Halikayo. Sundan n'yo ako. Magsama-sama kayo. Tahimik lang.
Hindi namin hahayaang masaktan ka ulit.
Naiintindihan mo?
Alam ko kung gaano ito nakakatakot sa 'yo.
Kasselton Police!
May paparating.
Dapat madala mo sila agad sa soundproof shelter.
Halikayo! Halikayong lahat! Bilis na!
-Tara. -Hindi!
Sige na! Tahimik na. Okey.
Brad?
Uy, si Brad ito.
Di ko pa maidetalye sa 'yo, pero nasa States na kami ulit.
SANTA MONICA - CALIFORNIA MAKALIPAS ANG 25 TAON
Alam mo? Tawagan mo na lang ako.
Pasensiya na talaga.
Okey.
Okey lang ba lahat?
-Sino 'yong kausap mo? -Ang bago mong coach.
Hindi niya sinabi sa 'yo? Pinasusubok niya rin ako sa team.
-Sigurado ka ba riyan? -'Yong hangin kasi.
Papunta kaya roon ang hangin.
Puwede ka pa ring magbago ng isip, kung gusto mo.
-Anong magbago ng isip? -Tungkol dito sa LA.
Paano kung maling desisyon pala na lumipat?
E, di mali. Lilipat tayo ulit.
Wala namang di nagbabago, Mickey. Gaya ng lagi kong sinasabi sa 'yo,
"Hindi ka makakapuntos kung hindi ka titira."
-'Wag mag-alala. -Sino ang nag-aalala?
Dali, ibigay mo sa akin ang bola.
Ako. Nag-aalala ako na masyado ka nang nagiging cute.
-Okey. -Ano?
-Puwede na tayong umalis. -Ayaw mo kaming makitang ganito?
Okey. Maghihintay ako sa kotse.
-Di mo maramdaman ang pag-iibigan? -Ramdam ko nga.
Hindi. Gutom na ako.
Talaga? Puwede ba akong maging DJ ngayon?
Alam mo ang batas. Drayber ang mamimili ng patutugtugin.
Hindi 'yon patas. Wala akong lisensya.
Wala siyang-- Babe…
Alam mo? Parang problema mo 'yan.
Ipinagtatanggol mo ba siya?
-Okey, tatandaan ko 'yan. -Talaga? Ito ang tandaan mo.
Matapos ang dalawampu't limang taon Nalimutan ko na kung paano
Gawin ang mga bagay-bagay Tuwing Sabado ng gabi
Dahil ito ay gridlock Gridlock na paparating na
Ginulat mo ako Sabihin mo kung paano titigil ang oras
Ayan.
Sige na, kantahin mo. Kanta na.
At mabagal ang pag-apoy Kaya hindi ako sisiklab
Hanggang sa nasa ilalim na ako At hindi makahinga, oh oh
Papa!
Uy. Okey lang.
Pa.
Pa?
MAKALIPAS ANG APAT NA BUWAN
Nagbibiro ka ba? Makinig ka. Gugustuhin kong idemanda siya.
Pupunta ako, okey? Bakit di mo sabihin sa kaniya?
Tumigil ka na. Alam nating walang kuwenta.
Magandang umaga! Mag-aalmusal na!
Hindi ikaw ang kausap ko.
Kapag nilabag niya ulit ang utos,
pahihirapan ko talaga siya. Maliwanag?
Oo. Hindi.
Salamat.
Sobra na ang tiniis ng kliyente ko.
Hindi. Tapos na ang kasunduan. Pati ang tawag na ito.
Lintik.
Magandang umaga. Nakatulog ka nang ayos?
Sabi ko, 'wag mo akong ipaghanda ng agahan.
Alam mo kasi, tita mo ako, at kasama 'yon sa responsibilidad ko.
'Wag mo nang pilitin masyado.
Okey.
At saka, lalabas na rin naman si Mama.
Gusto ko siyang makita ngayon.
Tandaan mo 'yong sabi ni Dr. Shippee.
-Kailangan niya pang magpagaling. -Gusto ko lang siyang makita.
-Mickey… -Puwede mo naman i-check, di ba?
Puwede mo bang gawin?
Tatawagan ko.
-Tatawagan ko. -Salamat.
Uy. Alam kong nagdadalamhati ka, pero parehas tayo.
Namatayan ka ng tatay, at nawalan naman ako ng kapatid.
Aalis na ako. Unang araw sa paaralan.
O, baka masobrahan ka sa sobrang sigla mo.
Mickey Bolitar?
Hi. Ako si Arthur Spindell, Kasselton Camel junior, gaya mo.
Hi.
Uy, di naman ako manghihingi ng pera. Pagka-graduate na lang.
Kabilang ako sa Kasselton High School Camel Counsel.
Isa 'yong organisasyon ng mga estudyante na nakapokus sa paglilinang ng masigla
at walang pagtatanging kapaligiran gamit ang mga berdeng pasilyo.
At ako, si Arthur Jean Spindell, ang nakatalagang sumama sa 'yo,
Mickey Middle Name Bolitar, na lumipat sa Camel,
bilang unang araw sa… Sige na, batiin n'yo siya.
Biro lang. Ako lang talaga. Sa Kasselton High.
Wow!
Salamat na lang. Pero gusto kong maglakad mag-isa.
Okey. Sige.
-Gusto mo malaman ang basketball tryouts? -Hindi.
Pasensiya na, di ko sinasadya… Kasi naman 'yong tatay mo.
Nalagpasan niya lahat ng rekord sa puntos. Kilalang-kilala siya.
Hindi ko siya tatay. Kapatid siya ni Papa.
-Okey. Puwes, ang tatay mo… -Oo.
Naku.
Mickey, pasensiya na. Di ko… Uy.
Nandito lang ako para gawin ito kung kailangan mo, okey?
Sige.
-Salamat. -Oo.
Okey lang ako talaga. Lalakad na lang ako.
Sige.
Magkita tayo roon.
-Teka. Di siya sasama? -Hindi siya sasama.
Bakit hindi? Astig kaya.
Okey. Sige. Sumakay ka na sa trak. Magtrabaho na.
Okey.
Gawin ang mga bagay-bagay Tuwing Sabado…
Uy, nakalimutan kong sabihin kanina,
iwasan mo ang ikatlo sa banyo sa gym.
Maraming tumatalsik sa flush.
Matindi talaga. Tatalsik talaga sa 'yo.
Ganoon ba.
'Wag mong sabihin sa papa ko. Medyo ikinagagalit niya 'yon.
Di niya naman kasalanan.
Janitor nga pala siya rito. Kaya, 'wag kang magkakalat para okey tayo.
Uy. May alam ka ba sa nakakatakot na bahay sa Hobart Avenue?
'Yong sa Bat Lady? Interesado ka na agad sa Kasselton.
Siya ang boogeyman ng bayang 'to.
Lumalabas 'pag gabi at nangunguha ng bata para kainin. Pero 'yong masasama lang.
Biro lang. Hindi siya totoo. Bahay lang kaya 'yon.
Puwede ba kitang samahan sa Camel Commencement Ceremony?
Halika, humping tayo.
Paumanhin. Saglit lang.
Principal Gorelick? Principal Gorelick. Ikaw… Hindi na lang.
Mabibingi kami niyan, okey? Hindi, input two. Input two.
-Anak ka ni Myron Bolitar, di ba? -Hindi, pamangkin.
Ako si Troy Taylor, kapitan sa basketball, nangungunang scorer ng dalawang taon.
-Naglalaro ka, di ba? -Hindi.
-Pare, di mo kailangang magsinungaling. -Hindi, dati 'yon, pero ayoko na.
Kalimitan, pag sinasabi 'yan ng mga tao, di sila magaling.
-Hi. -Uy, babe.
Siya ang girlfriend ko.
May nahanap akong bago. Susubok siya para sa cheer.
'Wag kang bastos, babe.
Hindi kita kilala.
Pamangkin siya ni Myron Bolitar. Ano ulit ang pangalan mo?
Mickey. Bago ako rito.
Pambihira, ayos 'yan. Puwede kayong magkaibigan.
Ang galing nating magpares.
Puwes, bago ka rin dito?
Oo. Ako si Ashley.
Masaya akong makilala ka. Ako si Mickey.
Tingnan mo, in love sila.
-Attention… -Ibaba mo 'yan.
Hindi ako mananatili rito. Okey ka na sa kaniya?
Oo, okey na. Salamat sa paglibot mo sa akin, Rachel.
-Magkita tayo ng 3:00 PM sa field. -Pupunta ako.
Okey. Magpakabait ka sa kaniya, kung hindi.
Camels, maupo na kayo.
"Kung hindi."
Magsisimula ang assembly matapos ang limang minuto.
-Gusto mong maupo? -Sige. Una ka na.
Tingnan mo siya. Ang ganda niya, 'no?
Oo, at isa siyang locker.
May nag-iwan ng wall art.
Isang hippo?
Ano? Ang cute kaya.
Alam kong baduy pakinggan, pero ito ang una kong locker.
Excuse me. Ikaw ba si Mickey Bolitar?
-Opo, hi. Ano po ang pangalan n'yo? -Ako si Mrs. Friedman.
Naging estudyante ko ang tatay mo noong kaedad mo siya.
At siya ang pinakamabait at pinakasweet. Nakakalungkot ang nangyari.
May klase ka sa akin bukas, ikaapat na period.
Gusto kitang makita roon.
Ikaapat na period, European history, Mrs. Friedman. Magkaklase tayo.
Ikinalulungkot ko 'yong sa tatay mo.
Namatay rin ang akin. Apat na taon na. Pero di pa rin ako makapaniwala.
Ikinalulungkot ko. Masakit 'yon.
Unang araw natin. Di pwedeng malungkot porke patay na mga tatay natin.
May gagawin ka mamaya?
-Mamayang gabi? -Oo.
Baka pwede tayong pumunta sa diner o anuman.
Oo, ayos 'yon.
E, kung 6:00?
Ayos ang 6:00. Oo, okey ako ng 6:00.
Alam mo kung ano pa ang okey? Ang numero mo.
Itaas, paikot, tapos, tingin.
Pumunta sa kanan. Tapos, 'yong kabila naman.
Sa kanan tayo, tapos, iikot.
'Wag kang manood. Kinakabahan ako!!!
Okey, tigilan mo muna ang pagtitig sa boyfriend mo.
-Nakapag-check in ka na? -Hindi pa, e.
Puwes, halika na. Kumilos na tayo.
Play two, play two.
-Ten-zero sa amin. -Hindi ito patas.
-Gusto mong magpalit ng team? -Hindi, pare. Ayusin lang ang laro.
Ulit. Sa amin ang bola.
-Magbabanyo lang ako. -'Wag ka ngang duwag.
-Troy, kailangan ko talaga. -Bolitar. Gusto mong sumali?
Hindi na, okey na ako.
Kung ayaw mo talaga…
Sige, sasali na ako.
-Foul 'yon. -Bolitar, sang-ayon ka?
Hindi. Sige lang.
Ayun!
-Sige lang, bata! -Hindi ba tatae ka?
Pasensiya na.
-Ang daya n'on. -Hindi, laro 'yon.
Ayos na rin, Bolitar. Sa susunod na lang.
Halika. Ayan.
Alam ko na kung bakit di ka nag-try out.
Para bang si LeBron na nakikipaglaro sa mga nasa ikatlong grado. Kabaliwan.
-Kasali ka ba sa AAU league? -Hindi na ako naglalaro.
-Talaga? -Ayoko na.
-Ayos ka lang? -Oo.
'Yan ang tunog ko kapag may nagsisinungaling sa akin.
-Ano? -Gusto mo ang basketball. Halata naman.
Para bang ako at ang corduroy. Para akong teddy bear. Palamanan n'yo 'ko!
Gusto ko dati. Tumigil lang ako.
'Yon kasi ang ginagawa namin dati ni Papa, alam mo 'yon?
Kaya nga kami bumalik sa stateside para maglaro ako sa isang high school team,
ma-recruit, at maglaro sa D1.
Tapos, namatay si Papa, at pakiramdam ko, kung di ako naglaro…
Uy.
Wala kang kasalanan. Okey, Mickey?
Parang medyo, e.
-Kukuhanin ko lang ang mga gamit ko. -Okey, sige. Gawin mo.
TAYO'Y MAGDUSA PARA MAS DAMA NG PUSO
PAG TUMATANDA, MAY TANGGULAN
NANDITO SI E.S. ANG PAGKABATANG NAWALA SA MGA BATA
Ayun siya.
Ano?
Tingnan mo nga naman.
Ang laki mo na, Mickey.
Paano mo nalaman ang pangalan ko?
Makinig kang mabuti.
Ang tatay mo… Hindi pa siya patay.
Ano?
Maniwala ka, buhay pa siya.
Hindi.
Sandali. Hindi.
Hindi!
Pakiusap. Saglit lang.
-Pakiusap… -Hoy!
Ano'ng ginagawa mo?
-Dito ka ba nakatira? -Mukha bang dito ako nakatira?
Pasensiya na.
-May nakita lang akong matanda… -Ang Bat Lady.
-Ipinakita niya rin ba ang mga pangil? -Ano?
Sino'ng nagpapunta sa 'yo rito? Si Troy ba at ang Cro-Magnon niya?
-Di ko alam ang… -Alam mo? Wala akong pakialam.
Pumili ka ng ibang target sa susunod. At ayusin mo ang buhay mo.
ANG SIKAT NA ALAMAT TUNGKOL SA BAT LADY TOTOO O HINDI?
MGA MITO AT ALAMAT NG NEW JERSEY TUNGKOL SA SIKAT NA BAT LADY
SINO ANG BAT LADY SA KASSELTON NEW JERSEY?
ALAMAT NG BAT LADY SA KASSELTON NEW JERSEY NAGKAROO NG LINAW
ALAMAT SA NEW JERSEY TUNGKOL SA MISTERYOSONG BAT LADY
Ashley Tapos na ang tryouts. Okey ka pa sa 6?
Ayos.
Nandito na!
Ayos ka lang ba?
Galit talaga si Mickey sa akin.
Isa siyang kabataang nawalan ng tatay. Galit talaga siya sa lahat.
Oo, pati sa Eggos, Pop-Tarts,
at kahit anong bagay na ginagawa ko para mapalapit sa kaniya.
-Hindi ganito sa mga libro. -Kasi wala 'yong silbi.
Kaya agad malaman ng mga kabataan ang self-help lingo.
Diyos ko. Mas malalang therapist ka pa kaysa asawa.
Teka, aalis na ako.
Uy! Saan ka pupunta?
-Hoy. 'Wag mo akong balewalain. -Tumawag ka ba?
Sa mama ko. Pwede ko ba siyang makita?
Hindi pa.
Ayos. Siguradong masaya ka.
-Bakit mo naman 'yan nasabi? -Ano ba? Galit ka kay Mama.
Hindi 'yan totoo.
-Okey, Shira. -'Wag mo akong ma-okey Shira diyan.
Ikaw ang dahilan bakit siya patay!
Kung hindi lang ayaw mo kay Mama,
hindi sana kami lilipat sa ibang bansa, babalik sa LA, o sasakay sa SUV na 'yon,
at nandito siya dapat ngayon, hindi sa…
Buhay pa siya.
Maniwala ka.
-Saan ka pupunta? -Kung saan-saan.
Lintik naman!
Hoy! Alam kong nariyan ka!
Labas!
Buksan mo 'to! Paano mo nalaman ang sa tatay ko? Paano?
Buksan mo ang lintik na pinto! Buksan mo! Buksan mo 'to!
Taas ang kamay. 'Wag kang gagalaw.
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Pribadong pag-aari 'to. Trespassing ka. Halika rito.
-Inaaresto mo ba ako? -Gusto mo ba?
Hindi, sir.
Saan ka galing?
Dito sa Kasselton.
Imposible. Kilala ko lahat dito.
-Kakalipat ko lang. -Pangalan mo
-Mickey. -Mickey ano?
Bolitar.
-Hindi ka mukhang Bolitar. -Kamukha ko ang nanay ko.
Bakit di tayo sumakay sa kotse?
-Kaya kong maglakad. Nakatira ako… -Alam ko kung saan ka nakatira.
Pero hindi tayo roon pupunta.
Bolitar! Bilisan mo.
Hanapin mo siya.
O mamamatay tayong lahat.
I-pressure n'yo. Para kabahan.
Hindi naman siya ikukulong, pero di natin ipapaalam.
Nabalitaan kong lumipat ka ulit.
Pansamantala lang.
Seryoso ba, Ken?
Nag-trespass siya.
Dahil sa pagkatok sa pintuan?
Sabi ng mga kapitbahay may kahina-hinalang gawain daw.
"Kahina-hinalang gawain"?
Walang kinalaman sa hitsura ng pamangkin ko?
Ewan ko, pero puwede ko siyang kasuhan. Trespassing at paggambala.
Kaya kong labanan ng pang-aabuso sa pagkiling sa lahi. 'Wag akong subukan.
Kaya tanggalin mo na 'yan sa kaniya.
Di ka pa rin nagbabago.
Napagdesisyunan kong palayain ang pamangkin mo ngayon.
Pero may babala.
Nga pala, naroon siya sa bahay sa Hobart Avenue.
Oo. Bakit natameme ka?
Umalis ka na. Ayoko nang makita ka ulit.
Ano ang ginagawa mo sa bahay na 'yon?
May alam ka ba kay Bat Lady?
Siyempre.
Isang urban myth para hindi magpagabi ang mga bata. E, ikaw ang bago rito.
May nagsabi ba sa 'yong pumasok doon?
Wala.
E, kung gan'on, bakit…
Teka.
Sinabi ba ng tatay mo sa 'yo?
Ang alin?
'Yong panahong pumasok siya sa bahay ng Bat Lady?
Hindi.
Okey. Baka nasa edad…
Mga siyam o sampu siya,
tapos, may isang bata rito, si Dylan Shakes, na biglang nawala
-matapos ang laro sa Little League… -Ano'ng ibig mong sabihin?
Naglaho.
Hindi na ulit nakita.
Sinasabi ng mga bata na kinain ng Bat Lady si Dylan Shakes,
kaya natakot ang bawat bata rito, pati ang tatay mo.
Papasok ka ba o magpapakaduwag?
-Iiyak ka ba? -Hanggang isang araw, 'yong mas matatanda,
mga bully talaga sila…
Hindi ko gagawin.
…inutusan siyang kumatok sa pinto ng Bat Lady.
At hindi siguro nakakandado dahil biglang bumukas,
at nang makapasok na si Brad, biglang sumara ang pinto.
Matapos ang paghihintay,
kinatok nang kinatok ng isa sa mga bully ang pinto.
Akala nila matutulad kay Dylan Shakes si Brad.
Tapos, ano na?
Wala.
Lumabas din siya. Pero…
Alam kong parang weird,
pero nagbago na siya mula n'on.
BATA, 11, NAWALA MATAPOS ANG LOKAL NA LITTLE LEAGUE GAME!
KINUWESTIYON ANG AMA TUNGKOL SA PAGKAWALA NI DYLAN SHAKES
WALA PA RING TANDA SA PAGKAWALA NI DYLAN SHAKES
Hi, Shira. Si Brad ito.
Nasa States na kami ulit.
Di ko pa maidetalye sa 'yo, pero ikaw lang ang mapagkakatiwalaan ko,
at 'pag may nangyari sa amin ni Kitty…
Pakialagaan si Mickey, okey?
Shira!
-Brad? -Shira!
-Brad?
-Brad! -Shira!
Shira!
Buksan mo ito!
Patawarin mo ako, Brad. Patawad!
Patawad.
ASHLEY UY… TUMALIKOD KA
KINAKABAHAN AKO! TAPOS NA ANG TRYOUTS. OKEY KA PA SA 6?
AYOS PAPUNTA NA AKO
Nakilala mo raw ang tatay ko.
Oo. Mabait naman.
Medyo naiinis ako sa 'yo.
-Buck, ano nga ang kinaiinis ko sa kaniya? -Baka mukha.
Uy, Buck.
Alam mo bang ang mga koala ang may pinakamaliit na utak
sa lahat ng mga hayop?
-Wala akong pakialam. -Talaga?
Akala ko kasi gusto mong makilala ang kalaban mo.
Ano?
Ibig niya atang sabihin, tanga ka.
Ulitin mo.
-Alam mo bang… -Ulitin mo.
Ulitin!
Ano ba?
-Gusto mong makipag-away? -Buck, hindi sila importante.
Lintik! 'Wag mo akong hahawakan ulit.
Saan mo 'yon natutuhan?
Sa Salvador de Bahia kasama si Papa.
Kaya mo ba akong turuan?
Oo. Kaya.
Sige.
Spoon.
-Spoon? -Oo.
Oo. Ay, hindi. Para sa soup at self-defense 'yon.
-Ayos, di ba? -Oo, tama.
-Ano nga ulit ang pangalan mo? -Malimit tayong nag-uusap.
-Alam ko. Nakalimutan ko. -Nagkuwentuhan na.
Spoon.
Alam mo? Gusto ko ang Spoon. Tawagin mo akong Spoon.
Tatawagin kitang Spoon.
Welcome sa European History. Ako si Mrs. Friedman.
Hindi ako nagututuro nang sunud-sunod…
Ikaapat na period, European history, Mrs. Friedman.
Magkaklase tayo.
May makakapagsabi ba kung sino ang dalagitang ito
Mr. Bolitar?
Sino siya?
-Anne Frank. -Tama.
Nabasa mo ba ang diary niya?
-Oo. -Puwede mo bang sabihin saan siya nagtago?
Sa attic, sa likod ng negosyo ng tatay niya
sa Prinsengracht sa Amsterdam.
Isip-isiping nagtago ng dalawang taon sa attic bago matagpuan.
Dinala si Anne sa Bergen-Belsen death camp
kung saan siya namatay dahil sa sakit o mas malala pa.
Pero walang patunay na namatay siya. Walang rekord n'on.
Inakala na ito si Lizzy Sobek,
isang bata mula sa Lodz Ghetto.
Inihiwalay siya sa pamilya niya at dinala sa Auschwitz,
pero nakatakas siya.
At sinabing ang batang si Lizzy ang nagligtas
sa halos daan-daang bata mula sa mga death camp,
nang halos siya lang.
Kahanga-hanga ang kayang gawin ng bata kapag nagpokus siya, ano?
Ano 'yon. Ms. Caldwell?
Ano ang nangyari sa kaniya?
Binaril si Lizzy Sobek ng isang sundalo at namatay raw siya dahil sa mga sugat.
Pero, wala pa ring patunay.
May ilang naniniwala na nakaligtas siya sa digmaan at buhay pa rin ngayon.
-Uy, Rach. -Uy.
Uy…
Ako si Mickey. Nagkita tayo kahapon.
-Oo, sa Assembly, tama? -Tama.
Naalala mo 'yong babaeng kasama ko?
-Si Ashley? -Oo.
Dapat magkikita kami matapos ang tryouts, pero hindi siya nagpakita.
Baka nagbago ang isip niya?
Hindi. Kasi, dapat!
Dapat nasa klase siya, pero wala,
at hindi niya sinasagot ang mga tawag o text ko. Parang naglaho.
Oo, o baka ipinaparating niya sa 'yo
na 'wag mo na 'yong gawin, di ba?
Uy, Ema.
Kumusta ang summer mo?
Na-miss mo ako?
Sinusubukan ko lang maging mabait.
Kung mabait ka sana, di hindi ka uupong mag-isa.
Troy Taylor LIGAWAN MO NA!
May naaamoy ka ba, Buck?
-Kalma. -Parang…
Pambihira, Buck.
Napatae ka ba?
Okey, bahala ka. Magsaya kang mag-isa.
Diyos ko. Nakita mo ba 'yon?
Ang daming tsokolate niyan.
Ano ang gusto mo?
Gusto ko ng turkey.
Hindi. Bakit ka nakaupo rito?
Hindi ko kasi sila kaibigan. Ayaw nila sa akin.
E, sino ang kaibigan mo?
Wala. Bago ako, di ba?
'Wag mong isiping magiging magkaibigan tayo.
Okey.
Paano mo nalamang uupo siya rito?
Kasi ginawa niya 'yon araw-araw noong nakaraang taon…
Ayos.
-Ano ang pangalan mo? -Mickey. Ikaw?
-Ema. -Ema? Ang ganda ng pangalan mo.
-Tigil na sa pagsasalita. -Okey.
May sasabihin ako tungkol sa…
Negosyo. Hindi, biro lang.
Una sa lahat, may tahian sa Home Ec room.
Bakit walang nagsabi sa atin? Tingnan n'yo.
-Pambihira. -Tinahi ko. Ang galing, di ba?
-Oo. -Ema, ano? Nagustuhan mo ba?
-Gusto mo? -Gusto niya.
-Tingin ko, oo. -Gusto niya.
-Maganda naman. -Maganda.
Teka. Tawagin akong Spoon. Opisyal na 'to.
-Tinext ko na rin ang 'rents. -Ano? Sinong 'rents?
-'Rents ay parents, Mickey. -Ganoon pala.
Teka, bakit mo sinasabing nakita mo ang Bat Lady kahapon?
Di ko sinasabing nakita ko ang Bat Lady.
-Nakakatakot at matanda kako. -Pambihira, ingat naman sa pananalita.
'Wag kang ageist.
-Anong "ageist"? -Anong "ageist"?
Di ko sinasabing nakakatakot siya dahil matanda na. Nakakatakot at matanda.
Ano ang ginawa niya pagkatapos?
Kumaway siya.
-Kumaway siya? -Oo.
-Ang sweet naman. Oo. -Oo. 'Yon ay…
-Ang sweet niya naman. -Oo.
Mukhang galit ka noong nakita ko roon.
Di ko alam.
May nakakatakot at matanda sa harap ng bahay ng Bat Lady, wala lang 'yon.
Okey.
-Uy, Mickey, alam kong darating ka. -Diyos ko!
-Halos isang oras na kami. -Ano ang ginagawa n'yo rito?
Alam naming may higit pa sa kuwento kaysa sa pagkaway.
Tapos?
Alam mo ba kung gaano nakakabagot ang bayang ito?
Nakakabagot talaga, Mickey.
-Hindi naman. -Okey, e, di ano?
Ako na.
Hug time na ba?
Hindi. Okey na ako. Kasi…
Hindi lang basta kumaway ang Bat Lady.
Tinawag niya ang pangalan ko at sinabing buhay pa si Papa.
Ano?
Luka-lukang babae!
Hindi, seryoso. Nakakabuwisit 'yon. Bakit niya sasabihin 'yon?
Sigurado kang sinabi niya?
Pangako, at alam kong di totoo kasi nakita ko siyang namatay.
-Babatuhin ba natin ng itlog ang bahay o… -Hindi. Walang babatuhin…
Gusto ko lang ng kasagutan.
Kailangan nating pumasok, tama?
Ayaw mong sumama kami?
Oo. Ayokong mapahamak kayo. Isa pa, kailangan ko ng magbabantay.
Ibigay mo ang spoon mo, Spoon.
-Ibigay mo ang spoon mo. Spoon. -Okey, sige.
Isang kutsara? Seryoso ba?
Lintik.
Hello?
Ako si Mickey Bolitar.
Tinawag mo ang pangalan mo noong nakaraan.
May sinabi ka tungkol sa tatay ko.
Mickey, balita?
Naghahanap pa rin.
Pag may baril ang Bat Lady, alam mo ang gagawin natin?
-Puwede 'wag mong isipin? -Mag-zigzag tayo.
Mag-zigzag tayo at di siya makakatama.
Paano mo nakilala ang tatay ko?
Hello?
-Houston? Houston, may problema. -Ano?
Mickey. Earth to Mickey.
Lintik!
-Diyos ko. -Pasensiya na.
Kailangan nang lumabas. Mahuhuli tayo.
Kaunti na lang.
Patagalin n'yo kung kailangan.
Lintik! Mickey?
Lintik.
Ano ang ginagawa n'yo?
Ano ba naman?
Gusto mong naghahalikan ang mga bata?
Habang nakababa ang pantalon mo?
-Tatawag ako sa 911. -Diyos ko!
-Bakit nakalabas ang ari mo? -Alisin mo 'yan!
-Itaas mo ang pantalon mo. -Pambihira.
-Dude, ano ba naman? -May manyak dito!
Alis.
Ngayon na.
Okey.
Ikinalulungkot ko 'yong sa tatay mo.
Namatay rin ang akin. Apat na taon na.
Pero di pa rin ako makapaniwala.
Ashley.
Unang halik ko 'yon.
-Ano? -Unang halik.
Talaga?
Pasensiya na.
Siguro.
Hindi, okey lang. Ginawa mo 'yon para magligtas ng buhay.
Wala kang pagsasabihan, okey?
Kahit si Mickey. Hindi mo rin kakantahin sa cafeteria.
Mickey, hindi ka…
-Tigil! -Kalma.
May nahanap ka ba?
Tingnan n'yo ang nakita ko sa bahay ng Bat Lady.
William the Hippo ng The Metropolitan Museum of Art.
Ang ikatlo kong paboritong museo. Ano ang ibig sabihin?
Hindi. Kay Ashley ito.
May parehong heart emoji sticker at magnet.
Kada taon, may 5.6 milyong bisita ang The Met, tapos, halos sa gift shop.
-Di ko maintindihan. -Di puwedeng nagkataon lang.
Dapat pupunta kaming diner, pero hindi siya nagpakita.
Hindi rin sumasagot sa tawag o text. Para bang nawawala siya.
Tawagan na ba natin ang mga pulis?
Nanloob ako ng bahay. Ano ang sasabihin ko?
Galit sa kaniya ang tatay ni Troy.
Baka nasa panganib siya, at hindi niya ako binalewala.
-Pumunta tayo sa kanila. -Di ko alam ang adres niya.
Sinubukan ko online, pero wala ang address niya.
Spoon, kasali ka roon, di ba?
-Marami akong sinasalihan. -Welcoming Committee?
-Oo. -KHS Camel…
KHS Camel Counsel. Ako'ng bahala.
May kanta rin na tumutugtog sa record player ng Bat Lady.
Ang kaparehong kanta na laging pinakikinggan ng pamilya namin.
Oo. 'Yan…
Kakaiba.
Aalis muna ako.
Ganiyan ba siya kamisteryosa?
May mga tsismis na hirap siya sa bahay nila.
-Talaga? -May alam akong shortcut.
Diyan lang kayo.
-Pasensiya na. Diyan ang kaibigan ko… -Tigil nga sabi!
Lumilitaw ka kung saan may gulo, Bolitar.
Pasensiya na, pakiusap, gusto ko lang masigurong…
Ashley! Ashley!
-Posasan mo sila! -Bitiwan mo ang kaibigan ko!
-Posasan mo! -Ashley! Hindi!
-Bitiwan n'yo ako! -Inaaresto kayong dalawa.
-Ashley! -Bitiwan mo ang kaibigan ko!
Posasan siya!
-Bitaw! Ashley, okey ka lang ba? Ashley! -Gusto mo pa talagang mapahamak, a?
Mrs. Kent, pakiusap. Kaibigan ako ni Ashley. Bitaw!
-Pakiusap. -Tahimik. Tahimik, sabi!
-Sino si Ashley? -'Yong anak n'yong babae. Okey po ba siya?
Wala akong anak na babae.
Ano?
SAMAHAN KAMI SA PAGBABAHAGI NG ALAALA AT PAG-ALALA KAY DYLAN SHAKES
Nawala si Ashley.
Pero…
hahanapin ko siya.
Hindi na kailangan.
Sapat na ang nagawa mo.
BATAY SA NOBELA NI HARLAN COBEN
-May natanggap kaming tip. -Tungkol sa akin?
Puwedeng tanungin kung ano 'yon?
SA MGA SUSUNOD NA LINGGO
Nawala si Dylan Shakes noong ika-8 ng Setyembre.
Sa parehong araw na nawala si Ashley.
Iniisip pa rin ba natin na iisa lang ang kumuha kina Dylan at Ashley?
Parang hindi naman nagkataon lang.
Laban ko ito. Di ko kayo puwedeng ipahamak ni Ema.
Kailangan tayo ni Ashley.
-Gusto ng tatay mo na protektahan kita. -May sasabihin siya sa akin.
Di ko alam ang pinasok ng mga magulang ko.
Huhukayin natin ang labi ni Papa.
Ano ang makikita natin?
Ano ang nangyayari?
Puwedeng hayaan mo na lang?
Gusto ko lang ng kasagutan.
Magpokus tayo kay Ashley.
Di ko maalala kung claustrophohic ako.
Hindi ako claustrophobic.
Hoy! Tigil!
May hero complex ka at delikado 'yon.
Alam mong di ko kayang talikuran.
Guys, naalala ko na. Claustrophohic ako. Nakakatawa, di ba?
May naaalala pa kayo sa araw na ito?
Ang paruparo sa locker ni Ashley.
May tattoo rin na paruparo ang paramedic.
Sinasabi mo bang hindi aksidente ang nangyari sa kotse?
Alam kong may kinalaman kayo ng Bat Lady sa pagkawala ni Ashley.
Alam mo, di ba?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni R Seb
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce