PISMO ŚWIĘTE
Nie mów za dużo.
Nie udawaj, że wiesz cokolwiek o firmie.
Nie bądź zabawna ani bystra, ani...
Nie bądź w centrum uwagi.
Ci ludzie są dla mnie ważni, więc nie...
Jasne.
Nie bądź sobą.
Nie będę.
Do jasnej cholery.
Znam ludzi w tym budynku. Każdy mógłby wejść...
-Cześć, Claire. -Witaj, Leslie.
Jakie to ładne. Co to?
HURBOTS - ZARZĄDZANIE AKTYWAMI
Będą wegetarianie. Ma być jasne,
co jest z mięsem.
Ona kocha kryzysy.
Kelnerki podadzą napoje.
Ty krążysz z jedzeniem.
Za to przewiewna izolatka
gwarantuje atak paniki.
-Gdzie oni są? -Jest szczęśliwa.
Jakież to stresujące.
Nie wydziwiaj, że mam za duży gabinet.
Ja pierdzielę!
-Wiem. -Czy ty...
Jest przesadzony.
Wiem. No dobrze.
Postaw je na stole. Nie na tym.
Wszystko gra?
Oczywiście. Ale to ważny wieczór
i są tu fińscy partnerzy, więc...
Zajrzyj do nagrody.
Po co?
Zobacz, czy nie jest różowa albo zbyt kobieca.
Byłaby zdegustowana.
Ostrożnie. Kosztowała tysiące.
Nie jest różowa.
Dobrze.
Super. Wygląda jak plemnik.
-Masz dziś ładne włosy. -Cicho.
Nie siadaj na tym.
Wyłóż je na eleganckie tace. Nagrodę postaw za mikrofonem.
I...
Dziękuję ci. Jesteś naprawdę...
Dziękuję.
Nie baw się tym.
Ale ciężkie!
Cholera.
Boże.
HURBOTS - NAJLEPSZA KOBIETA BIZNESU
Gdzie byłaś?
Po wegetariańskie koreczki.
Będziesz zadowolona.
-Strasznie się pocisz. -Przepraszam.
-To przyciąga uwagę. -Tylko z jednej strony.
Przepraszam. To Sylvia.
Będzie wręczała nagrodę.
Jak ją przedstawię, wprowadź ją na scenę.
-Cześć. -Są w tym owoce morza?
Nie.
Dobrze. Wyleciało czterech dyrektorów.
Dwóch będzie miało sprawę. To smutne.
Czuliśmy się jak rodzina.
Powiedz potem rodzinie,
że mają się nie obmacywać przy fotokopiarce.
Przestań dowcipkować.
-Nie umiem. -Umiesz.
Idzie Belinda.
Nie gadaj z Belindą.
-Cześć, Claire. -Cześć, Belindo.
Jesteś smakowita.
Z mięsem?
Powiedz coś.
Nie, są chyba z cukinią.
Uwielbiam cukinię.
Można ją podle traktować, a i tak rośnie.
-Wydaje się miła. -Tak, jest fajna.
Kim się tak denerwujesz?
-Nie denerwuję się. Jestem absolutnie... -Claire!
Cześć.
Wybacz.
Miło, że przyjechałeś.
Musiałem, to moja praca.
Dba o catering. To moja siostra.
Zjadłem kiełbasę, biorąc ją za suszoną śliwkę.
Piętnaście lat wegetarianizmu poszło się walić.
Czyli niezła wałówka.
Zabawne.
Rzeczywiście.
Skąd się znacie?
Jesteśmy partnerami.
-Biznesowymi. -Tak.
-Ona pracuje ze mną w Finlandii. -Tak.
Nie widujemy się zbyt często.
Właśnie.
-Jestem jego... -Jestem jej fanem.
Dziękuję. Wielbicielką.
Idę po drinka. Przynieść ci coś?
Szampana.
-Stary nałóg? -Tylko przy tobie.
Bawmy się dziś wieczorem do upadłego.
Co mówiłaś?
Nie, ja...
Co powiedziałaś?
Pieprzmy się dziś wieczorem do upadłego.
Rany.
-Zamknij się. -Mój Boże.
To bardzo dobry biznesmen. Tylko towarzysko jest trochę...
-Chce... -Zamknij się.
Proszę, nie. Nie dam rady, jasne?
Jak on ma na imię?
Jak ma na imię?
Klare.
Co?
Ma na imię Klare.
Nie.
Muszę otworzyć. Krąż.
Tylko z nikim nie rozmawiaj.
Nie kocham go.
Witam wszystkich.
Mam zaszczyt przedstawić nominowane do nagrody Kobiety w Biznesie,
sponsorowanej przez Hurbots.
Wśród wybitnych kobiet
są Georgina Franks...
Belinda Friers...
i jeszcze jedna wyjątkowa kobieta:
Klare Korhonen.
Przepraszam, myślę, że tu jest błąd.
Elizabeth Sawkin.
Gratuluję wam wszystkim. Bawcie się dobrze.
Nagrodę wręczymy już wkrótce.
Zapowiem Sylvię, która zapowie Belindę.
Ty wprowadzisz Sylvię na scenę.
-Ma chodzić jak w rozporku. -Gdzie?
W rozporku.
Myślisz o czymś innym.
Znajdź Sylvię. Idź.
Sylvia?
Kicha.
Gorące podziękowania dla
Matthew, Marka, Luke'a i Johna
za inicjatywę tej nagrody i dla LinkedIn za łączenie nas,
tego wieczoru i nie tylko.
Z radością przedstawiam Sylvię Hamber,
laureatkę w kategorii Kobiety, Które Pracują.
Przedstawi ona zdobywczynię tytułu Najlepszej Kobiety Biznesu.
Sylvia.
Ona jest tam. Ona...
-Nie żyje? -Nie, żyje, tylko...
Ja to zrobię.
Potrafię.
Przykro mi. Zdaje się, że Sylvia jest zajęta,
co nie powinno nas dziwić.
To był dobry rok dla biznesu.
Zwłaszcza dla kobiet w biznesie.
Mężczyźni mieli duży wkład w ostatnich dekadach.
Chcę podziękować błyskotliwym mężczyznom i kobietom
za wspieranie się w Hurbots.
Naprawdę tworzymy rodzinę.
A jeśli się czegoś ostatnio nauczyliśmy,
to tego, że rodzina nie powinna się obmacywać przy fotokopiarce.
Mam zaszczyt wręczyć tę nagrodę
tegorocznej Najlepszej Kobiecie Biznesu...
Belindzie Friers.
Kurwa mać.
Dziękuję.
Powiedziałabym, że to prztyczek w nos,
ale ona nie ma nosa.
-Co ty sobie myślałaś? -Będzie dobrze.
Nie będzie. Wręczyłam jej cycki.
Goń ją.
Mam ją gonić?
To skradzione dzieło sztuki. Ja zajmę się fotografem.
Byłaś genialna!
Dziękuję, Klare.
Świetny żart.
Nie był aż tak śmieszny.
Możesz iść, skarbie?
-Muszę tylko... -Idź schodami.
Znam sztuki walki. Podstawy, ale to wystarczy.
Pracuję w Harbots.
Hurbots.
Tak, jadłam cukinię z twojej tacy.
-Właśnie. -Była pyszna.
Dziękuję.
Czego chcesz?
Tego.
Muszę zabrać ci nagrodę.
Dlaczego?
To skradziona rzeźba, nie nagroda.
To moja wina. Wyjaśnię.
Czy to długa opowieść?
Trochę.
I ona nadal nie wie, że ją masz?
Kapitalne. Myślę, że zrobiłaś dokładnie to, co należało.
Chyba ty jedna tak myślisz.
Boże!
-Kobieca nagroda. -Gratuluję.
Infantylizująca głupota.
Nie uważasz, że dobrze...
Nie. To jest zamykanie w getcie. Podsekcja sukcesu.
Kategoria domków dla lalek.
Po co tam poszłaś?
Byłabym pindą, gdybym nie poszła.
-Pani Friers. -Dziękuję, kochany.
Ależ ona jest gorąca.
Tak.
-Jesteś lesbijką? -Nie wyłącznie.
A ty?
-Lubisz stare filmy? -Niektóre.
A twój ulubiony film kostiumowy?
Carrie.
Boże!
Jesteś jak balsam na duszę.
Co robisz? Jesteś kobietą biznesu?
Prowadzę kawiarnię.
Brawo.
Ty robiłaś te tartinki?
Właściwie je ukradłam.
-Ile masz lat? -Pięćdziesiąt osiem. A ty?
Trzydzieści trzy.
Spokojnie, potem jest lepiej.
Obiecujesz?
Tak.
Któregoś dnia leciałam samolotem
i zrozumiałam...
Marzyłam o tym, żeby powiedzieć to na głos.
Kobiety rodzą się z wbudowanym bólem.
To nasze fizyczne przeznaczenie.
Bóle miesiączkowe, obolałe cycki, porody.
Nosimy go w sobie całe życie.
Mężczyźni nie.
Muszą go szukać.
Wymyślają bogów, demony,
żeby mogli czuć się winni.
Nam wychodzi to w sposób naturalny.
Rozpętują wojny, żeby mogli
coś czuć i się nawzajem dotykać.
A gdy nie ma wojen, grają w rugby.
W nas to wszystko dzieje się tutaj.
Bóle mamy cyklicznie całymi latami,
a kiedy wreszcie czujemy,
że się z tym wszystkim godzimy, co następuje?
Menopauza. Pieprzona menopauza.
I to jest...
naj...
wspanialsza rzecz na świecie.
Tak, mięśnie dna miednicy wysiadają,
masz uderzenia, którymi się nikt nie przejmuje,
ale potem... jesteś wolna.
Przestajesz być niewolnicą, maszyną z częściami.
Jesteś kimś... od nowa w puli.
Słyszałam, że to potworne.
Jest potworne, ale i wspaniałe.
Jest na co czekać.
Wracaj lepiej na to przyjęcie.
Twoje przyjęcie.
Przyjęcie się nie liczy, póki ktoś nie zacznie z tobą flirtować.
I to jedyny gówniany minus starzenia się.
Nikt już z tobą nie flirtuje.
Nie naprawdę. Nie niebezpiecznie.
Tęsknię za tym, że wchodzę do pokoju i nie wiem.
To rodzaj energii, wyzwanie.
Nie bierz tego za pewnik.
Nie ma nic bardziej ekscytującego niż pokój pełen ludzi.
Tyle że większość ludzi to...
Co?
Dupki.
Spójrz na mnie.
Posłuchaj.
Ludzie są wszystkim, co mamy.
Dlatego łap noc za sutki
i idź z kimś flirtować.
Nie to miałam na myśli.
Szkoda, że nie jesteś w moim typie.
Odnieś tę dziwkę na moje przyjęcie
i znajdź kogoś, z kim to zrobisz.
-Chcę to zrobić z tobą. -Nie.
Dlaczego?
-Szczerze? -Tak.
Nie chce mi się.
Wracam do swojego pokoju i wypiję jeszcze jedno martini.
Gdybyś czegoś potrzebowała,
dzwoń. Czegokolwiek.
W twoim wieku możesz mieć, kogo zechcesz.
Poza Najlepszą Kobietą Biznesu.
Bo jest wykończona.
Trzydzieści trzy to nie...
Co zrobił Jezus do 33. roku życia?
Umarł?
Właśnie. Dlatego idź tam i flirtuj.
Tu jesteś.
Cześć.
Nie migdalisz się z Finlandią?
Porządkuję kilka rzeczy.
Mam ją!
Belinda dała mi wizytówkę.
Świetnie.
No co?
Nic.
Jest wściekła.
Naprawdę?
Tak. To był fajny wieczór.
Wszystko się w końcu ułożyło i wszyscy chwalili tartinki.
Serio? Jestem trupem.
-Serio? -Tak.
Serio?
Tak, to był fajny wieczór.
Zaraz wybuchnie. Czuję...
Wymyśliłabym własny żart, gdybyś mi tamtego nie wepchnęła w głowę.
Umiem żartować. Jestem zabawna. Jestem interesująca.
Nie powinnam cię tu przyprowadzać.
Jak to „interesująca”?
Myślisz, że możesz robić, co chcesz,
mówić, co chcesz,
kraść, co chcesz, całować, kogo zechcesz.
To on mnie całował.
Wiem.
Wiesz?
To dlaczego tyle czasu...
Bo masz się świetnie. Jak zawsze.
Zawsze będziesz interesująca z tą ekscentryczną kafejką
i zmarłą przyjaciółką.
Przez ciebie czuję się przegrana.
Powiedz coś o wielkości gabinetu, to będę krzyczeć.
Jest wielki.
Myślałam, że spędzamy razem czas.
Jak przyjaciółki.
Nie jesteśmy przyjaciółkami. Jesteśmy siostrami.
Znajdź sobie przyjaciół.
Cześć.
Wybacz.
Nie mam twojego numeru,
a miałam wpaść z dżinem i tonikiem.
Tak, jasne. Tylko...
To żenujące, ale ostatnio
lubię kłaść się spać o wpół do dziesiątej.
Cholera.
Nie, śmiało. Puszki widzę. Wszystko gra?
Tak. Miałam chęć na drinka i księdza, i może pogawędki.
Definicja mojej pracy.
Musimy być cicho,
bo wieczorami Pam tępi hałasy jak tyran.
-Pam tu mieszka? -Tak, Pam tu mieszka.
-Czytałam twoją książkę. -Dobra, super.
-Ma kilka fajnych zwrotów akcji. -Fakt.
-Ale nie mogłam nie zauważyć... -Mówże wreszcie!
...małych niespójności.
Jasne.
Świat został stworzony w siedem dni.
Pierwszego dnia stała się światłość, a dopiero kilka dni później słońce.
Tak, to absurd.
Ale ty w to wierzysz.
To nie jest literatura faktu. To poezja. Kodeks moralny.
Ma nam pomóc w odnalezieniu boskiego planu dla nas.
Jaki on jest dla ciebie?
Wierzę, że Bóg chciał, żebym kochał ludzi inaczej.
Wierzę, że mam kochać ludzi jak ojciec.
To da się załatwić.
Ojciec wielu.
-Mój limit to troje. -Nic z tego.
-To dwoje. -Dobra, dwoje.
Kurczę. Pam. Nie cieszy się.
Wyjdźmy na dwór.
-Powinnam zostać katoliczką? -Nie próbuj.
Fajnie, że wierzysz w bezsens egzystencji.
Dobrze mi to robi. Każe kwestionować moją wiarę.
-No i? -Nigdy nie byłem bliżej Boga.
Pieprz się.
Co to było? To chyba nie był lis?
-Nie wiem. -Czy to lis? Poświeć czymś.
Założę się, że to lis.
-Boże. -Nie żartuję.
Lisy dybią na mnie od lat.
Jakby miały jakiś pakt. Nie zgrywam się.
Siedziałem w pociągu na kiblu. Kiedy pociąg się zatrzymał,
cholerny lis próbował wejść przez okno pociągu.
Widziałem pysk w oknie.
A kiedyś byłem w jednym klasztorze.
Obudziłem się z wrażeniem, że może tam gdzieś być lis.
Siedział pod moim oknem i patrzył na mnie w ten sposób.
Jakby mówił: „Ty.
„Obserwujemy cię. Jesteś nasz”.
Szczęściem Bóg był pierwszy.
Właśnie.
-Do tej pory mógłbyś być lisem. -Wiemy, co je spotkało.
-W porządku? -Tak.
Myślisz, że mi odbiło?
Z powodu tego z lisem czy z Bogiem?
Masz obsesję.
Miewasz wątpliwości?
Oczywiście. Codziennie. To część umowy.
Chyba nie dałabym rady.
Szczególnie...
Z czym?
-Z celibatem. -Drański lis!
Wyluzuj z tym lisem.
Przepraszam, ale nie wiem, czego one ode mnie chcą.
Przepraszam.
Celibat. Mów.
Po prostu...
Nie mogłabym odpuścić seksu na zawsze.
To zbyt...
Zbyt...
Celibat jest o wiele mniej skomplikowany
niż romantyczne związki.
A jeśli ktoś ci się podoba?
Rozmawiam, piję, śmieję się,
daję mu Biblię i liczę, że w końcu zostawi mnie w spokoju.
A jeśli kogoś pokochasz?
Nie będziemy uprawiali seksu.
Wiem, że ci się zdaje, że tego ode mnie chcesz, ale tak nie jest.
Nic dobrego z tego nie wyniknie.
-Mogłoby. -Nie.
Przerabiałem to wiele razy.
Zanim znalazłem to. Wiele, wiele razy.
Ile razy?
Dużo.
Ale chętnie będę twoim przyjacielem.
A ja twoją przyjaciółką.
Skończy się po tygodniu.
Co to było?
Co?
Gdzie właśnie zniknęłaś?
Co?
Dokądś odeszłaś.
O, właśnie.
Gdzie byłaś?
Nigdzie.
Spoko.