Rozdzielmy się. Widzimy się u mnie.
NIEPOKALANE - WIRALNE - CELE
JESTEM PANNĄ
Dzień dobry. Jest 5 rano.
W wyniku ataku terrorystycznego na elektrownię
zniszczono regulator zakładu. Kamery ochrony zostały wyłączone.
Władze wciąż szukają wandali,
a służby nadal nie wiedzą, kto był w to zamieszany.
Ten też żyje. Nie reaguje, jest katatoniczny.
Kurwa, co tu się stało? Ktoś włożył coś do regulatora?
To ślady stóp?
MANDATY
Więc pytam się gościa: „Co to ma być? Gra w skoczki?”. A on mi na to...
PIERD
SPOCZYWAJ W POKOJU JUSTIN SANDERS
Raz, dwa, trzy. Gramy!
Gratulacje Jesteś wybrańcem
Pchnąłeś ludzi do działania
Wychowaliśmy cię na wojownika
Lśnisz jak lok Jheri
Podniosłeś stawkę Sprawiłeś, że cały świat zrzucił majtki
Po co te majtki?
-To metafora. -Metafora czego?
To coś, do czego ludzie mogą się odnieść. Majtki. Rewolucja.
Duże pantalony. Spadochron.
Kochanie, jesteśmy z ciebie tacy dumni.
Musiałem rozbić kopułę ochronną gołymi rękami,
bo te moje kastety pękły po trzech uderzeniach.
Wy nie musieliście przechodzić przez ścieki, jak my.
To skrzywiło mnie bardziej niż otarcie się o śmierć
-w pościgu samochodowym. -Skasowaliście mi furę.
To moje dziecko.
Czemu w ogóle prowadziliście? Macie po 15 cm wzrostu.
Suko, to dzięki nam zgubiliście policyjny ogon.
-To nie ich wina. -Fakt, to twoja wina.
Mój wóz padł ofiarą twoich pojebanych gierek.
Mówisz, że chodzi o moje ego?
-Tak. -Słuszna uwaga.
Nie, że się zgadzam...
Czyli uważasz, że to błąd.
-Nie, ja... -Mylna uwaga nie jest słuszna.
Słuszna uwaga jest słuszna. Choć niekoniecznie prawdziwa.
Możesz powiedzieć, że nie ma racji co do ego.
-Ale dlaczego? -Powiedz to.
Zgadzam się co do uwagi, a nie w sprawie ego.
Powiedz, że nie jest słuszna.
Bez sensu się z tym zgadzać. Powiedz, że nie chodzi o moje ego.
Ja nie mam ego.
Wpływasz na głęboką wodę.
-Świętujmy. -Tak. Bawmy się.
Bo dziś przywróciliśmy wszystkim zasilanie.
Potem zajmiemy się plakatami.
Te plakaty...
Możemy wspólnie je rozwiesić. Wieść musi się rozejść.
ZAUWAŻYŁEŚ, ŻE ŚWIATŁA POZOSTAJĄ WŁĄCZONE?
Mam różne fajne wersje. Potrzebuję pomocy, by je rozwiesić.
Możecie mi z nimi pomóc.
-Co jest? -Żarty sobie robicie?
-Ki chuj? -Co jest grane?
Spokojnie.
Dajcie mi pomyśleć.
My niszczymy regulator, a oni go po prostu wymieniają?
-Co się dzieje? -Wyłom w sektorze pierwszym.
-O nie. -Wyłom w sektorze pierwszym.
Mówiłeś, że się nie połapią, aż sami się nie ujawnimy.
-Jestem olbrzymem, nie wróżką. -Ktoś tam jest.
-Czy to Bohater? -Bez paniki.
-To forteca niemal nie do zdobycia. -Jak to, kurwa, „niemal”?
-Proszę pani, czemu „niemal”? -Proszę pani?
Wyluzuj.
-Wiesz, kto to jest? -Cicho, nie pomagasz.
-Trzeba zdjąć jeden z tych... -Zamknij gębę!
Miałeś być przywódcą, ale cię nie słyszę.
-Zabierajcie się stąd. -Niby jak?
Na zewnątrz jest miliarder z wyrzutniami rakiet.
A ja nie mam już auta, a to była moja jedyna moc.
Tu jest przejście.
W porządku, wskakujcie.
Bear, nie jedz tego ciastka.
Z czego powstało to miejsce? Z miłości?
Idźcie na dół i przed siebie,
-wyjdziecie w centrum. -Dziwak z ciebie.
Flora, idziesz?
Nigdzie się nie wybieram. Nie zostawię cię.
Ktoś musi pomóc Felixowi i tym z Lower Bottom.
-Nie, ale... -Tylko ty masz moce.
-Dobrze? -W porządku.
-Flora, chodźmy. -Idź. Po prostu idź.
-Dobrze. -Pilnuj się. Ja też cię kocham.
Wiedz, że jesteśmy z ciebie dumni.
Sam stałeś się mężczyzną, którym musiałeś zostać.
Chodziło o to, aby pokazać ludziom, że możemy wygrać i coś zmienić.
Ale zdaje się, że walczymy dla samej walki.
Widzieliście, jak szybko podłączyli nowy regulator?
To głupota.
Nawet jeśli wygramy z Bohaterem, co nam to da?
-Przestań gadać. Musimy działać. -Okej, porozmawiajmy o działaniach.
Ukrywacie się 20 lat, a potem zrzucacie to na mnie,
jedynie siedząc i teoretyzując...
Zrobiłem te wszystkie bronie, których teraz użyjesz.
One nawet nie działają, tato. To pieprzony telefon na opasce.
-To projekt sprzed iPhone'ów. -Nie ufam wam.
Chyba tylko Jones zna się cokolwiek na rzeczy.
-Miała rację co do napadu. -Jones i ten jej szmelc...
Musieliśmy cię tu więzić, żeby utrzymać twój tyłek przy życiu.
I tak, okłamaliśmy cię, bo potrzebowałeś kłamstw.
Inaczej nie moglibyśmy tego zrobić.
Rozumiem, że nam nie ufasz, ale tak musiało być.
Nie powiem tego, co chcesz usłyszeć,
więc załatw to po swojemu, idź do Jones.
Jones jest cudowna.
Idź do niej.
-Przestań mi przerywać. -Uwaga. Tego chcesz.
-Rozwagi. -To właśnie... Dobra.
Rzucasz frazesami
o wspólnej pracy i pozostawaniu w kontakcie.
Ale zapominasz, że na mnie to też wpływa.
-Chcę wiedzieć, że o mnie myślisz. -Chodź tu.
Nie.
Nie, to niesprawiedliwe.
Wygrasz kłótnię i obie przegramy.
Jones.
Potrzebuję pomocy.
Kurwa. Mówiłam ci, że ta gangsterka nie wypali.
Liczy się nie tylko zmiana, ale też jej przebieg.
Uznałem, że mogę dać ludziom inspirację do walki.
Pokazać, że mamy moc.
Spójrz tam. Wyłączają to gówno u samego źródła.
Strajk generalny narasta.
Cootie, uciekaj stąd.
Wielki Polifemie, pozwól nam pomóc. Chodź do środka.
Szybko, tędy. Pomożemy ci. Tutaj.
Ej, co jest, kurwa?
O chuj tu chodzi?
Co robicie?
-Co do chuja? -Brać oko!
Wielki Polifem musi poświęcić jedno oko,
aby nas ocalić.
-Notka Sama nr 32. -Nie, pierdolcie się!
Nie sądziliśmy, że przyjdziesz do nas tak szybko, ale oto jesteśmy.
Tym okiem Wielki Polifem przekaże nam swoją mądrość,
wizję, męskość.
Serce, głowa, ręce, stopy. Dopóki napieram, nie ma porażki.
-Sorki. Kochamy cię, Polifemie. -Cootie, uważaj!
-Nie... -Leż. Pora na powtórkę.
-Gotowy? -Do czego dążysz?
-Zamknij się. -Nie jesteś mordercą, Cootie.
Proszę.
-Nazywaj mnie Zbir Jeden. -Dobra, Zbirze Jeden.
Na głos to brzmi głupio. Jednak mów mi Cootie.
Mówiłem, ale wtedy kazałeś mi nazywać się Zbirem Jeden.
Tego chciałeś...
-Przejdź do rzeczy. -Dobra.
Przepraszam, myliłem się.
Chciałem, by świat zobaczył prawdziwego superzłoczyńcę.
By zobaczył, jak go pokonuję. Ale źle cię oceniłem.
Źle oceniłem potrzeby świata.
Nie potrzebuje jednego, potrzebuje dwóch. Ciebie i mnie, właśnie tam.
POMAGAM WAM WŁAŚCIWIE MYŚLEĆ!
Dynamiczny duet. Ty i ja razem, Zbirze Jeden.
Cootie. Ty i ja razem, Cootie. Nowe oblicze sprawiedliwości.
Razem. Razem możemy wszystko.
-Mam jedno pytanie. -Strzelaj.
Dlaczego w 247. numerze Bohatera
Shalamo nie ma emitera klapy siekacza?
Zastanów się.
Masz pojęcie, jak długo czekałem,
żeby ktoś to zauważył?
Nie sądziłem, że ktoś to zrozumie, a tobie się udało.
-To świetne pytanie. -Cieszę się, że to rozwiązaliśmy.
-Nie chcę już walczyć. -Możemy pracować razem.
Zawsze chciałem z tobą pracować.
Coś ci powiem. Lubisz komiksy?
I to jak.
-Ja je uwielbiam. -Zajebiście.
Czasami, gdy piszę komiksy, ukrywam wskazówki na widoku.
Czasami do niczego nie prowadzą.
A czasami prowadzą do wszystkiego.
Podciągnij te cholerne spodnie.
Nie podnoś się.
Zabieram cię do twojej specjalnej celi.
Nie stresuj się. Skażą cię na kilka dekad.
Wal się.
Nauczysz się zawodu, poznasz nowych przyjaciół.
Może nawet odnajdziesz Boga.
Cootie! Jestem przy tobie.
Ty faszystowski, aluminiowy chuju! Ty pieprzona pizdo!
Pokaż mu swoją moc.
Moc. To, co robisz.
Pospiesz się, zanim myśli cię dogonią.
Już dogoniły. Mówią, że miałem rację.
Wyjaśnię ci, czemu się mylisz. Daj mi trzy minuty.
-Dlaczego miałbym to zrobić? -Jesteś sprawiedliwy.
Postępujesz słusznie. Poza tym opowiadasz historie.
Docenisz to.
Dobra. Namówiłaś mnie.
Trzy minuty. Od czego zaczniesz?
-Odpowiadasz za istnienie przestępczości. -Koniec rozmowy.
Wysłuchaj mnie. Jeśli się mylę, nie masz się czym martwić.
Przynajmniej pokaż ludziom, że jesteś rozsądną osobą.
Bo jesteś. Jesteś tym dobrym, nie?
Kapitalizm potrzebuje bezrobocia, aby istnieć.
Szef powstrzymuje cię od proszenia o podwyżkę,
grożąc ci, jawnie lub nie, zwolnieniem.
Przy pełnym zatrudnieniu ludzie mogą chcieć więcej
i nikt by ich nie zastąpił.
Gazety pokroju The Wall Street Journal i Financial Times
martwią się, gdy stopa bezrobocia jest za niska,
ponieważ płace rosną, a zyski i wartość akcji spadają.
Aby istnieć, kapitalizm musi mieć armię bezrobotnych pracowników.
A co oznacza armia bezrobotnych pracowników?
Armię bezrobotnych, którzy chcą jeść.
A ludzie nie pozwolą sobie umrzeć z głodu.
Angażują się więc w nielegalne procedery.
Pomijasz napaść, morderstwo.
Każdy biznes, legalny i nielegalny, używa przemocy, aby się regulować.
Biegnij.
Biegnij. Jeśli wybiegniesz ze sklepu z wózkiem pełnym zakupów,
albo uciekniesz,
albo ktoś cię zatrzyma, czy to ochrona, czy policja.
Jeśli, powiedzmy, hotel w sąsiedztwie budynku MCI
chciałby was wyburzyć, by zbudować pole golfowe,
użyłbyś przemocy.
Źle, źle, źle.
W tym miejscu wkracza prawo, by to ucywilizować.
-Mam akt potwierdzający własność. -Jasne. To pokaż ten akt.
Dobrze.
AKT
Ten kawałek papieru jest coś wart wyłącznie dlatego,
bo sugeruje, że pojawią się ludzie z bronią,
by wymusić zapisane na nim słowa.
Ci ludzie z bronią nazywani są policją.
Papier jest nośnikiem przemocy.
Nielegalny biznes tego nie ma.
Przestępcy nie pójdą do sądu, by powiedzieć:
„Wysoki sądzie, miałem kupić kokainę od oskarżonego,
„ale połowa to proszek do pieczenia. Żądam zwrotu”.
Nigdy w życiu nie widziałem tej kokainy.
Nie mogą iść do komisji zagospodarowania i powiedzieć:
„W tej okolicy może być tylko dwóch dostawców heroiny,
„chyba że ten gość ma awaryjne pozwolenie lub chce ograniczyć się do kokainy”.
Często to legalność lub nielegalność decyduje o tym,
czy transakcje biznesowe są uważane za przemoc.
To ci się przyda.
W latach 20., kiedy alkohol był nielegalny...
Jedź. Jazda, skurwielu!
Jak okradłeś gościa od alkoholu, szli po ciebie gangsterzy.
Skurwysyny!
Jedź!
Teraz alkohol jest legalny, a za jego kradzież ściga cię policja.
W latach 90.,
gdy trawka była nielegalna... Podnieś torbę.
Kładź się na glebę, suko!
To nie są, kurwa, żarty!
Jak kradłeś zioło, ścigali cię gangsterzy.
Hej wszystkim. Teraz, gdy zioło jest legalne...
Cześć. Ładnie proszę, czy możecie jebnąć się na glebę?
Bardzo dziękuję. Nie ty. Wstań.
Jak kradniesz zioło, teraz ściga cię policja.
A więc...
Kapitalizm wymaga bezrobocia i biedy,
a to tworzy nielegalne procedery.
Regulacja tego jest przyczyną przemocy.
Jak powiedzieć klasie robotniczej,
że bieda i przemoc są konieczne dla kapitalizmu,
ale tak, by nie chcieli się go pozbyć?
Nie mówić.
Mówisz im, że bieda wynika ze złych wyborów tych zubożałych.
Ale jak powiedzieć klasie robotniczej,
że ich sytuacja ekonomiczna wynika z ich złych wyborów?
Nie mówić. Mówisz im, że to ten drugi dokonuje złych wyborów.
Że powoduje to kultura innych.
Robisz to poprzez wiadomości,
sitcomy, programy policyjne i seriale o superbohaterach.
Nawet jeśli potrafią ukryć swój cel.
Dzięki temu część klasy robotniczej,
nawet ci tak zwani „inni”, identyfikują się z klasą rządzącą.
Nasza grupa próbuje zmienić to wszystko.
Chcąc powstrzymać przestępczość i przemoc, która z niej wyrasta,
byłbyś rewolucjonistą.
Ale nie jesteś.
Jesteś narzędziem, które pomaga płynnie funkcjonować kapitalizmowi.
Systemowi, który tworzy biedę,
zbrodnie i przemoc, które za nią idą.
Musisz zamknąć siebie.
Uwolnijcie mnie.
Nikt cię nie chce!
Mówiłam, że powinnam była zostać.
Skąd wiedziałeś, że to zadziała?
Jestem...
JESTEM PANNĄ
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger