எனக்குத் தெரியல.
சும்மா வெளியே வா.
-இதற்கு முன் போட்டதை விரும்புறேன். -அது இதை விட எளிமையானது.
-நேர்த்தியாக இருந்தது, ஆம். -இந்த பாகங்கள் தானே?
-ஆம், இதற்கு முன் அணிந்தது, நிச்சயமாக. -சரி, அபாரம்.
ஃப்ளீபேக்
-எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. -அப்படியா?
-அதை இங்கு தையல் போட்டதும் சரியாகிவிடும். -அது கச்சிதமாக இருக்கும்.
அவனது தோள்கள்.
-உன் விருப்பம் திருமணங்களா இறுதிசடங்குகளா? -திருமணங்கள்.
அவனது தோள்கள்.
இறுதிச்சடங்குகள் நம்மை பணிவாக்குகின்றன.
நிஜமாகவா?
ஆம், அடுத்த பிறவியை பற்றி நினைப்பது நல்லது.
-அடுத்த பிறவி இருக்குன்னு நினைக்கிறாயா? -நீ என்ன நம்புகிறாய்?
இறந்தால் எல்லாம் முடிந்ததா?
-ஏன்? -என்ன "ஏன்"?
அவனது கழுத்து.
அபாரமானதை நம்பலாம் என்னும் போது
நீ ஏன் மோசமானதை நம்புகிறாய்?
வேண்டாம். என்னை நன்னம்பிக்கை உள்ளவள் ஆக்காதே. என் வாழ்க்கையை நாசமாக்குவாய்.
-நிறைய இறுதிச்சடங்குகளுக்கு போயிருக்கியா? -ஓரிரண்டுக்கு சென்றுள்ளேன்.
அவனது கழுத்து.
அவை எங்காவது வழிகாட்டுவது போல் உணர்ந்ததில்லையா?
இல்லை, அதற்குமுன் போய்ட்டாங்க.
அவனது அழகிய கழுத்து.
என்ன?
-என்ன? -"அவனது அழகிய கழுத்து" என்றாய்.
இல்லை, "அவர்கள் முன்பே போய்விட்டனர்" என்றேன்.
சரி. வினோதம். ஆம். அப்போ.
இது நரகத்தைப் பற்றிய உனது கருத்தாக இருக்கலாம்,
ஆனால் அது ஒருவிதத்தில் விசேஷமானது என்று நினைக்கிறேன்.
அவனது அழகிய கழுத்து.
க்வேக்கர் சந்திப்பு.
பேச அனுமதியில்லை.
புனித ஆவி உன்னை பேச உற்சாகப்படுத்தினால்,
நீ எழுந்து நின்று அனைவருடனும் அதைப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
இது மிக உணர்ச்சிப்பூர்வமானது.
இது மிக அமைதியானது.
இது மிக,
மிக
சூடேற்றுது.
நான் நவம்பரில்...
வீட்டுக்குப் போவேன் என்று நினைக்கிறேன்.
நினைக்கிறேன்.
அவன் என்ன நினைக்கிறான்?
அவன் என்ன நினைக்கிறானோ?
எனக்குத் தோன்றவில்லை அது... என்னால் உணரமுடியவில்லை...
அது என்னை அதிகமாக பாதிப்பதல்ல.
ஓ, அய்யோ...
ஓ, கடவுளே. நான் என்ன சொல்லப்போகிறேன்? நான் என்ன சொல்வேன்?
எனக்கு பெரிய மார்பகங்கள் இருந்திருந்தால்
இப்படிப்பட்ட பெண்ணியக்காரியாக இருக்க மாட்டேன் என்று சிலசமயம் கவலைப்படுகிறேன்.
-நீ எதையோ உணர்ந்தது நல்லது. -அப்படியா?
ஏதோ உன்னை நெகிழச் செய்தது.
என்னை பற்றி அதை கண்டுபிடிக்க நெகிழச்செய்ய தேவையில்லை என்று நினைக்கிறேன்.
என்ன நினைச்சுட்டிருந்தே?
எத்தனை அமைதியாக உணர்ந்தேன் என்பதை நினைத்தேன்,
பிறகு ஏதோ காரணத்துக்காக உனது மார்பகங்கள் பற்றி நினைத்தேன், அது கொஞ்சம் கெடுத்தது.
-என் மார்பகங்கள் உன் அமைதியை கெடுத்தனவா? -ஆம். அப்படி சொல்லலாம்.
நான் கஃபேவை திறக்கணும்.
சிறிது நேரத்தில் ஒப்புதல் இருக்கு.
அதை நான் பார்க்கலாமா?
ஆம், அது கொஞ்சம்...
என்ன?
-அது கொஞ்சம்... -என்ன?
அய்யய்யோ?
ஹலோ.
அழகிய சின்னப் பாப்பா.
நான் கேட்கலாமா,
ஏன் இத்தனை சீமைப் பெருச்சாளிகள்?
நான் சும்மா...
இது மிக அருமையானது.
வினோதமான விற்பனை உத்தியாக இருக்கும்னு நினைத்தேன்.
சரி.
எது முதலில் வந்தது, சீமைப் பெருச்சாளியா அல்லது சீமைப் பெருச்சாளி கஃபேயா?
அது மகத்தான புராதன கேள்வி.
நியாயம் தான்.
சீமைப் பெருச்சாளிகள் என்ன செய்கின்றன?
அவைகள் பிறந்து, அச்சத்திலேயே நடுங்கி, பிறகு இறக்கின்றன.
அந்த வாக்கியத்தை திருமணத்தில் பயன்படுத்தட்டுமா?
நிஜமாகவே, எனக்கு வாக்கியங்கள் தேவை. உனது மாற்றாந்தாய் ஆகப் போறவளைப் பற்றிச்சொல்லு.
ஏதாவது... அவள் எப்படிப்பட்டவள்?
அவள்...
அவள் எக்ஸிட்டரைச் சேர்ந்தவள்.
சரி, நன்றி. அது மிகவும் உதவுகிறது.
உன் தந்தையை எப்படி சந்தித்தாள்?
எனது தாய் மூலமாக.
-சரி. -ஒரு கட்டத்தில் அவள் என் தாயின் மாணவி.
-உனது பெற்றோர் ஒற்றுமையாக இருந்தனரா? -இல்லை.
-உன் அம்மாவுடன் நீ நெருக்கமா? -ஆம். நீ?
அவ்வளவாக இல்லை.
-ஏன் அப்படி? -கொஞ்சம் வினோதமா இருந்திருக்கும்.
நான் அதைப் பற்றி அதிகம் நினைப்பதில்லை.
-அப்போ, நீ நடத்துகிறாயா... இல்லை. -நீ திரும்பி போகிறாயா...
நீ இந்தக் கடையை தனியாக நடத்துகிறாயா?
இல்லை, ஒரு தோழியுடன் தொடங்கினேன்.
அருமை. சரி. சேர்ந்து நடத்துகிறீர்களா?
இல்லை, அவள்...
அவள்...
அவள் என்ன?
என்ன?
என்னது?
அவள்... அவளுக்கு என்ன?
அவள்...
கொஞ்சம் எரிச்சலூட்டுகிறான்.
அதென்ன?
எது?
நீ செய்யும் விஷயம். அப்பப்போ வேற ஏதோ நினைவா ஆகிவிடறியே அது.
-என்ன? -என்னிடம் நீ என்ன சொல்ல மறுக்கிறாய்?
-ஒன்றுமில்லை. -உன் மன ஆழத்தில் என்ன என்று சொல்லு.
-ஒன்றுமில்லை. -சொல்லு, அட, என்னிடம் நீ சொல்லலாம்.
-இல்லை. ஒன்றுமேயில்லை. -நீ என்ன செய்கிறாய்?
வேண்டாம். பாதிரியார் போல் இருப்பதை நிறுத்து.
நான் பாதிரியாராக இருக்கலை, உன்னை அறிய முயற்சிக்கிறேன்.
எனக்கு அது வேண்டாம்.
கேளு, உனக்கு உதவ முயற்சிக்கிறேன்.
என்ன?
இல்லை, இல்லை, நான் அப்படி சொல்ல வரலை...
நீங்க சொல்வது புரிகிறது, பாதிரியாரே. உங்கள் வழிகாட்டுதலுக்கு நன்றி.
அட, அந்த அர்த்தத்தில் சொல்லல...
பாரு, நான் வேலைக்கு திரும்பணும்.
எந்த நிமிடமும் வாடிக்கையாளர் வரக்கூடும்.
நீ கடவுளிடம் திரும்பிப் போகணும், இல்லையா?
எனது சீமைப் பெருச்சாளியோடு நீ அதிகமா விளையாடியதா நினைக்கிறேன்.
சரி.
சரி, வருகிறேன்.
மன்னிக்கணும், பெண்களே. மக்கள் வரத் தொடங்குகிறார்கள்.
அவள் மகத்தான பெண்.
கவலைப்படாதே.
இதை சரி செய்திடலாம்.
உன் முகத்துக்கு செய்வதை நிறுத்து.
இல்லை, செய்தாகணும். என்ன பிரச்சனை என்று தெரியவில்லை.
நான்...
நான் ரொம்ப அழகாக இருக்கேன்.
பரவாயில்லை. அதை சரி செய்துவிடலாம். உனது முக ஒப்பனையை கொஞ்சம் எடுத்துவிடு.
நான் ஒப்பனையே செய்து கொள்ளவில்லை.
என்ன? என்ன ஆகிவிட்டது?
-உன்னை இவ்ளோ அழகா கண்டதில்லை. -தெரியல!
காலையிலே அழகா எழுந்தேன், என் அம்மாவின் இறுதிச்சடங்கிற்கு
நான் முக அழகு சிகிச்சை செய்ததா எல்லாரும் இப்போ நினைக்க போறாங்க.
அய்யோ, நம்பமுடியாத அளவு அழகா இருக்கியே.
அவளை அசிங்கமாக்க முயற்சிக்கிறோம்.
என் தலைமுடியை நான் என்ன செய்தாலும்,
அது இப்படி நேர்த்தியான விதத்தில் விழுகிறது.
ஓ, கடவுளே.
நீ கச்சிதமாக இருக்கே.
-நன்றி. -மன்னிக்கணும், பெண்களே.
-மக்கள் வரத் தொடங்குகின்றனர். -நன்றி.
கஷ்டமா இருந்தா நீ அவர்களை வரவேற்க வேண்டாம்...
யப்பா, பேரழகியா இருக்கியே.
நன்றி.
-மிகவும் வருந்துகிறேன். -நன்றி.
-அபார அழகியா இருக்கியே. -நன்றி.
அப்பாவிடம் பேசினாயா?
இல்லை, இன்னுமில்லை. என்னைத் தவிர்க்கிறார்.
எனது ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள், தோழிகளே. அவள் மகத்தானவளாக இருந்தாள்.
-மிக்க நன்றி. -நன்றிகள்.
கடவுளே, மிக நன்றாக இருக்கிறாய்.
நன்றி. நீ பேசினாயா?
இல்லை, அவர் உரையாடலில் ஈடுபடவேயில்லை.
-அவள் ஒரு மகத்தான பெண்மணியாக இருந்தாள். -நன்றி.
அன்பே, அபார அழகியா இருக்கியே.
ஓ, கடவுளே.
-வணக்கம், க்ளேர். -வணக்கம்.
யப்பா.
துக்கம் உன்னை அழகாக்குகிறது.
நன்றி, ஜெரெமி.
வர்றாங்க.
வருகிறாள்.
கடவுளே, வெட்கமற்றவள்.
ஒரு நொடிக்காவது யாரையாவது
தவறாக நினைக்காமல் இருக்கிறாயா?
எல்லாரும் உடலுறவை தேடுபவர்கள் அல்லர்.
அவள் நிச்சயமாக என் அப்பாவை மயக்கப் பார்க்கிறாள்.
சரி, அவள் ஒன்றும் மரத்துப்போனவள் அல்ல.
உனக்கு சிகரெட் வேண்டுமா?
வர்றாங்க.
வணக்கம், ஹாரி.
வணக்கம். வணக்கம்.
நீ நலம் தானே?
நீ?
-உனக்கு ஏதாவது வேண்டுமா? -வேண்டாம், போதும், நன்றி.
இப்போது தான் ஒரு பெரிய குவளை நீர் அருந்தினேன்.
உன் கால்சட்டைக்கு என்னாச்சு?
வருந்துகிறேன், அவற்றை காயவைக்கும் இயந்திரத்தில் விட்டேன்.
ஓ, நண்பா.
நாசம். மன்னிக்கணும்.
பரவாயில்லை.
தெரிந்தவர் இறக்கும் போது, இறுதிச் சடங்குகள் மிகவும்...
அது நிஜம் போலவே தோன்றுவதில்லை. நான்...
நான் அவளை நினைத்து மிகவும் ஏங்கப் போகிறேன்.
அழுதுவிட்டாயா?
ஆம்.
உன்னை நான் பார்க்கவில்லை...
யப்பா, நீ அழகி...
உனது புருவங்களை திருத்தினாயா?
வணக்கம், பெண்களே, எப்படி இருக்கீங்க?
-நலம் தான். -நலம் என்று நினைக்கிறேன்.
தெரியுமா, சில வாரங்களில் எல்லாம் அமைதியடையும்போது கஷ்டமான பகுதி வரும்.
-ஆம், கேள்விப்பட்டிருக்கேன். -அவர்கள் அதைச் சொல்கின்றனர், ஆம்.
மக்கள் மறந்துவிடத் தொடங்கும்போது,
இரங்கல் அட்டைகளும் பூக்களும் வருவது நிற்கும்.
ஆம்.
எப்போதும் துக்கத்திலேயே இருக்கும் நபருடன் இருப்பது
அச்சப்படுத்துவதால் மக்கள் காணாமல் போயிடுவாங்க.
-சரி. -சரிதான்.
உனது அழகான காதலர்கள் அதைத் தாங்கிக்கொள்ள சிரமப்படலாம்.
-அவர் என் கணவர்... -சமாளித்துவிடுவார்.
ஆனா நான் உனக்காக எப்போதும் இருப்பேன்னு சொல்லிக்கிறேன்.
எப்போதுமே.
எப்போதும்.
நன்றி.
எப்போதுமே.
எப்போதும்.
நான் மாமிச சுருள்களை பரிசோதிக்கப் போகிறேன்.
தெரியுதா?
சரி...
-ஹேய். -நீ என்ன சாப்பிடுகிறாய் என்று தெரியலை.
எதையாவது செய்.
வணக்கம்.
ஹலோ, அன்பே.
-கொஞ்சம் இறுக்கமான காலணிகள். -ஆம்.
எனக்கும் தான்.
அவளுடன் வாழ்வது கடினமென்று உணர்ந்தேன், தெரியுமா?
தெரியும்.
அவளை நேசித்தேன், ஆனால்...
-அது தான் முக்கியம். -இல்லை, அப்படி எனக்குத் தோணல.
அவளது உள்ளுணர்வுகள்...
குதூகலமாக எப்படி இருப்பதென்று அவளுக்கு தெரிந்திருந்தது.
எப்படி அன்பாக இருப்பதென்று அறிந்தாள்.
அறிந்தவளாகவே இருந்தாள்.
நான் சும்மா யூகிக்கிறேன்.
நீங்க ரொம்ப குதூகலமானவர், அப்பா.
இல்லை, அவளைப் பற்றி அந்த விஷயம் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை.
அவளை நேசித்தேன், ஆனால் எனக்குப் பிடிக்காதது, அவள்...
நீண்ட காலமாக, நான்...
இன்று...
அவளை நினைத்துப் பொறாமைப்பட்டேன்.
நீங்க சொன்னது அழகான விஷயம், நிஜமாக.
மன்னிக்கணும்.
இருவரையும் தனியே விடுகிறேன்.
கொஞ்சம் எரிச்சலூட்டுகிறாள், அல்லவா?
நாம் போய் உன் சகோதரியை தேடலாம்.
அவள் என்னைப் பார்க்க விரும்புவதாக தோன்றவில்லை.
ஆம், உன்னை நேசிக்கிறாள்.
அவள் குதூகல மனப்பான்மைக்கான மரபணுவைப் பெறவில்லை.
நான்...
-எனக்குத் தெரியல... -எனக்குத் தெரியும்.
மனதைத் தேற்றிக்கொள்.
புன்னைகைத்து விடு. கவர்ந்துவிடு.
வா போகலாம்.
நாம் நலமாகிவிடுவோம்.
போங்க, பின்னர் வருகிறேன்.
-நீ அழகாகத்தான் இருக்கே. -நன்றி.
அதை வைத்து என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை.
எதை வைத்து?
அவளுக்காக வைத்திருக்கும் நேசத்தை வைத்து.
அதை எங்கே போடுவது
என்று தெரியவில்லை.
நான் எடுத்துக்கறேன்.
இல்லை, நிஜமாக சொல்கிறேன்.
கேட்கவே அழகாயிருக்கு.
நான் வாங்கிக்கிறேன்.
என்னிடம் நீ அதைக் கொடுத்தே ஆகணும்.
சரி.
அது எங்கேயாவது போயே ஆகணுமே.
அய்யோ. அய்யய்யோ! ஜீஸஸ்.
ஏன் இன்னும் தூங்கல? 9:45 ஆச்சு.
ஓ, கடவுளே. நீ என் எண்ணத்தில் மட்டும் இருந்தாய் என்று நினைத்தேன்.
புரியுதா, நீ அப்போது என் எண்ணத்தில் இருந்தாய்.
ஆனால், இப்போது இங்கிருக்கே.
நீங்க நலம்தானே, பாதிரியாரே?
என்னைப் "பாதிரியாரே" என்று அழைக்கும்போது
அது உன்னை சூடேற்றாத மாதிரி பேசாதே.
மதுபானம் குடிக்கிறாயா?
சரி.
அசையாதே.
நீ மலரும் நினைவுகளில் மூழ்குபவளா?
ஆம்.
உனக்கு வின்னி தி பூ பிடிக்குமா?
ஆம்.
எனக்கு வின்னி தி பூ என்றால் உயிர்.
ஒரு வின்னி தி பூ வாக்கியத்தைக் கூட என்னால் அழாமல் படிக்க முடியாது.
அய்யோ.
பிக்லெட்.
"பிக்லெட்."
நீ ஏன் இங்கு வந்தாய்? மன்னிக்கணும், ஆனால் நான் கேட்பது நீ ஏன்...
என்னைத் தேடிக் கொண்டிருந்தாயா?
ஒரு சிறிய பிரார்த்தனை செய்யும் விளிம்பில் இருந்தேன்.
வேண்டவே வேண்டாம்.
முயற்சி கூட செய்யாதே. அது என் விஷயம்.
எதைப் பற்றி பிரார்த்தித்தாய்?
எனக்காக பிரார்த்தித்ததாக தயவுடன் சொல். அதிக ஜோடி கைகள் எனக்கு உதவியாக இருக்கும்.
என் கைகள் முன்போன்று பலனளிப்பதில்லை.
கடவுளே, எனக்கு உதவு.
நன்றி.
தெரியுமா, ஒருவன் சன்யாஸியாக மிகவும் விரும்பினானாம்,
தன்னைத் தடுத்துக்கொள்ள தனது உறுப்பையே அறுத்தானாம்.
தெரியுமா...
இதனால் அமைதியையும்...
அதில் குறுக்கிடுபவர்களையும் கொண்டாடுவோம்.
இன்று நடந்தது பற்றி வருந்துகிறேன்.
அதை மறந்திடு.
இதைப் பாரு.
பாரு.
நான் முதன்முதலில் வாங்கியது.
அதை வாங்க ரோம் வரை சென்றேன்.
சரியான மடையன்.
அதை அணிவதற்கு அனுமதிக்கப்படுவதற்கு இரண்டு ஆண்டுகள் முன்னாடியே, ஆனால் நான்...
என்னால் காத்திருக்க முடியவில்லை.
எனக்கு கண்ணைப் பறிக்கும் இந்த நிறம் வேண்டுமென்று ஆசை இருந்தது,
ஆனால் சரியான ப்ளம் பழ நிறம்.
இத்தாலியில் தான் சரியான ப்ளம் கிடைக்கும்.
ஆடைகளுக்காகத்தான் இந்த வேலை செய்கிறேன் என்று சில சமயம் கவலைப்படுகிறேன்.
ரொம்ப அழகாயிருக்கு, இல்ல?
புரியுதா, உனது விஷயங்களும் அழகுதான்.
எதைப்பற்றி பிரார்த்தனை செய்தாய்?
வினாக்களுக்கு விடையளிப்பது உனக்கு பிடிக்காதல்லவா?
சரி.
என்னுடன் வா.
உன்னை என்ன செய்வதென்று நான் அறிவேன்.
நீ இதனுள் போ, நான் இதனுள் போவேன்.
என் ரகசியங்கள் அனைத்தையும் சொல்ல வைத்து என்னை சிறைபிடித்து கட்டுப்படுத்த திட்டமா?
ஆம்.
இல்லை. உன் மனச்சுமையை என்னிடம் சொல்லு,
நான் தவறாக நினைக்காமல் ரகசியமாக கேட்கிறேன்.
-கேட்கவே சந்தேகமா இருக்கு. -நான்...
கேளு, குறைந்தபட்சம், என்னை ஒரு நிமிடத்திற்காவது வாயை மூடச் செய்யும்.
-நான் கத்தோலிக்கர் அல்ல. -இன்றிரவு, அது முக்கியமில்லை.
நான் தீப்பிடித்து எரிய மாட்டேனா?
அப்படி நடந்தால், அது எனது இறை நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்தும், முயற்சிப்போம். போ.
உள்ளே போ.
சரி.
சரி. இப்போ, "ஆசியளியுங்கள், பாதிரியாரே. பாவம் செய்தேன்" என்று சொல்லு.
நான் அதை சொல்ல மாட்டேன்.
என்ன? ரொம்ப நல்லது.
"எனது சென்ற ஒப்புதலுக்குப் பின்" இத்தனை "நாட்கள், வருடங்கள், மாதங்கள் ஆகிவிட்டன."
பிறகு நான் சொல்வேன், "பரவாயில்லை, அது, இது, எல்லாம்,"
நீ உன் மனதில் உள்ளதை சொல்லும் வரை. "என்னிடம் உன்..."
பாவங்களை சொல்லு.
"பாவங்களை" சொல்லு, நீ விரும்பினால்.
-என் பாவங்களை உங்களிடம் ஏன் சொல்லணும்? -ஏனெனில் அது உன் மனதை லேசாக்கும்.
ஏனெனில் நான் அறிய விரும்புகிறேன்.
நான் பொய் சொன்னேன்.
சரி.
உங்களிடம்.
-எதைப்பற்றி? -கருச்சிதைவைப் பற்றி.
எனது சகோதரிக்காக பொய் சொன்னேன், கருச்சிதைவு ஏற்பட்டது அவளுக்கு,
ஏனெனில் அவள் கர்ப்பமாக இருப்பது அவளது கணவனுக்கு தெரியாது, அது...
சரி.
மேலே சொல்லு.
நான் பொருட்களை திருடியிருக்கேன்.
திருமண உறவுக்கு புறம்பாக நிறைய உடலுறவு கொண்டிருக்கிறேன்...
ஓரிரு முறைகள், இன்னொருவரின் திருமண உறவில் நுழைந்திருக்கிறேன்.
அசிங்கமான விஷயங்கள் செய்திருக்கேன்.
நிறைய சுயஇன்பம் நடந்திருக்கு.
கொஞ்சம் வன்முறை, பிறகு, நிச்சயமா, முடிவற்ற இறைவனைத் தூற்றுதலும்.
மேலும்?
மேலும்...
மேலே சொல்லு.
மேலும்...
நான்...
முடியாது...
பரவாயில்லை. சொல்லு.
பயந்திருக்கேன்.
எதனால்?
விஷயங்களை மறப்பது.
மக்கள்.
மக்களை மறப்பது.
என்னவென்று தெரியாமல் இருப்பதற்கு வெட்கப்படுகிறேன்...
உனக்கு வேண்டியதையா? தெரியாமலிருப்பது பரவாயில்லை.
இல்லை, எனக்கு என்ன வேண்டும் என்பதை துல்லியமாக அறிவேன்.
இந்த நொடியே.
அது என்ன?
அது மோசமானது.
பரவாயில்லை.
காலையில் என்ன அணிய வேண்டும் என்று யாராவது என்னிடம் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
சரி. அதற்கு மக்கள் இருக்கின்றனர்...
இல்லை. தினமும் காலை என்ன அணிவதென்று எனக்கு சொல்ல யாராவது வேண்டும்.
என்ன சாப்பிடுவது என்று சொல்ல யாராவது வேண்டும்,
எதை விரும்புவது, எதை வெறுப்பது, எதைப் பற்றி கோபப்படுவது,
எதைக் கேட்பது, எந்த இசைக்குழுவை விரும்புவது, எந்த நுழைவுச்சீட்டு வாங்குவது
எதற்கு நகைச்சுவை செய்து, எதில் நகைச்சுவை கூடாது.
எதை நம்புவது என்று எனக்கு சொல்ல யாராவது வேண்டும்.
யாருக்கு வாக்களிப்பது, யாரை நேசிப்பது, அவர்களிடம் அதை எப்படி சொல்வது.
எப்படி என் வாழ்க்கையை வாழ்வது என்று...
யாராவது சொல்லணும், பாதிரியாரே,
ஏனெனில் தற்போது வரை, நான் தவறாகவே வாழ்ந்திருக்கிறேன் என்று நினைக்கிறேன்.
அதனால் உங்களை போன்றவர்களை தங்களது வாழ்வில் அங்கம் வகிக்க விரும்புகிறார்கள்.
ஏனெனில் எப்படி வாழ்வதென்று நீங்கள் சொல்லிக் கொடுக்கிறீர்கள்.
என்ன செய்யவேண்டும் என்றும் முடிவில் என்ன கிடைக்கும் என்றும்...
அவர்களிடம் சொல்கிறீர்கள்.
உங்க கட்டுக்கதையை நான் நம்பாவிட்டாலும், அறிவியல் ரீதியாக, நான் என்ன செய்தாலும்
கடைசியில் எந்த மாற்றமும் இருக்காது என்பது தெரிந்தும், இன்னும் பயப்படுகிறேன்.
நான் ஏன் இன்னும் பயப்படுகிறேன்?
அதனால் நான் என்ன செய்வதென்று சொல்லுங்கள்.
நான் என்ன செய்வதென்று சொல்லித் தொலையுங்கள், பாதிரியாரே.
மண்டியிடு.
என்ன?
மண்டியிடு.
மண்டியிட்டு விடு.
இதென்ன பாவாடையும் கால்சட்டைகளுமா?
மன்னிக்கணும், மன்னிக்கணும்.
ஃப்ளீபேக்