Wyrwał mu wątrobę,
jak poprzednim ofiarom.
Co ustaliliśmy?
Wiadomo już, czy były ze sobą jakoś powiązane?
Nie, sir.
Nie znały się.
Obserwuję to śledztwo od początku. Nic nie ustalił.
Morange to był swój chłop.
Nie chciał ani grosza za pracę, którą dla nas wykonywał.
Traktował ją jak obywatelski obowiązek.
To prawda. Ale plotki krążyły.
Plotki?
Podobno
inne rzeczy też uznawał za obywatelski obowiązek.
Rzeczy niegodne lekarza.
Jak choćby?
Aborcje, operacje plastyczne.
Usuwał skazańcom piętna?
Pomagał nimfom się kamuflować.
Przycinał im uszy i skrzydła.
To zdarza się częściej, niż jesteśmy skłonni przypuszczać.
Słyszysz?
Philo?
Sir.
To twoje śledztwo.
Jeśli ofiary są powiązane,
dowiedz się jak.
Tak jest.
Dzień dobry, ojcze.
„Antywróży front zaostrza retorykę. Na jego czele stoi córka Longerbane'a”.
Ciekawe.
Choć nie do końca rozumiem.
Przekabaciła większość parlamentarzystów.
Żałuję, że to widziałeś.
Zbytnio się tym przejmujesz.
Mówisz jak matka.
Zawsze próbuje mnie uspokoić.
Jakbym był butelką ze sparciałym korkiem,
który może wystrzelić i wybić komuś oko.
Jesteś do niej bardzo podobny.
Ironia tkwi w tym...
że wolałaby, byś był podobny do mnie.
À propos, czy mogę dziś znów wziąć udział w posiedzeniu?
Dziś nie obradujemy.
Będzie czuwanie nad trumną Longerbane'a.
Jego córka będzie przyjmować kondolencje od jego zwolenników.
Doprawdy?
Wiem.
Nie powinienem był na to zezwolić, wiedząc, jak cię skrzywdził.
Ale to jedna z podstawowych zasad polityki.
Zwycięzcy są w stanie rozbrajać swych wrogów, okazując im wielkoduszność.
Mądre słowa, ojcze.
Nie mam dziś zbyt wiele do roboty, więc może pojadę na wieś.
Wybierzemy się na wspólną przejażdżkę?
Chętnie bym z tobą pojechał,
ale muszę wracać do nauki.
Mistrz Symes zwerbował dla mnie całą armię nauczycieli.
Tak mi przykro.
Dziękuję.
Dołożę wszelkich starań, by kontynuować dzieło ojca.
Mam taką nadzieję.
Tylko on miał odwagę mówić prawdę
o tym, co wynaturzeńcy wyrabiają z naszym miastem.
Nie trać wiary.
Przemawiał w imieniu nas wszystkich.
Dzień dobry
Witaj.
Kto to?
Klient z zeszłej nocy.
Rysuję wszystkich, jak tylko wstanie słońce.
Czy to dziwne?
Nie w twoim przypadku.
Wygląda niemal na wdzięcznego.
Niektórzy są nam wdzięczni.
Dzięki nam czują się znów młodzi,
przestają nienawidzić własnych ciał.
Niektórzy to zwykłe świnie. Ale ich też rysuję.
Gdy przelewam ich rysy na papier,
łatwiej o nich zapominam.
Jest ich tu więcej, niżbym chciała.
Może kiedyś, gdy przestanę tak żyć, zacznę występować.
Nazwę swoje przedstawienie „Zemsta kurwy”.
Brakowało mi ciebie.
A mnie – ciebie.
Jest kolejna ofiara.
Może są ze sobą powiązane,
a może nie.
Może po prostu miały pecha i napatoczyły się
na tego świra.
Znalazłem fiakra, który odwiózł Morange'a do domu.
Twierdzi, że odebrał go z Row.
Co on tam robił?
Fiakier nie wiedział.
Czekał na niego pod wróżym burdelem.
Morange?
Sprawdź to.
Ta sprawa robi się coraz paskudniejsza.
Rozgryziemy to, sir.
To, że Philo nie widzi powiązań pomiędzy ofiarami,
nie oznacza, że ich nie ma.
OPOWIEŚĆ O DARKASHERZE
Ukaż nam swe oblicze! Szukamy cię pośród mroku!
Ukaż nam swe oblicze, Ukryty!
Ukaż nam swe oblicze! Nasze ciała nas mamią.
Ukaż nam swe oblicze! Szukamy cię pośród mroku!
Ukaż nam swe oblicze, Ukryty!
Ukaż nam swe oblicze! Nasze ciała nas mamią.
Ukaż nam swe oblicze...
Przesyłka od krawcowej.
Tak myślałam.
UKŁONY OD AGREUSA
Zgodziłam się towarzyszyć panu Agreusowi
podczas aukcji charytatywnej w muzeum. Dziś po południu.
Tym podarkiem chce osłodzić gorycz mego upokorzenia.
Wyjmij ją, niech no spojrzę.
Wykosztował się.
Do twarzy panience w tym kolorze.
Co się stało?
Usiądź.
Ezro...
przerażasz mnie.
Pamiętasz doktora Morange'a?
Przyjaciela ojca?
Zamordowano go.
Co się stało?
To samo, co przydarzyło się dyrektorowi sierocińca.
Kolejny mord!
To miasto schodzi na psy.
Ciekawe, co nam na ten temat powie pan Philostrate.
-Zszedł na dół? -Nie ma go.
Wyszedł po północy.
W tym budynku ściany są tak cienkie, że słychać wszystko.
Podobno zginął ktoś z policji.
Mam nadzieję, że nic mu nie jest.
Miłego dnia.
Miłego dnia, panie Grayson.
Pani Fyfe, proszę na słowo.
Oczywiście, panie Bagstock.
Informuję, że jeśli sytuacja się nie zmieni,
opuszczę pokój pod koniec miesiąca.
Jaka sytuacja?
Proszę nie robić ze mnie głupca.
Podejrzewałem, że coś jest na rzeczy.
A zeszłej nocy widziałem, jak wychodzi pani od niego.
Stara wdowa lata z gołym tyłkiem jak jakaś ladacznica.
Może i jestem starą wdową,
ale jestem też dorosłą kobietą i sama decyduję o swoim życiu.
A więc dobrze.
Proszę o zwrot kaucji w chwili wyprowadzki.
Panie Bagstock?
Proszę się wynieść do końca dnia.
Chciałabym zostać sama.
Oczywiście.
Proszę opuścić salę.
Panna Longerbane chce zostać sama.
Ty zostań, Jenilo.
Odepnij mi to.
Głowa mi pęka.
Tak jest, panienko.
Do licha, myślałam, że to się nigdy nie skończy!
Tyle ludzi!
„Współczuję pani”.
„Dziękuję za miłe słowa”.
Proszę się nie ruszać.
Byłam przekonująca?
Prośba o opuszczenie sali była genialnym posunięciem.
Nieprawdaż, ojcze?
Nie patrz tak na mnie.
Kto tam?
Odpowiedz albo wezwę straż!
Jonah Breakspear.
Przepraszam za najście, panno Longerbane.
Co pan tu robi?
Przyszedłem złożyć kondolencje.
On pana porwał.
Kłamie pan.
Mówi to osoba, która wyrzuciła żałobników pod pretekstem opłakiwania ojca.
Podejdź bliżej.
Tak wystarczy?
To spotkanie
było nam pisane.
Muszę przyznać,
że nie jesteś taka, jak się spodziewałem.
A czego się spodziewałeś?
Z pewnością nie tego, że darzysz sympatią
swoją służkę-dziwoląga,
zważywszy na twój wczorajszy występ w parlamencie.
To była gra.
Nie lubię słowa „dziwoląg”.
Doprawdy?
To celna inwektywa, lecz wciąż inwektywa.
Jako córka swego ojca
musiałam dać taki występ. Byłabym głupia, gdybym tego nie zrobiła.
A, jak widać, głupia nie jesteś,
wbrew plotkom.
Plotkom?
Mówi się, że twój ojciec trzymał cię w zamknięciu,
bo w wyniku trudnego porodu
jesteś upośledzona.
Poród był trudny. Zabił moją matkę.
A mój ojciec, naturalnie,
stał się nadopiekuńczy.
Niezależnie od tego, jaki był prawdziwy powód,
musiałaś być samotna.
Byłam.
Mała dziewczynka, pozbawiona przyjaciół, otoczona jedynie książkami.
Żadnych rozrywek poza litanią sekretów
podsłuchanych pod drzwiami gabinetu ojca,
w którym zbierali się ważni mężczyźni, by razem szeptać i spiskować.
Nic dziwnego, że nauczyłaś się przekonująco kłamać.
Znam się na kłamstwach.
Jakich, na przykład?
Wiem, że to nie mój ojciec cię porwał.
A któż inny? Twój ojciec był zaciekłym wrogiem mojego.
Któż to wie?
A może zrobiła to jego ukochana?
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Nieprawda.
Myślę, że od początku to wiedziałeś.
Paniczu Jonah,
czyżbym widziała strach w twoich oczach?
Boisz się biednej Sophie Longerbane?
A powinienem?
Być może.
A może nie.
Moglibyśmy zostać przyjaciółmi.
Wiele nas łączy.
Tak?
Jesteśmy jedynymi spadkobiercami dwóch największych rodów w tym mieście.
Hołubieni.
Stale niedoceniani.
Widzę tylko jedną różnicę.
Jaką?
Ja uwolniłam się od rodziców.
Miłego dnia, Jonah.
Panie Philostrate.
Przyszedł pan się wykąpać i przebrać?
Spróbujmy być razem,
ale na poważnie.
Możesz dalej wynajmować ten pokój,
ale zamieszkaj ze mną.
Chciałbym.
Naprawdę.
Ale nie oczekuj, że dam ci to, czego chcesz.
Dałeś mi więcej,
niż ci się wydaje.
Wciąż jesteś młoda.
Możesz założyć rodzinę.
Ale nie ze mną.
To mnie nie interesuje.
Porozmawiamy o tym później, ale na razie...
Posłuchaj mnie.
Proszę.
Kiedy zarzuciłaś mi, że coś ukrywam, miałaś rację.
Mów.
To niczego nie zmieni.
Te morderstwa
są powiązane.
Ze mną.
Mówiłeś, że jedną z ofiar był dyrektor twojego sierocińca,
a co z pozostałymi?
Doktor,
który zginął zeszłej nocy...
To on zrobił mi zabieg.
Jaki zabieg?
Zabrała mnie do niego, gdy byłem niemowlęciem.
Ta wróżka.
Śpiewaczka?
Tak.
Była...
Była moją matką.
Nie rozumiem.
To nie ma sensu.
Jestem pół-nimfą, Portio.
To blizna po skrzydłach.
Jeśli to żart, to mnie nie bawi.
Taka jest prawda.
Teraz już wiesz.
Wynoś się!
Wynocha.
Bierz swoje rzeczy i wynoś się!
Siedem-trzy-jeden.
-Znowu? -To moja szczęśliwa liczba.
WIELKA WYSTAWA I AUKCJA EKSPONATY OŚWIETLONE ŚWIATŁEM ELEKTRYCZNYM
SKARBY TIRNANOC – ZAKAZ WSTĘPU DLA NIMF BEZ OSÓB TOWARZYSZĄCYCH
SKARBY TIRNANOC
ZAMKNIĘTE
Do zobaczenia.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Pójdę zamknąć bibliotekę.
Sierżancie.
Sykes.
Co tu robisz?
Muszę spokojnie pomyśleć.
W końcu to do ciebie dotarło?
Philo...
Myślisz, że nie wiem?
Ale skąd wiesz?
Nawet teraz to czuję. Jedzie od ciebie nimfą.
Mówiłem,
że mam węch wilka.
Nic nie powiedziałeś.
A co miałem, kurwa, powiedzieć?
Jest, jak jest.
Możesz jedynie siedzieć cicho i robić swoje.
Powiedziałem Portii.
Dlaczego?
-Nie wiem. Sądziłem... -Co?
Nie wiem. Po prostu...
Myślałem, że może...
No co?
Że cię zaakceptuje?
Że cię pocieszy?
Coś ty sobie myślał, do cholery?
Jeśli to się wyda, będziesz skończony.
Ona nikomu nie powie.
Obyś miał rację.
Nie zabili mnie tylko ze względu na ciebie.
Jeśli coś ci się stanie,
masz pojęcie, co te gnoje mi zrobią?
Ukryty...
Ukaż nam swe oblicze.
Nasze ciała nas mamią.
Ukaż nam swe oblicze.
Szukamy cię pośród mroku.
Ukaż nam swe oblicze.
Ukryty...
Ukaż nam swe oblicze.
Nasze ciała nas mamią.
Ukaż nam swe oblicze.
Szukamy cię pośród mroku.
Głupie dziwolągi
same się batożą ku chwale jakiegoś fałszywego bożka.
Ej, wynaturzeńcy! To my jesteśmy od bicia!
Widzicie? Umiem to robić lepiej od was.
Ach, tak.
Pięścią nie lubicie obrywać, co?
-Wolicie to? -Nie.
Jak sobie chcecie.
Taka jest wola Ukrytego.
Dobrze to robię?
-Tak? -Patrz i ucz się.
To jest prawda.
Nigdy nas nie zaakceptują.
Nigdy nas nie zrozumieją.
Z ignorantami nie da się żyć w pokoju.
Zrób coś, Moiro, nim zrobi sobie krzywdę.
Pomóc ci w czymś?
Jestem z policji.
Widzę.
Przyszedłem w sprawie pewnego dżentelmena.
Uważamy, że odwiedził ten lokal zeszłej nocy.
Kilka godzin później zginął.
Mówi pan o tym biedaku, Morange'u.
Był tu już jeden inspektor. Powiedziałam mu wszystko, co wiem.
Inspektor?
Philo tam był?
I nic nie powiedział? Dziwne.
Może zapomniał.
Był jakiś nieswój.
Chyba mocno przeżywa to, co stało się w sierocińcu.
Znał przecież dyrektora.
Był dla niego niemal jak ojciec.
Chciałbym tylko wiedzieć,
dlaczego w ogóle śledził Morange'a,
i to w noc, gdy ten został zabity.
Fakt, dziwna sprawa.
Od początku pomagasz mu w śledztwie,
-prawda, Berwick? -Tak jest.
Czy jest coś, co powinienem wiedzieć?
No, mów, chłopie.
Chodzi o plotki wynaturzeńców.
O bestię zwaną Darkasherem.
Stwora, którego powołuje się do życia po to, by służył swemu panu.
Nawet mordował.
Philo twierdzi, że go widział.
Ach, tak.
Oto i on.
Pilnuj go, dobrze?
Zgłaszaj wszelkie nieprawidłowości.
Zabierz to na górę.
Coś się stało, inspektorze?
Postanowiłem nocować w pracy.
Pamiętasz tego starszego koleżkę?
Tego, którego spotkaliśmy u nimfy?
Tak, pamiętam.
Podobno daje występy na Row.
Mam iść z tobą?
Nie trzeba.
Krótki pokaz, nim zejdą się tłumy.
Znaleziono ją latem czterdziestego pierwszego,
gdy nasi dzielni chłopcy odbili Anoun z rąk Paktowców
i utrzymali je aż do Austerii.
Przewieźli ją przez morze, kawałek po kawałku.
Nie wiedziałam.
Ostrzegam, zawiera pieprzne fragmenty.
Że jak?
Spójrzcie tylko.
Nie powinnaś tu być.
Wypieprzać stąd!
Ucisz tego cholernego psa!
Wiem, kim jesteś.
Co się dzieje?
Co widziałaś?
Swoją śmierć.
Nie.
Jesteś pewna?
Czułam...
jak się zbliża.
Ale przecież...
Jeśli wiesz, co ma się stać, możesz temu zapobiec.
Drogie dziecko, czyżbyś niczego się nie nauczyła przez te wszystkie lata,
gdy mnie obserwowałaś?
Śmierci nie da się oszukać,
zwłaszcza gdy ma ona zostać zadana przez Darkashera.
Darkashera?
Wyjaśnij.
Nie chcę mówić o swoim losie.
Chcesz dowiedzieć się, co z Jonah.
Liczy się twoje bezpieczeństwo.
Musisz tu zostać, póki zagrożenie nie minie.
Nie próbuj odmawiać.
Siadaj.
Wiem, że to dla pani trudne.
Może szampana?
Poproszę.
Imogen.
Louisa. Leslie.
Pan Agreus.
Drugi dzień z rzędu.
Poważna sprawa.
Panie Agreus, to pan Leslie Boythorne.
Nie spodziewałem się tu ciebie, Imogen.
Czyżby Ezra odnalazł waszą zaginioną fortunę?
Słyszałem, że inwestuje w statki.
Czy to prawda, panno Spurnrose?
Owszem.
Godny podziwu wysiłek.
Mógłby przecież poprzestać na odziedziczonym majątku.
Leslie wypatrzył arcyciekawy obraz
Augustusa Hope'a.
Powstanie?
Nie tylko go wypatrzyłem, Louiso.
Zamierzam go nabyć.
Podobno licytacja ma przekroczyć sto tysięcy guldenów.
Co tak w nim pana urzekło?
Bardzo mnie to ciekawi.
To arcydzieło.
Każdy to wie.
Zapłaci pan zań tyle, że jeśli okaże się, iż nie pasuje do zasłon w salonie,
trzeba będzie kupić nowe zasłony.
Louiso, pozwolisz?
Tak.
Kochali się w powozie, jadąc tutaj.
Skąd pan to wie?
Puki mają wyostrzone zmysły.
Choć nie wiem, jak tego dokonali.
To dziewczę jest tak sztywne,
że ten błazen tylko cudem się w niej nie zaklinował.
Panie i panowie,
proszę zajmować miejsca.
Ej!
Stój, złodzieju!
Wracaj tu!
Nie widziałeś, co się dzieje?
To już nieważne. Nie ma ich.
-Kogo? -Wszystkich.
Leopolda, Cassiopei,
Fike'a, Traidy.
Twoi ludzie ich deportowali.
Przykro mi. Nie wiedziałem.
Może to i lepiej. Tak sobie wmawiam,
gdyż życie imigranta w Burgue jest trudne, ale...
Będę za nimi tęsknił,
choć bywały krnąbrne.
Czy udało się panu
dotrzymać obietnicy?
Wymierzył pan sprawiedliwość zabójcy Aisling?
Właśnie dlatego pana szukałem.
Chcę wiedzieć więcej.
Proszę posłuchać...
Niedawno przybyłem do Burgue. Nic nie wiem o jej życiu w tym mieście.
Interesuje mnie jej przeszłość.
Mam dowody...
że miała dziecko.
I że okoliczności jego narodzin
mogą mieć związek z tym, jak zginęła.
Jej przeszłość.
Cóż...
To było w roku szóstym lub siódmym.
Była u szczytu sławy.
Miała kogoś. Nie mówiła kogo,
ale promieniała.
Aż pewnego dnia coś się zmieniło.
Odwołała występy w Opactwie.
Zniknęła na kilka miesięcy.
Wróciła odmieniona.
Przygaszona.
Zawsze się zastanawiałem...
Czy wyjechała, by urodzić to dziecko.
Przeczuwałem, że tak było, choć nigdy jej o to nie pytałem.
Napisała o tym piosenkę.
Zawsze uważałem, że to piosenka o dziecku, które musiała porzucić.
Przylecę do ciebie
Najdroższy synu
Śpij słodko, jak w niebie
Najdroższy, jedyny
Zna ją pan?
Jeśli faktycznie była w ciąży,
dokąd mogła się udać, by urodzić dziecko?
Mieszkała u swojego mecenasa w Crossing.
Mecenasa?
To były inne czasy.
Przyjaźnie między nimfami i ludźmi nie były aż tak...
rzadkie.
Za pan nazwisko tego mecenasa?
Oczywiście.
Był najlepszym zegarmistrzem w Burgue...
w owym czasie.
Miłego dnia, inspektorze.
A teraz arcydzieło Augustusa Hope'a.
Powstanie zostało ufundowane przez sir Elgenaia i lady Tripplethorne.
Otwieram aukcję. Cena wywoławcza to sto tysięcy guldenów.
Sto tysięcy. Kto da sto dwadzieścia?
Sto czterdzieści?
Sto siedemdziesiąt pięć?
Dwieście tysięcy?
Dwieście tysięcy daje pan Leslie Boythorne.
To rekord, drodzy państwo.
Ktoś da dwieście dwadzieścia pięć?
Dwieście dwadzieścia?
To bezcenne dzieło.
Dwieście dziesięć?
A więc dwieście tysięcy guldenów
po raz pierwszy, po raz drugi...
Trzysta tysięcy guldenów.
Chwileczkę, czy pan w ogóle dysponuje taką kwotą?
Przy sobie?
Trzysta tysięcy guldenów.
Po raz pierwszy...
drugi...
Sprzedane!
Ludzie się na nas gapią.
Możemy wyjść, jeśli pani chce.
Nie!
Nie.
Mam pytanie.
Czy planował pan kupić ten obraz?
Po co go pan licytował?
Podoba się panu?
Naturalnie.
Choć nie jest wart 300 tysięcy guldenów.
Kupiłem go, bo chciałem zobaczyć jego minę.
Chciałem, by wiedział, że mogę mu go odebrać.
Dlaczego?
Bo z góry założył, że to on będzie go miał.
I co pan z nim zrobi?
Powieszę w salonie.
I dokupię zasłony pod kolor.
Jest pan pełen niespodzianek, panie Agreus.
Pani również, panno Spurnrose.
Pani również.
Jeśli szuka pani inspektora Philostrate'a,
nie jest już moim najemcą.
Słyszałem, że szuka nowego lokum.
Dlatego tu jestem.
Chce pan zająć jego pokój?
Chcę wiedzieć...
dlaczego się wyniósł.
Najpierw nie chciała mówić, ale ją zmusiłem.
Biedaczka.
Współczuję jej.
Dała się nabrać.
Ja wciąż w to nie wierzę.
Mieszaniec?
W naszych szeregach.
Wstyd i hańba.
To nie wszystko.
Słucham.
Powiedziała, że ta zamordowana nimfa,
ta śpiewaczka, to jego mamuśka.
Ja pierdolę.
Wszystko pasuje.
Jego matka i dyrektor znali prawdę o nim.
A Morange?
Może dyrektor coś mu zdradził, skoro z nim sypiał.
A może to on oberżnął mu skrzydełka.
Zmyślił tę bajeczkę o Darkasherze, żeby zatrzeć ślady.
Na rany Męczennika.
To Philo jest mordercą.
Zabił ich, by jego sekret nie wyszedł na jaw.
Czy ktoś go śledzi?
Tak.
Aresztujcie go.
Słucham, inspektorze.
Pamiętam ją.
Zaczynałam wtedy pracę.
Pan Spurnrose, niech spoczywa w pokoju,
udostępnił jej pokój, który dziś zajmuje panna Imogen.
Był dobrym człowiekiem.
Wyprzedzał swoją epokę.
Zapewnił jej nawet opiekę lekarską.
Morange'a.
Zapewne wie pan, co mu się stało.
To właściwie wszystko.
Mieszkała tu do narodzin dziecka.
Płakała całymi dniami, gdy Morange go zabrał.
Czy ojciec dziecka
kiedykolwiek ją odwiedzał?
Nigdy o nim nie wspominała.
Wydawało mi się, że się go bała.
Nie wie pani, kim on był?
Nie.
Biedne maleństwo.
Miało takie rachityczne skrzydełka.
Pewnie nawet nie mogłoby na nich latać.
Jeśli w ogóle przeżyło.
Wielu mieszańców umiera.
Czasem się zastanawiam, co się z nim stało.
Idę.
No idę!
-Dobry wieczór, konstablu. -Gdzie on jest?
Rycrofcie Philostrate,
jesteś aresztowany.
Pod jakim zarzutem?
Morderstwa. Trzykrotnego.
Morderstwa.
Skujcie go.
Już nie musisz się zastanawiać.
Morda, dziwolągu!