Awak datang dari Bombay?
-Datang terus dari stesen. -Okey.
Bagaimana dengan uji lakon?
Saya rasa bagus.
Jadi, sudah tiba masanya awak ucap selamat tinggal kepada Lucknow.
Bayarannya mahal.
Yakah?
Saya tak perlu pinjam wang awak lagi.
Saya kenal ramai lelaki kaya.
Tapi saya sanggup belanjakan wang
untuk orang berbakat seperti awak.
Apa benda ini?
Skrip uji bakat.
Teruk sekali.
Mereka pasti tak bayar para penulis dengan baik.
-Dengar sini. -Tak mahu.
Awak boleh risau tentang penulis miskin nanti.
Jubli
-Beraksi! -Dunia tak berhati perut ini...
Masyarakat yang kejam ini.
Maruah seorang wanita selalu diancam, En. Kamal.
UJI BAKAT BERLANGSUNG
Kami tak boleh pertahankan diri
atau meluahkan perasaan.
Kami hidup dalam ketakutan tanpa bersuara.
Namun, kami terus hidup.
-Kami boleh tangani hal ini juga... -Betul kata dia,
tapi jika lakonannya begini,
dia akan gagal uji bakat ini dan hilang maruah diri.
Bagus. Ulang lagi.
-Dunia tak berhati... -Meena.
Siapa nama awak?
Niloufer.
Kita tak pernah berjumpa.
Awak orang baharu.
Ya. Saya baru pindah ke Bombay.
-Jadi, awak tinggal di mana? -Jalan Marine.
Awak baru datang ke Bombay, tapi awak tinggal di Jalan Marine?
Hadiah.
-Begitu rupanya! -Awak tinggal di mana?
Di pangsapuri berdekatan sini.
Penjaga tua itu memang teruk.
Tinggal dengan saya.
Biar betul?
Kenapa tidak? Saya sunyi seorang diri.
Tapi apabila orang yang beri hadiah datang...
Saya gantung selendang di pintu.
Awak tunggu di luar sekejap.
Dia tak mampu bertahan lama.
-Niloufer Qureshi. -Ya.
Apa yang awak sediakan?
Adegan Madan Kumar daripada Sunghursh.
Madan Kumar tak guna!
Dia ada di mana-mana saja.
Awak nak jadi Madan Kumar?
-Saya perlu heroin, bukan hero. -Tuan.
Tuan, En. Walia hantar dia ke sini.
-Penerbit? -Ya.
Okey, silakan.
AJAB UJI LAKON
Rakaman suara.
Dah mula. Niloufer, rakaman satu.
Kamera.
-Mula. -Beraksi!
"Saya mungkin pernah buat
"banyak kesilapan dalam hidup,
"tapi menyesali tindakan saya
"dan meminta maaf..."
"...bertentangan dengan prinsip saya.
"Jadi, sebelum saya hilang kemanusiaan yang saya ada,
"tolong pergi, ayah!"
Itulah Madan Kumar.
Anda sedang mendengar suara Madan Kumar.
Khasnya bagi para pendengar kami,
petikan dialog daripada filem popularnya, Sunghursh.
Pendengar seterusnya ialah Rita Arora.
Dari Jabalpur. Dia ingin tahu
di mana awak belajar cara untuk menyalakan rokok dengan begitu bergaya?
Saya buat secara semula jadi.
Setelah itu, saya perlu kekalkannya sepanjang filem itu.
Satu lagi petua yang hebat daripada layar perak,
iaitu dunia di sebalik kanta kamera.
Pendengar seterusnya ialah Mukul Mukherjee.
Dia nak dengar lagu Udankhatole daripada Sunghursh.
-Baik, mari kita dengar. -En. Mukul,
ini lagu yang anda minta, Udankhatole.
Ini memang kebetulan.
Lagu awak dimainkan di radio lagi.
Nampaknya kereta ini dibuat untuk awak.
Cubalah.
Ruang kaki yang sempurna untuk awak.
Gear tangan yang selesa. Tiada tekanan pada tangan.
Purata terbaik, tiga kilometer per satu liter.
Binod, kenapa?
Apa berlaku?
-Beritahulah saya. -Tiada apa-apa.
Ramai sedang tengok.
KHIDMAT KATERING SUNDER
En. Sunder?
Mari pergi.
Apa awak mahu?
Sepuluh ribu rupee setahun.
Banyak jumlahnya.
Tak bagi Madan Kumar.
Gaji saya lima ratus rupee sebulan.
Enam ribu setahun.
Faham?
Itu masalah awak.
Saya tak peduli.
Tapi kenapa saya patut beri awak wang itu?
Saya tahu...
Jamshed beredar dengan kereta awak pada malam itu.
Sejak itu, dia terus hilang.
Dia mahu pergi ke stesen.
Saya cuma tumpangkan dia saja.
Kemudian, kami berpisah haluan.
Haluan awak nampaknya bagus.
Saya hanya boleh bersimpati.
Soal menyamar sebagai En. Sunder,
saya buat sebagai pekerja Roy Talkies.
Mereka temui kereta awak.
Hangus terbakar.
Di tempat sama polis menjumpai mayat Jamshed.
-Saya ada nombor kereta. -Jadi?
Jamshed dah mati.
Kereta dibakar,
tapi awak terlepas.
Kemudian awak jadi Madan Kumar.
Sekarang Madan Kumar perlu bayar hutang dosa Binod Das.
Peras ugut ialah jenayah.
Membunuh orang juga.
Stesen Polis Malad di seberang studio.
Pergi. Berambus.
Memang dia.
Dia guna identiti palsu untuk jumpa Jamshed.
Dia tumpangkan Jamshed.
Masuk kereta.
Tiada kes.
Buktinya mengikut keadaan.
Maqsood hanya boleh beri keterangan.
Dia bukan saksi pun.
Dia juga cuba peras ugut Binod terlebih dulu.
Madan Kumar.
Maaf, apa?
Dia juga cuba peras ugut Madan Kumar.
Jika Madan Kumar menang kes ini,
dia boleh saman kita memfitnah dia.
En. Majumdar, apa status pinjaman itu?
Jika prestasi Sunghursh terus cemerlang,
gadai janji studio
boleh dibayar semula dengan senang.
Awak masih fikir tentang filem itu?
Awak nak dakwa Binod ke mahkamah atau tidak?
Dia makin popular. Orang dan industri ini akan sokong dia
jika dia saman kita kerana memfitnah dia.
Jika awak mahu balas dendam terhadap Binod, pergi lawan dia.
Bukannya Madan Kumar.
Cik Sumitra, awak ada satu helah.
Awak tak perlu
gunakannya serta-merta.
Tunggu waktu yang sesuai.
Biar Das buat kesilapan.
Selain itu, di mana Maqsood?
Kenapa awak duduk seorang diri?
Apa yang akan gembirakan awak,
setelah jubli emas?
Ratna.
Ingat waktu saya pergi ke Lucknow
-untuk cari lokasi filem? -Ya.
Saya tipu awak.
Cik Sumitra
lari ke Karachi bersama Madan Kumar-Jamshed Khan.
Saya disuruh untuk bawa mereka balik ke Bombay.
Malam itu waktu
Jamshed nak naik kereta api ke Karachi,
saya jemput dia
naik kereta saya.
Kemudian,
perusuh menyerang kereta saya.
Saya keluar dan melarikan diri.
Jamshed Khan pegang saya kerana dia takut.
Saya telah...
Saya pukul dia untuk bebaskan tangan saya.
Saya tak menoleh untuk tengok apa berlaku kepadanya.
Mungkin saya patut menoleh.
Mungkin saya patut halang mereka.
Mungkin saya patut selamatkan Jamshed Khan.
Tapi saya takut.
Jadi, saya lari.
Adakah tindakan saya betul?
Ya.
Yakah?
Tindakan awak memang betul, Binod.
Awak perlu pulang kepada saya dan Naren.
Lelaki yang lari bersama isteri orang,
pasti tiada sesiapa sedang tunggu dia.
Hero hanya nampak bagus dalam filem.
Yakah?
Jamshed menipu En. Roy. Dia dapat balasan yang setimpal.
Saya pula diberkati.
Jika orang tahu tentang hal ini,
mereka takkan maafkan Madan Kumar kedua.
Sebab dia membiarkan Madan Kumar pertama mati.
Jadi, Madan Kumar saya lelaki yang baik? Dia akan belasah mereka.
Kunwar, polis Bombay cari awak di merata tempat.
Penguasa bersumpah untuk cari awak, tak kira hidup atau mati.
Cepat, lari.
Dia bukan hanya penguasa, dia juga bapa saya.
Tapi Kunwar lebih berkuasa.
Saya takkan lari.
Itulah saya.
REHAT
Madan Kumar tak guna!
-Kenapa? -Saya memang bodoh.
-Saya tolak filem ini. -Awak tolak...
-Awak tolak filem ini? -Ya.
Dah 14 kali saya tonton filem ini.
Awak akan tonton seluruh filem hari ini?
Awak tonton. Saya tak nak.
Tekanan darah saya naik waktu saya fikir tentang kesilapan saya.
Ambil wang.
Makan sesuatu. Saya suruh pemandu kembali untuk jemput awak.
Saya tak boleh tonton lagi. Maaf.
Tumbukan yang hebat!
SEDANG DITAYANGKAN SUNGHURSH
Hei, si miskin.
Tapi kaya dalam hati!
Awak?
Kenapa awak di sini?
Kita cakap di dalam kereta. Masuklah.
Sebab awak, saya dihalau.
Apa? Masuklah.
Awak datang dari mana?
Saya baru tonton Sunghursh.
Dah 15 kali saya tonton.
Filem itu bagus.
Awak begitu kaya?
Ya. Awak pula?
Masih En. Poket Kosong?
Saya bekerja di Roy Talkies.
Yakah?
-Awak pernah jumpa Madan Kumar. -Ya.
Dia bukannya halimunan.
-Dia kawan saya. -Yakah?
Bukankah dia sangat kacak?
Madan Kumar.
Dia boleh tahan. Itu cuma keajaiban layar perak.
Apa kerja awak di Roy Talkies?
Pembantu pengarah,
tapi saya buat kerja lain juga.
Awak tinggal mana?
Di kem pelarian di Sion.
Kami lari dari Karachi waktu rusuhan.
Kami ada rumah besar, tapi kami dipaksa tinggal di kem.
Yakah? Biar saya bawa awak pulang hari ini.
Puan, kawasan itu tak selamat pada waktu malam.
Kawasan itu tiada orang.
Ada harta karun di dalam kereta ini?
Mari kita bawa dia pulang.
Baiklah, puan. Tapi saya sampai Jambatan Mahim saja.
-Saya akan bawa payung. -Okey.
Awak nak bawa ke mana?
-Saya akan pulangkan! -Itu payung bos. Dia beli di luar negara.
Hei, puan!
-Hei, puan! -Tunggu, En. Putera!
Ingat saya sebagai wanita kaya yang pernah awak jumpa.
-Hujan lebat. -Hujan lebat.
Saya mahu basah.
Celaka!
Payung itu hilang.
Mungkin terbang ke luar negara.
-Wah. -Wah.
Chandu menari, Chanda menari
Semua bintang turut menari
Menari bersama
Bintang yang akan bersinar esok Tiada orang tahu
Chandu menari
Chandu menari, Chanda menari Semua bintang turut menari
Menari bersama
Bintang yang akan bersinar esok Tiada orang tahu
Chandu menari
Jangan menilaiku daripada wajahku Aku memang pandai menipu
Aku nampak tak berwarna Tapi batinku berwarna-warni
Suatu hari aku akan terbang pergi Aku makhluk ghaib
Aku siapa, cakaplah, sayang?
-Kupu-kupu! -Ya!
Chandu menari, Chanda menari Semua bintang turut menari
Menari bersama
Bintang yang akan bersinar esok Tiada orang tahu
Chandu menari
Aku buat apa yang aku suka Aku sangat berghairah
Kadangkala aku Kishan-Kanhaiya gelap Kadangkala aku wanita cantik
Kadangkala aku berat kadangkala aku ringan Kawanku ialah petir
Aku siapa, cakaplah, sayang?
-Awan! -Ya.
Chandu menari, Chanda menari Semua bintang turut menari
Menari bersama
Bintang yang akan bersinar esok Tiada orang tahu
Chandu menari
Chandu menari, Chanda menari Semua bintang turut menari
Menari bersama
Bintang yang akan bersinar esok Tiada orang tahu
Chandu menari, Chandu menari
TAXI DRIVER - SYARIKAT TEATER KHANNA DITULIS OLEH JAY KHANNA
ROY TALKIES KANTIN PEKERJA & KRU
Pelabuhan Karachi mengalu-alukan semua.
-Karachi? -Ya.
Maaf, Bombay. Dulu, drama ini tentang pemuda kampung yang merantau ke Karachi.
Untuk cari duit. Tapi dalam filem, dia berasal dari Karachi ke Bombay.
-Okey. -Disebabkan pemisahan.
Kemudian?
Hero kita sebahagian orang ramai.
Seorang pemandu teksi,
yang datang ke Karachi dari kampung kecil, Maaf, ke Bombay... untuk cari duit.
Dia jumpa seorang cikgu yang jujur di Bombay.
-Mereka jatuh cinta. -Okey.
Selepas berbulan-bulan, dia akhirnya dapat kerja memandu teksi.
Dia kais pagi makan pagi.
Waktu itu, dia jumpa seorang lelaki
yang minta dia untuk bantu perompak bank melarikan diri.
Mulanya, dia enggan.
Tapi kemudian, dia kata...
Jay. Baca adegannya, bukan kisahnya.
Apa syot pertama saya?
Okey.
Filem bermula.
Waktu fajar. Syot pertama.
Kota Bombay baru terjaga.
Sebuah teksi di tengah jalan.
Hero kita, Sarju, memandu teksi itu.
Tangan Sarju ada pada stereng.
Berlumuran darah.
Sebuah pistol di sebelahnya.
Ada percikan darah pada baju dan mukanya.
Tajuk filem muncul, Taxi Driver.
Dibintangi Madan Kumar.
Roy,
lebih daripada 80 peratus penduduk India buta huruf.
Mereka tak boleh baca akhbar, buku
atau manifesto politik.
Jadi, kita hanya ada dua cara untuk mencapai mereka.
Dua saja. Pawagam dan radio.
Awak dan saya.
Mullick.
Amerika dan Kesatuan Soviet
berbaik-baik dengan kerajaan India sekarang.
Mereka mahu menggunakan pawagam dan radio kita.
Perang Dingin sudah bermula.
Kedua-dua negara mahu menghasilkan filem propaganda.
Kesatuan Soviet menghantar orang yang khas untuk membuatnya.
Vladimir Sayadyants.
Dia telah buat banyak filem propaganda untuk mereka.
Di China.
Sebenarnya, dia ialah utusan perdana menteri dan Stalin.
Madan Kumar...
Madan Kumar ialah bintang terbesar di negara ini.
Orang meniru dia. Mereka meniru cara dia bercakap.
Kami nak menjadikan Madan Kumar bintang filem di KRSS.
Jadi...
Awak dan dungu Soviet ini
mahu memilih filem yang akan kami hasilkan?
Pernah lihat orang menunggang kuda dan keldai?
Tapi hanya monyet yang melompat.
Dari satu pokok ke pokok yang lain.
Saya ialah monyet yang takkan ditunggangi sesiapa.
En. Roy.
Kami boleh buat monyet menari ikut rentak kami.
Awak bukan pengacara gelanggang sarkas,
kerana awak juga boneka yang menari mengikut rentak orang lain.
-Seterusnya. -Tunggu.
Seterusnya!
Jumpa lagi, mak.
Selamat tinggal.
Moga Tuhan berkati.
Selamat pagi, En. Narain.
En. Pratap.
Selamat pagi! Masuklah.
-Apa khabar, anak? -Baik, pak cik.
Untuk membantu saudara Punjabi kita
dan memperbaiki keadaan hidup di kem ini,
saya akan bertanding dalam pemilihan majlis perbandaran.
Bagus!
Hanya awak yang menjaga seluruh orang kita.
Kita perlukan seorang wakil
-berdepan kerajaan. -Betul.
Jay!
Bilik di belakang Berek 32 ialah pejabat parti.
Sertai kami mulai hari ini.
Pak cik, saya tak boleh berhenti kerja.
Awak boleh ambil wang daripada dana parti.
Saya mahu buat apa yang saya suka, pak cik.
Awak memang rajin.
Apa pun, moga Tuhan memberkati!
-Jumpa lagi, En. Narain. -Jumpa lagi.
-Ke tepi. -Kavitha Sharma! Uji lakon, rakaman satu!
-Kamera. -Merakam.
-Beraksi! -Jangan ambil makanan saya, tuan.
Saya ada ibu dan adik yang perlu diberi makan di rumah.
Kasihanilah saya.
Okey. Berhenti.
-Siapa seterusnya? -Niloufer Qureshi.
Bersedia. Kita sambung selepas makan tengah hari.
Rehat tengah hari.
Ayuh, rehat!
Balik dalam 30 minit.
Pastikan lantai sudah bersih.
Okey, saya bersihkan.
Mari sini dan makan.
Anak, bukan yang ini, tanggalkannya.
Mari sini.
Awak?
Cepatlah.
Saya dah agak awak di sini.
Saya pastikan semuanya okey di sini.
Biasanya saya tak datang uji bakat kecil.
-Kami pelakon miskin tiada pilihan. -Yakah?
Makanlah.
Awak makan. Mereka takkan beri awak makan.
Hari itu, kereta siapa?
Walia. Shamsher Walia.
-Dia membiayai filem. -Okey.
Dia membiayai awak juga?
Dia memanjakan saya.
Awak sedang buat filem apa?
Saya fikir nak buat filem sendiri.
Sebagai pengarah.
Bersama Madan Kumar.
Apa?
Apa awak buat, spot boy? Bangun.
Jangan sentuh kostum lagi.
Tanggalkan cepat!
Jay.
Pergi ambil teh. Semua orang nak minum.
Kenapa tak bawa kain lap? Bos tak suka.
Orang panggil saya ahli kem, pelarian,
sekarang spot boy.
Saya ada tiga nama.
Lebih baik daripada pelacur, murahan dan simpanan.
Bawa saya ke kantin awak.
Mari?
Jadi...
STUDIO 3 UJI BAKAT SEDANG BERLANGSUNG
-Apa? -Itu studio saya.
Itu kereta saya dan kantin saya.
-Awak punya? -Sudah tentu.
-Nak makan? -Suapkan saya?
-Awak di sini, Nilo! Mari! -Apa? Di mana?
Tengok sana, itulah Madan Kumar.
Ya Tuhan!
Ada lelaki yang begitu kacak
dalam industri filem!
Dia sudah kahwin.
Diamlah.
Perkahwinan tak penting dalam industri filem. Semuanya okey.
Lagipun, awak siapa?
Dia kawan Madan Kumar.
Dia spot boy.
Meena!
Mari pergi.
Ayuh, Meena. Kita minta tandatangannya.
Setidaknya dia pandang kita.
Pandangan yang gatal saja.
Mari pergi.
Ayuh. Marilah, Niloufer.
-Tak. Awak pergilah. -Ayuh.
Kenapa tak pergi?
Bukan hari ini. Bukan begini.
Dunia
Tidak percaya
Tuan, sila tandatangan.
Terima kasih, tuan.
Ya Tuhan!
Apa berlaku?
Hei...
Nilo!
Jay.
En. Madan.
Apa berlaku?
Saya dah beri skrip awak kepada En. Roy.
Dia nak jumpa awak.
-Yakah? -Ya.
Siapa gadis itu?
Siapa?
Bila dia nak jumpa?
Petang ini.
Jangan pulang selepas habis kerja. Okey?
Jay Khanna. Syarikat Teater Khanna.
Pernah dengar nama itu?
Mereka sangat terkenal sebelum pemisahan.
Dia bekerja di kantin kita sekarang. Dia calon yang layak.
Di kantin kita?
Ya, tuan.
Filem ini tak sesuai untuk kerjaya awak.
Kenapa?
Awak ada muka yang biasa saja.
Jadi, penting bagi Madan Kumar untuk jadi watak yang kaya-raya.
Pemuda yang kaya dan dimanjakan.
Jika gengster yang kaya dan jahat, tiba-tiba jadi pemandu yang miskin,
orang ramai mungkin tak dapat lupakannya.
Saya jadikan awak bintang. Kekalkan imej itu. Jangan nak berlakon.
Okey, En. Roy.
Saya ikut cakap awak.
Apa dia kata?
En. Roy tak mahu saya jadi pemandu teksi yang miskin.
Awak kata awak suka watak itu, bukan?
-Helo? -Awak upah orang baharu
yang bernama Jay Khanna di kantin?
Ya, tuan. En. Madan bawa dia ke sini.
Dengar baik-baik.
Awaklah aset terbesar Roy.
Awak patut tahu nilai awak di Roy Talkies.
Maksudnya?
Awak pilih filem yang kami mahu.
Bayangkan.
Roy terpaksa membuat filem yang dipilih
oleh bintang terbesar Roy Talkies.
Sebagai balasan, kami akan mempromosi filem awak di KRSS,
Turkiye dan Eropah.
Awak pula akan guna pengaruh awak untuk mengedarkan filem Soviet di India.
Awak bukan sekadar bintang terbesar Roy Talkies.
Awak juga tempat Roy mengadu.
Awak pasti telah bincang hal ini dengan En. Roy.
Kenapa awak panggil saya?
Madan, Roy semakin tua.
Fikirannya dah kolot.
Dia menolak, bukan?
Saya juga menolak.
Fikir dulu.
Tawaran ini sangat bagus.
Bintang di KRSS!
Bintang antarabangsa pertama di India!
Ditolak oleh bos dan pekerjanya.
Menarik.
Mereka tak pedulikan awak, tapi awak terus ikut cakap mereka.
Bina lebih banyak studio rakaman.
Studio rakaman?
Lagu?
Lagu filem Hindi.
Tanpa lagu itu,
semua filem Hindi tak bernilai.
Jika ada undang-undang
bahawa lagu filem Hindi tak boleh dimainkan di radio.
-Atas dasar apa? -Budaya.
Kesopanan.
Lagu filem Hindi mengancam budaya India.
Awak tak rasa begitu?
Saya masih di sini.
Awak nak kurung saya?
Pencuri patut dikurung.
Apa maksud awak?
Kami kurang 10 rupee dalam kiraan hari ini.
Sekarang saya tahu sebabnya.
Jangan mengarut, tuan.
Lepaskan saya.
Buka pagar!
Usir dia keluar. Berambus.
Saya akan panggil polis jika awak datang ke studio ini lagi.
Panggillah polis, tak guna!
Tutup pagar.
Dengar sini, tuan.
Gaji saya.
Gaji?
Satu rupee lapan anna.
Makanan tambahan.
Selepas semua itu dikira...
Nah. Awak hanya ada satu paisa.
Ambil
dan berambus!
Satu paisa?
Madan Kumar kawan awak.
Kenapa tak pergi cari dia?
Madan Kumar bukan pemilik studio.
Akhirnya, kami berdua
tetap cuma pekerja.
Dia tak dapat bantu juga.
Saya boleh beritahu En. Walia.
Jumpalah dia.
Ceritakan skrip awak.
Mahu tak?
AWAK AMBIL SYOT TERBAIK
Ini majalah siapa?
Kawan En. Walia.
JUALAN TERDESAK ALATAN FILEM
Awak curi payung sebelum ini. Sekarang nak curi majalah?
Hari ini, saya beli.
Terjemahan sari kata oleh SJ
Penyelia Kreatif NHAzizan