15 LISTOPADA 2022, GODZ. 2.23 MIESZKANIE SAGARA, VISAKHAPATNAM
Priya...
Tak bardzo cię kocham.
Jesteś dla mnie wszystkim.
Przykro mi, Priyo. Tak mi przykro.
Wiedząc to wszystko, nie chcę już żyć.
Zanim umrę, muszę ci coś powiedzieć.
Padła bateria.
Ładowarka...
Ładowarka, ładowarka...
Kurwa!
15-PIĘTROWY BUDYNEK ZAPADA SIĘ: KTO JEST WINNY?
Priya...
POSŁANIEC
6 DNI WCZEŚNIEJ...
Dobry wieczór, panie i panowie.
Dziękujemy za przybycie w przeddzień startu
naszej prestiżowej gazety Samachar w Andhra Pradeś...
- Ile? - Sto czterdzieści.
Redaktor naczelny jest siłą napędową każdej gazety.
Proszę bardzo.
Powierzenie tej funkcji komuś takiemu jak Sagar Varma Avadhuri
jest dla mnie powodem do dumy.
Sagara nie trzeba przedstawiać.
To popularne nazwisko w kręgach dziennikarskich.
Jest złotym medalistą Jono Global Institute.
Współpracował już z wieloma czołowymi gazetami
i ma na swoim koncie dużo nagród.
9 LISTOPADA 2022, 19.45 HOTEL ROKIN SEA VIEW
Inspiruje młodych dziennikarzy.
Bardzo się cieszę, że jest częścią naszej organizacji.
JEEVAN CORP WITA NA INAUGURACJI GAZETY SAMACHAR
Chciałbym powitać na scenie pana Sagara Varmę Avadhuriego.
- Gratulacje. - Dziękuję.
- Gratuluję. - Dzięki.
Pióro to potężna broń dla dziennikarza.
Powitanie piórem to tradycja Jeevan Corp.
DZIENNIK SAMACHAR
Bardzo dziękuję.
Dziś jest 9 listopada.
Dziś zostaję redaktorem naczelnym.
Wierzę, że będzie to nowy rozdział w moim życiu.
Jaka jest powinność dziennikarzy?
To proste.
Mamy nieść ludziom prawdę.
Jesteśmy posłańcami.
W języku telugu to...
dhootha.
Jesteśmy posłańcami między rządem a ludem.
System sądowniczy, który chroni 138 milionów ludzi,
politycy i policja...
Kto będzie patrzył im na ręce?
My, dziennikarze.
A dopóki moje serce i dusza są czyste, będę niósł prawdę ludziom.
Nie byłoby to możliwe bez mojej pięknej żony Priyi,
również dziennikarki.
I to wziętej.
Robi sobie małą przerwę z powodu ciąży.
I reszta mojego zespołu, zaczynając od Amruthy.
Pracuje ze mną od pięciu lat.
Jest bardzo pracowita i pomocna. Dziękuję, Amrutha.
Pan Chandramurthy...
To bardzo szanowany i jeden z najstarszych dziennikarzy.
Dołączy do nas.
Bardzo dziękuję.
A zatem...
Przynieśmy ludziom prawdę i zacznijmy drukować.
Dziękuję. Dziękuję bardzo. Miłego wieczoru.
Proszę.
- Dzięki. - Dziękuję.
Zaprosiłem też Charlesa.
Naprawdę?
Chyba nie przyszedł, nie widać go.
Początkowo Charles miał zostać redaktorem naczelnym,
ale ostrzegłeś mnie o jego stanie psychicznym.
Na spotkaniu zachowywał się niepokojąco.
- Dzięki za ratunek. - Powiedziałem, co wiedziałem.
Podjąłeś decyzję dzięki tej wiedzy.
To zadanie dobrego dziennikarza.
Pora na mnie. Baw się dobrze.
- Bezpiecznego lotu. - Do zobaczenia.
- Cześć. - Cześć.
Ki chuj? Spalone kwiaty?
- Kto je wysłał? - Charles.
Chyba żartujesz.
Jest też kartka dla ciebie.
GRATULACJE!
„Ty zdradziecki skurwielu”.
Zdradziecki? Co?
Za kogo on się ma?
Sądzi, że w jego stanie może rządzić tak dużą gazetą?
Wariat!
Mam nadzieję, że to poprawi ci humor.
Podarek od naszego zespołu.
Krzyżówki!
Wspaniale! Idealny prezent.
Teraz nie zasnę, aż ich nie rozwiążę.
- Cudo. Dziękuję. - Cieszę się.
- Panie Chandramurthy. - Gratuluję.
Mały prezent ode mnie.
DZIENNIKARSTWO WARTOŚCI I IDEOLOGIE
O rety!
„Dziennikarstwo.
„Wartości i ideologie”.
- Fajna książka. - Dziękuję.
To teraz potrzebne.
Jestem bardzo dumny, mogąc być w twoim zespole.
Musimy zapoczątkować nowy rozdział dziennikarstwa.
Pewnie.
- Nie mogę się doczekać. - Sagar.
- Chodź. - Dobrze.
- Do jutra. - Jasne.
Niż w Zatoce Bengalskiej.
Tatusiu, musimy odebrać A z recepcji.
Tak, zapomniałem.
Nadciąga burza.
Taka pogoda utrzyma się przez najbliższy tydzień.
Apeluje się o ostrożność.
- Przepraszam. - Tak?
Oddaliśmy naszego psa, A, pod opiekę personelu.
- Psa „A”? - Jeszcze go nie nazwaliśmy.
Od roku myśli nad imieniem.
Póki co nazywamy go A.
Więc wabi się A.
- Przyprowadzę go. - Dziękuję.
Jest twój pies.
- Pana pies. - Hej, A.
AUTOSTRADA BHEEMILI GODZ. 22.15
Co?
- O nie! - Co się stało?
- Szlag! - Co się stało?
Chyba zabrakło nam paliwa.
Naprawdę? Rano Prabhakar miał napełnić zbiornik.
- Jesteś pewna? - Tak, przywiózł rachunek.
Niech będzie.
Spróbuję wezwać taksówkę.
Cholera.
Żadnych taksówek.
Zadzwoń do Amruthy.
Niech załatwi nam auto.
Padła mi bateria. Spróbuj zadzwonić od siebie.
- Amrutha. - Cześć.
- Zabrakło nam paliwa. - O kurna.
- Załatwisz nam podwózkę? - Jasne.
- Gdzie stoicie? - Co to za miejsce?
Autostrada Bheemili, niedaleko Dum Dum Dhaby.
Niedaleko Dum Dum Dhaby.
- Wóz będzie za 20 minut. - Dziękujemy.
Nie jest tak źle. Zatrzymaliśmy się w dobrym miejscu.
Mają tu smaczne omlety.
Jeden dla mnie, dwa dla Anju, dwa dla A, w sumie pięć.
- I szklankę mleka. - Dobrze.
- Witam. - Dobry wieczór.
Co podać?
Pięć maślanych omletów i szklankę mleka.
Pięć minut. Proszę usiąść.
KRZYŻÓWKA
„9 listopada 2022 roku
o godzinie 22.45 i 33 sekundy
tuż przed Dum Dum Dhabą
pies Sagara Varmy Avadhuriego zginął pod kołami samochodu.
Jak wabi się pies?”.
GODZ. 22:41:00
Mamo, chcę wody.
Przyniosę ci.
- Zostań w samochodzie. - Dobrze.
„O godzinie 22.45 i 33 sekundy tuż przed Dum Dum Dhabą
pies Sagara Varmy Avadhuriego
zginął pod kołami samochodu. Jak wabi się pies?”
Weź jeszcze dwie butelki wody.
Priya...
Co się stało?
Sagar...
Wyglądasz na przestraszonego.
GODZ. 22:45:23
Anjali!
Rusz się!
Anjali!
- Anjali. - Tatusiu...
Tatusiu!
Anjali!
Anjali! Jesteś cała?
Nic ci nie jest?
- Jesteś cała? - Anjali!
Anjali!
- Zostań w samochodzie. - Dobrze.
Zły pies!
Otwórz się.
No otwórz się!
- Anjali! - O nie! Policja!
Anjali!
GOSPODARSTWO SAGARA GODZ. 2.13
DO KOMISARZA POLICJI REJONU MANKAPURAM
AUTOSTRADA BHEEMILI GODZ. 2.16
Słucham.
To ja, Ravi. Miałem zadzwonić?
Kierowca się znalazł?
Nie, wciąż szukamy. Jest bardzo ciemno.
Co wy tam wyprawiacie?
Masz ze sobą całą ekipę, wliczając w to psy.
Czy do złapania węża potrzeba całej wioski?
Noc utrudnia poszukiwania.
- Musi się tam gdzieś czaić. - Przyjedzie tu pan?
Przyjechałem spisać skargę.
Będę za pół godziny.
- Tato! - To twoja aplikacja na studia?
Proszę, nie niszcz jej.
- Znowu aplikujesz na studia? - Nie rwij tego.
Sagar, ile mam ci mówić, żebyś zapomniał o dziennikarstwie?
To nie podanie na studia.
- Posłuchaj mnie. - Obiecaj mi.
Obiecaj, że nie zajmiesz się dziennikarstwem.
- Obiecuję. - Co się stało?
Nic, mamo. Podarł skargę.
- Co to jest? - Sagar, dziennikarstwo...
- Nie może w to iść. - Napiszę ją na nowo.
Zabierz tatę do pokoju.
Powiedz mu, dobrze?
- Przekonaj. - Dobrze.
- Porozmawiaj z nim. - Porozmawiam.
- Ciebie posłucha. - Porozmawiam z nim.
- Przepraszam. - Tak.
- Przepraszam, że tak długo. - Żaden problem.
Nie mamy prądu, musiałem wyjąć starą maszynę do pisania.
- Nie szkodzi. - Oby się nadało.
Pytanie...
Czy był tam pana ojciec?
Tak.
Czy on jest trochę...
- Alzheimer. - No tak.
Zaczęło się kilka lat temu.
Stopniowo zapomina o wszystkim.
Nienawidzi myśli, że zostanę dziennikarzem.
Kilka razy zniszczył moją aplikację na studia.
Nie wiem dlaczego.
Ale to jedyna rzecz, którą pamięta.
- Pójdę już. - Dobrze.
- Szukamy kierowcy. - Dobrze.
- Damy znać, gdy go znajdziemy. - Dobrze.
A ciało psa przekazaliśmy pańskiemu służącemu.
Dobrze, dziękuję.
- Do widzenia. - Dziękuję.
- Proszę pana. - Tak?
Gdzie pochowamy A?
- Nie na naszym terenie. - Dobrze.
Anjali by się załamała, gdyby to odkryła.
- U pana Reddy'ego jest pusto? - Zgadza się.
Pochowaj go tam. Porozmawiam z nim.
Dobrze.
Czy Anjali coś jadła?
Płakała, wypiła mleko i poszła spać.
Łap! Dalej, Jockey!
Złap go!
10 LISTOPADA 2022, GODZ. 8.12 GOSPODARSTWO SAGARA
- Anjali. - Tak?
- Jadłaś śniadanie? - Nie, tato.
Jeśli nie zjesz śniadania, A będzie w niebie rozczarowany.
Hipopotam.
Co?
A nazywa się Hipopotam.
- Zawsze kochał wodę. - Fakt.
- Bardzo kochał wodę. - To prawda.
Dlatego nazwałam go Hipopotam.
Od teraz masz mówić na niego Hipopotam.
Dobrze.
Mamo...
- Jak się ma córka? - W porządku.
Wczoraj znalazłem kawałek gazety.
Tłusty, był pod żarówką.
- Widział go pan? - Jakiej gazety?
Wyrzuciłem go gdzieś tutaj.
Sprzątamy tu co rano. Musi być w śmieciach.
- Skarbie? - Już idę.
- Zaraz wracam. - Gdzie on jest?
Skąd ją macie? Ktoś ją tu zostawił?
- To makulatura na robaki. - Gdzie ją pan znalazł?
Bierzemy ją ze szrotu i codziennie wymieniamy.
- A co? - Nic takiego.
„9 listopada 2022 roku
o godzinie 22.45 i 33 sekundy
tuż przed Dum Dum Dhabą pod kołami samochodu zginął
pies Sagara Varmy Avadhuriego.
Jak wabi się pies?”
HIPOPOTAM
Co?
Słucham.
Tu Murthy z serwisu samochodowego.
Słucham cię, Murthy.
Gliny przekazały nam pana samochód. Dokładnie go sprawdziłem.
- Może tu pan przyjechać? - Teraz? Mam ważną robotę.
Muszę panu powiedzieć coś ważnego. Proszę przyjechać.
Dobrze, już jadę. Do zobaczenia.
SERWIS SAMOCHODOWY GODZ. 9.12
- Dzień dobry. - W czym rzecz?
Podejrzewałem w aucie wyciek ze zbiornika paliwa.
Sprawdziłem to i znalazłem małą dziurę w baku.
Chwileczkę. Tędy.
Jest mało prawdopodobne, by powstała przy zderzeniu.
Wygląda na to, że ktoś to wcześniej zaplanował.
Zabrakło nam paliwa.
Rano Prabhakar miał napełnić zbiornik.
Jest pan dziennikarzem, tak?
To może być sprawka kogoś, kto żywi do pana urazę.
BIURO GAZETY SAMACHAR GODZ. 9.37
Poproszę kluczyki.
Jak Anjali?
Trzyma się.
Odesłać te rzeczy do domu na farmie?
Pewnie.
Dobrze.
Nie zauważyłeś przy wyjściu?
Twoje skarpetki.
Jedna biała i jedna czarna.
Kurwa.
Anjali rozproszyła mnie, jak wkładałem buty.
Co się stało?
Coś cię dręczy?
Amrutha...
Ta gazeta.
Znalazłem ją wczoraj w knajpie.
Przeczytaj trzecią pozycję.
„9 listopada 2022 roku
o godzinie 22.45 i 33 sekundy
pies Sagara Varmy Avadhuriego
zginął pod kołami samochodu. Jak wabi się pies?”.
Kurwa, co do sekundy!
Dokładnie o tej godzinie doszło do wypadku.
- Co? - O chuj tu chodzi?
Amrutha, dobrze wiesz, że jeszcze nie nazwaliśmy A.
Ale dziś rano Anjali powiedziała:
„Tato, A to od teraz Hipopotam”.
Wypełniłem krzyżówkę w aucie.
Hipopotam, sześć liter w telugu.
To tylko sześcioliterowe słowo.
Może to zbieg okoliczności.
Imię może być przypadkiem.
Ale kto wiedział, że pies zginie w wypadku?
Kto by to zaplanował?
Jest coś jeszcze.
Wcześniej byłem w warsztacie.
I wiesz co?
W baku auta jest dziura.
- Co? - Tak!
Dziura w zbiorniku paliwa,
uderzenie w samochód.
Mówię ci, to było zaplanowane.
Kto mógł to zrobić?
Podpisz tutaj, Koti. Przyjdź, kiedy cię wezwą.
- Nie opuszczaj miasta. - Tak jest.
Idziemy.
AJAY GHOSH DZWONI...
Halo.
Dzień dobry.
Tu podinspektor Ajay Ghosh.
Mów, Ghosh.
Znaleźliśmy kierowcę ciężarówki.
Osobiście go przesłuchałem.
Podobno jechał 18 godzin bez przerwy.
Twierdzi, że przed knajpą
gazeta zasłoniła mu szybę.
Rozbił się, bo nic nie widział.
Nie był pijany.
Sprawdziliśmy jego historię. Jest niewinny.
- Nie puszczajcie go. - Proszę pana?
Ghosh, posłuchaj mnie. Ta historia z gazetą i wypadek
to ściema. Ktoś to wszystko zaplanował wcześniej.
Mam w baku dziurę. Widziałem ją w warsztacie.
Ghosh, posłuchaj mnie.
Zrób, co musisz, by ten skurwiel się przyznał.
Choćbyś miał go połamać.
Chcę prawdy!
Muszę wiedzieć, kto za tym stoi.
Szefie...
Nie możemy go przesłuchać bez solidnych dowodów.
To dość ryzykowne.
Idiota.
Przesłałem sto tysięcy. Mogę wysłać więcej.
Dowiedz się prawdy.
- Szefie... - Ma zacząć sypać.
Spokojnie, zajmę się nim.
- Gdzie jest kierowca? - Właśnie wyszedł.
Jego prawnik wpłacił kaucję. Podpisał i wyszedł.
Ty durniu!
Przyniosłem panu słodki paan.
- Specjalnie dla pana. - Nie chcę, daj go komuś.
Dziękuję.
Kala, to ja.
Właśnie wyszedłem za kaucją. Będę w domu za godzinę.
Jestem na komisariacie.
- Oddzwonię. - Proszę ze mną.
- Ruchy! - Ale dlaczego?
- To nic takiego. - Dopiero wyszedłem.
Przegapiliśmy kilka podpisów. Suribabu o nich zapomniała.
Jeszcze pół godzinki.
- Puszczę pana. - Chcę iść do domu.
Wiem. Proszę ze mną.
Szybko, do środka.
Zapraszam.
Usiądzie pan.
GRATULACJE!!
TY ZDRADZIECKI SKURWIELU
- Myślisz, że to dzieło Charlesa? - Kto wie?
Miał ostatnio problemy z głową.
Ale i tak wysłał mi te cholerne kwiaty.
Szczerze mówiąc,
ta praca należy do Charlesa.
Zmanipulowałem pana Khana, by zrezygnował z Charlesa.
Cokolwiek to jest, to na mnie powinien wyładować swój gniew.
Jak śmie wyżywać się na mojej rodzinie!
A gdyby Anjali została w aucie?
Amrutha, zabiję tego skurwysyna!
Sagar...
- Drań! - Uspokój się.
Nie wiemy na pewno, czy to Charles.
Może spróbujesz z nim porozmawiać?
Znacie się od wielu lat.
Rozwiej wątpliwości.
Porozmawiaj z nim.
GOSPODARSTWO CHARLESA GODZ. 15.28
DRAŃ KOMÓRKA
ODRZUĆ
Odbierz, Charles.
Kurwa!
Ja pierdolę.
DOM RODZICÓW MARIAN GODZ. 15.30
Słucham.
- Cześć, Marian. - Sagar.
Jest z tobą Charles?
Nie odbiera moich telefonów. A to dosyć ważne.
Nie ma go tutaj. Jestem u moich rodziców.
Jest w domu na farmie. No wiesz, w pobliżu Bheemili.
Tak, wiem, przepraszam. Współczuję straty Mathew.
Wybacz, że nie mogłem powiedzieć tego osobiście.
GOSPODARSTWO CHARLESA GODZ. 17.30
Charles...
Co do wypadku...
Czytałem o nim w gazetach.
Zginął pies, prawda?
Powiedz mi coś.
Czy przed wypadkiem
znalazłeś taką starą, brudną gazetę jak ta?
Czy było w niej napisane, że ten pies zginie?
Tak, i co z tego?
Jesteś następny, Sagar.
Masz przejebane!
Co?
Będzie cię prześladować.
Inne wydarte kawałki będą cię szukać.
Wszyscy twoi bliscy i ukochani...
Każdy, z kim kiedykolwiek miałeś styczność...
Wszystkich ich zabije.
Jak byś się nie starał, nikogo nie ocalisz.
Co ty pieprzysz?
Jest tylko jeden sposób, żeby to powstrzymać.
Charles, nie!
Kurwa.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Małgorzata Fularczyk