Pokój z tobą. Tak, nawzajem. Dziękuję.
Pokój z tobą.
-I z tobą. -Pokój z tobą.
Módlmy się.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się imię Twoje,
przyjdź Królestwo Twoje,
bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.
I odpuść nam nasze winy,
jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw ode złego.
Amen.
Usiądźmy, proszę.
I z tobą.
Przepraszam. Wczorajsze...
Dzisiejsze ogłoszenia: Będzie loteria
podczas jutrzejszego kiermaszu na cele...
Przepraszam.
...diecezjalnej pielgrzymki do Lourdes.
Gratulacje dla klubu piłkarskiego Świętego Ethelreda.
Wygrana 3:1.
Następny piątek jest pierwszym w miesiącu, toteż jak zwykle odwiedzę
obłożnie chorych z Eucharystią.
I wreszcie w czwartek
zacznę przygotowywać do pierwszej komunii.
W piśmie parafialnym znajduje się więcej szczegółów,
a także moja najnowsza recenzja.
To na tyle.
Przyjmijcie Boże błogosławieństwo.
-Wielkie dzięki. -Dziękuję.
Do zobaczenia za tydzień.
-Dobre kazanie. -Miło cię widzieć, Gino.
-Cudna historia z tym okiem. -Tak. Leć już.
Pozdrów ode mnie młodzież.
-Witam. -Cześć.
-To jest cudne. -Dziękuję.
Myślałem, że jesteś w więzieniu.
Robię, co mogę, ale mnie nie chcą.
-Przykro mi z powodu oka. -To nic. Przydaje mi charakteru.
Wstawiłem im jakiś heroiczny kit.
-Z Bogiem, Sandy. -Dziękuję księdzu.
-Dziękuję.
-Miłego dnia. -Dziękuję. Do widzenia.
-Do przyszłego tygodnia. -Z Bogiem.
Chciałam ci zwrócić za obiad, bo...
-Nie, dziękuję. Naprawdę nie chcę. -Nalegam.
-Nie mam nawet kieszeni. -Będzie w ratach.
Naprawdę dziękuję.
Oczyszczę świece, proszę księdza. Knoty się trochę zalały.
Dobrze, Pam.
-Suszarka jest w wypaczonej szufladzie... -Pod wypaczoną szufladą. Wiem.
-Witaj, słonko. -Cześć.
Na tacę? Jak miło. Dziękuję.
To Pam.
Lubisz herbatę?
Jezu!
-Herbata! -Super.
Nie chcę się chwalić, ale robię świetną... Kurczę!
Przepraszam. Kurczę.
Już wycieram.
-Ojej. -Coś świętego?
Wcześniej było.
Kurczę. Nie.
On zrozumie. Jest z tych rozumiejących.
Proszę.
Przepraszam za ten bajzel.
To na jutrzejszą ogrodową imprezę dobroczynną.
Tyle tego i nikogo do pomocy. Możesz przyjść, jeśli chcesz.
Żartuję.
Masz pewnie co robić.
Która godzina? Chcesz prawdziwego drinka?
Mam puszki dżinu z tonikiem.
-To... -Wypiję, jeśli ty też.
Tak.
Dzięki.
Za cool księdza.
-Cool? -Tak.
Po poprawce, bez przyjaciół... Ty jesteś cool?
Jestem całkiem zwyczajna.
-Zwyczajna? -Tak.
-Co w tobie zwyczajnego? -Nie wierzę w Boga.
Uwielbiam, kiedy to robi.
-Byłaś wczoraj w mojej modlitwie. -Ty też.
Współczuję ci straty.
-Co? -Dziecka.
Tak, dziękuję.
Dziękuję. Tak, ja...
-Ojciec dziecka czuje się dobrze? -On... Tak naprawdę...
nie istnieje.
Rozumiem.
W liturgii pogrzebowej mówi się,
że życie się zmienia, a nie kończy.
Zawsze to kochałem. O ile to jakaś pociecha.
Wielkie dzięki, ale naprawdę jestem ateistką.
Zorientowałem się po wąchaniu Biblii.
-Nowe kazanie? -Nie. Piszę
recenzje restauracji do parafialnego pisma.
Właśnie kończyłem nową.
Wymyśliłem nawet dobry tytuł.
Jaki?
-No co? -Nie jest cool.
-My też nie, więc... -„Spędziłbym 40 dni i 40 nocy
„z tym de Serem”.
Boże, podoba mi się ksiądz.
SEKS KATOLICKICH KSIĘŻY
CELIBAT - ABSTYNENCJA
DEFINICJA CELIBATU
CELIBAT: WSTRZEMIĘŹLIWOŚĆ SEKSUALNA I REZYGNACJA Z MAŁŻEŃSTWA
CO SIĘ DZIEJE, JEŚLI KSIĄDZ UPRAWIA SEKS
-Masz tu imprezę? -Nie.
To skąd tu tyle ludzi?
Cieszymy się powodzeniem.
Dlaczego ludzie z sobą rozmawiają?
Dziś Gadana Środa.
Jak coś kupisz, gadasz z nieznajomym.
-Co? -Samotność popłaca.
-Możemy... -Jasne.
-Wiem, że ty i ja... -Byłaś na kontroli?
Tak, wszystko dobrze.
To nic wielkiego. Ciągle się zdarza.
-Cześć. -Nie!
-Skąd jesteś? -Ja nie... To... Nie biorę udziału.
Nie powinnam... Nie chcę ci tego mówić.
Nie, przykro mi.
Tooting.
-Ona jeszcze nic nie kupiła, Joe. -Kurczę. Bardzo przepraszam.
Czy Martin wie?
Do 12 tygodnia się nie mówi.
-Nie mówiłam mu. -Ojcu mogłaś.
-Co on wie? -Nie chcę o tym mówić.
I nie chcę, żeby ktoś się dowiedział.
Żyj z tym. I tak już musisz borykać się z okropieństwami.
-Nie chcę. -Ale chciałaś.
Myślą, że to ty, i tak zostanie.
-Co? -Odjechane trampki.
Powiedziałam, że nic mi nie jest.
Tylko bardzo nie chcę, żeby ktoś robił z tego dużą sprawę.
Koszmar. Po prostu koszmar.
Musisz się czuć podle. Czujesz się podle?
Wolałabym o tym nie mówić.
Oczywiście, kochanie. Chodź.
Claire, zamknijże te drzwi.
Wiesz, kim był ojciec?
Wolałabym o tym nie mówić.
Oczywiście, kochanie. Proszę.
Mam pomysł i już się cieszę. To będzie robiło duże wrażenie.
Fajnie.
Claire, usiądź może tutaj. Świetnie.
A ty, kochanie, tuż obok. Właśnie tak. Świetnie.
Może gdybyś po prostu...
Dobrze. Jeszcze troszkę.
Trochę bardziej. Jeszcze.
Doskonale! Cudownie. Tak.
Przepraszam, nie. Mogłabyś... Właśnie. Dziękuję, kochanie.
-No więc... -Nie może o tym nie mówić.
-Mam sześć przyjaciółek... -Kłamstwo.
...które miały poronienia.
Pięć nigdy więcej nie zaszło w ciążę,
a szósta tak. I raczej tego żałowała.
Myślę, że dobrze zrobiłaś.
Dziękuję.
-Nigdy nie chciałaś dzieci? -Jeszcze się zastanawiam.
-Jest tata? Posłałam mu SMS-a, ale... -Widziałam.
-Czyli tu jest? -Niestety nie. Mam dziś jego telefon.
Niesamowity kolor.
-Który? -Ten.
To trzy kolory.
-Jasne. -Pozbywam się go.
Ale to wyjątkowy obraz. Miałam orgazm, jak go skończyłam.
Oby ten sprawił nam wszystkim tyle samo przyjemności.
-Nie. Mogłabyś... -Jestem zajęta po południu, więc...
Znów musisz jechać do Finlandii?
-Nie. Finlandia przyjeżdża tutaj. -Łatwiej dla ciebie.
Odbierzesz mimo to zaproszenia?
Oczywiście.
Znalazłaś te kokardy do kwiatów?
-Tak. -Świetnie.
-Nos się goi Martinowi? -Tak.
-A jak tam solo na fagocie? -Ćwiczy.
-Boże, teraz muszę... -Co?
Claire, możesz podnieść głowę? Dziękuję.
-...załatwić tartinki na uroczystość. -Musisz być wykończona.
-A ta mała kawiarenka robi tartinki? -Mogłaby.
Widzisz. Jedno masz z głowy.
Świetnie.
Jaką ty masz piękną, grubą szyję.
-Było fajnie. -Dziękuję.
-Mogę pomóc z tymi tartinkami. -Powiem szybko.
Martin chce cię oskarżyć o napaść.
Próbowałam go odwieść, ale naprawdę
-cholernie mocno go walnęłaś. -Co?
Zapewnię ci znakomitą poradę prawną,
o ile nikomu nie powiesz, że zapewniam ci
-znakomitą poradę prawną. -Co?
To dzieje się naprawdę. Jestem upokorzona, ale to się dzieje.
Wynajmę adwokata, żeby go odstraszył, a ciebie wynajmę do tartinek.
Co to za adwokat?
Przyjaciel. Broni głównie gwałcicieli.
-Czyli ma wysoki wskaźnik sukcesu. -Jest niepokonany. Chodź.
-Podałam mu podstawowe informacje. -Że twój mąż to bydlę?
Bądź poważna. Rób, co powie. I nie flirtuj z nim.
Nie zamierzam...
Ja pierdzielę. Dobra.
-Claire! -David. Wielkie dzięki. Wybacz.
Mógłbym cię za to pozwać.
To ta mała awanturnica?
Cześć.
Chcę, żeby było jasne,
że choćby nie wiem co, nie sypiam z tymi, z którymi pracuję.
Żartuję.
Śmiało, moje panie.
Jak się przyznasz, czeka cię krótka odsiadka.
-Albo prace dla społeczności. -Albo?
-Na pewno ty zaczęłaś? -Tak.
-Świadkowie? -Około 30.
Najważniejsze, skarbie,
żebyś nie ważyła się przepraszać.
-To potrafię. -Nie tak się umawialiśmy.
To może być wzięte za przyznanie się do winy.
Zakładam, że znasz ofiarę osobiście.
-Tak. -Nie.
Nie nazywajmy go jeszcze ofiarą.
-Jest nią. -Tak. Racja.
Zdecydowanie się rżnęli.
Ma dostać pismo, które go odstraszy, gdyby podjął kroki.
-To nie ma sensu, Claire. -Może i nie.
Myślę, że zdecydowanie ma. Chcę panować nad sytuacją.
Naprawdę nie wiem.
Słyszałem, że masz taki zwyczaj.
-Już wiem. Nie rżnęli się. -Tak?
Chcę wiedzieć od kogo.
-Nic z tego. -Ale będą.
-David. -Muszę stąd wyjść.
-Claire. -Przepraszam.
-Dokąd to, panienko? -Po prostu... Zostawię to... Tak.
-W porządku? -Tak. Uznałam, że zostawię to tobie.
-Przykro mi. -Co?
Mówi, że pomoże ci to ogarnąć,
-o ile skoczysz z nim na drinka. -Co?
-Wiem. -To skandal.
-Bez uśmieszków. -Nie leci na ciebie?
Tak myślałam, ale mam teraz słabe włosy.
Tak czy inaczej, to niewłaściwe. Nie śpij z nim.
-Nie będę. -Nie rób tego.
-Już tego nie robię. -Co?
-Jesteś chora? -Nie.
-To dlaczego? -Po prostu...
Boże. Poznałaś kogoś?
-Niezupełnie. -Znowu Harry?
-Nie, właściwie... -Ktoś nowy?
-Singiel? -Tak jakby.
Weź to.
Spróbuję ugadać Martina, ale kontakt zachowaj.
To dobry prawnik.
Zdumiewająco kruchy pod tym wszystkim.
Wiedziałam.
To, co zrobiłaś, było niewybaczalne.
Wiem.
Dziękuję.
Dobrze.
Chciałam ci to dać.
To tylko jedna sesja, ale wiele przeszłaś, więc...
Czuję się dobrze.
Dziwnie, ale dobrze.
Wolałabym pieniądze.
Przepraszam, mam suche przedramiona.
Jasne.
Dlaczego przyszłaś na tę sesję?
To prezent urodzinowy od ojca.
-To żart? -Nie.
Byłoby dobrze tu nie żartować,
bo ryzykujemy, że coś...
zaginie w żartobliwym przekładzie.
Nie wiem, czy dam radę.
-To żart? -Nie.
Staraj się chociaż, żeby to nie było zbyt oczywiste.
Jasne.
Dlaczego twoim zdaniem ojciec sugerował ci psychoterapię?
Pewnie dlatego, że moja mama zmarła, a on nie umie o tym mówić.
I że od roku nie gadałam z siostrą,
bo uważa, że chciałam uwieść jej męża.
I dlatego, że w swoim dorosłym życiu zapełniam seksem
wielką otchłań w swoim sercu.
Jestem w tym dobra.
Choć już tego nie robię.
Jesteś blisko z rodziną?
Dogadujemy się.
-Rozmawiacie? -Skądże.
Jacyś przyjaciele?
-Słucham? -Czy masz przyjaciół?
Nie, nie mam czasu na...
Mam świnkę morską, ale ona wysyła mylne sygnały.
To nie był żart.
Opowiedz mi o seksie.
Wszystko?
Mówisz, że już tego nie robisz.
Teraz gram tylko w tenisa.
Trudna widownia.
Przepraszam. Ja tylko...
Seks nie wniósł nic...
dobrego, staram się więc...
Ale...
Co odnalazłaś w swojej abstynencji?
Jestem bardzo napalona, a ta apaszka nie pomaga.
Czyli impuls pozostał?
Tak, impuls...
Impuls jak najbardziej pozostał.
Tylko osoba jest zawsze nie ta.
Czyli jest ktoś szczególny, z kim się nie kochasz?
Nie.
Nic nie zaszło.
On jest nieosiągalny.
-Jest w związku? -Tak, złym.
Naprawdę? Czyli?
Takim, w którym partner mówi drugiemu, jak się ubrać.
-Zakochałaś się w nim? -Nie.
Dlaczego cię to śmieszy?
Nie wiem, po prostu...
Nie wiem.
-Nie jesteś romantyczką? -Nie.
Po prostu dziewczyną bez przyjaciół i z pustką w sercu.
Według twojego opisu.
Mam przyjaciół.
Masz z kim rozmawiać.
Tak.
Często się widujecie?
Są zawsze dostępni.
Dlaczego cię to śmieszy?
Nie potrzebuję psychoanalizy. Mam fajne życie.
Chciałam tylko wymienić bon na gotówkę.
Trochę późno na to.
Jestem tu pięć minut.
Chcę dostać pieniądze.
Chcę się pieprzyć z księdzem.
-Katolickim? -Tak.
-Dobrym? -Tak.
-Do twarzy mu w... -Tak.
Rozumiem.
Naprawdę chcesz pieprzyć się z księdzem czy pieprzyć Boga?
-Da się pieprzyć Boga? -Tak.
Powiedz, zanim dam się zamknąć, jak mam uniknąć pieprzenia się z księdzem.
Pieprzenie się z księdzem raczej nie da ci poczucia władzy.
-Możesz mi powiedzieć, co robić? -Ty wiesz.
Wiesz już, co zrobisz. Każdy wie.
Co?
Już postanowiłaś, co zrobisz.
To od czego ty jesteś?
Wiesz, co zrobisz.
-Nie wiem. -Wiesz.
-Powodzenia. -Dziękuję.
Cicho.
-Mogę prosić o dwa losy na loterię? -Mój Boże!
-Mój Boże. Cześć. -Cześć.
-Masz dziecko? -Tak.
-Fajnie. -Ty masz grzywkę.
-Tak. -Fajnie.
-Zawsze chciałeś mieć dziecko. -A ty grzywkę.
Jest cudowna. Jest ciężko,
-ale cudownie. -Tak?
Poród odcisnął swoje piętno.
-Komplikacje? -Teraz już nie pamiętam.
Ale to wszystko
naprawdę mnie odmieniło. Nie czuję...
Mam huśtawkę nastrojów, moje ciało czuje się inaczej.
Elaine jest niesamowita. Wspiera mnie.
Chyba masz depresję poporodową.
Tak. Ale radzimy sobie z nią.
To dobrze.
Powiem tylko, że zespół zacznie za kilka minut.
Proszę księdza, to jest Susie.
Nie wiem, jak się mówi do małych dzieci.
Wy się znacie?
Byłem jej dziewczyną.
Fajnie.
Brawo.
Pójdę jej pokazać kokosy. Jest dobra w liczeniu.
Słuchajcie, proszę!
Młodzież zagra zaraz odę do czegoś.
-Dobrze się bawisz? -Tak.
-Sprzedaż idzie dobrze? -Tak.
Puzzle! Kocham puzzle.
Młodzież zaraz...
Tak, słyszałem, Pam. Bardzo dziękuję.
-A oto i główna atrakcja. -Tak.
-Jest bardzo utalentowana. -Ona...
Ona... Nie mów tego.
Prawdę mówiąc...
Nie mów. Miała orgazm, jak skończyła to malować.
I powiedziałam. Najwyraźniej.
Każdy sposób jest dobry.
Proszę księdza!
Mamy tu problem z babeczkami!
Dobrze, Pam. Idę wesprzeć babeczki.
Bardzo dziękuję za pomoc.
Poklepanie po ramieniu.
Ja przynajmniej mam syna w zespole. Jaką ty masz wymówkę?
Pomagam księdzu.
Kochasz wyzwania, co?
Chcę tylko coś powiedzieć.
River Island. Kupiłam w zeszłym tygodniu.
Nie. Chcę powiedzieć, że mi przykro z powodu tego, co powiedziałem.
Przykro mi z powodu tego, co przeszłaś. Przepraszam.
Wiem, co robisz. Nie powiem tego.
Mówię tylko, że mi przykro.
-Nie powiem tego. -Przepraszam.
Dobra.
I dziękuję. Nigdy nie układało nam się lepiej.
Masz w tym duży udział.
Cieszę się.
Cieszę się, że zdołałeś odejść od swojej żałosnej,
samoniszczącej, egocentrycznej, samogwałcącej...
Nie do wiary, jak mi dobrze idzie.
Obłapiającej, podstępnej... Podstępnej. Wszechogarniającej miernoty,
by odkryć jedynie, że w głębi duszy
jesteś mięczak.
Cholera.
-Mięczak? -Cholera!
Mięczak.
W takim razie wiedz tylko,
że jestem pod wrażeniem,
jak wytrwale odbijasz się od dna. Naprawdę.
Jesteś mocarna.
To było fantastyczne, stary.
-Straszny Jake. Głównie mówi... -Gdzie jest Claire?
-I... -Gdzie jest Claire?
Nie dała rady przyjść.
Na szczęście twoja ciotka wręcz frunie do kościoła.
-Cześć. Dzięki za wysłuchanie. -Byłeś świetny.
Ostrożnie, kolego.
W tych czasach za coś takiego można mieć kłopoty.
-To tylko uścisk. -„Tylko uścisk”.
W tych czasach to nie wystarczy.
Szczególnie przy tej petardzie.
-Ale ja nic... -Dość.
Nie chcę być dupkiem.
Chcę tylko, żeby była szczęśliwa.
I była naprawdę szczęśliwa,
póki nie zobaczyła ciebie.
Tylko mówię.
Cześć, Jake.
Powiedz jej, żeby go zostawiła.
Co?
Powiedz jej, żeby go zostawiła.
Kiedyś kogoś zabije.
Tak, proszę księdza. Tak, proszę księdza?
Nie wierzę, że to mówię, ale...
-Boże. -Mogę dostać ten kokos z powrotem?
Są wypożyczone.
Nie jestem nawet pewien, czy są prawdziwe,
co jest moralnie wątpliwe,
ale na czymś musimy dziś zarobić. Dziękuję.
Muśnięcie dłoni.
Mam nadzieję, że się nie obrazisz.
Zaznaczyłem tu kilka stron, które według mnie mogłyby...
-Ja... -Nie, nie próbuję...
To tylko słowa.
Dobrze, ale chyba wiem, co się stanie.
Typowe.
Idź do domu i przeczytaj.
Chciałbym wiedzieć, co myślisz.
A gdybyś kiedyś chciała
pogadać o tym, jestem tutaj.
Z dżinem i tonikiem oczywiście.
Możesz przyjść, kiedy zechcesz.
Chciałbym, żebyś przyszła.
Jeśli ci to pomoże.