Malinaw na nakasulat na bawal siya sa kahit anong teatro
hanggang matapos ang shoot natin.
Pero di siya sumang-ayon.
Nag-alok kami ng kasunduan, pero gusto niya ng buwanang tseke.
Pumayag kami.
Pero di matapos ang tuntunin niya.
Pinapahirap ito sa amin ni Jamshed Khan.
Papirmahin mo si Mr. Roy sa pangalawang kandidato.
Ani Mr. Roy, mas ayos si Jamshed Khan kaysa sa nangungunang limang kandidato
para sa Madan Kumar.
Pag may nagustuhan si Mr. Roy, gagawin niya ang lahat para sa kanila.
Nasaan si Jamshed Khan?
Wala siya rito.
Natutulog siya!
-Buwisit. -Jamshed Khan.
Inaabala mo ang mga abogado ko.
Sa pagtangging pirmahan ang kontrata.
Lintik na. Buwisit.
Gusto mo bang maging Madan Kumar?
Gusto ko lang linawin ang ilang tuntunin.
Mas maayos na bayad.
Ang kalayaang manatili sa labas ng studio compound.
Ang kalayaang makapagtanghal ng ilan sa isang taon.
At limitadong pangingialam sa pag-arte ko, maganda iyon.
Di mo makukuha ang di nakukuha ng ibang bida sa Roy Talkies.
Ba't di ang isa sa bida ng Roy Talkies ang gawin n'yong Madan Kumar?
Maghinay-hinay ka.
Gusto ka ni Mr. Roy, kaya niya kami pinapunta rito.
Pasensiya na kung nainis kita.
Pero di ko babaguhin ang tuntunin ko.
Nilinaw ko na ito sa mga abogado mo.
Hindi ako nanlalamang dahil ako lang ang kandidato sa Madan Kumar.
Artista ka rin.
Makakatulong ang termino ko sa pagtanghal ko sa Roy Talkies.
Sigurado akong naiintindihan mo iyon.
Sirain ang dangal ko para sa sarili mong pakinabang?
Di mo ako naintindihan.
Pagtanghalin mo ako sa kalye nang libre,
handa na ako agad.
Handa kang magtanghal sa kalye para sa pangit na drama company,
pero hindi sa Roy Talkies na inaalok ka ng oportunidad.
Oportunidad?
Para saan?
Para maging matagumpay.
Matagumpay na ako.
Oo, maaring makilala ako sa mga pelikula ng Roy Talkies.
Pero kasikatan iyon… hindi tagumpay.
Isa lang ang batayan ko ng tagumpay.
Kalayaan
para gawin kung ano ang gusto ng puso mo,
kung saan gusto ng puso mo.
Iyon lang.
-Mr. Abogado. -Bakit?
Humanap tayo ng ibang Madan Kumar.
Paano si Mr. Roy?
Mag-book ka ng ibang kuwarto.
Para sa ating lahat.
Kuha ko. Hahanap ako ng telepono at sasabihan sila.
Pag-iisipan ko ang mga termino mo.
Pumunta ka sa hapunan mamaya.
Ipapasundo kita.
Para sa iyo ito.
Anuman ito, di ko iyan matatanggap.
Oh, pero di mo pa binubuksan.
Pero alam ko ang damdamin mo para sa akin.
Naiisip kong mamahalin ito.
Natalo sa giyera si Hitler.
Gayunpaman, sa kagustuhan niyang manalo,
binigyan niya ang mundo ng maraming scientific innovation.
Isang nagre-record na teknolohiya
na magpapabago
sa industriya ng musika at pagre-record ng tunog.
Ang pagbabawal ng mga kantang pampelikula sa radyo, kasama iyon sa plano
para isulong ang bagong teknolohiya.
Upang mapabili ang mga tao ng mas murang musika.
Iyon ang regalo mo sa akin? Mumurahing teknolohiya?
Sumitra,
inireregalo ko sa iyo ang hinaharap.
Hello, Dr. Chela Ramani?
Si Madan ito.
Hello, Mada. Kumusta ka na?
Nahihirapan akong matulog nitong mga nakaraang araw.
May ipinag-aalala ka ba, Madan?
Mga bangungot.
Ano'ng nakikita mo sa bangungot na iyan?
Isang nasusunog na kotse, Dok.
Ang tunog ng kampana ng clock tower.
Sigawan.
Mas matagumpay ako,
mas maraming bangungot ang mayroon ako.
Natatakot ka bang mawala ang tagumpay?
Normal na takot iyan sa industriya ninyo, Madan.
Walang kakaiba rito.
Bakit di ka magpahinga at magbakasyon?
Minsan, nakakatulong ang sariwang hangin higit pa sa gamot, Madan.
Tanggapin mo ito.
Magsaya ka.
IKA-10 NG ABRIL, 1951
-Ilang kuha ngayong umaga? -Isa lang, sir.
-Isa lang? -Oo, sir.
Hoy, bigyan mo ako ng tsaa!
Maupo kayo.
Maupo.
Maupo kayo!
Headlight effect!
Isa pa!
Huy, maupo. Bilis. Magkakaroon kayo ng toffee pag naupo kayo.
Ayos ba ito, sir?
Oo.
Maupo kayo!
Mga bata! Ano'ng ginagawa n'yo? Maupo kayong lahat.
Maupo kayo sa puwesto n'yo! Upo.
Tara dito. Maupo rito. Magaling.
Bigyan n'yo muna kami ng maasim na kendi.
-Oo, dali. -Orange kendi.
-Oo, makukuha mo. -Gusto kong umuwi.
Tapusin natin ang trabaho at umuwi na.
-Hindi, ngayon na! -Hindi!
Tapusin natin ang trabaho at umuwi.
Gusto ko nang umuwi!
Handa na 'ka mo ang kay Niloufer.
Gusto ko nang umuwi!
Madam, handa na kayong kuhaan.
Ngayon?
Di ba't sinabi kong sabihan mo ako 10 minuto bago iyon?
-Alis! -Opo.
Oo, madam. Handa na kayo sa loob ng dalawang minuto.
Sir, handa na ang kamera?
Ang mga bata?
Likod nila ang nakaharap. Ayos lang.
-Sige. -Niloufer!
Kukuhaan na!
-Ayos lang ba ako? -Bilis.
Roll sound.
Roll sound, gago!
Rolling sound, sir!
Scene 23. Unang shot, unang take.
-Roll camera. -Nagro-roll na.
Clap.
Action.
Mga bata, pag-aaralan natin kung paano tinalo ni Alexander si Porus sa giyera.
Gayunpaman, hindi yumuko si Haring Porus kay Alexander.
At kayo ba…
Savitri!
-Sarju? -Savitri!
Sarju, ano ito?
Savitri, napakasaya ko ngayon. Hulaan mo kung bakit?
Bakit?
Kasi kumita ako nang malaki ngayon!
Nakakuha ka ba ng maraming pasahero, Sarju?
Oo! Tingnan mo, may mga laruan ako at kendi para sa mga bata. At…
Mga bata, sino'ng may gusto ng maasim na kendi?
-Ako! -Ako!
-Gusto n'yo ba? -Gusto ko.
Kanino itong pitaka?
Gusto ko.
Ito…
Hindi mo kinita itong pera.
Ninakaw mo ito.
Hindi, Savitri.
May nakalaglag yata ng pitakang iyan sa taksi ko.
Cut!
Ano'ng nangyari?
Nakatingin siya sa kamera.
Dito dapat kayo nakatingin. Kuha n'yo? 'Wag tumingin sa likod.
Dito ang tingin.
Ulitin natin.
Sandali.
I-close-up natin pagkatapos nitong linya.
-Ba't poproblemahin ang bata… -Gusto ko sa paraan ko.
-Pero… -Tama ang mungkahi ni Niloufer.
Kung inagahan mo,
di maiinip ang mga bata.
'Wag mo sa akin isisi.
'Wag ka nang magbigay ng sama ng loob, Niloufer!
At pagtuunan mo ang trabaho mo!
Buwisit.
I-shoot uli natin.
Isang taon na tayong nagsu-shoot.
Isang taon.
Di ako sosobra masyado sa badyet, kahit kay Madan Kumar.
Paano siya? Umaarte siyang parang bida!
-Hinayaan mo kasi. -Kung gayon, tanggalin mo siya.
Humanap ka ng iba. Tapos ituloy ang shoot.
Di ko ititigil ang shoot, Mr. Walia.
Iniisip na ng iba na umalis.
Kung ititigil ko ang shoot, aalis talaga sila.
Buweno,
may naiisip ka pa.
Tapusin mo ang pelikula.
'Wag mong gayahin si K. Asif.
Pitong taon niya nang sinu-shoot ang isang pelikula.
Maligalig sa kada kuha na parang pera niya ang ginagastos.
Napakahirap niya, G. Pallonji.
Wala siyang ideya kung kailan matatapos at maipapalabas ang pelikula.
Alam mo ba ang tawag doon ng mga tao?
"Hirap-e-Azam, " "Problema-e-Azam. "
Tingnan mo, Jay,
anuman ang mangyari,
'wag mo akong ipahiya.
Buwisit! Sino'ng tumae rito?
-Buwisit! -Hoy!
Buwisit!
Di ka pa ba nagpapalit?
Hindi pa, siraulo!
Kinailangan kong magbanyo.
Tingnan mo itong mga kadiring banyo! Puwedeng dumihan ng lahat?
Jay, ano'ng ginagawa mo?
-Pakiusap, sir, ako na. -Alis.
-Spot boy ako sa set… -Bumalik ka sa set.
-Direktor ka. Pakiusap, 'wag. -Iyan ang ikinagagalit niya!
Di niya iniisip na kaya kong maging direktor. Ginawa niya akong drayber!
Sinubukan kong tulungan ka noong wala ka. Okay? At iyong pag-aalburoto mo…
Hayaan mo na, Niloufer. Mahirap lang ako noon.
Isang refugee na nakatira sa pangit na kampo, di sa bahay ng mayamang lalaki.
Tapos na. Sige na, malinis na.
Pinapunta mo ba talaga kami rito para sa shoot, Mr. Jay?
Di pa nakabihis ang bida natin kasi marumi ang banyo.
Nasa set ang spot boy. Kaya ako ang umasikaso.
Kaya ginawa mo na lang?
Di mo makontrol ang galit mo.
Kaysa pagtuunan ang shoot, naglinis ka ng tae?
Wala sa screen ang malinis na kubeta ng Khanna Studio.
Pelikula natin ang lalabas, Iyong isu-shoot natin dito.
Pero di ka interesado roon.
Masyado kang abala na patunayang mas mataas ka sa babaeng iyan.
Magpapadala ako ng isa pang cameraman sa susunod.
Ayos ba?
Pasensiya na, madam. Di na mauulit ito.
Gaano kalamig sa Mussoorie?
Malalaman natin pagdating doon.
Magmamahabang manggas ba ako na sweater o kalahati lang?
Kalahating manggas.
Paano kung masyadong malamig doon?
Hawakan mo ako. At hahawakan kita.
-'Wag kang magpaka-Madan Kumar sa bahay. -Di bahay ang Mussoorie.
Bakasyunan iyon.
Hello, sir, madam.
-Nandito ka, Asghar. -Ba't nandito si Asghar?
Oo, at inayos ko ang opisina ko sa sunod na coupe.
-At, Naren, kumusta ka? -Ayos na ayos.
G. Madan Kumar, sumama ka sa akin.
Sige. Tara.
Wow. Inayos mo nang tama.
Magandang babae na lang ang kulang. Mapapabilis niya ang pagsulat.
Asghar, isinusulat mo ang una mong pelikula.
Kamay mo ang gamitin mo.
Para sumulat, at para…
May naiisip akong sitwasyon.
Isang mabagyong gabi.
Binabangungot na naman ang bida natin.
Kampana ng clock tower,
at isang nasusunog na gulong.
At isang duguang mukha.
At puno ng pait na hagulgol mula sa malayong lambak.
Ng isang babae.
Gumising siya.
Sinundan niya ang boses ng kanta.
Di niya makita ang babae.
May hamog. Kadiliman. Ulan.
Magaling.
Shera, tumigil ka o babarilin kita.
Ito 'ka mo ang ipalabas ng projectionist.
Wala itong magandang dulot sa iyo, Amar!
Paalis na ito.
Huling babala ko na ito bilang kaibigan mo, Shera.
Mayabang ka dati, Amar.
Ngayon, magsaya ka sa dugong iyan.
Bakit, kapatid?
Tara na, mga bata.
Panoorin natin itong pelikula.
Panonoorin kong mag-isa ang mga rush.
Sa iyo ang litrato.
Akin ang teatro.
Madan Kumar, buwisit! Superstar talaga siya, pare.
-Kung paano niya siya binaril. -Ganoon niya siya binaril.
-Ang galing n'on!
Shyam.
Shyam!
Buwisit, Madan Kumar!
"Madan Kumar, gago!"
Pinanood ko ang Gambler nang 30 beses.
Pero di ako nagsasawa.
Raghu.
-Raghu, volume. -Hoy, siraulo, manahimik ka at manood.
Nakasiping mo na iyong bida?
Ano'ng kalokohan iyan?
Halata naman.
Kitang-kita sa mukha mo, sa screen… at dito.
Magandang umaga, sir.
Sir, kayo ng pamilya mo ay tanggap na tanggap sa hotel namin.
Sir.
Kuhanin mo ang mga bag.
Tara dito.
Dalhin mo ang bagahe ni G. Madan Kumar sa ika-11 na kuwarto,
at ang bagahe ni G. Asghar sa ika-10 kuwarto.
Sir.
-Asghar. -Bakit?
-Ang kuwarto mo. -Sige.
Paano mo naisip itong kuwento?
Ang clock tower,
ang pumuputok na apoy ng nasusunog na kotse.
Nasa ganitong pangyayari ang kaibigan ko ilang taon na.
Sa Calcutta.
May nailigtas sana siya.
Pero,
natakot siya at umalis.
Takot saan?
Di ko alam.
Pero…
ang iwanan ang isang tao para mamatay
at pumatay, parehas lang ba sila?
Sa legalidad, di ko masabi. Pero sa moralidad, oo, parehas lang.
Itong kaisipang ito ang basehan nitong kuwento.
Ang multo ng patay na lalaki
ay kinompronta ang lalaking…
hindi siya niligtas.
May masaya siyang buhay may-asawa,
matagumpay na negosyo,
pero di niya malasap ang kahit ano roon.
Ba't gustong-gusto mo na gawin itong pelikula, Madan?
Isa kang bayani na nakakapote at pistol.
Puwede rin akong magkapote rito.
Sa pistol naman, magagamit ko iyon sa ibang pelikula.
Di iyan ang sagot.
Sino'ng mananalo sa huli? Ang multo o ang bida?
Nasa sa iyo na iyon, Asghar. Ikaw ang writer.
Mag-isip ka nang mabuti. Mamaya uli.
NAGPAHINGA SI MADAN KUMAR PAGKATAPOS NG GAMBLER
"Madan Kumar sa lambak ng Mussoorie.
"Malayo sa ingay ng Bombay. "
Pupunta rin ba tayo, Nilo?
Baka makasalubong natin siya.
Kasama ni Madan Kumar ang asawa niya roon.
Bakit ang mga guwapo't matatagumpay na lalaki ay may mga asawa?
Di ko alam.
Tingnan mo na lang siya.
Dagdagan mo nito.
Ano iyan?
Walang shoot ngayon.
Ba't nandito ka?
Ano lang…
Kahit isang araw, tantanan mo ako, Jay.
Di ka nag-iisa.
Sabi nila, mas marami, mas masaya. At nagsama rin ako ng kaibigan.
Holiday ngayon.
At may naaamoy akong masarap.
-Maupo ka. -Hayaan mo kami.
Ano? Maupo ka.
Masarap ang kebab.
-Saan mo natutunan iyon? -Papuri ba iyan?
At mula sa iyo?
Ang hirap paniwalaan, Direk.
Binibining Meena,
pag nagpasaway sa iyo ang isang istupido,
ano'ng gagawin mo?
Kung matanda siya, hahayaan ko na.
Pero kung kasing-edad mo siyang istupido,
sisigawan ko rin siya.
At baka pa…
Paano kung hihingi siya sa iyo ng tawad nang magkasiklop ang kamay?
Ganito ba humingi ng tawad ang isang istupido?
Galingan niya pa dapat.
Ayos na ba ito? Nakahawak sa tainga?
Walang sinseridad sa mata.
Puno ng luha ang mga mata ko.
Tutulo sila pag napatawad na ako.
Na parang gripo.
Ano'ng masasabi mo, Nilo?
Mapapatawad ba ang ganitong istupido?
Hindi.
Humihingi siya ngayon ng tawad, pag maganda ang kondisyon niya
matapos kainin ang masasarap na kebab na ginawa ko.
Di mo mapagkakatiwalaan ang ganiyan.
Bukas, pag gutom siya, nauuhaw, iritable, at galit,
ano'ng kasiguraduhan
na di na magsasalita ng kahangalan itong istupidong ito?
Iyang maamong mukha at matatamis na salita
ay hindi gagana sa akin.
Kukuha ako ng ilang kebab.
Siraulo ako, Nilo.
Pangit na direktor, pangit na aktor, at siguro masamang tao.
Kaya kinakabahan ako sa harap mo.
Nagpasaway ako sa iyo noong isang araw.
Pakiusap, patawarin mo ako.
Napakahalaga sa akin nitong pelikula.
At sa iyo rin.
Mag-kebab ka.
Pinapatawad mo ako?
Mag-kebab ka.
Subuan mo ako kung pinapatawad mo ako.
Madrama.
Maliligaw kaya ang mga ulap
Kasusunod sa iyo
Imposible
Di pilyo ang ulap na gaya mo
Mapapaibig kaya ang buwan
Kapag napatingin ito sa ganda mo
Imposible
Hindi masungit ang ulap na gaya mo
Tingnan mo lang ako
Na parang isang magandang panaginip
Tingnan mo lang ako
Na parang isang magandang panaginip
Hayaan mong titigan lang kita
Huwag kang magmadali
Tingnan mo ang mga bituin
Na nasasabik na makita tayong iisa
Imposible
Hindi mapangarapin ang mga bituin na gaya mo
Sige, tingnan natin kung ikaw ang para sa akin
Tingnan kung may kakulangan ka
Sige, tingnan natin kung ikaw ang para sa akin
Tingnan kung may kakulangan ka
Subukan mo lang ako
Nandito ako, at ikaw rin
Kung gayon, maupo ka sa tabi ko
Habang ang mga alon sa ilog Ay tulad natin, kita mo
Imposible
Ang mga alon sa ilog Ay di kasingganda mo
Maliligaw kaya ang mga ulap
Kasusunod sa iyo
Imposible
Ang galing nito.
-Ayos na iyan. -Isa pa?
Magaling. Oo.
Wala nang paglalandian pa
Magsama tayo buong taon
Kapag humindi ako, ano'ng gagawin mo
Makinig ka sa kanta.
Sige na. Wala kaming gagawin. Sige.
-Sige na. Pakinggan mo ang kanta. -Sige na!
Imposible
Pinahihintulutan kita Yakapin mo ako
Maliligaw kaya ang mga ulap
Kasusunod sa iyo
Imposible
TAXI DRIVER PINAGBIBIDAHAN NINA NILOUFER - JAY KHANNA
NAGPAHINGA SI MADAN KUMAR PAGKATAPOS NG GAMBLER
Hoy, dalhin mo.
Heto na. Kunin mo. At mag-ingat.
Maraming magnanakaw ngayon.
Sinasabi mo ba ito?
Binabayaran mo ako dati para magnakaw ng pelikula ng iba.
Nakakatawa ka, di ba?
Gago.
Wala iyon. Tara na. Binilang mo ba? Ayos ang lahat?
Masaya ka ba?
Natatakot ako.
Nangutang ako sa Refugee Department. At kay Mr. Walia rin.
Nakataya na ang lahat ngayon.
Nagtayo ka ng studio.
Nang walang kompromiso.
Di ito pangkantong kompanya ng teatro.
Binigyan mo ng pagkakataon ang sarili mo, Jay.
Nagkaroon ng pagkakataon si Madan Kumar dahil sa Roy Talkies.
Di ko alam kung ano'ng mas maganda.
Pag binigyan ka ng pagkakataon kasi narerespeto nito ang talento mo?
O walang nagbibigay sa iyo at nagawa mo 'yong lahat nang mag-isa?
Masyado kang nag-iisip, mister.
Di ba?
Ang walang iniisip ay mas makakagawa ng masasama.
Ang daldal mo.
Ako? Madaldal?
Tahimik.
Wala nang kabuluhan ang salita ngayon.
Gusto kong matulog nang payapa.
Nang walang takot.
Sige.
Hoy, halika! Huhulihin kita.
Bakit ka tumatakbo?
'Wag mong hawakan ang kotse.
Hoy, tara dito.
Hoy. Teka. Tabi.
Alis.
-Heto si Jay. -Hello.
Nagtrabaho ka sa Roy Talkies, di ba?
Oo.
Gusto kang tanungin ni Bb. Sumitra tungkol kay Jamshed Khan.
Nagkita kayo sa Lucknow, di ba? May sinabi ba siya?
Nasa Lucknow ka ba noong nagkaroon ng riot?
Nagpahintay sa akin si Jamshed sa istasyon.
Pupunta siya roon.
Binigyan ko siya ng tiket sa Awadh Theater.
Di siya nakaabot ng istasyon at…
sumakay ako ng tren pa-Karachi.
May alam ka ba kung nasaan siya?
Puwedeng magpakatotoo?
Kung buhay si Jamshed, di na natin siya kailangang hanapin.
Jay!
Di siya ang tipong mawawala, Tatay.
Kung nariyan siya, Pakistan, India, o ibang bansa…
naging sikat na siya ngayon.
Kaya, pagkaalis sa Awadh Theater sa Lucknow,
di mo na siya nakita?
Tara na.
Hindi, ma'am.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Christianne Osorio-Erni
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio