Cootie. Tak ci na imię, skarbie.
JESTEM PANNĄ
Kawał byka z ciebie.
Serce. Głowa. Ręce. Stopy.
Trzymaj.
BOHATER
Uznałam, że ci się spodobają.
Duży z ciebie sukinsyn.
Robisz w domu niezłą rozróbę.
Opierając się o ściany, dziurawisz je.
I muszę sam to naprawiać, bo nie chcę, żeby ktoś cię zobaczył.
- Bo by cię wsypali. - Przepraszam.
Jak farba wyschnie, trzymaj się żółtej strony.
Dziedzic fortuny Nowoczesnych Urządzeń Obliczeniowych,
wzięty wydawca komiksów Jay Whittle, sprzedał rekordowe ilości Bohatera.
Ale przy numerze 12. Bohater opuścił strony komiksu
i trafił na oblegane ulice Oakland.
Ogarnijcie się, półgłówki.
- Dlaczego pozwalasz mu to oglądać? - Nie ma wiele. Daj mu chociaż to.
...by odkryć, co kręci enigmatycznego przedsiębiorcę.
Sądzę, że ludzie widzą w kolorach,
zaś ja widzę w czerni i bieli.
Szary to w sumie też kolor,
ale nawet on nie znajduje się w mojej palecie kolorów.
To naprawdę bardzo proste. Ludzie nie powinni się bać.
Nie powinni czuć,
jakby cały czas mieli lufę przy skroni.
Ludzie powinni czuć się chronieni. Prawo chroni ludzi.
Prawo prowadzi do porządku,
a porządek gwarantuje, że wszyscy są
bezpieczni.
Jay?
Mam nadzieję, że nie poczułaś się zagrożona.
- Nie było to moją intencją. - Nie.
Potrzymam cię za rękę.
- Świat nie jest jeszcze gotowy. - Skąd możesz wiedzieć, mamo?
Nie pyta się Bliźniąt, skąd wiedzą różne rzeczy.
Po prostu czuję, że nie mogę tu oddychać.
Niesławni bliźniacy Cocoa zostali schwytani i usunięci
z ulic Oakland. Przypisuje się im
szereg kradzieży papierosów z ostatniego miesiąca.
Nadal oglądasz?
- To wiadomości. - Ile już przeczytałeś?
Mówiłem ci, 10 godzin czytania, trzy godziny ćwiczeń.
Godzina higieny i trzy robienia tego, co chcę. Wiem.
- Dychę już odbębniłem. - Potrzebujesz dyscypliny.
Czuję twoje stopy, zadek czy pachy?
Chciałbyś, żeby twój burger...
Bing-Bang.
...był tym burgerem.
Wsadź sobie w usta tego soczystego burgera.
Chodź do mnie.
Będziesz dalej prowadził kampanię i zostaniesz wybrany.
Dobra, chodź. Zróbmy to.
Serce, głowa, ręce, stopy.
Dopóki naciskam, nie ma porażki.
Pochyl się. Wyprostuj prawe ramię.
Trzymaj się żółtej.
- Powoli, powoli. - Żółta strona, stary.
Trzymaj się żółtej.
- Spokojnie, Martisse. - Żółta.
Szlag.
Muszę się stąd wydostać.
Co myślisz, chłopcze?
- Buty. - Przecież wiesz.
Następny przystanek, świat.
Jeszcze nie teraz. Dopiero w twoje 21. urodziny.
Dlaczego? Za dwa lata w magiczny sposób będę gotowy?
Tak, musisz nam zaufać. Jeśli nie zaufasz nam, to komu?
Co? Bing... To nie trucizna?
- To wariant Bing-Bang burgera. - Tak, to tylko wariant.
Nie damy ci tej trucizny.
- Masz szczęście, że cię wspieramy. - Mamę zabierałeś do Bing-Banga?
- Że ją? W życiu. - Wiesz, o kim mówię.
Moja siostrzyczka była piękną duszą. Nie podałbym jej trucizny.
I nie dałbym jej tobie. Sobie też nie.
Serce, głowa, ręce, stopy. Dalej.
Serce, głowa, ręce, stopy. Dopóki naciskam, nie ma porażki.
Moja dyscyplina to struktura, która czyni mnie kompletnym.
Czysty umysł będzie się odżywiał, a prawda nigdy nie jest słaba.
Cierpię za dzień, w którym wszyscy zyskają.
Będę gotowy na świat i gotowy na ból.
- Ogarnijcie się, półgłówki. - Ogarnijcie się, półgłówki.
Nie chcę iść do więzienia, ale ta suka nie wie, z kim zadziera.
Suka nie wie, z kim zadziera.
Skup się na kluczowych słowach.
Kontrola. Magnetyzm. Dominacja.
Od tego dnia wiedziałem, że osiągnę wielkość.
Hej. Widziałem cię.
Widziałem cię.
Teraz rozumiem, czemu Francine i Martisse przywieźli to ogrodzenie i te drzewa.
Słuchaj, moje pozwolenia są trefne. Wierz mi,
nie chcę cię wkopać i zwalić ci na głowę całego miasta.
Czaisz? Widzę stamtąd całą zatokę.
Dwa i pół z pięciu mostów. Jestem Lalo, stary.
Robię tamales na imprezę uliczną. Jak chcesz, podrzucę ci.
- Tamales? - Najlepsze w Oakland.
Poproszę.
Choć to nie burgery Big-Bang, które tak lubi twój staruszek...
Martisse je lubi?
Kiedyś wpierdzielaliśmy je jak szaleni.
Chyba co drugi dzień.
Uznałem, że też je lubisz, bo wiesz...
A to skurwiel.
Musiałam go przestawić. Sprawdź u siebie.
Nie ma go tu.
Obserwujesz sobie? To dobrze.
Wybacz, że bywam niewdzięczny.
Wiem, że chcecie dla mnie jak najlepiej.
Że nie chcecie, żebym jadł
truciznę, którą serwują korporacje. Choćby Bing-Bang Burger.
Wiem, że nie dasz mi czegoś, czego sam nie jadłeś.
Przepraszam, że zachowuję się jak nadąsany bachor.
Przeprosiny przyjęte.
Gdzie się wybierasz?
- Idziemy do parku. - Będziecie tam całą noc?
Nie wiem. Może.
- Jeśli nie zaufasz nam, to komu? - Masz szczęście, że cię wspieramy.
Kontrola.
Kiedyś wpierdzielaliśmy je jak szaleni.
- Potrzebujesz dyscypliny. - Dominacja.
Świat nie jest jeszcze gotowy.
Kontrola.
Ta suka nie wie, z kim zadziera.
- Panna. - Siema.
Stary, ki chuj?
Przeginka, skończ już kupować ten tani szajs.
Jesteś jakiś pojebany? Prawie wypaliło mi gardło.
Przestańcie, bo się posikam.
- To odlej się w krzakach. - W krzakach?
- Zaczekaj, wytrzymaj. - Masz pęcherz jak dziecko.
Zamknij się.
Szlag.
Ale mam fazę.
Co jest...
O kurwa! Ludzie!
- Krzak właśnie uciekł. - Że jak?
To pieprzony olbrzym.
OLBRZYM NA DZIELNI
Gdy mama robi obiad i jest...
Niech mój ziom Felix opowie swoją wersję tej historii.
Widziałem, co widziałem. To był czterometrowy czarny brat
przybrany w liście i gałęzie...
Mamy koszulki z Potworem, które powstały na bazie rysunków Felixa.
Potwór.
Link w opisie. Kupcie, nim się rozejdą.
Od nas.
Przecena.
Typiara pracuje z mydlinami.
Skrobie je, czaicie? Podchodzi do mnie...
Zaczęliśmy się kłócić. Mówię jej,
że chyba złapała za zły przyrząd.
Mówiłem wam. Ziomek, widzę cię. Dawaj do nas.
Siema, co tam?
- Chcesz buszka? - Stary, nie.
Przymknij się.
Ale ogień.
- Scat, chodź no tutaj. - Serio myślałam, że hodują tu zioło.
Jestem Cootie. Cootie, ale możecie wołać na mnie Cootie.
- Więc pracujesz w Auto-Area. - Tak jest, tak.
Tak szczerze, pracuję tam, żeby mieć części do mojej fury.
Tak naprawdę ona jest moją pracą, Auto-Area niech się wali.
Mnie rodzice powiedzieli, że jak nie masz pracy,
to wysyłają cię do paki, to ma w sumie sens.
Jak jesteś młodym czarnym, a gliniarze zobaczą cię
bez roboty, to cię zawijają. Wiem o tym wszystko.
- Stary, to nie tak... - Metaforycznie właśnie...
W mordę.
- Cholera. - Nie licząc tego razu, jak cię zobaczył,
nigdy nie wychodziłeś?
Mama zrobiła mi tacosy, chcecie?
Mam ich dużo.
- Ja odpuszczę. - Spoko.
Kurna, dobre są?
Nie będę się czaił i zapytam.
- Coś ty taki wielki? - Właśnie.
Podejrzewam, że mój rozmiar jest znakiem.
- Tak, znakiem ostrzegawczym dla zdzir. - To sygnał, by zrobić coś ważnego.
- Ważnego jak hajs czy... - Ważnego jak Bohater.
- Jak się nazywasz? - Jones.
Bohater zamknął mojego kuzyna za sprzedaż trawki bez licencji.
Dlaczego miałby to robić?
Dla żartu albo zbiera na czynsz. Muszę go zapytać.
Chcecie zobaczyć, jak wyciskam caprice?
Władza istnieje w akcie, kiedy jest wprawiona w ruch.
Foucault. „Władza istnieje tylko, gdy się z niej korzysta”.
Brzmi ładnie, ale leży organizacyjnie.
- Musimy już zawijać. - Już idziecie?
Zabierz się z nami.
- Właśnie. - No nie wiem.
Mama mówi, że ludziom odbija...
Wszyscy cię kochają. Noszą koszulki z tobą.
Powaga.
Świat nie jest jeszcze gotowy.
Nie chcę, by ktoś zobaczył twój wielki tyłek. Spróbowaliby...
Musisz poczekać do 21. urodzin.
Od tego dnia wiedziałem, że osiągnę wielkość.
Jestem Panną. A Panny uwielbiają przygody.
- Właśnie. - Chodźmy.
Idziemy, pokażemy się z olbrzymem.
Czuję się mały.
Cootie, słyszałeś kiedyś, jak gra sześć tub w bagażniku?
Czekaj, chcę to usłyszeć.
Jest w pytę.
- Żółta linia. Trzymaj się linii. - Chodź, Cootie, musimy spadać.
Od tego dnia wiedziałem, że osiągnę wielkość.
- Co? - To takie powiedzonko.
Nikt tak nie mówi.
Muszę w czymś pomóc Jones.
Bierzemy klej, smarujemy nim ścianę,
przykładasz plakat i też go smarujesz.
- Mogę pomóc? - Owszem.
- Co jest? - Mógłby ogarnąć całą dzielnię.
Bez kitu.
Mama mówiła, że za takie akcje ludzie trafiają na listę FBI...
I tak wszyscy są na ich liście. Przynajmniej powód może być dobry.
- Jesteś na liście FBI. - Sam jesteś na ich liście.
W mordę.
Gnoje ciągle nas przycinają, żeby oszczędzić hajs.
Chodźmy.
Widzę cię. Rico.
Daj po garach, Felix.
Nie macie olbrzyma!
Cootie, rozbudź ich głód!
To było grube!
Czujecie to?
Brachu, ta fura to moje życie.
On szcza płynem układu kierowniczego.
Dziś zrobiłeś z niej legendę!
Bracie, jesteś swojak.
- Jestem? - Tak.
Serio?
To on?
Reflektor.
Zachowujecie się zbyt głośno.
Sprawdzam numery rejestracyjne i skonfiskowane auta.
W stanie Kalifornia, gdy zbiorą się więcej niż trzy osoby
ubrane podobnie, można je ścigać.
Ogarnijcie się, półgłówki.
Ściszyć muzykę? Co powiesz na to...
Jebać policję!
- Co z tobą, wchodzisz... - Co ty sobie myślisz?
- Co? - Jakie znowu „co”?
To słowo, które ma doprecyzować przedmiot zapytania.
Gdybym tylko był wyższy.
Ty mnie słuchasz? Czy produkuję się na marne?
Tak czy siak, coś mówisz, słowa się nie marnują.
Gość oszalał.
Nie doceniasz, z czego rezygnujemy, by zapewnić ci bezpieczeństwo
- i wyżywienie... - Nie prosiłem was o to.
Byś stał się tym, kim jesteś.
- Zrezygnowałam... - Z burgerów?
Wszyscy jedliście w Bing-Bangu.
Tak było.
Jadłem w Bing-Bangu.
- Ale przestałem. - Dobra.
A co z subwooferami?
Puszczasz muzykę na maleńkich głośnikach,
ukryłeś przede mną jeden z największych wynalazków.
Bas przenika twoje ciało jak fale.
Śpiewa do twoich kości, możesz poczuć ziemię
i niebo w tym samym czasie, jakbyś był tym, co trzyma je razem.
Mam 19 lat i pierwszy raz usłyszałem bas? Przecież to znęcanie się.
Wiecie co? Nikt mnie nie zabrał.
Macie paranoję. I mnie okłamujecie.
- Spójrz na to. - Nie.
- Chodź, usiądź. - Nie.
Chodź.
- Mam przez to koszmary, jutro. - Usiądź.
O tym nie kłamiemy.
Dzięki temu to jedynie koszmary.
MARTWY ROSYJSKI OLBRZYM ZNALEZIONY W ZAKŁADZIE MIĘSNYM
CZTEROMETROWY OLBRZYM MARTWY W POLU KUKURYDZY
OLBRZYM Z RHODE ISLAND NA WYSTAWIE W NOWYM JORKU
PIĘCIOMETROWY MĘŻCZYZNA POBITY W PITTSBURGHU
CIAŁO 4,5-METROWEGO MĘŻCZYZNY SPRZEDANE UNIWERSYTETOWI HARVARDA
Nie są ze mną spokrewnieni?
- Nikt z nich? - Nie.
Ale w każdym pokoleniu jest ktoś taki jak ty.
NARZĄDY 4,5-METROWEGO NIEWOLNIKA WYSTAWIONE NA TARGACH ŚWIATOWYCH
Ludzie zawsze się boją, a ty jesteś czarnym czterometrowcem.
- Boją się ciebie. - Cieszyli się na mój widok.
Byli podekscytowani.
- Dalej. - Nie.
- Serce, głowa, ręce, stopy. - Nie.
Nie dziś. Dziś nie chcę tego robić.
Wkrótce ludzie spróbują wymyślić, jak by cię wykorzystać.
A gdy nie będą mogli cię wykorzystać, spróbują się ciebie pozbyć.
Mam jedno pytanie.
Ona była w Bing-Bang Burgerze?
Mamo, powiedz mi, czy ona jadła ich burgery?
Tak.
O cię chuj.
Następny.
Witamy w Bing-Bang Burgerze. Czym mogę służyć?
Poproszę siedem burgerów Bing-Bang.
Już gotowe, wielkoludzie.
POTWÓR
Co?
- Szlag. - Wytrzymały.
- Scat. Jones. - Dzięki.
- O kurna. - Felix.
Tak jest.
- Tutaj. - Wiem, że chcesz zatańczyć.
- Gdzie sos, ziom? - Dawać sos.
- Otwieram sos. - Z życiem.
- Co oni do niego dają? - To bangla.
- Za każdym razem. - I to fest.
Co myślisz? Dobre, co?
A niech mnie.
Właściwie to obrzydliwe.
- Co? - Wręcz wstrętne.
Typ tak gada, bo żarł placki ze szpinakiem.
Ziom, ty nie tańczysz?
- Co? - Nie będziesz tańczyć?
Nie, nigdy nie tańczyłem...
To uderz chociaż do lasek czy coś.
To mój pierwszy raz w klubie.
Jak nie spijesz tych shotów,
nie potańczysz, nie pobajerujesz, to będzie dym.
Robisz mnie w jajo. Bo tak robią przyjaciele.
Zawsze zastanawiałem się, co to znaczy mieć przyjaciela.
Teraz wiem, że to jest jak bas.
Bo tak jak bas wydobywający się z tego głośnika,
przyjaciele mogą pomóc ci poczuć wnętrze siebie
i reszty świata w tym samym czasie.
- Zajebista rozkmina. - Co nie?
Tak. Dobra, słuchaj, ogłaszam nas przyjaciółmi.
Chcę pomóc ci poczuć również twoje wnętrze.
Jeszcze po kielonie? Drink dla mojego kumpla!
- Jestem pijany, spasuję. - To trzymaj go dla pozorów.
- Dobra. - Patrzyła tu. Gotowy?
Ej, piękna! W czarnej kiecce! Słuchaj, słuchaj mnie.
Nie dopuść do ciszy, dobra? Cisza zabija. Piękna.
Poznaj wielkoluda. Pamiętaj, żeby nawijać, jasne?
- Masz ładną sukienkę. - Dziękuję.
Nadałabyś się na tło teledysku.
Cardi B, Beyoncé czy innej gwiazdy.
Wybierasz sobie teledysk
i cię w nim umieszczają. Chyba że znajdą jakieś inne laski.
Ale ty byś była wcześniej, wyglądasz mi na punktualną.
- Panny są punktualne. - Nie mówię po angielsku.
Jestem Panną.
Jasne.
Dajesz, Cootie!
Przepraszam.
Tak sobie gadałyśmy. Chcemy zobaczyć tę fujarę.
Chce zobaczyć fiuta.
- Felix! - Co tam?
O co biega z twoim kumplem? Nie potrafi przeprosić?
Przewrócił mnie, chciałbym usłyszeć przeprosiny.
- Ziomek, hej... - Bardzo przepraszam.
Cootie.
- To społecznie nieakceptowalne. - Weź go ogarnij, Felix.
Nie czuję tu miłości, bracie.
Powiedz, gdzie chcesz ją poczuć, a ja zaraz ją tam wsadzę.
Wy klubowe pipki zapomnieliście, jak smakuje beton.
- Jak smakuje żeton? - Beton, zjebie.
Zaraz posmakujesz betonu, pierdolony dryblasie.
Dryblas jeden, gnój zajebany.
Ogarnia go strach. Męczy się.
- Ostrzegaliśmy. - On jest wielki, bracie.
Wstawaj, ziomek.
Jesteśmy z Lower Bottoms. A ty nas poharatałeś.
Napadłeś go. Na co liczyłeś?
- Spadajcie do domu. - Przepraszam.
- Dobranoc. - Niedźwiedziu, zadzwonię do ciebie.
Mówili, że to mistyfikacja.
W Oakland jest olbrzym z zamiłowaniem do imprez,
tańca, hamburgerów i bójek.
Policja zatrzymała podejrzanego, znanego jako Potwór,
po bójce między nim a pięcioma innymi mężczyznami.
Ale nagranie zajścia
jasno wskazuje, że olbrzym działał w samoobronie.
- Policja puści go wolno. - Wycisz.
Wyciszam.
Zmierz poziom zagrożenia Potwora.
Wykonuję pomiar.
Nie interesuje was nasza wersja. Siedzicie sobie.
Żartujecie sobie?
- Kurwa. - Wiedzieliśmy, że tak będzie.
Szkoda, że tak szybko.
- On nie jest gotowy, my tak. - Kiedy ostatni raz sprawdzałeś?
Jesteśmy gotowi.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger