czuję, że sama się zawiązuję w jakieś supły.
Nie wiem, jak się wyplątać.
Nie ma znaczenia, czy gram czy nie,
bo po prostu...
Żadna wersja mnie nie pasuje do ogólnych kategorii.
Przykro mi, Max.
Mogłybyśmy przez chwilę
po prostu posiedzieć
w milczeniu?
Pewnie.
Nareszcie.
Przed nami ostatni mecz sezonu, sprawa jest prosta.
Kto wygra, jedzie na mistrzostwa.
Czy dobra passa Brzoskwiń się utrzyma?
Cholerka.
-Zapomniałam o Tommym. -Co?
-Nie! -Kim jest Tommy?
Żołnierzem, który dał mi zdjęcie
tuż przed pierwszym meczem.
Potem zabrał mnie na kolację do miłej knajpki.
Nie pocałowałam go, bo miał szary ząb,
ale to miły gość. Włożyłam jego zdjęcie do stanika,
dlatego tak dobrze uderzałam. Nie wiem, co się stało,
pewnie wypadło i teraz jest w szufladzie na skarpetki!
To katastrofa.
-Co robi w tej szufladzie? -Nie wiem, Jo.
Zamknijcie się!
Na litość boską.
Shaw.
Dobra. Zbiórka.
Tym razem Greta wygłosi przemówienie.
Tak, opowiedz o szczęściu.
Dobra.
W porządku.
Dobra, owocki.
Niestety, ale nie wygrywamy dzięki skarpetkom
i majtkom.
Czy dzięki Tommy'emu, który, szczerze mówiąc,
nie zasługuje na to, by być w twoim staniku.
-Ale teraz może umrzeć. -To jest jego problem.
Dziewczyny, kilka tygodni temu
Baker i Marshall myśleli, że jest po nas.
Część z nas chcieli sprzedać,
nie sądzili, że w ogóle mamy szanse.
To nie jest najlepszy sposób...
To moja przemowa, Shaw.
Dobra.
Słuchajcie.
Zrobiłyśmy to, co wszyscy uważali za niemożliwe.
Byłyśmy tak dobre, że nie mogli nas rozdzielić.
To już osiągnęłyśmy.
Dziś to bułka z masłem.
Bo wiecie co? Nie wierzę w szczęście.
Wierzę w nas.
Amen! Tak!
-Zgadza się. -Tak!
Dobra. Do roboty.
Czas. Dobra.
Brzoskwinie mają trudny początek,
muszą pomówić już przed pierwszym rzutem.
Nie martw się tym.
Lu, co się dzieje?
Jak myślisz, jak będzie dziś w barze?
Kiedy wygramy?
Na pewno fajnie.
Po to mnie wezwałaś? Ludzie myślą, że coś jest nie tak.
Niech tak myślą. Ponabijajmy się z nich.
Dobra.
Zapomniałam. Spierdalaj stąd.
Szybciej, Shaw. Dalej.
Co za laska...
Oto De Luca Bazooka, ulubienica publiczności.
WASZE ATUTY TO SUPER NARZUTY
I rzut.
Poszło jej jak po maśle!
Uwaga, panie Hitler, ta piłka zmierza do Berlina!
Brzoskwinie znów zaliczają wszystkie bazy.
-Czy to się naprawdę dzieje? -Nie wiem.
Strike!
Tak!
Nie mam pewności, ale czuję...
Nie mów tego.
Wygrywamy. Dlaczego miałybyśmy przestać?
Idzie bardzo dobrze.
Dalej, Lupe.
Brzoskwiniom brakuje jednego outu do play-offów.
Zobaczmy, czy Garcia powstrzyma przeciwniczki.
Już nam się udało!
Joey, musisz iść z nami.
-Obiecałam, że jeśli wygramy... -Brzoskwinie!
Mówiłam, żeby olać zasady, ale to jest głupie.
-Wcale nie. -Ty jesteś głupia.
To nie jest głupie.
Widziałyście gdzieś Esti?
-Nie. Czy jest jakiś problem? -Pewnie świętuje.
Albo pisze do rodziny. Często to robi.
Nie mogę jej znaleźć.
Słucha ze mną Mister District Attorney.
Zawsze.
Na pewno się pojawi. Te dzieciaki...
Zrobiłyśmy to.
Udało się!
-Dobranoc. -Pa.
Jest w porządku.
Jeśli Jess rezygnuje, to ja też.
Nie rezygnuje. Joey, potrzebuję swojej skrzydłowej.
-Weź te stopy. -A ty weź się!
No chodź, Joey.
Joey.
-Dobra. Czyli idziemy. -Idziemy.
Idziemy.
Czekajcie.
Jess i ja dołączymy później.
Bliźniaczki czekają.
-Bliźniaczki? -Powiedz, że zaraz będę.
-Niech się grzeją. -Bliźniaczki.
Kurwa.
Jej rzeczy i walizka zniknęły.
Może pakuje się do domu.
Znalazłam to w koszu. Pisała do mamy. Co napisała?
„Moje przyjaciółki Jess i Lupe są dla mnie bardzo miłe.
„Uczą mnie języka.
„Opiekują się mną, dzięki czemu nie tęsknię za domem”.
Dobra. Poszukajmy jej.
Hej.
Czemu się skradasz?
Przepraszam. Jestem koleżanką Gracie i Berta.
Wejdź do środka, zanim ludzie zaczną coś podejrzewać.
W porządku.
Impreza jest tutaj, a nie tam.
Podejdź tu i powiedz nam coś.
Która z nas jest piękniejsza?
Przepraszam, szukam kogoś.
Maxine. Dokąd idziesz?
Już wychodzisz?
Nie, tu jest gorąco, a ja mam długie rękawy.
Ciągle gdzieś biegniesz. Wiem, że nie włożyłaś tego bez powodu.
Spójrz na to. Widzisz to wszystko? Widzisz ten kapelusz?
Dziś się zabawisz. Zabawisz się na całego.
Poznasz rodzinę.
Chodź, załatwimy ci komunię. Lester, Earl, Willem.
Jo DeLuca? Z trzeciej bazy?
Tak.
-Jak masz na imię? -Flo. To skrót od Floryda.
Byłam raz na Florydzie.
Prawie zjadły mnie tam trzy różne gatunki gadów.
Opowiesz mi, pokonując mnie w rzutkach?
Tak.
To jest Willa.
Poznała mnie z Bertem na koncercie Gladys Bentley.
Tak.
Pamiętam, jak zobaczyłam Gladys na scenie w smokingu,
zawodzącą tym pięknym głosem.
I sama nie wiem...
Poczułam, jakby Bóg mówił do mnie: „Jesteś kochana”.
Hej, Max. Mogę cię prosić na chwilę?
Często przejeżdżają tędy pociągi?
Ciągle.
Budzą nas co noc, ale warto. Dla prywatności.
Wiesz...
Zraniłaś mnie. Moją dumę.
Nadal próbuję to wszystko rozgryźć.
Ale to nie jest wymówka. Przepraszam.
Masz na sobie spodnie, które uszyłem. I kamizelkę. Gdzie jest reszta?
Przez długi czas czułam, że muszę być jak moja mama.
I część mnie taka jest.
Ale duża część mnie taka nie jest.
A teraz nie mogę z nią rozmawiać.
Nie chcę przez to znowu przechodzić z tobą. Dziękuję.
Bardzo to doceniam.
Ale...
Chcę być ubrana w ten sposób.
-To twoja dziewczyna? -Nie. Nie znam jej.
Nigdy jej nie poznałam.
Zbieraj się. No dalej.
Dobra.
Było świetnie. Naprawdę świetnie.
-To mój ulubiony mecz. -Był dobry.
Zatańczysz?
Tak.
-Miłego. -Dzięki.
Cześć.
-Jestem Max. -Wiem.
Akurat pytałam, jak masz na imię, kiedy zaczęłaś się gapić.
-Musisz ze mną zatańczyć przed wyjściem. -Czyżby?
Przykro mi. Takie są zasady.
Zasady?
No to miejmy to za sobą.
Jesteś najpiękniejszą osobą, jaką widziałam w życiu.
-Jak masz na imię? -Możesz mnie nazywać S.
-Ale ty znasz moje imię. -No to jestem do przodu.
Co by było, gdybym pojechała z tobą do Kalifornii?
Wiele by się wydarzyło.
-O cholera. Policja. -Spadamy.
-Wszyscy wypad! -Chodź.
-Joey, chodźmy. -Bird, tędy.
Chodźmy!
Jo!
Joey!
Chodźmy tędy.
Ale gdzie jest Jo?
Stuknij piętami trzy razy.
Zostaw mnie!
I pomyśl sobie,
że nie ma jak w domu.
Edie.
Nie ma jak w domu.
Nie powinnyśmy były tam iść.
Nie ma jak w domu.
Untertitel von: Aneta Chmura
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska