THE NEW YORK TIMES'TAKİ "MODERN LOVE" KÖŞE YAZILARINDAN ESİNLENMİŞTİR
BAZI BÖLÜMLER KURGUDUR.
Yüzlerce asil nitelik edinmeye ve geliştirmeye adayacağınız
Sağlıklı bir vücut ve zihin ile yüz yıllık bir hayatınız olsun.
Bu ay bu üçüncü!
Tuttum.
Arabanda neden ilk yardım çantası var?
Böyle acil durumlar için.
Güzel bir kız ceviz kabuğuna basıp yaralanırsa ilk yardım yapabileyim diye.
Anladım.
Tapınakların etrafında mı takılıyorsun?
Gece gündüz. Benim işim bu.
Yaralanıp zayıf düştüklerinde daha kolay mı etkileniyorlar?
Haydarabat'ta günde kaç köpek yaralanıyor, biliyor musun?
İlk yardım çantası onlar için.
Doktor değilsin yani.
Doktorum ama hayvan doktoruyum.
Gerçekten durup sokak köpeklerine yardım mı ediyorsun?
Evet. Bazen hastaneye götürüyorum, bazen de Blue Cross'a.
Bu çok hoş.
Artık hiçbir yere götürmem gerekmeyecek.
Bugün yeni kliniğimi açtım. O yüzden tapınağa gelmiştim.
-Tebrik ederim. -Teşekkürler.
Teşekkürler.
Rica ederim. Bu kadar.
Tapınağa tekrar ne zaman geleceksin?
2 YIL SONRA
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN
BU ÜÇÜNDEN HANGİSİ FREN?
KİLO MU ALMIŞIM? - HAYIR! YENİ TAŞINDIK
KEŞKE ELEKTRİKLİ SÜPÜRGE ONU DA İÇİNE ÇEKEBİLSE
Evet Badri?
Bitmek üzere. On dakika içinde gönderiyorum. Tamam mı?
YAZDIR
KÂĞIT YÜKLEYİN
Ne kadar çok ıvır zıvırın var Uday.
Güzelmiş, barda dansçı olsam işe yarardı.
Kucak dansı ister misin bebek?
Tamam, özür dilerim.
Rengi neden mor?
Unutulacak bir renk değil.
Uday'a sordun mu bu topuklular ne diye?
Arayıp soracaktım ama vazgeçtim.
Telefonda sorulacak bir şey değil. Gözünün içine bakarak sormak istiyorum.
Renu, bir şey daha.
-Lütfen yetişkin gibi davranmaya çalış. -Ne demek istiyorsun?
Basit tut, doğrudan sor. Aşırı tepki verme, duygusallaşma.
İki boyuta indirgeme.
Beni dinliyor musun? Sana diyorum!
Dinliyor musun?
Aynı olmaya çalışmak,
Selam, bebeğim.
Affedersin Renu, yemeğe yetişemedim.
Suri'yi bilirsin. Bir türlü bırakmadı.
Sorun değil.
Uday, seninle ben...
Biz... Bak.
Ben makul bir insanım.
Benim de kendimce kusurlarım olabilir. Ama dırdır etmek onlardan biri değil.
Tanrım.
Bırak, ben yapayım.
Teşekkür ederim.
Bir daha içmeyeceğim.
Buyur.
Yeniden doğmuş gibi oldum.
Kahven muhteşem oluyor Renu.
Ne yani? Komik mi şimdi bu?
Ne oldu?
Mor rengi görmüyor musun?
-Bu ayakkabıları mı diyorsun? -Evet, ayakkabıları diyorum.
Bunları dün de gördüm. Yeni almışsın diye düşündüm.
Niye oraya koyduğunu anlamadım. Bazen sormamak daha iyi oluyor.
Ama çok güzelmiş.
Beğendim.
Yanlış bir şey mi söyledim?
Böyle iğrenç topukluları giyer miyim sanıyorsun?
Dürüst olmak gerekirse hiç beğenmedim.
O yüzden bir şey demedim.
Bilmezlikten gelme Bay Uday Bhaskar.
Kimin ayakkabısı bunlar?
Gerçekten bilmiyorum. Nereden buldun?
Dolaptan.
Geçen yıl güya yetimhaneye vereceğin kıyafetlerin altındaydı.
Benim olmadıkları kesin. Kimin bu ayakkabılar?
Ben gerçekten...
Tanrım...
Bunlar...
Anu'nun.
Yani Anu'nun ayakkabılarının sende olduğunu unutmuştun, öyle mi?
Evet Renu. Öyle dedim ya.
Neden atmadın?
Benim değil ki. Nasıl atabilirim?
Geri vermeyi mi düşünüyordun?
Olabilir.
Niye hâlâ evdeler o zaman?
-Bilmiyorum. -Anu sende olduğunu biliyor mu?
Bilmem.
Şimdi atacak mısın?
Tabii ki. Kliniğe geç kalıyorum.
Vay! Kadın güzelmiş.
Gerçekten.
Biliyor musun Nazneen? Annem hep şöyle derdi.
"Birlikte eve çıkmak da ne demek?
"Birbirinizi seviyorsanız evlenirsiniz olur biter."
Modası geçmiş fikirler diye düşünüp kulak asmazdım.
Keşke dinleseymişim.
Abartma kızım.
Eski ilişkilerimizi birbirimizden hiç gizlemedik.
Benden önce Anu'nun olduğunu biliyordum.
Ama şu anda hayatında ben varım. Yani ben kazandım demek, değil mi?
Tabii ki sen kazandın.
Emin değilim. Yalan üzerine ilişki bina edilmez.
Aman tanrım!
Ufacık bir şeyi amma büyüttün.
Normal bir ayakkabı mı sence?
Tüylü, mor renk topuklu bunlar! Öyle bir şeyi unuttuğuna inanıyor musun?
Renu. Nefes al. Biraz soluklan.
Niye bu kadar büyütüyorsun? Erkekler aptaldır.
Ne düşündüklerini, ne yaptıklarını kendileri bile bilmez.
Uday'ın yalan söylediği sonucu çıkmaz bundan.
Zevkler ve renkler farklıdır, değil mi?
Başka bir sebebi var.
Tamam. Çözümü çok basit.
Ayakkabıları çöpe at.
-Olmaz! -Neden?
Niye ben atayım? Kendisi atsın.
İyi de neden?
Beni gerçekten seviyorsa kendisi atması lazım.
Ne saçmalıyorsun?
En iyi arkadaşımsın ama şu an seni boğmak istiyorum.
Onu yapamayacağıma göre ben biraz koşayım bari.
Hey! Sen koşmayı sevmezsin ki!
Koşmak cinayet işlemekten iyidir, değil mi?
Ne zamandır uyumuyorsun?
On üç gün, on iki saat,
36 dakika oldu.
Doğru dürüst uyuyamıyorum.
Gözünün önünde duruyordu ama bir kere bile bakmadı.
Bunun altında daha derin bir mana var.
Ayakkabını kaybettikten sonra Uday'la tanışmıştın.
Şimdi de ayakkabı yüzünden kavga ediyorsunuz.
Ben de aynı şeyi düşündüm.
Ben de eski sevgilimden kalan bir eşyayı
önemsiz bir şeymiş gibi masanın üzerine koyup
Uday'ın tepkisini izlemek istiyorum.
Ama eski sevgilinin bütün eşyalarını yaktın.
Evet. Keşke yakmasaydım.
Evet.
Eski sevgilinin adı neydi?
Rahul müydü?
Renu. Renu, hayır.
Renu, ne düşündüğünü biliyorum.
Renu, beni dinle. Olmaz.
Renu, hiçbir şey yapmayacaksın.
Renu! Beni duyuyor musun?
Renu! Renu, yapma!
-Evet? -Merhaba.
Ben Rahul'ün arkadaşıyım.
Ramya?
-Tamam. Revati miydi? -Renuka.
Tamam, evet.
Yakınlardan geçiyordum da, birden...
Biraz çekiniyorum ama tuvaletinizi kullanabilir miyim?
Tabii. Zor olur, bilirim. Tamam. Buyur.
Teşekkür ederim.
-Yakalayamazsın ki! -Yakalayacağım!
Akshit!
Rahul'ün evlenip çoluk çocuğa karışacağını hiç sanmazdım.
Doğru kişiyi bulunca herkes evlenebilir.
-Yakalayamazsın ki! -Kaçma!
Akshit! Tuvalet sağ tarafta.
-Yolu göstereyim. -Peki.
Bu tarafta.
Renuka, çay ister misin?
-Zahmet olmayacaksa alayım. -Farklı biriyle vakit geçirmiş olurum.
Çocuklarımı seviyorum ama insanı deli ediyorlar.
Tamam, çay koyuyorum.
İşte bu!
Ne yapıyorsun?
Bak, ayrılmak gayet normal.
Ben de yaşadım ama bu yaptığın doğru değil.
Rahul harika biri, biliyorum.
Onunla evlenen kişi şanslı demektir. Ama beni seçti.
Bitti artık Renuka.
Anlıyor musun? Hayatına devam etmelisin.
Pardon, affedersin.
O ne?
İnanılmaz.
Hanımefendi! Hanımefendi.
Geldik.
Mutlu yıl dönümü!
Bunlar da ne?
İki yıl önce bugün hayatımın en güzel gününü yaşadım,
birisiyle tanıştım.
Çok tatlısın!
-Kusura bakma, unutmuşum. -Sorun değil.
Gel. Önce bir oturalım.
Aynı şekli yaptırdım.
Gerçekten aynı parça mı?
Evet, sen gittikten sonra geri dönüp almıştım.
Mutlu anıları hatırlatan şeyleri severim.
Gülersin diye sana söylemedim.
Benim için yaptığın en romantik şey bu.
Beğendin mi? Ne tepki vereceğini merak ediyordum.
Tepkimi beğendin mi?
Neyi bekliyorsun?
Peki efendim.
Salwar sana çok yakışıyor ama bu düğmeler...
Topukluları bu yüzden mi sakladın?
Topuklu mu dedin?
Hevesim kaçtı.
Mutlu anıları hatırlatan şeyleri saklarım demedin mi?
Bu ayakkabılar da öyle.
Renu, bunu neden yapıyorsun?
Bilmem gerekiyor.
O kadar önemli olsalar niye kıyafetlerin altına atayım?
Önemsizse niye duruyordu?
Bilmiyorum.
Ben Suri'ye gidiyorum.
Güzel. İyileşiyor.
Tamam. Gayet güzel.
Aklını mı kaçırdın? Neden geldin? Köpeklere alerjin var!
Gelmeden önce alerji hapı yuttum.
Dün gece şapşallık ettiğim için bugün cesurca bir şey yapmak istedim.
Çok tatlısın.
Özür dilerim.
Kabul ediyorum.
Ben de özür dilerim Renu.
Bazen yaptığım şeylerin bir mantığı olmuyor. Farkındayım.
Sorun değil. O konuyu kapatalım.
İki yılda sadece bir kez kavga ettik. Fena değil, değil mi?
Hiç fena değil.
Ama bundan sonra böyle ufak şeylerin...
Başladın mı? Çok şapşalsın ama çok da tatlısın.
Senin yanında canım hiç sıkılmıyor.
Bekle.
Su ister misin?
İşe yarıyor mu?
Hem de nasıl.
İşte budur Renu. Buna ters psikoloji denir.
Ona bak. Dokun.
Dokun! Hisset!
Dedikleri gibi,
içindeki korkuyu dışarı atacaksın.
Attım.
Sonunda özgürüm.
-Merhaba anne. Merhaba baba. -Merhaba canım. Merhaba Uday.
Merhaba teyze. Merhaba amca.
Merhaba kızım. Merhaba Uday.
-Merhaba baba. Merhaba anne. -Merhaba oğlum. Merhaba Renu.
-Merhaba amca. Merhaba teyze. -Merhaba oğlum. Merhaba Renu.
-Amca. -Yeterli.
Evet.
Buyur.
Ne kadar vergi avantajı var, biliyor musun?
Ama sadece beyannameyi karı koca olarak verenlere.
Zencefil sarımsak ezmesini niye o kadar çok kullanıyorsun?
Ablan da evlenmeden önce öyle yapardı
ama evlendikten sonra çok güzel yemekler yapmaya başladı.
-Uday. -Efendim baba.
Virat ve Anushka harika bir çift olmuş.
Evet.
Evlenmedikçe siz asla olamazsınız.
Şerefe baba.
Karikatürlerin çok güzel Renu. Seninle gurur duyuyorum.
Teşekkür ederim.
Gelinim çok yetenekli. Sana gelinim diyebilir miyim?
Güzelmiş.
Bayram günü gibi oldu.
Renu çok güzel yemek yapıyor.
Renu.
Bugünlerde gazetelerde karikatürlerini göremiyorum.
Karikatür karakterlerin bile evlendi, sen evlenemedin.
Biraz meşguldüm de.
-Klinik nasıl gidiyor Uday? -İyi gidiyor teyze.
Köpekler çocuğun yerini tutmaz.
Evlenmeden çocuk sahibi olamazsınız.
Evlenmeden aynı evde yaşamaya devam edemezsiniz.
Evlenin artık! Uzatmayın!
İnanılmaz değil mi?
Ne derlerse desinler
benim tek duyduğum "Neden evlenmiyorsunuz?" oldu.
Bana da öyle geldi. Fazla içtiğimden oldu sanıyordum.
Her pazar aynı şeyi mi yaşayacağız?
Gerçekten. Hiç pes etmeyecekler.
Ama tamamen de haksız sayılmazlar, değil mi?
Ne?
Renu. Toplumsal normların önemli olmadığı konusunda aynı fikirdeyiz sanıyordum.
Hani sadece aşk önemliydi?
Katılıyorum. Ama...
Evlilik kararlılık göstergesi değil mi? Anlamı yok mu?
Saçmalık bu Renu. Evlilik dedikleri bir belgeden ibaret.
Öyle mi? Yoksa topuklular yüzünden mi?
Ne?
-Topuklu nereden çıktı şimdi? -Evliliğe niye itiraz ediyorsun?
Önce topukluları konuşalım.
İlişkimiz yürümeyecek olursa
kolayca ayrılabilirsin. Evliliği istememe nedenin bu değil mi?
Ben de seni ilerici bir kadın sanmıştım. Birlikte yaşamak senin fikrindi.
Rastgele bir ayakkabıdan bahsetmiyoruz. Anu'nunmuş!
-İlişkimizi mi konuşuyoruz, ayakkabıyı mı? -Aynı şey.
Nasıl aynı şey?
-Ne alakası var? -Var.
O ayakkabılar bize, ilişkimizin rayında gitmediğini hatırlatıyor.
İlişkimizde rayında gitmeyen ne varmış?
Seninle ilgilenmiyor muyum? Sana yalan mı söyledim?
-Seni aldattım mı? -Onu kastetmiyorum.
Harika bir ilişkimiz var Renu. Aptal takıntın yüzünden ilişkimizi bozma.
Tabii. Her şeyi bozan benim, değil mi?
Davranışlarınla beni ne kadar üzdüğünün farkında bile değilsin.
Lütfen! O aptal ayakkabılara takıldın kaldın.
-Takıntı yapıyorsun. -Evet.
Çünkü bir türlü vazgeçmiyorsun.
Sürekli konusunu açıp durduğun için ben de atmayacağım işte.
Peki, atma.
Şöyle yapalım.
Tapınak yapıp her gün o ayakkabılara tapınalım.
Harika fikir!
-Sadece ayakkabılar mı, Anu da olsun mu? -Anu'ya söyleyelim, buraya taşınsın.
-Tamam! -Tamam!
Biraz ara verelim bari.
-Merhaba. -Merhaba.
Nasıl çözeceğimizi buldum.
Başladığı yerde bitsin.
Hazır mısın?
Hazırım.
Renu, büyük aptallık ettim.
Eski sevgilimin eşyalarını saklamamın ne kadar yanlış olduğunu şimdi anlıyorum.
Özür dilerim Renu.
Anladığın için teşekkürler Uday.
Topuklular yüzünden ayrılıyorduk.
-Evet. -O işe yaramaz ayakkabıları
boş yere ne kadar büyüttüğümü şimdi anlıyorum.
Dolabımı kontrol edeyim de bir daha böyle bir şey yaşamayalım.
Öyle şeyler artık umurumda değil.
-Tamam mı? -Tamam.
Şimdi fark ettim. Senin sözün benim için yeterli.
Ya tamamen güvenirim ya da hiç güvenmem.
Çok mutluyum Renu.
Başka eşyalar var mı?
Bildiğim kadarıyla yok.
Kahve makinesi hariç.
-Sen iyi misin? -Evet.
İyiyim.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram
Proje Kontrol Sorumlusu