วันที่ 15 พ.ย. 2022 เวลา 07.58 น.
เรามองข้ามบางอย่าง ตรงไหนสักจุดไป
ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
เรามองข้ามบางอย่างไป
ท่านรองครับ พักเรื่องนี้ก่อน แล้วไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะครับ
คุณทำงานมาหกชั่วโมงแล้วนะ
มีแรงกดดันมากมาย จากสำนักงานผู้บัญชาการ
เราต้องส่งรายงานในอีกสองวัน
- ให้ผมไปสั่งกาแฟให้อีกแก้วไหมครับ - ไม่ต้อง
อะไรครับ ท่านรอง
รากพวกนี้ ดูรากพวกนี้สิ
มันดูหนามากเลยนะ
ท่านรองครับ ถ้าจำได้ มีต้นไทรต้นใหญ่อยู่ตรงที่ที่เราจอดรถ
นี่อาจเป็นรากของต้นนั้นก็ได้ครับ
รากของต้นไทรสามารถลึกลงในดิน ได้ประมาณสามถึงสี่เมตรครึ่งใช่ไหม
ใช่ครับ
ถ้ารากโผล่ออกมาแบบนั้น แปลว่าต้องมีคนขุดลงไปลึกมากแน่ๆ
นายจำได้ไหมว่าวันนั้นเราขุดลึกแค่ไหน
เราเจอศพหมาที่ความลึกประมาณ หนึ่งถึงหนึ่งเมตรครึ่งครับ
งั้นตอนที่เราขุดดิน เราไม่ได้ขุดรากพวกนี้ออกมา
คุณกำลังบอกว่าซาการ์...
เขาฝังศพหมาลึกประมาณหนึ่งเมตรครึ่ง
แต่เขาจะต้องขุดลึกลงไป สี่เมตรครึ่งถึงหกเมตรแน่ๆ
ความลึกเท่านั้นถึงจะทำให้รากโผล่ออกมา
นายคิดว่าทำไมเขาถึงต้องขุดลึกขนาดนั้น
คุณผู้ชายอยากให้ผมฝังเอไว้ที่ไหนครับ
- ที่ดินของคุณเรดดี้ว่างใช่ไหม - ใช่ครับ
ฝังมันไว้ที่นั่น ฉันจะคุยกับคุณเรดดี้เอง
ได้ครับ
ถ้ามีคนขุดหลุมศพก็จะหยุดเมื่อเจอศพหมา
ไม่มีใครคิดถึง ว่าจะมีศพที่สองซ่อนอยู่ใต้ศพแรก
เฉียบจริงๆ
ผู้ส่งสาร
บ้านไร่ของซาการ์ เวลา 08.42 น.
พิธีกรช่องยูทูบ "โกสต์ชาโดว์ส" ชื่อดัง
คุณกิรัณ เรดดี้ถูกพบว่าเสียชีวิต
วารสารศาสตร์...
"วารสารศาสตร์ ค่านิยมและอุดมการณ์"
จะให้ฉันส่งของพวกนี้ไปบ้านไร่ไหมคะ
ตีพิมพ์โดยธุรกิจการพิมพ์ธูถะในปี 1962
ธุรกิจการพิมพ์ธูถะ
พอร์ตโคโลนี ถนนหมายเลขเก้า สัฐยาเวดู วิสาขปัตนัม 530035
ธุรกิจการพิมพ์ธูถะ สัฐยาเวดู เวลา 10.06 น.
คุณซาการ์
คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ
- นายคือ... - ผมคือนักศึกษาสัฐยา เจอร์โนโกลบอล
ผมไปเชิญคุณ ให้มาร่วมพิธีมอบปริญญาบัตรครับ
- อ้อใช่ จริงด้วย สัฐยา - ครับ
- นายยื่นใบฝึกงานแล้วใช่ไหม - ใช่ครับ
- ธุรกิจการพิมพ์ธูถะเหรอ - มันคือ ธูถะ กิจการของเราเองครับ
- กิจการของนายเหรอ - เป็นกิจการของครอบครัวครับ
ปู่ของผมเป็นหัวหน้าบรรณาธิการ ชื่อสัตยามูรฐี
- ผมถูกตั้งชื่อตามปู่ครับ - สัตยามูรฐี
เข้ามาก่อนครับ
เชิญนั่งครับ
รับชาหรือกาแฟดีครับ
ไม่เอา ขอบคุณ
ฉันขอเจอสัตยามูรฐีได้ไหม
แต่ปู่ผมเสียไปแล้วครับ
จู่ๆ ปู่ก็หายตัวไปในปี 1962
เป็นตอนที่กิจการพิมพ์ และการพิมพ์หนังสือพิมพ์หยุดลง
ครอบครัวผมสูญเสียทุกอย่าง
เราเปลี่ยนจากสำนักพิมพ์มาเป็นบ้านครับ
เสียใจด้วยนะ
แต่...
ช่วยเล่าเกี่ยวกับบทความ หรือหนังสืออะไรก็ได้ของเขาหน่อยได้ไหม
คุณไปดูห้องปู่ผมได้นะครับ อาจเป็นประโยชน์กับคุณ
มาครับ ผมจะพาไป
เชิญเลยครับ
คุณสัตยามูรฐี ปู่ผมเองครับ
นี่คือสภาพห้องที่ปู่ผมทิ้งไว้ครับ
หนังสือของเขา โต๊ะอ่านหนังสือ เอกสารจากยุคนั้น
พ่อผมเก็บทุกอย่างไว้เพื่อระลึกถึงปู่ครับ
สัฐยา
สักครู่นะครับ เดี๋ยวผมมา
- มีอะไรครับ พ่อ - สัฐยา ใครอยู่ในห้องนั้น
- ใครบอกแกว่าเปิดห้องนั้นได้ - พ่อครับ ผมแค่...
ทำไมแกถึงปลดกลอน
ฉันบอกแล้วว่า ไม่มีใครนอกจากฉันที่เปิดห้องได้
- พ่อครับ - ใครอยู่ในห้อง บอกให้ออกมาซะ
พ่อ อย่าเป็นแบบนี้สิ
- ก่อนอื่นบอกให้เขา... - แต่พ่อ...
จันทรามูรฐีเหรอ
เขาคือพ่อนายเหรอ
ใครอนุญาตให้นายเข้ามาในบ้าน
ออกไปเดี๋ยวนี้
คนอย่างนายไม่มีสิทธิ์ ที่จะเหยียบเข้าไปในห้องนั้น
มาที่นี่ทำไม
ผมกำลังค้นคว้าเรื่อง ธูถะ
นายกำลังค้นคว้าเรื่อง ธูถะ งั้นเหรอ
นายไม่คู่ควรแม้แต่จะพูดคำนั้น
พ่อครับ
แกบอกว่าต้องออกไปข้างนอก ตอนที่ฉันกลับมาใช่ไหม ไปซะสิ
- แต่พ่อครับ... - ไปซะ สัฐยา
ผมแค่กำลังหารายละเอียด
นายไม่เจอข้อมูลอะไรที่นี่หรอก
ไม่มีอะไรจะเลวร้ายไปกว่านักหนังสือพิมพ์ อย่างนายเขียนเรื่องพ่อของฉัน
พ่อฉันและหนังสือพิมพ์นั่น มีอดีตที่ควรค่าแก่การจดจำ
อย่าทำให้มันตกต่ำ ด้วยงานเขียนที่เลวทรามของนาย
อะไรเหรอครับ
แค่เพราะคุณบอกว่าพวกเขามี อดีตที่น่าจดจำ มันก็อาจไม่ได้เป็นแบบนั้น
มันมีดีอะไรหนักหนา
เขาเริ่มทำหนังสือพิมพ์ จากนั้นก็ทิ้งครอบครัวและกิจการการพิมพ์
เรื่องนั้นมันน่ายกย่องยังไง
ใครเล่าให้นายฟัง
ไม่ต้องมีใครมาเล่าให้ผมฟังหรอก
เรื่องนี้เขียนว่อนในอินเทอร์เน็ต
นายอ่านเรื่องนี้บนอินเทอร์เน็ตเหรอ
นายเป็นนักหนังสือพิมพ์จริงๆ เหรอ
รู้จักหลักการพื้นฐาน ของสื่อสิ่งพิมพ์และข่าวบ้างไหม
ต้องยืนยันว่าข้อมูลถูกต้องหลายครั้งก่อน แล้วพอพบว่าเป็นเรื่องจริง
เราถึงจะลงมือเขียนหรือพูดถึงมัน
งั้นก็บอกผมมาสิ เรื่องไหนจริง เรื่องไหนไม่จริง
ไม่งั้นผมจะเขียนแค่สิ่งที่ผมรู้
ปี 1962
งานเปิดตัวหนังสือ
หนังสือของนักหนังสือพิมพ์ชื่อดัง โกดิณาลา สัตยามูรฐี
วารสารศาสตร์ - ค่านิยมและอุดมการณ์ กำลังถูกเปิดตัว
เราขอต้อนรับ และขอบคุณแขกทุกท่านที่มาร่วมงานนี้
ผมขอเชิญคุณราฆาวยห์ สมาชิกสภานิติบัญญัติมากล่าวเปิดงาน
สวัสดีครับ ทุกท่าน
ผมได้เข้าร่วมการประชุมทางการเมือง หลายครั้งในฐานะสมาชิกสภานิติบัญญัติ
แต่การมาในฐานะแขกคนสำคัญที่สุด ในพิธีเปิดตัวหนังสือในวันนี้
ทำให้ผมรู้สึกภาคภูมิใจอย่างมาก
สัตยามูรฐีเป็นเพื่อนสนิทของผม
หนังสือพิมพ์ของเขามีชื่อว่า ธูถะ
วันนี้มันเป็นหนังสือพิมพ์อันดับหนึ่ง ในรัฐอานธรประเทศ
ความสำคัญของหนังสือพิมพ์นี้ก็คือ
เมื่อข้อมูลหรือข่าวได้ถูกตีพิมพ์ใน ธูถะ
เราก็วางใจได้ว่า มันต้องเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน
สัตยามูรฐีมีความชื่นชอบ
ในประเทศของเขา งานสื่อสิ่งพิมพ์และข่าวอย่างมาก
ผมต้องเล่าให้พวกคุณฟังถึงเหตุการณ์หนึ่ง ระหว่างเกิดการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราช
ตอนนั้นสัตยามูรฐีได้ก่อตั้งกลุ่ม ที่มีคนหนุ่มสาวไม่กี่คนที่มีแนวคิดแบบเขา
ขณะที่ซ่อนตัวจากรัฐบาลอังกฤษ
เขาได้เสี่ยงชีวิต โดยการตีพิมพ์ข่าวให้ประชาชนได้อ่าน
เขาได้คิดชื่อเพราะๆ สำหรับการส่งสารนี้
"ธูถะ"
แล้วมันก็ยังเป็น ชื่อหนังสือพิมพ์ของเขาด้วยครับ
ธูถะกลายเป็นปัญหากับผู้นำสูงสุด ของรัฐบาลอังกฤษในอินเดียในสมัยนั้น
เขาส่งกองกำลังมาเพื่อทำลายสำนักพิมพ์
นั่นคือตอนที่สัตยามูรฐีมาเจอผมแล้วพูดว่า "ปล่อยให้พวกเขาทำลายสำนักพิมพ์ไป
"ถ้าพวกเขาจับกุมฉันก็ปล่อยให้ทำไป
"แต่เราต้องปกป้องเครื่องพิมพ์ด้วยชีวิต"
เพราะเครื่องพิมพ์นั้น เป็นอาวุธของสัตยามูรฐีครับ
เราสองคนใช้เวลาทั้งคืนเพื่อย้าย เครื่องพิมพ์ไปยังประภาคารสัตยปัตนัม
ชาวอังกฤษซ้อมเราจนฟกช้ำดำเขียว
เพื่อให้เราเปิดปาก บอกว่าเครื่องพิมพ์อยู่ไหน
เราทนกับความเจ็บปวด และไม่เปิดปากพูดสักคำ
พอเราถูกปล่อยตัว เราก็ตีพิมพ์ ธูถะ จากประภาคารนั้นต่อ
ตั้งแต่นั้นมา ประภาคารก็ได้กลายเป็นโลโก้ของ ธูถะ
ทั้งการผสมผสานประสบการณ์ ความรัก และความเคารพในสื่อสิ่งพิมพ์และข่าว
สัตยามูรฐีได้เขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้แล้ว
พวกคุณจะอ่านเจอเขา ผ่านทุกตัวอักษรในหนังสือ
ผมนึกถึงคนที่คู่ควรจะมาเขียนหนังสือเล่มนี้ ไปมากกว่าเขาไม่ได้แล้วครับ
ผมหวังว่าหนังสือเล่มนี้ จะกลายเป็นแสงนำทาง
สำหรับคนรุ่นต่อไป ในแวดวงด้านสื่อสิ่งพิมพ์และข่าว
ที่จะพูดมีเท่านี้ครับ
ขอบคุณนะ
ผมขอขอบคุณแขกทุกท่าน ที่ได้มาร่วมงานด้วยความนับถือ
และราฆาวยห์ เพื่อนรักของผม
แต่ก่อน บรรดาผู้นำจะลงเล่นการเมือง
เพราะแค่ต้องการช่วยชาติและประชาชน
ราฆาวยห์เป็นคนอย่างที่ผมกล่าวมา
อย่างไรก็ดี ยุคสมัยได้เปลี่ยนไปแล้ว
มีผู้นำหลายคนเริ่มลงเล่นการเมือง
เพื่อแสวงหาอำนาจและเงิน
เริ่มมีการทุจริตในแวดวงด้านสื่อสิ่งพิมพ์ เช่นเดียวกับการเมือง
นักหนังสือพิมพ์ ควรจะตั้งคำถามถึงข้อผิดพลาด
ที่ตีพิมพ์บทความปลอมเพื่อแลกกับเงิน
จำไว้อย่างหนึ่งนะครับ
การเมืองกับสื่อสิ่งพิมพ์และข่าว เป็นเหมือนรางรถไฟสองราง
พวกเขาควรจะนำขบวนแห่งประชาธิปไตย ไปสู่ความสำเร็จ
โดยการเคลื่อนขนานกัน
ไม่ว่าจะในกรณีใด ทั้งสองฝ่ายนี้ไม่ควรมาเจอกัน
ผมได้รับแรงบันดาลใจ ในการเขียนหนังสือเล่มนี้มาจากแนวคิดนี้
ผมไม่อยากให้ แวดวงด้านสื่อสิ่งพิมพ์และข่าวมีมลทิน
ในฐานะนักหนังสือพิมพ์
เราอาจเปลี่ยนแปลงโลก ด้วยค่านิยมและหลักการของเราไม่ได้
แต่เราสามารถสร้างแรงบันดาลใจ ที่จะเปลี่ยนแปลงอย่างน้อยหนึ่งคน
และการเปลี่ยนแปลงนั้น จะนำประเทศไปสู่ความก้าวหน้า
วารสารศาสตร์ - ค่านิยมและอุดมการณ์ เขียนโดย สัตยามูรฐี
- ภูปาติ - ครับ
มูรฐี
นายเชื่อจริงๆ เหรอว่าการเมือง กับสื่อสิ่งพิมพ์และข่าวจะร่วมมือกัน
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
อนาคตอาจเกิดเรื่องเลวร้าย ที่แย่กว่านั้นอีก
พรรคการเมือง สามารถตีพิมพ์หนังสือพิมพ์เอง
และยึดอิสรภาพ ของสื่อสิ่งพิมพ์และข่าวไปอย่างสมบูรณ์
คอยดูเถอะ
- มีอะไร ภูปาติ - คุณช่วยเซ็นให้ผมหน่อยได้ไหมครับ
- ภูปาติ ลูกชายนายเป็นไงบ้าง - แกสบายดีครับ
แกเข้าโรงเรียนแล้ว
ด้วยความปรารถนาดี สัตยามูรฐี
- นี่ จักรปาณี มานี่สิ - สวัสดีครับ
- มูรฐี นี่คือจักรปาณี - โอเค
- สวัสดีครับ - สวัสดี
เขาได้จัดตั้งพรรคใหม่ชื่อว่าประชาวัคกุ
เขาจะลงเลือกตั้งแข่งกับฉันเป็นครั้งแรก
การได้มีชื่อผมและชื่อคุณอยู่ด้วยกัน ในบัตรเลือกตั้งถือเป็นเกียรติมากครับ
ผมไม่ได้ตั้งใจจะแข่งกับคุณเลยนะครับ
ถึงเวลาสักทีที่คนหนุ่มสาว ได้ลงเล่นการเมือง
แน่นอน ฉันดีใจนะ
- ผมขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมครับ - ได้สิ มาเลย
ตรงนี้เลย
- คุณภูปาติ มาถ่ายด้วยกันสิ - ครับ
พิธีที่จัดไปยอดเยี่ยมจริงๆ ครับ
มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ภูปาติ
นายทำให้มันเกิดขึ้น
คุณเผลอลืมบางอย่างไป ขณะที่รีบเขียนหนังสือให้เสร็จ
เพราะแบบนั้น...
วิสาขปัตนัม ติรูปาฐี
ตั๋วไปติรูปาฐีเหรอ
คุณให้คำมั่นว่าจะไปแสวงบุญหลังมีลูกชาย
ตอนนี้ผ่านมาสองปีแล้ว คุณลืมไปซะสนิทเลย
ผมว่าคุณควรไปนะครับ
คุณไม่ควรพลาดเทศกาลที่จะมาถึงด้วย
ถึงวันเลือกตั้งแล้ว
ภาระทุกอย่างจะไปตกที่นายนะ
งานทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับสำนักพิมพ์ ไม่เคยเป็นภาระผมครับ
แต่ภูปาติ...
เขาบอกว่าจะจัดการเอง
ยิ่งกว่านั้น คุณพูดเสมอว่า
ภูปาติเป็นคนเดียว ที่จะบริหารสำนักพิมพ์ได้ดีต่อจากคุณ
คุณมัวลังเลอะไรล่ะคะ ไปเถอะนะ
ต้องขึ้นรถไฟเมื่อไหร่
ผมคิดว่ารถไฟออกตอนหกโมงเย็น ตรวจดูอีกครั้งนะครับ
เก็บไว้นะ
นี่ ดูสิจ๊ะ
- เราจะไปไหนกัน - วันนี้คืออยุธยา บูชาครับ
ผมได้เตรียมการที่สำนักพิมพ์แล้ว เรากำลังไปที่นั่นกันครับ
ธุรกิจการพิมพ์ธูถะ
- ซับบา - ครับ
- พิธีกรรมเริ่มแล้วเหรอ - ยังครับ เรากำลังรอคุณอยู่
ไปกัน
- ซับบา - ครับ
เราจะไปติรูปาฐี
เราจะไปกันสามวัน
ภูปาติจะสรุปบทความที่จะตีพิมพ์
- ทำตามคำแนะนำของเขา - ได้ครับ
ภูปาติ เราควรไปประภาคารหลังจบพิธีกรรม
คุณคะ นี่มันอะไรกัน
ถ้าเกิดผมเขียนงานพลาดนิดเดียว ผมก็จะทิ้งเศษกระดาษทันที
กระดาษพวกนี้ล้นออกมาจากถุงขยะ
คุณควรเขียนพลาดให้น้อยลงนะคะ
- รอก่อน ฉันจะทำความสะอาดที่นี่ - ลักษมี ไว้เราค่อยทำทีหลังน่า
เอาขมิ้นและชาดมาให้ผม มาเริ่มพิธีกรรมกัน
ลักษมี คุณรู้ความเป็นมาของผมกับ เครื่องพิมพ์นี้ใช่ไหม แต่ก่อนมันช่วยผม...
ฉันรู้ค่ะ คุณพูดเรื่องนั้นซ้ำๆ มาพอแล้ว
นี่เป็นอาวุธของคุณ ระหว่างการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราช
มันผ่านอะไรกับคุณมาเยอะ
มันเหมือนลูกคนแรกของคุณ
- มีอะไรอีกไหม - แค่นั้นแหละ
สุชีลา
- มีอะไรคะ คุณ - มาดูนี่สิ
ภาพถ่ายจากพิธีเมื่อวานนี้
ดูดีนี่คะ
นี่ ฉันลืมไปเลย เราต้องใช้มะพร้าว สำหรับพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ในวันมะรืนนี้
- ฉันให้กัลปนาไปที่ฟาร์มดีไหม - ได้สิ
โอเคค่ะ
กัลปนา
- กัลปนา - กำลังไปค่ะ คุณนาย
ฉันทำความสะอาดห้องอยู่ค่ะ
หมอว่าไงบ้าง
ดูเหมือนแกจะเดินไม่ได้อีกแล้วครับ
ตอนนี้หมอให้แกใส่เครื่องค้ำ
อีกไม่นานเราจะต้องให้แกนั่งรถเข็นครับ
รู้ไหมว่า พวกเขาเรียกคนถนัดซ้ายว่าอะไรใน...
- อะไรนะ - พวกเขาบอกว่าชัยฏอนรักนาย
- นายเหมือนชัยฏอนไม่มีผิด - ก็จริงนะ
นายชอบสัญลักษณ์ของพรรคเราไหม
- สวยดี - มีคำแถลงการณ์ที่ใช้คู่กันด้วยนะ
พรรคประชาวัคกุขยี้ฝ่ายค้าน ด้วยความนิยมในหมู่ประชาชน
ชอบไหม ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์นายได้นะ
ไว้เราค่อยคิด คำแถลงการณ์ชัยชนะทีหลังเถอะ
แผนที่จะชนะเลือกตั้งคืออะไร
บอกมาสิ
ฉันส่งสัตยามูรฐีไปติรูปาฐีตามที่นายขอแล้ว
เขาจะกลับมาในอีกสามวัน
เรามีเวลาสามวันเพื่อทำแผนการให้สำเร็จ
แผนคืออะไร
บ้านราฆาวยห์มีแม่บ้านคนหนึ่งชื่อกัลปนา
เธอมีผิวสีน้ำตาลที่เย้ายวนมากๆ
พูดเรื่องบ้าอะไรของนาย
ฉันไม่ต้องการพรรคที่ไม่ยืนยง
พรรคของฉันควรสืบทอดต่อไปหลายๆ รุ่น
หมายความว่า เราต้องวางแผนทุกอย่างตั้งแต่เริ่ม
เข้าใจไหม
ฉันจูงจมูกกัลปนามาสองปีแล้ว
เธอจะทำทุกอย่างตามที่ฉันบอก เธอศรัทธาในตัวฉันอย่างไม่ลืมหูลืมตา
ฉันมอบหมายงานสำคัญให้เธอทำ
- จะอธิบายให้ฟัง - ขอโทษค่ะ
นั่นเธอ
ภูปาติ รอสองนาทีนะ เดี๋ยวฉันมา
ขอโทษนะคะ
ขอโทษค่ะ
ขอโทษ...
ปล่อยนะคะ เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นเราเข้าหรอก
เธอเอามันมาไหม
ค่ะ
นี่ค่ะ
รู้ไหมคะ ฉันกังวลมากๆ ว่าจะมีคนเห็น
ต้องพยายามอย่างมากเลยนะ
มือฉันเจ็บไปหมด
แย่แล้ว มือเจ็บเหรอ
รู้สึกดีขึ้นไหม
เอามันมาจากห้องตามที่บอกไหม
ค่ะ จากห้องคุณผู้ชายชั้นบน
ดี
พรุ่งนี้มาที่นี่เวลาเดิม โอเคไหม
ทีนี้กลับไปอย่าให้ใครจับได้ละ
นี่คืออะไร
กัลปนาเอามันมาจากห้องราฆาวยห์
สองปีที่ผ่านมา นายล่อลวงเธอเพื่อกลอนนี้น่ะเหรอ
ฟังให้จบสิ ภูปาติ
นี่คือกลอนทองเหลือง
ฉันจะเอาไอ้นี่ไปให้ซัมบาดู
ทำของเลียนแบบจากเหล็กสองอัน
และเคลือบมันด้วยทองเหลือง
ถ้าเราขอให้เขาทำกลอนนี้บางกว่าเดิม
เราก็จะพกไปไหนมาไหนได้ง่าย
หยิบแม่เหล็กนั่นมาหน่อย
ตะปูนั่นด้วย
แม่เหล็กจะไม่ดูดทองเหลือง
แต่ถ้าเป็นเหล็ก
เราสามารถเปิดปิดกลอนจากอีกด้านได้
เปิดและปิด
ฉันจะฝึกกับกลอนอีกอัน
ฉันจะฝึกจนแน่ใจว่า สามารถใช้แม่เหล็กเปิดกลอนได้ง่ายๆ
ฉันจะเอากลอนอีกอันให้กัลปนา
เอากลอนนี้ ไปติดในห้องคุณผู้ชายของเธอ เข้าใจไหม
เอานี่ไปด้วย
- อะไรคะ - ขนมหวาน
เอาให้คุณผู้ชายและทุกคนในบ้านกิน
ทำไมล่ะคะ
บอกพวกเขาว่าเธอหมั้นแล้ว
เราจะแต่งงานกันหลังเลือกตั้ง โอเคไหม
เธออย่ากินขนมหวานนะ
ฉันจะเอาขนมหวานพิเศษให้เธอ ตอนที่เธอมาที่ทะเลสาบเย็นนี้
โอเคไหม
- โอเคค่ะ - ไปเถอะ
กัลปนา เด็กๆ กำลังเล่นกันอยู่ข้างนอก เอาให้พวกแกกินด้วย
ฉันเพิ่งเอาให้พวกแกค่ะ
เนื่องในโอกาสอะไรเหรอ
เธอกำลังจะแต่งงานค่ะ คุณลุง
เธอเลยแจกขนมหวาน
แล้วเธอจะแนะนำเจ้าบ่าว ให้เรารู้จักเมื่อไหร่
เขาบอกว่า จะมาขอพรจากคุณผู้ชายเร็วๆ นี้ค่ะ
วิเศษไปเลย ฟังนะ เราทุกคนตัดสินใจกันแล้ว
เธอไม่มีครอบครัว
ส่วนเราก็ไม่เคย ปฏิบัติกับเธอเหมือนคนนอก
เธอคือคนในครอบครัวเรา
เพราะงั้นค่าใช้จ่ายงานแต่งของเธอ
และเพื่อมั่นใจว่าต่อไปเธอจะไม่ลำบาก
เราได้เปิดบัญชีธนาคารในชื่อเธอแล้ว
จากนี้ไปเราจะฝากเงินให้ทุกเดือน
ได้ค่ะ คุณผู้ชาย
ประทับตรงกลางเลย
- แล้วขนมหวานของฉันล่ะ - นี่ค่ะ
ที่รัก
ที่รักคะ
กัลปนา มาตรงนี้
- เธอเอากลอนไปติดหรือยัง - ค่ะ
- แจกขนมหวานหรือยัง - เรียบร้อยค่ะ
คุณบอกว่าจะเอาของหวานพิเศษมานี่คะ
เอามาแล้ว ลงน้ำมาก่อน
ไม่ค่ะ อาจมีคนมาเห็นเราเข้า
ตรงนี้มีใครที่ไหนล่ะ ไม่ต้องห่วง ลงน้ำมา
อีกอย่าง เราจะแต่งงานกันแล้ว จะอายทำไมล่ะ ลงน้ำมาเร็ว
ฉันบอกว่าให้ลงน้ำมาไง
ปล่อยฉันนะ
- ตรงนี้ไม่มีใครเลย - คุณผู้ชายเป็นคนเมตตาจริงๆ ค่ะ
เขาฝากเงินสิบห้าล้านรูปี ไว้เป็นค่าใช้จ่ายงานแต่งเรา
จริงเหรอ
ทำไมคุณถึงขอให้ถอดกลอน แล้วใส่กลับเข้าไปใหม่ล่ะคะ
ฉันจะบอกเหตุผลให้
ตอนที่ฉันฆ่าเธอ
นายจะตีพิมพ์ หนังสือพิมพ์ของวันถัดไปด้วยตัวเองไปแล้ว
ไปที่ทะเลสาบพร้อมกับเจ้าหน้าที่รามณา และสำนักพิมพ์ในอีก 30 นาที
เข้าใจไหม
ก่อนอื่นส่งศพไปชันสูตรพลิกศพ
เกิดอะไรขึ้นครับ
เป็นการฆ่าตัวตาย
เธอคือแม่บ้านที่บ้านคุณราฆาวยห์
พวกเขารุมโทรมเธอ
เธอกลัวขายหน้าถ้าเกิดมีข่าวหลุดออกไป
เธอเลยเขียนจดหมายลาตาย และโดดน้ำตาย
คุณกำลังพูดอะไรครับ
ฝีมือราฆาวยห์ สมาชิกสภานิติบัญญัติเหรอ
ใช่ คนนั้นแหละ
ไม่อยากจะเชื่อเลยครับ
เราจะสอบสวนเรื่องนี้ในตอนเช้า
เอาละ ไปกันได้
หนังสือพิมพ์
แม่บ้านของ สมาชิกสภานิติบัญญัติราฆาวยห์ฆ่าตัวตาย
เกิดอะไรขึ้นในบ้านหลังนั้น
ใครอยู่เบื้องหลัง การฆ่าตัวตายของจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์
เขาอ้างว่าตัวเองเป็นคนดี
ผู้ต่อสู้ระหว่างการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราช
ที่จริงเขาได้หน้า ที่ประเทศเราได้เป็นเอกราชไปเต็มๆ
เขาจะตอบเรื่องนี้ยังไง
จะรับประกันได้ยังไงว่าเรื่องนี้ จะไม่เกิดกับผู้หญิงในครอบครัวพวกคุณ
ใครอยู่เบื้องหลังการกระทำที่อำมหิตนี้
ราฆาวยห์หรือลูกชายเขา
ผมใจสลายตอนที่เห็นข่าว ในหนังสือพิมพ์ ธูถะ เมื่อเช้านี้
เรารู้เกี่ยวกับหนังสือพิมพ์ ธูถะ และคุณสัตยามูรฐีเป็นอย่างดี
เขาจะตีพิมพ์ข้อมูลที่เป็นเรื่องจริงเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ราฆาวยห์เป็นเพื่อนรักของคุณสัตยามูรฐี
เขาจะไม่ช่วยอาชญากร แม้คนคนนั้นจะเป็นเพื่อนรักของเขา
เราจะปล่อยให้พวกเขารอดได้ไง
ไม่ เราปล่อยให้พวกเขารอดไม่ได้
เราเลือกผู้ชายที่ชั่วร้าย มาตลอดหลายปีเลยเหรอ
ผมไม่ได้พูดเพราะการเลือกตั้ง
ผมผิดหวัง จากเหตุการณ์ที่สลดใจครั้งนี้มากๆ
ผมกำลังตั้งคำถามพวกเขาในนามคนยากไร้
เราปล่อยให้คนแบบเขาลอยนวลไม่ได้
ลากคอเขาออกมา และเผชิญหน้ากับเขาเลย ไปกัน
เฮ้ย ราฆาวยห์
ใครจะตอบคำถามกับเรื่องที่เกิดขึ้น ออกมาสิ
คุณต้องตอบคำถามเรา
ออกมาสิ
เดี๋ยว ทุกคน
ใจเย็นๆ
เราจะจับกุมเขา เมื่อได้คุยกับเขาแล้ว โอเคนะ
คุณราฆาวยห์
คุณราฆาวยห์ เปิดประตูหน่อย
- พังประตูเข้าไปเลย - ได้ครับ
นี่ ไปค้นดูทุกห้อง
- ได้ครับ - ตรวจดูทุกห้องให้ทั่ว
ทุกห้องที่ชั้นล่างเปิดประตูทิ้งไว้ครับ
- ไม่มีใครอยู่บ้านครับ - โอเค มากับฉัน
คุณราฆาวยห์
ประตูถูกล็อกจากด้านใน
- นี่ พังประตูซิ - ได้ครับ
นี่มันน่ากลัวจริงๆ ครับ
พวกเขาฆ่าตัวตายหมู่
นี่คือหนังสือพิมพ์ของวันนี้
พวกเขาคิดว่าจะไม่มีใครรู้
ตรวจดูหน่อยว่าหน้าต่างทุกบานปิดอยู่ไหม
หน้าต่างทุกบานปิดอยู่ครับ
ประตูหลักก็ล็อกด้วย
ไม่มีห้องไหนน่าสงสัยเลย
นี่ต้องเป็นการฆ่าตัวตายแน่ๆ
แม่คะ พ่อคะ
ระวังนะ
ซับบาน่าจะอยู่บ้าน
มีเรื่องอะไร ซับบา
คุณท่านครับ
แม่บ้านของ สมาชิกสภานิติบัญญัติราฆาวยห์ฆ่าตัวตาย
- ใครเป็นคนเขียนข่าว - ภูปาติ
เมื่อคืนเขามาที่สำนักพิมพ์ แล้วบอกให้ทุกคนกลับบ้าน
ผมคิดว่ามีบางอย่างทะแม่งๆ
แต่ผมคิดไม่ถึงว่าเขาจะทำเรื่องแบบนี้
เกิดอะไรขึ้นคะ คุณ
เธอทำงานให้กับครอบครัวนั้นมากว่าสิบปี
พวกเขาปฏิบัติกับเธอ เหมือนเป็นลูกสาวในไส้
คุณคิดว่าพวกเขาจะทำเรื่องแบบนี้เหรอ
ผมจะไปคุยกับราฆาวยห์
- คุณผู้ชาย - มีอะไร
ทั้งครอบครัวฆ่าตัวตายหมู่เมื่อเช้านี้ครับ
คุณคะ
ไม่ มันเกิดขึ้นไม่ได้ ผมต้องไปแล้ว
ภูปาติ
นี่ ภูปาติ
- มีเรื่องอะไรคะ - ภูปาติอยู่ไหน
เขาไม่อยู่บ้าน ออกไปข้างนอกค่ะ
- เขาไปไหน - ฉันไม่รู้ค่ะ
ช่วงนี้เขาอยู่กับจักรปาณีบ่อยค่ะ
- ชน ภูปาติ - ชน
- ชน รามณา โฆช - ชน
"การเปลี่ยนแปลงนั้น จะนำประเทศไปสู่ความก้าวหน้า"
"การเมืองกับสื่อสิ่งพิมพ์และข่าว เป็นเหมือนรางรถไฟสองราง
"พวกเขาไม่ควรมาจ๊ะกัน"
บ้านแม่มันสิ
เราไม่ใช่ไอ้งั่ง ที่จะมาฟังคำพูดไร้สาระของตาแก่นั่น
ช่างเรื่องรางรถไฟเถอะ ภูปาติ
เราต้องรวมสองอย่างนั้นเข้าด้วยกัน
เราต้องช่วยกัน
ฆ่าใครหน้าไหนก็ตามที่ขวางทางเรา แล้วกวาดความสำเร็จมาให้หมด
นี่แหละแก่นแท้ของการเมือง
คนที่กล้าฆ่าคนเท่านั้น ถึงจะครองแผ่นดินตลอดไปได้
ทำไมนายถึงฆ่าทุกคน แต่กลับไว้ชีวิตเด็กผู้หญิงคนนั้นล่ะ
เด็กผู้หญิงเหรอ
เด็กผู้หญิงคนไหน
ลูกสาวคนที่สองของลูกชายคนเล็ก เธอเป็นโปลิโอ
เธออยู่ในห้องหัวมุม
โปลิโอเหรอ ฉันไม่เห็นเธอนะ
ไม่เป็นไร โชคช่วยเด็กผู้หญิงคนนั้น
- นายทำอะไรกับเธอ - ฉันส่งเธอไปอยู่กับญาติเธอ
ส่งศพไปที่สุสาน ข้ามขั้นตอนการชันสูตรพลิกศพนี่ยากใช่เล่น
นี่ รามณา งานนายยังไม่จบ
สัตยามูรฐีจะกลับมาพรุ่งนี้
นายต้องบอกเขาว่า การสอบสวนโดยละเอียดได้เสร็จสิ้นแล้ว
ว่าครอบครัวนั้นข่มขืนแม่บ้าน
นายต้องพูดโน้มน้าวเขาให้ได้
ว่าครอบครัวราฆาวยห์ มีความผิดร้อยเปอร์เซ็นต์
พอเขาหลงเชื่อก็จะไม่ตามตอแยเราอีก
ยิ่งไปกว่านั้นคือเขาจะปลาบปลื้มฉัน
ฉันไม่ต้องหาเสียงอีกแล้ว
ฉันจะชนะด้วยเสียงข้างมาก
จักรปาณี สมาชิกสภานิติบัญญัติ
ฉันจะขึ้นเป็นมุขมนตรีจักรปาณีภายในสิบปี
โอเค เราขอติดสอยห้อยตามไปด้วยนะ
- นายจะได้เลื่อนตำแหน่งแน่นอน - โอเค
นายอยากได้อะไร ภูปาติ
ฉันอยากมีสำนักพิมพ์ และหนังสือพิมพ์ของฉันเอง
พร้อมกับเงินที่นับไม่ถ้วน
ใครจะไปสนค่านิยม หลักการและจริยธรรมกันล่ะ
หนังสือพิมพ์ของนาย
หนังสือพิมพ์ที่จะสนับสนุนพรรคของฉัน
ฉันจะทำให้มันเป็นจริง ชน
- ชน - ชน
ฉันไม่อยากเชื่อว่า เรื่องทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของภูปาติ
เราควรบอกตำรวจดีไหม
รองสารวัตรรามณา โฆช อยู่ฝ่ายเดียวกับพวกเขา
พวกเขาใช้ประโยชน์จากความเชื่อใจ ของประชาชนที่มีต่อ ธูถะ
และเปลี่ยนคำโกหกให้กลายเป็นเรื่องจริง
ผมจะไม่มีวันให้อภัยพวกเขาเด็ดขาด
วันพรุ่งนี้ผมจะตีพิมพ์ธาตุแท้ของพวกเขา บนหนังสือพิมพ์ฉบับเดียวกัน
ผมจะทำให้ภูปาติได้รู้ซึ้ง
ว่าพลังแห่งความจริงเป็นยังไง
คุณจักรปาณี ว่าที่สมาชิกสภานิติบัญญัติ โทษที ว่าที่มุขมนตรี
เป็นพรรคที่ยอดเยี่ยม
ว่าที่ผู้บัญชาการตำรวจ ไว้เจอกันพรุ่งนี้
พอไอ้แก่สัตยามูรฐีกลับมา
นายก็จะได้มีสำนักพิมพ์สมใจแล้ว
ไปนอนให้สบายใจเถอะ
เอาบุหรี่สักมวนไหม
ด้วยความปรารถนาดี สัตยามูรฐี
สัตยามูรฐีมาที่นี่
นายพูดเรื่องอะไร
นายบอกว่า พรุ่งนี้เขาถึงจะกลับมาจากติรูปาฐีไง
เขาเซ็นหนังสือเล่มนี้ให้ฉัน ฉันลืมไว้ในรถเขา
มันมาอยู่ตรงนี้ได้ไง
นายคิดว่าเขาได้ยินที่เราพูดไหม
ไปกันเถอะ
เร็วเข้า ไปกัน
ค่ะ กำลังไปเปิดค่ะ
คุณกลับมาจากติรูปาฐีเมื่อไหร่เหรอ
เมื่อครู่นี้เอง
โอเค คุณควรต้องกลับมาพรุ่งนี้ใช่ไหม
เราทำธุระเสร็จเร็วก็เลย...
คุณท่านอยู่บ้านไหมครับ
เขาออกไปทำงานน่ะ
ออกไปเหรอ
ผมกลับมาจากสำนักพิมพ์ เขาไม่ได้อยู่ที่นั่นนะ
คุณคิดว่าเขาไปไหน
ฉันไม่รู้ เขาไม่ได้บอกอะไรฉันเลย
- ไปแสวงบุญมาเป็นไงบ้างครับ - ราบรื่นดี
- โอเคครับ ไว้เจอกันพรุ่งนี้ - โอเค
เขารู้ทุกอย่าง
ฉันว่าเขาบอกเมียเขาด้วย
สายตาเธอมันฟ้องว่าหวั่นวิตกตอนมองฉัน
พรุ่งนี้เขาจะเปิดโปงเราบนหนังสือพิมพ์
ทุกอย่างที่เราลงแรงทำมาจะสูญเปล่า
เขาจะทำลายทุกอย่าง
นายคิดว่าเราจะปล่อยให้เขา เปิดโปงเราง่ายๆ เหรอ
ถ้าเขาอยากพิมพ์หนังสือพิมพ์ ก็ต้องอยู่ที่สำนักพิมพ์ แต่เขาไม่อยู่ไง
ฉันรู้ว่าเขาน่าจะไปที่ไหน
รามณา ไปทางนั้น ภูปาติมากับฉัน
ใครอยู่ตรงนั้น
นายเองเหรอ
คุณกลับมาจากติรูปาฐีก่อนกำหนดนี่ครับ
ผมบอกให้คุณกลับมาพรุ่งนี้ใช่ไหม
คุณต้องกลับมารู้เรื่องราวทุกอย่าง
แล้วโกรธเคืองเรา
ต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอครับ
นี่ นายเข้าใจหรือเปล่าว่าทำอะไรลงไป
นายเอามือจุ่มลงไปในเลือด แทนที่จะเป็นหมึก
นายทำลายความเคารพและความรับผิดชอบ ของแวดวงด้านสื่อสิ่งพิมพ์และข่าว
นายทำไปเพื่ออะไร
เพราะเงินที่จักรปาณีเสนอให้เหรอ
ไอ้หน้าไม่อาย
กรรมจะตามสนองนายแน่ ภูปาติ
บาปนี้จะตามหลอกหลอนนาย และครอบครัวนายตลอดไป
ทุกอย่างที่นายทำ คือสิ่งที่นักหนังสือพิมพ์ไม่ควรทำ
ฉันอาจจะยกโทษให้ รามณา โฆชและจักรปาณี
ส่วนนาย
ฉันจะไม่มีวันปล่อยนายลอยนวลแน่
ฉันจะเปิดเผยความจริงให้สาธารณชนได้รู้
ภายในพรุ่งนี้เช้า...
ปล่อยฉันนะ
เฮ้ย
ปล่อยสิ
ปัจจุบัน
เช้าถัดมาภูปาติมาเจอแม่ฉัน
และขู่แม่ฉันว่า ให้บอกคนทั้งโลกว่าสามีแม่หายตัวไป
ไม่งั้นเขาจะฆ่าฉัน
แม่ฉันเหลือแค่ฉันอยู่คนเดียว
แม่เลยปิดปากเงียบเพื่อปกป้องฉัน
แม่บอกความจริงให้ฉันรู้ขณะที่ใกล้จะตาย
ผมเสียใจด้วยครับ
ผมปากเสียโดยที่ไม่รู้ความจริง
เครื่องพิมพ์ยังอยู่ ที่ประภาคารสัตยปัตนัมหรือเปล่าครับ
อาจจะอยู่หรือไม่อยู่ ฉันไม่รู้
นายได้ข้อมูลทุกอย่างที่ต้องการแล้วใช่ไหม
เขียนทุกอย่างที่นายต้องการ ในแบบที่นายต้องการเถอะ
คุณครับ
ผมขอโทษจริงๆ ครับ พ่อผมไม่ควร...
ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น
คุณครับ ผมจะได้ฝึกงานไหมครับ
เมื่อมีคนใหม่เข้ามาทำงานในบริษัทเรา
มันเป็นประเพณีของเรา ที่จะต้อนรับพวกเขาด้วยปากกา
นายไม่ต้องมาฝึกงานหรอก
เรียนให้จบ แล้วมาบรรจุเป็นพนักงานบริษัทเราเลย
- ขอให้โชคดี สัฐยา - ขอบคุณมากเลยครับ
คุณจะมาร่วมพิธีมอบปริญญาบัตร ด้วยใช่ไหมครับ
ใช่ วันนั้นช่วยเตือนฉันอีกรอบได้ไหม
- ได้เลยครับ - เยี่ยม
- เอาละ ขอบใจนะ - ขอบคุณครับ
พ่อ ผมกังวลมากเลยนะ
ผมนึกว่าเขาจะไม่พอใจกับคำพูดพ่อ แล้วไม่ให้ผมฝึกงานซะแล้ว
แต่เขาเพิ่งเสนองานให้ผม
งานเหรอ ทำงานกับเขาเหรอ
ฉันไม่เห็นด้วย สัฐยา
ผมไม่อยากลงเอยเหมือนพ่อ ผมอยากประสบความสำเร็จ
ผมมีความหวังมากมายกับอนาคต
ฉันเตือนแก เพราะฉันอยากให้แกมีอนาคตที่ดี
ปากกาด้ามนี้เป็นของปู่แก
เมื่อแกเลือกเส้นทางใดเส้นทางหนึ่งแล้ว
มันก็จะยากมาก ที่จะก้าวขาออกมาจากเส้นทางนั้น
ตัดสินใจให้ถูก สัฐยา
ค่านิยมและหลักการของปู่ ทำให้ปู่ได้ดิบได้ดีถึงไหนเหรอ
การเดินตามรอยเท้าปู่ ทำให้พ่อประสบความสำเร็จอะไรบ้าง
พ่อยังไม่มีปัญญาหาเลี้ยงครอบครัวเลย
ผมทนใช้ชีวิตแบบพ่อไม่ได้
ปู่กับผีน่ะสิ
ประภาคาร เวลา 20.12 น.
กา
คำบรรยายโดย กุลรภัส วัทนกิจเดชากุล
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร