STUDIO 2 TRWAJĄ PRZESŁUCHANIA
Ayappa?
Ten w żółtej koszuli ma coś w sobie.
To Nabendu Gupta.
Grał niewielką rolę w filmie pana Sehgala.
Rolę żebraka.
A ten z szelkami?
Yusuf Sheikh.
Spiker radiowy.
Mam pomysł.
Wybierzmy swoich kandydatów i postawmy na nich po jednej rupii.
Kto wygra, zgarnia aż dziesięć rupii.
Stawiajcie.
Dzień dobry panu.
Kocham pańskie filmy.
Witam. Dziękuję.
Panie Sharma...
na kogo pan stawia?
Nie zdecydowałem jeszcze. A pan?
Stawiam rupię na...
pana z Lucknow,
Jamsheda Khana.
Jubileusz
O czym myślisz?
Kilka dni temu założyłem się o coś
z panem Sharmą.
Wygrałeś?
Ile postawiłeś?
Jedną rupię.
Jedną rupię?
Zdurniałeś?
Nie wstyd ci marnować pieniędzy?
Ja nie mam wstydu.
Aleś dziś nakręcony.
PAN MADAN KUMAR
Cholerny Jamshed Khan!
Jest jak młody Humphrey Bogart. Cudowny i dystyngowany.
A Binod Das?
To przeklęty ćwok.
Przy Gayatri Mukherjee i Narendrze Kapoorze
wyrażałeś podobne wątpliwości.
Mieli złoty i diamentowy jubileusz.
Panie Roy.
Widział pan Jamsheda Khana?
Ma metr dziewięćdziesiąt wzrostu.
A Binod nie jest ani bystry, ani krzepki.
Skurwiel wygląda jak wybiedzony pokurcz.
Będą mówić, że ktoś pomazał ekran węglem.
Pani Sumitra też się nie zgodzi.
Ja nie ingeruję w finanse i dystrybucję,
a Sumitra nie ingeruje w kasting.
Panie Roy!
Film umrze jeszcze przed premierą,
jeśli da pan temu sługusowi główną rolę.
-Słucham. -Wpuść go.
Do diabła.
Binod?
Pan Roy cię prosi.
O mój Boże.
Witam pana.
Cholerny Madan Kumar, czy tak?
To jakiś konkurs przebierańców?
Wyglądasz jak dupek od stóp do głów.
Sługa pozostanie sługą, bez względu na to, jak dobrze jest ubrany.
To świetny aktor. Widziałem go.
Nam też proszę pokazać. Gdzie zdjęcia próbne?
Jeszcze nienakręcone.
To proszę je nakręcić.
Zobaczmy, jakim jest wspaniałym aktorem.
Wtedy porozmawiamy o finansowaniu.
Zdjęcia próbne?
Nie wierzysz mojemu słowu?
Wybór należy do pana.
Ale ja...
nie zainwestuję swoich pieniędzy w tego ćwoka.
Zgadzam się z nim.
Proszę go przekonać.
Gada bez sensu. Proszę jej posłuchać.
Studio Roy Talkies
nie jest jeszcze w tak złym stanie,
żeby ulec żądaniom inwestora.
Po co mi własne studio, jeśli nie mogę zrobić takiego filmu,
jaki chcę?
Nikt nie broni ci robienia filmu.
Jestem przeciw angażowaniu Binoda.
Jeśli Binod nie zagra w Sunghursh, to nie będzie mój film, chyba że...
Chyba że
uda ci się sprowadzić Jamsheda z Karaczi.
Jak to?
Binod nie jest tak dobry jak Jamshed?
Studio ma zobowiązanie wobec Jamsheda.
Gdyby Binod przeszedł kasting przed ogłoszeniem Jamsheda,
byłby już Madanem Kumarem.
Nie jesteś kobietą.
Nie zauważasz różnicy między nimi.
Tylko kobieta to widzi.
To cecha, którą najbardziej podziwiałem w Jamshedzie.
Skoro zaciągnął do łóżka ciebie,
to pewnie oszalałyby na jego punkcie tysiące zwykłych dziewcząt.
Jesteś obrzydliwy.
Jestem biznesmenem.
Nie zagram z Binodem Dasem.
Zagrasz z Madanem Kumarem.
Binod to nadal Binod.
Jesteś największą gwiazdą Roy Talkies.
Film nie straci, dopóki ty w nim zagrasz.
A jak film nie straci...
to studio nie straci.
Robi pan ze mnie zakładniczkę, panie Roy?
-Proszę wybaczyć, że kazałam panu czekać. -W porządku.
Czekam na panią, odkąd zostałem reporterem.
W Karaczi jest niejaki Makhdoom Ilahi.
Również redaktor gazety.
Ma wszędzie reporterów piszących o uchodźcach.
Słucham.
Łącz z Karaczi. Pan Makhdoom Ilahi. 71881.
Proszę nie robić sobie jaj z samego rana.
Proszę z nim pomówić.
Panie Ilahi,
mówi Hemant Ganguly.
Cóż za niespodzianka. Jak się pan ma?
Dawno nie rozmawialiśmy.
Sumitra Kumari chce z panem porozmawiać.
-Panie Ilahi? -Tak, proszę pani.
Szukam Jamsheda Khana.
W Roy Talkies zamierzaliśmy zrobić z niego gwiazdę.
Tak, czytałem o tym kilka tygodni temu.
Jamshed zmierzał
do waszego miasta... to znaczy, kraju.
Do Karaczi.
Mamy tu zatrzęsienie uchodźców.
Studio dużo zainwestowało w Jamsheda.
To dosyć pilne.
Potrzebuję czasu.
Czy mam opublikować to samo zdjęcie, które było w gazetach?
Poproszę. Dziękuję.
W Karaczi była rodzina Khanna, właściciele Khanna Theatre Company.
Jamshed planował ich odwiedzić.
W zamieszkach spłonęło ich biuro i sala prób.
Dotąd nie odnaleziono rodziny Khanna.
Wielu ludzi uciekło.
Być może oni też.
Dokąd mogli uciec?
Jeśli przeżyli, to do Indii.
A jeśli, nie daj Boże, zostali zabici,
to się nie dowiemy.
Rozumiem. Dziękuję.
TRZECI SIERPNIA 1947 ROKU
Bracia z Pendżabu proszeni są o rejestrowanie się w obozie Pendżabu.
Dla Sindhów jest oddzielny obóz.
SPECJALNA ADMINISTRACJA DS. ROZMIESZCZENIA UCHODŹCÓW
Bracia z Pendżabu proszeni są o rejestrowanie się w obozie Pendżabu.
Dla Sindhów jest oddzielny obóz.
Do rejestracji do obozu Pendżabu należy iść w prawo.
Do obozu Sindhów, w lewo.
Pendżabczycy tędy.
Sindhowie tamtędy.
Proszę się nie zatrzymywać.
UCHODŹCY Z PENDŻABU
-Imię i nazwisko. -Narain Khanna.
-Kto jest z panem? -Moja żona, Bhagwanti.
Mój starszy syn, Jay, i młodszy, Shyam.
-Skąd jesteście? -Z Karaczi.
Nie marnujcie prądu na prasowanie.
-Dobrze. -Brakuje go i jest drogi.
-Tak. -Woda jest między 4.00 a 4.30 rano.
Korzystać tylko z przydzielonych łazienek.
-Tak. -Narain Khanna. Łóżko numer 189.
Jasne.
Połóż go tu, Jay.
Chodź tu, dziecko.
Połóż się.
Pójdę po wodę.
-Tak. -W porządku?
Czy to należy do pani? Mogę przynieść w tym wody?
-Oczywiście. -Dziękuję.
Gotowe.
Co ty wyrabiasz?
Oficer przydzielił nam...
To nam je przydzielono. Rozumiesz?
Musi pan być w błędzie.
Może pomówimy, gdy wróci mój mąż?
Jest ze mną podstarzała matka.
Proszę się przenieść.
-Chłopak ma gorączkę. -Wynocha!
Precz!
Wszyscy cierpimy. Proszę iść.
Shyam!
Zostawcie go!
-Mówiłem coś, gnoju! -Jay.
Shyam.
Palant!
Chodź.
Nie mogłeś poczekać aż wrócę?
Musiałeś wdać się w bójkę?
-Zaczęli podnosić Shyama... -No i?
Każdy tu stracił dom i jest wściekły.
Ten człowiek ma niepełnosprawną matkę.
No chodź!
Siadaj tu.
No siadaj.
-Przepraszam. -Tak?
Słucham.
-Pomoże mu pani? Jest poobijany. -Oczywiście.
Spójrzmy.
-Co się wydarzyło? -A co?
Zagoi się szybciej, jak powiem?
Może grzeczniej, co?
Czemu ty nie odpowiesz?
-Nie zważaj na to, kochana. -OK.
Rozmowa odwraca uwagę od bólu.
Dlatego spytałam.
Siedź cicho! Starczy tego dobrego!
Muszę skończyć, bo wda się infekcja.
Wiesz, czemu Jinnah jest wspaniały?
Oświeć mnie.
Jak ktoś nie daje ci ziemi,
to zabierasz cudzą, tworząc własny kraj.
Lepiej walczyć niż być niewolnikiem.
Jay!
Niech idzie, wuju.
Wkrótce przywyknie do obozu.
Cały ten gniew i frustracja same odchodzą.
Dzień dobry.
Szuka pani hotelu? Taksi?
-Jedzenia? -Nie.
Bagażowego?
Pracy?
Kim pan jest? Taksówkarzem?
Pracownikiem hotelu?
Komiwojażerem?
-Proszę odejść. -Rafiq.
Mam na imię Rafiq.
Organizuję występy muzyczno-taneczne
na Grant Road.
Mój Boże. Nie wstyd panu?
Namawiać do takiej ohydnej pracy?
Nikogo nie zmuszam.
Wolno pani odmówić.
Zaczekaj!
Proszę nie marnować mojego czasu.
Podejdź tu.
-Gdzie jest ten hotel? -Niedaleko.
Co masz za przyprowadzenie mnie?
Prowizję.
Za dziś czy za wszystkie dni?
Moja szefowa o tym zadecyduje.
Bierz bagaż.
Jak ma pani na imię?
Niloufer.
Zatrzymaj się.
To tutaj.
-Nie jesteś zmęczona? -Nie. Chcesz mnie?
Od podziału wiele dziewczyn nie ma domu.
Zgwałcone, pobite,
znalezione nieprzytomne w pociągu...
Taka kobieta jak pani ożywiłaby to miejsce, panno Niloufer.
Bogacze ustawialiby się w kolejce do pani.
Wejdź!
Nic już nie ożywi tej rudery.
Prowadź do lepszego zamtuzu.
Nie jestem
przewodnikiem po burdelach.
Lecę złapać następny pociąg.
To nie miejsce dla mnie.
Nikt nie lubi bezczelnej dziwki.
-Puszczaj! -Właź!
-Puśćcie mnie! -Właź!
Dalej!
Puszczajcie!
Zamknij się!
Proszę spojrzeć.
Jest warta 200 rupii.
Dam ci za nią dodatkowe dziesięć napiwku.
Robi wrażenie!
Wypłacić im pieniądze.
I przygotować tę ptaszynę.
Dokąd się wybierasz?
-Zostajesz tu. -Puszczajcie!
Dokąd byś poszła?
Napij się.
No napij się.
Wyluzujesz trochę.
Krzepki z ciebie gość.
Nie jesteś cykorem.
Chcesz popracować?
Znam się na dramatach.
Dramaty?
Tu wszyscy są w dramacie, bracie.
Chcesz przewozić towar?
Posłuchaj.
Podstawowe produkty, mąka, ryż, olej
i zapałki, są dostarczane do doków.
Wypełniamy nimi swoje składy i sprzedajemy na czarnym rynku.
Nie boję się ciężkiej pracy...
ale daj mi jakąś uczciwą.
To Bombaj, bracie.
Nikt tu uczciwie nie zarabia.
Zarobić tu można tylko na cwaniactwie i na czarnym rynku.
Przyjdź do składu, jak zmienisz zdanie.
Mam namiot tuż obok niego.
Trzymaj się.
Zaczekaj!
To jest Raghu Jhalani.
Palant.
Inni uchodźcy nie mają jedzenia,
a on pali angielskie papierosy.
Jest z Bombaju?
Jest uchodźcą.
Z Larkany.
Zabij go.
Mam go zabić?
Policja nie ma teraz czasu na śledztwa
w sprawie morderstw.
Bez obaw. Nic ci nie grozi.
Pewnego razu król myszy
udał się na spotkanie z wodzem słoni.
Przemówił w te słowa: „O, wodzu słoni!
„Gdy wraz ze swą świtą zmierzacie
„przez osadę do błękitnego jeziora,
„to zadeptujecie wiele myszy.
„Giną na miejscu.
„Czy moglibyście zmienić swoją trasę,
„abyśmy mogli żyć?
„Zaręczamy, że odwdzięczymy się, gdy to wy będziecie w potrzebie”.
Gdy wódz słoni to usłyszał, to wiecie, co zrobił?
Gromko się zaśmiał.
Gdzie byłeś cały wieczór?
Szukałem pracy.
Szukałeś pracy? I co? Udało się?
Dostałem propozycję.
Czekają na decyzję.
Co to za ludzie? Jak wygląda ich biuro?
Są tacy jak my.
Uchodźcy daleko od domu.
Branża transportowa.
Dobrze płacą?
Tak dobrze, że...
ustawiliby nas na życie.
Wiedziałam.
Bóg nie może być tak okrutny.
Odebrał nam dom.
Ale na pewno odda nam więcej.
I mam przy sobie trzech silnych, zdrowych mężczyzn.
Ja już jestem ustawiona.
Gdzie byłeś?
Spotkał się z kimś w sprawie pracy.
Jakie biura są otwarte tak późno?
Czyżby znowu szedł „szukać pracy”?
Mów bezpośrednio do mnie.
Mógłbyś pomóc tym dzieciakom
zamiast włóczyć się bez sensu po nocy.
Podszlifujesz swoje rzemiosło.
Jak długo zamierzasz ukrywać się za kurtyną fikcji, ojcze?
Te opowiastki nie zapewnią nam schronienia ani pożywienia.
Dobra. Nie rób tego.
Ale przynajmniej dalej pisz swój scenariusz.
Udoskonal go.
Scenariusz.
Ten scenariusz?
Jest przeklęty.
Przez niego straciliśmy Jamsheda,
nasz dom
i nasz teatr.
Straciliśmy wszystko.
Jesteśmy uchodźcami w obozie.
Co z tobą nie tak?
To pierwsze ujęcie.
-Pospiesz się. -Tak.
Przesuń to trochę.
Madan, jesteś gotowy?
-Dźwięk. -Nagrywamy.
-Scena 92, plan 1, ujęcie 1. -Kamera.
Poszła.
Akcja.
W życiu popełniłem
wiele błędów.
Ale żałowanie i przepraszanie
jest wbrew moim zasadom.
Cięcie.
Powtórka ujęcia.
Proszę o ciszę!
Ujęcie drugie.
Akcja.
W życiu popełniłem...
wiele błędów.
-Ale żałowanie i... -Cięcie!
Proszę patrzeć na mnie.
Jeśli nie patrzy pan na mnie, to jak mam odpowiedzieć?
Tak, panie Roy?
Panie Joseph.
Ma rację.
Tak jest.
-Patrz na niego. -Przepraszam.
Ujęcie piąte.
Akcja, Madan.
W życiu popełniłem
wiele błędów.
Ale żałowanie i przepraszanie...
Cięcie!
Gdzie pistolet, Madan?
Przepraszam.
Ujęcie 9.
Ujęcie 13.
Ujęcie 15.
Akcja.
W życiu popełniłem
wiele błędów.
-Ale żałowanie i przepraszanie... -Cięcie.
W życiu popełniłem wiele błędów.
-Ale żałowanie i zasady... -Cięcie!
W życiu popełniłem wiele błędów.
Ale żałowanie i przepraszanie...
Cięcie.
Gdzie go pan znalazł?
Proszę go zmienić.
Ujęcie 40.
Akcja, Madan.
W życiu popełniłem
wiele błędów, ojcze.
Ale żałowanie
i przepraszanie
jest wbrew moim zasadom.
Więc zanim stracę
ostatnią cząstkę człowieczeństwa,
odejdź, ojcze.
Kunwar, nie możesz.
No to patrz.
Pokażę ci, co mogę.
To za inspektora Vermę.
To za męża Sujaty, Sohana.
A to za cały ból, który mnie dosięgnął.
-Pozabijam... -Cięcie! Koniec rolki.
Madan Kumar!
Skurwiel!
Pieprzony dupek!
Panie Madan.
Proszę pana!
Proszę.
-Proszę się uspokoić. -Precz!
Aby sfinansować ten film,
zastawiłem studio.
By zrobić z ciebie Madana Kumara, Binod.
Ta scenografia...
Nie stać nas, by stała tu do jutra.
Madan? Gotowy?
Gotowy.
ROY TALKIES SUNGHURSH - DATA: 8/8/47
Cięcie.
Dobra. Wywołać.
To było niesamowite.
-Świetne! -Czapki z głów.
-Cóż za pokaz! -Dobra robota.
ROY TALKIES 8/8/47 ROLKA NUMER 12
SUNGHURSH SCENA 92 - DOBRE UJĘCIE MADANA
Keshav.
-Dobry wieczór. -Cześć.
Daj mi dobre ujęcie Binoda.
Pan Roy kazał mi zabrać to do wytwórni.
Oczywiście. Proszę.
Dobranoc pani.
Gdzie ona jest?
-Gdzie jest? -Może tam?
Dokąd się wybierasz?
Gdzie idziesz?
Ramdas Jhaveri?
Słucham. To ja.
Nawab Rehmat poprosił, abym panu to dała.
Chwileczkę.
Nawab powiedział mi, że może pani nie przyjść przez rok lub dwa.
To są oszczędności mojego życia.
Chciałam je odłożyć i zarobić więcej.
Ale zdaje się, że użyję ich teraz, a zarobię później.
Mogę pomóc zdobyć jedzenie i schronienie.
Po co wydawać oszczędności?
Nie sypiam z nikim dla schronienia.
Dziękuję.
-Zawieź go do szpitala. -Karetka jest gotowa.
Macie pieniądze? Nigdy nie wiadomo...
Coś wymyślimy. Ruszajmy.
Panie Narain!
Jay.
Zabiję go.
Na filmie nic nie ma, panie Sharma.
-Keshav? -Słucham.
-Prawidłowo go opisałeś? -Tak.
Przekazałem go pani Sumitrze.
Dlaczego jej?
Powiedziała, że pan Roy chciał, żeby zabrała rolkę do wytwórni.
-Tak więc dałem ją jej. -Sukinsyn.
Binod!
Posłuchaj. Jak na nią doniesiesz,
to pan Roy dowie się o zniszczonej rolce.
Wtedy ponownie zbuduje plan lub zrezygnuje z filmu.
Tak czy siak, przegrasz.
-Mam to gdzieś. -Myśl rozsądnie, Binod.
Pan Roy ogłosił przyjęcie w studiu na 14 sierpnia.
-Musimy pokazać tę scenę! -Binod!
Binod.
Pracuję tu od 20 lat.
Pierwszy raz widzę, żeby ktoś z personelu stawał się gwiazdą.
Widziałem, jak ćwiczyłeś po cichu przy rolkach.
Myślisz, że nie widziałem?
-Przygotowywałem się do roli. -Ale nie po tym, jak ją dostałeś.
Nim zostałeś Madanem Kumarem.
Gdy aktorzy tłoczyli się do zdjęć próbnych...
ty chciałeś być Kumarem.
Pieprzony Jamshed Khan miał inne plany.
Nie myślał o Kumarze.
To na niego postawiłeś rupię?
Bo ja nie.
P K SHARMA - BINOD DAS
Życzyłem ci tego.
Postawiłem tego dnia na ciebie.
Cholerny Madan Kumar!
Co jest?
Pamiętacie pana Desai, komika?
Pana zapominalskiego?
Mylił się w każdym ujęciu.
Montowali kilka ujęć do gotowej sceny.
Pamiętam każde swoje ujęcie.
Dobre, złe i brzydkie.
Mamy wywołać wszystkie rolki?
A następnie...
zmontujemy je.
Co wy na to?
Ale miałeś świetne ostatnie ujęcie, Binod.
Nie chcę być aktorem jednego ujęcia.
Chcę, żeby mnie zapamiętano.
Zaznacz tę rolkę na trzech metrach.
W życiu popełniłem
wiele błędów.
Ale żałowanie i przepraszanie
jest wbrew moim zasadom.
Więc...
zanim stracę ostatnią cząstkę człowieczeństwa,
odejdź, ojcze.
Kunwar, nie możesz.
No to patrz.
To za inspektora Vermę.
To za męża Sujaty, Sohana.
A to za cały ból, który mnie dosięgnął.
Pozabijam wszystkich.
A jak staniesz mi na drodze,
ciebie też zabiję.
To strzelaj. Nie dbam o to.
Ale podnieś rękę na Sujatę, a ja zabiję ciebie.
Jak sobie życzysz.
Ojcze!
Ojcze.
-Kunwar. -Moja broń nie była naładowana, ojcze.
Chciałem cię tylko nastraszyć.
Ojcze!
Moja broń...
Srikant Roy!
Przetłumaczone przez: Bartosz Sobala