Dat zou het zijn voor de Peaches. Ze verliezen met één-nul.
Ik weet het over jullie.
Je denkt dat we niet serieus waren.
Dat kan niet. Dat weet je.
Jij hebt dat in je waardoor je moeder vertrok.
De Peaches kunnen er niet inkomen.
-Mrs Shaw? -Sorry.
Zullen we als iedereen alles heeft een korte teamvergadering houden?
Iedereen kan wel een oppepper gebruiken.
-Goed idee. -Mooi.
-Alles goed? -Ja, natuurlijk.
Je ogen zijn weer zo afwezig.
Wat is er? Alles komt goed.
We hebben de eerste twee wedstrijden verloren.
Nog één en we liggen eruit.
Ik zou nu een antwoord moeten hebben
en dat heb ik niet. Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik kan niks bedenken.
Ooit vertellen we onze kinderen hierover, hoe dan ook.
Jullie hebben nog een kans.
En jullie spelen de kampioenschappen. Wie kan dat nou zeggen?
Jullie hebben eigenlijk al gewonnen.
Ja, eigenlijk wel.
Geniet ervan.
Wat is dat? Die glimlach waar ik zo van hou.
Kom op.
Morgen is een vrije dag. Laten we om 10.00 uur trainen. Ik zie jullie daar.
Gaan we niets aanpassen voor de volgende keer?
We worden ingemaakt.
We hebben Jo's arm nodig.
-Ja. -We hebben haar slag nodig.
We hebben haar 'Jo de vivre' nodig.
Ik wou dat dat zou kunnen.
Maar dat kan niet.
We gaan de derde wedstrijd spelen
en ook al staan we er twee achter,
we spelen wel de kampioenschappen.
Dat is fantastisch.
We zijn van zo ver gekomen.
In heel veel opzichten
hebben we al gewonnen.
Laten we rusten. Ik zie jullie morgen.
Dat was het.
Je bent een natuurtalent, coach.
-Bedankt. -Trots op je.
Kan ik je even spreken? Mag dat?
Neem haar maar mee. Ik zie je boven.
Ik kom zo.
-Wat? -Waar zit je met je kop?
Op het treinstation zei je dat ik moest winnen.
Nu accepteer je dat we al verloren hebben.
-Ik heb niets geaccepteerd. -Jawel.
Niet waar. Wat moeten we doen? Ik probeer het echt.
Je probeert iets, ja.
Heb je nog meer van Charlies wijsheden?
Of gaat hij gewoon mee naar de kleedkamer?
-Hij heeft gelijk. -Dat vind je helemaal niet.
Waar is de echte Shaw? Je verstopt je weer.
Je wist al die tijd van mijn man. Jij...
Dit gaat niet over ons.
Ik heb Californië of Jo niet opgegeven...
Ik heb dat allemaal niet doorstaan om nu zomaar op te geven.
Zorg dat je ervoor gaat.
Het is hier mooier dan het lijkt.
Laten we hier gaan wonen. Met 'n nieuwe kamergenoot voor Shirl.
Gaat het? Is het je bloedsuikerspiegel? Wil je wat te eten?
Weet je nog dat we het hadden over eerlijker tegen elkaar willen zijn?
Over wat we willen en nodig hebben.
-Ja, natuurlijk. -Mooi.
Ik wil graag dat je
weggaat.
Wat?
Ik moet afmaken waar ik aan begonnen ben, met het team, met coachen.
Ik moet me concentreren en naar mezelf kunnen luisteren.
Dat lijkt niet te lukken met jou hier.
Waarom? Wat heb ik verkeerd gedaan?
Niks. Je doet niks verkeerd. Het ligt niet aan jou.
Je bent er gewoon.
Ik blijf jou voelen terwijl ik mezelf moet voelen.
Slaat dat ergens op?
Ik vond het erg leuk om erbij te zijn en je aan te moedigen.
Dat weet ik.
Maar ja, natuurlijk. Ik kan...
Ik kan in het hotel slapen.
Geweldig.
Nee. Dat is niet...
Ik wil dat je naar huis gaat.
Ik wil dat je naar Idaho gaat.
-Dan ben ik er niet bij. -Ik weet het.
Ik zou alleen maar aan jou denken en me niet op mezelf kunnen concentreren.
Het lijkt echt of dat team belangrijker voor je is dan ik.
Ik hou van je. Echt.
Maar ik...
Deze week is dat wel zo.
Dat moet wel.
Hier. Pak aan.
Het is het grootste deel van mijn loon.
Ik kreeg geen bankrekening omdat jij er niet was.
Je hebt mij echt niet nodig, hè?
Jawel.
Ik zie je over een week.
Nadat je het kampioenschap hebt gewonnen.
Dank je.
Wat vind je van huishouden?
Van schoonmaken kom ik tot rust.
Daar ga ik je stoppen.
Dit werkt niet.
We gaan niet elke keer feesten als jij een bezem pakt.
-Hou op. -Wat?
Ik wil me niet elke dag zo oud voelen.
Hoe oud ben jij? Vijftien?
Kijk die onschuldige ogen eens. Dat heb ik er binnen een week uit.
Ik denk dat dit zou kunnen werken.
Wanneer zou je willen intrekken?
Nee.
Ik red je huwelijk.
Nee, sorry. Je bent knap, maar je moet gaan.
Wat bezielt je?
Ik hou van koken.
En ik hou van rustig lezen en de blaadjes zien vallen.
-Dat zou zo leuk zijn. -Hier is een klein cadeautje.
-Dank je wel. -Jij bedankt.
-Bedankt, Cheryl. -Dank je wel.
-Dank je wel, Cheryl. -Heel erg bedankt, Clance.
We laten het je nog weten. Oké?
Bedankt.
Nee, echt niet. Sorry. Ze is geobsedeerd door mij.
Wat is dit? Heeft ze theedoeken voor me gemaakt?
-Je naam staat erop. -Dat is raar. Wie doet dat?
Je hebt een huisgenoot nodig.
Ik vertrek bijna. Iemand moet helpen met de huur.
En zorgen dat het goed met je gaat als ik weg ben.
-Een nieuwe Max. -Niet grappig.
Hé, oudjes.
Ik zei toch dat je niet zomaar binnen kunt stormen?
Kun je dit voor me tekenen?
-Wat? -Wat is dit?
-O, mijn god. -Wat?
SCREWS INGEPAKT DOOR ROCKFORD-MEISJE
-Wat? -In The Defender.
-Je staat erin. -Mijn god.
-Jij staat in The Defender. -Ik sta erin.
Ik heb je in de krant gezien.
Dat was ik vergeten.
Ze kan een exemplaar signeren.
Beste vriendin in de krant.
Het is niks bijzonders.
-Het is maar een foto. En woorden. -Een grote foto.
Moet je die foto eens zien.
Ik wil je moeders gezicht wel zien
als ze ziet dat je gaat touren.
Hoe ken je haar moeder?
Dat was een mooie inning laatst. Goed gedaan.
U bedoelt: 'Fantastisch gedaan.'
Heel fantastisch.
Er staat een artikel over in The Defender.
Wat is The Defender?
-Mogen wij even? -Natuurlijk.
-Ik zorg voor een exemplaar. -Lees er alles over.
Je hebt jezelf bewezen.
En misschien kunnen we je inderdaad gebruiken.
Zou je een paar trainingen bij ons willen werpen?
Dan zien we wel waar dat heen leidt.
Heel erg bedankt.
'Maar ik heb een beter aanbod.' Kun je het geloven?
Ik wou dat ik zijn gezicht had kunnen zien.
Ik heb ze ingemaakt en nu doen ze me een aanbod.
Het voelt zo goed om de Screws niet nodig te hebben.
Wacht. Ik was dit vergeten.
-Ik heb een feestje meegenomen. -Ze doet biertjes.
Ze doet biertjes.
Zo nu en dan doet ze biertjes.
Ongelofelijk dat ik bijna met mijn eigen team ga touren
en met een meisje aan wie ik steeds blijf denken.
Het is echt fantastisch.
Ik wist niet eens dat zo'n leven mogelijk was.
Ik weet niet of dat wel zo is.
Je hebt je ring weer om.
Soms wil ik dat ik niet zou weten hoe het voelde met haar.
Snap je?
Want dan zou het einde niet zo'n pijn doen.
Ik denk niet meer aan het einde.
Ik heb liever vijf minuten van hoe dit moment voelt
dan een heel leven van hiervoor.
Je hebt gelijk. Ik ook.
-Dat weet ik. -Weet je alles over mij?
Ongeveer. In het begin bleef je maar praten.
Ik ken je levensverhaal.
Als ik nerveus ben, ben ik soms een beetje te aanwezig.
Ben je niet meer nerveus?
Nee.
Ik kan mezelf horen.
Op die vijf minuten.
Op die vijf.
Denk je dat we elkaar ooit weer gaan zien?
Ik weet het niet.
Laten we nog wat overgooien doen.
Wacht. Het is gewoon 'overgooien'.
Heel goed. Ik was je aan het testen.
Dat zegt iedereen.
-Klaar? -Ja.
VANDAAG HONKBAL
Oké, jongens, luister.
Kom op.
'Laat me elke minuut van elk uur van mijn leven iets zijn.
'Laat me koud zijn, laat me warm zijn.
'Laat me honger hebben of te veel eten.
'Laat me eervol zijn of laat me zondigen.
'Maar laat me elke gezegende minuut iets zijn.'
Wat zou ze bedoelen?
Ik weet het niet.
In dit boek staat een boom die uit cement groeit.
Niemand geeft hem water. Hij krijgt nauwelijks licht.
Niemand besteedt aandacht aan hem.
En toch vindt hij een manier om te groeien.
Dat zijn wij.
Niemand dacht dat we dit konden.
Onze make-up boeide meer dan ons talent.
Maar toch zijn we gegroeid.
Dit zijn de feiten.
De Blue Sox zijn altijd sterker geweest dan wij.
Nu hebben ze Jo. Zij was onze beste slagvrouw en...
Ze zijn beter dan wij. Dat is gewoon zo.
Waarom zeg je dat?
Als je het hardop zegt, hoef je niet bang voor ze te zijn.
Ze zijn beter dan wij.
Maar dat betekent niet dat ze winnen.
Weten jullie nog wat Dove zei over de kleedkamer?
Mensen schreven kleine gebeden tot de goden op de muren.
Of ze alsjeblieft hun moment mochten.
Dit is ons moment.
-Mogen we dat doen? -Hou je mond.
-Ik wil geen problemen. -Nou en.
We schrijven onze namen op. Wie er volgend jaar speelt,
of over 50 jaar, zal weten dat ze in ons huis zijn.
-Kom op. -Geef maar hier.
We zijn hier vandaag om te trainen,
maar ik denk niet dat we nog cut-offs hoeven trainen.
We hoeven geen steals meer te trainen.
Ik denk dat we helemaal niet meer hoeven trainen.
We hoeven niet te weten hoe de wedstrijd afloopt.
We moeten er gewoon staan, worp voor worp, keer op keer,
elke kostbare minuut.
Wij zijn de Peaches.
-Ja. -En wij vechten om te winnen.
-Zeker. -Maar als we verliezen,
laat het dan fantastisch zijn.
Laat ze gedichten schrijven over hoe we ten onder gingen. Toch?
Laat ze een poepie ruiken.
Goed.
-Bedankt voor het boek. -Echt iets voor jou.
Waar is je vent?
Ik heb hem weggestuurd.
Ik zei dat ik me moet concentreren.
Shirl.
We moeten praten.
Als je me iets te zeggen hebt, is dit het moment.
Ik heb je niets te zeggen.
Je was mijn vriendin en ik vertrouwde je.
Ik ben je vriendin.
En je coach.
Je bent een van de slimste spelers die ik ken.
Je ziet alles.
Maar als je blijft wegrennen van alles waar je bang voor bent,
-of het voedsel in blik is of... -Botulisme bestaat.
-Het verlamt. -...of degenen je heen,
zul je er nooit achter komen wie je werkelijk bent.
En dat is jammer, want die Shirley
zouden we goed kunnen gebruiken.
Ik wel.
Ik geloof niets meer van wat je zegt.
Wat dacht je hiervan?
Je had gelijk. Ik ben een van hen.
En ik weet niet wat dat betekent voor mij, maar ik leef tenminste mijn leven.
Ga het Charlie en Bev maar vertellen. Het maakt me niet meer uit.
Het is aan jou.
Oké, papa. Zie je vrijdag om 8.00 uur. We zullen honger hebben.
Doei.
Ga je daar eten? O, jee.
Ik wil gewoon geen rommel achterlaten.
Maar jij gaat met me mee.
Nee. Ik heb plannen, ergens in een bunker.
Hoezo ben je nerveuzer dan ik?
Je moeder heeft je haar nog niet gezien
en dat is alles voor haar.
Als ze boos wordt, is dat enger dan mijn nachtmerries
en die zijn angstaanjagend.
Wat is dit?
Ik was gewoon...
Omdat ik Guys strip af heb,
werk ik aan iets voor mij alleen.
Laat eens zien.
Er gebeurt zoveel in de fabriek en het is goed te gebruiken.
Zo kan ik een beetje met je blijven praten en op avontuur gaan,
zelfs als je weg bent.
Dit is heel goed.
Echt?
-Ja. -Dat zeg je toch niet zomaar?
Nee. Serieus.
Stuur het naar The Defender. Het is beter dan hun eigen strips.
The Defender?
Beter?
Dat weet ik zo net nog niet.
Vergelijkbaar? Dat wel. Soortgelijk? Kan zijn. Gelijkwaardig? Misschien.
Maar beter? Hoeveel beter?
Veel beter.
De derde wedstrijd en dag des oordeels voor onze Peaches.
Als ze deze niet winnen, is het klaar.
Van de laatste plaats naar de kampioenschappen.
Kunnen ze dat nu weer?
Wat denk je? Gaan we vandaag eindelijk wat honkbal zien?
Ik denk het wel.
We hopen het.
Daar gaan we.
Kom op, Peaches. We lusten ze rauw.
-Goed. -Hup, Terri.
De Peaches winnen. Ze vechten door in wedstrijd vier.
Let op, jongens.
Eerste honkman, ik bedoel, vrouw, nummer negen, Greta Gill, op de plaat.
Eens kijken wat ze kan.
Rennen.
Gill naar het tweede honk. En Gonzalez is binnen.
-Hoppa. -Lekker.
Geeft niks.
Twee op een honk. Carson Shaw gaat slaan.
Breng me binnen.
Weer een slag voor de Peaches.
Veilig.
Op naar wedstrijd vijf. Wat een toernooi, mensen.
Zo rood als mijn lippen.
Doet het pijn?
Het ziet er erger uit dan het is.
Alsjeblieft.
Hoi. Oké.
Blijf spelen, oké? We hebben jullie nodig.
Bedankt.
Dat zag er niet echt moeiteloos uit, hè?
Nee. Het zag er nogal zwaar uit.
Ik wil graag een handtekening.
Ik vind honkbal niks. Het is mij te langzaam.
Je moet het leren zien.
Er gebeurt veel, ook al lijkt het van niet.
Door jou te zien, begrijp ik dat nu wel.
Ik heb altijd van meisjes gehouden die een beetje overdreven waren.
Ik was er zelf een.
En ik zou je ook een baan willen aanbieden.
-Wat? -Buiten het seizoen om,
want dan moet je naar New York.
Ik wil iemand zoals jij op kantoor hebben. Je zou het ver schoppen.
Serieus?
Ik ben altijd serieus.
Te gek.
Ik word er nerveus van.
Word jij er niet nerveus van?
Ik hoef niet zenuwachtig te zijn, dit is mijn huis.
-Ja. -Soort van.
We hebben een codewoord nodig. Rood konijn of blauw kaal.
Buffel.
Waarom hebben we een codewoord nodig?
Voor als we moeten ontsnappen.
-Het komt goed. -Het begint.
Clance?
Toni vraagt om hulp.
-In de keuken? -Ja.
-Is ze daar? In haar eentje? -Absoluut.
Lacht ze?
-Nou... -Nou...
-Je gaat met Red Wright spelen. -Ik weet het. Ongelofelijk.
-Hij denkt dat ik goed verkoop. -Natuurlijk, je bent een ster.
Sommigen zijn echt goed, pap.
Niet zo goed als jij.
Het voelde alsof je niet meer in me geloofde.
Ik heb altijd in je geloofd.
Het is moeilijk om in de wereld te geloven.
Macaroni met kaas. En broodjes.
Dat ziet er goed uit.
Komen er nog 20 mensen waar ik niet vanaf weet?
Je haar...
Buffel.
Ziet er goed uit.
Bedankt, mam.
Allemaal zitten.
Laten we bidden.
Ja, bidden.
-Clance. -Sorry.
En raad eens wie er laatst zonder afspraak de salon binnenkwam?
Lynns zus.
Vieze Louise?
-Nee. -Stinkt ze nog steeds zo?
Volgens haar
heeft de Colorado-rivier een soort magische krachten en is ze genezen.
De wat?
Maar ik rook nog steeds wat.
We spelen ook in het westen,
dus ik zal langs wat helende rivieren gaan.
Wat is het laatste nieuws over Guy?
Ik kreeg eindelijk een brief die maar half was geredigeerd. Het was koud, zei hij.
Dat betekent dat ze niet in Italië zijn, waar de gevechten plaatsvinden.
Hij ziet de hele wereld. Als hij terugkomt,
heeft hij veel te vertellen.
Red zei dat ze vorig jaar helemaal naar Canada en Mexico gingen.
Dus ik zal ook wel verhalen hebben.
Heb je mijn artikel in The Defender gezien?
Ik ga beginnen aan het dessert.
-We moeten gaan. -Dat zei ik al. We gaan.
Ik maakte een grapje, want ze...
-Het komt goed. -Ik ook.
-Je kunt me niet blijven negeren... -Maxine.
Ik moet je iets laten zien.
Je kent je vaders familie
omdat ze hier al generaties lang zijn.
En ik realiseerde me
dat ik je nooit over mijn familie heb verteld, hoe wij hier kwamen.
Dit zijn brieven die mijn mama aan haar opa heeft geschreven
toen ze in 1906 vanuit Florida naar hier reisden.
Ze gingen van niets naar niets.
Ik wil dat je ze leest.
Ik weet dat je The Defender hebt gezien.
Ben je niet eens een beetje blij? Is dat echt alles wat je voor me hebt?
Ik ken jou.
Ik weet al sinds je een klein meisje was dat je nooit een man zou krijgen.
En daarom heb ik geprobeerd je iets te geven voor jezelf, de winkel.
Wat kracht in dit leven.
Vrouwen zonder man zijn niet beschermd, vooral de gekleurde niet.
Het is mijn schuld, ik liet je denken dat de wereld een mooie plek is,
want dat is wat ik voor jou wilde.
Ik wil dat je deze brieven leest, zodat je het echt begrijpt.
Bedankt voor alles.
Ik wist niet eens wat ik moest zeggen.
Omdat een deel van mij...
Misschien heeft ze gelijk. Dat ik het mezelf moeilijker maak.
Je jaagt je droom na en dat hoort moeilijk te zijn.
Heb jij ook een droom nagejaagd?
Wie, ik?
Je kijkt ernaar.
Als je naar South Dakota gaat, wil ik dat je een vriend van mij opzoekt.
Zijn naam is Arn.
Hij zal je veel aan mij doen denken, je zult hem mogen.
En in Des Moines, The Rock.
Dat is een van de laatste goede bars die er zijn.
Esther en jij moeten eens gaan kijken.
Bedankt.
Wat?
Je zei 'Esther en jij'.
-Klinkt goed. -Zeker.
Maar wees voorzichtig.
Kijk uit wie je vertrouwt.
Zorg dat je van elke minuut geniet.
Doe ik, beloofd.
Dank je, oom Bert.
Ik dacht echt dat ze het zou begrijpen.
Ik weet het.
Hé, Shirl.
Ik kan zo niet blijven leven...
Wat gebeurt hier?
Ik voel me niet tot je aangetrokken. Het is niet besmettelijk.
-Ik val op mannen. -Heel goed.
Je bent een mooie vrouw, maar ik voel seksueel gezien niets.
Ik wilde het gewoon even checken. Ik voel seksueel gezien niets, nee.
Gaat het?
Heel goed, zelfs.
Ik voel me zo bevrijd.
Ik zat vastgeketend. Waarom? Waar was ik bang voor?
-Ik heb blikvoer gegeten. -Ik zie het.
Ik heb geen botulisme. Besef je wel wat een wonder dat is?
Ik kuste je en ben geen pot geworden.
-Zo werkt het niet. -Ik wil je bedanken voor je steun
hierbij.
Ik weet niet of je dat gedeukte blikje leeg moet eten.
Ik ben niet bang. Kom, kus.
Dat hoeft echt niet. Ik ben niet geïnteresseerd.
-Om te laten zien dat ik het niet ben. -Ik wilde dat niet. Jij deed het.
Trouwens, we gaan de Blue Sox verslaan.
Dit is het. Laten we bij de les blijven.
Goed, dus qua codetekens...
Dames.
Het is tijd om te vertrekken naar onze laatste wedstrijd.
Wacht. Het lied.
Alsjeblieft.
Jess. Mogen we zingen?
Maak je klaar, hoor die oproep
De tijd is gekomen
Voor één en voor allen
Om een balletje te slaan
Laten we een balletje slaan.
Wij zijn de leden van de All American League
-We komen uit steden dichtbij en ver weg -Dichtbij en ver weg
We hebben Canadezen
Ieren en de Zweden
We zijn allen voor één, één voor allen
We zijn allemaal Amerikaans
Elk meisje houdt Haar hoofd zo trots omhoog
Haar motto doen of dood
Zij is niet iemand die een alibi gebruikt of nodig heeft
Onze chaperonnes zijn niet te soft
Ze zijn niet te streng Onze managers zijn snel...
Geef de Rockford Peaches een warm welkom.
In de vijfde en mogelijk laatste wedstrijd
bepalen we wie er als eerste slaat.
De Blue Sox spelen vandaag als thuisploeg.
Strike.
Dat is die curve waarover ik je vertelde.
Je moet opletten. Ze is een stiekemerd.
Garcia laat niet met zich sollen, mensen.
Gill gaat voor de lage bal, Garcia sprint naar het eerste honk.
Lekker.
Moeiteloos spel van de Peaches.
Dat brengt ons bij de tweede inning.
Wat voor sap hebben deze Peaches?
Kunnen ze wat gaan rennen of zullen de Blue Sox ze stoppen?
Het honk is vol en één uit.
Hier komt Ana Blair.
Babit kijkt naar Gill voor de pick-off en de worp.
De Luca met dubbelspel.
Goed zo.
Zagen jullie dat?
Einde van de derde en nog geen runs deze wedstrijd.
Babit slaat hem diep het middenveld in.
Kom op. Ze gaat naar het tweede.
-Kom op. -Ze gaat naar het derde.
McCready met de cut-off.
Ze zijn te laat met tikken.
Hier komt De Luca de Bazooka.
Klaar om te laten zien hoe ze aan die naam komt.
Leuk om jullie te zien. Missen jullie me?
De Striker heeft kracht, maar mist buiten. Bal één.
Ik heb je door, Striker.
Jemig, wat een pitch.
Eentje vergeten?
Ze noemen haar niet voor niets de Striker.
Die arm maakt het De Luca lastig.
Eens kijken wie hier gaat winnen.
Leggen jullie een wedje?
Het is de Bazooka tegen de Spanish Striker.
Goed gevangen, mensen.
Hier, Jess.
Veilig.
De eerste run van de wedstrijd.
De Blue Sox scoren.
Nu Carson Shaw met twee lopers op de honken.
Helemaal tegen de rechtermuur.
Ja, ze gaat ervoor.
Benjamin gaat helemaal rond.
En daar komt Cavell.
De Peaches scoren eindelijk,
dankzij hun sterspeler en coach,
Carson Shaw.
-Gaan we winnen? -Niet...
Niet aan denken.
De Peaches nemen de leiding.
Wat doe jij hier?
-Mooi huis heb je. -Dat weet ik. Laten we binnen praten.
Nee. Ik blijf liever hier. Het duurt niet lang.
Ik weet dat je het niet leuk vindt hoe ik leef...
Denk je dat mijn probleem is dat jij je als een man kleedt?
Ik begrijp het niet, maar dat is niet mijn probleem.
-Je hebt me verlaten. -Ik moest wel.
-Het was geen leven... -Ik zei het tijd te geven.
Maar je bent gewoon vertrokken.
Geen idee of je überhaupt nog leefde.
En ik bleef hier.
-Ik moest alleen voor ze zorgen. -Ik had geen keus.
Alsjeblieft.
Er is altijd een keus.
Ik ben hier voor Max.
-We moeten praten. -Niet doen.
Ik wil dat ze veilig is.
Voor sommigen van ons is veilig niet veilig.
Wil je weten waarom ik wegging?
Vanwege jou.
Mam en pap wilden dat ik dingen was of deed
die nooit zouden gebeuren. Maar jij was degene die zei:
'Doe gewoon wat logisch is.
'Geef een stukje van jezelf op om het makkelijker te maken.'
Jij was de gevaarlijkste stem, want dat had ik kunnen doen.
Ik wilde alleen dat je bleef.
Dat weet ik.
Maar Max lijkt meer op jou dan op mij.
Ze is koppig. En als je haar niet laat gaan,
komt ze nooit meer bij je terug.
Dit is het laatste moment om afscheid te nemen.
Nou...
-Dat is het dan. -We kunnen dit. Ik kan het.
Mijn adres staat erop, je hoeft ze alleen maar te sturen.
-Geen excuses. -Dat zal ik doen.
En niet: 'Het gaat goed, het gaat prima', ik wil details.
Maak er een mooi verhaal van.
Alsof ik bij je ben.
En de vuilnisman komt dinsdag.
Niet meer op woensdag.
Dan moet je weer een week wachten.
Ik hou van afval buiten zetten. Die geur is heerlijk.
Niet nu. Oké?
Je mag bij mij wonen, dus wat moet je zijn?
Stil. Ik ben hier als je me nodig hebt.
Ik weet dat je daar nieuwe vrienden gaat maken, zoals Esther en zo,
maar geen van hen is je beste vriendin.
Je bent mijn enige beste vriendin.
-Misschien moet ik niet gaan. -Wat? Nee.
Jij hebt me nodig, in de fabriek en thuis.
-Totdat Guy terug is. -Je moet gaan.
Dit is je team.
Dit is hoe ik honkbal ga spelen.
Ik hou van de sport, maar jij bent mijn team.
Allemaal afronden. Het is tijd om te gaan.
Als je niet instapt, sla ik je.
Maar ik kom in de lente terug, oké? Zodra ik klaar ben.
Nee.
Dit zal ergens toe leiden en dat weer tot iets anders.
Dit is het begin van alles.
En ik ben zo blij voor je.
Je vergeet me niet, hè?
Dat zou ik nooit doen.
-Bedankt. -Waarvoor?
Dat ik hier sta.
Kom hier.
We vertrekken. Nu.
Een ogenblikje, meneer.
-Oké. -Goed dan.
Ik hou van je.
Oké. Ga maar.
Ik weet het.
Droog je tranen.
Je wilt niet dat ze je zien huilen.
Ben je er klaar voor?
Ik ben er klaar voor.
Echt?
-Ja. -Stap in die bus.
-Ik hou van je. -Ik nog meer.
-Nee, ik. -Ik hou meer van jou.
Ik hou ook van jou.
Dit is niet het moment.
Wat heb ik gezegd?
Het einde van de achtste en wat een wedstrijd tot nu toe.
Eén uit, een loper op het eerste, Garcia maakt zich klaar en werpt.
Pop fly.
Een makkelijke voor de Peaches.
Goed gevangen.
Serieus?
Shaw geeft een show voor de fans.
Goed gevangen.
Daar gaan we.
Nu twee uit. Garcia probeert deze inning af te sluiten.
Wat een klap.
Benjamin achter de bal aan en valt bijna.
Ze gaat naar drie.
De Luca komt thuis.
Ze komt eraan.
De Luca gaat voor de homerun.
De Luca haalt het en de Blue Sox nemen de leiding
met vier tegen drie.
Een geweldige triple van Davis.
Bal één, hoog en uit.
Garcia begint er vermoeid uit te zien.
De Striker doet het weer.
Grondbal op het rechterveld. Benjamin pakt hem,
de Blue Sox scoren, twee punten voorsprong.
Het is oké. Ademen.
Je kunt dit.
Shaw praat tegen haar pitcher.
Kunnen de Peaches weer in het spel komen?
Hoge bal.
McCready vangt hem makkelijk. Deze inning komt ten einde.
Als je de Peaches aan wilt moedigen,
laat van je horen.
Luister eens.
Er is nergens ter wereld waar ik liever zou zijn
dan hier bij jullie allemaal.
Misschien komen we terug, maar dingen zullen nooit meer
zoals nu zijn.
Wij allemaal
zijn de originele Rockford Peaches.
Nooit meer.
Hoe wil je dat dit afloopt?
Laat het me nu maar zien.
Laten we winnen.
Pak ze, Lupe.
Hup, Lu.
De Peaches zijn nog niet klaar.
De single van Garcia krijgt Shaw binnen.
Peaches nog op één achterstand.
Geef hem een mep.
Esti Gonzalez slaat hem in niemandsland.
Blijft Gonzalez die worp voor? Ja.
McCready is aan slag.
Met lopers op het eerste en tweede zoekt Babit de pick-off.
Kleintje.
-Dubbele steal. -Allebei?
Ze schreeuwen dingen in codetaal.
Geen codetaal. Het is Spaans.
Ik kan mijn ogen niet geloven.
Garcia en Gonzalez gaan voor de dubbele steal.
Ze blijft de worp voor.
Goed gedaan.
Mijn hemel, wat een show.
Kom op.
Geeft niks.
Eén uit en lopers op het 2e en 3e.
Cohen gaat naar de plaat. Luister eens naar dat publiek.
Je kunt dit.
Mooi, Shirley.
Gelijkspel.
Mijn bloeddruk schiet omhoog.
Kunnen de Peaches de Sox afhouden en het toernooi winnen?
Einde van de negende. Als de Peaches uit slaan,
gaan we naar extra innings.
Slagvrouw Jo De Luca, die vandaag heel lekker slaat,
drie tegen vier tegen Garcia.
Daar gaan we. Pak ze.
Kom op.
De Peaches moeten oppassen.
De Blue Sox hebben maar één run nodig om te winnen.
Foutbal. Garcia had mazzel.
Mooi, Lupe.
Garcia werpt.
De Luca slaat fantastisch.
-Shit. -Hij gaat...
Zeg maar gedag, die bal is hier weg.
En dat was het, mensen.
Gaat het?
-O, god. -Wat is er gebeurd?
Het is mijn knie. Door de knuppel.
Kun je lopen?
Ik denk het niet.
-Ze kan niet lopen. -Moet wel.
Mag haar team helpen?
Ze moet over de plaat zonder hulp van het team,
of anders opgeven.
Wat een domme regel.
Ze sloeg hem over de muur. Ze hebben gewonnen.
Regels zijn regels. Ze moet de zakken aanraken.
-Kom... -Het is voorbij.
-Kom op. Kom hier. -Wat ga je...
Leun op ons. Kom op.
-Nee. -Klaar? Het komt goed. Zo, ja.
Goed, daar gaan we. Kom.
We hebben je.
-Je kunt het. -O, god. Het doet zo'n pijn.
We hebben je.
Meer pijn dan toen die pony op je elleboog stapte?
Op je elleboog? Lag je?
-Ja. -We hadden veel absint gedronken.
Ik zocht een zilveren dollar. Die bestond niet eens.
Die was niet echt.
Laten we gaan.
Kom op.
-We helpen je. -Dames...
Wat een slag.
Dank jullie wel.
Kom op. Bijna bij twee.
-Juist. -Jullie hoeven dit niet te doen.
-Natuurlijk wel. -We zijn er voor je.
Daar zijn we.
Hoor je dat, Jo?
-Ja. -Voor jou.
Mijn oom had gelijk. Je bent veel te soft.
Het is waar.
Ik hou van je, Joey.
Ik hou ook van jou, Bird.
Goed honkbal.
Ga maar. Ze willen een foto maken.
Dat was het, mensen.
De South Bend Blue Sox zijn door Jo De Luca
de eerste kampioenen
van de All-American Girls Professional Baseball League.
Gaan jullie maar gauw slapen.
We vertrekken bij zonsopgang.
We hebben een middagwedstrijd in Minnetonka.
We weten nu wel hoe het gaat.
-Oké. -We weten het.
Max.
Ik bel even naar huis.
De twee meisjes moeten een kamer delen en er is maar één bed, dus...
Schiet op.
Ik zal snel zijn.
Ik zie je daar.
Hallo, met Clance en Cheryls House of Destiny.
Weet Clance dat je zo opneemt?
Hoi, Max.
Ik probeer het hier leuk te maken.
Moet ik House of Love zeggen?
Wat heb ik nou gezegd? Ga weg.
Vertel me elk detail. Wat ben je aan het doen? Waar ben je?
Ik ben in Rice Lake, Minnesota.
Hoe ziet Minnesota eruit?
Weet ik nog niet. Ik kom net uit de bus.
We spelen morgen. Hoe is het met je?
Prima. Je weet wel.
Er is niet veel veranderd sinds een paar uur geleden.
Hé, Chapman.
Stel me niet teleur.
Zeker niet. Dank u.
Wat gebeurd er? Wat is er gebeurd?
Ik heb mijn uniform.
O, mijn god.
Je hebt je uniform. Dit gebeurt echt.
Ik heb maar een stuiver, maar ik bel je snel weer.
Ik mis je.
Ik mis jou ook.
Het voelt alsof ik lieg.
Ik weet het.
Als je het haar zegt, komt ze zo terug.
Dat wilde je toch?
Klopt.
Maar ze moet gaan.
Ik wilde een kind opvoeden dat zichzelf goed kent.
Zij vindt haar weg wel.
Het is gewoon... Eerst Guy en nu Max...
Ik weet niet of ik dit alleen kan. Ik ben niet...
Clance.
Ik zou je het nooit alleen laten doen.
Ik had geen goede moeder.
Hoe weet ik hoe ik het goed moet doen?
Dat weet je niet.
Je gaat elke fout die er is bij haar maken.
We doen 't allemaal.
We weten niet of het een meisje is.
Zo voelt het wel, toch?
Klopt.
Kom op.
Hop, hop, de Peaches zijn top.
Proost.
Peaches.
We hebben eigenlijk verloren...
Jess.
Ik zeg het alleen.
Eigenlijk wel, maar vanbinnen...
Dames.
Ik ben niet langer jullie chaperonne.
Niet tot volgend seizoen.
Dus ga vooral door.
Een drankje, Miss McCready.
Wacht.
Dank je. Volg mij maar.
Miss McCready. Jess.
Ik denk dat deze van jou zijn.
Wat zijn dat?
Boetes voor het dragen van een broek.
Regels zijn regels. Er stond dat ik de boetes moest innen,
niet wat ik er verder mee moest.
En het is het einde van het seizoen, dus...
Dat heeft nog nooit iemand voor me gedaan.
We moeten voor elkaar zorgen, toch?
Vergeet de oorlogsobligaties niet. Laten we mee gaan doen.
-Gisteravond, hè? -Dat klopt.
Denk je dat we elkaar ooit nog zullen zien?
Natuurlijk.
Ik denk dat we elkaar over 15 jaar weer zullen zien.
Dan zie ik je aan de overkant,
met vijf kleine kinderen bij je.
Een mooie kale plek op je kruin
en met een dikke snor. Zo zal het zijn.
Het is erfelijk.
Tegen die tijd ben jij de burgemeester van New York City.
Natuurlijk.
Date je met minstens zeven verschillende mensen.
Misschien acht.
Je woont in een herenhuis vlak bij het park.
Misschien denk je af en toe
ook nog aan mij.
Ja, misschien.
Je kunt met me mee gaan.
Naar New York?
-Meen je dat? -Ja, ik denk van wel.
Hoe zou dat gaan?
Ik weet het niet echt. Maar mijn trein vertrekt morgen...
Daar gaan we.
Chapman.
-Ik laat je achter. -Sorry, meneer.
Hebben jullie Greta gezien?
Ik geloof dat ze net weg is.
Ik wens je het beste.
O, liefje.
Wat moet ik zonder dit boerengezichtje?
Ik kom niet van de boerderij.
Hoe neem ik afscheid van mijn lieve, kleine paardenkontje?
-Ik zal jou ook missen. -Luister naar me.
Het is je gelukt.
Echt.
Je bent niet meer wie je was toen dit hele gebeuren begon.
En dat is heel knap, met een hoofdletter K.
Ik wil echt graag goed afscheid nemen.
Maar ik moet gaan. Ik moet iets halen.
Iets halen.
Greta.
-Ik ga mijn trein missen. -Heel even.
Eén seconde.
Ik kan niet met je mee.
Maar ik moest dit nog één keer doen.
Ga je terug naar Charlie?
Ik weet niet waar ik heen ga.
Je hebt mijn leven veranderd.
Jij hebt me op laten bloeien.
Volgend seizoen?
Ik zou het niet willen missen.
Ondertiteld door: Lianne van der Gragt
Creatief supervisor Xander Purcell