Osiem, dziewięć, dziesięć...
MIESIĄC WCZEŚNIEJ DOM CHARLESA
Mathew, schowajmy się tutaj.
Nie, ja pójdę tam.
Tak mi przykro, Marian.
Charles stracił ojca, matkę i brata w ciągu dziesięciu dni.
To takie smutne.
Trzyma się?
Nie wiem.
Coś go niepokoi.
O niczym mi nie mówi.
W całym domu walają się kawałki gazet.
Jeden z tamtych gości chciał orzeszki.
Zanieś mu i weź 50 rupii.
Pana orzeszki. To będzie 50 rupii.
Orzeszki? Nie zamawiałem.
Charles David.
To pana zamówienie?
Zgadza się. Ile za to?
- 50 rupii. - Trzymaj.
„Dziennikarza Charlesa Davida spotyka ogromna tragedia.
Jego siedmioletni syn Mathew umiera”.
Mathew!
Gdzie Mathew?
Gdzieś tu się bawi.
- Co się stało? - Mathew!
Charles!
Charles, o co chodzi?
Mathew!
Kurwa.
Mathew!
Sto. Szukam.
Mathew!
Math...
Mathew!
POSŁANIEC
OBECNIE
Ja pierdolę.
MIESZKANIE SAGARA GODZ. 23.45
BĘDZIE CIĘ PRZEŚLADOWAĆ.
Masz przejebane.
Będzie cię prześladować.
11 LISTOPADA 2022 BIURO KOMISARZA POLICJI, 8.03
- Trivedi. - Szefie.
Potrzebujemy kogoś bystrego
do sprawy śmierci tego dziennikarza.
Co obecne porabia Kranthi Shenoy?
Badała sprawę Kuruvilli.
Ale chyba ją zamknęła.
Dwa dni temu wpłynął raport.
Nada się idealnie.
GOSPODARSTWO CHARLESA GODZ. 8.22
- Dzień dobry. - Co to ma być?
To nic, choć zerwali mnie o piątej rano.
Policjant pracuje o każdej godzinie.
Jeśli trzeba, nawet i o pierwszej.
Zerwali go o piątej...
Ale mówiła pani...
Mówiłam o deszczu.
Rozumiem.
- Jak się nazywał? - Charles David.
- Kto zgłosił zgon? - Jego żona.
Była wtedy w domu?
Nie, była u rodziców.
Gdy rano nie odbierał telefonu, popędziła do domu.
Wtedy go znalazła.
- Czyli ofiara była sama. - Zgadza się.
Chodźmy.
- Gdzie to się stało? - Na górze.
Co to za gazety?
Właśnie tego nie rozumiem.
W sypialni jest ich więcej. W każdym kącie są gazety.
- Kto jest z kryminalistyki? - Ściągnąłem Prakasha.
To ten pokój.
- Nikt nie naruszył miejsca zbrodni? - Nie.
Jest zabezpieczone.
Weszli tylko laboranci i balistyka.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Daj nam dwie minuty. - Oczywiście.
Podaj wskaźnik.
- Broń domowej roboty? - Tak jest.
- Resztki prochu na rękach? - Sprawdzamy to.
Czas zgonu?
Wczoraj około 16-17.
Wkrótce dostaniemy wyniki sekcji, wtedy będzie wiadomo.
Na pistolecie były wyłącznie odciski ofiary.
Pozycja, w której wystrzelono,
odciski palców na broni,
wszystko wskazuje na samobójstwo.
Sprawa do zamknięcia.
Coś nie tak?
Widziałeś te krople krwi?
Tak. Strzelał z samoróbki,
ma dużą siłę rażenia.
Na miejscu zbrodni krew staje się językiem.
Wiele nam mówi o zbrodni.
I musimy słuchać.
Stań tam.
Jeszcze kawałek, do boku.
Tutaj.
Wokół ciebie są krople krwi.
- Tak. - A za tobą?
Nie ma.
Są po prawej, po lewej,
nad tobą i między twoimi nogami.
Ale za tobą
nie ma krwi.
I to ma być zamknięta sprawa?
Gdy pociągnięto za spust,
ktoś stał w drzwiach i to obserwował.
Ale z jakiego powodu?
Tego musimy się dowiedzieć.
Musimy się dowiedzieć.
- Czy ofiara miała telefon? - Tak.
- Natychmiast go odblokuj. - Tak jest.
- Gdzie jego żona? - Na balkonie.
To klątwa.
Zaczęło się od śmierci jego matki.
Potem umarł jego ojciec.
Potem brat.
Zanim skończyło się ich nabożeństwo żałobne,
straciliśmy Mathew.
Zawsze był aktywny.
Ale nagle się odciął.
Użył broni amatorskiej produkcji.
Jak ją zdobył?
Nawet nie wiedziałam, że ma broń.
Skąd ją wziął? Kto mu ją dał?
Nie wiem.
- A te gazety? - Co takiego?
Byłam na wielu miejscach zbrodni.
Ale to jest wyjątkowe.
Pokój pełen gazet jest po prostu dziwny.
Po śmierci matki
Charles zaczął zbierać gazety.
To była jego szalona obsesja.
Zabierał je z chodników, ze śmietników,
z całego domu, do swojego pokoju.
A potem się tam zamykał,
całkiem sam.
Obwieszał nimi ściany i czytał.
Przez ostatnie 15 dni...
- nie sypiał. - Proszę pani.
Próbowałam go pytać, ale nic nie powiedział.
- Za chwilę wrócę. - Jasne.
Telefon odblokowany.
Mamy coś podejrzanego?
Żona wydzwaniała sześć razy, gdy już nie żył.
Ale zanim umarł,
miał osiem połączeń od „Drania”.
Numer jest zarejestrowany na Sagara Varmę Avudhuriego.
Dobrze.
- Zdobądź resztę danych. - Tak jest.
Jak najszybciej potrzebuję raportów z badań.
Znana postać dziennikarstwa
BIURO SAMACHAR, 9.06
i wicenaczelny gazety Prime
zastrzelił się wczoraj wieczorem na terenie swojego gospodarstwa.
Ale czy Charles naprawdę popełnił samobójstwo?
A może było to zaplanowane wcześniej morderstwo?
Media spekulują na temat incydentu.
Mogę wejść?
Znaleziono broń domowej produkcji.
Tak, panie Murthy.
Śledztwo podobno jest w toku.
Chciałbym się spotkać z szefem.
Jasne.
W sprawie?
Dołączyłem do tej nowej gazety, by coś zmienić w dziennikarstwie.
Ale nasza polityka redakcyjna
mi to utrudnia.
Dam panu znać, gdy pojawi się Sagar.
Omówi to pan z nim osobiście.
Musimy go jakoś przekonać...
Usiądźmy sobie.
Dzień dobry.
SAGAR VARMA REDAKTOR NACZELNY
Zabiłeś go?
- Miałeś z nim tylko porozmawiać. - Amrutha.
- Co się z tobą dzieje? - Amrutha, ochłoń.
Nie krzycz.
Czemu miałbym go zabić?
Tak, byłem na niego wściekły.
Ale gdy tam dotarłem, stał już z pistoletem w ręku.
Zastrzelił się i padł martwy na moich oczach.
- To było samobójstwo. - O mój Boże, co?
To jakieś szaleństwo.
Spójrz.
Rzuć na to okiem.
Było dokładnie jak w komiksie.
Wiesz, co powiedział przed śmiercią?
„Będzie cię prześladować”.
- Co takiego? - Co i dlaczego mnie prześladuje?
Co tu jest grane?
Wczoraj zauważyłaś, że mam dwie różne skarpetki.
Spójrz na komiks. Czarna i biała.
Jest tak samo. To ja.
Stoję w drzwiach.
Jak to jest możliwe?
Tak...
Naprawdę mi przykro.
Z jednej strony jest to.
Z drugiej start gazety. Mamy teraz dużo na głowie.
- Jutro premiera? - Tak.
Kurwa.
Ja pierdolę.
Muszę się na tym skupić.
Muszę się skupić na premierze.
Minister jutro będzie, prawda?
- Zapewnij mu ochronę. - Oczywiście.
Nie wiem, co się wydarzy.
Jest coś jeszcze?
Ktoś czeka pod drzwiami.
- Sathya, zapraszamy. - Jasne.
Proszę.
- Dziękujemy za pana czas. - Cześć.
Dziękuję.
W Dniu Prasy, 16 listopada, odbędzie się nasza konwokacja.
Chcielibyśmy zaprosić pana jako głównego mówcę.
- Dziękuję. - Minister też będzie.
- To nasz główny gość. - Dobrze.
Jest pan jednym z naszych najwybitniejszych absolwentów.
Jest pan dla nas ogromną inspiracją.
- Podziwiamy pana. - Miło słyszeć.
- Z radością się tam pojawię. - Dziękujemy.
Zaraz przyjdę.
- Jeszcze minutkę. - Tak?
Chciałbym zostać pana stażystą.
Oto moje CV.
Jestem prymusem.
Złotym medalistą.
Śledzę pana wpisy i artykuły.
Jest pan moim mentorem.
- Zgłoś się do Amruthy. - Jasne.
W razie co odzewie się.
- Bardzo dziękuję. - Powodzenia.
POLICJA W MANKAPURAM GODZ. 10.02
Niech mnie pan puści.
Jestem już zmęczony biciem cię.
Powiedz prawdę.
Wtedy cię puszczę.
Mówię prawdę, nic nie wiem.
Wypadek nie był zleceniem.
W kółko to samo kłamstwo.
- Chcę odejść. - To powiedz prawdę.
Gadaj!
Wydłubię ci oczy.
Dlaczego mnie torturujesz?
Naprawdę nic nie wiem.
- Przysięgam na rodzinę. - Wiem, co zrobię.
Co pan zamierza?
O Boże! Nie!
Mów albo wsadzę ci to do gardła.
Gadaj!
Otwieraj gębę!
Otwieraj.
Pieprzony kierowca.
Masz złoty ząb?
Skąd miałeś pieniądze?
Proszę pana...
Niech mnie pan puści!
O mój Boże, nie!
- Szerzej! - Nie!
Nie ruszaj się, kurwa.
Nie ruszaj się albo stracisz język.
Właśnie tak. Prawie skończone.
Uspokój się.
Nie krzycz.
Zamknij się.
Zamkniesz się czy nie?
Nie krzycz! Morda!
Masz w gębie jeszcze jakieś złoto?
Już się tak nie rzucaj.
KOŚCIÓŁ ŚW. ŁUKASZA
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem będą pocieszeni.
Modlę się do Ciebie, Panie,
za tych, których kochamy,
a którzy już odeszli.
Niechaj światłość wiekuista im świeci.
W Twe ręce, Panie...
Powierzamy go Twojej miłości.
Zbaw go ode złego
i daj mu wieczny odpoczynek.
Wieść o śmierci Charlesa mocno mną wstrząsnęła.
Znałem go od 17 lat.
- Pomógł kościołowi... - Proszę pani.
Proszę spojrzeć za siebie.
Siedzi w dziewiątym rzędzie. Tuż obok okna.
To Sagar Varma Avudhuri.
MIESZKANIE SAGARA GODZ. 11.41
Zawsze myślałam, że urodziłam się, by być dziennikarką.
Te historie, ludzie, dreszczyk emocji, adrenalina...
Naprawdę tęsknię za pracą.
Jest i on.
To Kranthi Shenoy, zastępczyni komisarza.
Bada sprawę Charlesa.
- Dzień dobry. - Cześć, Sagar.
Chce z tobą porozmawiać. Jest tu od godziny.
Zanudzałam ją.
Chcesz kawy?
- Nie odmówię. - Przyniosę.
- Weź też dla pani Kranthi. - Jasne.
A wy sobie pogadajcie.
- Ostrożnie. - Tak.
Charles.
Co za tragedia.
Nigdy bym się tego nie spodziewał.
Podobno byliście przyjaciółmi.
Tak.
Od niemal dwóch lat.
Zaliczyliśmy razem parę ustawek.
Był dobrym kumplem.
Właśnie wróciłem z nabożeństwa.
Tak, widziałam cię tam.
Rzecz w tym,
że na telefonie Charlesa znaleźliśmy połączenia od ciebie.
Dzwoniłeś do niego wczoraj osiem razy.
- Dlaczego? - Martwiłem się.
Przez ostatni miesiąc
był w dołku.
To, co spotkało jego rodzinę, to jakiś obłęd.
Chciałem sprawdzić, jak się trzyma.
A że nie odbierał,
to dzwoniłem w kółko.
Aż Marian powiedziała mi,
że odpoczywa na farmie.
Uspokoiłem się.
Widzieliście się wczoraj?
Nie.
Dobrze.
Czyli mieliście dobre relacje.
Zgadza się?
Tak.
Czemu pani pyta?
Pisał do projektanta kartek.
Zaprojektował jedną specjalnie dla ciebie.
No wiesz. „Gratulacje...”
„...ty zdradziecki skurwielu”.
Tak.
Typowy Charles.
Miał czarne poczucie humoru.
Przy urodzinach też tak robił.
„Wszystkiego najlepszego!
Jesteś krok bliżej grobu”.
Cały on.
Gdzie byłeś wczoraj cały dzień?
W biurze. Amrutha i ja... Amrutha, moja asystentka.
Testowaliśmy nowe maszyny.
Jeśli zapytamy Amruthy, odpowie tak samo, prawda?
Tak, oczywiście.
Przy okazji, Priya mówiła mi,
że wczoraj późno wróciłeś do domu.
Tak.
Nasza gazeta rusza za dwa dni.
Dużo pracy. Zasiedziałem się.
Dlaczego od razu po powrocie musiałeś wyprać ubrania?
Słucham?
Priya była bardzo podekscytowana.
Podobno pierwszy raz od ślubu
sam wyprałeś i wysuszyłeś swoje ubrania.
Sprawdzając maszyny, ubrudziłem się smarem.
Takie plamy nie mogą czekać.
Dlatego je wyprałem.
A poza tym jest w ciąży.
Choć tak mogę jej pomóc.
- Powinieneś. - No właśnie.
W porządku, Sagar. Dziękuję za współpracę.
Muszę już iść.
BIURO ŚLEDCZYCH GODZ. 11.55
Słucham.
Ranga, Sagar ma asystentkę o imieniu Amrutha.
Teraz jest 11.55.
Sprawdź, czy za moment Sagar do niej nie zadzwoni.
Tak jest.
Cyberprzestępczość? Jest Ravi?
DOM AMRUTHY GODZ. 11.56
- Cześć. - Amrutha,
była u mnie śledcza Shenoy.
Prowadzi sprawę Charlesa.
Jak coś, powiedz jej, że wczoraj cały dzień byłem w biurze.
A ty byłaś ze mną.
- Ale... - Amrutha.
Mówiłem ci już, że nie mam z tym nic wspólnego.
- Zrób, co mówię. - Dobrze.
Gdzie Kranthi?
Właśnie wyszła.
- Mów, Ranga. - Witam.
Tak jak pani mówiła, zadzwonił do niej o 11.56.
- Naprawdę? - Tak.
Podsłuchiwać jego rozmowy?
Nie, nie mamy na to pozwolenia.
Rozumiem.
Ale jedno jest jasne.
Sagar mnie okłamał.
Na pewno nie było go wczoraj w pracy.
A co z tym handlarzem bronią?
- Wciąż pytam. - Ranga.
Ta broń to ważny trop w tej sprawie.
Musimy wiedzieć, kto dał ją Charlesowi.
Rozumiem. Zajmę się tym.
- Byle szybko. - Tak.
POLICJA W MANKAPURAM GODZ. 12.01
- Oby to było coś dobrego. - Niezbyt.
To złe wieści.
- On nie żyje. - Co?
- Kierowca umarł. - Jak to?
Chciał pan prawdy,
nawet kosztem połamania go.
Zrobiłem to po mojemu.
Ale jak bym się nie starał, nie chciał się przyznać.
Więc podniosłem poprzeczkę. I umarł.
Pojebało cię, Ghosh?
- Jaką poprzeczkę? - Bez paniki.
Tak czasem bywa.
Spokojnie.
Teraz musimy pozbyć się ciała.
Zna pan jakieś bezpieczne miejsce? Razem się go pozbędziemy.
Jak to „razem”?
Ja nie mam z nim nic wspólnego.
Proszę pana.
Jak może tak pan mówić?
Pan mnie wciągnął w to bagno.
I pan nie ma z tym nic wspólnego?
Zamknij się! Co ci powiedziałem?
Żebyś dowiedział się prawdy!
Nie mam nic wspólnego z trupem.
Napraw to jakoś.
Sam mówiłeś, że tak bywa.
Upozoruj śmierć w celi czy coś.
I więcej do mnie nie dzwoń.
Pierdol się, Ajay!
Kurwa.
Chuj by to.
OBRZEŻA VISAKHAPATNAM GODZ. 23.10
MIESZKANIE SAGARA GODZ. 23.56
Słucham.
Witam, panie Sagar.
Już pan błogo sobie spał? Czy przeszkodziłem?
Miałeś nie dzwonić.
Pozbyłem się ciała kierowcy.
To dobrze, nie musisz mi mówić gdzie.
Niech pan wysłucha mnie do końca.
Muszę to powiedzieć.
Pierwszy raz w życiu przeskoczyłem ogrodzenie
i porzuciłem ciało przy generatorze.
Przy generatorze?
Tak, na farmie pana ojca.
Generator.
Widziałem go ostatnio.
Teraz ja nie mam nic wspólnego z tym ciałem.
Sam pan się z tym upora.
Albo nam się upiecze,
albo obaj pójdziemy siedzieć.
Wszystko w pana rękach.
Żegnam.
Byłbym zapomniał.
Pierdol się pan.
Kurwa!
GOSPODARSTWO SAGARA GODZ. 00.48
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Małgorzata Fularczyk