Pamiętaj, co kazałam ci zapomnieć.
POPRZEDNIO
Cate jest potężna.
Czasami myśli są tak głośne, że mam wrażenie, że oszaleję.
A gdybym ci powiedziała, że możemy powstrzymać głosy?
Wiem, że proszę cię o trudne rzeczy.
Zapomnij o Lesie. Sam nie żyje.
Tylko ty zapewnisz bezpieczeństwo przyjaciołom.
Są niebezpieczni i źli ludzie w tej szkole.
Bohater, który boi się bohaterskich czynów? Pieprzyć to.
Nie ufajcie nikomu.
Chcę tę dziewczynę. Sama nie wie, jaka jest potężna.
Ma fundatora, dlatego jest całkowicie nietykalna.
Używali Sama do poprawy mocy Luke'a...
Co wy mi, kurwa, robicie?
...i innych dzieciaków.
Wirus atakuje tylko supki.
Shetty tym kierowała.
Zabiliśmy supka.
Czyli to ona.
Sprawisz, by był zaraźliwy?
Odpierdolcie się! Puszczać!
-Spokój! Uważaj sobie! -Co ja, kurwa, zrobiłem?
Pierdolcie się!
Próbuj nie oddychać.
Andy?
Co oni ci zrobili?
Pomocy!
Proszę, wypuśćcie nas!
Przepraszamy!
Jak długo to zajmie?
Transmisja przez bezpośredni kontakt z płynami ustrojowymi,
więc jeśli ładunek wirusowy...
Dodaj drogę kropelkową.
W jakim celu?
Większa zaraźliwość.
Musimy wziąć oddech i określić, jakie są nasze cele długoterminowe.
Dla mnie to jasne.
Bo jeśli wirus przenoszony drogą powietrzną
znajdzie się w populacji supersprawnych, rozprzestrzeni się jak pożar.
Zdefiniuj „pożar”.
Wątpię, czy Vought oczekiwałby od nas
tak lekkomyślnych działań, Indiro.
Trochę za późno, by się martwić, czego chce Vought, Edison.
A co by się stało, gdybym poinformował o tym Voughta?
Nie wiem. Ty mi powiedz.
Co się stanie, gdy powiesz Voughtowi, że stworzyłeś wirusa, który zabija supki?
Nie wiedziałem o tym.
Nigdy się na to nie pisałem.
Oczywiście, że tak. To twój pomysł. Wymyśliłeś to.
A teraz to dokończysz.
Kurwa.
Cześć, kochana.
Musimy się spotkać.
Coś się stało?
Wszystko się popieprzyło.
Proszę. Mogę przyjść?
Cholera. Mam ważne spotkanie na mieście.
Idź do mojego domu. Zjedz coś.
Niedługo będę i zajmę się wszystkim.
W porządku.
Wzięłaś dzisiaj lek?
Tak.
Weź ponownie, będzie ci lepiej.
Będzie dobrze. Obiecuję.
Idiotka.
Zabierz to. Nigdy się nie dowiedzą.
-Nie znoszę tych dzieci. -Wstrętne.
Zaczynamy transmisję z Uniwersytetu Godolkina,
gdzie policja spodziewa się protestów przed debatą
z Victorią Neuman, nielubianą, kłamliwą socjalistką,
kandydatką na wiceprezydentkę.
Pojawiają się nowe plotki...
Shetty jest teraz zajęta.
Co to, kurwa, znaczy?
Gdzie jest?
Na mieście. Wróci później.
To co robimy?
Zaczekam na nią w jej domu.
A kiedy wróci, nakażę jej wszystko opowiedzieć publicznie.
Ściemnia. Pójdzie się wypłakać Shetty.
Jeśli pójdzie sama...
Jak możemy jej zaufać?
Pójdę z nią.
-Nie trzeba. -O nie.
-Pójdę. -Możecie mi zaufać.
Trzymaj się z dala od naszych głów, to może ci zaufamy.
Jordan.
Przysięgam, że możecie mi zaufać.
Chcę ci wierzyć.
Wiem.
A ty mi wierzysz?
Znasz odpowiedź.
Hej! Zatrzymaj się na chwilę.
Czytała w naszych myślach.
Raczej nie ma na to wpływu.
Czemu ją usprawiedliwiasz?
Wcale nie!
Mogłaby namieszać nam w głowach, kiedy tylko chce, a tego nie robi.
Wierzmy, że jest po naszej stronie.
I nie zmieniaj się w typa, jak chcesz być stanowczy.
-Dobra. -Dobra.
Potrzebujemy Cate.
Tylko ona zmusi Shetty do zdemaskowania Lasu.
Chyba że znajdziemy dowód.
Jak?
Shetty jest na mieście.
Mam klucz do jej biura.
Jestem jej asystentem. Pamiętasz?
Znajdziemy coś o Lesie
albo o tym, co zrobili Samowi i pozostałym.
Niezależnie od Cate.
I co dalej? Wrzucisz to na Insta?
Myślisz, że uwierzą czarnej dziewczynie
i bigenderowi z Azji prędzej niż Voughtowi?
Wykręcą się z tego jak ze wszystkiego innego.
Chyba że damy to komuś, kogo posłuchają.
To wszystkie twoje ubrania.
Zaniosę je do typka z zajęć głosowo-ruchowych.
Trochę podejrzany,
ale za ecstasy użyje swoich mocy
i spali to bez zadawania pytań.
A potem będzie tak, jakby to się nigdy nie wydarzyło, prawda?
Prawda. Choć jednak rozerwałem człowieka na pół.
Tak.
Na swoją obronę powiem, że był wtedy kukiełką...
Wiem. Ale może nie zrobiłeś tego,
bo właśnie niszczę dowody,
i kto by to pamiętał? Ja nie.
Masz tyle rzeczy.
To normalna liczba zabawek erotycznych.
Lubię mieć wybór.
Dobra. Ukradłam to dla ciebie z pralni.
Chyba są czyste.
Podoba mi się to, co mam na sobie. Pachnie tobą.
Nie. Musisz tu zostać.
-Racja. -Nie mogą cię namierzyć.
To ma sens.
Zaraz wracam. Przyniosę ci jedzenie.
Długo ci to zajmie?
Nie. Burgerownia jest przy klubie studenckim.
Nie zauważysz, że mnie nie ma.
Ostatnim razem jadłem Vought A Burgera z Lukiem.
Cholera.
Sam.
Wiele przeszedłeś. Byłabym po tym zmasakrowana.
Naprawdę.
A ty jesteś uroczy.
Kiedy nie mordujesz bandy kolesi.
Pod żadnym pozorem nie otwieraj drzwi.
Dobrze.
-Nie ufać obcym. -Nie ufać obcym.
Nie ufać. Dobra.
Pa.
DANE STUDENTÓW G
WYMAGANE LOGOWANIE ODMOWA DOSTĘPU
Co to?
Nie wiem.
Było ukryte w szufladzie.
Jakieś rzeczy o katastrofie lotniczej.
Lot transoceaniczny nr 37.
Pamiętam to. Terroryści, prawda?
Tak wtedy mówiono.
O Boże, spójrz.
Shetty Lily, lat 11. Shetty Paul, lat 46.
Była tam jej rodzina.
Shetty, Shetty, Shetty.
Chcesz, żebym zwiększył zachorowalność na wirusa.
Jasne.
„Zabij ich wszystkich” – mówiła.
I podpisz własny akt zgonu.
A może wypijesz drinka
z czegoś takiego, co, Indira?
Ty pieprzona pizdo.
Co on mówił o zachorowalności?
Znasz potężnych ludzi.
Dziękuję za spotkanie.
Rozmowa ze słynną psycholożką Voughta
będącą dziekan w ich fabryce superbohaterów.
Kto by odmówił?
Masz dwie minuty.
Zechcesz więcej.
Wybacz. To jest w szkole, a Vought nic nie wie?
Za dziesięć miesięcy będzie dość silny
i zaraźliwy, by wykonać zadanie.
Coraz trudniej to ukryć. Potrzebuję cię.
Do czego dokładnie?
Monitorujesz supki.
Ich przynależność do grup, miejsca pobytu.
Wiesz, gdzie szukać.
Nawet tych spoza wpływu Voughta.
Zneutralizujemy ich raz na zawsze.
To wykracza poza neutralizację.
To zbrodnia wojenna.
To jest wojna między nami a nimi. Póki co oni wygrywają.
Wirus pozwoli nam stawić opór.
To ludobójstwo. Musisz natychmiast to przerwać.
Jeśli Vought się o tym dowie,
supki zniszczą ciebie i twoich bliskich.
Już za późno.
Nieważne, ilu z nich zabijesz,
to nie przywróci życia twojemu mężowi i córce.
Ani twoim wnukom.
Ale może ocalić innych.
Twój rodak, który dla mnie pracuje,
choć raczej nie obracacie się w tych samych kręgach, też czuje ten gniew.
To go tak pochłonęło, że nic nie zostało.
Zaufaj mi, nie chcesz iść tą drogą.
Zrobię to z tobą lub bez ciebie. Z tobą byłoby łatwiej.
Razem możemy to wreszcie zakończyć.
Mogę ci też załatwić areszt albo wyrok.
Nie zrobisz tego.
Poniekąd zgadzasz się ze mną.
Skończyłyśmy.
-Zaczekaj. -Miło było poznać.
Wracaj do szkoły.
Złapałaś wszystko?
Miejmy na nią oko.
Emma.
Cześć. Jesteś takim twardzielem.
Myślisz tak tylko dlatego, że jestem silny i źle mnie traktowano.
Emma?
Pomożesz mi wstać?
Nic ci nie jest?
Coś niesamowitego!
Steve, topi się.
Spróbuj.
To dozwolone? Nie będziecie mieć kłopotów?
Jesteśmy superbohaterami.
Możemy robić, co chcemy.
Napij się.
Jedziemy!
Impreza się przenosi. Idziesz?
Miałem tu czekać na Emmę.
Stary, Emma jest na imprezie, na którą idziemy.
Tak?
Jasne, co za różnica. Chodź.
Jest i on.
Jebać Neuman!
Dobra, ruchy, ekipa.
Wchodzimy za cztery, trzy...
Czy zdeklarowana reformatorka powinna przemawiać w szkole dla superbohaterów?
Na to pytanie odpowie członek władz Godolkina,
ukochany superbohater, prawdziwy amerykański patriota,
Polarity.
Dziękuję za zaproszenie.
Czy dobrze rozumiem?
Moderujesz rozmowę z Victorią Neuman?
Cameron, Victoria Neuman jest...
Okazuje się, że Shetty lubi zioło. Możesz w to uwierzyć?
Tak.
Racja.
Wyobrażałem sobie jej kuchnię pełną brytyjskiej herbaty.
Herbatę też ma.
Czemu on jest u Colemana?
Nic nowego nie powie.
Moderuje rozmowę z Neuman.
Według Shetty to superbohater
powinien zadawać pytania dotyczące superbohaterów.
Nie mówił ci o tym?
Kiedy ostatnio rozmawialiście?
Po odkryciu, że jest dziwką Voughta
i zabronił mi ratować dzieciaki,
które trafiły do więzienia pod szkołą...
Przykro mi.
W dzieciństwie chciałem być jak on.
Ale przy wszystkim, co wiemy o tym miejscu,
trzeba być idiotą, by sądzić, że to ma znaczenie.
Nie mogę mu ufać.
Dlatego nie gadaliśmy.
Pewnie i tak poszedłby do Voughta...
Czy tak o mnie myślisz?
Że powiem wszystko Shetty?
Ty mi powiedz. To ty jesteś w mojej głowie.
W Godolkinie wierzymy w wolność słowa,
a wiedza może być superbohaterką.
Moc supków i...
I dobrze, że ktoś tak wszechstronny i godny zaufania jak ty
podjął się zadania trudnych pytań
trapiących superbohaterów i prawdziwych Amerykanów.
Dziękuję.
Polarity, wszystko gra?
Cholera jasna.
Czy ktoś może pomóc?
Tato?
Pomocy!
ZOSTAŃ PRZY ODBIORNIKU
Cholera.
Idź! Są na terenie kampusu.
Medicare i Ubezpieczenia Vought pokrywają do 250 $ na miesiąc.
Bez zaliczki...
Pokochasz te...
Sam?
Nie.
Kurwa!
Nie! Cholera.
Czekajcie! To mój tata.
Zapnij pasy. Jedziemy.
Cholera.
Znowu ma atak.
Ja pierdolę. Tato!
Będzie dobrze, tato. Obudź się.
Co do cholery? Zrób coś.
Próbuję. Musimy go wybudzić.
Tato, ocknij się!
Maverick, otwórz.
Cześć, Sloane.
Widziałeś go?
Czemu? Śledzisz go?
Nie. Czyli nie widziałeś?
Nie jestem apką do lokalizowania.
Nie blokuj mi tu ruchanka.
Precz z tym!
Usunąć Neuman!
Zamknij się!
Mówiłeś, że Emma tu jest.
Dołączy później.
Mam na imię Cameron Coleman
i zastępuję Polarity,
który miał nagły wypadek.
Panno Neuman, twierdzi pani, że FBSA
ma chronić przed superbohaterami.
Ale to przy pani sesji w sejmie Stormfront urządziła rzeź.
A przy innej okazji
Soldier Boy niemal zabił tysiące ludzi na Manhattanie.
Dlaczego wolała pani siedzieć z tyłu,
żuć gumę i oglądać płonącą Amerykę?
Cameron, musimy pamiętać o jednym.
Oba te przypadki spowodowały 30-procentowy spadek
zaufania publicznego do supersprawnych.
FBSA odpowiedziało faktycznym wzmożeniem ochrony
zarówno ludzi, jak i supersprawnych,
co prowadzi do rekordowo niskiej liczby aktów przemocy w obu populacjach.
Tak, jasne!
A może twoja agencja to tylko pretekst
do prześladowania wybitnej grupy mniejszościowej?
Dlatego zasługują na głos.
Nasza administracja będzie chciała obsadzić w rządzie nowe stanowisko,
które da społeczności supersprawnych prawo głosu.
-Naprawdę? -Tak.
To dlatego, że sondaże wskazują wam
poparcie wśród supersprawnych poniżej 30%?
-Nie... -Pomówmy z publicznością.
To przyszli superbohaterowie. Słuchamy.
Cholera. Cate się nie odzywa.
Zero zaskoczenia.
Może to sprawdzimy?
Musimy znaleźć Neuman i wszystko jej wyjawić.
Ktoś nas przeteleportuje?
Nie, ale odwrócę ich uwagę.
Co zamierzasz?
Nie daj się złapać.
Cześć. To ty torturowałaś Emmę, prawda?
Nie. Dałam jej tylko...
Patrzcie. Jordan Li atakuje swoich.
Pożegnaj się z piątką.
Natychmiast się rozejść!
Cholerne dzieciaki.
Dziękujemy za wizytę.
Widzieliśmy, jak Homelander bez powodu zabił człowieka w biały dzień.
Czy odpowie za to?
Dziękuję. Doskonałe pytanie.
Mam pełne zaufanie do systemu prawnego,
a Homelander powinien, jak każdy inny, stanąć przed sądem,
by ława przysięgłych podjęła decyzję.
W ławie nie ma supków.
A co z nami? Życie supków ma znaczenie!
Czy superbohaterom należą się prawa obywatelskie?
Jak wszyscy Amerykanie, supersprawni mają prawa obywatelskie
i wszystko, co się z tym wiąże.
Tak jest. Równe prawa dla supków.
Rozumiem to. Społeczność supersprawnych chce mieć pewność,
że rząd traktuje ich uczciwie
i rozwiązuje ich problemy.
Robert Singer i ja wiemy, że większość supersprawnych przestrzega prawa.
Gówno wiecie!
Możemy znaleźć rozsądne rozwiązania...
Koniec z kontrolą!
Nie chodzi o kontrolę.
Zero kontroli!
Tu nie chodzi... Nie trzeba.
Ludzie żyją tym tematem. Ja również.
Czemu się wkurzyli?
Próbują nas ograniczać. Odebrać nam moce. Homelander ma rację.
Zero kontroli!
Robert Singer i ja chcemy pracować z supersprawnymi jak wy...
Tak jak większość Ameryki, tłum odrzucił Victorię Neuman
i jej program przeciwko superbohaterom.
Zero kontroli!
-Panno Neuman, ma pani chwilę? -Z drogi.
Panno Neuman, to bardzo ważne.
Marie Moreau, prawda? Miałam nadzieję cię spotkać.
Tak?
Tak. Znajdźmy miejsce do rozmowy w cztery oczy.
Jordan.
Widziałeś Sama?
Żartujesz sobie? Nie. Gdzie jest?
Nie wiem. Tyle tu ochrony.
-A jeśli go mają? -To mamy przesrane.
To jedyny dowód, że Las istnieje.
Może mieć mega kłopoty. Musimy go znaleźć.
Sam.
-Emma. -Gdzie byłeś?
-Tęskniłem. -Miałeś się ukrywać.
Cholernie się martwiłam.
Czekałem na ciebie.
Piłem piwo.
Było lodowisko. Szkoda, że nie widziałaś.
Ci superbohaterowie używali mocy. To było najlepsze.
Niektórzy z nich to dupki.
Pewnie tak. Ale było super.
Bawiłem się z ludźmi jak my.
Musimy go szybko stąd zabrać.
Musimy cię ukryć.
Wszystko gra. Ukryjemy cię.
No nie!
-Nara, chłopaki. -Już!
Cate. Czemu siedzisz po ciemku?
Dzwonię do ciebie od kilku godzin.
Wybacz. Spotkanie się przedłużyło.
Wyglądasz na zmęczoną, skarbie.
Może odpoczniesz?
Pogadamy później.
To nie może czekać.
Nie wzięłaś leku.
Wiesz, z czym to się wiąże. Mam tu twoją receptę.
Nie. Te pigułki tylko mnie ogłupiały.
Nie pomagały mi.
Zaciemniały mi umysł.
Gadasz, manipulujesz, kontrolujesz.
Tyle od ciebie dostałam.
-Nieprawda. -Mam tego po dziurki w nosie.
Ponoć postępuję słusznie.
To nie jest słuszne.
A jeśli możemy to zakończyć?
-Kłamstwo. -Czyżby?
Już czas opuścić to miejsce.
-Zostawiasz mnie? -Nie.
Opuszczamy je razem.
Dokończę kilka spraw, a potem całe to poświęcenie,
cała ciężka praca w końcu się opłaci.
Chcesz naszej choroby.
Nie twojej. Zapewnię ci bezpieczeństwo.
Potrzebujemy się nawzajem.
Kiedy straciłam męża i córkę, straciłam cały świat.
Codziennie pytałam siebie, czemu wciąż tu jestem.
Ale w tobie i we wspólnie spędzanym czasie
znós znalazłam coś naprawdę wyjątkowego.
Moje moce.
Nie, ciebie. Dziewczynę równie zagubioną i samotną jak ja.
W jakiś sposób czuję, że jesteś naprawdę moja i cię kocham.
Mówisz prawdę.
Wiem, że jesteś samotna.
Ale mamy siebie.
Ostatni raz użyjesz mocy
i zostawimy to wszystko za sobą.
Już nigdy nie będziesz sama.
Moja córka będzie zazdrosna,
że spotkałam Strażniczkę Godolkina.
Uwielbiamy cię.
Dzięki.
Liczyłam na ciebie w debacie.
Na jakieś pytanie.
Dziekan też się nie zjawiła. Może jakiś nagły wypadek?
Chyba. Nie wiem.
W porządku.
Słabe przedstawienie.
Coś ci powiem.
Skryjemy się w poczekalni, aż wszystko ucichnie.
Mogliby strącić mi głowę.
-Muszę ci coś... -Masz zajebiste moce.
Lepszych nie widziałam.
Dzięki.
Te lassa i krwawe miecze muszą być cholernie wyczerpujące.
Co jeszcze potrafisz?
-To tyle. -No weź.
Powiedz coś o mnie.
Nie rozumiem.
Wyczuwasz rzeczy we krwi.
Użyj tego i powiedz coś o mnie.
O Boże...
W twojej krwi jest Związek V.
Jesteś supkiem.
Wierzyłam w ciebie. Brawo.
Jak? Dlaczego?
Proszę. Daj mi nóż.
Cholera jasna.
Myślałam, że jestem jedyna, dopóki nie zjawiłaś się w Red River.
Nie mogłam dać cię opchnąć do ośrodka.
Wciągnęłam cię do szkoły.
Nie zrozum mnie źle. Jesteś znakomita.
To wyłącznie twoja zasługa. Ja tylko pomogłam.
Chwila. Dlaczego mi to mówisz?
Bo rozumiemy siebie nawzajem.
Nic o mnie nie wiesz.
Wiem.
Walczyłaś o wszystko, co zdobyłaś w swoim życiu.
Zawsze jesteś samotna.
Boisz się, że skrzywdzisz ludzi.
Jak swoich rodziców.
I czujesz, że wszyscy się ciebie boją,
bo dorastałaś, słysząc, że twoje moce są zbyt niebezpieczne,
zbyt odrażające, by ktokolwiek chciał cię adoptować.
Wiem też, że w każdy piątek przez osiem lat
jadłaś paluszki rybne i różowy sos jako przysmak,
bo ja też je jadłam.
Dorastałaś w Red River?
Tak, do 12 roku życia.
Nadal nie cierpię ryb.
Mam traumę. Już sam zapach jest przerażający.
Mylili się co do ciebie i twoich mocy.
Jesteś bardzo wyjątkową dziewczyną.
Dziękuję.
Dość nostalgii na jeden dzień.
Chciałaś mi coś ważnego powiedzieć.
Tajne laboratorium.
Jest pod szkołą, nazywają je Lasem,
eksperymentują na dzieciakach.
Zarażają ich wirusem, który może zabijać supki.
Wirus? Jesteś pewna?
W Lesie pracuje doktor Cardosa.
Wie o wszystkim.
Musisz wszystkim powiedzieć, co robi Vought.
Zajmę się tym.
-Zajmiesz się? -Tak.
Co to znaczy?
Przejmuję tę sprawę, Marie.
Wracaj do studiowania.
Słucham? Nie.
Nie wrócę do studiowania, ta szkoła to jedna wielka ściema.
Posłuchaj.
Godolkin to twoja szansa, żeby przejąć kontrolę nad swoim życiem.
Kiedy Vought ukrywa ludzi jak my w Red River,
nie wyrwiesz się bez pomocy
z autostrady między sierocińcem a ośrodkiem. Zaufaj mi.
Teraz jestem w stanie pomagać ludziom.
Czy nie o to chodzi w byciu superbohaterem?
Gówno masz.
Marie Moreau – Strażniczka Godolkina to tylko marketing.
I uwierz, że Vought odeśle ją do ośrodka dla dorosłych,
jeśli nadal będzie rozrabiać.
Pierwsza czarna w Siódemce.
Ona ma prawdziwą moc.
Przyjaciółka wiceprezydentki.
Ta kobieta może dokonać przemiany politycznej czy kulturowej.
Może nawet odszuka Annabeth.
Dwie ścieżki. Możesz wybrać tylko jedną.
Jesteśmy w kontakcie.
Cate - Do ciebie, Andre, Emmy i Jordana Przyjdźcie do Shetty
Wybacz, że nie było mnie w pobliżu.
Już jestem.
Cate?
Wszystko gra?
-Twoje oko. -Co się stało?
Wszystko gra. Ona zrobi wszystko, co zechcemy.
-Może odpocznij. -Nic mi nie jest.
To nie moce mnie wykańczały,
tylko te tabletki od niej.
Czuję się świetnie.
Cate, słuchaj przyjaciół. Dbają o ciebie.
Zamknij się!
Miałaś okazję mówić, a teraz moja kolej.
Nie musisz tego robić. Kocham cię.
Wiem, że mnie kochasz.
Co nie zmienia faktu, że jesteś suką.
Cate, co tu się odwala?
Bez obaw, jestem po waszej stronie.
Przepraszam. Czy mogę prosić o streszczenie?
Nie mam pojęcia, o czym mówicie.
Powiedz im to, co mnie.
Szkoła to przykrywka.
Thomas Godolkin był behawiorystą.
Zbudował to miejsce, by lepiej poznać supki.
Ich słabości, sposób przejęcia nad nimi kontroli.
Nie macie się tu uczyć. To szkoła ma się uczyć was.
Jesteście obiektami badań, nie ludźmi.
Jesteśmy lepsi.
Odkryliśmy, że ma wirusa do zabijania dzieciaków z Lasu.
Chce uczynić go zaraźliwym.
Chce czegoś więcej. Prawda?
Chcę go rozprzestrzenić po świecie
i was zabić.
Jasny gwint.
Czemu? Nie chcemy nikogo krzywdzić. Wiesz to.
Nie kłam. Powiedz jej.
Homelander.
To wszystko dlatego, że potraktował laserem gościa od Starlight?
To pojebane. Zgadzam się.
Ale zabijanie nas wszystkich wydaje się lekką przesadą.
Homelander?
Zestrzelił ten samolot.
Zabił twoją rodzinę?
On to nie wszystko.
Każde z was zostawia za sobą zgliszcza.
Zniszczyliście życie setkom ludzi.
Spójrzcie na swoich rodziców.
Nic nie poradzicie.
Taki wasz gatunek.
Powiedz im o twoim ostatnim zadaniu dla mnie.
Zabić wszystkich z Lasu.
Jezu Chryste. Czy ty...
Jasne, że nie.
Próbuję wam pokazać, jaki to potwór.
Chce nas zmieść z powierzchni ziemi.
Jak oni wszyscy.
Musimy uderzyć jako pierwsi.
Zaczynając od niej.
Cate, wymaż mi pamięć.
Zaczniemy od nowa. Zadbam o ciebie.
Cisza. Stul pysk!
-Cate! -Indira.
Już czas.
O kurwa. Cate!
Cholera jasna.
O Boże. Ja pierdolę!
-Nie. -Nie pomagaj.
Kurwa! Marie! Zrób coś!
Cate, nie musisz tego robić.
Mamy Neuman. Ona ją powstrzyma.
Nie ufajmy nikomu. Skrzywdzą nas.
To jedyny sposób.
Córeczko.
Cate. Proszę.
Musisz pozwolić mi ją uratować.
Przykro mi, że znów to przeżywasz.
Marie.
Cate, czy ty wiesz, co zrobiłaś?
Sprawiedliwość.
Dla nas wszystkich.
Wirus nie jest bardzo zaraźliwy. Dzięki Bogu.
Przetrwa kilka dni w temperaturze pokojowej.
Ale probówki należy jak najszybciej umieścić w lodówce.
Instytut Zdrowia da radę.
Wystąpienie przeciw Voughtowi wymaga dużo odwagi, doktorze.
Odetchnąłem z ulgą po pani telefonie w sprawie badań.
Nie mogłem stać z boku, gdy Shetty mieszała w mojej pracy.
Pani i ja mamy te same cele, prawda?
Empatyczna kontrola.
To świetne określenie. Mogę je ukraść?
Jasne, należy do pani.
Ochroni pani mnie i moją rodzinę, zanim zrobi się gorąco.
-Ochrona świadków. -Tak.
Już załatwione.
Czy to wszystko?
Tak.
Tylko pan wie, jak go replikować, prawda?
Nie oddamy go w niepowołane ręce.
Doktorze, jest pan bohaterem XXI wieku.
Powietrze ma być suche...
Napisy: Maciej Dworzyński
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Zofia Jaworowska