ROY TALKIES ZAPRASZA MŁODE TALENTY Z INDII
Co ty na to, Maqsood?
Spróbować?
Jak najbardziej.
Po pierwsze, nie wezmą mnie.
A nawet jeśli,
to jestem muzułmaninem.
Każą mi zmienić nazwisko, jak tylko wjadę do Bombaju.
Wybacz, ale czy w tym fachu nie chodzi właśnie o zmianę tożsamości?
A cóż znaczy nazwisko?
A co, jeśli powstanie Pakistan
i zostanę tu zesłany?
O przyszłość martwmy się później.
A szansa pojawiła się dziś.
Żyj teraz. Nie martw się przyszłością.
Co z tobą?
W czasach Szekspira nie noszono zegarków.
Maqsood, co ja bym...
bez ciebie począł?
Zawsze możesz na mnie liczyć.
Chodźmy.
Jubileusz
LUCKNOW DO KARACZI
Tak.
To należało do Jamsheda Khana.
Krewni, których powinniśmy powiadomić?
Był sierotą.
Nie utrzymywał kontaktu z innymi krewnymi.
Sierżancie!
Usunąć Jamsheda Khana z listy zaginionych.
-Dodać do listy ofiar zamieszek. -Tak jest.
A gdzie jest ciało?
Spalone czy zakopane?
Traktowano je z szacunkiem.
Tak czy siak,
martwi nie wyznają żadnej religii.
Jest to problem nas, żywych.
Sierżancie, do mnie!
Idę, sir.
J. Khan?
Który to Khan?
Ja jestem J. Khan.
Chodź.
Proszę pana,
jestem Jay Khanna. Musiała zajść pomyłka.
Jaka pomyłka?
-Jestem J. Khan. -Wcale nie.
Właśnie, że tak. Jehangir Khan.
Przestańcie!
Przestać, mówię!
Ruchy!
Rusz się!
-Co się stało? -Wdał się w bójkę w areszcie.
Podpisać tu.
Skonfiskowano jego nóż?
Z odciskami palców?
Tak jest.
Chłopakom z Pendżabu
jest ciężko w obozie dla uchodźców,
panie inspektorze.
Dlatego czasem
popełniają błędy.
Błędy?
Zarzut to usiłowanie morderstwa.
Wychodzi za kaucją, bo Raghu Jhalani nie złożył doniesienia.
Oddać mu rzeczy.
OBÓZ SINDHIJSKICH UCHODŹCÓW
BIURO POSZUKIWAŃ UCHODŹCÓW
Przepustka, proszę.
Proszę.
20 SIERPNIA 1947 ROKU
Małe dziewczynki nie powinny
kręcić się tak same.
Surinder, ja...
Miałeś jedno zadanie.
I zawiodłeś.
Wybacz mi, bracie.
-Nie wsypałem cię na policji. -To dlatego nadal żyjesz.
Chodź.
-Chodź ze mną. -Surinder.
Jesteś moim bratem. Chodź.
Chodźmy.
Ruszaj się.
Tędy.
Raghu!
Nie przyszedłem się bić.
Oddaję go w twoje ręce.
W zamian chcę tylko
trochę zapasów.
Bierzemy.
Twoi bracia właśnie
sprzedali cię za zapasy.
Czy mam cię dziś oszczędzić?
Ale pamiętaj.
Kiedyś wyrównamy rachunki.
Żebyś się wtedy nie wycofał.
Spadaj.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Widzę w twych oczach cały mój świat
Ty widzisz swój w moich
Ale świat niczego
W nas nie widzi
Moje serce i dusza pełne są miłości
Twoje serce i dusza pełne są miłości
Świat kręci się
Wokół nas
Panie Jotwani.
Wyłącz.
Jak leci, Srikant?
Trudno dziś do ciebie dotrzeć.
Madan.
Pan Nanak Jotwani, bardzo ważna persona.
Madan Kumar, bohater następnego filmu.
Witam pana.
Mogę to wziąć.
Powodzenia, chłopcze.
-Dziękuję panu. -Chodź.
Jak się ma Sumitra?
Dobrze.
Usiądź.
Pokażę ci piosenkę
z Madanem i Sumitrą.
Puść od początku.
Piosenki są takie statyczne.
Kamera nieruchoma,
a aktorzy stoją jak posągi.
Zdrowie.
Piosenki są do słuchania.
Widzów nie obchodzi to, jak wygląda.
Chciałbym wprowadzić do filmu
śpiewanie z playbacku.
Jak to?
Aktorzy stoją w miejscu,
bo muzycy muszą grać na żywo na planie.
Wyobraź sobie coś takiego.
Piosenkę nagrywamy wcześniej
w studiu.
Aktorzy muszą tylko poruszać ustami.
Dzięki temu możemy udoskonalić występ.
Chodź.
Załóżmy, że to mój aktor.
A kamera stoi tutaj.
Aktor przechadza się,
śpiewając piosenkę, a kamera za nim podąża.
Aktor może
swobodnie poruszać się po planie.
Musi tylko zsynchronizować ruch ust.
Widzę w twych oczach cały mój świat
Ty widzisz swój w moich
Ale świat niczego
W nas nie widzi
Moje serce i dusza pełne są miłości
Twoje serce i dusza pełne są miłości
Świat kręci się
Wokół nas
Bilet?
-Bilet? -Do Pydhonie.
Dwie anny.
Wszędzie ci kieszonkowcy.
Więc dobrze chowam pieniądze.
Wchodź. Nie blokuj wejścia.
Dupek! Cholerny uchodźca!
Rzuć też drugiego!
Pracowałem na scenie i za kulisami całe życie.
Ze swoim ojcem w Khanna Theater Company.
Mam też to.
Dyplom ze szkoły misjonarskiej.
JAY KHANNA ZNAKOMITE UMIEJĘTNOŚCI TEATRALNE
Nie mamy wolnych posad w sali.
Spróbuj lepiej w teatrach.
Nie szukamy pracowników.
Uchodźcy walą drzwiami i oknami.
Spójrz, jaki bajzel narobili.
Zniszczyli nasze fotele.
Uchodźcy?
A kto inny? Pchają się bez biletów,
żeby schłodzić się przy wiatrakach.
Przepraszam w ich imieniu.
Słuchaj.
Chcesz pracę biletera?
Dokąd się wybierasz?
Bileter, bracie.
W sprawie pracy.
Pan Dinshaw z Parsi Theater mnie tu skierował.
Kierownik już zatrudnił nowego biletera.
Bracie.
Proszę zdjąć buty i usiąść.
-Ile? -Cztery nowe pajsy.
-Ile? -Cztery pajsy.
Nie mam tyle, stary.
Ale mam to.
Przyda ci się ta skóra?
Skąd jest?
Z Karaczi.
Nie. Skąd ukradłeś tę skórę?
Z Haji Ali czy Siddhivinayak?
Nie ukradłem jej.
Los mi ją zesłał.
Bądź rozsądny.
Skoro los zsyła ci z niebios kapcie,
to co się będę targował.
Siadaj. Naprawię ci buty.
Doceniam to, bracie.
Proszę.
Herbaty?
Zapomnij. Za gorąco.
Podaj najdroższy alkohol.
Whisky czy wino?
Whisky. Całą butelkę.
Butelka kosztuje więcej.
To napiwek dla ciebie.
Odwdzięczysz się?
Słucham?
Nalej mi drinka
i opowiedz, jakie są tu dziś grube ryby,
czym się zajmują,
czy mają żony, dzieci, kochanki i tak dalej.
Jest ich tu mnóstwo.
Z gazowaną czy zwykłą?
Opowiadaj tylko o facetach.
Nie marnuj czasu na plotki o kobietach.
Pierwszy czysty, drugi z lodem.
Tamten w kącie
to pan Dodhia.
Właściciel przędzalni.
Przy stole z przodu
pan Khan i pan Dutt.
Producenci filmowi.
Siedzi z nimi
ich inwestor, Shamsher Walia.
Mój miły panie
Świat kłamstwem stoi
W tym pokręconym miejscu
Trzeba być chytrym
Mój miły panie
To dziwaczne miejsce
Skarbie, namąć troszkę
Mój miły panie
Świat to piłka
Żeby coś ugrać
Musisz ją odbić
Mój miły panie
Świat to piłka
Chodź, ugraj coś
Chodź
Kusić cię będą błyskotkami
Wezwą cię do siebie
Zamkną ci drzwi przed nosem
I uciekną
Kusić cię będą błyskotkami
Wezwą cię do siebie
Zamkną ci drzwi przed nosem
I uciekną
Odwrócą twoją uwagę feerią kolorów
A potem cię porzucą
Mój miły panie
Bombaj to wybuchowe miejsce
Weź zapałkę
I puść to wszystko z dymem
Mój miły panie
Bombaj to wybuchowe miejsce
Odwiedź je, najmilszy
Tylko wstrzymaj
Bicie serca
Bo miłość to przestępstwo
„Ogolona głowa szczurka...”
„A na niej placek z płaskurki”
Dobrze, dzieci. Jeszcze raz.
Dalej.
Kuku, kuku, kukułeczko...
zabierz szczurkowi jego sreberko.
Zabierz szczurkowi jego sreberko.
Ogolona głowa szczurka...
a na niej placek z płaskurki.
A na niej placek z płaskurki.
Jeszcze raz.
Kuku, kuku, kukułeczko...
zabierz szczurkowi jego sreberko.
Ogolona głowa szczurka...
a na niej placek z płaskurki.
A na niej placek z płaskurki.
Spróbujemy teraz jakiś nowy?
Czemu nie dołączyłeś? Dobrze byś się bawił.
Tego się obawiałem.
Czułbym się jeszcze gorzej, gdyby jutro znów mnie odrzucili.
Ależ to poetyckie.
Posłuchajcie. Opowiem wam pewną historię.
Byłem najlepszym uczniem ojca.
Opowiadanie bajek,
śpiewanie, granie.
Nauczył mnie wszystkiego.
Czemu to porzuciłeś?
Straciliśmy swój teatr.
Swoją przystań opowieści.
Ojciec o to nie dba.
Potrafi zamienić każdą ulicę
czy róg w teatr.
Wiesz, co jest wspaniałe w pewnych ludziach?
Gdy ktoś odmawia im należnego im miejsca,
to sami je biorą i czynią swoim.
Nie stają się niewolnikami.
-Giną w walce. -Giną w walce.
DEBIUT MADANA KUMARA
Pan Bengalczyk.
Cholerny Madan Kumar!
Hej, bracie!
Przyszedłem do pana Binoda.
Widzisz turban i od razu gadasz po pendżabsku, co?
Jesteś umówiony?
Dał mi kiedyś pięć rupii.
Chcę mu je zwrócić.
Daj. Przekażę mu.
Długi oddaje się osobiście, bracie.
Pójdę już.
Strata pana Binoda.
I to przez ciebie.
Zaczekaj!
Daj mi chwilę.
Jak się nazywasz?
Jay Khanna z Karaczi.
Jak się dowiem, że rozdawałeś tam swoje zdjęcia,
to połamię ci kulasy.
Spójrz na moją twarz, bracie.
Czy wyglądam ci na aktora?
Sukinsyn...
To nie do pani. Ktoś chce się widzieć z Madanem.
Dzień dobry panu.
Jay.
Nie jestem duchem.
Miałem szczęście, nie jak Jamshed.
Więc co cię tu sprowadza?
Chcę spłacić dług.
Z pociągu do Lucknow.
Nie mam pieniędzy.
Ale...
Jak załatwisz mi pracę, to szybko ci oddam.
Jak mam załatwić ci pracę?
Jakąkolwiek.
Cała moja rodzina
jest w obozie uchodźców.
Potrzebujemy pieniędzy.
Chodź.
Trzy rupie miesięcznie i jeden posiłek dziennie.
Może być?
Czy pasuje?
Jak najbardziej!
Jak wygrana na loterii.
Ale mam jedną prośbę, jeśli można.
Proszę mi płacić dwie rupie.
-Dwie rupie? -Właściwie jedną rupię i osiem ann.
Jay?
Co to za targi?
W zamian proszę o dodatkowy chleb,
warzywa i soczewicę do posiłku.
Zaniosę swojej rodzinie.
Jedna rupia, osiem ann i dodatkowe jedzenie.
Zapisz to na mój rachunek.
-Chwila. -Co?
Powiem, żeby wypłacał ci 10 pajsów miesięcznie, to za kilka lat cię spłacę.
Jak będę potrzebował, to odbiorę dług. Z odsetkami.
Jay?
Weź to do domu.
Wpadaj zawsze, gdy najdzie cię chęć na domowy obiad.
Będzie wpadał. Pracuje teraz w Roy Talkies.
-Pogratuluj mu. -Gratulacje.
-Dziękuję, babi. -Boudi.
Body.
Boudi.
Jedzenie jest pyszne, boudi.
Mam zostawić trochę dla mamy i taty?
Oni tego nie zjedzą.
Zarzekli się, że nie tkną mięsa, póki nie wrócimy do domu w Karaczi. Jedz!
Zostaw mi trochę.
JOTWANI RADIO I ROY TALKIES PREZENTUJĄ
Uśmiech, proszę.
Spójrz tam.
GŁOŚNIK
REJESTRATOR DŹWIĘKU
MIKROFONY WSTĘGOWY - WIELOKIERUNKOWY - DYNAMICZNY
Naren.
Panie Madan.
Jak się masz?
Świetnie. Co za przyjęcie!
Boudy.
-Boudi. -Boudi.
-Proszę. -Nie, dzięki.
Napiją się państwo czegoś?
Nie, dziękuję.
Coś do picia?
Dziękuję.
Najnowocześniejsze studio.
Nowinki technologiczne.
Gdy pan Roy otworzył swoje studio,
sprowadzał techników i sprzęt z Niemiec.
Znów sprowadzamy najnowsze technologie,
ale tym razem z ZSRR.
Dzień dobry, panie Jotwani.
-Sumitra. -Gratulacje.
Dziękuję. Piękna, jak zawsze.
Dziękuję.
-Do zobaczenia. -Oczywiście.
Zdrowie.
Ślepy jesteś?
Proszę mi wybaczyć.
Spływaj.
Namaste.
-Jakieś wieści o Jamshedzie od Ilahiego? -Żadnych.
A o Jayu Khannie?
-Żadnych. -Nie?
Nie.
ROY TALKIES STOŁÓWKA DLA PERSONELU I EKIPY
Dobranoc panu.
Bądź jutro punktualnie.
Chcę nakręcić film.
Chcę się tego nauczyć.
Ile czasu to zajmie?
Być może całe życie.
Od czego mogę zacząć?
Zacznij od perspektywy.
Kamera to cudowne narzędzie.
W życiu popełniłem wiele błędów.
Dzięki niej możesz podzielić się swoją wizją ze światem.
Widzą to, co chcesz pokazać.
...jest wbrew moim zasadom.
Cholerny Madan Kumar.
Szlag.
Zrobić z kogoś bohatera lub złoczyńcę.
Kogoś pokonanego lub zwycięskiego.
Albo samotnego.
Dzięki perspektywie możesz pokazać wszystko.
Perspektywa reżyserska.
STOCZNIA WALIA
Wracamy do klubu?
Kierownik na pewno na mnie czeka.
Niech czeka.
Dopiero co dostałam tę pracę.
Moich oszczędności nie wystarczy na całe życie.
Dlaczego wydajesz swoje oszczędności?
Dlaczego?
A od czego ja tu jestem?
Szlag.
Trzymaj.
Twoja miłość też nie potrwa wiecznie.
Czyżby?
Tylko idiota
mógłby przestać cię kochać.
Słodziak.
Muszę wracać do klubu.
Później i tak spędzimy razem całą noc.
Kierowca! Ruszamy.
Mam dom w Juhu.
Stoi pusty.
Będzie ci tam dobrze.
Rzuć tę robotę.
Zaopiekuję się tobą.
Ożenisz się ze mną?
O boziu.
Wiesz, że mam żonę.
Rozwód wywoła skandal.
No to zapomnij.
Niech zostanie, jak jest.
Ile może zarobić Sunghursh?
Debiut Madana Kumara to wielkie wydarzenie.
Tak. A scena, którą pokazał pan Roy...
Wspaniała. Piękna.
Ale widzowie mogą obejrzeć ją tylko w kinach.
Muszą najpierw kupić bilet.
To znaczy?
Ludzie poczuli już więź z Jamshedem jako Madanem Kumarem.
Wydrukowaliśmy ogłoszenie w każdej dużej gazecie.
A nowy Madan Kumar to tylko twarz na plakacie.
Czy ludzie kupią bilety?
To bardzo słuszna uwaga.
Sprzedaliśmy Nal Damyanti po naszej cenie.
Film miał dwie gwiazdy, pana Roya i mnie.
A i tak ponieśliście ogromne straty.
Pan Mehta nie boi się strat.
A powinien.
Debiut Madana Kumara to nasze ryzyko.
Nie możemy obciążać nim naszych dystrybutorów.
A więc...
fiasko jednego filmu
podważyło waszą wiarę w Roy Talkies?
Tu nie chodzi o wiarę.
Ale pani Sumitra Kumari ma rację.
Obejrzymy najpierw wszyscy film, a koszty
omówimy później.
Zorganizujecie pokaz przedpremierowy?
Nie chcę...
pokazywać filmu przed premierą.
A zatem potrzebujemy czasu do namysłu,
czy w ogóle chcemy kupić ten film.
Oczywiście. To wasza decyzja.
Dziękuję.
Chodźmy.
Roy Talkies może też...
dystrybuować film niezależnie, panie Mehta.
Mamy osobiste kontakty w każdym kinie.
Obciążył pan już Roy Talkies hipoteką.
Ile sztormów przetrwa tonący okręt...
panie Roy?
Coś ty sobie myślała?
Pokazałam ci wartość rynkową Binoda.
To tylko interesy.
Panie Roy.
Studio nie ma pieniędzy
na dystrybucję filmu, Binod.
Raz udało mi się przekonać Janaka.
Ale Sumitra wie wszystko.
Wiedziała, że blefuję.
To koniec.
Panie Binod.
Chciałem z panem pomówić.
Słucham.
Jest pewne konto bankowe na nazwisko Sheeli Kumari
w małym oddziale w Gamdevi.
Przesyła jej pan co miesiąc pieniądze.
Jeśli prasa się o tym dowie,
to pana rodzina również.
Szantaż nie jest w stylu pana Roya.
Wszyscy mamy swoje słabości, panie Mehta.
Proszę wziąć ten film albo...
zaryzykować wszystko.
Ale Sumitra ostrzega nas przed stratami.
Jeśli nie weźmie pan filmu,
straci pan więcej niż pieniądze.
Do zobaczenia.
KINO EMPIRE - DZIŚ PREMIERA SUNGHURSH DEBIUT MADANA KUMARA
BILETY
No pospiesz się, człowieku!
REZERWACJE
Balkon, dziewięć biletów.
-Ile? -Sześć biletów.
USŁUGI KATERINGOWE SUNDER
Kunwar!
Okrążyliśmy dom ze wszystkich stron.
Odłóż broń.
Inaczej będziemy zmuszeni otworzyć ogień.
Inspektorze Verma...
To ja jestem ogniem.
A wy, gliniarze, to tylko źdźbła trawy.
DZIŚ PREMIERA SUNGHURSH DEBIUT MADANA KUMARA
LEKI AJURWEDYJSKIE
Ale podnieś rękę na Sujatę,
a ja zabiję ciebie.
Jak sobie życzysz.
Ojcze.
Moja broń nie była naładowana.
Chciałem cię tylko nastraszyć.
Ojcze.
Moja broń...
KONIEC
DEBIUT MADANA KUMARA SUNGHURSH
Przeklęty Madan Kumar!
Napisy: Bartosz Sobala
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger