XARDÍN DO EDÉN
4004 A. C.
Azirafel, anxo da porta do este.
Si, Deus?
Onde está a espada chameante que che dei, Azirafel,
para gardar a porta do Edén?
Espada? Ai, xa.
Esa cousa grande que corta. Si.
Pois debina...
Debina de pousar por aquí, nalgures.
Vaia cabeciña teño.
Vaia por Deus.
3004 A. C.
Boas, Azirafel.
Crawley.
Oe, o de darlles ós mortais a espada chameante,
como che saíu ó final?
A xefa non a volveu mencionar.
Pois iso será bo.
Isto de que vai?
Un barco que leva un zoo ambulante?
Disque Deus anda algo irascible.
Quere eliminar a raza humana.
Cunha tormenta.
A todos?
Só os da zona.
Non creo que a Omnipotente estea a mal cos chinos.
Nin cos americanos.
-Ou os australianos. -Por agora.
E non vai eliminar a toda esta xente, vaia.
Ou sexa, a Noé, que está aí,
a súa familia, fillos e esposas,
non lles vai pasar nada.
Pero van afogar a todos os demais?
Os nenos? Non mataredes nenos?
Iso pégalle máis ó meu bando.
Xa, pero cando remate,
a Omnipotente vai crear unha cousa nova. Vaise chamar "arco da vella",
como promesa de non volver facer isto.
Mira que feita.
Non podes xulgar a Omnipotente.
Os seus plans son...
Vas dicir "inefables"?
Pode ser.
Oe, Sem!
Escápavos o unicornio ese!
Tanto ten. Xa é tarde!
Aínda che queda outro.
Pai, por favor.
Perdóaos.
GÓLGOTA - 33 A. C.
Non saben o que fan.
Veste rir do pobre desgraciado?
Rirme? Eu?
Home, puxéstelo vós aí.
Non me consultan esas decisións, Crawley.
Mudeino.
-Mudaches o que? -O nome.
"Crawl-y" non me gusta.
É un pouco... nome de arrastrado.
É que eras unha serpe.
E como te chamas?
Mefistóteles? Asmodeo?
Crowley.
E ti...
coñecíalo?
Si.
Un mociño moi espabilado.
Amoseille todos os reinos do mundo.
E logo?
É un carpinteiro de Galilea. Non ía viaxar moito.
Iso ten que doer.
Pero que dixo para anoxar así a todos?
"Amádevos uns ós outros."
Ai, si. Iso encabuxa.
ROMA
8 ANOS DESPOIS
Que tes?
Dáme algo que valla para beber.
Unha cervexa da casa.
Dous sestercios.
Crawley...? Crowley.
Vaites...
Que curioso atoparte aquí.
Segues sendo un demo?
Vaia parvada de pregunta.
Que vou ser, un porco formigueiro?
Salutaria.
Vas quedar moito?
Vin por unha tentación rápida. Ti?
Quería probar o restaurante de Petronio.
Disque fai marabillas coas ostras.
Nunca probei as ostras.
Pois deixa que te tente...
Vaia, non.
Ese é o teu traballo, claro.
REINO DE WESSEX
537 D. C.
Ola?
Eu, sir Azirafel da táboa redonda,
veño para falar
co cabaleiro negro.
Vaia.
Boas.
-Si, achégate. -Eu...
Quería ver o cabaleiro negro.
Buscabades o cabaleiro negro, insensato.
E atopastes a morte.
Es ti, Crawley?
Crowley.
A que diaños xogas?
Tranquilos, rapaces. Coñézoo.
Veño ó fomento.
Iso que é, un tipo de sopa?
Non, ho. Veño fomentar discordia e discrepancia.
O rei Artur anda a espallar paz e tranquilidade,
e eu veño... Pois iso, a fomentar.
Pois eu teño que fomentar a paz.
Os dous traballamos en lugares húmidos
e anulámonos mutuamente?
Podes dicilo así.
Húmido si que é.
Éranos mellor quedar na casa.
Podemos mandar recado ás nosas centrais
de que xa cumprimos.
Iso é mentira.
Se cadra, pero o resultado sería o mesmo.
Anularnos mutuamente.
Pero, amigo meu...
Comprobarano.
Miguel é algo mexeriqueiro.
E a Gabriel non cómpre anoxalo.
Os meus teñen leas abondo
e non comproban os partes da Terra.
Mándaslles o papelame e quedan contentos.
O caso é que vexan que fas algo de cando en vez.
Non! Négome!
Como te atreves a propoñer tal cousa?
Non imos ter esta conversa. Morra o conto.
-Ti mesmo. -Ben!
LONDRES
Ostras!
-Laranxas! -Déame unhas uvas.
-Ser ou non ser, esa é a cuestión. -Que boa pinta teñen.
Resulta máis nobre
sufrir os frechazos da fortuna impía...
Non dixeches que non chamariamos a atención
da de xente que ía haber?
Home, esa era a idea.
-Agarda. -Laranxas!
É unha desas insufribles de Shakespeare?
-Madía leva non haber ninguén! -É el.
Cabaleiros, pódovos pedir un favor pequeno?
Poderiades, no voso papel como público,
darnos máis alento?
Como cando apareceu o espectro do seu pai
e dixen: "Coidado! Está detrás!"?
Xusto. Foi de gran axuda.
Todos os actores se sentiron valorados.
Seguide así.
Por favor, mestre Burbage.
Pronunciade con lixeireza.
Isto é unha perda de tempo.
Non, para nada, é unha marabilla.
Encántame toda esa...
leria.
Que di o voso amigo?
Non é amigo meu.
Non nos viramos na vida.
Deberiades seguir coa obra.
Si, Burbage. Por favor.
Dende o inicio.
Ser ou non ser.
Esa é a cuestión.
Ser! Digo... non ser!
Veña, Hamlet! Ánimo!
Resulta máis nobre sufrir os frechazos
-da fortuna impía... -Dá xenio velo, non?
A idade non a murcha nin o costume esgota a súa infinita variedade.
Gústame iso.
Morrer. durmir.
-Non espertar... -Que queres?
Que che fai pensar que quero algo?
Ti non argallas nada bo.
Evidentemente. Supoño que ti si.
Moita obriña boa?
Non hai paz para os... En fin, para os bos.
Vou ir a Edimburgo a fin de semana.
Teño un par de beizóns.
E un milagre pequeno.
Disque teño que montar a cabalo.
Déixanche o cu rebentado.
Véxolles un fallo de deseño.
Eu tamén tiña que ir a Edimburgo esta semana.
Tentar o xefe dun clan para roubar gando.
Non semella moita cousa.
As angustias dun amor desprezado e a insolencia da lei...
Por iso creo que deberiamos...
A ver, é unha parvada que os dous vaiamos ata Escocia.
Non estarás a suxerir...
o que penso...
que suxires?
O que?
Que só vaia un de nós a Edimburgo e faga o traballo dos dous.
Beizóns e tentación.
Non sería a primeira vez.
Van unha ducia de veces xa.
-O noso acordo... -Non digas iso.
Ós nosos xefes dálles igual como se conseguen as cousas.
Só lles interesa riscalas da lista.
Se o saben no inferno, non só se anoxarán,
destruirante.
Ninguén o ten que saber.
A ver a quen lle toca ir.
Veña. Cara.
Cruz, meu. Vas ti a Escocia.
Todas as actuacións igual, Xulieta.
Unha trapallada.
Sería un milagre que alguén viñera vela.
Veña, vale. Fágoo eu. Invítote.
-Si? -Pero prefiro as comedias.
PARÍS
Le son de la lame et la joie du peuple.
Magnifique, non?
-Examinons maintenant votre cou. -Monsieur...
C'est un grand...
...erro...
Erreur.
Teño o francés enferruxado.
Je pense que quelque chose...
Falo o teu idioma.
Escoita iso.
A coitela da guillotina ó caer.
Non é terrible?
Si. Si, cortarlle a cabeza a esa coitada muller. Terrible.
É Pierre. Un afeccionado.
Sempre solta a corda moi axiña.
Tes sorte de que vaia ser eu, Jean-Claude,
quen che vaia separar a cabeza dos ombreiros.
Mira, isto é un erro tremendo.
-Non entendes... -Téñoche boas novas.
Es o aristócrata número 999
ó que lle dou morte na guillotina.
Pero o primeiro inglés.
A ver...
Por Deus! Non.
É un erro descomunal descorporizarme.
Sería un pesadelo total.
Animais.
Os animais non se matan con máquinas sofisticadas.
Só os humanos.
Crowley.
Deus bendito.
Que raio fas encerrado na Bastilla?
Non ías abrir unha libraría?
Pois si.
Pero deume a fame.
A fame?
A ver, mira. Foron as crêpes.
Só as fan decentes en París.
E mais o brioche.
Cruzaches o Canal en plena revolución
porque querías un petisco?
-E vestido así? -Teño principios.
Oíra que andaban algo desmandados...
Xa, isto non é desmandarse.
É cortar unha chea de cabezas eficientemente
cunha máquina cortacholas.
Por que non escapaches cun milagre?
Rifáronme o mes pasado.
Disque obraba demasiados milagres frívolos.
Gabriel mandoume unha nota moi seria.
Menos mal que andaba por aquí.
Supoño que si.
A que viñeches?
Os meus xefes felicitáronme pola miña magnífica labor.
Ou sexa, que todo isto é obra túa?
Non. Argallárono os humanos sós. Non teño nada que ver.
En fin, supoño que debería darche as grazas por... rescatarme.
Non digas iso.
Se os meus saben que rescatei un anxo, ármase.
E non mandan notiñas.
De tódolos xeitos, moitas grazas.
Invítote a xantar.
Con esa pinta?
Isto case non conta como milagre.
Tócache, aristócrata repoludo.
Vai piando por elas, vestido así.
Que xantamos?
Apetécenche unhas crêpes?
ST. JAMES'S PARK LONDRES, 1862
Mira, estiven pensando. E se sae todo mal?
Temos moito en común.
Non sei eu.
Os dous comezamos sendo anxos, pero ti caíches.
En realidade, non caín, só...
baixei dar unha volta.
Preciso un favor.
Xa temos un acordo, Crowley.
Non intervir no do outro.
E axudarnos se é preciso.
Isto é distinto.
Se descobren o pastel...
Gústanme os pasteis.
Se todo se torce,
preciso un seguro.
Como?
Escribino. As paredes oen.
Vaia, as paredes non.
Os parrulos si.
Teñen orellas?
Supoño. Así oen ós outros parrulos.
Nin falar.
E logo?
Isto destruiríate.
Non che vou dar unha pílula envelenada.
Non é para iso. Só por se acaso.
AUGA BENDITA
Non son parvo, Crowley.
Sabes a que me caería enriba se...?
Se descobren que confraternizamos?
De ningún xeito.
Confraternizamos?
Chámalle como queiras.
Non merece a pena falar máis disto.
Teño moita xente coa que confraternizar, anxo.
-Seguro. -Non te necesito.
O mesmo digo, obviamente.
Obviamente.
LONDRES
Señor Glozier. Señor Harmony.
Señor Fell, chega tarde.
Pero tranquilo.
Trae os libros do Führer?
Traio, si.
Libros de profecías.
Ottwell Binns, Robert Nixon, a nai Shipton.
Primeiras edicións, como pediron.
E o outro libro que lle pedimos?
O Führer fixo fincapé en que o precisa.
Ten as profecías verdadeiras.
Co libro das profecías verdadeiras, a guerra estaría gañada.
As boas e acertadas profecías de Agnes a Tola, bruxa.
Non o atopei.
Coido que é o Santo Graal dos libros de profecías.
Tamén quere o Santo Graal.
E a lanza sagrada, se bate con eles.
Por que non hai copias do libro de Agnes?
Os cartos non son problema, xa llo dixemos.
Faríase tremendamente rico.
As copias que non se venderon
destruíunas o editor,
e foron... vaia, todas.
Non vendeu unha triste copia.
Pero atopei o catálogo da editorial do 1655,
e hai unha das profecías de Agnes a Tola.
Que pon?
É a súa profecía para 1972.
"Non merque Betamax."
Quen é Peter Max?
Non teño nin idea.
Comentareillo ó Führer.
Estes libros chegarán a Berlín a fin de semana.
O Führer agradecerallo.
Foi vostede de moita axuda, Sr. Fell.
Mágoa que o teñamos que eliminar, pero anímese,
será un morto máis do Blitz.
Iso está moi feo.
Non parece preocupado, amigo.
Non o está.
Esa quen é?
Esa, meu traizoeiro contacto nazi,
é a razón pola que eses libros non chegarán a Berlín,
e pola que o seu noxento círculo de espías
pasará o resto da guerra no cárcere.
Preséntolles a capitá Rose Montgomery,
da intelixencia militar británica.
Grazas pola presentación.
Sabémolo todo de vostedes.
Ela recrutoume para facer isto.
E agora vailles dicir que este edificio
está rodeado por axentes británicos,
e de que lles demos...
Como é esa expresión que me encanta?
Gato por lebre.
-Xa, unha cousa... -Veña. Rapaces!
Veña!
Rodeádeos!
Rose, onde están os teus?
Estamos todos aquí.
Preséntolle a fräulein Greta Kleinschmidt.
Traballa con nós.
Enganaches o paspán do libreiro.
Bo traballo, ruliña.
Pouco me custou, querido.
É un papamoscas.
"Gato por lebre." Heino lembrar.
A min danme gato por lebre, a ti danche gato por lebre,
a el danlle gato por lebre, a ela danlle gato por lebre.
Por onde iamos?
Ai, si. Iámolo matar.
Non me poden matar.
Haberá papelame.
Perdón, chan sagrado.
É como andar descalzo pola praia.
Que fas aquí?
Evitar que te metas en leas.
Como non me decatei? Claro.
Estes traballan para ti.
Non, ho. Son uns espías nazis babecos que andan por Londres
chantaxeando e asasinando.
Non quería que te ridiculizaras.
Señor Anthony J. Crowley.
A súa fama precédeo.
-Anthony? -Non che gusta?
Non, non dixen iso. Afareime.
O famoso señor Crowley?
Mágoa que haxa que matalos ós dous.
De que é a "J"?
É unha iota, sen máis.
Fíxate!
Unha fonte con auga bendita.
E sen gardas.
Abonda de farfallar. Matádeos.
Nun minuto, un bombardeiro alemán soltará unha bomba
que vai caer xusto aquí.
Se fuxides a fume de carazo, se cadra non morredes.
Morrer é feo, pero máis o é o que vén despois.
Esperas que creamos iso?
Hoxe os bombardeos son no East End.
Si. Só unha intervención demoníaca de última hora
os faría mudar de rumbo.
Estades perdendo un tempo de fuxida precioso.
E se en 30 segundos si que cae unha bomba aquí,
fará falla un milagre de verdade para que o meu amigo e eu sobrevivamos.
Un milagre de verdade?
Matádeos. Son moi pesados.
Foi un xesto moi amable.
Cala a boca.
É que o foi.
Sen papelame, para comezar.
Os libros!
Esquecín os libros todos!
Estarán feitos...
Un milagriño demoníaco meu.
Lévote á casa?
SOHO, LONDRES
Spike, ti encárgaste da parte física, das cordas.
E ela será quen baixe por elas.
Un momento.
Ti quen es?
Disque precisa un cerralleiro.
Esperaba o señor Narker.
O señor Narker pasou a mellor vida.
Agora levo eu o negocio.
Eramos compañeiros de cela. Ensinoumo todo.
Chámome Shadwell.
Por favor, senta, señor Shadwell.
Soldado de primeira Shadwell.
Se non lle importa.
E que é tan valioso
como para deixalo nunha igrexa de noite?
Dareivos os detalles do que ides roubar
cando cheguemos.
Compensarásevos moi ben.
Dúbidas, soldado de primeira Shadwell?
Roubar nunha igrexa.
Non será unha caza de bruxas, non?
Non.
Un roubo sen bruxa ningunha.
Mágoa.
Algunha pregunta máis?
Non será vostede bruxo,
feiticeiro ou lles pon nomes raros ós gatos?
Ni bruxo nin gatos. Algo máis?
Canto se nos vai pagar?
Agora 100, e outros 100 ó rematar o traballo.
Outros 100 por non contalo.
Señor Crowley.
Podemos falar un momento?
Si... soldado de primeira Shadwell.
De que es soldado de primeira? Non tes pinta de militar.
Pois diso precisamente lle quería falar.
Lembra que hai un cacho
lle fixen unha pregunta directa sobre bruxería.
Si.
Afágame formar parte dunha gran organización.
Enorme.
Un exército secreto que loita contra a bruxería.
Alégrome por ti.
O exército cazabruxas. Se cadra sóalle.
Pero non dis que é secreto?
Home, un cabaleiro coma vostede
se cadra precisa dos seus servizos.
Un home con cartos a esgalla.
Se nos necesita, o exército cazabruxas está ó seu dispor.
Un exército enteiro?
Pénseo.
Xa sabe onde atoparme.
-Ti que fas aquí? -Temos que falar.
Que pasa?
Traballo no Soho. Escoito cousiñas.
Disque estás argallando unha... falcatruada
para roubar nunha igrexa.
Crowley, é moi perigoso.
A auga bendita desfarache o corpo
e destruirate completamente.
Xa me deches a túa opinion fai 105 anos.
E segue a ser a mesma.
Pero non quero que xogues a vida.
Nin que corras perigo.
Así que...
xa podes parar o roubo.
Non lle quites a tapa.
É de verdade?
A máis bendita.
Despois do que dixeches...
Debería darche as grazas?
Mellor non.
Pois lévote a algures?
Non, grazas.
Non poñas esa cara.
Outro día podemos...
eu que sei.
Ir de pícnic.
Cear no Ritz.
Lévote, ho. Onde me digas.
É que vas como unha centella.
BOS PRESAXIOS
Perdoe, non me trabuquei!
PECHADO
Irei á central e explicaréillelo todo.
Si. Mira, Gabriel...
Gabriel, sacratísimo...
VENRES
UN DÍA PARA A FIN
Non, moi formal.
Boas, Gabriel, compañeiro.
Hai un... rapaz do que hai que ocuparse
para poder arranxar as cousas.
Ai, Deus.
Ola, Gabriel.
Coido que tes que saber
que, por unha confusión desafortunada nun hospital,
o Anticristo extraviouse.
Pero non pasa nada, porque xa o atopei.
Vive na vila inglesa de Tadfield.
E o seu décimo primeiro aniversario foi o comezo...
da fin de todo.
Teño a dirección, así que só hai que eliminalo canto antes,
e así non ten por que pasar nada malo.
Anda cun sabuxo infernal descomunal.
Ha de ser bo de ver.
Canto ó sabuxo infernal, non é que tivera moitas expectativas,
pero non imaxinaba a vida así nos días previos ó Harmaguedón.
A natureza moldéate.
Os cans pequenos teñen comportamentos comúns
que levan nos xenes.
Sorprendeu o enorme gato laranxa do veciño
e quixo reducilo a xelatina tremente
coa súa mirada coruscante de sempre.
Antes funcionáballe.
Devecía por probar outro experimento felino
que consistiría en chimpar arredor del e ladrarlle afervoadamente.
É incrible! Non dou creto!
A miña familia protexeuno durante 350 anos!
Trescentos cincuenta anos!
Que estúpida!
Veña, Can.
Ola, estás ben? Pódoche axudar?
Estou ben.
Pero se estabas chorando.
Xa o sei.
Ola.
Vaiche parecer unha parvada,
pero perdín un libro e víñenme un pouco abaixo.
Axúdoche a buscalo.
Que riquiño. Leva moito tempo na miña familia.
Eu escribín un libro.
Dun pirata que era un detective famoso.
Era máis entretido que o teu.
Sobre todo a parte da nave co dinosauro
e mais os vaqueiros.
Penso que te animaría.
Son Adán. De Hogback Lane.
Graciñas, Adán.
Eu son Anatema.
Es de por aquí?
É o meu mundo.
Dende o bosque Hogback ata a costa, e dende a canteira ata o estanque.
Viches dous homes nun coche antigo negro?
Roubároncho eles?
Serían ladróns de libros profesionais.
Non, non o roubaron a propósito.
Queres un vaso de limoada?
Hai que entrar na casa e loitar contra a bruxa?
É a miña casa.
Alugueina.
Mira, perdoa a pregunta, se cadra é moi persoal,
pero es unha bruxa?
Non, son ocultista.
Pois logo nada.
Vamos, paspán.
Había unha ferradura sobre a porta da casa dende había centos de anos.
Protexía do mal os seus habitantes, ou iso crían.
Pode quedar no xardín.
Ten que facer o que lle din.
Meu pai déixame telo se está adestrado.
Can, pasa para dentro.
Moi ben! Non foi para tanto.
O sabuxo infernal entrou na casa e consumiuse un cachiño máis do inferno.
Chapeu do comandante
cazabruxas Non Cometerás Adulterio Pulsifer
Contas e outros asuntos
Estritamente falando,
Shadwell non dirixe os cazabruxas.
Según as nóminas de Shadwell, diríxeos o xeneral cazabruxas Smith.
Por debaixo del, os coroneis cazabruxas Green e Jones,
e os comandantes cazabruxas Jackson, Robinson e Smith.
Logo están os comandantes cazabruxas Tixola,
Lata,
Leite, finado,
e Armario,
porque a escasa imaxinación de Shadwell
xa non lle daba para máis.
A MELLOR CAFETARÍA DE WADSWORTH ALMORZOS - XANTARES - CEAS
Sarxento Shadwell.
Señor Crowley.
Véxoo ben.
Vida sa.
E como anda o seu pai?
Aseméllase moito a el.
Iso din. Pois está ben.
Xa preparei as nóminas.
Os homes precisan cobrar, señoría.
Estes tempos dexenerados non son a panacea dos cazabruxas.
Non fai falla.
250 libras.
Lévoche os cartos o domingo.
En efectivo, nun sobre.
Nada de tarxeta.
Déixasme pampo.
Entón...
Hai unha vila en Oxfordshire, Tadfield.
Manda os mellores homes.
Busco un cativo. Duns 11 anos.
É todo o que sei.
Pero fixádevos en calquera cousa... estraña.
Este... cativo...
é bruxo?
Pode ser.
Primeiro hai que atopalo, non?
Abofé.
Os mellores son
o tenente cazabruxas Mesa...
Chámame se descobres algo.
...o sarxento cazabruxas Pementa.
A miña familia ten poderes ocultos dende sempre.
Detectamos as liñas lei.
Xa. Que son as liñas lei?
Liñas de forza invisibles que unen os lugares de poder.
Que forte que haxa tantas liñas de forza
e que non as vexa.
E vemos auras.
E que son?
Campos de forza de cores que rodean a xente.
Todos temos aura.
Eu podo ver a súa forza e cor e saber como te sentes.
Ala! Por que non nos ensinan iso na clase?
Porque é unha ferramenta de represión.
E de que cor teño a aura?
Adán, non vexo a túa aura.
Non a tiñamos todos?
Non sei, meu ben.
É unha arte, non unha ciencia.
Que máis non nos ensinan?
Matan as baleas bebés.
Talan a selva para que comas barato.
Modificacións xenéticas.
E o do quecemento global.
É porque as baleas teñen cerebros xigantes,
e cázanas sen razón.
Centrais nucleares.
Son o peor.
Si! Si, claro que o son.
Leváronnos de excursión a unha e nada burbullaba
nin saía fume verde nin levaban
os traxes espaciais eses. Fatal.
Xa, home, pero hai que desfacerse delas.
Estalles ben polo das burbullas.
Adán, teño que seguir traballando.
Pero se che interesan estas cousas,
teño unhas revistas vellas.
Non as leas se non che apetece.
Brutal.
DESCUBRIUSE A ATLÁNTIDA?
Os mestres secretos do Tíbet.
Se cadra Anatema tería entendido o que acontecía
se comprendera a razón pola que non vía a aura de Adán.
Pola mesma razón pola que dende Times Square
non se ve América.
Ben, Azirafel,
recibín o recado.
Algunha cousa gorda?
Ti dirás.
Como?
Que está pasando?
Vaia, pois...
A ver...
É polo do Anticristo.
Conta.
Coido que...
Ou sexa, non sería imposible,
tendo en conta todas as alternativas, que...
o outro bando
lle perdera a pista.
"O outro bando"?
Perderlle a pista?
É o fillo de embaixador dos EUA. Está sempre vixiado.
Os do outro bando estano levando ó val de Meguido neste intre.
É o lugar de inicio tradicional.
Oriente Medio está axitado. Todos irán detrás.
Os catro xinetes cabalgan.
A última loita entre ceo e inferno.
Si. Pois...
É posible que o demo Crowley,
un rival listo coma un allo...
Non lle podo quitar ollo, xa volo digo.
Pero o... fillo do... embaixador...
-Se cadra foi unha argallada. -Unha argallada?
E o Anticristo auténtico está...
noutra parte.
Onde?
Non o teño claro.
A ver, podo pescudalo.
Teño un equipo de... axentes.
Un equipo entregado que investigaría esa posibilidade.
Falando hipoteticamente,
se fora ese o caso...
Non mudaría nada, Azirafel.
Houbo guerra no ceo
antes da creación da Terra.
Expulsamos a Crowley e os demais, pero non se resolveu de todo.
Supoño que non.
Pero non ten por que haber outra guerra, verdade?
Apreciamos moito as túas hipóteses, Azirafel,
pero temos máis cousas que facer.
O mundo non vai rematar el só, sabes?
Non. Xa. Claro.
Bos días.
Ola.
R. P. Tyler.
Vixiante do barrio.
Mociña, non puiden evitar fixarme en que levas un mapa.
Estudas o lugar, non é?
Aluguei Vila Xasmín.
Meu Deus, es unha turista norteamericana.
Perdoa. Pensei que eras unha persoa de interese.
E si que o son.
Mire, fai 11 anos, algo chegou a este pobo.
Unha especie de besta ou criatura.
Se vostede é o vixiante, se cadra viu algo.
Tadfiel é unha vila respectable.
Se vés aquí fumar os teus petardos
e montar no tren da risa,
suxíroche que vaias para outro lado.
Por exemplo, de volta a EUA.
"Petardos"?
Que opinades?
Leva tempo de máis aló abaixo.
Non me fío un pelo del.
Con que hipoteticamente...
Nadal branco nun pobo de Oxfordshire... outra vez
Tadfield ten oito centímetros de neve. A única vila
de Inglaterra.
As maceiras dan máis froita.
Ola.
Co sarxento cazabruxas Shadwell.
Ou... cun dos seus axentes, por favor.
Agarde, vou ver se está dispoñible.
Un momento.
Aloha, señor Shadwell.
Ola, meu rei.
Ola, madame Tracy.
Sal de aí, pendanga.
Chámao por teléfono un señor.
Parece moi refinado.
E vou mercar fígado para a cea do domingo.
Prefiro cear co demo.
Lembre devolverme os pratos da semana pasada,
se fai o favor.
Si?
Sarxento Shadwell?
-Son xa-sabe-quen. -Quen?
Eu. O seu... mecenas.
Escoite, ten homes dispoñibles?
Preciso que usmen por aí.
Que usmen?
Onde quere que usmen exactamente?
Tadfield. Unha pequena vila de Oxfordshire.
Preciso ter vixiado un rapaz.
Preciso saber onde está en todo momento.
Teño a dirección.
Mandarei os meus mellores homes.
Estupendo. Moitísimas grazas.
Debinlle preguntar polo comandante Leite.
Lamentei o seu falecemento prematuro. Enviei flores.
Si, moitas grazas. E tamén polas 20 libras para a familia.
Era un home valente.
Quedei perplexo cando me contou como morreu.
Si. Un home valente.
Paso pola libraría... a semana que vén
para cobrar o pago anual.
Lembre, os mellores a Tadfield.
E que non volvan ata nova orde.
A ver, o rapaz chámase...
Adán Young.
E vive no número catro de Hogback Lane, Tadfield.
Anotouno?
Por suposto, señoría.
-Pois a Tadfield imos. -Formidable.
Avíseme cando estean en posición.
"Formidable":
Criqueiro e do sur.
Algunha bruxa, soldado cazabruxas Pulsifer?
Aínda mellor.
Atopei algo moi interesante.
Uns patróns climatolóxicos raros.
Hai unha vila en Oxfordshire con fenómenos moi estraños.
Chove sangue? Choven peixes?
Xeadas satánicas no verán estragan a colleita
cando unha harpía discute cun granxeiro?
Non. Máis ben...
sempre teñen o tempo perfecto para a época do ano.
E chámaslle fenómeno?
Un tempo normal non é normal.
Outonos frescos, calorosos agostos.
O tempo co que soñaba un de neno.
Neva todas as Noiteboas dende fai 11 anos.
Non me interesa.
Ti busca bruxas e fenómenos causados por bruxas.
Facíase chamar "doutor Corvo Sabre",
pero coñecédelo por outro nome.
FAME
Adora a fame.
Encántalle que a xente quede con fame en sitios finos.
O prato principal.
Escuma de polo cunha redución de xel de brócoli e escuma de champiñóns.
E o chef recoméndalle probar isto.
Un globo cheo de aire con esencia de lavanda.
É o primeiro prato.
Estou pensando
que nunca vira un lugar cheo de ricos con tanta fame.
Ten unha cadea de restaurantes.
RESTAURANTE BURGERLORD
E vai lanzar algo novo. Chow: comida sen comida.
IOWA, EUA
Pan e hamburguesa artificiais.
Patacas fritas que nunca viron patacas.
Mollos sen nada.
E... isto é o mellor:
cogombriños artificiais ó 100 %.
O batido tampouco contén alimento ningún.
A ver, ningún batido contén alimentos.
Veña, a probar.
Preme aquí cando sirvas o Chow.
E non lle chames "comida". É Chow.
O Chow contén moléculas proteicas enfiadas,
ignoradas polas enzimas,
edulcorantes, aceites minerais.
É unha substancia comestible.
Non confundir con comida.
Comer Chow axuda á perda de peso.
Pode causar diarrea.
Paquete para Sabre.
Xa me parecía.
Pensei: "Un home alto, con barba e traxe elegante."
Aí ten o paquete. Bóteme unha firmiña.
A balanza.
Ó fin.
Irei a Inglaterra.
Avisarei o piloto. Cando volves?
Quen sabe?
Cancélame as citas.
Ata cando?
O futuro inmediato.
MANUAL CAZABRUXAS
Sarxento Shadwell, lembra a vila que lle dicía
co clima perfecto?
Pois, segundo o manual,
as bruxas alteran o clima.
Que lle parece se vou ata alí mañá
e bótolle un ollo?
Pago eu o gasóleo.
A vila esa non se chamará Tadfield, verdade?
Como o sabe?
Xa.
Home, non perdemos nada.
Pasa por aquí ás nove da mañá, antes de marchares.
Para que?
Pola armadura da xustiza.
Son eu.
No terceiro lugar de sempre.
Iso era o quiosco, o bus 19 ou a cafetería do Museo Británico?
O quiosco! Tardo 15 minutos.
Papá, sabías que hai liñas lei en todas partes?
Non, Adán. Iso son parvadas.
Atende, Deirdre.
Pegaron a pistola baixo a cadeira.
Non son parvadas.
Se o foran, non dirían nada nas revistas.
Hai xente no Tíbet véndonos
por túneles ocultos.
Voume ir deitar xa.
Pasaralle algo?
Está ben.
Entón?
Novidades?
Que tipo de novidades?
O nome, a dirección e o número de pé do Anticristo.
O número de pé? Porque ía saber iso?
É broma. Eu tampouco descubrín nada.
É o Gran Plan, Crowley.
Xa. Para que conste,
xa lle poden dar ben polo cú
ó Gran Plan do carallo!
Que Deus te perdoe.
Non me vai perdoar.
Nunca.
É o propio dos demos.
Imperdoables. Iso somos.
Fuches un anxo.
Diso hai moito tempo.
Atopemos o neno. Farano os meus axentes.
E despois que?
Eliminámolo?
Eu non. Non me vai matar nenos.
Ti es o demo. Eu son o bo. Eu non mato nenos.
Se o matas, o mundo terá unha prórroga
e o ceo non terá sangue nas mans.
Que non teredes sangue nas mans? Vas de santón?
Claro que vou de santón. Son un anxo.
Deberías matar ti o neno.
Beatiño.
Eu non vou matar ninguén.
É ridículo. E ti tamén.
Non sei por que che falo.
-Eu tampouco. -Abonda. Lisco.
Non podes liscar.
Non hai onde ir.
O universo é moi grande.
Aínda que isto acabe desfeito,
podemos liscar xuntos.
Liscar xuntos?
Pero ti óeste?
Canto fai que somos amigos?
Seis mil anos!
Amigos? Non somos amigos.
Somos un anxo e un demo.
Non temos nadiña en común. Nin sequera me caes ben.
Non o cres nin ti.
Se soubera do Anticristo,
non cho diría. Somos bandos opostos.
Somos o noso bando.
Non existe "o noso bando".
Xa non.
Acabouse.
Vale.
Pois nada.
Feliz apocalipse.
Alucina.
ENERXÍA NUCLEAR? - NON, GRAZAS!
LIBERAREMOS O PLANETA DA ENERXÍA NUCLEAR?
Pódelo facer.
Estase achegando.
Está collendo forza.
-Que cousa máis... -Imposible.
É unha broma?
A central está xerando 240 MW
de enerxía, Eric.
O que pasa é que, segundo os indicadores,
estanse xerando sós.
Que o teño que autorizar eu?
Non hai ninguén aí?
Xa sei que son o ministro.
Veña, pois si.
Autorízovos a abrir o choio ese.
Isto non se ve tódolos días.
Unha sala enorme sen ningún reactor nuclear.
Pero... se non hai nada.
Nada tampouco, xefe.
Parece un caramelo de limón.
Amáñao todo. Acaba con todo.
Acaba con todo.
Subtítulos: Marina do Albardeiro
Supervisora creativa Estefanía Prol Lusquiños