Wróciłeś z Bombaju?
Przyjechałem tu prosto z dworca.
Jak poszły zdjęcia próbne?
Chyba nieźle.
Więc chyba w końcu nadszedł czas, abyś pożegnał się z Lucknow.
Dobrze mi zapłacą.
Nie będę już musiał pożyczać od ciebie.
Znam wielu bogaczy.
Ale taki talent jak ty...
to rzadkość.
A to co?
Skrypt z kastingu.
Jest do bani.
Muszą słabo płacić scenarzystom.
-Posłuchaj tego. -Nie.
Pożalisz się nad biednymi scenarzystami później.
Jubileusz
-Akcja. -Cóż za bezduszny świat!
Okrutne społeczeństwo!
Godność kobiety jest tu zawsze zagrożona.
TRWAJĄ PRZESŁUCHANIA
Nie możemy się postawić
ani poskarżyć.
Żyjemy w strachu, nie mówiąc ani słowa.
A mimo to trwamy.
-I z tym też sobie poradzimy... -Ma absolutną rację.
Ale z taką przesadą
straci i godność, i swoją szansę na przesłuchaniu.
Świetnie. Powtórzmy to.
-Bezduszny świat. -Meena.
Jak masz na imię?
Niloufer.
Nie znam cię.
Jesteś tu nowa?
Tak. Właśnie przeniosłam się do Bombaju.
-Aha. Gdzie mieszkasz? -Na Marine Drive.
Właśnie się tu wprowadziłaś i już mieszkasz na Marine Drive?
To prezent.
-Aha. -A ty gdzie mieszkasz?
Na pensji niedaleko stąd.
Właścicielka to stara zołza.
Zamieszkaj ze mną.
Mówisz serio?
Czemu nie? Samej jest mi nudno.
A jak twój facet od prezentów wpadnie?
To zawieszę szalik przy drzwiach.
Poczekasz chwilę na zewnątrz.
On i tak nie wpada na długo.
Niloufer Qureshi.
Co pani przygotowała?
Scenę Madana Kumara z Sunghursh.
Cholerny Madan Kumar.
Wszędzie go pełno.
Chce pani zostać Kumarem?
Potrzebuję bohaterki, nie bohatera.
Proszę pana, pan Walia ją przysłał.
-Producent? -Tak.
Dobra. Zaczynaj.
AJAB ZDJĘCIA PRÓBNE
Dźwięk.
Jest dźwięk. Niloufer, ujęcie pierwsze.
Kamera.
-Kamera ruszyła. -Akcja.
„W życiu popełniłem
„wiele błędów.
„Ale żałowanie
„i przepraszanie...”
...jest wbrew moim zasadom.
Więc zanim stracę ostatnią cząstkę człowieczeństwa,
odejdź, ojcze.
6 LISTOPADA 1948 R.
To był Madan Kumar.
Właśnie słuchaliście samego Madana Kumara.
Specjalnie dla naszych słuchaczy,
fragment dialogu z jego superhitu, Sunghursh.
Kolejne pytanie od słuchaczki Rity Arory.
Jest z Dżabalpur i chciałaby wiedzieć,
jak nauczył się pan tak stylowo zapalać papierosa?
Przyszło mi to jakoś naturalnie.
A gdy zrobiłem to raz, musiałem powtarzać to podobnie przez cały film.
Kolejna piękna anegdota
zza kulis srebrnego ekranu.
Kolejna prośba od Mukula Mukherjee.
Chciałby posłuchać piosenki Udankhatole z Sunghursh.
-Posłuchajmy więc. -Panie Mukul,
oto piosenka, o którą pan prosił.
Cóż za zbieg okoliczności.
Znów grają pańską piosenkę.
To znak, że to auto jest panu pisane.
Proszę obejrzeć.
Mnóstwo miejsca na nogi.
Wygodna skrzynia. Kierownica nie stawia oporu.
Świetna średnia spalania. Litr na trzy kilometry.
Binod? Coś nie tak?
Co się stało?
-Powiedz mi. -To nic.
Wszyscy patrzą.
ROY TALKIES
USŁUGI KATERINGOWE SUNDER
Pan Sunder, nieprawdaż?
Ruszaj.
Czego chcesz?
Dziesięć tysięcy rupii rocznie.
To olbrzymia suma.
Nie dla Madana Kumara.
Zarabiam 500 rupii miesięcznie.
Rocznie 6000.
Rozumiesz?
To pana problem.
Nie obchodzi mnie to.
A czemu miałbym dawać ci pieniądze?
Bo wiem...
że Jamshed odjechał z panem tamtej nocy.
Od tamtej pory nikt go nie widział.
Chciał dojechać na dworzec.
Zaproponowałem, że go podwiozę.
Stamtąd ruszyliśmy swoimi drogami.
Pana droga okazała się świetna.
Mogę panu tylko złożyć kondolencje.
A jeśli chodzi o udawanie pana Sundera,
robiłem to jako pracownik Roy Talkies.
Znaleziono pana samochód.
Spalony.
Tam też policja znalazła ciało Jamsheda.
-Mam dowód wypożyczenia auta. -I?
Jamshed nie żyje.
Samochód spłonął,
ale pan uciekł.
I stał się Madanem Kumarem.
Madan Kumar musi teraz zapłacić za grzechy Binoda Dasa.
Szantaż jest przestępstwem.
Morderstwo też.
Posterunek jest po drugiej stronie ulicy.
Precz.
To był on.
Spotkał się z nim pod przybranym nazwiskiem.
Zaoferował Jamshedowi podwózkę.
Wsiadaj do wozu.
Nie mają szans w sprawie.
Dowody są poszlakowe.
Maqsood może jedynie złożyć zeznanie.
Nie jest nawet świadkiem.
I próbował szantażować Binoda.
Madana Kumara.
Słucham?
Próbował szantażować Madana Kumara.
Jeśli Madan Kumar wygra tę sprawę,
może pozwać nas o zniesławienie.
Panie Majumdar, jaki jest stan pożyczki?
Jeśli wyniki Sunghursh
będą nadal tak dobre,
to z łatwością spłacimy hipotekę studia.
W takiej chwili myślisz o filmie?
Pozwiesz Binoda czy nie?
Jest wschodzącą gwiazdą. Widzowie i branża poprą go,
jeśli pozwie nas o zniesławienie.
Jeśli chcesz zemścić się na Binodzie, to walcz z nim.
A nie z Kumarem.
Pani Sumitra, ma pani asa w rękawie.
Nie musi go pani
wykorzystywać od razu.
Może zaczekać na dobry moment?
Niech Das popełni błąd.
Swoją drogą, gdzie jest ten Maqsood?
Co tak tu siedzisz sam?
Co może cię uszczęśliwić?
Złoty jubileusz?
Ratna.
Pamiętasz, jak wyjeżdżałem do Lucknow?
Powiedziałem, że jadę na zwiad.
Okłamałem cię.
Panna Sumitra
chciała uciec z Kumarem... Jamshedem Khanem do Karaczi.
Miałem ich ściągnąć z powrotem do Bombaju.
Tej nocy, gdy...
Jamshed miał pociąg do Karaczi...
zaproponowałem mu
podwózkę autem.
I...
Sprawcy zamieszek zaatakowali samochód.
Wysiadłem z auta i uciekłem.
Jamshed Khan chwycił mnie ze strachu.
A ja...
Uderzyłem go, żeby się wyswobodzić.
Nie obejrzałem się, żeby zobaczyć, co się z nim stało.
Może powinienem był się odwrócić.
Powstrzymać ich.
Uratować Jamsheda Khana.
Ale bałem się.
I uciekłem.
Czy słusznie zrobiłem?
Tak.
Prawda?
Słusznie postąpiłeś, Binod.
Musiałeś wrócić do mnie i do Narena.
Mężczyzna, który uciekał z cudzą żoną?
Na pewno nikt na niego nie czekał.
Bohaterowie kończą dobrze tylko w filmie.
Prawda?
Jamshed oszukał pana Roya i dostał to, na co zasłużył.
A ja zyskałem.
Jeśli ludzie się o tym dowiedzą...
nigdy nie wybaczą drugiemu Madanowi Kumarowi.
Ponieważ pozwolił umrzeć pierwszemu.
Mój Madan Kumar nie jest ofermą.
Kunwar, bombajska policja szuka cię wszędzie.
Nadinspektor obiecał pojmać cię, żywego lub martwego.
Musisz natychmiast uciekać.
Jest nie tylko nadinspektorem, ale także moim ojcem.
Ale to ja jestem ojcem chrzestnym policji.
Nie zamierzam uciekać.
Taki już jestem.
PRZERWA
Cholerny Madan Kumar!
-Co się stało? -Jestem kretynem.
-Odrzuciłem ten film. -Odrzuciłeś?
Odrzuciłeś ten film?
Oglądałam go już 14 razy.
Dziś też zamierzasz obejrzeć do końca?
No to sama. Ja nie mogę.
Skacze mi ciśnienie na samą myśl o błędzie, który popełniłem.
Masz trochę kasy.
Zjedz coś. Wyślę kierowcę z powrotem po ciebie.
Nie mogę tego oglądać. Przepraszam.
A co za uderzenie!
DZIŚ W REPERTUARZE - SUNGHURSH
Hej, nędzarzu
z przebogatym sercem.
To ty?
Co cię tu sprowadza?
Porozmawiamy w samochodzie. Wsiadaj.
Ostatnio kazałaś mnie wyrzucić.
O czym ty mówisz? Wsiadaj.
Co porabiałeś?
Oglądałem Sunghursh.
Widziałam go 15 razy.
To dobry film.
Jesteś bardzo bogata?
A ty?
Nadal pan Pusty Portfel?
Pracuję w Roy Talkies.
Naprawdę?
-To na pewno widziałeś Madana Kumara. -Widziałem.
Nie jest niewidzialny.
-Przyjaźnimy się. -Naprawdę?
Czyż on nie jest cudowny?
Madan Kumar.
Wygląda nieźle. To tylko magia dużego ekranu.
Co robisz w Roy Talkies?
Asystuję reżyserowi.
Muszę robić różne rzeczy.
Gdzie mieszkasz?
W obozie dla uchodźców.
Uciekliśmy z Karaczi przed zamieszkami.
Załatwiliśmy nam duży dom, ale pobyt w obozie jest obowiązkowy.
Serio? Chodź. Podrzucę cię dziś do domu.
Proszę pani, okolica nie jest bezpieczna w nocy.
To opuszczony teren.
A co? Masz samochód pełen klejnotów?
Podrzućmy go.
Wedle woli. Ale nie pojadę za most Mahim.
-Biorę parasol. -Jasne.
Dokąd to zabierasz?
-Zwrócę. -Nie. To mojego szefa. Kupił za granicą.
Proszę pani!
-Proszę pani! -Zaczekaj, wasza wysokość.
Zapamiętaj mnie jako bogaczkę, którą kiedyś spotkałeś.
-Ale pada. -Ale pada.
Chcę się zmoczyć.
Cholera!
Zgubiliśmy parasol.
Może wróci za granicę.
-Cholera. -Cholera.
Chandu tańczył, Chanda tańczyła
Gwiazdy tańczyły razem z nimi
Razem z nimi
Które gwiazdy będzie widać jutro Nie wiadomo
Chandu tańczy
Chandu tańczył, Chanda tańczyła Gwiazdy tańczyły razem z nimi
Razem z nimi
Które gwiazdy będzie widać jutro Nie wiadomo
Chandu tańczy
Z mojej twarzy nic nie wyczytacie Umiem świetnie oszukiwać
Wyglądam zwyczajnie Ale w sercu mam mnóstwo barw
Kiedyś odlecę daleko stąd Jestem magicznym stworzeniem
Czy wiecie, kim jestem?
Motylem!
Tak! Chandu tańczył, Chanda tańczyła Gwiazdy tańczyły razem z nimi
Razem z nimi
Które gwiazdy będzie widać jutro Nie wiadomo
Chandu tańczy
Robię to, co lubię Jestem pełen pasji
Czasem jestem mrocznym Kishanem Kanhaiyem Czasem piękną damą
Czasem jestem ciężki, czasem lekki Moi przyjaciele dodają mi lekkości
Zgadnijcie, kim jestem
Chmurą!
Chandu tańczył, Chanda tańczyła Gwiazdy tańczyły razem z nimi
Razem z nimi
Które gwiazdy będzie widać jutro Nie wiadomo
Chandu tańczy
Chandu tańczył, Chanda tańczyła Gwiazdy tańczyły razem z nimi
Razem z nimi
Które gwiazdy będzie widać jutro Nie wiadomo
Chandu tańczy, Chandu tańczy
TAKSÓWKARZ - KHANNA THEATRE COMPANY SCENARIUSZ: JAY KHANNA
ROY TALKIES STOŁÓWKA DLA PRACOWNIKÓW I EKIPY
Zaczyna się w porcie w Karaczi.
W Karaczi?
Nie, w Bombaju. Wcześniej była to sztuka, w której chłopak trafia ze wsi do Karaczi.
Żeby zarobić. W filmie trafi z Karaczi do Bombaju.
-OK. -Z powodu podziału.
Co dalej?
Bohater jest szarym człowiekiem.
Zwykły taksówkarz.
Przyjechał z małej wioski do Karaczi... to znaczy Bombaju, żeby zarobić.
Tu spotyka uczciwą nauczycielkę.
I zakochują się.
Po wielu trudnych miesiącach dostaje w końcu pracę jako taksówkarz.
Ledwo starcza mu na życie.
I wtedy poznaje mężczyznę,
który oferuje mu pracę jako kierowca w napadzie na bank.
Początkowo się waha.
Ale potem mówi...
Jay, wyrecytuj scenę, a nie opowiadasz fabułę.
Moje pierwsze ujęcie.
Dobra.
Film się zaczyna.
Jest świt. Pierwsze ujęcie.
Miasto Bombaj właśnie się budzi.
Środkiem ulicy jedzie taksówka.
Prowadzi ją nasz bohater, Sarju.
Ręce Sarju są na kierownicy.
Jest na nich krew.
Na siedzeniu obok leży broń.
Krople krwi na ubraniu i na twarzy.
Pojawia się tytuł. Taksówkarz.
W roli głównej Madan Kumar.
Panie Roy,
ponad 80 procent ludności Indii to analfabeci.
Nie czytają gazet, książek
ani manifestów politycznych.
Pozostają nam więc tylko dwie drogi, aby dotrzeć do mas.
Tylko dwie. Kino i radio.
A więc pan i ja.
Mullick.
I ZSRR, i USA
zabiegają obecnie o względy rządu Indii.
Chcą trafić do naszych kin i radiostacji.
Wybuchła zimna wojna.
Oba te kraje kręcą filmy propagandowe.
ZSRR wysłał tu w tym celu swojego specjalnego wysłannika.
Władimira Sayadyantsa.
Pracował dla nich przy wielu filmach propagandowych.
W Chinach.
Zasadniczo jest posłańcem naszego premiera i Stalina.
Madan Kumar.
Jest jedną z największych wschodzących gwiazd w kraju.
Ludzie naśladują jego i jego dialogi.
Chcielibyśmy zrobić z Madana Kumara gwiazdę w ZSRR.
A więc...
wy i ci sowieccy idioci chcecie
mówić nam, jakie filmy mamy kręcić?
Na pewno widzieliście ujarzmione konie i muły.
Ale małpa skacze, gdzie chce.
Z drzewa na drzewo.
Jestem małpą, której nie da się oswoić.
Panie Roy.
Możemy sprawić, by małpy tańczyły, jak zagramy.
To nie pan kieruje tym cyrkiem.
Sam pan jest marionetką tańczącą, jak zagra ktoś inny.
-Następny. -Chwila.
Następny!
Pa, mamo.
Pa, ojcze.
Z Bogiem.
Witam, panie Narain.
Pan Pratap.
Dzień dobry. Zapraszam.
-Jak się masz, synu? -Dobrze.
Aby pomóc naszym braciom uchodźcom z Pendżabu
i poprawić warunki bytowe w obozie,
postanowiłem wystartować w wyborach samorządowych.
To wspaniale!
Pan jedyny opiekuje się całym obozem.
Ktoś musi reprezentować nas
-przed rządem. -Niewątpliwie.
Jay!
Pokój za barakiem 32 to nasze biuro partyjne.
Możesz przychodzić.
Nie mogę rzucić swojej pracy.
Możesz pobierać pensję z funduszu partyjnego.
Chcę robić tylko to, co kocham.
Widzimy, że próbujesz.
W każdym razie, z Bogiem, synu.
-Do widzenia. -Do zobaczenia. Namaste.
-Ruchy. -Kavitha Sharma, zdjęcia próbne.
-Kamera! -Kamera ruszyła.
-Akcja. -Proszę nie zabierać mi jedzenia.
Mam starą matkę i młodszego brata do wykarmienia.
Proszę się zlitować.
Dobra. Cięcie.
-Kto następny? -Niloufer Qureshi.
Przygotuj się. Wracamy po obiedzie.
Przerwa na obiad.
Przerwa obiadowa!
Wróć tu za 30 minut.
Podłoga ma być czysta do tego czasu.
Dobra, zajmę się tym.
Chodź zjeść.
Nie to, synu.
Chodź.
To ty.
Myślałam, że mogę tu na ciebie wpaść.
Zajrzałem, czy wszystko tu w porządku.
Zwykle nie chodzę na małe kastingi.
-My, biedni aktorzy, nie mamy wyboru. -Czyżby?
Poczęstuj się.
Ty zjedz. Ci goście cię nie nakarmią.
Czyj to był samochód?
Shamshera Walii.
Finansuje filmy.
Ciebie też finansuje?
Mnie rozpieszcza.
Nad jakim filmem pracujesz?
Myślę o nakręceniu własnego filmu.
Jako reżyser.
Z Madanem Kumarem.
Serio?
Co ty tu wyrabiasz, pomywaczu?
Wstawaj! Znów dotykasz kostiumy?
Zdejmuj to!
Jay.
Skocz po herbatę. Wszyscy o nią pytają.
I czemu zostawiasz ścierkę? Wiesz, że szef tego nie lubi.
Nazywają mnie obozowiczem, uchodźcą...
a teraz pomywaczem.
Mam trzy imiona.
Są lepsze niż prostytutka, dziwka i kurtyzana.
Chodź, pokaż mi swoją stołówkę.
Idziemy?
A więc...
STUDIO 3 - TRWAJĄ PRZESŁUCHANIA
-Co? -To moje studio.
To mój samochód, a to moja stołówka.
-Twoja? -Ma się rozumieć.
-Chcesz trochę? -A nakarmisz mnie?
-Tu jesteś, Nilo! Chodź! -Co? Gdzie?
Spójrz tam. To twój Madan Kumar.
Boże!
Ależ przystojniacy są
w branży filmowej.
Ten jest żonaty.
Zamknij się pan.
Małżeństwa w branży filmowej się nie liczą. Można brać.
A ty to kto w ogóle?
Przyjaciel Madana Kumara.
Pomywacz.
Meena!
No chodźmy.
Chodź, Meeno. Zdobądźmy jego autograf.
Przynajmniej na nas spojrzy.
Oby spojrzał niegrzecznie.
Chodźmy.
Idziesz, Niloufer?
-Nie, ale wy śmiało. -No chodź!
Czemu nie poszłaś?
Nie dzisiaj. Nie w taki sposób.
Świat nie dowierza
Najdroższy...
Mogę prosić pana o autograf?
Dziękuję panu.
O mój Boże!
Co się stało?
Hej.
Nilo!
Jay.
Panie Madan.
Co tam?
Dałem twój scenariusz panu Royowi.
Chce się spotkać.
-Naprawdę? -Tak.
Kim jest ta dziewczyna?
Kto?
Kiedy go poznam?
Dziś wieczorem.
Zostań po swojej zmianie, dobra?
Jay Khanna. Khanna Theatre Company.
Na pewno pan słyszał.
Trupa była sławna przed podziałem.
Pracuje teraz na naszej stołówce. Zasłużony kandydat.
Na stołówce?
Tak.
Ten film nie będzie odpowiedni dla twojej kariery.
Dlaczego?
Jesteś przeciętnym facetem.
Ważne, żeby Madan Kumar był bogaczem w każdej roli.
Rozpuszczonym synkiem tatusia.
Bogaty, skorumpowany gangster staje się nagle biednym taksówkarzem?
Ludzie tego nie przetrawią.
Zrobiłem z ciebie gwiazdę. Dbaj o to. Nie próbuj być aktorem.
Jasne, panie Roy.
Jak pan sobie życzy.
Co powiedział?
Pan Roy nie chce, żebym zagrał rolę biednego taksówkarza.
Nie mówiłeś, że podoba ci się ta rola?
-Halo. -Czy zatrudniłeś amatora,
niejakiego Jaya Khannę w stołówce?
Tak. Pan Madan go do mnie przyprowadził.
Posłuchaj mnie uważnie.
Jest pan największym aktywem Roya.
Proszę znać swoją wartość w Roy Talkies.
Jak to?
Wybierze pan fabuły, o które poprosimy.
Wówczas Roy
będzie zmuszony nakręcić filmy wybrane
przez największą gwiazdę.
A w zamian wypromujemy pana filmy w ZSRR,
Turcji, Europie.
A pan pomoże nam swoimi wpływami dystrybuować radzieckie filmy w Indiach.
Nie jest pan jedynie największą gwiazdą w Roy Talkies.
Ale też powiernikiem Roya.
Czemu rozmawiacie o tym ze mną, a nie osobiście
z panem Royem?
Roy się starzeje, Madan.
Nie myśli przyszłościowo.
Odmówił wam, tak?
Ja zrobię to samo.
Przemyśl to.
To świetna propozycja.
Gwiazda w ZSRR.
Pierwsza międzynarodowa gwiazda z Indii.
Odrzuceni i przez szefa, i pomagiera.
Interesujące.
Nie obchodzi ich pan, a pan nadal im służy.
Proszę zbudować więcej studiów nagraniowych.
Studia nagrań?
Piosenki.
Piosenki filmowe.
Bez nich
filmy hinduskie są bezwartościowe.
Gdyby uchwalić ustawę...
że hinduskich piosenek filmowych nie wolno grać w radiu.
-Na jakiej podstawie? -Kulturowej.
Dobrych manier.
Hinduskie piosenki filmowe są groźne dla kultury Indii.
Nie uważa pan?
Wciąż pracuję.
Nie zamknijcie mnie tu.
Złodziei trzeba zamykać.
Że co?
Mamy dziś manko. Brakuje dziesięciu rupii.
Teraz wiem dlaczego.
Proszę zważać na słowa.
Puśćcie mnie!
Otwórz bramę!
Wyrzucić go. Spadaj.
Zadzwonię po policję, jeśli zobaczę cię znów w pobliżu studia.
No to dzwoń, skurwielu!
Zamknąć bramę.
Kierowniku.
A moja pensja?
Pensja?
Jedna rupia, osiem ann
i więcej jedzenia.
Po odliczeniu wszystkiego zostaje tyle.
Jedna nowa pajsa.
Bierz.
I spadaj.
Jedna nowa pajsa?
Przyjaźnisz się z Kumarem.
Może pójdziesz do niego?
Kumar nie jest właścicielem studia.
Koniec końców,
obaj jesteśmy sługami.
On też nic nie wskóra.
Mogę przedstawić cię panu Walii.
Poznaj go.
Opowiedz mu scenariusz.
RÓB NAJLEPSZE UJĘCIA
Czyje to czasopismo?
Jakiś znajomy pana Walii zostawił.
PILNA SPRZEDAŻ SPRZĘTU FILMOWEGO
Ostatnio ukradłeś parasol, a teraz przyglądasz się czasopismu?
Dziś je kupuję.
Napisy: Bartosz Sobala
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger