JESTEM PANNĄ
- Zamówisz w końcu? - Możesz iść przede mnie.
Zamówienie 75 gotowe.
Gotowe.
- Witamy w Bing-Bang... - Przepraszam.
Witamy w Bing-Bang Burgerze. Czym mogę służyć?
Prosiłbym o trzy Bing...
Wezmę jednego burgera Bing-Bang.
Proszę i dziękuję.
Coś jeszcze?
„Nie, dziękuję”? I tyle? Poszedłeś sobie?
Czytałem,
że miłość w związku buduje się poprzez poznanie kogoś.
Stary. Daj mi ten szajs.
Ja chcę działać powoli.
- Poznać ją. - Hamuj.
Twoje czytanki nie mają tu zastosowania.
- Kurna. Nie znasz jej. - Wiem, ale...
Jak chcesz budować z nią miłość?
Poza tym jesteś tu nowy. Związek?
-Nie, idź w niby-związek. -A co to takiego?
To znaczy, że bzykaliście się mniej niż trzy razy.
Związek jest od trzech.
Kto to wymyślił?
Wszechświat i mój duch.
Spójrz.
Jak nad jeziorem zobaczysz ją z kimś innym,
poczujesz się dziwnie, jeśli robiliście to trzy razy lub więcej.
Ale przy dwóch razach...
Czekaj, jestem...
Jestem grubo porobiony.
- Chyba byłem w jakimś... - Bo zrobiła się nam komora.
- I klepie. Otwórz sobie okno. - Czemu rządzisz się moim oknem?
Muszę jakoś skołować kasę, żeby iść do Bing-Banga.
Jak nie masz na burgera, nie stać się na laskę.
Nie słuchaj tych pajaców. Nie potrzebujesz forsy.
Musisz tylko być sobą. Musisz prezentować siebie.
Spojrzeć jej w oczy i powiedzieć: „Pragnę cię”.
- Pragnę cię. - Oczami, nie na głos.
Cicho, patrzcie na to.
BILETY PARKINGOWE
Marnujemy się, próbując przezwyciężyć traumę,
udrękę, złamane serce, agonię samotności.
Miłość zaś
wykuta jest przez cierpienie, które skrywamy w dolnej części pleców.
Ale to ból mówi nam, że żyjemy, a wyboje na drodze
pokazują tylko, ile smoły i kamieni zostawiliśmy za sobą.
Dążmy do pielęgnowania bólu, który jest nam dany.
Kształtuje szczyty i szczeliny miłości.
Rozkoszuj się nim. Błagaj o niego.
To nasz łup za zmuszenie robaków do czekania na kolejny dzień.
- Ja pierdzielę. - To gówno jest zabawne.
Prawdziwe złoto.
Nigdy się nie nudzi.
- To moja ulubiona postać. - Serio? Kierowca? Powaga?
To mój ziomal.
Słuchaj, coś ci przyniosę. Ogarnę ci coś, brachu.
Dobra.
Stary.
Serial debeściak.
BÓJKA W OAKLAND „POTWÓR”
Na co ci pieniądze?
Chcesz wrócić do klubu i...
Chłopaku, jest tak.
Nie dajemy kasy tym, co olewają nasze zasady.
Mówiłem, żebyś tego nie robił. Nie posłuchałeś.
Teraz nie jesteś gotowy.
Pójdziesz tam i dasz się zabić, wystawisz się na pokaz.
- Jak znikniesz, zapomną. - Nie zapomną.
Już po ptakach. Wypłynąłem.
Czy mogę dostać trochę szmalu?
Niedużo. Nie pomyślałem, że rzeczy tam kosztują.
Nie musisz dziękować za tę błogą nieświadomość.
Wiesz, czemu cię to ominęło? Bo ja karmiłem twoje wielkie dupsko.
Dlatego nie wiedziałeś.
Sądzisz, że żarcie samo tu przychodzi?
Że chleb ma nogi i wbija nam na chatę?
Otóż nie, pracuję, wydaję pieniądze,
kupuję jedzenie, a ty je zjadasz.
Jak postawisz klocka, muszę wziąć wieszak
i posiekać gówno w toalecie.
Nie wiesz tego.
Jak chcesz własnych zasad, zarób własne pieniądze.
Na co się gapisz?
O tak. Cootie, pokochasz je.
O mój Boże.
Co słychać, Mo? Jak leci? Mogę dostać tę tequilę?
- Tę tutaj? - Tak jest.
- Pokaż dowód. - Jasne.
Ja ją wezmę.
Jestem wystarczająco dorosły. Te piwka też wezmę.
- Ty masz dowód? - Gościu,
żartujesz? Spójrz, jaki jest wielki.
- Ma co najmniej 21 lat. - Skończyłem 22.
Zostawiłem dowód w biurze.
O cię chuj.
No nic, muszę to zrobić dla Potwora.
O tym właśnie mówię.
- Nie dla ciebie. - Ale z ciebie hejter.
Razem 37,58 $.
- Trzydzieści siedem i... - Masz 37,58?
Jestem spłukany, myślałem, że któryś z was...
Ktoś wielki nie powinien być spragniony.
Ani biedny.
Nazywam się Sam Spiegel. Jestem agentem.
Że szpiegiem?
„Sam Spiegel, agent. Sport, talent, produkty acai”.
Ubijmy interes. Rób hajs na profesjonalnym sporcie.
Ludzie cię chcą. Potrzebują cię. Alko na mój rachunek.
Te też mogę dorzucić?
Odczytasz tę wizytówkę w ciemności?
Bing-Bang.
Jerry. Chcę omówić z tobą te pomysły.
Te dotyczące poprawy jakości.
Zamiast sałaty lodowej używajmy kapusty chińskiej.
A zamiast zwykłej cebuli podawajmy grillowaną szalotkę
i smażone w głębokim tłuszczu boczniaki mikołajkowe.
Ludzie oszaleją. Możemy zmienić sposób, w jaki jedzą.
Zdajesz sobie sprawę, że to międzynarodowa sieć korporacyjna?
Tak.
Dobra, oto co się stanie.
Potrzebuję, by wszyscy, nie licząc tego dużego pana
z tyłu... Cześć.
Gdy was poproszę, podchodzicie z zamówieniem,
mówiąc tak szybko, jak się da.
Płacicie i odsuwacie się na bok.
- Jeden podwójny i fryty. - Specjał z frytkami.
- Dwa za szóstkę. - Dwa zestawy.
Jeden Bing-Bang z colą.
Witamy w Bing-Bang Burgerze. Czym mogę służyć?
Mogę prosić pięć burgerów Bing-Bang?
Pięć?
Nie chcę zapeszać, ale spotkałem faceta, który ma kasę na alkohol i pannę.
To źródełko ma tego więcej.
Co jest z tymi poduszkami?
Obiecuję.
To ja...
Fajny masz znaczek.
Znaczek?
Użyli bielszej bieli niż zwykle.
- Co tam zakuwasz? - Potwór. Hej.
Zakuwam, bo uważam,
że kara śmierci jest straszna i chcę coś z tym zrobić.
Niby co?
Minie trochę czasu, zanim całkiem ją zniosą.
Jasne.
Więc uczę się być katem.
Kara śmierci to okropna rzecz.
Jeśli jako kat mógłbym odrobinę zmienić sytuację,
uczynić śmierć mniej bolesną, to już zwycięstwo.
Ale nadal będą...
Większość katów stosuje metodę Harcourta.
Więzień kładzie się, przypina się go.
Zakładają opaskę uciskową i robią zastrzyk pod kątem 36 stopni.
Metoda Stavlisiego jest lepsza.
Więzień jest przypięty, ma opaskę uciskową.
Kładziemy lewą rękę na sercu więźnia, żeby nie czuł się samotny.
A potem robimy zastrzyk, niezręcznie dla nas,
ale łagodniej dla nich, pod kątem 20 stopni.
- Nie wiem, jak to ma... - Niektórzy chcą gruszek na wierzbie.
Ja praktycznych rozwiązań.
- Co jest, kurwa? - Gnoje.
Znowu?
- No nie. - Dostanę mojego shake'a?
Cootie, nic o tym nie wiesz. Gotowy? Trzeba płynąć z...
- Nic o tym nie wiesz. - Podaj to.
- A to co? - To nazywa się...
Twój but. O chłopie.
Ale to wali. Masz, zakładaj. Wymęczyłeś mnie.
Trzymaj.
Dziękuję.
Kurna, człowieku.
- Trochę zostało. - No raczej.
Nic tam nie ma, twojej śliny spijać nie będziemy.
Odbierz.
- Cześć. - Włącz kanał 36.
- Cholera.
- To kanał sportowy. - Ja pierdziu.
Będziesz sławny, bracie.
Twoje nazwisko będzie na zupkach i płatkach.
- Tego ludzie chcą? - Nie, ja nie.
Ja chcę widzieć moje imię na budynku.
Niesławny olbrzym, znany jako Potwór,
został prewencyjnie wykluczony z każdego sportu zawodowego,
- w tym z chodziarstwa. - Ja pierdolę.
- Właściciele mówią... - Nawet nie zdążyłem spróbować.
Boją się przyszłości. To nie było dla ciebie dobre.
- Nagrałem ci coś lepszego. - Mówi, że ma dla mnie coś lepszego.
- Czyli co? - Iluminaci odpadają.
Menadżer mówi, że Iluminaci odpadają.
I co?
Mam być modelem w centrum handlowym.
Cootie, bardzo się cieszę, że zgodziłeś się na ten kontrakt.
Marka Asphalt Royalty reprezentuje zgiełk uliczny.
I zdolność ulicznych kanciarzy, takich jak ty, do wzniesienia się wyżej.
Cytryny na lemoniadę, kokainę na crack. Rozumiesz.
Ty i ci, których reprezentujesz, macie promować ich markę.
To bardzo mądrze, że monetyzujesz swój rozgłos.
Będziesz tu modelem. Twarzą kampanii w necie i drukowanej.
Będziesz zgarniać S-I-A-N-O.
Czad.
Twoi ludzie będą z ciebie dumni.
Ja pójdę tam, a ty rób swoje czary.
Pamiętasz pozycję?
Cootie.
Sorki, jak robicie nam zdjęcia,
pilnujcie, bym miał dobrą pozę. Chwila.
Błyśnij tym...
- Robisz to dla pieniędzy? - Dla hamburgerów.
Dla dziewczyny. Masz już w ogóle jej numer?
- Próbowałem ci powiedzieć... - Hej, Cootie.
Mój ziomek z Asphalt Royalty uwielbia twoją pracę. Mają pomysł.
Hej, Cootie.
Wyraz twojej twarzy jest smutny,
a ma być zły i potężny.
Twoja ręka... Sama ręka. Gdybyś tak mógł...
Gdybyś mógł ją trochę podnieść.
Mówi, że jest zajebiście.
Zrobimy trochę naprawdę fajnych, nowatorskich rzeczy. Ja i ty, kolego.
Tak, tak.
Ta postać jest pojebana.
- Wiem. - Ta postać?
To coś ma intencję twórczą...
- To coś znaczy, wiesz. - Nie chcę odwieść cię od pracy.
Przyszłam porozmawiać z tobą o sieci.
Znowu?
Jedna z naszych akcji dotyczy obrony przed eksmisją.
Byłoby super, gdybyś mógł dołączyć do nas i być jej częścią.
Jones, to wydaje się ważne, ale tyram cały dzień,
a to brzmi jak dużo pracy.
- Dobra? - Bo tak jest.
Dużo się tutaj uczę. Odkrywam nowe rzeczy.
Dokładnie. I dobrze.
Chcemy odkrywać nowe rzeczy, zmieniając świat.
Brzmi prawilnie.
Może obgadamy to w przyszłym tygodniu?
Spoko, niech będzie.
- Może być czwartek. - Czwartek, 13.15.
Mnie pasuje środa o 17. Dobra, widzimy się w sobotę o 16.
Cootie, przerwa.
- Bolą mnie plecy. - Nowa poza. Odciąży kręgosłup.
Wielki Polifemie.
- Czekaliśmy na ciebie dziesiątki lat. - Co?
Sam napisał, że objawi się nam olbrzym wśród ludzi.
- Sam Spiegel? Mój agent? - Nie, Sam Woodson.
Mieszkał z nami w Novato. Zmarł wiele lat temu.
- Skąd on mnie zna? - Przepowiedział cię.
Powiedział, że przybędziesz z odludnego miejsca.
Ale ja jestem z Oakland.
- Właśnie, odludne miejsce. - Mówisz tak, bo jesteś z Marin.
Szanujmy odmienne poglądy, Polifemie.
Ja to stronię od poliamorii. Tak jakby pracuję nad unoamorią...
Karteczka numer 12 głosi, że urodzisz się w październiku.
- Urodziłem się w sierpniu. - Dokładnie.
Sierpień to ósmy miesiąc. Kiedyś był nim październik.
Przed Cezarem. Jesteś mesjaszem.
Nie jestem mesjaszem.
„A wielki Polifem zaprzeczy swemu własnemu istnieniu”.
Karteczka Sama numer 25. Będziemy czekać na twoje objawienie.
Oraz instrukcje.
Cootie, pamiętaj. Usta poziomo.
Bing-Bang.
510-555-0189.
- Co? - Mój numer.
510-555-0189. Mam ci zapisać?
510-555-0189. Zapamiętam.
Zadzwoń.
Nie musisz czekać w kolejce. Mogę ci podać burgery.
Dobra.
Ale ja ich nie lubię.
Wiem.
Wypijmy jeszcze po jednym.
Wiedziałem, że tak będzie. Ja już nie imprezuję.
Zgadzasz się na jednego, dwa, a potem są trzy. Nie przestajesz.
Żebyś wiedział, taką mnie lubisz. Szybki ogień i powtórka.
- Podejdź. - To twoje miejsce.
Cootie wyfrunął. Ale ty wciąż tu biegasz jak szalona.
Nie wyfrunął.
Zmusiłeś go i wypchnąłeś.
Nie ja zmusiłem go do bycia czarnym w szopce betlejemskiej.
Chłopak dokonuje wyborów, mając ograniczoną wiedzę.
Więc musimy ją uzupełnić, żeby mógł postępować lepiej.
Mówiłem ci, że to... Informacja...
Wiem, kim jesteś.
Jestem fanem.
Martisse od Ckliwości. I Ostatecznej destrukcji.
- Tak, to ja. - Tango na palcach.
Uwielbiam to. W kółko puszczam sobie jeden z waszych teledysków.
Mam go na telefonie, spójrz.
Chwileczkę. Ludzie, słuchajcie, jest tu z nami legenda.
Głośniej!
- Liźnijcie trochę historii muzyki. - Głośniej.
Obczajcie to.
Jadę moją beemą To może być twój temat
Ale mam schemat
Masz na sobie to samo, co nosiłeś 30 lat temu.
Panie są na miejscu A my mamy środki
By czas spędzić słodki
Po prawdzie to one
Słuchaj, w tym momencie nie możemy mu tyle wyjawić.
Zobaczmy, dokąd zmierza.
Pomóżmy mu unikać błędów, by mógł się uczyć.
To idzie po niego.
Mieliśmy o tym nie mówić. Nie tutaj.
Musimy, bo jak to go dopadnie,
wokół nas będzie chaos, ból, krew i zniszczenie.
Oby był gotowy.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger