இது எழுதாமல் தயாரித்த தொடர். சொல்லப்படும் எதுவும் தொடரில் தோன்றும் தனிப்பட்டோரின்
சொந்த கருத்துக்களே. அவற்றை அமேசான் தணிக்கையிடவில்லை, சரி பார்க்கவும் இல்லை.
இந்த தொடரில் தோன்றும் தயாரிப்பு, சேவை, வணிகம் எதையுமே அமேசான் அங்கீகாரம்
செய்யவில்லை, அதோடு தனிப்பட்டோர் வெளியிட்ட கருத்து எதற்குமே
உத்திரவாதம் அளிக்கவும் இல்லை. நேயரின் விவேகம் அறிவுறுத்தப் படுகிறது.
இந்த தொடர், எந்த தனி நபரை, அமைப்பு, சாதி, இனம், நிறுவனம், மதம், எதையுமோ, வாழ்வோர்,
மறைந்தோர், எவரையும் புண்படுத்தும் அல்லது இழிவுபடுத்தும் நோக்கமோ கொண்டதல்ல.
இந்த தொடர் புகையிலை, போதை மருந்துகள், மது பழக்கம் எதற்குமே ஆதரவு தரும் ஒன்றல்ல.
இந்த தொடரை தயாரிக்கும்போது, எந்த மிருகத்தையும் துன்புறுத்தவில்லை, அதோடு
சிறார்களை அத்து மீறுவதோ, புறக்கணிப்பதோ, அல்லது ஏமாற்றி பயன்படுத்துவதோ
நிகழாமல் இருப்பதை உறுதி செய்யும் அனைத்து முன்னெச்சரிக்கைகளும் மேற்கொள்ளப் பட்டன.
இன்று, பல திரைகள் விலகிய தினமானது.
சில நல்லவை, சில நல்லவை அல்லாதது
குறை சொல்பவருக்கு எதிரா நிரூபிக்க பிடிக்கும்.
நிறுவனர் மீது நம்பிக்கை வைப்பீங்கதானே?
ரொம்ப சாதாரண விஷயத்துக்கே பதறிவிடுவார்.
ஆம், நான் சும்மாவே பதறிவிடுவேன்.
முதலீட்டாளருக்கு கவலை தரக்கூடியது.
மானஸோட கடைசி வரை இருக்க முடியாது.
வேணும்னா எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு போயிருப்பேன்.
அப்ப அவர்களில் ஒருத்தரே போதுமே.
உங்களுக்கு தோல்வி பற்றிய பயம் இருக்கா?
கௌரவுடனான என் பிணைப்பு விலகிடுமோன்னு எனக்கு பயம்.
துரதிருஷ்டவசமாக, நல்லா செய்யாதவர்களுக்கு
என்ன நேருமென நமக்கு தெரியும்.
என்ன நடக்குதுன்னு புரிஞ்சுகிட்டேன்.
"ஷிவீ, நாம் இன்னக்கி வீட்டுக்குப் போறோம்"னேன்.
நாங்க நிஜமாவே பயந்தோம்.
வணக்கம்.
சான்ஃப், ஹரியானா
எங்க பள்ளியை காட்ட வந்தேன்.
வாங்க, இதைப் பாருங்க.
கையில் ஒரு சின்ன பந்தோடு வரிசையா உட்கார்வோம்.
-ஓஹோ. -எங்களுக்கு பெஞ்செல்லாம் கிடையாது.
தரையிலதான் உட்கார்வோம்.
-அப்படியா. -ஒரு சூப்பர் பந்தோட விளையாடுவோம்.
எல்லா பசங்களும் அங்கே சேருவாங்க. சிலர் இங்கே.
இந்த பக்கத்திலருந்து அந்த பக்கம்னு பசங்க மாறிமாறி வீசுவாங்க.
அடிப்படையில் இது, பள்ளியாக மாற்றப் பட்ட மருத்துவ இல்லம்.
அப்பலாம் பள்ளிகள் இல்லை.
கௌரவ், ஷிவாங்கி யாத்ரிகார்ட்
ஹரியானாவில் உள்ள ஒரு சிறுகிராமத்தவன் நான்.
மின்சாரம் தினம் ஒரு மணி நேரத்துக்கே.
அதுவும், ஒண்ணு விட்டு ஒரு நாள்.
லாந்தர் விளக்கு ஒளியில் படிப்போம்.
எங்க பள்ளியில 5ம் வகுப்பு வரைதான்.
1500-2000தான் எங்க கிராம மொத்த மக்கள் தொகை.
கிராமத்தில் 150 வீடுகளே.
மிகச் சின்ன கிராமம்.
ஹரியானா மாநிலத்தில் தொலைதூர கிராமம்.
எந்த வயதிலிருந்து வேலை செய்ய ஆரம்பித்தேன், நினைவில்லை.
இங்கே சில ஓவியங்களை வரைவேன், அவற்றை ₹ 30க்கு விற்பேன்.
ஒரு வணிகத்தை கட்டியமைக்க,
அதைப் பற்றி உருக்கமா சிந்திக்கணும்.
மற்றவர் நிலையில நம்மையே பொருத்தி பார்க்க
வேண்டுவது அவசியம். நல்லா புரிஞ்சுக்க.
MISSION START AB
பேசிஸ், ஸ்ரீ ச்யாவன் ஆயுர்வேதா, ஸ்பர் வெளியேறிய பின்,
இப்போ ஏழு நிறுவனர்கள்தான் மீதம்.
அதோடு இறுதியில், ஐந்து நிறுவனர்கள் மட்டுமே நமது
முதலீட்டாளரிடம் பேரத்தை முடிக்க வாய்ப்பு.
முதலீட்டாளர், நிறுவனர்களைதான் ஆதரிப்பர், துவக்க நிறுவனங்களை அல்ல.
ஏனெனில், அவர்களுக்கு
நன்றாகத் தெரியும், நிறுவனர் மட்டுமே, நிறுவனம் அல்ல, துவக்க நிறுவனத்தை
யூனிகார்ன் வணிகமாக மாற்றம் செய்ய முடியும் என்பது.
தோல்வியை எப்படி சமாளிப்பர்? அதோட முக்கியமா
அவங்க தன்னம்பிக்கை அளவென்ன?
நம் முதலீட்டாளர்கள், இதையே முதலிடும் முன் தெரிந்துகொள்ள முயல்வர்.
நான்காவது சவாலில்,
ஒவ்வொரு நிறுவனரையும், தனியே அவர்களது நிறுவனத்தை
பற்றி கேள்விகள் கேட்டு, கூட்டு நிறுவனர் குழுக்களிடம்
பரஸ்பரம் சங்கடமாகும் கேள்விகளை எழுப்புவர்.
அவர்களது விடைகள், யார் முன்னேறுவார், யார் வெளியேறுவார் என்பதை நிர்ணயிக்கும்.
நாலாம் சவாலுக்கு முன் தினம்...
நிகில், ஆயுஷி அலிப்போ
..."நல்லா ஓய்வெடுங்க. அடுத்த போட்டி கடினமாயிருக்கும்"னாங்க.
ஆக, எங்களுக்கு நிம்மதி போச்சு.
நாங்க நிஜமாவே பயந்தோம்.
அவங்க தந்த அந்த கட்டளைகளே, எங்களுக்கு
பரபரப்பூட்டி, மிகுந்த ஆர்வம் கொள்ளச் செய்தன.
உடனடியாக ஒரு போட்டியை அறிவித்து, அங்கேயே செய்ய சொல்வாங்கனு இருந்தோம்.
இல்ல, எங்க வாழ்வில் முன்பு பழகிய எவரையாவது அழைத்து சந்திக்க
வைப்பாங்களோனு இருந்தோம்.
எல்லோருமே பேசினோம்.
எல்லோருமே என்னவென யூகிக்க முயன்றும், யாரும் கண்டுபிடிக்கல.
ஷெர்லாக் ஹோம்ஸ் பார்த்து வளர்ந்தவங்க நாங்க. ஆக, சில யூகங்கள் வந்தன.
மானஸ், அவினாஷ் டிடெளன் ரொபாடிக்ஸ்
திடீர்னு, மானஸ் என்னிடம் சொன்னார்,
"ஒரு வேளை நம்மை வெவ்வேறு அறைகளில் அமர வைத்து,
"என்னை பற்றி உன்னிடம், உன்னை பற்றி என்னிடம் கேட்பார்களோ."
அறை எண் 1
அவினாஷ், உங்களுக்கு சில கேள்விகள்.
முடிந்த வரை வெளிப்படையா பதில் கொடுங்க.
தருவேன்.
உங்க பெரிய பலம் என்ன, சொல்லுங்க?
என் மிகப் பெரிய பலம்...
அணியைக் கட்டியமைப்பது என் திறமைகளில் ஒன்று.
அவினாஷின் பலம்...
மானஸ் டிடெளன் ரொபாடிகஸ்
முதல்ல, அவர் என்னை அமைதியாக்குவார்.
அவர்தான் என்னையும் நிறுவனத்தையும் நிர்வகிப்பவர்.
அறை எண் 2
அது ஒரு அம்சம். மானஸ் சில சமயம் அதி வேகமாவார்.
அவினாஷ் டிடெளன்
ஆக எங்க நிலைகளை பகிர்ந்து,
மானஸ் தொழில்நுட்ப தலைவராகவும்,
நான் நிர்வாக தலைவராகவும் முடிவெடுத்தோம்.
இப்படியாக, தொழில்நுட்பத் தலைவர்
ஊழியரிடம் கோபப் பட்டால், நிர்வாகத் தலைவர் தேற்றுவார்.
அவினாஷின் பலவீனம் என்னவென்று நினைக்கிறீர்கள்,
அது உங்க நிறுவனத்தை எப்படி பாதிக்கும்?
அதாவது...
அதை பலவீனம்னு சொல்ல முடியாது.
ஆனா இது நாள் வரை, நான்தான் அவரை பேச வைப்பது.
நிர்வாகத் தலைவர் எனும்போது அவர்தான் நிறுவனத்தின்
பிரதிபலிக்கும் முகமா முன்வந்து எதையும் முன்னிறுத்தணும்.
அவர் சுணங்கி போகுபவரல்ல,
ஆனால், மத்தவங்களோடு சகஜமாக கொஞ்சம் தாமதமாகும்.
மாறா, நான் ரொம்ப வெளிப்படையா விவாதிப்பவன்.
அதான், நீங்க பார்த்தாவே தெரியும், மானஸ் ரொம்ப பேசுவார்னு.
அது அவரது உயிர்மூச்சு. பேசுவதற்கு ரொம்ப விரும்புவார்.
அவர் பேச ஆரம்பிச்சார்னா, நான் மவுனமாகிடுவேன்.
சில சமயம் சிலர் கிண்டல் கூட செய்வாங்க.
"மானஸ் அவ்ளோ பேசறார், ஆனா நீங்க அப்படி இல்லையே.
"உங்களுக்கு அதைப் பத்தி எல்லாம் தெரியாதா, என்ன?"
என்னை பொறுத்த வரை, மானஸ் புகழ்மையத்திலா, இல்ல அவினாஷ் புகழ்மையத்திலான்னு
ஏதும் பிரச்சினை இல்ல.
எங்கள்ல யாரா இருந்தாலும், எங்க நிறுவனம்தானே புகழடையுது.
நாங்க இருவருமே நிறுவனத்தை பிரதிநிதுத்துவப் படுத்தறோம்.
எங்களுக்குள் இறுமாப்பு பிரச்சினையே இல்ல.
அவினாஷ், டிடெளன் ரொபாடிக்ஸ் பத்திய உங்க மிகப் பெரிய பயம் எது?
என் மிகப் பெரிய பயம்னா...
எனது பங்குதாரர் என்னோடு இல்லன்னா,
என கனவை யாரோடு நிறைவேத்திக்க முடியும் என்பதே?
முன்பு ஒருமுறை இப்படி நடந்திருக்கு,
நாங்க சேர்ந்து வேலை செய்த புதிதில்.
பிறகு மானஸுக்கு ஒரு ஆசை வந்தது. கார்பரேட் வாழ்க்கை வாழணும்னு அவர் ஆசை.
ஆக, அவர் முடிவு எனக்கு ரொம்ப கடினமானது.
அவர் கார்பரேட் வாழ்வை மகிழ சொன்னேன்.
அப்போ, அந்த ஒரு வருடம்,
நான் மானஸை ரொம்ப நிர்ப்பந்திக்க விரும்பல.
ஆனா, எப்போதும் என் பங்குதாரர் ஒருவர் என் பக்கத்திலே எப்பவும் இருக்கணும்னு
நான் விரும்புவது, உண்மைதான்.
டிடெளன் ரொபாடிக்ஸை 2018ல் துவங்கிய போது,
ஆறு பேரா இருந்தோம்.
டிடெளன் ஆரம்பித்தது டிசம்பரில். ஜனவரியிலயே ரெண்டு பேரானோம்.
அப்போ தெரிந்தது, எவ்வளவுதான் யாரும் போவதை தடுக்க முயன்றாலும், சூழ்நிலை
நமக்கு சாதகமா இருப்பதில்லை, யாரையும்
தடுத்து நிறுத்த முடியாதென்பது.
ஆகவே, பங்குதாரரை இழப்போமென்ற பயம் தொற்றிக் கொண்டது. அதாவது...
அடுத்தவர் விலகிப் போக முடிவு எடுக்கும்
அளவுக்கு நாம் போய்விடக் கூடாதே என்ற பயம்.
அவினாஷ், நீங்களும் மானஸும் பிரிந்து போக நேர்ந்தா, பின்னணியில்
எது காரணமா இருக்கும்னு நினைக்கறீங்க?
திருமணம்.
அப்படியா?
நாம பிரிந்தா எப்படி...
நாங்க உயிரோடு இருக்கும்வரை, பிரிய மாட்டோம்.
ஹலோ.
-ஹை, அவினாஷ், மானஸ். -ஹலோ, சர்.
-நலமா? -நல்லாருக்கோம்.
உங்க உரையாடல் எப்படி இருந்தது?
எங்க ரெண்டு பேரையும் ஒரே கேள்வி கேட்டாங்க.
அடிப்படையில், கேட்டது எங்க உறவை பத்தி.
இருந்தாலும், நிறுவனர் மீது நம்பிக்கை வைக்கிறீங்கதானே?
-ஆம். -நிச்சயமாவே, நிறுனரை பத்தி தெரியணும்.
உங்கள பத்தி புதுசா தெரிஞ்சுகிட்டீங்களா?
ஒரே கேள்வியை பலமுறை கேட்டாங்க,
"மானஸ் இல்லன்னா என்ன பண்ணுவீங்க?"
இறுதியா, ஒண்ணு தெரியும், அதாவது, மானஸோட கடைசி வரை இருக்க முடியாது
என்ற முதிர்ச்சியை அடைந்தவங்க நாங்க.
ஏன்னா அவர் முன்னோக்கு வேறானது.
ஆனா, இப்போதைக்கு, நிறுவனத்தை பலப்படுத்துவதுதான் எங்கள் நோக்கம்.
மானஸ், உங்களுக்கும் எதிர்காலத்தில் ஒண்ணா இல்லாம போகலாம்னு தோணுதா?
சர், நான் முன்னமே சொன்னது போல...
நாங்க ஒண்ணா இல்லாம போக ரெண்டு காரணம்தான்.
ஒண்ணு, மரணம். ஆக சாகும் வரை பிரியமாட்டோம்.
அடுத்த காரணம், எங்க நிறுவனம் நல்ல வெற்றிகர நிலையிலுள்ள தளத்திலிருக்கோம்,
ஆக ஒரு புது முயற்சியை எடுக்க விரும்புவோம்.
அப்போதும், நான் போகுமிடத்தில அவரும் அவர் போகுமிடத்தில் நானும் போவோம்.
குறைந்தது, அடுத்த 20-25 வருடத்துக்கு பிரிவு என்பது வர வாய்ப்பே இல்ல.
நான் இங்கே ஒண்ணு சொல்லணும்.
உங்க பதில்கள் ரொம்ப வேறு பட்டிருக்கு.
அவினாஷ், "நாங்க இப்போ ஒண்ணா இருக்கோம்,
ஆனா வருங்காலத்துல மாறலாம்"னீங்க.
மானஸ், நீங்களோ,
"சாகும் வரை ஒண்ணா இருப்போம்"னு சொல்றீங்க.
-சர்-- -முதலீட்டாளருக்கு கவலை தரக்கூடியது.
பங்குதாரர் பத்திய அம்சம்... அடிப்படையில், மானஸ் என் தம்பி போல,
அவரோட அண்ணனா, நான் பார்ப்பது, ஏதாவது ஒன்றை
தொழில்நுட்பத்தில் ஒரு பெரிய விஷயத்தை சாதிக்க விரும்பறார்.
ஆனா, ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே கனவு, அதுதான் எங்க நிறுவனம்.
எங்க நிறுவனம் புதிய உச்சங்களை அடையும் அந்த கனவை எட்டும் வரை
மானஸும் நானும் ஒண்ணாகவேதான்
பயணிப்போம்னு நினைக்கிறேன், மானஸும் இதையே சொல்வார், தெரியும்.
-ஆனா, கடைசியில்-- -நீங்க அப்போ அதையே சொல்லிடலாமே?
அவரிடம் சொல்ல விரும்பல.
ஏற்கனவே சொன்ன மாதிரி, மானஸ் கொஞ்ச முன் கோபக்காரர்,
ஆக, அமைதிப் படுத்தணும். எதையும் மாத்த--
அவினாஷ், குறுக்கிட மன்னிக்கணும்.
ஒருவேளை இந்த நிகழ்ச்சியில முதலீடு வந்து,
-சொல்லுங்க. -அடுத்து ஒரு வருடம் கழித்து,
தனக்கு அந்த ஒரு நல்ல வாய்ப்பு கிடைத்ததிருக்கு, அதை
நோக்கி போவதா மானஸ் சொன்னா,
என்ன செய்வீங்க?
எங்க வாழ்வையே அர்ப்பணித்து அக்கறை எடுத்துகிட்ட டிடெளன் ரொபாடிக்ஸ்,
பல உச்சிகளை அடைந்து,
உயரும் வரை, மானஸ், "டிடெளன் ரொபாடிக்ஸை விட்டு போறேன்"னு
சொல்லவே மாட்டார் என்பேன்.
எங்களுக்குள் பலமான பிணைப்பு உண்டு.
நாங்க 2015லருந்து ஒரே அறைவாசிகள்.
சமீபத்தில் திருமணம் முடிக்க திட்டமிட்டிருக்கார். அவருக்கு
மனைவி வருவாங்க--
அவினாஷ், இந்த அந்தரங்க கோணத்தை புரிஞ்சுக்கறேன்.
ஆனா, மூணு வருடத்தில், மானஸ் எதையோ செய்ய விரும்பி போயிட்டா,
நிறுவன தொழில்நுட்ப நிர்வாகம் எப்படி?
குனால் கேட்பது ஒரு மிக முக்கிய அம்சம்.
-ஆம். -முதலீட்டாளர்களாக, பங்குதாரர் பிரிவு ஏதும்
வருமா என பார்ப்பது மிக மிக முக்கியம்.
மேம், இந்த மாதிரி வாய்ப்பு எனக்கு 5 வருடம் முன் வந்தது.
வேணும்னா எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு போயிருப்பேன்.
என்னைத் தடுத்திருக்கக் கூடியது ஒருவர்தான், அது இவர்தான்.
ஆக, எங்கள்ல ஒருத்தர் பிரிஞ்சு போயிடுவோம் என்பது,
கவலைக்குரிய பிரச்சினையே இல்ல.
நிறைய பேர் எங்களை பிரித்துப் போட பார்த்திருக்காங்க.
இந்த வணிகத்தை துவங்கிய போது,
பலர் எங்களை பல தடவை
பலவிதமான கேள்விகளை கேட்டுள்ளனர்.
அந்த 95,000... மன்னிக்கணும்.
அவர் செய்த தியாகங்கள், எனக்கு மிகவும் முக்கியமானவை.
அவர் என் தம்பி மாதிரி.
மன்னிக்கணும்.
பரவாயில்லை, அவினாஷ்.
அடிப்படைல, ரொம்ப நாளா ஒண்ணா இருக்கோம்.
நிறைய பேர் வந்தாங்க, போனாங்க.
ஆனா இங்கேயே இருந்தார்.
அவர் இருக்கும் வரை எனக்கு பலம்தான்.
அதோடு, நாங்க வாழ்க்கையில் செய்ய விரும்பியது எல்லாத்தையுமே செய்வோம்.
உங்க வாழ்வின் மிகப் பெரிய பரிசு...
உங்க பரஸ்பர உறவு.
நானும் கூட என் வழியில், உங்களுக்காக எப்போதும் பிரார்த்திப்பேன்...
-சொல்லுங்க. -...உங்க உறவு...
ஆண்டாண்டு காலம் நீடிக்க வேண்டும்,
-மரணம் பிரிக்கும் வரை. -ஆம். நன்றி.
அவினாஷ், மானஸின் மேல் அவ்ளோ நல்லெண்ண அன்பை பொழியறீங்க.
அது ஆயுள் முழுதும் நீடிக்கட்டும்.
இந்நிகழ்ச்சிக்கு பின், இருவரும், நட்புக்கு உதாரணமா திகழ்வீங்க.
போதுமா?
நீங்க எழுந்து அணைச்சுக்கணும், இருவரும். உங்களை அணைக்கணும்.
தினமும் நாங்க செய்வதே.
நான் எப்போதும் சமூக உறுப்பினரா இருப்பதைவிட, தனிப்பட்டவனாவே இருப்பேன்.
நான் ஒரே பிள்ளை. கூட பிறந்தவங்க கிடையாது.
என் 12 வயதில் என் அம்மா மறைஞ்சுட்டாங்க, அதன் பிறகு என் அப்பாவோடதான்.
ஆம், இவங்கதான் அம்மா. இது நான் என்...
இது என் பிறந்த நாள்னு நினைக்கிறேன்.
-உங்க அம்மா பத்தி பேச விருப்பமா? -இல்ல.
எப்படிபட்ட வியப்பு இது.
ஆக, நாங்க சகோதரர்கள், நான் மூத்தவன்.
ஷிவம் என் தம்பி.
ஷிவம் எப்போதுமே எனக்கு ஆதரவு.
சுமேத் டேப்ரேக்
ஆம், எனக்கு பயம்தான்.
தனி நிறுவனரா இருந்தா முடிவுகள் எடுப்பது கஷ்டமா?
தனி நிறுவனரானா, முடிவெடுப்பது ஒப்பீட்டளவில், எளிது என்பேன்.
அப்படியே. எனக்கு கூட்டு நிறுவனரே
இருந்ததில்லை. இது எளிதுனு தோணுது,
ஏன்னா, யாரையும் கலந்தாலோசிக்க வேண்டியதில்லையே.
பொறுப்பு என்னோட நின்னுடுது. நான்தான்...
எல்லா வெற்றிக்கும் தோல்விக்கும் நானே காரணம்.
நாங்க இருவரும் விவாதிப்போம்.
ஷிவத்தின் அணி நபருக்கு வேலை தருவதில் பிரச்சினைன்னா,
அவருக்கு அறிவுறுத்தி, பின் ஷிவத்துக்கும் சொல்வேன், அவர் முடிவெடுக்க.
அதே போல, தொழில்நுட்பமற்ற பிரச்சினைனா நான் முடிவேடுப்பேனு தெரியும்,
அவரும் எனக்கு உதவுவார்.
உங்க ஆழ்மனது பயம் என்ன?
கடந்த சில ஆண்டுகளா, நான் புரிந்து கொண்டது என்னன்னா, எல்லோரும் நம்மை
நம் பணிக்காக நினைவு கூர்வார்கள்.
அதனால் நீண்ட காலத்துக்கு பின், நம் பணி, தவறாம
நமது புகழ், அடையாளமாகும் என்பேன்.
ஆக, பயம் என்னன்னா...
நான் போயிட்டா, நினைவில் வைக்க எதுவும் இருக்காது.
சுமேத், நீங்க எனக்கு ஒரு உறுதி அளிக்கணும் இன்று.
நாம் ஒரு வணிகத்தை உருவாக்கறோம்... பிரம்மாண்டமா.
-சொல்லுங்க. -தனி நிறுவனரா இருப்பது
-பற்றி இப்ப பேசியதை மறந்துடுங்க... -சரி.
அதற்கு பொருளில்ல. நீங்க வந்தது உருவாக்க.
ஆம். நூத்துக்கு நூறு.
இல்ல, இதை... இப்போ நான் மனப் பூர்வமா சொல்றேன்.
அது எனக்கு ஒரு குறையாகவே தோணல. ஆம்.
அது மறு யோசனை.
உங்க போராட்டங்களுக்கு ஒரு நாள் பெரிய பலன் கிடைக்குமே?
-சொல்லுங்க. -ஆனா, அது தைரியமானதாக, இடர்களை
கணக்கிட்டு, இறங்கிய ஒண்ணா இருக்கும். உங்களை அது
தாங்கிப் பிடிக்குமே, சுமேத்.
எல்லோருக்கும் ஏதோ ஒரு பயம் இருக்கும்.
ஆனால், ஸ்டார்ட்-அப் உலகத்தில், பயத்தையும் மீறியது, முதலீடு.
அவங்க தந்த பின்னூட்டம் பெரும்பாலும் நியாயமான, நல்லதுக்கான விமர்சனம்.
அந்த முதலீட்டாளர்கள்...
நான் எனது திறமைகளை முழுதும் செலுத்தி செயல்படலன்னு தொடர்ந்து நினைத்தனர்.
அது, அவங்க என்னை பார்த்த விதத்தை கொஞ்சம் மாத்தி இருக்கலாம்.
ஆக, ஷிவம் உங்க பெரிய பயம் எது?
ஷிவம் பென்ஷன்பாக்ஸ்
எனது மிகப் பெரிய பயம்...
ஏதோ சிலது நடந்து,
பண வரவு நின்னு போனா, நாங்க
எங்க ஊழியர்களுக்கு சம்பளம் கொடுக்க முடியாது. அப்போ சிலரை
வேலை நீக்கம் செய்ய வேண்டியிருக்கும்.
எந்த ஸ்டார்ட்-அப்பிலும், முதன்மை விஷயம், துவக்க நிலைல
அந்த அணி எவ்ளோ பலமா இருக்குமென்பது.
மாற்றத்தை உருவாக்குதா, இல்லையா என்பது.
எனக்கு எப்பவுமே அந்த பயம் இருக்கும், "அப்படி ஆச்சுன்னா என்னாவது?" என.
நீங்க உங்களுக்காக மட்டும் பேசிக்கல.
ஒரு குழந்தையை வளர்க்க ஒரு சமூகமே தேவைன்னு எப்பவும் சொல்வேன்.
ஆனா நிறுவனருக்கோ, அவர் அணி மட்டுமல்ல அவங்க குடும்பங்களும் இருக்கு.
உங்க அணி பத்தியும் சொல்றீங்க,
"நாங்க தோற்றால், அணியைப் பத்தி மட்டும் நான் கவலைப்படல..."ன்னு.
ஆம். அதுதான் எனக்கு பயம். எங்க பணவரவு நின்னு போனா, அவங்களுக்கு
நாங்க எப்படி சம்பளம் தருவது? எப்படி அவங்க குடும்பம் பிழைக்கும்?
அதுதான் என் நியாயமான பெரிய பயம்.
இதை தெரிஞ்சுக்கறது, அருமையா நெகிழ்ச்சி தருவதா இருக்கு.
ஒண்ணை அடிச்சு சொல்ல முடியும், சகோதரத்துவ
பங்குதாரர் முறை, மேலான பங்குதாரர் முறை.
நம்பிக்கைதான் பங்குதாரருக்குள் மிகப் பெரிய ஒண்ணு, அது உங்க ரெண்டு
பேருக்குமிடையே இருப்பது தெளிவு.
பென்ஷன்பாக்ஸ் எப்படி எங்க பயத்தை சுடராக மாற்றுவது என கத்து தந்தனர்.
நிறுவனர் எவ்ளோ பலமாக இருந்தாலும் சரி, ஒரு குறிப்பிட்ட வேலையில்
தோற்றால், மூன்று பூஸ்டர்கள்
இருந்தாலும் கூட வெளியேற்றப் படலாம்.
நாங்க மாடிக்குப் போனப்போ, எங்களை தனித்தனி அறைக்கு போகச் சொன்னாங்க.
ஷிவாங்கி, கௌரவ்
"ஏன் எங்களை பிரிக்கிறாங்க?"னு யோசித்தேன்.
உங்களோட மிகப் பெரிய பலம் என்ன?
என் மிகப் பெரிய பலம், நான் கொஞ்சம் பயமற்றவள் என்பது.
அறை எண் 1
அறை எண் 2
விற்பனை பேச்சில், ரொம்ப பேசுவேன்.
அவங்க நல்லா கவனித்து குறிப்புகள் எடுப்பாங்க,
நான் செய்த தவறுகளை, முதலீட்டாளார் கேட்டது எல்லாம்.
எனது பலம், ஏதாவது எதிர்மறையா இருந்தா,
இல்ல ஏதோ திடீர் நெருக்கடி ஏற்பட்டா, என்னை நல்லா கட்டுப்படுத்திக்குவேன்,
உங்களை, யாத்ரிகார்ட்டை பாதிக்கும், உங்க கூட்டு நிறுவனர் ஷிவாங்கியின்
பலவீனம் என்ன?
சில விஷயங்கள் உண்டு.
அதான், அவங்களுக்கு விற்பனை கடை அனுபவம் கிடையாது.
ஷிவாங்கியே சொல்லியிருக்காங்க, "கௌரவ், எனக்கு கடை விற்பனை பற்றி
"தெரியாது, நம்ம ஊழியர்கள் நம்மை ஏமாற்றக் கூடுமே. அதை பத்தி
"கத்துக்கணும்"பாங்க.
ஆக, நாங்க இந்த சின்ன பலவீனங்களை சரி பண்ண பார்ப்போம்தான்.
கௌரவ் யாத்ரிகார்ட்
அதை பலவீனம்னு சொல்ல மாட்டேன். விழிப்புணர்வு கம்மி. அவ்ளோதான்.
உள்ளுக்குள்ள, விமர்சனம் பத்தி எப்படி நினைப்பீங்க?
சொல்லப் போனா...
குறை சொல்பவருக்கு எதிரா நிரூபிக்க பிடிக்கும்.
ரொம்ப பிடிக்கும்.
சிறு வயதிலிருந்தே எவ்வளவோ விமர்சனங்களை சமாளித்திருக்கேன்...
என் வேலையில், எனது கல்லூரியில்,
எனது கிராமத்தில், எங்குமே. எல்லோருமே
என்னை, குறைச்சே மதிப்பிடுவாங்க.
நான் எல்லோரையுமே வியப்பில் ஆழ்த்துவேன், அவங்க தப்புன்னு நிரூபிப்பேன்.
ஆக, யாராவது குறை சொன்னா, அதை சவாலா எடுத்துக்குவேன்.
என்னை குறை சொன்னவங்க என்னைப் பாராட்ட வேண்டிய நிலைக்கு ஆவதைக் காணப் பிடிக்கும்.
எனக்கு உண்மைல அது பிடிக்கும்.
ஆக, சொன்னா, மகிழ்ச்சிதான்.
எதுக்கு ரொம்ப பயப்படுவீங்க?
கௌரவுடனான என் பிணைப்பு விலகிடுமோன்னு எனக்கு பயம். அப்படி ஆகக் கூடாது.
யாராவது ஆங்கிலத்தில சரளமா பேசுபவர், எடை போடுபவரா,
என்னை அப்படி முத்திரை குத்தக் கூடியவரா...
அதாவது, என்னை என் ஆங்கில தரத்தின் அடிப்படைல எடை போடக் கூடியவர்னா,
நான் உண்மைலயே ரொம்ப பயப்படுவேன்.
பயத்தை மீறினால்தான் வெற்றி.
உங்க கருத்தில், கௌரவ் எந்த வகைகளில் தன்னை மேம்படுத்திக்கலாம்?
பலவீனம்...
அவரது பலவீனங்களைப் பத்தி ஏற்கனவே
பார்த்துகிட்டிருக்கார். உதாரணமா அவருக்கு திக்கும், தெளிவா பேச முடியாது.
எனக்கு சின்ன வயதிலிருந்தே திக்கு வாய்.
என் பேச்சு தெளிவா இருக்காது.
எனக்கு 'க'வும் 'த'வும் மாறிப்போகும். கிண்டல் செய்வாங்க.
ஆக, முதல்ல தெளிவா பேச கத்துக்கிட்டேன். என் பெயரையே
சொல்ல தெரிஞ்சுகிட்டேன்.
பிறகு ஹரியான்வி, ஹிந்தி,
ஆங்கிலம் கத்துகிட்டேன்.
இப்போ சரளமா பேச கத்துக்கறேன்.
அவருக்கு சில ஆங்கில வார்த்தைகளை
உச்சரிக்க சிரமமா இருக்கும்.
ரொம்ப பயிற்சி எடுத்துக்கறார்.
யாத்ரிகார்ட் மூடிட்டா என்னாகும்?
அது நடக்காது.
யாத்ரிகாட் மூடப் படாது.
ஒண்ணு சொல்லவா? அதீத நம்பிக்கையா பார்க்காதீங்க.
யாத்ரிகார்ட் மூடப் படவே முடியாது.
ஏன்னு இதோ விளக்கறேன்.
முதலீடு கிடைக்கலன்னாலும், யாத்ரிகார்ட்டை நடத்துவேன்.
எங்களுக்கு அந்த அளவு தன்னம்பிக்கை இருக்கு.
அதான், இனியும் அது நிறுவனம் அல்ல.
அது ஒரு இயக்கமாகி விட்டது.
அது ஒவ்வொரு ஊழியரின் ரத்தத்திலுமே கலந்து விட்டது.
ஆக, யாத்ரிகார்ட்டை மூட வேண்டிய நாள் வரவே வராது.
கௌரவின் இறுதி இலக்கு என்ன?
அதோட, யாத்ரிகார்ட்டின் இறுதி இலக்கும் என்ன?
சில்லறை விற்பனையாளர்களை நிறுவனங்கள் தொழில்நுட்ப வழியே பலப்படுத்த விரும்பறோம்.
நான் என் தாத்தாவோடு பலசரக்கு கடை அமைத்த போது,
ஒரு முறை அவர் தன் கையை உடைத்துக் கொண்டார்.
ஆக, அவர் கிராமத்தை விட்டு தினமும், கையில் ஒரு பையோடு போவதை
பார்ப்பேன். பயணிகளை ஏற்றி
போகும் டெம்போவில் போவார். நகருக்கு போய்,
பொருட்களை வாங்கி திரும்பி,
எங்க கிராமத்தில் கொண்டு வந்து விற்பார்.
உதாரணமா,
உருளைக் கிழங்கு ₹9க்கு வாங்கி ₹10க்கு விற்பார்.
அவரது லாபம் 10 சதம்.
இதைப் போல விஷயங்கள்.
ஆக, அவரோட கடைல உட்காரும்போது,
"இதுக்கா இவ்ளோ கஷ்டப்படணும்?"னு தோணும்.
போக்குவரத்து வசதி இல்லாததால் பொருட்களை
அவர் தோள்களில் சுமந்து போவார்.
இப்படி, ரெண்டு தோள்களிலும் சுமப்பார்.
அப்படி அவரை பார்த்திருக்கேன்.
முதுகே வளைந்துவிட்டது.
கூன் விழுந்திருந்தது.
ஒரு முறை இப்படி அவரோடு போன போது, இருவரும்,
மொத்த விற்பனை காய்கறி கடைகளிலருந்து வாங்கி வருகையில்,
சில உருளைக் கிழங்குகள் பையிலருந்து சிதறின.
அவர் நின்னு, ஒவ்வொன்றாக பொறுக்கி எடுத்தார்.
அப்ப நான் சொன்னேன்,
"விடுங்க! சில உருளைக் கிழங்குகள்தானே"ன்னேன்.
"அவை வெறும் உருளை கிழங்குகளல்ல,
என் இழந்த லாபம்"ன்னார்.
எங்களால முடிந்தா...
இந்தியாவில ஒரு கோடி சில்லறை வியாபாரிகள்னா,
நாங்க அவங்கள்ல வெறும் 20 இல்ல 30 ஆயிரம் சில்லறை வியாபாரிகளது
வாழ்வை மாத்தினாலே போதும்,
தாத்தாவின் விதியை மாத்தியதா இருக்கும்.
-கௌரவ். -சொல்லுங்க, சார்.
உங்க நிர்க்கதி பத்தி நிறைய சொன்னீங்க.
ஆம். கண்டிப்பா.
நான் நிர்க்கதியா உணர்ந்தேன்னு சொன்னது,
எனது மொழிவன்மை பற்றிதான், சொன்னேனே.
அப்படிதான் நினைத்தேன், அதையே சொன்னேன்.
நான் ஒண்ணு சொல்லவா?
நீங்க நாலாம் வகுப்பு வரையே உள்ள பள்ளி உள்ள
அந்த கிராமத்தில் இருந்து வந்த நபர்.
ஒரு மளிகை கடை...
நடத்தி வந்த அந்த கௌரவ்.
குழந்தையா திக்கிப் பேசிய அந்த கௌரவ்.
ஆனா, அதே கௌரவ்...
முதலில் ஹரியான்வி
பிறகு ஹிந்தி, பிறகு ஆங்கிலம் என கத்துகிட்டார்.
இப்படிப்பட்ட கௌரவுக்கு ஏன் இவ்ளோ சந்தேகம்?
அதான்...
எவ்வளவோ விஷயங்கள்.
பரவாயில்லை, யார் என்ன சொன்னாலும் கவலையில்ல.
ஹேய்.
கவலை இல்லதான், ஆனா அது படுத்துதே, கொஞ்ச நேரத்துக்காவது.
-இப்படிதான் நான்... -தண்ணி குடிங்க.
...சில சமயம் சிலர் சொல்றதை நம்ப வேண்டியிருக்கு.
ஆனால்...
நான் மகிழ்ச்சியாகிறேன், எனக்கே சவால் விடறேன்,
அவங்களை தவறுன்னு நீரூபிக்க.
அதுதான்.
கௌரவ், தோல்வியை விட...
சந்தேகம்தான்...
நமது கனவுகளை கொன்றுவிடும்.
சில போது, நான் என்னையே நிஜ சோதனைக்கு உட்படுத்திக்குவேன்,
நான் யார், எங்கிருந்து வந்தேன்,
என்பதை மறந்து.
கௌரவ், ஷிவாங்கி.
ஒண்ணு சொன்னீங்க,
உணர்ச்சிவசப்படுவது பலவீனம்னு.
நீங்க தவறு.
உணர்ச்சி வயப் படுவது, நிறுவனரின் பலம்.
நீங்க கட்டியமைப்பது,
-நிஜத்தில் இந்தியாவுக்காக. -சரிதான்.
-கட்டியமைப்பதில பெருமை கொள்ளுங்க. -ஆம்.
சரியா?
சரியானீங்களா, கௌரவ்?
-ஆம். அதாவது... -நீங்க வலிமையானவர்.
நன்றி.
ரொம்ப நன்றி, சார்.
நீங்க பெருமைப்படணும்.
சில... சில விஷயங்கள்... அதான்...
கொஞ்சம் தண்ணி குடிங்க.
என்னாச்சு?
விட்டுத் தள்ளு.
கௌரவ், நீங்க பலமானவர்.
அதனாலதான், உங்க உணர்வுகளை பகிர முடியுது.
இந்த நிகழ்ச்சி எங்க தன்னம்பபிக்கையை ரொம்ப வளர்க்கும்.
-ரொம்பவே. -ஏன்னா--
எங்களுக்கு மட்டுமல்ல, எங்களை போன்றோருக்கும்
-அவங்க தன்னம்பிக்கை பலப்படும். -அதேதான்.
நாங்க மொழியை பேசும் விதத்தை பார்த்து எங்களை எடை போடுபவர்கள்
அதை நிறுத்துவாங்கன்னு தோணுது.
எல்லோரும் முதலீடு ஐஐடி, ஐஐஎம் பட்டதாரிகளுக்குதான் போய் சேரும்னு
கவலைப் படாத நிலை வரலாம்.
இந்த நிகழ்ச்சிக்கு பின் அது மறையும்.
-கண்டிப்பா. -அதோட எங்க...
மொழியறிவினாலேயே யாரும் எங்களை புறக்கணிக்க மாட்டாங்க.
நல்லா அழுது தீருங்க.
-நிஜமாதான். -ஒண்ணு சொல்லவா?
நாம் பழைய காலத்தைப் பார்க்கும்போது,
நாம் விரும்பத்தகாத அந்த நினைவுகளும் கூட வந்துவிடும்.
இல்லையா? நமக்கு மறந்து போனதெல்லாம் நினைவுக்கு வருதே.
ஆனா அவர் சொன்னதெல்லாம் பிடித்திருக்கு.
நாம் இப்படி ரொம்ப கேட்பதில்லை.
அதான் உணர்ச்சி வசப் பட்டேன்.
மடைதிறந்து அப்படியே கொட்டிட்டே.
அழுமூஞ்சி.
நாங்க மாடிக்கு ஒண்ணா போனதும்,
எங்களை தனித்தனி அறைக்கு போகச் சொன்னாங்க.
ஆக, நான் அறைக்குப் போய், சும்மா உட்கார்ந்தேன்.
அப்ப நான் கேமராவை பார்க்கும் போதெல்லாம், இல்ல விரல்களை
தாளமிட்டபோது, கேமரா என் கையை நோக்கி திரும்பும்.
கால்களை ஆட்டினா, கேமரா காலை நோட்டமிடும்.
அப்ப, அது ஏதோ உறுதித் தன்மைக்கான சோதனைன்னு தோணியது.
நான் எவ்ளோ நேரத்துக்கு நிற்க முடியும், அல்லது முடியாது,
எவ்ளோ நேரம் கேள்வி கேட்காம இருப்பதெல்லாம்.
ஏன்னா அங்கிருந்தவங்க ரொம்ப ஆழமானவங்க.
தண்ணி கூட கேட்கலாமா வேண்டாமானு யோசித்தேன்.
தண்ணி குடிக்கலாமா, வேணாமா?
எதனா பேசினா, ஒரு மார்க் போயிடுமோ, தாளம்
போட்டா இன்னொரு மார்க் போகுமோ.
தினேஷ், செந்தில் குமார் ஜியோவியோ
அப்புறமா நல்லா அசையாம உட்கார்ந்தேன்.
செந்தில், தினேஷ் இடையில்,
பிரிவு வந்தா, என்ன காரணத்தால இருக்கும்?
பிரிவுக்கு காரணம்னு இருந்தா...
அது என்னவா இருக்கும்?
நீங்க பிரிவதானால், என்ன காரணமா இருக்கும்?
முதல்ல, நாங்க பிரிவதே நடக்காதுன்னு சொல்லிடறேன்.
13 வருடம் ஒண்ணா இருந்துட்டோம்.
இந்த தயாரிப்பில், இப்போ ஏழு வருடமா வேலை செய்துகொண்டிருக்கோம்.
முதல்ல அஞ்சு வருடம் சம்பளமே இல்லாம உழைத்தோம்.
நாங்க பிரிந்து போயிருக்கக் கூடிய கஷ்டமான நேரங்களை கடந்திருக்கோம்.
முன்பு இப்படிப் பட்ட சில நிலைமைகளை கடந்தவங்கதான்.
வாழ்க்கை முழுதும் இதைப் பற்றி நிற்பதே எங்க ஆசை.
எங்களை மையமாக இணைத்த விஷயம், மதுரை.
நாங்க பிரியக் கூடிய ஒரே காரணம், தினேஷ் மதுரைல இருக்க விரும்பாம, அவர்
அமெரிக்காவுக்கு திரும்பணும்னு நினைப்பது மட்டுமே காரணமாகும்.
இல்ல, நாங்க பிரிஞ்சுடுவோம்னு...
எனக்கு தோணல.
அனேக கூட்டு நிறுவனர் உறவுகள் 12 இல்ல 18 மாதத்துக்கு மேல் நீடிப்பதில்லை.
நீங்க ஏழு வருடங்களா ஒண்ணா இருப்பது என்ற உண்மை,
இப்போதுள்ள இந்த நிலைமைக்கு ஆளானாலும்...
நீங்க பரஸ்பரம் மற்றவரது பலங்களையும்
பலவீனங்களையும் நல்லா
புரிஞ்சுகிட்டிருங்கீங்க என்பதைக் காட்டுகிறது.
அது எதைக் காட்டுதுன்னா
எவ்ளோ நல்லா நீங்க மத்தவரை ஈடுசெய்யறீங்க என்பதை.
நன்றி.
இனியும் பிரிவோம்ன்ற பயம் எனக்கில்லை.
கோவிட் காலத்தில், மனம் தடைப் பட்டது.
எங்க சமூகத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவே நடமாட முடிந்தது.
எனது சக்தியை கரைக்கும்
வேறு ஏதும் இல்லாததால், நான் ஓடும் பயிற்சியை மேற்கொண்டேன்.
ஓட ஆரம்பித்தது, களைப்பாகி, திரும்பி வந்து தூங்க வழிவகுத்தது.
தொடர்ந்த அந்த நிகழ்ச்சிப் போக்கில்
எதையும் விட்டுக் கொடுக்கக் கூடாது...
போராடனுமென என்னை மீண்டும் திடமாக மாற்றியது.
அவ்வருடம், நானும் ஷிகரும் எதிர்கொண்ட மனத்தளர்வையும்,
உளைச்சலையும் நான் அதை கடக்க போராடிய விதமும், நாங்களிருவரும்
நண்பர்கள், தம்பதிகள் என்ற அந்த எல்லைகளை எல்லாம் மீறி,
அப்படிப் பட்ட, சிறந்ததொரு பிணைப்பாக மாறுவதில் முடிந்தது.
வாழ்க்கைக்கும் நாங்க கூட்டாளிகள்னு உறுதியா நம்பறோம்.
-ஷிகர், ஸ்ம்ரிதி. -சொல்லுங்க.
நீங்க முதிர்ச்சிபெற்ற நிறுவனர்கள் மட்டுமல்ல.
ரொம்ப பொறுப்பானவர்களும் கூட.
உங்களுள் கருத்து வேறுபாடு வந்தாலும் தனித்து
நிற்கும் தகுதி கொண்ட நிறுவனத்தை காண்பது, பிரமாதம்.
உங்களது இவ்வளவு இளம் வயதில், இதைக் காண்பது, நம்பற்கரியது.
-நன்றி. -நன்றி, மனீஷ்.
ஆயுஷியும் நானும் ஒண்ணாவே இருப்போம்.
இப்ப, முதல் முறையா வேற வேற அறைல இருக்கச் சொன்னாங்க.
நிகில், ஆயுஷி அலிப்போ
மனசே திடுக்கிட்டது, ஆனா, "இருக்கட்டும்"னு நினைச்சேன்.
கொஞ்சம் பயந்துட்டேன்.
நாங்க இதற்கு தயாரா இல்லாதாதால், எனக்கு படபடப்பானது.
ஆயுஷி, உங்க பெரிய பலம் என்ன?
என்னுடைய பெரிய பலம்...
அறை எண் 1 - அறை எண் 2
எனக்கு நல்ல பன்முகத் திறமை.
பன்முகத் திறமைன்னா, ஆயுஷிக்குதான் முதலிடம்.
நிகிலின் பலம்னு நீங்க நினைப்பது எது?
எதிலும் துல்லியமானவர் அவர்.
என் பெரிய பலம், துல்லியமும், வேகமும் ஆகும்.
அலிப்போவின் வளர்ச்சியை குறைக்கும் அளவு போகக் கூடிய நிகிலின் குறை என்னன்னா,
அவர் ரொம்ப சாதாரண விஷயத்துக்கே பதறிவிடுவார்.
ஆம், நான் சும்மாவே பதறிவிடுவேன்.
உள்ளூர உங்க பெரிய பயம் என்ன?
உள்ளூர பெரிய பயம் என்னன்னா, எங்களுக்கு
-மாற்று திட்டமில்ல. -பிளான் பி இல்ல.
-நிகில், ஆயுஷி. -சொல்லுங்க?
அனேகமா உங்க ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே மூளையா இருக்கும் போல.
ஒரே மாதிரி பதில்களையே சொன்னீங்க.
-அப்படியா? -ஹை ஃபை.
ஹை ஃபைவா? அப்படியா?
எனக்கு திருமணமாகி 15 வருடம், கூட்டு நிறுவனர்களா 10 வருடம்.
இப்பதான் இப்படி ஒரு இணைவை பார்க்க முடியுது.
என்னை விட்டா, 100க்கு 102 கூட கொடுப்பேன்.
நிகில், இன்னும் ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன்.
உங்களுக்கு ஆயுஷியுடன் விஷயத்தை விவாதிக்க ஒரு தர்மசங்கடமான நிலை ஏற்பட்டு உங்களை
தடுத்தது எப்போது?
உண்மைல, ஆயுஷியுடன் நான் எதையும் பேசுவேன்.
-நடந்ததே இல்லைன்றீங்க? -ஆம்.
-ஆயுஷி, ஒரு-- -ஆயுஷி, அந்நிலை வந்ததுண்டா?
இல்லை, எனக்கு வந்ததில்லை.
அத்தகைய நிலை வந்ததே இல்லன்னு சொன்ன முதல் கூட்டு நிறுவனர்கள்
நீங்களாகத்தான் இருக்கும்னு சொல்வேன்.
இது மனித வரம்பை மீறியது.
அவரோடு ஒத்துப் போகிறேன்.
-ஒத்திசைவு புரியுது. -ஆம்.
இந்த அளவு ஒத்திசைவு எப்படி இருக்கும்னு எனக்கே புரியல.
-இதுக்கு பதில் சொல்லணும்னு நினைக்கிறேன். -பல முறை...
சனிக்கிழமைகளில், நிறுவனத்துக்காக, நானும் ஆயுஷியும்
எதிர்கால திட்டங்களைத் தீட்டுவோம்.
அது காலை 9:30க்கு துவங்கி, மதியம் 2:30வரை கூட நீளும்.
ஒவ்வொரு சனி மாலையும்
அப்படி எங்களுக்குள் பரஸ்பரம், கடுமையா பிழிந்தெடுப்போம்.
7:30 மணிதான் எங்க "பிழிந்தெடுக்கும் நேரம்."
எதிர்கால திட்டப் பணி.
அப்போ நல்லா போனா, அது நல்ல நேரம்.
இல்லன்னா, அது கெட்ட நேரம்.
என் ஒரே கோரிக்கை, அந்த அளவுக்கு திட்டத்துக்குள்ளாகாதீங்க.
புரியுதா? நீங்க ஒரு கூண்டுக்குள் அடைச்சிக்கறீங்க.
ரொம்ப இறுகிய தன்மயுள்ளதா இருக்கு.
நீங்க ரெண்டு பேருமே அதுக்கு மேலேயும் கொஞ்சம் வளரணும்.
-அதைதான் நான்-- -சரி. புரியுது.
-நட்புகளே... -பரவாயில்ல.
...ஆரோக்கியமான மறுப்புகள், கருத்து வேறுபாடுகள், இறுதியா
வணிகத்துக்கு துணையாக நிற்கும்.
அது நல்லதும் கூட.
இரண்டு கூட்டு நிறுவனர்கள் ரொம்பவுமே ஒரே மாதிரி இருந்தாங்கன்னா...
-சொல்லுங்க. -...அப்ப அவர்களில் ஒருத்தரே போதுமே.
நீங்களே கொஞ்சம் விலகி நின்னு இந்த கேள்வியை கேட்டுக்கணும்.
வேறு யாரையும் அணியில் சேர்த்துக்கலாமான்னு.
உங்களை கேள்வி கேட்டு விவாதிப்பவங்க.
கூட்டு நிறுவனர்களிடையே புரிதலும், இழைவும் முக்கிய தேவை என்றாலும்,
ஓரளவு அறிவு ரீதியான தூண்டுதலும் கூட அவசியம்.
அது நிறுவனத்தை மேம்படுத்தும்.
-இந்த பின்னூட்டத்தை சரியாவே... -சொல்லுங்க.
...புரிஞ்சுக்குவீங்கனு நம்பறேன்.
-ஆமாம். -ஆம், கண்டிப்பா.
நன்றி. நீங்க உங்க தளத்துக்கு போகலாம்.
-நன்றி. -ரொம்ப நன்றி. நன்றி.
மூதலீட்டார்களோட விவாதத்துக்கு பின், கடைசி மூணு நிலைக்கு போனதா நினைச்சோம்.
அடிப்படையில் நாலாவது சோதனை, நிறுவனரது ஒத்துப் போகும்...
தன்மையை சோதிப்பது.
இழைவும், ஒத்துப்போதலும்.
நாம் ரொம்ப ஒத்திசைவோட போவதால், நம்மை நீக்கிடுவாங்களோ.
ரெண்டு நிறுவனர்கள் தேவையில்லையே.
விலக்கப் படும் சுற்றை அடைந்த போது,
எங்க கதை முடிந்ததுன்னு நினைத்தோம்.
விலக்கப் படுவது சுலபமே அல்லதானே?
போக விரும்ப மாட்டோமே. நம் தயாரிப்பை பத்தியும், அணியை பத்தியும்
பேசக் கூடிய வாய்ப்பை ஏன் விடணும்?
எல்லா சோதனைகளிலும்,
சராசரியாவே இருந்தேனோன்னு எனக்கு தொடர்ந்து கவலை.
நீதிபதிங்க, ஒரு சராசரியான நிறுவனரைக் கொண்ட ஒரு சராசரி
நிறுவனத்தின் மேல் ஆர்வம் கொள்ள மாட்டாங்க. ஆக, அந்த பயம் வேறு.
இந்த எதிர்பாராத சவால், நம் நிறுவனர்களை உளைச்சலில் ஆழ்த்தியது.
இறுதி கட்டத்துக்கு, இன்னும் ரெண்டு படிகளே. அதனாலதான்
மிஷன் ஸ்டார்ட் அப்ல எல்லா நிறுவனரும் தக்கவைத்துக் கொள்ள தவிக்கிறார்களோ.
நிறுவனர்களே, நாங்க முன்பே சொன்னோம்,
இன்றைய அமர்வு முன்பு நாம் செய்ததை போலிருக்கவே இருக்காது.
நாங்க சொன்னபடி செய்தோமா?
-ஆம். -கண்டிப்பா.
பி2பி அல்லது டி2சி என்பது மட்டுமே வணிகமல்ல.
பி2பி கூட. அதாவது, நபருக்கும்
நபருக்கும் இடையிலானது.
இன்றைய அமர்வு, உங்க பலம்,
பலவீனத்தை, முதலீட்டாளர்கள் புரிந்து கொள்வது மட்டுமல்ல.
நீங்க உங்க பலம், பலவீனத்தை புரிந்து கொள்வதும்தான்.
நீங்க உங்களை நல்லா புரிஞ்சுகிட்டா,
அதுதான் உங்களை வெற்றி பெறும் தகுதிக்கு அழைத்துச் செல்லும்.
துவக்க நிலை வணிகம் என்பது, கடைகால் தேவைப் படும் கட்டடம் போல.
ஆமாம்.
கட்டடம் எவ்ளோ பெரிதா
இருக்கோ அவ்ளோ பலமா கடைகால் தேவை.
பலமான கடைகால் போட, நிறைய விஷயங்களை
செய்ய வேண்டி இருக்கும்.
அதற்கு நிறைய பேச வேண்டியிருக்கும்.
ஆனால் மிக முக்கியமான பேச்சுக்கள்,
உங்களுக்குள் கூட்டு நிறுவனர்களாக, நீங்களே...
பேசிக் கொள்வதுதான்.
இப்போ, நம் நிறுவனர்கள்
உங்க எல்லோரையும் ரொம்ப சங்கடப்பட வைக்கும்
தருணத்தை எட்டியுள்ளனர்.
சரி, முதலீட்டாளர்களே.
உங்க தீர்ப்பு என்ன?
இன்று, பல திரைகள் விலகிய ஒரு தினமானது.
சில நல்லவை,
சில நல்லவை அல்லாதது
துரதிருஷ்டவசமாக, நல்லா செய்யாதவர்களுக்கு
என்ன நேருமென நமக்கு தெரியும்.
இன்று, மிஷன் ஸ்டார்ட் அப்ல...
யாரும் நீக்கப்படலை.
அப்பாடா!
நிம்மதிப் பெருமூச்சு.
எல்லோருக்கும் நிம்மதிதானே?
-ஆம். -மகிழ்ச்சியா?
-ஆம். -கண்டிப்பா.
தினேஷ், செந்தில், எங்களுக்கு ஏதாவது சொல்லுங்க.
பிடிச்சுது, அவங்க...
செந்தில், தினேஷ், யாரும் இன்று நீங்கல.
-ஆம், புரியுது, சர். -ஆம். புரியுது.
மதிப்பெண் பலகை
நாலாம் நிகழ்வாக்கம் உணர்வுகளின் ஒரு தீவிரமான
சுழலாக அமைந்தது எனலாம்.
பரஸ்பரமாகவும், தனிப்பட்ட முறையிலும் எங்களை நாங்க
பலவாறாக தெரிஞ்சுகிட்டோம்.
இதுவே முடிவல்ல என்பதை உணரும் அளவுக்கு
அவ்வளவு தோல்விகளை இப்போ சந்தித்தோம்.
இது ஒரு துவக்கமே.
ரீ-டிசைன் உங்களுதை அணியவும்
இது ஏதோ ஒரு வெறும் நிறுவனம் அல்ல.
நாம் ஒரு பெரிய சமூக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தறோம்.
இது துவக்க வணிகம் பற்றி அல்ல, ஒரு கனவு பற்றி.
இது ஆர்வம், எப்படி வாழ, என்ன செய்ய விரும்பறீங்க
என்பது பற்றி.
MISSION START AB
ஐந்தாம் சவாலில், நிறுவனர்கள், ரோஹித் ஷெட்டியிடம் பணயம் வைக்கணும்.
அடுத்து வருவது
ஆனா, அவரை சந்திக்க, நிறுவனர்கள் அவரது அணியினர் மூவரை சந்தித்து இரு
சிபாரிசு கடிதங்கள் பெறணும்.
நாங்க ஜியோவியோ ஹெல்த்கேர் நிறுவனர்கள்.
இது எதைப் பற்றி?
நாங்க ரோஹித் ஷெட்டியை தொடர்பு கொள்ளணும்.
இது சரியில்லயா? என்ன எதிர்பார்த்தீங்க?
அவசியமா, மளிகை கடைகளை புதுப்பிக்கறீங்க.
நீங்க பணிபுரியும் பெண்ணா இருப்பதால் அப்படி யோசிக்க முடியலயோ.
-ஒருவேளை-- -என் அம்மாவை யூட்யூபில் கத்துக்க சொல்றேன்.
ஆனா சிங்கம் ஐபி க்ளோபலா விக்குமான்னு தெரியல.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு கைனூர் சத்யன்