Bilemiyorum.
Dışarı çık.
-Bence sonuncusu. -Bence de. Biraz daha sade.
-Şık, evet. -Şunlar, değil mi?
-Kesinlikle sonuncu. -Tamam.
-Çok beğendim. -Evet.
-Şurası içe alınınca... -Harika olacak.
Kolları.
-Nikâh mı, cenaze mi yeğlersin? -Nikâh.
Kolları.
Bence cenazelerde insanı mütevazılaştıran bir şey var.
Gerçekten mi?
Evet, öteki dünyayı düşünmek iyidir.
-Öteki dünyaya inanır mısın? -Sen neye inanırsın?
Solucanlara yem olduğuna mı?
-Niçin? -Niçin ne?
Boynu.
Harika bir şeye inanmak varken
niye berbat bir şeye inanıyorsun?
Beni iyimser yapma. Hayatımı mahvedersin.
-Çok cenazeye gittin mi? -Birkaç.
Boynu.
Ve bir yere gittiklerini hissetmedin mi?
Zaten gitmişlerdi.
Güzel boynu.
Ne?
-Ne? -"Güzel boynu." dedin.
Hayır, "Zaten gitmişlerdi." dedim.
Peki. Tuhaf. Tamam. Evet...
Bu, sence cehennem olabilir
ama bence özel bir şey.
Güzel boynu.
Quaker toplantısı.
Konuşma izni yok.
Ruh, içinde konuşma isteği uyandırırsa
ayağa kalkıp herkesle paylaşman lazım.
Çok etkileyici.
Çok sessiz.
Çok,
çok
erotik.
Sanırım
kasımda eve gideceğim.
Sanırım.
Acaba ne düşünüyor?
Bence şey değildir... Bir şey hissetmiyorum...
Beni etkilemiyor.
Aman...
Aman Tanrım. Ne söyleyeceğim?
Bazen düşünüyorum da,
memelerim daha büyük olsaydı feminist olmazdım.
-Bir şey hissetmen iyi. -Öyle mi?
Bir şey seni etkiledi.
Hakkımda bunu keşfetmem için etkilenmem gerekmezdi.
Sen ne düşünüyordun?
Huzurlu olduğumu.
Sonra memelerini düşündüm ve her şey mahvoldu.
-Memelerim huzurunu mu kaçırdı? -Öyle diyebilirsin.
Kafeyi açayım.
Benim de günah çıkarmam var.
Görebilir miyim?
Evet, biraz...
Ne?
-Biraz... -Ne?
Bu ne ya?
Merhaba.
Harika bir şey.
Sorabilir miyim,
niye bu kadar çok kobay var?
Ben...
Bu mükemmel.
Eşsiz bir satış tarzı olur diye düşündüm.
Evet.
Hangisi önceydi, kobay mı, kobay kafe mi?
Bu çok zor bir soru.
Kabul.
Kobaylar ne yapar?
Doğarlar, korkudan sıçar ve ölürler.
Bunu nikâhta kullanabilir miyim?
Malzeme lazım. Müstakbel üvey anneni anlatsana.
Hiç... Nasıl biri?
O...
Exeter'lı.
Sağ ol. Çok yardımcı oldu.
Babanla nasıl tanıştı?
Annem aracılığıyla.
-Peki. -Annemin öğrencisiydi.
-Ebeveynlerin iyi anlaşır mı? -Hayır.
-Annene yakın mıydın? -Evet. Sen?
Pek değil.
-Niye? -Biraz tuhaf olmalı.
Pek düşünmüyorum.
-Burayı sen mi... -Gider misin...
Burayı tek başına mı işletiyorsun?
Bir arkadaşımla açtım.
Birlikte mi işletiyorsunuz?
Hayır, o...
O...
O ne?
Ne?
O ne?
O...
Biraz can sıkıcı.
Neydi o?
Ne?
Şu yaptığın şey. Sanki yok oluyorsun.
-Ne? -Bana söylemediğin ne?
-Hiçbir şey. -Hadi, orada neler olduğunu söyle.
-Hiçbir şey. -Söyle, hadi.
-Hiçbir şey! -Ne yapıyorsun?
O kadar yargılayıcı olma.
Değilim. Seni tanımaya çalışıyorum.
İstemiyorum.
Sadece sana yardım etmeye çalışıyorum.
Ne?
Hayır, öyle demek...
Seni anlıyorum peder. Rehberlik için sağ ol.
Yapma, öyle...
İşe dönmeliyim.
Birazdan müşteri gelir.
Sen de Tanrı'na dönmelisin, değil mi?
Kobayımla yeterince oynadın.
Peki.
Hoşça kal.
Kızlar, insanlar gelmeye başladı.
Muhteşem bir kadındı.
Kaygılanma.
Hallederiz.
Öyle yapmayı kes.
Mecburum. Sorun ne, bilmiyorum.
Ben...
Çok iyi görünüyorum.
Sorun değil. Hallederiz. Makyajını sil.
Makyajım yok.
Ne? Ne oldu?
-Seni hiç bu kadar güzel görmedim. -Bilmiyorum.
Herkes annemin cenazesi için
yüz bakımı yaptırdığımı sanacak.
Bu da ne? Harika görünüyorsun.
Onu kötü göstermeye çalışıyoruz.
Ne yaparsam yapayım
saçım hoş bir şekilde önüme düşüyor.
Tanrım.
Mükemmelsin.
-Sağ ol. -Pardon kızlar.
-İnsanlar gelmeye başladı. -Teşekkürler.
Karşılamanız gerekmez...
Mükemmel görünüyorsun.
Sağ ol.
-Çok üzgünüm. -Teşekkürler.
-Harikasın. -Teşekkürler.
Babamla konuştun mu?
Hayır. Benden kaçıyor.
Başınız sağ olsun kızlar. Muhteşem bir kadındı.
-Sağ ol. -Sağ ol.
Tanrım, çok güzelsin.
Sağ ol. Ya sen?
Hayır, konuşmuyor.
-Mükemmel bir kadındı. -Teşekkürler.
Hayatım, harikasın.
Aman Tanrım.
-Merhaba Claire. -Merhaba.
Vay be.
Yas sana çok yakışmış.
Sağ ol Jeremy.
Geldi.
Nasılsın?
Tanrım, ne utanmaz.
Birisi için bir saniye
kötü bir şey düşünmeden durabilir misin?
Herkes penis peşinde değil.
Kesinlikle babamla yatmaya çalışıyor.
Kadın taştan değil.
Sigara içelim mi?
Geldi.
Selam Harry.
Selam.
İyi misin?
Sen?
-Bir şey ister misin? -Hayır.
Koca bir bardak su içtim.
Pantolonunun nesi var?
Kurutucuda unutmuşum.
Tüh.
Kahretsin. Pardon.
Sorun değil.
Öleni tanıyorsan, cenazeler o kadar...
Gerçek gibi gelmiyor. Ben...
Onu çok özleyeceğim.
Sen ağladın mı?
Evet.
Ben görmedim...
Vay, ne kadar...
Kaşlarını mı yaptırdın?
Merhaba kızlar, nasılsınız?
-İyiyiz. -İyiyiz.
Zor kısım, birkaç hafta sonra, ortalık yatışınca gelecek.
-Evet, öyle derler. -Evet.
İnsanlar unuttuğunda,
kartların ve çiçeklerin gelmesi durduğunda.
Evet.
İnsanlar yok oluverir
çünkü üzgün biriyle olmak onları rahatsız eder.
-Peki. -Evet.
Yakışıklı sevgilileriniz de başa çıkamayabilir.
-O kocam... -Kabullenir.
Hep yanınızda olacağımı bilin.
Her zaman.
Sağ ol.
Her zaman.
Sosislere bakacağım. Tamam mı?
Gördün mü?
Peki.
-Selam. -Nasıl yediğini anlamıyorum.
Bir şeyler yap.
Selam.
Merhaba hayatım.
-Sıktı. -Evet.
Bilmez miyim?
Çok zor bir kadındı.
Biliyorum.
Onu severdim ama...
-Önemli olan da bu. -Hayır, sanmıyorum.
İçgüdüleri...
Eğlenceli olmayı bilirdi.
Müşfik olmayı.
Bilirdi işte.
Ben sadece tahmin ediyorum.
Sen de eğlencelisin baba.
O yönünü sevmezdim.
Onu severdim ama onun öyle olması hoşuma...
Uzun süre...
Bugün de...
Onu kıskandım.
Bunu söylemen çok güzel.
Pardon.
Sizi yalnız bırakayım.
Bela bir kadın, değil mi?
Hadi, ablanı bulalım.
Beni görmek istemez.
O seni sever.
Sadece eğlenceli olma genini almamış.
Ben...
-Ne yapacağımı... -Anlıyorum.
Canlan.
Gülümse. Büyüle.
Gidelim.
Başa çıkacağız.
Arkandan gelirim.
-Bu arada, harika görünüyorsun. -Sağ ol.
Onu ne yapacağımı bilmiyorum.
Neyi?
Anneme duyduğum sevgiyi.
Nereye yönelteceğimi
bilmiyorum.
Ben alırım.
Ciddiyim.
Harika bir şeye benziyor.
Ben alırım.
Bana vermelisin.
Peki.
Bir yere gitmeli.
Lanet olsun. Siktir! Tanrım.
Niye uyanıksın? Saat 21.45.
Tanrım. Kafamdasın sanmıştım.
Kafamdaydın.
Ama buradasın.
İyi misin peder?
Peder demene sıçayım.
Sanki öyle demen seni azdırmıyormuş gibi.
İçki ister misin?
Olur.
Kımıldama.
Nostaljik biri misin?
Evet.
Winnie the Pooh'yu sever misin?
Evet.
Ben bayılırım.
Winnie the Pooh'yu ağlamadan okuyamam.
Vay be.
Piglet.
Niye geldin? Pardon ama niye...
Beni mi arıyordun?
Dua etmek üzereydim.
Hayır. Sakın...
Sakın. O benim işim.
Ne için dua ediyordun?
Lütfen benim için dua ettiğini söyle. Biraz yardım iyi olur.
Ben pek bir yere ulaşamıyorum da.
Tanrım, yardım et.
Sağ ol.
Aziz olmak isteyen bir adam varmış,
kendini durdurmak için hadım etmiş.
Şöyle...
Huzura
ve bunu engelleyenlere.
Bugün için özür dilerim.
Boş ver.
Şuna bak.
İlk bunu almıştım.
Ta Roma'ya gitmiştim.
Ne aptalmışım.
Giymeye hak kazanmama iki yıl vardı ama yine de...
Bekleyemedim.
İddialı bir şey istiyordum, bu rengi,
gerçek erik rengi.
Erik rengi sadece İtalya'da bulunur.
Bazen kıyafetler için papaz olduğumu düşünüyorum.
Çok güzel, değil mi?
Seninkiler de çok güzel.
Ne için dua ediyordun?
Soru cevaplamaktan hoşlanmıyorsun, değil mi?
Peki.
Gel.
Ne yapacağımı biliyorum.
Sen şuraya gir, ben de buraya.
Bütün sırlarımı söyletip beni ele mi geçireceksin?
Evet.
Hayır. Kalbini neyin acıttığını söyleyeceksin,
ben de seni yargılamadan dinleyeceğim.
-Tehlikeli. -Ben...
En azından beni bir dakika susturacak.
-Katolik değilim. -Bu gece fark etmez.
Yanmaz mıyım?
Yanarsan inancım teyit edilmiş olur. Hadi, deneyelim.
Hadi.
Peki.
"Affet beni peder, günah işledim." de.
Demeyeceğim.
Ne? Peki.
"En son günah çıkarmamın üstünden şu kadar gün, yıl ve ay geçti."
Ben de "Sorun değil." falan diyeceğim,
ta ki düşünceni söyleyene kadar. "Anlat...
Günahlarını.
"...günahlarını." Eğer istersen.
-Niye günahlarımı sana anlatayım? -Kendini iyi hissettirir.
Ve çünkü bilmek istiyorum.
Yalan söyledim.
Peki.
Sana.
-Hangi konuda? -Düşük konusunda.
Düşük yapan ablamı koruyordum.
Kocası hamile olduğunu bilmiyordu ve...
Peki.
Devam et.
Hırsızlık yaptım.
Çok sayıda evlilik dışı seks yaptım.
Bir ya da iki kez de evlilerle yaptım.
Biraz da lezbiyenlik,
çok fazla mastürbasyon,
bir parça şiddet ve tabii sonsuz küfür var.
Ve?
Ve...
Devam et.
Ve...
Ben...
Yapamam...
Devam et.
Korkuyorum.
Neden?
Bazı şeyleri unutmaktan.
İnsanları.
İnsanları unutmaktan.
Utanıyorum, şeyi bilememekten...
Ne istediğini mi? Bu sorun değil.
Ne istediğimi biliyorum. Çok iyi biliyorum.
Şu anda.
Nedir?
Kötü bir şey.
Sorun değil.
Birinin sabah ne giyeceğimi söylemesini istiyorum.
Sanırım bunu yapacak...
Birinin her sabah ne giyeceğimi söylemesini istiyorum.
Ne yiyeceğimi, neyi seveceğimi,
neden nefret etmem, neye kızmam, neyi dinlemem, hangi grubu sevmem,
hangi konuda şaka yapmam, hangisinde yapmamam gerektiğini söyleyecek
birini istiyorum.
Neye inanmam gerektiğini söyleyecek birini istiyorum.
Kime oy vermem, kimi sevmem ve nasıl söylemem gerektiğini söyleyecek birini.
Hayatımı nasıl yaşamam gerektiğini söyleyecek
birini istiyorum
çünkü bugüne kadar hep yanlış anladım.
İnsanlar bu yüzden hayatlarında senin gibileri istiyor.
Çünkü onlara nasıl yapacaklarını söylüyorsun.
Ne yapacaklarını ve sonunda ne elde edeceklerini
söylüyorsun.
Senin saçmalıklarına inanmadığım ve bilimsel olarak
yaptıklarımın hiçbir fark yaratmayacağını bildiğim hâlde hâlâ korkuyorum.
Niye hâlâ korkuyorum?
Ne yapmam gerektiğini söyle bana.
Ne yapmam gerektiğini söyle bana peder.
Diz çök.
Ne?
Diz çök.
Bu, etek pantolon mu?
Pardon.