NA PODSTAWIE CYKLU FELIETONÓW NOWOCZESNA MIŁOŚĆ
NIEKTÓRE ELEMENTY ZOSTAŁY ZMIENIONE
Nowoczesna Miłość - Tokyo
Sayaka Kono Jesteś w drodze?
Cholera!
Jasne. Co?
Zaraz wyjdę!
Przepraszam, szefowo.
Proszę się nie spieszyć.
To wystarczy.
Przepraszam, już wolne.
Nagata, miłego spotkania.
Powodzenia w Singapurze!
Dziękuję!
Bezpiecznej podróży!
KARMIENIE PIERSIĄ I INNE BOLĄCZKI
Teściowa każe mi przestać karmić go piersią,
zanim zamieni się w maminsynka.
Czytałam w Internecie, że wasabi sprawdza się przy odstawianiu,
więc spróbowałam trochę nałożyć.
Ale tak bardzo płakał, że poczułam się okropnie i zrezygnowałam.
Co jest złego w byciu maminsynkiem?
Orangutany karmią przez siedem lat.
Siedem lat?
Wiem, że świetnie się bawicie,
ale obawiam się, że na dziś już kończymy.
Skończyło się.
Czy jest jeszcze ktoś, kto chciałby się czymś podzielić?
Czymkolwiek.
A ty, Sayako? Chcesz się czymś podzielić?
Dobrze...
Przepraszam za spóźnienie.
Moje dziecko kończy dziś 100 dni,
ale jutro jadę w podróż służbową, więc się martwię.
Z pierworodną podróżowałam, dopiero gdy miała jakieś dwa lata.
Odciąganie mleka to moje nowe hobby.
Prawda? No już. Proszę.
Co za zdrowy maluch!
Na pewno urósł. Dziękuję.
Gratulacje z okazji jego setnego dnia.
Dziękuję.
Będziecie dziś świętować?
Tak, dziś wieczorem.
To niesamowite. Jesteś pracującą mamą.
I nie przestajesz karmić. Jesteś super.
Bez przesady.
Ja bym nie dała rady.
Więc jesteście „partnerkami”?
Pobrałyśmy się w Szwecji.
Fajnie! To takie modne.
Modne?
Twoja kolej.
Tak?
Cichutko.
Połóż dziecko tutaj. Dobrze.
Waży 8,6 kg.
Spójrz, jak urosłaś.
Musisz ją dużo karmić.
-Dziękuję. -Wszystko wygląda dobrze.
Dobrze, Tetsuyo.
-Powodzenia w podróży. -Dziękuję.
No już.
Tak.
Zobaczmy, jak urosłeś.
Kładziemy się. Cześć.
Waży 6,3 kg.
Nic nie przybrał. Ale nic mu nie jest.
Nadążasz z karmieniem piersią?
Martwię się, bo je mniej niż moje pierwsze dziecko.
Jak idzie odciąganie?
Czuję, że mam mniej mleka, odkąd wróciłam do pracy.
Będziesz produkować więcej, gdy faktycznie będziesz karmić.
Ale nie szkodzi.
Spróbuj odciągać trochę częściej.
Mleko mamy jest najlepsze.
Trzymaj się. Nie poddawaj się.
Odciągaj je do ostatniej kropli, dobrze?
Jasne. Zrobię, co w mojej mocy.
Do zobaczenia.
Tetsu, spójrz. Dużo alg, pomagają na laktację.
Co to jest?
Koper włoski. Czytałam w internecie, że zwiększa produkcję mleka.
Tak?
Babcia mówi, że zaraz będzie. Zejdźmy na dół się przywitać, Yui.
-Dobrze. -Idziesz? Dobrze. Wstań.
Idziemy.
Babcia!
O rety! Ale urosłaś, Yui!
-Mam nadzieję, że nie przeszkadzam. -Nie.
-Dawno się nie widziałyśmy. -Wiem.
Schudłaś?
Tetsu bardzo urósł od ostatnich zdjęć.
Naprawdę? Przywitaj się z babcią.
Miło cię poznać, Tetsu.
Ale i tak jest bardzo drobny. Masz dość mleka?
Mamo, wezmę twój bagaż.
Dziękuję.
Babciu, co to jest?
To, moja droga, są smakołyki. Kupiłam na dworcu.
Chodźmy do środka, to się poczęstujemy.
Ale dopiero po kolacji.
Dobrze.
Ja to wezmę.
Spróbuj.
Znów mi upadło.
Nie martw się. Tak, nie spiesz się.
Bardzo dobrze.
Świetnie ci idzie. Nie dawaj mu tego naprawdę.
Świetnie, Yui.
-Dobrze. A teraz mamy... -Marynowaną śliwkę.
Zjedz trochę.
Proszę, Tetsu.
Zjadł trochę.
Spójrz na tę minę.
-Słone, co? -Zaskoczony?
-Słone! -Udało ci się.
-Jest zaskoczony. -Słodziak.
-Gratulacje, Tetsu! -Gratulacje.
Zdrowie!
Dużo tego.
Jesteś jak dojna krowa.
Jeden woreczek co trzy godziny.
Wszystkie instrukcje są tutaj.
Rozmrażaj je w letniej wodzie przez trzy do pięciu minut
i włóż je tutaj,
a potem przykryj.
I tu. Spójrz.
Tutaj.
Po trzech minutach zapika. Rozumiesz?
To taki kłopot.
Czemu nie możemy dać mu mleka w proszku, gdy cię nie będzie?
Musisz mieć taką obsesję na punkcie karmienia piersią?
Tobie mleko w proszku nie zaszkodziło.
Miałam ciężkie alergie. Nie pamiętasz?
Winne było mleko w proszku.
Za szybko zostałam odstawiona od piersi.
Nie mówiłaś, że dostawałam udon, jak miałam trzy miesiące?
To dlatego, że jadłaś wszystko, gdy byłaś dzieckiem.
Pisałam w pamiętniku,
że nigdy nie płakałaś i byłaś dobrym dzieckiem.
Tak samo jak Tetsu, prawda?
Nie dawaj mu udonu.
Nie będę!
Skoro tak nalegasz na karmienie piersią,
czemu nie zaczekałaś z powrotem do pracy?
Sayaka zarabia dość dużo.
Gdybym nie musiała was karmić,
sama nigdy bym nie pracowała.
Nie przetrwałabyś miesiąca jako gospodyni domowa.
Nienawidzisz dzieci i prac domowych.
To nieprawda.
Po prostu mnie nie rozumiesz!
Patrzymy na świat inaczej.
Chcę tego, co najlepsze, z obu światów.
Karmienie piersią łączy mnie z Tetsu, więc nie chcę z tego rezygnować.
A ta podróż to coś, co tylko ja mogę zrobić.
Przecież się zgodziłaś.
Nie da się pogodzić macierzyństwa z udaną karierą.
Wkrótce się przekonasz.
Tak. Ty też się przekonasz.
Tetsu w końcu zasnął. Był jak nakręcony.
Dobrze.
Yui, chyba już to jadłaś? Oddaj to mamusi.
Dziękuję.
Mamo, dziękuję, że przyjechałaś nam pomóc.
Miałam wziąć wolne,
ale kieruję nowym projektem, więc nie mogłam.
Nie. Nie przejmuj się.
Uwielbiam spędzać czas z wnukami.
Obie jesteście takie zajęte,
prawie jak dwóch mężów.
Mamo, nie jesteśmy takie.
Jesteśmy partnerkami bez przypisanych ról płciowych.
Mam dwie mamusie.
Dwie mamusie, Yui? Jesteś szczęściarą!
Będziemy się świetnie bawić, jak mama wyjedzie.
-Tak! -Dobra dziewczynka. A teraz do łóżka.
-Dobranoc. -Śpij dobrze.
-Dobranoc. -Słodkich snów.
Pożegnałaś się z Yui?
Nie mogła się obudzić, więc pozwoliłam jej spać.
Dobrze.
Jeszcze Tetsu.
Mamusia jedzie do pracy.
Będziesz grzeczny?
Niedługo wrócę.
No już.
Doceniam to, mamo.
Jedź już. Nie możesz płakać za każdym razem.
Dasz radę, Mari. Pozdrów ode mnie Kaori.
Tetsu, życz mamie powodzenia.
Idź już. Dalej! Szybko!
Ktoś jest głodny.
-Idę. -Chcesz mleka, Tetsu?
Jaki grzeczny chłopiec.
-Proszę czekać. -Dobrze.
Poproszę bilet.
Proszę iść dalej.
Przepraszam. Proszę sprawdzić czwórkę.
-Proszę to sprawdzić. -Proszę zaczekać tutaj.
-Przepraszam, to pani? -Zgadza się.
Proszę stanąć tutaj.
Tam.
-Zajrzę do pani torby. -Dobrze.
Co to jest?
To mój laktator.
Co?
To urządzenie do odciągania pokarmu.
Mleko z piersi?
Dobrze.
Nie może pani tego wziąć na pokład. To zakazane w lotach międzynarodowych.
Co?
Musi pani włożyć to do bagażu rejestrowanego.
Potrzebuję tego w samolocie do przechowania mleka, które odciągnę.
Przepraszam.
Dostanie pani lód w samolocie.
Faktycznie! Dziękuję.
Proszę pani?
Halo?
Cześć, mamo. Jak się miewa Tetsuya?
Właśnie zasnął po mleku.
Wydawało mi się, że 160 mililitrów to za mało, a zaczął płakać,
więc dałam mu trochę więcej.
Nie rób tak. Skończy nam się mleko.
Zmień rozmiar smoczka na mniejszy, żeby tak szybko nie pił.
A co to za problem? W zamrażarce jest mnóstwo mleka.
To moje zabezpieczenie, gdyby skończyło mi się mleko
albo w razie kolejnej podróży służbowej.
Odpuść mi trochę, dobrze?
Skup się na swojej podróży.
Obudził się. Muszę się rozłączyć.
-Lód, proszę pani. -Dziękuję bardzo.
-Wystarczy? -Tak, dziękuję.
Miłego lotu.
ALARM - DRZEMKA
Włączono sygnalizację „zapiąć pasy”.
Prosimy o powrót na miejsca. Dziękujemy.
Ostrożnie.
Wsiadam do samolotu! Udanej podróży!
Jesteś w Singapurze? Ja jestem w hotelu!
-Dziękuję. -Smacznego.
Napije się pani?
Nie, dziękuję. To mi wystarczy.
Dobrze.
Mari!
-Tak dawno cię nie widziałam! -Całe wieki.
-Jak się masz? -Świetnie.
-Minęło pięć lat? -Jak ten czas leci.
Co podać?
-Poproszę czerwone wino. -Jasne.
Nie pijesz?
Karmię piersią.
Naprawdę? Zabrałaś dziecko?
Nie. Odciągam mleko.
Odciągasz mleko! Jestem pod wrażeniem.
Ale chyba nie jesteś jedną z tych laktacyjnych wariatek?
Co masz na myśli?
Jak matki, które karmią piersią i odmawiają mleka w proszku,
mimo że ich niemowlęta są za chude.
Wybacz. Trochę przesadziłam.
Ale sama mam złe doświadczenia.
Tak, to brzmiało trochę ostro.
Te matki robią, co mogą, prawda?
Widzisz? Więc tylko złe matki karmią mlekiem w proszku?
Nie, przecież nie to mówię. Dlaczego się tak przyczepiłaś?
Przepraszam. Złe wspomnienia.
Masz dwoje dzieci, prawda?
-Tak. -Ile mają lat?
-Dwa i sześć. -Rozumiem.
Oboje wyrośli na mleku w proszku.
Próbowałam karmić je piersią, ale mam wklęsłe brodawki.
To było piekło.
Czułam, że zawiodłam jako matka.
Ale pewnego dnia się opamiętałam i zrozumiałam,
że to nie znaczy, że kocham je mniej.
Próbuję tylko powiedzieć,
nie ma sensu wypruwać sobie żył.
Wypijmy za to.
Jasne.
Zdrowie!
Co powiesz na jednego drinka?
Możesz wylać tę porcję mleka.
Mam je zmarnować? To płynne złoto!
Dobrze powiedziane.
SAYAKA KONO NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
OTWÓRZ
Przepraszam. Jadłam kolację. Jak się miewa Tetsuya? Dużo płacze?
Nic mu nie jest. Twoja mama go kąpie. Może mu się z tobą pomyliła.
Bardzo śmieszne. Chyba go nie upuściła, co?
Oczywiście, że nie.
Odpuść jej trochę, Mari.
Jak wygląda zapas mleka? Wystarczy wam?
Tak sądzę.
Proszę.
Widzisz?
Hej! Co wy robiłyście?
Tetsuya dużo je i jest w świetnym nastroju.
Naprawdę.
Przestań chlapać wodą na Tetsu. Tak go trzeba myć, widzisz?
Słyszysz? Wszystko pod kontrolą.
O nic się nie martw. Skup się na pracy.
Dobrze?
Dzięki, tak zrobię.
Zadzwonię jutro, dobrze?
Powodzenia jutro!
Nie dawaj mu tyle mleka...
Kolejnym prelegentem
jest dyrektorka ds. rozwoju środowiska w Terra Fuel,
Mari Takada!
Dziękuję bardzo.
„NEUTRALNE SIECI”
ASEAN MIĘDZYNARODOWA KONFERENCJA NA TEMAT ŚRODOWISKA I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU
NEUTRALNOŚĆ WĘGLOWA DO 2030
Musimy działać.
Zmiana zaczyna się tu i teraz. Na tej sali, od nas.
Zaczynajmy!
Dziękuję.
-Napiją się państwo? -Nie, dziękujemy.
Genialny pomysł, zainspirował wszystkich.
Dziękuję.
A tak przy okazji, pani Mari, zna pani ryż z kurczakiem?
-Tak. -Tak.
Tutaj, w Singapurze, mają jeden z najlepszych na świecie.
Na targu spożywczym
jest naprawdę tani.
Przepraszam,
chyba ma pani coś na...
Musiałam coś rozlać. Przepraszam.
OSTRZEŻENIE O AWARII PRĄDU
28 SIERPNIA 2021, 14.00-17.00
MLEKO Z PIERSI W TEMPERATURZE POKOJOWEJ.
PRZECHOWYWAĆ W TEMPERATURZE POKOJOWEJ DO CZTERECH GODZIN
Halo, Kaori? Mam prośbę.
-Przepraszam, że dopiero teraz. -Dziękuję! Wchodź.
Czekaj, zwolnij trochę.
Nic się nie zmieniłaś, Mari.
Nie musisz tak ciężko pracować.
Czasami warto pójść na kompromis.
Twoje dziecko i tak cię będzie kochać.
Ale wiesz,
to jedna z rzeczy, które w tobie lubię.
Na scenie byłaś dziś niesamowita.
Jestem z ciebie dumna.
Twoje dzieci też kiedyś będą.
Tak myślisz?
Możliwe.
Tylko możliwe?
Ja potrzebuję pewności!
-Proszę. -Dziękuję.
-Miłego dnia! -Wzajemnie.
Dziękuję za cierpliwość. Pani paszport.
Wejście na pokład o 12.05 przy bramce 105.
-Udanego lotu. -Dziękuję.
Niech sobie popatrzy.
-Przestań go denerwować. -Nie chcę.
Przestań!
Proszę zapiąć pasy bezpieczeństwa.
Tu kapitan.
W nasz samolot uderzył piorun.
Mamy drobny problem z systemem radarowym.
Będziemy lądować na lotnisku w Manili.
Dolecimy na miejsce bez problemu. Proszę się nie martwić.
Nie ma pani nic w kieszeni?
Kontrola bagażu.
-To pani? -Tak.
Proszę się odsunąć.
Gdzie pani dziecko?
W domu w Japonii.
Nie może pani tego zabrać, jeśli nie leci pani z dzieckiem.
Co?
Gdyby tu było, nie musiałabym tego robić.
Niestety musimy je wyrzucić.
To mleko z piersi. Mam się go napić?
Nie. Takie mamy zasady. Proszę je wyrzucić.
To zasada dla każdego.
I pewnie każdy się denerwuje.
Pani jest najmilsza.
Podróżuje pani sama z trójką dzieci?
To niesamowite. Jak pani to robi?
Trzeba dużo odpuszczać.
Jestem ekspertką w kompromisach.
Ma pani dziecko? Widzę laktator.
Tak.
Pierwszą dwójkę karmiłam piersią, ale ona ma uczulenie na moje mleko.
To pewnie reakcja na coś, co jem.
Nie mogliśmy tego określić, więc musiałam zrezygnować z karmienia.
To nie jest dla niej najlepszy wybór.
Nie wiedziałam, że mogą być uczulone na mleko z piersi.
Jest tak wiele mitów dotyczących mleka z piersi, prawda?
Doprowadzały mnie do szału.
Doszłam do jednego wniosku.
Zawsze będziemy czuć się winne,
bez względu na to, jakiego wyboru dokonamy.
Ale to dlatego, że cię kocham, moja Mari.
-Co? Ma na imię Mari? -Tak.
Też jestem Mari.
Co za przypadek!
Mniejszy niż trafienie piorunem.
To prawda.
To było przerażające.
Naprawdę mamy to samo imię?
-Mari, ta pani ma to samo imię. -Witaj, mała Mari.
Przywitaj się.
Przepraszamy za niedogodności.
Właśnie zostaliśmy poinformowani przez lotnisko w Manili,
że pani bagaż nie dotarł do samolotu.
To jakiś żart.
Tam jest mój pokarm.
Serdecznie przepraszamy za niedogodności.
Wyślemy go najwcześniejszym lotem,
ale dotrze tu dopiero jutro o 14.
Przepraszamy za niedogodności.
Zadzwonimy do pani, jak tylko odbierzemy pani bagaż.
Witaj w domu.
Spójrz, Tetsu. Mamusia wróciła.
Wiem, że nie chciałaś mleka w proszku. Przepraszam.
To nie to. Nie dlatego płaczę.
Ja tylko...
chcę ci podziękować.
Witaj w domu.
Co się stało?
Mama.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska