นิวเจอร์ซีย์ ปี 1998
มาเร็ว มา ตามฉันมา รวมกลุ่มกันไว้ ใกล้ๆ กัน เงียบๆ ด้วย
เราจะไม่ยอมให้เธอถูกทำร้ายอีกเด็ดขาด
เข้าใจไหม
ฉันรู้ว่าเรื่องนี้น่ากลัวแค่ไหนสำหรับเธอ
ตำรวจแคสเซิลตัน
มีคนมา
เธอต้องพาพวกเขา เข้าไปในที่หลบภัยเก็บเสียงทันที
มาเร็ว เร็วๆ สิ ทุกคน มาเร็ว เร็วเข้า
- เข้าไป - ไม่
เถอะนะ เร็วเข้า เงียบๆ นะ โอเค
แบรด
ว่าไง นี่แบรดนะ
ผมพูดอะไรมากไม่ได้ แต่เรากลับมาที่สหรัฐฯ แล้ว
ซานตาโมนิกา - แคลิฟอร์เนีย ยี่สิบห้าปีต่อมา
เอางี้นะ ช่วยโทรกลับมาด้วย
ผมขอโทษจริงๆ
บาย
ทุกอย่างโอเคไหมครับ
- พ่อคุยโทรศัพท์กับใครน่ะ - โค้ชคนใหม่ของลูก
เขาไม่ได้บอกเหรอ เขาอยากให้พ่อคัดตัวเข้าทีมด้วย
- พ่อแน่ใจนะ - เมื่อกี้ลมมันพัด
ลมพัดไปทางนั้นต่างหาก
พ่อยังเปลี่ยนใจได้นะถ้าอยากเปลี่ยน
- ลูกพูดอะไร เปลี่ยนใจอะไร - เรื่องแอลเอทั้งหมดนี่
ถ้าพ่อตัดสินใจผิดที่ย้ายมาที่นี่ล่ะ
งั้นมันก็ผิด เราก็ค่อยย้ายไปอีก
ไม่มีอะไรยั่งยืนหรอก มิคกี้ เหมือนที่พ่อบอกลูกเสมอ
"เราตีไม่ได้ถ้าไม่เหวี่ยงไม้"
- อย่ากังวลเลย - ใครกังวลอะไรจ๊ะ
เร็ว ส่งบอลมาให้พ่อ
ผมไง ผมกังวลว่า คุณชักจะน่ารักเกินไปแล้ว
- โอเค - อะไร
- เราไปกันได้แล้ว - ไม่อยากเห็นพ่อกับแม่ทำแบบนี้เหรอ
โอเค ผมไปรอในรถนะ
- ไม่อินกับความรักเลยเหรอ - ฉันอินแน่ๆ ค่ะ
ผมไม่อิน หิวจะแย่ละ
ถามจริง ขอผมเลือกเพลงเถอะนะ
ลูกก็รู้กฎ คนขับได้เลือกเพลง
ไม่ยุติธรรมเลย ผมไม่มีใบขับขี่ที่นี่
เขาไม่มี... ที่รัก
รู้ไหม ฟังดูเป็นปัญหาของลูกนะ
แม่จะเข้าข้างพ่อเหรอ
- โอเค ผมจะจำไว้ - อ๋อเหรอ จำนี่ให้ได้ก่อน
34 แอนด์ เอาต์ เชลเตอร์
ผ่านมายี่สิบห้าปี ฉันลืมแล้วว่าเป็นยังไง
ให้ทำเรื่องเดิมๆ ทุกคืนวันเสาร์เรื่อยไป
เพราะมันติดขัด อึดอัด จู่โจมมาอย่างไว
เธอทำฉันแตกตื่น บอกทีว่าเวลาหยุดเดินทำไม
นั่นไงล่ะ
เร็วเข้า เร็วสิ ร้องเลย
และมันช่างเชื่องช้า ฉันไม่เคยมีไฟ
จนฉันจมอยู่ใต้น้ำ แทบจะหายใจไม่ไหว
พ่อ!
นี่ ไม่เป็นไร
พ่อครับ
พ่อ
ฮาร์ลาน โคเบน - ผีเสื้อแห่งความลับ
นิวเจอร์ซีย์
สี่เดือนต่อมา
ไมรอน โบลิทาร์ ผู้เล่นยอดเยี่ยมทีมชาย โรงเรียนแคสเซิลตัน แชมป์ประจำรัฐ
ชิคาโก บูลส์
ล้อเล่นรึไง ฟังนะ เดี๋ยวฉันก็ฟ้องเขาให้หมดตูดซะหรอก
ฉันจะคอยดูอยู่ไม่ห่าง โอเคนะ คุณบอกเขาได้เลย
พอเถอะ เราต่างก็รู้ว่ามันไม่เข้าท่า
ตื่นได้แล้วจ้า มื้อเช้าอีกสิบนาที
เปล่า ไม่ได้พูดกับคุณ
ถ้าเขาละเมิดคำสั่งศาลอีกครั้ง
ฉันเชือดเขาไม่เลี้ยงแน่ คุณเข้าใจไหม
ค่ะ ไม่
ขอบคุณจ้ะ
ลูกความฉันทนเรื่องงี่เง่านี่มาพอแล้ว
ไม่ๆ การประนีประนอมมันจบลงแล้ว และการคุยโทรศัพท์นี่ด้วย
ให้ตายสิ
อรุณสวัสดิ์จ้ะ หลับสบายไหม
บอกแล้วไงว่าไม่ต้องทำมื้อเช้าให้ผม
แหม ก็ป้าเป็นป้าเธอ มันก็เป็นหน้าที่ของป้านั่นแหละ
ป้าไม่ต้องพยายามมากนักก็ได้
โอเคจ้ะ
อีกอย่าง เดี๋ยวแม่ผมก็ได้ออกมาแล้ว
ผมอยากเจอแม่ วันนี้
จำที่หมอชิปปี้บอกไว้สิ
- แม่เธอต้องการเวลาฟื้นตัว - ผมแค่อยากเจอแม่
- มิคกี้... - ป้าแค่ถามดูไม่ได้เหรอครับ
ถามให้ผมหน่อยได้ไหม
ป้าจะโทรไปจ้ะ
- ป้าจะโทรไป - ขอบคุณครับ
นี่ ฟังนะ ป้ารู้ว่าเธอกำลังเศร้า แต่เราก็เศร้ากันทั้งคู่
ที่เธอเสียพ่อไป และป้าก็เสียน้องชายไป
ผมต้องไปแล้ว เปิดเทอมวันแรกน่ะ
กระตือรือร้นซะขนาดนี้ อย่าเผลอทำข้ออะไรเคล็ดเข้าล่ะ
มิคกี้ โบลิทาร์ใช่ไหม
หวัดดี อาร์เธอร์ สปินเดล อูฐชั้นม.ห้าของแคสเซิลตัน เหมือนนาย
หวัดดี
นี่ ฉันไม่ได้มาขอเงินนาย เอาไว้นายเรียนจบก่อนค่อยเริ่มขอ
ฉันอยู่ในสภาอูฐโรงเรียนมัธยมแคสเซิลตัน
เป็นองค์กรของนักเรียน ที่มุ่งเน้นการพัฒนาสภาพแวดล้อม
ที่อบอุ่นและครอบคลุม ในอาคารที่รักษ์โลกของโรงเรียนเรา
และฉัน อาร์เธอร์ จีน สปินเดล ได้รับมอบหมายให้มาพานาย
มิคกี้ ชื่อกลาง โบลิทาร์ อูฐที่เพิ่งย้ายมาใหม่
ไปยังการเรียนวันแรกที่... เร็วเข้าทุกคน มาทักทายกันหน่อย
ล้อเล่นน่ะ มีแค่ฉันแหละ ที่โรงเรียนแคสเซิลตัน
ว้าว
ไม่ต้อง แต่ก็ขอบคุณนะ ฉันชอบเดินคนเดียว
โอเค ก็ได้
- อยากรู้ไหมว่าทีมบาสคัดตัวกันตอนไหน - ไม่อยาก
โทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจ... แค่เพราะพ่อนายน่ะ
เขาทำลายทุกสถิติการทำคะแนน มีชื่อเขาอยู่ทั่วโรงเรียนเลย
นั่นไม่ใช่พ่อฉัน นั่นพี่ชายพ่อ
- โอเค งั้นพ่อนายก็... - ใช่
เวรละ
มิคกี้ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้... นี่
ฉันพร้อมกอดนายอยู่ตรงนี้เสมอ ถ้านายต้องการ โอเคนะ
ตกลง
- ขอบใจ - เออ
ฉันไม่เป็นไร สัญญาเลย ฉันว่าฉันจะเดินไปนะ
โอเค
เจอกันที่โรงเรียน
- เดี๋ยวสิ เขาไม่มาเหรอ - ไม่มาครับ
ทำไมล่ะ แกออกจะสุดยอด
เอาละ ขึ้นรถกระป๋องของพ่อเถอะ ไปทำงานได้แล้ว
โอเค
ให้ทำเรื่องเดิมๆ ทุกคืนวันเสาร์เรื่อยไป...
ถ.โฮบาร์ต
นี่ เมื่อกี้ฉันลืมบอกไปสนิท
อย่าเข้าห้องน้ำข้างโรงยิมห้องที่สาม
น้ำชักโครกมันกระเด็นซู่ขึ้นมาเวลากด
สาดแรงสุดๆ แบบพุ่งกลับเข้าไปในตัวนายเลย
ดีจังที่ได้รู้
อย่าพูดเรื่องนี้กับพ่อฉันนะ มันค่อนข้างบาดใจเขา
แต่ไม่ใช่ความผิดเขาหรอก
เขาเป็นภารโรงที่นี่น่ะ อย่าทิ้งขยะเรี่ยราด แล้วเราจะไม่มีปัญหา
นี่ นายรู้อะไรเกี่ยวกับบ้านสยองขวัญ ตรงถนนโฮบาร์ตบ้างไหม
บ้านคุณยายค้างคาวเหรอ นายเจาะลึกตำนานของแคสเซิลตันมาแล้ว
เธอคือปิศาจประจำเมืองเรา
เธอโผล่ออกมาตอนกลางคืน แล้วจับเด็กไปกิน แต่เฉพาะเด็กดื้อเท่านั้น
ล้อเล่นน่ะ เธอไม่มีอยู่จริง ก็แค่บ้านหลังนึงเท่านั้นแหละนะ
ขอฉันพานายไปร่วมพิธีปฐมนิเทศอูฐนะ
เร็วเข้า สับกีบเข้าไปกันเลย
โทษที ขอตัวก่อนนะ
ครูใหญ่กอร์ลิก ครูใหญ่ครับ นี่... อย่าให้ดังนัก
เดี๋ยวก็หูแตกกันหมดหรอก ปรับให้ดังแค่สอง เอาแค่สอง
- โย่ นายเป็นลูกไมรอน โบลิทาร์ใช่มะ - เปล่า หลานน่ะ
ทรอย เทย์เลอร์ กัปตันทีมบาสเกตบอล ผู้ทำคะแนนสูงสุดของสองปีที่ผ่านมา
- นายเล่นบาสใช่ไหม - ไม่ ฉันไม่เล่น
- พวก ไม่ต้องโกหกเลย นายเล่น - ไม่ ฉันเคยเล่นน่ะ แต่เลิกแล้ว
ปกติเวลาคนพูดแบบนั้น แปลว่าพวกเขาเล่นห่วยนะ
- ไงจ๊ะ - ว่าไง ที่รัก
นี่แฟนฉันเอง
ฉันเจอเด็กใหม่แน่ะ เธอจะคัดตัวเข้าทีมเชียร์
อย่าเสียมารยาทสิ ที่รัก
ฉันไม่รู้จักนาย
นี่หลานไมรอน โบลิทาร์ นายชื่ออะไรนะ เพื่อน
ฉันชื่อมิคกี้ ฉันเพิ่งย้ายมาใหม่
อุ๊ยตาย เป๊ะเลยสิ พวกเธอเป็นเพื่อนกันได้
เราช่างเป็นพ่อสื่อแม่ชักที่เยี่ยมจริงๆ
เธอเพิ่งย้ายมาใหม่เหรอ
จ้ะ ฉันแอชลีย์
ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันมิคกี้
ดูสิ ปิ๊งรักกันแล้ว
- โปรดทราบ... - พอแล้ว วางลง
ฉันไม่อยู่ฟังหรอก เธออยู่กับเขาได้ใช่ไหม
จ้ะ ฉันอยู่ได้ ขอบคุณที่พาฉันดูรอบๆ นะ เรเชล
- เจอกันที่สนามตอนบ่ายสาม - ฉันจะไปจ้ะ
โอเค นายทำตัวดีๆ กับเด็กใหม่ฉันนะ ไม่งั้นเจอดี
อูฐทั้งหลาย กรุณานั่งลง
"ไม่งั้นเจอดี"
เราจะเริ่มประชุมในอีกห้านาที
- อยากไปนั่งไหม - ได้สิ นำทางไปเลย
ดูสิ สวยเลิศเลยใช่ไหม
ใช่ นี่คือล็อกเกอร์ชัดๆ
มีคนวาดภาพฝาผนังไว้ให้เธอด้วย
ฮิปโปเหรอ
อะไรล่ะ มันน่ารักออก เนอะ
ฉันรู้ว่ามันฟังดูเห่ย แต่นี่เป็นล็อกเกอร์อันแรกของฉัน
ขอโทษนะจ๊ะ เธอคือมิคกี้ โบลิทาร์ใช่ไหม
- ครับ หวัดดี ครูชื่ออะไรครับ - ครูชื่อครูฟรีดแมนจ้ะ
แบรด พ่อของเธอเคยเรียนกับครู ตอนเขาอายุเท่าเธอ
และเขาเป็นคนที่น่ารักและฉลาดที่สุด น่าเศร้าที่เสียเขาไป ครูเสียใจด้วยนะจ๊ะ
เธอมีเรียนวิชาของครูวันพรุ่งนี้ คาบที่สี่
ครูจะตั้งตารอเจอเธอนะจ๊ะ
คาบสี่ ประวัติศาสตร์ยุโรป ครูฟรีดแมน เราเรียนห้องเดียวกัน
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ เรื่องพ่อนาย
พ่อฉันก็ตายแล้วเหมือนกัน เมื่อสี่ปีก่อน ยังรู้สึกเหมือนไม่จริงอยู่เลย
ฉันเสียใจด้วย แย่จัง
นี่ วันนี้เพิ่งวันแรก เรามัวทำตัวเป็น เด็กใหม่หน้างอที่พ่อตายไม่ได้นะ
หลังจากนี้นายทำอะไรไหม
- หลังจากนี้แบบว่าเย็นนี้น่ะเหรอ - ใช่
เราอาจจะไปร้านอาหารสักที่กันได้
ได้สิ เจ๋งเลย
สักหกโมงเป็นไง
หกโมงก็ดี ฉันว่าฉันสะดวกตอนหกโมงนะ
แต่รู้ไหมว่าอะไรที่ดีอีก เบอร์มือถือเธอไง
ชูขึ้น เหวี่ยง พาด จ้อง
ไปทางขวา และจะใช้แขนตรงข้าม
ไปทางขวา แล้วก็หมุน
อย่าดูนะ ฉันเขิน
โอเค ฉันอยากให้เธอ เลิกจ้องแฟนเธอได้แล้ว
- ลงชื่อหรือยัง - ยังเลยจ้ะ
งั้นก็เร็วเข้าสิแม่คุณ เอาเลย ให้ไว เร็วเข้า ให้ไว
ประกบไว้ ประกบๆ
- เรานำสิบต่อศูนย์ - ไม่ยุติธรรมเลย
- อยากสลับทีมไหมล่ะ - ไม่ เราต้องฝึกแผนการเล่นของเรา
เกมใหม่ เราถือลูก
- ฉันต้องเข้าห้องน้ำ - เลิกป๊อดซะที
- ทรอย ฉันปวดจริงๆ - โบลิทาร์ อยากเล่นแทนไหม
ไม่ละ ไม่เอา
ถ้านายไม่อยาก...
งั้นก็ได้
- ฟาวล์นะ - โบลิทาร์ เห็นด้วยไหม
ไม่ เล่นต่อเลย
แจ๋ว
เหย้า - เยือน
ไปเลย
- สู้ๆ เด็กใหม่ - ไหนว่าไปขี้ไงวะ
โทษที
- เล่นสกปรกชัดๆ - ใครว่า แข่งกันก็งี้แหละ
พยายามได้ดี โบลิทาร์ ไว้คราวหน้านะ
เร็วเข้า มาเร็ว แบบนั้นละ
ฉันรู้แล้วว่าทำไมนายถึงไม่ไปคัดตัว
คงเหมือนเลอบรอนแข่งกับเด็กป.สาม บาสเกตบอลบ้าบอจะตาย
- นายอยู่ลีกสมาคมกีฬาสมัครเล่นเหรอ - เปล่า ฉันเลิกเล่นแล้ว
- เลิกเลยเหรอ - เลิกชอบแล้วน่ะ
- นายโอเคนะ - เออ ฉันโอเค
ฉันส่งเสียงแบบนั้นเวลามีคนโกหกฉัน
- ว่าไงนะ - นายรักบาสเกตบอล ฉันดูออก
เหมือนที่ฉันรักผ้าลูกฟูก ฉันแม่งยังกะตุ๊กตาหมี ใครเอานุ่นมายัดที
ฉันเคยรักบาสเกตบอล ฉันแค่เลิกรัก
ฉันเคยเล่นบาสกับพ่อบ่อยๆ น่ะ
เหตุผลที่เราย้ายกลับมาสหรัฐฯ เพราะฉันจะได้เล่นในทีมโรงเรียน
มีแมวมองมาเลือกตัว เล่นในดิวิชันหนึ่ง
แล้วพ่อฉันก็ตาย และฉันก็รู้สึกว่าถ้าฉันไม่เคยเล่น...
นี่
นั่นไม่ใช่ความผิดนายเลย โอเคนะ มิคกี้
แต่ก็ใช่อยู่นะ
- ฉันต้องไปเก็บของ - ได้ โอเค ไปเลย
เราจงพากเพียร เพื่อหล่อเลี้ยงหัวใจให้เติบใหญ่
เมื่อเราเติบโตไป ดุจต้นโอ๊กที่แผ่ขยายกิ่งก้านเพื่อให้ที่พักพิง
อี.เอส.พำนักอยู่ ณ ที่แห่งนี้ วัยเด็กที่สูญเสียไปเพื่อเด็กๆ ทั้งหลาย
มาจนได้
อะไรนะ
ดูเธอสิ
โตขึ้นมากเลยนะ มิคกี้
รู้ชื่อผมได้ยังไง
ฟังฉันให้ดีนะ
พ่อของเธอน่ะ พ่อของเธอยังไม่ตาย
อะไรนะ
เขายังอยู่ดี เชื่อฉันเถอะ
ไม่จริง
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว อย่าเพิ่งไป
ไม่นะ ไม่ๆ
รอก่อนสิ
- ได้โปรด เปิดสิ เปิด... - เฮ้ย
ทำอะไรน่ะ
- เธออยู่บ้านนี้รึเปล่า - ดูเหมือนฉันอยู่ที่นี่เหรอ
ฉันขอโทษ
- ฉันเพิ่งเห็นคุณยายผมหงอก... - คุณยายค้างคาว
- เธอแยกเขี้ยวให้นายดูด้วยไหม - อะไรนะ
ใครสั่งนายมาทำแบบนี้ ทรอยกับพวกลูกน้องสมองลิงเหรอ
- ฉันไม่รู้จริงๆ ว่า... - รู้ไหม ฉันไม่แคร์
รอบหน้าหาเหยื่อที่สร้างสรรค์กว่านี้นะยะ แล้วไปทำมาหาแดกซะ
คุณยายค้างคาว แคสเซิลตัน
ตำนานคุณยายค้างคาวแห่งแคสเซิลตัน เรื่องจริงหรือแต่ง
นิทานและตำนานท้องถิ่นของนิวเจอร์ซีย์ เกี่ยวกับคุณยายค้างคาวผู้ฉาวโฉ่
คุณยายค้างคาวแห่งแคสเซิลตัน นิวเจอร์ซีย์คือใคร
ตำนานคุณยายค้างคาวแห่งแคสเซิลตัน นิวเจอร์ซีย์ถูกเปิดเผย
นิทานพื้นบ้านของนิวเจอร์ซีย์ เกี่ยวกับคุณยายค้างคาวผู้ลึกลับ
แอชลีย์ คัดตัวเสร็จแล้ว หกโมงยังสะดวกไหม
เหมาะเลย
อเมริกานา ไดเนอร์
ฉันถึงร้านแล้ว
ทุกอย่างโอเคไหม
มิคกี้เกลียดฉันจริงๆ
เขาเป็นเด็กวัยรุ่นที่เพิ่งเสียพ่อไป เขาเกลียดทุกอย่างนั่นแหละ
ใช่ รวมทั้งเอ็กโก ป๊อปทาร์ต
และเรื่องสิ้นคิดทุกอย่างที่ฉันทำ เพื่อพยายามเข้าถึงเขา
- ในหนังสือก็บอกแบบนี้ไม่ใช่เหรอ - เพราะหนังสือมันไร้ประโยชน์
พวกวัยรุ่นรู้ทันศัพท์แสง หนังสือแนวฮาวทูกันทั้งนั้น
คุณพระ คุณเป็นนักบำบัด ได้แย่กว่าที่เคยเป็นสามีซะอีก
เดี๋ยวนะ ฉันต้องวางแล้ว
ไงจ๊ะ ที่ไหนก็ตามที่ไปมาเป็นไงบ้าง
- นี่ๆ อย่าเมินป้านะ - ป้าได้โทรไปรึเปล่า
แม่ผมไง ผมเจอแม่ได้ไหม
ยังไม่ใช่เร็วๆ นี้
เยี่ยม ป้าต้องดีใจแหงๆ
- ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ - ไม่เอาน่า ป้าเกลียดแม่ผม
ไม่จริงนะ
- โอเค ชีร่า - อย่ามา "โอเค ชีร่า" กับป้านะ
ป้าคือสาเหตุที่เขาตาย
ถ้าไม่ใช่เพราะป้าไม่อยากให้พ่ออยู่กับแม่
เราก็คงไม่ย้ายข้ามประเทศ กลับมาที่แอลเอ หรืออยู่ในรถคันนั้น
และตอนนี้เขาคงอยู่ที่นี่แทนที่จะ...
เขายังอยู่ดี
เชื่อฉันเถอะ
- จะไปไหนน่ะ - ที่ไหนก็ช่าง
แม่งเอ๊ย!
นี่ ผมรู้ว่าคุณอยู่ในนั้น
ออกมานะ
เปิดสิ รู้เรื่องพ่อผมได้ยังไง รู้เรื่องนั้นได้ยังไง
เปิดประตูสิวะ เปิดนะ เปิดประตูสิ
ยกมือขึ้น อย่าขยับ
เธอคิดว่าเธอทำบ้าอะไรอยู่
นี่สถานที่ส่วนบุคคล เธอกำลังบุกรุก มานี่เลย
- ผมถูกจับรึเปล่า - อยากถูกจับไหมล่ะ
ไม่ครับ
เธอมาจากไหน
ที่นี่ แคสเซิลตัน
เป็นไปไม่ได้ ฉันรู้จักเด็กทุกคน
- ผมเพิ่งย้ายมา - เธอชื่ออะไร
- มิคกี้ - มิคกี้อะไร
โบลิทาร์
- เธอหน้าไม่เหมือนพวกโบลิทาร์ - ผมเหมือนแม่
ขึ้นรถไปดีไหม
- ผมเดินได้ บ้านผมอยู่แค่... - ฉันรู้ว่าบ้านเธออยู่ไหน
แต่เราจะไม่ได้ไปที่นั่น
โบลิทาร์ เร็วเข้า
หาเธอให้พบ
ไม่งั้นเราตายกันหมด
กดดันเขาหน่อย ให้เขาเหงื่อตกเล่น
เราไม่กักตัวเขาไว้หรอก แต่อย่าให้เขารู้
ตำรวจแคสเซิลตัน
ได้ข่าวว่าคุณย้ายกลับมา
แค่ชั่วคราวน่ะ
ถามจริงนะ เคน
เขาบุกรุก
ด้วยการเคาะประตูเนี่ยนะ
เพื่อนบ้านแจ้งว่ามีกิจกรรมน่าสงสัย
"กิจกรรมน่าสงสัย" เหรอ
ไม่เกี่ยวกับรูปลักษณ์ของหลานฉันแน่นะ
ไม่รู้นะว่าหมายถึงอะไร แต่ผม ตั้งข้อหาเขาได้ บุกรุก รบกวนความสงบ
ฉันก็ฟ้องข้อหาคุกคาม ด้วยอคติทางเชื้อชาติได้ อย่าลองดีกับฉัน
ถอดกุญแจมือเขาซะ
คุณยังไม่เปลี่ยนเลย
ผมตัดสินใจจะปล่อยตัวหลานคุณคืนนี้
แต่พร้อมกับคำเตือน
ว่าแต่ว่าเขาอยู่ที่บ้านบนถนนโฮบาร์ต
ใช่ หายปากดีเลยสินะทีนี้
ออกไป ฉันไม่อยากเห็นเธออีก
เธอไปทำอะไรที่บ้านนั้น
ป้ารู้เรื่องคุณยายค้างคาวเหรอ
รู้สิ
ตำนานพื้นบ้านไว้หลอกเด็ก ให้กลับบ้านก่อนฟ้ามืด เธอเป็นเด็กใหม่
มีใครท้าให้เธอเข้าไปในบ้านเหรอ
เปล่า
งั้นทำไมเธอถึง...
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ
พ่อเธอบอกเธอเหรอ
บอกอะไรผม
เรื่องตอนที่เขา เข้าไปในบ้านคุณยายค้างคาวไง
เปล่า
โอเค คือตอนนั้นเขาคงอายุราวๆ...
ไม่รู้สิ เก้าหรือสิบขวบ
และดีแลน เชกส์ ที่เป็นเด็กคนนึงในเมืองหายตัวไป
- หลังจากแข่งลิตเติลลีก... - หมายความว่าไงหายตัวไป
หายสาบสูญ
ไม่มีใครเห็นอีกเลย
ยังไงก็เถอะ เด็กๆ เริ่มกุเรื่องว่า คุณยายค้างคาวกินดีแลน เชกส์ผู้น่าสงสาร
และมันทำให้เด็กทุกคนในเมืองหวาดกลัว รวมทั้งพ่อเธอด้วย
จะเข้าไปในนั้นหรือเป็นไอ้ลูกแหง่ล่ะ
- จะร้องไห้งั้นเหรอ - จนกระทั่งวันหนึ่ง พวกเด็กโต
พวกนั้นเป็นอันธพาลน่ะ...
ไม่กล้าจริงหรอก
ท้าให้เขาไปเคาะประตู บ้านคุณยายค้างคาว
และมันคงไม่ได้ล็อก เพราะประตูเหวี่ยงเปิดออก
แล้วพอแบรดเข้าไปข้างใน ประตูก็ปิดตามหลังเขา
หลังจากคอยอยู่นาน
เด็กอันธพาลคนนึงเริ่มทุบประตู
พวกเขาคิดว่าแบรดจะเป็น ดีแลน เชกส์คนต่อไป
แล้วไงครับ
ไม่มีอะไร
สุดท้ายเขาก็ออกมา แต่ว่า...
ป้ารู้ว่ามันฟังดูประหลาด
แต่พ่อเธอไม่เหมือนเดิมอีกเลย
กูเกิล ดีแลน เชกส์
เด็กชายวัย 11 หายตัวไป หลังจากแข่งลิตเติลลีกท้องถิ่น
ผู้เป็นพ่อถูกสอบปากคำ ในการหายตัวไปของดีแลน เชกส์
ยังคงไร้เบาะแสเกี่ยวกับ การหายตัวไปของดีแลน เชกส์
หวัดดีชีร่า นี่แบรดนะ
เรากลับมาที่สหรัฐฯ แล้ว
ตอนนี้ผมพูดอะไรมากไม่ได้ แต่พี่เป็นคนเดียวที่ผมไว้ใจ
และถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคิตตี้กับผม...
ช่วยดูแลมิคกี้ด้วยนะ โอเคไหม
ชีร่า
- แบรด - ชีร่า
- แบรด
- ชีร่า
ชีร่า
เปิดสิ
พี่ขอโทษ แบรด พี่ขอโทษจริงๆ
พี่ขอโทษจริงๆ
โบลิทาร์ 34
แอชลีย์ นี่แน่ะ... หันหลังมาสิ
อย่าดูนะ ฉันเขิน คัดตัวเสร็จแล้ว หกโมงยังสะดวกไหม
เหมาะเลย กำลังไปนะ
ได้ข่าวว่านายเจอพ่อฉัน
ใช่ นิสัยดีเชียว
นายกวนประสาทฉันตงิดๆ ว่ะ
- บัค ทำไมหมอนี่กวนประสาทฉันจัง - เพราะหน้าเขามั้ง
นี่ บัค
รู้ไหมว่าโคอาล่ามีขนาดสมอง เล็กที่สุดเมื่อเทียบกับขนาดร่างกาย
ในบรรดาสัตว์ทั้งหมด
- ไม่สนเว้ย ไอ้ตัวประหลาด - เหรอ
คิดว่านายคงอยากรู้เรื่องคู่แข่งเอาไว้
ยังไงนะ
ฉันว่าเขาด่านายว่าโง่ว่ะ เพื่อน
พูดอีกทีสิ
- รู้ไหม... - ลองพูดงี่เง่าแบบนั้นอีกสิ
พูดอีกทีสิ
อะไรวะ พวก
- อยากเจอดีใช่ไหม - บัค พวกนั้นไม่คุ้มหรอก
ใครว่า อย่าแตะต้องฉันอีกนะโว้ย
ไปฝึกท่านั้นมาจากไหนน่ะ
ฉันเคยฝึกในซัลวาดอร์ ดา บาเฮียกับพ่อ
สอนฉันได้ไหม
ตกลง ได้สิ
โอเค
ช้อน
- ช้อนเหรอ - ใช่
อ๋อ ใช่ ไม่มีอะไร เอาไว้กินซุปและป้องกันตัวน่ะ
- ดีใช่ไหม เนอะ - เออ ก็ดีนะ
- นายชื่ออะไรนะ - เราคุยกันเยอะแล้วนะ
- ฉันรู้ ฉันลืมน่ะ - คุยเป็นเรื่องเป็นราวเลย
ช้อน
รู้ไหม ฉันชอบคำนี้ เป็นชื่อเล่นที่เจ๋งดี เรียกฉันว่าสปูนนะ
ฉันเรียกนายว่าสปูนได้
ขอต้อนรับสู่วิชาประวัติศาสตร์ยุโรป ครูชื่อครูฟรีดแมน
ครูไม่สอนเรียงตามลำดับเวลา...
คาบสี่ ประวัติศาสตร์ยุโรป ครูฟรีดแมน
เราเรียนห้องเดียวกัน
ทีนี้ใครบอกได้ไหมว่าเด็กสาวคนนี้คือใคร
คุณโบลิทาร์
เธอคนนี้คือใคร
- แอนน์ แฟรงค์ครับ - ถูกต้อง
เคยอ่านไดอารี่ของเธอไหม
- เคยครับ - บอกได้ไหมว่าเธอซ่อนตัวอยู่ที่ไหน
ในห้องใต้หลังคา ด้านหลังสำนักงานของพ่อเธอ
บนถนนปรินเซนกรัคต์ในอัมสเตอร์ดัม
ลองนึกถึงการซ่อนตัวในห้องใต้หลังคา อยู่นานสองปีก่อนจะมีคนพบสิ
จากนั้นแอนน์ก็ถูกส่งไป ที่ค่ายมรณะเบอร์เกน-เบลเซน
ที่ซึ่งเธอเสียชีวิต ด้วยโรคร้ายหรืออะไรที่แย่กว่านั้น
แต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าเธอตาย ไม่มีบันทึกการตายของเธอ
ทีนี้ คนเชื่อกันว่านี่คือลิซซี่ โซเบ็ก
เด็กหญิงจากลอดซ์เกตโต
เธอถูกพรากจากครอบครัว และถูกส่งตัวไปค่ายเอาช์วิทซ์
แต่แล้วเธอก็หนีออกมาได้สักทาง
และว่ากันว่า หนูน้อยลิซซี่ โซเบ็กได้ช่วยเหลือ
เด็กกว่าร้อยคนจากค่ายมรณะ
ส่วนใหญ่ด้วยตัวเธอเอง
น่าทึ่งใช่ไหมว่าคนอายุน้อยๆ ทำอะไรได้บ้างเมื่อพวกเขาตั้งใจจริง
จ้ะ ว่าไง คุณคาลด์เวล
เกิดอะไรขึ้นกับเธอคะ
ลิซซี่ถูกทหารนาซียิง และคนส่วนใหญ่ เชื่อว่าเธอตายจากพิษบาดแผล
แต่ก็ไม่มีหลักฐานแน่ชัดอีกเหมือนกัน
บางคนเชื่อว่าเธออาจจะรอดจากสงคราม และยังมีชีวิตอยู่ถึงวันนี้ด้วยซ้ำ
- ว่าไง เรช - ไงจ๊ะ
นี่...
ฉันมิคกี้ เราเจอกันเมื่อวาน
- จ้ะ ตอนประชุมนักเรียนใช่ไหม - ใช่แล้ว
เธอจำเด็กใหม่ที่อยู่กับฉันได้ไหม
- แอชลีย์เหรอ - ใช่
เรานัดเจอกันหลังการคัดตัว แต่เธอไม่โผล่ไป
เธออาจจะเปลี่ยนใจมั้ง
ไม่หรอก เพราะคืองี้ เธอควร...
เธอควรมาเรียนวิชาเมื่อกี้ แต่ไม่มา
และไม่ยอมรับโทรศัพท์หรือตอบข้อความ เหมือนเธอหายตัวไปเลย
ใช่ หรือเธออาจจะพยายามบอกใบ้นาย
ไม่ให้ทำทั้งหมดนั้นน่ะ รู้ไหม
ไง อีม่า
หน้าร้อนของเธอเป็นไงบ้าง
คิดถึงฉันไหม
ฉันแค่พยายามผูกมิตรนะ
บางทีถ้าเธอเป็นมิตรกว่านี้ เธอคงไม่ต้องนั่งคนเดียวหรอก
ทรอย เทย์เลอร์ ชวนเธอไปเดตสิ
ได้กลิ่นอะไรไหม บัค
- เย็นไว้ - กลิ่นเหมือน...
โอ๊ยตายแล้ว บัค
นี่นายเพิ่งอึรดกางเกงเหรอ
โอเค ช่างเถอะ ยัยตัวประหลาด นั่งคนเดียวให้สนุกนะ ยัยตัวประหลาด
ว้าย ตายแล้ว เห็นนั่นไหม
ช็อกโกแลตเพียบเลยนะนั่น
นายมาเอาอะไร
ฉันชอบไก่งวง
ไม่ใช่ นายมานั่งตรงนี้ทำไม
ฉันไม่ใช่เพื่อนพวกนั้นนะ พวกเขาเกลียดฉันเลยด้วย
นายเป็นเพื่อนใครล่ะ
ไม่มีเลย ฉันเป็นเด็กใหม่ จำได้ไหม
อย่าคิดนะว่าเราจะเป็นเพื่อนกัน
เข้าใจละ
รู้ได้ไงว่าเขาจะนั่งตรงนั้น
เพราะปีที่แล้วเขามานั่งทุกวัน ก็เลย...
แจ๋ว
- นายชื่ออะไร - มิคกี้ เธอล่ะ
- อีม่า - อีม่าเหรอ ชื่อเพราะดี
- หยุดพูดได้แล้ว - โอเค
ต้องคุยกับนายเรื่อง...
ธุระปะปังนี่ เปล่า ล้อเล่นน่ะ
แต่ก่อนอื่น ห้องเรียนคหกรรมมีจักรเย็บผ้า
ทำไมไม่มีใครเคยบอกเราเลย ดูสิ
สปูน
- โอ้โฮ - ฉันเพิ่งปักมา แจ่มเนอะ
- ใช่ - อีม่า ตอบมา ชอบไหม
- ชอบไหม - เธอชอบสิ
- ฉันว่าเธอชอบ - เธอชอบ
- มันเด็ดจะตาย - เด็ดมาก
เดี๋ยวก่อน เรียกฉันว่าสปูนนะ เป็นทางการแล้ว
- ฉันส่งข้อความบอกท่านๆ แล้ว - "ท่านๆ" ไหน
- ท่านๆ หมายถึงพ่อแม่ มิคกี้ - เข้าใจละ
เดี๋ยวนะ งั้นทำไมเมื่อวานถึงบอกว่า นายเห็นคุณยายค้างคาว
ฉันไม่ได้บอกว่าฉันเห็นคุณยายค้างคาว
- ฉันบอกว่าเห็นยายแก่น่าขนลุกที่บ้านเธอ - ให้ตาย เลือกใช้คำดีๆ หน่อย
อย่าเหยียดคนแก่สิ
- "เหยียดคนแก่" ยังไง - "เหยียดคนแก่" ยังไงเหรอ
ฉันไม่ได้บอกว่าเธอน่าขนลุก เพราะเธอแก่ เธอน่าขนลุกและแก่
เธอทำอะไรหลังจากนั้น
เธอโบกมือให้ฉัน
- เธอโบกมือให้นายเหรอ - ใช่
- เธอน่ารักจัง ใช่ - ใช่ น่ารักเนอะ...
- เธอน่ารักมากเลย - ใช่
นายดูขวัญผวาออก ตอนฉันเห็นนายบนระเบียงบ้านเธอ
ไม่รู้สิ
มียายแก่น่าขนลุกอยู่หน้าบ้าน คุณยายค้างคาว อาจจะไม่มีอะไรก็ได้
โอเค
- เฮ้ย มิคกี้ ว่าแล้วว่านายจะมา - ให้ตายสิ
- รออยู่เป็นชั่วโมงแล้ว - พวกนายมาทำอะไรที่นี่
เรารู้ว่าเรื่องที่นายเล่า มีอะไรมากกว่าการโบกมือทักทาย
แล้วไง
รู้ไหมว่าเมืองนี้มันน่าเบื่อแค่ไหน
น่าเบื่อสุดๆ เลย มิคกี้
- ไม่ใช่อย่างงั้น - ก็ได้ งั้นมีอะไร
ฉันจัดการเอง
ต้องให้กอดรึเปล่า
ไม่ ไม่ต้อง ฉันสบายดี คือว่า...
คุณยายค้างคาวไม่ได้แค่โบกมือให้ฉัน
เธอเรียกชื่อฉันและบอกว่าพ่อฉันยังไม่ตาย
หา
นังโรคจิตเอ๊ย
เอาจริงนะ นั่นโคตรเฮงซวยเลย ใครจะพูดแบบนั้นไปทำไมกัน
แน่ใจนะว่าเธอพูดแบบนั้น
สาบานเลย และฉันรู้ว่ามันไม่จริง เพราะฉันเห็นเขาตาย
- งั้นเราจะปาไข่ใส่บ้านเธอหรือว่า... - ไม่ ห้ามปาไข่ใส่บ้านใคร ฉัน...
ฉันแค่ต้องการคำตอบ
เราต้องงัดเข้าไปใช่ไหม
ไม่อยากให้เราไปด้วยแน่นะ
แน่สิ ฉันไม่อยากให้พวกนายเดือดร้อน แถมฉันก็ต้องการคนดูต้นทาง
เอาช้อนนายให้ฉัน สปูน
- เอาช้อนนายให้ฉัน สปูน - เออ โอเค
ช้อนเนี่ยนะ เอาจริงดิ
ก็ไม่เลว
สวัสดีครับ
ผมมิคกี้ โบลิทาร์
วันก่อนคุณเรียกชื่อผม
คุณพูดถึงพ่อผม
มิคกี้ เป็นไงบ้าง
ยังเดินหาอยู่
ถ้าคุณยายค้างคาวมีปืน รู้ไหมว่าต้องทำยังไง
- อย่าพูดเป็นลางแบบนั้นได้ไหม - เราวิ่งซิกแซ็กแม่งเลย
ถ้าเราวิ่งซิกแซ็ก เธอก็เล็งไม่ได้
คุณรู้จักพ่อผมได้ยังไง
สวัสดี
เชลเตอร์ 34 แอนด์ เอาต์
เชลเตอร์
- ฮุสตัน ฮุสตัน เรามีปัญหาแล้ว - อะไร
มิคกี้ โลกเรียกมิคกี้
เวรละ
- โอ๊ยตายแล้ว - โทษทีๆ
นายต้องออกมา เดี๋ยวนายจะถูกจับได้
อีกแป๊บนึง
ถ่วงเวลาให้ฉันทีถ้าทำได้
ฉิบหาย มิคกี้
เชี่ยละ เชี่ยๆ
พวกเธอมาทำอะไรที่นี่
อะไรวะ พวก
นี่ชอบดูเด็กจู๋จี๋กันแก้หื่นรึไง
มายืนถอดกางเกงอยู่เนี่ยนะ
- ฉันจะโทรแจ้ง 911 - แม่เจ้าโว้ย
- มาโชว์ช้างน้อยทำไมเนี่ย - เอาเก็บไปสิยะ
- รูดซิปกางเกงซะ - แม่เจ้าโว้ย
- พวก อะไรกันวะ - คนโรคจิตค่า เจ้าข้าเอ๊ย
ไปซะ
เดี๋ยวนี้
ก็ได้
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ เรื่องพ่อนาย
พ่อฉันก็ตายแล้วเหมือนกัน เมื่อสี่ปีก่อน
ยังรู้สึกเหมือนไม่จริงอยู่เลย
แอชลีย์
นั่นจูบแรกของฉัน
- อะไรนะ - นั่นจูบแรกของฉัน
จริงดิ
โทษที
มั้งนะ
ไม่ๆ ไม่เป็นไร เธอต้องทำเพื่อช่วยชีวิตเรา
นายห้ามบอกใครเรื่องนั้นนะ
ห้ามบอกมิคกี้ ห้ามร้องเพลงป่าวประกาศในโรงอาหาร
มิคกี้ นายไม่มีทาง...
- ไม่ หยุดนะ - เย็นไว้
เจออะไรไหม
ดูสิว่าฉันเจออะไรที่บ้านคุณยายค้างคาว
ฮิปโปวิลเลียม จากพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน
พิพิธภัณฑ์ที่ฉันชอบที่สุดอันดับสาม มันแปลว่าอะไร
ดูสิ ไม่ใช่ๆ นี่ของแอชลีย์
มันมีสติกเกอร์อีโมจิหัวใจ เป็นแม่เหล็กอันเดียวกัน
มีคนมาที่เดอะเม็ทห้าล้านหกแสนคนต่อปี ส่วนใหญ่ไปที่ร้านขายของที่ระลึก
- ไม่สมเหตุสมผลเลย - นี่ไม่มีทางเป็นเรื่องบังเอิญ
เรานัดเจอกันที่ร้านอาหาร เธอไม่โผล่มา
ไม่รับสาย ไม่ตอบข้อความ เหมือนเธอหายตัวไป
เรา... เราควรแจ้งตำรวจไหม
ฉันเพิ่งงัดเข้าบ้านคน จะให้พูดว่าไง
พ่อทรอยเกลียดเขา
เธออาจจะไม่ได้เทฉัน เธออาจจะเดือดร้อนหนักอยู่ก็ได้
- เราควรไปบ้านเธอนะ - ฉันไม่รู้ที่อยู่เธอ
ฉันลองหาในเน็ตแล้ว แต่ไม่มีที่อยู่เธอในนั้น
สปูน นายอยู่ในกลุ่มนั้นนี่นา
- ฉันอยู่หลายกลุ่มเลย - คณะกรรมการต้อนรับไง
- ใช่ - สภาอูฐ...
สภาอูฐร.ร.แคสเซิลตัน จัดให้
เครื่องเล่นแผ่นเสียง ของคุณยายค้างคาวเล่นเพลงอยู่
เพลงเดียวกับที่ครอบครัวฉัน กับฉันเคยฟังกันตลอด
ใช่ นั่นมัน...
พิลึกจัง
ฉัน... ฉันต้องไปแล้ว
เธอทำตัวลึกลับแบบนี้ตลอดเลยเหรอ
มีข่าวลือว่าบ้านเธอมีปัญหาน่ะ
- พร้อมนะ - ฉันรู้ทางลัด
หยุดอยู่ตรงนั้น
- ผมขอโทษ เพื่อนผมอยู่ที่นี่ ผม... - บอกให้หยุดไง
เธอโผล่มาทุกที่ที่มีปัญหาเลย โบลิทาร์
ขอโทษครับ ผมแค่อยากแน่ใจว่า...
แอชลีย์
- ใส่กุญแจมือพวกเขา - ปล่อยเพื่อนฉัน ไอ้พวกระยำ
- ใส่กุญแจมือพวกเขา - แอชลีย์ ไม่
- ปล่อยผมนะ ปล่อยสิ - เธอทั้งคู่ถูกจับแล้ว
- แอชลีย์ - ปล่อยเพื่อนฉันสิวะ
ใส่กุญแจมือเขาซะ
- ปล่อยนะ แอชลีย์ เธอโอเคไหม - อยากเดือดร้อนหนักกว่านี้รึไง
คุณนายเคนต์ครับ ผมเป็นเพื่อนแอชลีย์ ปล่อยสิ
- ปล่อยผม - เงียบซะ บอกให้เงียบ
- แอชลีย์คือใคร - ลูกสาวคุณ แอชลีย์ เธอโอเครึเปล่า
ฉันไม่มีลูกสาว
อะไรนะ
กรุณามาร่วมแบ่งปันความทรงจำ เพื่อรำลึกถึงดีแลน เชกส์ที่รักของเรา
นิวเจอร์ซีย์ ดรากอนส์
ผมคลาดกับแอชลีย์
แต่...
ผมจะหาเธอให้พบ
ไม่จำเป็น
คุณทำมามากพอแล้ว
สร้างจากนิยายโดย ฮาร์ลาน โคเบน
- เราเพิ่งได้เบาะแสจากบุคคลนิรนาม - เกี่ยวกับฉันเหรอ
ขอถามได้ไหมครับว่านั่นอะไร
ในสัปดาห์ต่อจากนี้
ดีแลน เชกส์หายตัวไปในวันที่ 8 กันยายน
วันเดียวกับที่แอชลีย์หายตัวไป
เราจะบอกว่าคนเดียวกับที่จับดีแลนไป ก็จับแอชลีย์ไปด้วยเหรอ
ไม่รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญเลย
นี่การต่อสู้ของฉัน ฉันทำให้นายกับอีม่าเสี่ยงอันตรายไม่ได้
แอชลีย์ต้องการเรา
- พ่อเธอคงอยากให้ฉันปกป้องเธอ - เธอกำลังจะบอกอะไรสักอย่างกับฉัน
ฉันไม่รู้ว่าพ่อแม่ฉันพัวพันกับเรื่องอะไร
เราจะขุดหลุมศพพ่อผม
เราจะเจออะไร
เกิดเรื่องบ้าบออะไรอยู่
นายช่วยลืมเรื่องนี้ไปได้ไหม
ฉันแค่ต้องการคำตอบ
จดจ่อกับแอชลีย์
ฉันจำไม่ได้ว่าฉันกลัวที่แคบรึเปล่า
ไม่ ฉันไม่กลัวที่แคบ
เฮ้ย หยุดนะ
นายชอบทำตัวเป็นฮีโร่ และนั่นค่อนข้างอันตรายนะ
เธอก็รู้ว่าฉันเลิกยุ่งไม่ได้
ทุกคน ฉันเพิ่งจำได้ว่า ที่จริงฉันกลัวที่แคบ ตลกดีเนอะ
จำอะไรอย่างอื่นเกี่ยวกับวันนั้นได้อีกไหม
ผีเสื้อในล็อกเกอร์ของแอชลีย์
แพทย์ฉุกเฉิน เขามีรอยสักรูปผีเสื้อ
เธอจะบอกว่าที่รถคว่ำไม่ใช่อุบัติเหตุเหรอ
ที่หลบภัยกัมมันตรังสี
ผมรู้ว่าคุณกับคุณยายค้างคาวมีส่วน เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของแอชลีย์
เธอรู้เรื่องนั้นใช่ไหม
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ