ROY TALKIES MENGUNDANG BAKAT MUDA INDIA
Apa awak rasa, Maqsood?
Patutkah saya mencuba?
Tentu sekali.
Pertama, saya takkan dipilih.
Biarpun saya dipilih...
saya orang Muslim.
Mereka akan paksa saya tukar nama di Bombay.
Maafkan saya, tapi kerja awak adalah menerima identiti baharu.
Apa ada pada nama?
Bagaimana jika Pakistan ditubuhkan
dan saya dihantar ke sana?
Sejarah belum lagi ditulis.
Peluang hari ini masih terbuka.
Maka demi hari ini dan jangan mengejar masa depan.
Apa awak buat?
Orang pada zaman Shakespeare tak pakai jam tangan.
Maqsood, apalah saya akan buat
tanpa awak?
Saya akan selalu di sisi awak.
Mari pergi.
Jubli
LUCKNOW KE KARACHI
Ya.
Semua ini milik Jamshed Khan.
Dia ada saudara-mara yang perlu dimaklumkan?
Dia anak yatim
dan dah putuskan hubungan dengan semua saudara-maranya.
Sarjan!
Buang Jamshed daripada senarai "Orang Hilang."
-Tambah ke senarai kematian rusuhan. -Ya, tuan.
Di mana mayatnya?
Dibakar atau dikebumikan?
Kami dah uruskannya baik-baik.
Lagipun,
tiada agama bagi orang yang dah mati.
Itu masalah kita yang masih hidup.
Sarjan, awak di mana?
Saya datang, tuan.
Jay Khan?
Siapa Jay Khan?
Saya. Saya J. Khan.
Mari.
Tuan,
saya Jay Khanna. Awak dah tersalah.
Hei! Salah apa?
-Saya J. Khan. -Itu bukan nama!
Saya J. Khan! Jehangir Khan.
Hei! Jangan!
Berhenti!
Jalan!
Ayuh! Jalan!
-Kenapa? -Dia bergaduh, tuan.
Tandatangan.
Awah dah ambil pisau itu?
Yang ada cap jarinya?
Ya, tuan.
Susah bagi...
Susah bagi pemuda Punjabi
di dalam kem pelarian, tuan.
Maka kadangkala,
mereka cenderung buat salah.
Buat salah?
Anak emas awak dituduh cuba membunuh.
Dia boleh diikat jamin hanya kerana Raghu Jhalani tak buat tuduhan.
Pulangkan barangnya.
KEM PELARIAN SINDHI
PEJABAT KHIDMAT MENJEJAKI PELARIAN
Tunjukkan pas awak.
Nah.
20 OGOS 1947
Gadis kecil tak patut...
keluar seorang diri.
Surinder, saya...
Awak ada satu tugas saja,
tapi awak gagal.
Maafkan saya.
-Saya tak pecahkan rahsia awak. -Itu sebabnya awak masih hidup.
Mari.
-Ikut saya. -Surinder.
Awak saudara saya. Marilah.
Mari kita pergi.
Terus berjalan.
Masuk.
Raghu!
Saya tak nak cari gaduh.
Saya serahkan dia kepada awak.
Saya hanya mahu
sedikit bekalan sebagai tukaran.
Ambillah.
Saudara awak
menjual awak untuk bekalan.
Patutkah saya lepaskan awak?
Ingatlah.
Saya akan balas dendam kelak.
Jangan lari pula.
Pergi. Berambus.
Satu, dua, tiga, empat.
Aku melihat dunia dalam matamu
Kau melihat dunia dalam mataku
Dunia tak dapat melihatnya
Dalam mata kita
Hati dan jiwaku bergegar dengan cinta
Lihatlah dunia
Terus berputar-putar
En. Jotwani!
Matikannya.
Apa khabar, Srikant?
Sekarang memang susah nak hubungi awak!
-Madan! -Ya, tuan.
En. Nanak Jotwani, orang yang sangat penting.
Madan Kumar, hero dalam filem kami.
Helo, tuan.
Berikannya kepada saya.
Moga berjaya.
-Terima kasih, tuan. -Mari.
Apa khabar Sumitra?
Dia baik.
Sila duduk.
Saya nak tunjukkan lagu
yang ada Madan dan Sumitra.
Mainkannya sekali lagi.
Lagu selalu nampak sangat kaku.
Kamera tak bergerak,
pelakon tercegat seperti patung...
Minum.
Lagu seharusnya didengar.
Penonton tak kisah tentang rupanya.
Saya nak memperkenalkan
lagu rakaman main semula dalam filem.
Maksudnya?
Pelakon tak boleh bergerak
kerana pemuzik perlu mainkan lagu secara langsung di set.
Sekarang, bayangkan.
Sebuah lagu dirakam terlebih dulu
di studio
lalu pelakon hanya menggerakkan bibir
supaya ada lebih banyak ruang untuk memperbaiki lakonan.
Mari sini.
Bayangkan dia pelakon
dan ini kamera saya.
Dia berjalan ke sana sini
sambil bernyanyi dan kamera saya mengikutnya.
Ini membolehkan pelakon
untuk bergerak di set.
Kita hanya perlu padankan bibir dengan lirik lagu!
Aku melihat dunia dalam matamu
Kau melihat dunia dalam mataku
Dunia tak dapat melihatnya
Dalam mata kita
Hati dan jiwaku bergegar dengan cinta
Lihatlah dunia
Terus berputar-putar
Tiket?
Mana tiket?
-Tiket? -Pydhonie.
-Dua anna. -Okey.
Ramai penyeluk saku,
jadi saya perlu simpan wang di tempat yang selamat.
Masuk. Jangan sekat pintu.
Hei!
Tak guna! Pelarian tak guna!
Lempar lagi sebelah juga!
Saya bekerja di pentas dan belakang pentas
bersama bapa saya di Syarikat Teater Khanna.
Saya juga ada...
Sijil sekolah mubaligh.
JAY KHANNA CEMERLANG DALAM SENI TEATER
Kami tiada kekosongan di auditorium.
Awak lebih sesuai bekerja di syarikat drama.
Tiada kerja di sini.
Pelarian asyik datang ke sini...
dan rosakkan tempat ini. Tengok!
Mereka rosakkan kerusi kami.
Pelarian?
Siapa lagi? Tanpa tiket!
Mereka datang untuk nikmati kipas di sini.
Minta maaf bagi pihak mereka.
Dengar sini.
Kerja penunjuk tempat duduk?
Hei!
Awak nak ke mana?
Penunjuk tempat duduk...
Itu kerja saya.
En. Dinshaw daripada Teater Parsi hantar saya.
Pengurus dah upah orang.
Hei.
Beri saya kasut awak dan duduk.
-Berapa? -Empat paise baharu.
-Apa? -Empat paise baharu.
Kawan, saya tiada empat paise.
Saya ada ini...
Mungkin awak boleh gunakannya?
Dari mana?
Karachi.
Tak, awak curi dari mana?
Haji Ali atau Siddhivinayak?
Saya tak curi.
Tuhan buang kepada saya.
Boleh murah?
Jika Tuhan buang selipar kepada awak,
saya takkan tawar-menawar.
Duduklah. Saya akan baikinya.
Terima kasih, tuan.
Nah.
Teh?
Tak payahlah, terlalu panas.
Beri saya arak paling mahal.
Wiski atau wain, puan?
Wiski. Botol.
Harga botol lebih mahal.
Ini bayaran tip awak.
Di mana tip saya?
Apa, puan?
Buatkan minuman saya
dan beritahu saya nama orang penting di sini.
Apa kerja mereka?
Perkahwinan mereka, anak, perempuan simpanan, sebagainya.
Ada ramai di sini.
Air soda atau biasa?
Beritahu saya.
Jangan buang masa saya dengan gosip tentang wanita.
Pertama, terus dari botol. Kedua, tambah ais.
Di sana...
En. Dodhia.
Pemilik kilang kain.
Meja di depan...
En. Khan dan En. Dutt.
Penerbit filem.
Juga...
bersama mereka ialah pembiaya mereka, Shamsher Walia.
Oh, encik yang naif
Dunia ini palsu, encik
Mula dengan kelicikan
Dunia ini menipu, encik
Oh, encik yang naif
Dunia ini menipu, encik
Sayang, cubalah menipu sedikit
Oh, encik yang naif
Dunia ini sebuah bola, encik
Ayunkan pemukul
Ini saja peluangmu, encik
Oh, encik yang naif
Dunia ini sebuah bola, encik
Ayuh, pukul sempadan
Ayuh!
Orang yang panggilmu
Dari tingkap bergilap
Akan tutup tingkap
Dan lari
Orang yang panggilmu
Dari tingkap bergilap
Akan tutup tingkap
Dan lari
Orang yang tarik perhatianmu dengan kupu-kupu berwarna
Akan matikan lampumu dan bangun
Oh, encik yang naif
Bombay seperti letupan bom
Nyalakan mancis
Dan jadilah peletus, kawanku
Oh, encik yang naif
Bombay seperti letupan bom
Menjadi lelaki Bombay, kawanku
Suruh hatimu
Berhenti berdenyut
Jatuh cinta, sayangku, ialah jenayah
"Kepalanya botak..."
"Memanggang biskut di atasnya."
Syabas, anak-anak. Sekali lagi!
Ayuh!
"'Cuckoo', kata cuckoo...
"Lelaki dengan anting-anting...
"Kepalanya botak...
"Memanggang biskut di atasnya."
Sekali lagi!
"'Cuckoo', kata cuckoo...
"Lelaki dengan anting-anting...
"Kepalanya botak...
"Memanggang biskut di atasnya."
Mari belajar yang baharu sekarang.
Kenapa awak tak ikut? Awak pasti suka.
Itulah yang saya takut.
Saya akan rasa lebih sedih jika saya ditolak sekali lagi esok.
Macam puisi.
Dengar sini. Saya akan ceritakan sebuah kisah.
Saya ialah pelajar terbaik bapa saya.
Bercerita,
bernyanyi, persembahan.
Dia ajar saya segalanya.
Kenapa tinggalkannya?
Syarikat teater dah tiada.
Tempat kami sampaikan cerita.
Bapa saya tak kisah.
Dia boleh tukar mana-mana tempat
untuk menjadi syarikat teater.
Sesetengah orang sangat hebat.
Jika mereka kehilangan hak,
mereka akan rampasnya kembali.
Mereka tak jadi hamba.
Mereka berjuang sampai mati.
PENGENALAN MADAN KUMAR
Lelaki Benggali itu!
Madan Kumar tak guna!
Hei, saudara!
Saya nak jumpa En. Binod.
Nampak serban, awak terus cakap bahasa Punjabi.
Ada janji temu?
Dia pernah beri lima rupee.
Saya nak pulangkan.
Kami akan pulangkan kepadanya.
Hutang mesti dibayar sendiri, bukan?
Saya pergi dulu.
Kerugian En. Binod...
awak yang tanggung.
Tunggu!
Tunggu sekejap.
Siapa nama awak?
Jay Khanna dari Karachi.
Jika saya dapati awak edarkan foto di dalam,
patah kaki awak nanti!
Hei, tengok muka saya.
Ini muka pelakon?
Tak guna.
Puan, bukan. Ada orang nak jumpa En. Madan.
Helo, tuan!
Jay...
Hei, saya bukan hantu.
Saya bertuah berbanding Jamshed.
Kenapa awak datang ke sini?
Untuk langsaikan hutang.
Dari Lucknow, di dalam kereta api...
Saya tiada wang itu.
Tapi...
Jika awak beri saya kerja, saya boleh bayar balik.
Bagaimana saya boleh beri awak kerja?
Saya buat apa saja.
Seluruh keluarga saya
di kem pelarian.
Kami amat perlukan wang.
Mari.
Tiga rupee sebulan dan makan sekali sehari.
Okey?
Tentu sekali!
Untung besar!
Tapi saya ada permintaan, jika boleh.
Bayar saya dua rupee.
-Dua rupee? -Sebenarnya, satu rupee dan lapan anna.
Jay?
Kenapa?
Jika awak beri saya lebih banyak roti,
sayur dan kacang dal bersama makanan harian saya,
saya boleh bawa kepada keluarga.
Satu rupee lapan anna sebulan. Makanan tambahan.
Tambah kepada akaun saya.
-Tunggu. -Apa?
Saya nak minta dia bayar awak 10 paise setiap bulan untuk bayar hutang saya.
Ketika diperlukan, saya akan ambil bersama faedah.
Jay?
Bawa ini pulang.
Datanglah bila-bila saja awak nak makan masakan rumah.
Dia akan terus datang. Sekarang dia bekerja di Roy Talkies.
-Ucap tahniah. -Tahniah!
-Terima kasih, cik. -Puan.
"Puam"?
"Puan."
-Puan. -Ya.
-Puan. -Puan.
Sedap betul, puan.
Nak tinggalkan sedikit untuk mak dan ayah?
Mereka takkan makan.
Mereka bersumpah tak makan daging sehingga kita balik ke Karachi. Makanlah!
Tinggalkan untuk saya.
RADIO JOTWANI & ROY TALKIES PERSEMBAHKAN
Tolong senyap!
-Tengok sana. -Ya.
PEMBESAR SUARA
PERAKAM AUDIO
MIKROFON HALAJU - POLIARAH - DINAMIK
Naren!
En. Madan.
Apa khabar?
-Baik. Hebat parti ini! -Ya.
Hei, "puam"!
-"Puan." -Puan...
-Silakan. -Tak nak.
-Minuman? -Tak, terima kasih.
Tak, terima kasih.
Minuman?
Terima kasih.
Studio seni paling canggih.
Dengan teknologi terbaharu.
Apabila En. Roy mulakan studio ini,
dia bawa pekerja dan mesin dari Jerman.
Kami bawa teknologi terbaharu sekali lagi,
tapi dari Kesatuan Soviet.
-Jadi... -Helo, En. Jotwani!
-Sumitra! -Tahniah.
Terima kasih. Cantiknya awak.
Terima kasih.
-Jumpa nanti. -Ya.
Minum.
Awak buta?
Maaf, puan.
Berambus.
Helo.
-Ada berita Jamshed daripada En. Ilahi? -Tiada.
Jay Khanna pula?
-Tiada. -Tiada?
Tiada.
ROY TALKIES KANTIN PEKERJA & KRU
Selamat malam, tuan!
Jangan lewat esok.
Saya nak buat filem.
Saya nak pelajarinya.
Berapa lama?
Sepanjang hidup.
Di mana saya mula?
Bermula dengan perspektif.
Kamera ialah alat yang hebat.
"Saya mungkin buat banyak kesilapan dalam hidup saya..."
Kuasa untuk berkongsi visi awak dengan dunia.
Orang tengok apa yang awak tunjuk.
"...bertentangan dengan prinsip saya."
Wah, Madan Kumar!
Alamak.
Tunjukkan seseorang sebagai wira atau penjahat.
Hilang, putus harapan, menang...
Atau sunyi.
Awak boleh tunjukkannya melalui perspektif awak.
Perspektif seorang pengarah.
WALIA PEMBINA KAPAL
Mari pergi ke kelab?
Pasti pengurus sedang tunggu.
Biarlah dia tunggu.
Itu kerja baharu saya.
Simpanan saya takkan kekal selamanya.
Kenapa awak guna simpanan awak?
Kenapa?
Apa gunanya saya?
Tak guna.
Ambil.
Cinta awak juga takkan kekal selamanya.
Yakah?
Hanya orang bodoh...
akan berhenti mencintai awak.
Nakal.
Saya perlu pergi ke kelab.
Saya akan temani awak sepanjang malam nanti.
Pemandu! Jalan.
Saya ada ladang di Juhu.
Tempat itu kosong.
Awak pasti selesa di sana.
Berhenti kerja.
Saya akan jaga awak.
Awak akan kahwini saya?
Alahai.
Saya dah berkahwin.
Perceraian mencipta skandal.
Jadi, lupakan saja.
Kita terus begini.
Apa bidaan awak untuk Sunghursh?
Pelancaran Madan Kumar amat penting.
Ya dan adegan yang ditayangkan En. Roy...
Hebat. Cantik.
Tapi orang akan tonton di dalam teater.
Mereka perlu beli tiket dulu.
Maksudnya?
Orang kenal Jamshed sebagai Madan Kumar.
Kami dah cetak pengumuman besar di dalam akhbar terkenal.
Madan Kumar yang baharu hanya bayang, bahkan di poster.
Orang akan beli tiket?
Soalan yang bagus.
Kami jual Nal Damyanti pada harga kami.
Filem itu ada dua bintang, saya dan En. Roy,
tapi awak masih rugi besar.
En. Mehta tak takut rugi.
Dia patut takut.
Kami ambil risiko untuk lancarkan Madan Kumar.
Kami tak boleh bebani pengedar dengan risiko kami.
Jadi...
Adakah satu filem yang gagal
buat awak tak yakin kepada Roy Talkies?
Ini bukan soal keyakinan.
Betul kata Sumitra Kumari.
Mari kita tonton filem itu sekali.
Putuskan kosnya nanti.
Apa kata awak buat tayangan percubaan?
Saya...
Saya tak mahu tayangkan filem itu dulu.
Puan, kami perlu masa untuk berfikir
sama ada kami akan pilih filem itu.
Baiklah. Itu keputusan awak.
Terima kasih.
Ayuh.
Roy Talkies juga boleh...
mengedarkan filem itu secara persendirian, En. Mehta.
Kami ada hubungan rapat dengan setiap pawagam.
Awak sudah menggadai janji Roy Talkies.
Berapa banyak ribut lagi yang boleh diharungi kapal karam ini?
En. Roy?
Apa yang awak fikirkan?
Saya baru saja tunjukkan nilai sebenar Binod.
Taktik perniagaan.
En. Roy.
Studio tiada wang
untuk mengedarkan filem itu, Binod.
Saya mungkin dapat yakinkan Janak,
tapi Sumitra tahu segalanya.
Dia tahu saya menipu.
Semuanya dah berakhir.
En. Binod!
Saya nak cakap dengan awak.
Cakaplah.
Ada akaun bank bawah nama Sheela Kumari
di cawangan kecil di Gamdevi.
Awak hantar wang kepadanya setiap bulan.
Jika media tahu tentang hal ini,
keluarga awak akan tahu juga.
Peras ugut tak sesuai dengan En. Roy.
Semua orang ada kelemahan sendiri, En. Mehta.
Edarkan filem itu atau...
gadaikan segalanya.
Tapi Sumitra beri amaran tentang risikonya.
Jika awak tak edarkannya,
awak akan rugi lebih banyak lagi.
Jumpa nanti.
PAWAGAM EMPIRE - TAYANGAN HARI INI: SUNGHURSH MEMPERKENALKAN MADAN KUMAR
TIKET
Cepat! Ayuh!
TEMPAHAN AWAL
Balkoni, sembilan tempat duduk.
-Berapa? -Enam tiket.
KHIDMAT KATERING SUNDER
Kunwar!
Kami dah kepung seluruh rumah ini.
Letakkan senjata awak.
Jika tak, kami terpaksa tembak awak.
Inspektor Verma...
Saya ialah api itu.
Awak dan polis awak hanyalah rumput.
AWADH TALKIES BAHARU
PENGELUARAN HARI INI SUNGHURSH MEMPERKENALKAN MADAN KUMAR
UBAT AYURVEDIK YUNANI DISEDIAKAN DI SINI
Tapi ayah pasti akan bunuh awak
sebelum awak dapat sentuh Sujata.
Jika itu yang ayah mahu,
hajat ayah terkabul.
Ayah!
Pistol saya kosong.
Saya cuma nak gertak ayah.
Ayah!
Pistol saya...
TAMAT
MEMPERKENALKAN MADAN KUMAR SUNGHURSH
Madan Kumar tak guna!
Terjemahan sari kata oleh SJ
Penyelia Kreatif NHAzizan