Wiecie, że tego nie zrobiłem.
Nie ujawniłeś kluczowych dla sprawy faktów.
Patrzyłeś mi w oczy i kłamałeś.
Bo wiedziałem, co będzie...
jeśli powiem prawdę.
Nie zwalaj winy na mnie, pieprzony mieszańcu.
Zabrać go na dół.
Dobrze.
Załóżcie mu kartotekę. Były inspektor Rycroft Philostrate.
Gdzie go zamknąć?
Razem z wynaturzeńcami. Tam jest jego miejsce.
Chociaż nie,
wsadź go do tej celi...
niech posiedzi z tymi dżentelmenami.
Jesteśmy gorsi?
-Czym on w takim razie jest? -Mieszańcem.
Udawał jednego z nas.
Co pan powie.
No dobrze.
Chodźmy sobie zapalić, co?
-A co z nimi? -Poradzą sobie.
Philo, za tobą!
Odpierdolcie się!
-Fergus. -Panie.
Dziękuję.
Chodźmy.
Panno Imogen, był to dla mnie
niezapomniany wieczór.
Dla mnie również.
Dziś pojęłam, że nie przepadam za Louisą Pembroke.
Za pozostałymi znajomymi także.
Dzięki niech będą Męczennikowi. Wróciła panienka.
Afisso, nic mi nie jest.
Afisso.
Co z tobą?
Była tu policja.
-Słucham? -Panicz jest podenerwowany.
-Co się dzieje? -Wszędzie skandale.
Nie dość,
że moja siostra pokazuje się publicznie z pukiem,
to jeszcze teraz się dowiaduję, że ojciec ukrywał w tym domu
ciężarną wróżą nierządnicę.
Wprawdzie na to drugie nic nie poradzę, to się nie odstanie,
mogę ci jednak pomóc, siostrzyczko.
Znów będziemy się o to spierać?
Nasz los jest w jego rękach. Muszę się z nim pokazywać.
Muszą być jakieś granice jego żądań!
Jutro z nim porozmawiam i zażądam, by zakończył tę farsę.
Dobrze.
Będę ci niezmiernie wdzięczna.
Miło mi to słyszeć.
Gdybym nie znał cię tak dobrze,
zacząłbym się zastanawiać, czy nie polubiłaś czasem jego towarzystwa.
No co?
Nic, panienko.
Chodźmy na górę. Pomogę się panience rozebrać.
To ci się spodoba.
No to chodź.
Właź tam, do swoich.
Już.
Uszanowanie.
Dobra robota.
Dzięki...
za wsparcie.
Nie chcę, żebyś zginął. Przynajmniej nie teraz.
Co ty tu robisz?
Miałem cię zapytać o to samo.
Mam wieści.
Podobno aresztowano kogoś w związku z morderstwami.
Doprawdy?
Sądziłam, że się ucieszysz.
Jesteś bezpieczna.
Bezpieczna?
Chyba że da się sterować Darkasherem z celi.
Albo złapali niewinnego człowieka.
Skąd ten pomysł?
Widziałam, jak po mnie przychodzi.
I wiem, że w chwili śmierci dowiem się, kto go stworzył.
Módlmy się zatem, by okazało się, że twoja wizja...
się nie sprawdzi.
Muszę iść.
Ifo...
Twój mąż wkrótce wróci.
Bądź ostrożna.
Mam 47 stiverów. Jak daleko dojadę za tę kwotę?
Gdyby miał pan pięć stiverów więcej, dojechałby pan do Keranganz.
Runyan?
Runyan Millworthy?
Horatius Symes, stary łotrze.
Kopę lat.
Całe wieki.
A niech mnie. Nadal zarabiasz śpiewaniem?
Na scenie? Na bogów, nie.
Jestem szanowanym obywatelem.
Uczę syna kanclerza w Balefire.
Dobry Boże. Co więc robisz tutaj?
Właśnie wróciłem z Hullsbay.
Próbowałem znaleźć nauczyciela historii sztuki i literatury.
-Zaraz. -Co?
Miałeś dobre oceny w Appidian, prawda?
Horatiusie, to było dawno temu.
A młody Breakspear to ponoć diabeł wcielony.
Runyan,
zarobiłbyś krocie.
Ciekawe, co by zrobili, gdyby nasze konszachty wyszły na jaw.
Córka Longerbane'a w zmowie z synem Breakspeara.
Miasto samoistnie stanęłoby w płomieniach.
A my decydowalibyśmy o tym, co powstanie na pogorzelisku.
Dalej chcesz gadać o sojuszu?
Moi doradcy chcą, bym w najbliższych tygodniach
wniosła o wotum nieufności wobec twego ojca.
A co ja mam robić?
Ostrzec go?
Ja ostrzegam ciebie.
Rząd twojego ojca chyli się ku upadkowi.
Nic nie możesz na to poradzić.
Musisz pomyśleć o przyszłości.
I kim mam być, twoim zdaniem?
Szpiegiem?
A kim chciałbyś być?
Nie politykiem.
To jest cena, którą musisz zapłacić.
Za co?
Za takie chwile.
Jesteś cudna,
ale mogę przeżywać takie chwile, z kim mi się żywnie podoba.
Wiesz w ogóle, co to jest?
To, co ci oferuję?
Właśnie takie chwile zmieniają wszystko.
Musisz uważać,
by ich nie przegapić.
Miłego dnia, paniczu Jonah.
Twoja matka. Tak mi przykro.
Wiem, ile ta biblioteka dla ciebie znaczyła.
Współczuję.
Nie sądzą chyba, że ją zabiłeś?
Owszem. Żeby nie zdradziła mojego sekretu.
Nie winię ich. Taki wniosek nasuwa się sam.
Dyrektor, lekarz, który mnie operował – wszyscy znali prawdę.
Przecież pracowali z tobą wiele lat. Znają cię.
Tak im się wydawało.
Okłamałem ich.
Czasem nie da się tego wybaczyć.
„Łabędź?”
Podoba mi się.
Gdy płynie z pełną prędkością, osiąga 10 węzłów.
Luk jest bardzo przestronny.
50 guldenów od osoby i łódź się zwróci.
Po trzech kursach
zacznie generować czysty zysk.
Czy mogę pana o coś spytać?
Ależ proszę.
Czy pan także zawarł z kimś umowę?
Na pięć lat.
Z właścicielem huty z New Freehold.
Pracowałem ciężko, ale to był uczciwy człowiek.
Jak udało się panu zbić majątek... niemal od zera?
Grosz do grosza.
Jak każdemu.
Zna pan powiedzenie, że najtrudniej zarobić pierwszego guldena,
zwłaszcza...
Pukowi.
Zwłaszcza pukowi.
Proszę mi powiedzieć,
czym dokładnie zajmuje się miecznik?
Widzę, że się pan przygotował.
Lubię wiedzieć, z kim robię interesy.
Miecznik tropi robotników-uciekinierów.
To znaczy, że...
polował pan na swoich?
Podpisali tę samą umowę, co ja.
Mimo wszystko.
To byli pańscy pobratymcy.
Fakt, przez te wszystkie lata, gdy wykonywałem ten zawód,
nie natknąłem się na miecznika, który nie byłby człowiekiem.
Dawno temu zrozumiałem,
że jeśli mam funkcjonować pośród ludzi,
muszę się nagiąć do ich zasad.
Chciałbym omówić jeszcze kwestię związaną z moją siostrą
i umową, jaką pan z nią zawarł.
Co powiedział?
To, co ty mi kiedyś powiedziałaś.
Masz z nim bywać w towarzystwie dopóty,
dopóki nie zostanie zaakceptowany
w naszych kręgach towarzyskich.
Cóż,
sądząc po reakcji na jego obecność na aukcji,
to trochę potrwa.
Więc może
ucieszy cię wieść,
że pan Agreus otrzymał zaproszenie
na podwieczorek u Tripplethornów. Dziś po południu.
Naprawdę?
Chcą osobiście przekazać mu obraz, który wylicytował.
I wygląda na to, że ciekawi ich nasz tajemniczy sąsiad.
Może się okazać,
że twoje usługi nie będą mu już potrzebne,
droga siostro.
Miejmy taką nadzieję.
Właśnie.
Miejmy taką nadzieję.
Uwaga!
Ej, Fleury.
Widziałaś Vignette?
Coś się stało?
Nie wróciła do domu.
Jest w areszcie?
Przecież powiedziałem, nie?
Ma duże kłopoty?
O tym zdecyduje Magistrat.
Jeśli sędzia będzie nie w humorze, odeśle ją tam, skąd przyszła.
Ale może jej się upiecze
i zasądzi jej tylko grzywnę.
Jaką? Zapłacę.
Wtedy nie trzeba będzie kłopotać Magistratu.
Wróć jutro z 50 guldenami.
Pięćdziesięcioma?
Zobaczę, co się da zrobić.
Wyjścia nie ma.
Sierżancie, idę zapalić.
Dobrze.
Dzień dobry, pani Fyfe.
Przyszłam zapytać o Philo.
Proszę tutaj.
Zapewniam panią,
że inspektor został aresztowany i postawiono mu zarzuty.
Nic pan nie mówił o zarzutach.
Udawanie człowieka to przestępstwo.
Nie pani jedna została oszukana przez nimfę.
Poza tym to jedynie wierzchołek góry lodowej.
Chodzi też o te morderstwa.
Słucham?
Pan Philostrate nie jest mordercą.
Pan to doskonale wie.
Pracował pan z nim przez lata.
Wynaturzeńcy umieją się maskować.
A on pasuje do układanki jak nic.
Jak tylko pani wyjawiła,
że jest mieszańcem, wszystko ułożyło się w całość.
To było kłamstwo.
-Że co proszę? -Pokłóciliśmy się.
Zmyśliłam to, żeby go zranić.
Philo,
twoja gospodyni złożyła zeznanie,
które odsuwa od ciebie podejrzenia.
Mówiłeś, że nie popełniłeś tych morderstw.
Wiesz, że nie.
Nie zabiłeś Morange'a?
Nie.
Dyrektora?
Nie.
Ani tej wróżki, Aisling Querelle?
Nie.
To nieprawda, że jesteś jej synem?
Ta cała Fyfe zmyśliła tę historyjkę
z powodu kłótni?
Chcę to usłyszeć od ciebie.
Że jesteś człowiekiem,
a nie załganym mieszańcem.
No, dalej.
Odpowiedz.
Aisling Querelle była moją matką.
Jestem, kim jestem.
Darkasher wciąż grasuje...
Skończ z tym wróżym pieprzeniem!
Ufałem ci!
Wierzyłem w ciebie!
Mistrz Symes przerobił z panem
Elomię do rozdziału 39.
Proszę otworzyć książkę.
Nie jestem w nastroju.
Rozumiem,
ale sprowadzono mnie tu, bym pana uczył. Zatem nalegam.
Nie ma pan prawa nalegać.
Widzę to po pańskich butach.
Potrzebuje pan tej posady.
Bardzo.
Co oznacza, że przekaże pan mistrzowi Symesowi,
iż lekcja się odbyła i że idzie mi doskonale.
A jeśli tego nie zrobię?
Powiem Symesowi, że jesteś do dupy i każę mu znaleźć kogoś innego.
Rozumiemy się?
To dobrze. Do jutra.
Cóż to za urażona mina?
Zapłacę podwójnie.
Znam ten typ.
Paniczyk trwoniący majątek i reputację tatusia,
bezmyślny, nieświadomy konsekwencji.
Sprowadzono mnie, bym wlał ci do głowy odrobinę rozumu
i zrobił z ciebie nieco przyzwoitszego człowieka.
Ja nie negocjuję.
Nie przekupisz mnie,
bym dla ciebie kłamał.
Nie boję się twego ojca
ani życia w nędzy.
Za to ty – owszem.
Więc
czas pomyśleć o przyszłości, chłopcze.
Jeśli w ogóle chcesz jakąś mieć.
Jest pan nietypowym nauczycielem.
Gdybyś tylko wiedział,
czego byłem świadkiem...
i co robiłem.
Rozdział trzydziesty dziewiąty.
To źle wygląda.
Policjant mordercą.
Już widzę, jak będzie wyglądał proces.
Obsmarują nas za to, że nie złapaliśmy go wcześniej.
Właśnie.
Nie wiem, jak wy,
ale ja ciężko pracowałem na swoją reputację
i nie pozwolę, by jedna czarna owca ją zbrukała.
Ale co możemy zrobić?
-Należy mu się sprawiedliwy proces. -Tak?
Do czego zmierzasz?
Może na przykład
spróbuje uciec i zostanie zastrzelony?
No dobra.
A może...
dopadną go wyrzuty sumienia
i powiesi się w celi? To się zdarza.
Unikniemy paskudnego procesu.
Prześpijcie się z tym.
Przemyślcie to.
Philo.
Chcę ci tylko powiedzieć,
że twoja matka byłaby z ciebie dumna.
Żałuję tylko, że nie dopadłem jej zabójcy.
Byłem tak blisko.
Zawsze się zastanawiałem, kim był mój ojciec.
Czy był żołnierzem, czy poetą. Teraz wiem, że to był zwykły śmieć.
Myślisz, że to twój ojciec stoi za tymi zbrodniami?
Nie widzę innej możliwości.
Wszystkie ofiary wiedziały, kim jestem.
Jego wróżym bękartem.
Nie mów tak.
To on jest tu winny, nie ty.
Musi mieć dużo do stracenia, skoro zabił trzy niewinne istoty,
by ochronić swoją reputację.
Nie rozumiem tylko...
dlaczego nie dopadł mnie?
Dlaczego ten stwór nie zabił mnie w tym tunelu?
Chyba że...
Chyba że co?
Chyba że mnie nie poznał.
Dlatego potrzebował ich wątrób.
Chciał odkryć ich sekrety i w ten sposób mnie znaleźć.
A więc to nie koniec.
Prędzej czy później pośle za tobą tę bestię.
Chyba że mnie powieszą.
Philo.
Berwick.
Uważaj na siebie.
Dombey kombinuje, byś nie dożył do procesu.
Będzie próbował cię zabić.
Dobry z ciebie człowiek.
Przykro mi, że nie mogę ci pomóc.
Wiem.
Powstanie.
Jak ci się podoba?
Inaczej wydałbym 300 tysięcy guldenów.
Ale to pan tu rządzi.
No tak.
Gdzie go powiesimy?
Potrzebują panowie kobiecej rady?
Wyszłam na spacer i widziałam, jak go wnosicie.
Tak, zdanie damy będzie niezwykle cenne.
Prawa strona trochę wyżej.
Doskonale.
Dziękuję. Pasuje idealnie.
Zgadzam się.
Co chciał wyrazić?
Malarz.
Że wszyscy utknęliśmy gdzieś między piekłem a niebem.
Czyli ta kobieta jest aniołem?
Cóż, ma skrzydła.
A on jest demonem?
Cóż, ma rogi.
Ale dziwny z niego demon, prawda?
Wygląda, jakby chciał ulecieć do nieba.
Wszystko na opak, czyż nie?
Może jednak nie jest demonem.
Ale te rogi...
Czym innym miałby być?
Wybawcą?
Od czego?
Od tego, co zwyczajne.
Panno Spurnrose, absolutnie nie jest pani zwyczajna.
A to co?
To jeden z moich skarbów.
Lampa elektryczna.
Jak działa?
Pani pozwoli.
Co pan robi?
To jest bateria.
To tylko woda wydestylowana z pary,
ale to jest magiczny składnik.
Siarczan miedzi.
I co teraz?
Cierpliwości.
Nie mogłem przestać o tobie myśleć.
Najpierw myślałem, że będziesz po prostu kolejną ofiarą
moich miłosnych podbojów.
Ale odchodząc, poczułem, że to ty podbiłaś moje serce.
Cały dzień zastanawiam się dlaczego.
Zmieniłem się.
Pokazałaś mi coś, czego nie mogę dłużej ignorować.
Co takiego?
Przyszłość.
Nigdy wcześniej o niej nie myślałem.
Nie należała do mnie,
tylko do przepowiedni i złamanych obietnic...
Aż pewnego dnia nieznajoma pojawiła się w Parlamencie.
Gdy weszła, była przezroczysta.
Nikt się z nią nie liczył.
Ale w ciągu pięciu minut
rzuciła na kolana
mego ojca,
Kanclerza Burgue.
No i?
Nie zapytasz?
O co?
O to, o co chciałeś mnie zapytać.
Dlaczego?
Chodzi o chaos.
Chaos?
Tak.
Chaos jest nadzieją dla tych, którzy żyją w cieniu.
Chaos pod rządami twego ojca
daje szansę tobie i mnie.
Ustroje upadają,
stary świat płonie.
A my decydujemy o tym, co powstanie na pogorzelisku.
Wszystko w swoim czasie.
Ładne,
ale szczerze mówiąc,
lampa gazowa robi to samo, a mniej przy niej roboty.
Teraz tak jest,
ale kiedyś
ulice połączą przewody
przesyłające energię elektryczną z dalekich elektrowni.
Nie będzie dymu ani pożarów.
Wystarczy nacisnąć włącznik
i światło rozrzedzi mrok.
Tak to sobie wyobrażam.
Należy patrzeć w przyszłość.
Czasem nie można inaczej.
Czy tak pan sobie radzi?
Ignoruje pan spojrzenia i obelgi,
wyobrażając sobie dzień,
w którym puk przy Finistere Crossing będzie przyciągał spojrzenia
nie z powodu kroju płaszcza,
a z powodu cech charakteru?
Myślałem, że uważa mnie pani za próżnego.
Wręcz śmiesznego.
Nie.
Na początku tak było, przyznaję.
Teraz widzę, że się myliłam.
Jest pan inny niż wszyscy,
panie Agreus.
Sprowadzono to tutaj z Puyan.
Zrobił to przeor, który założył ten klasztor.
Znalazł to w Great Hoff,
po tym, jak burgijska armia zrównała je z ziemią.
Nie chciał, by dawne tradycje zostały zapomniane.
Ukryty sprowadził cię tu, bo chce, byś Mu służył.
Jak?
Najpierw musisz przejść próbę.
Zbyt długo pozwalaliśmy im się tak traktować. Teraz nasza kolej.
Krew za krew.
Nie, proszę.
Błagam!
Mam rodzinę.
Błagam.
Nie.
Proszę! Mam żonę.
Mam... mam dzieci!
Rolnicy z Allory strajkują.
Wyślij straż. Coś jeszcze?
Sondaże wskazują, że Wootenvale ma coraz większe poparcie. Może wygrać.
Zapisz w grafiku, że mam się zjawić na jego kolejnym wiecu.
Zobaczymy, czy uda nam się przekonać wyborców. Co dalej?
-Koalicja Longerbane'a... -Dobre wieści, Winetrout!
Są jakieś?
Policja aresztowała podejrzanego w sprawie potrójnego morderstwa.
O proszę. Widzisz? Jednak potrafisz.
Sprawcą jest mieszaniec, jak się okazuje.
Zabijał, by jego sekret nie wyszedł na jaw.
Podobno ta martwa wróżka była jego matką.
Paskudna sprawa.
Jakaś Aisling, śpiewaczka.
Nikt mi nie mówił, że zamordowano nimfę.
A po co miałbym to panu mówić?
Słuszna uwaga.
Kiedy go powieszą?
Im wcześniej, tym lepiej.
Czułam, że wreszcie znalazłam tu swoje miejsce.
A potem zobaczyłam szyld. „Skarby Tirnanoc”.
Wszystko, co chroniłam i kochałam,
czego broniłam, ryzykując własnym życiem,
zamknęli w szklanych gablotach ku uciesze gawiedzi,
jakby to był obwoźny cyrk.
Myślisz czasem o Tirnanoc?
Bez przerwy.
Żałuję, że cię porzuciłem.
Philo.
Jak mogliśmy się tak pogubić?
Nie pogubiliśmy się.
Odnalazłem cię.
Rozkaz przeniesienia
Rycrofta Philostrate'a.
Idą po ciebie.
Wiem.
-Philo. -Zostań ze mną.
-Nie. Philo... -Zostań ze mną.
Zostań.
Zostań ze mną.
Puść go!
-No już! Puszczaj. -Zostań ze mną.
Puśćcie go! Proszę...
Kocham cię.
Puśćcie go! Wracajcie.
Czekajcie, proszę.
Dokąd go zabieracie? Philo!