GEBASEERD OP DE COLUMN MODERN LOVE IN DE NEW YORK TIMES
BEPAALDE ELEMENTEN ZIJN FICTIEF
Kana, heb je bonbons voor ons?
-Met de hand gemaakt, toch? -Jullie twee krijgen er geen.
-Waarom niet? -Niet één?
Niet eens een verplichte bonbon?
-Nee. -Kom op. Eentje maar.
-Aan wie geef je ze dan? -Ik heb ze weggegeven.
-Wat? Aan wie? -Vertel op.
-Welkom terug. -Succes.
Tot straks. Het regent trouwens hartjes als je 'Valentijnsdag' intypt.
Wat schattig.
Nu je het zegt,
ik bedenk me ineens dat het Valentijnsdag is.
Helemaal vergeten.
Valentijnsdag.
Waarom komen er geen hartjes voor mij?
Heeft Valentijnsdag mij ook opgegeven?
Is 63 te oud?
Hier is dat ding waardoor je zeurde dat Valentijnsdag je opgegeven had.
Dat was een grapje. Ik wist dat het aan mijn oude telefoon lag.
Het was geen grapje. Je was geschokt.
Je blijft zeggen dat je geen liefde meer wilt,
maar diep vanbinnen wil je nog wel romantiek.
Je bent al drie jaar gescheiden, dus dat is logisch.
Ik wil geen romantiek. Totaal niet.
Daarom vroeg ik je de app te openen die ik je gestuurd heb.
Vooruit, maak hem open.
-Ik heb het je al gezegd. Nee. -Kom op.
-Maak hem open. Snel. -Goed dan.
-Deze? -Ja. Die.
Tik erop. Zo.
En?
Hier stel je jezelf voor.
En...
Dit zijn de kenmerken die je in een partner zoekt.
Dan zet je een vinkje op wie je leuk vindt.
Als zij je ook aanvinken, is er een match.
Daarna beslis jij of je contact wilt maken of niet.
Wat vind je ervan?
Ik weet het niet.
Ik maak altijd eerst contact.
We schrijven elkaar een tijdje
en als ze de moeite waard lijken,
gaan we ergens theedrinken.
Wacht. Gebruik jij hem dan al?
Jij zei toch dat je alle rotzooi wegdeed?
Wat? Ja.
We krijgen na de 60 allemaal zin om alle rotzooi weg te doen.
Toch blijven de herinneringen.
Maar zelfs herinneringen vervagen.
Geen spullen meer. Geen herinneringen meer.
Toch staat het einde van ons leven nog ver van ons af.
-Toch? -Ja.
Wat is de gemiddelde levensduur voor Japanse vrouwen?
Die is toch 88?
Zoiets, ja.
Dat betekent dat we voor nieuwe dingen moeten zorgen.
Nietwaar?
Nieuwe ontmoetingen.
Nieuwe opwindingen. Nieuwe herinneringen.
We zijn te jong om weg te kwijnen.
Nou...
Dus...
Nee, bedankt.
HOE MIJN ERGSTE DATE OOIT MIJN BESTE WERD
Hallo?
Wauw. Harajuku Station ziet er compleet anders uit.
Echt?
Wil je trouwens dat ik je bel zoals we afgesproken hebben?
Ja.
Je klinkt nerveus. Ben je dat?
Nou en of.
Daarbij heb jij me verraden.
Ja, dat weet ik.
Het is mijn schuld. Maar, Natsuko, het was jouw beslissing.
Ja, dat weet ik.
Ook al is het warm, bestel geen bier.
Echt niet? Zelfs niet als hij het bestelt?
Ik zou geen man vertrouwen die overdag op zijn eerste date bier bestelt.
Natsuko, je kunt koppig zijn,
dus pas op.
Ja. Ik ben er bijna. Vergeet me niet te bellen.
Laat dat maar aan mij over. Dag. Succes.
Denk je dat Natsuko het zal redden?
Ik hoop van wel.
NATSUKO, 63 BEELDENDE KUNSTEN - WOONT IN TOKIO
Welkom.
-Jij moet mevrouw Kurata zijn. -Ja.
Aangenaam. Ik ben Hayami.
Aangenaam.
Sorry dat ik zo laat ben.
Nee, hoor. Ik ben veel te vroeg gekomen.
-Ga zitten. -Bedankt.
Hallo. Welkom.
-IJskoffie, graag. -IJskoffie. Prima.
Nogmaals, het is leuk je te leren kennen.
Voor mij ook.
Houdt je baan als curator je nogal bezig?
Ja, een beetje.
Oké.
Jij bent binnenhuisarchitect, nietwaar?
Ik ben al half met pensioen.
Heb je vandaag ook gewerkt?
Dit? Dat is geen werk.
Wat materiaal van de bibliotheek dat ik dringend nodig had.
Pardon. Sorry dat u moest wachten. Hier is uw ijskoffie.
Dank u wel.
Geniet ervan.
Het is weer een warme dag.
Inderdaad.
-Wauw. Heb je vandaag hardgelopen? -Ja.
-Uw drankje. -Dank u wel.
Ik heb maar een stukje dicht bij huis gelopen.
Dat is toch indrukwekkend. Waar loop je anders altijd?
Rond het keizerlijke paleis.
O, zo'n hardloper ben je dus.
Ik dacht door je profiel dat we dezelfde types waren.
Ben jij het paleistype?
Het is dicht bij mijn werk.
Ik vind zandpaden geen probleem, dus ik loop overal hard.
Zand, asfalt, alles. Wel met verschillende schoenen.
Welke draag jij?
Gewone hardloopschoenen die de winkel aanraadde.
O, man. Sommige verkopers hebben er geen verstand van.
Je zou je voeten kunnen bezeren. Gaat het wel?
Ja. Tot nu toe wel.
Stuur me straks een foto. Ik kan je wat tips geven.
Ik heb de marathon van Tokio twee keer gedaan.
Wauw. Dat is fantastisch.
Laten we de volgende doen.
-Samen? -Ja. Dan leer ik het je.
Neem maar op.
-Sorry. Het is werk. -Dat begrijp ik.
Kun je trouwens lange afstanden lopen?
Ik moet naar het toilet.
Het is daarachter.
Ja.
Hallo?
Hoe gaat het?
Dat is moeilijk te zeggen.
Hij is toch geen griezel?
Dat denk ik niet. Tot nu toe.
Maar het lukt ons niet om het ijs te breken.
Waarom niet?
Omdat ik zoiets nog nooit gedaan heb.
Oké.
Dat is logisch omdat je met je schoolvriendje was getrouwd.
Wat?
Wacht, dat is niet waar.
Weet je nog?
Toen jij en je man voor het eerst uit elkaar gingen.
Wat is daarmee?
Dat...
Wacht even.
Dat?
Jeetje, waarom moet je daarover beginnen?
Sorry.
Maar goed, praat gewoon.
Praat alsof de liefde van je lippen afstraalt.
Wacht, dat slaat nergens op.
Het is gewoon een mentaliteit.
Moet ik je nog een keer bellen?
Nog één keer, oké?
Waarom sms je haar niet gewoon?
Ik sms je wel.
Dag. Zet hem op.
Oké.
Heb je plezier, baas?
Misschien nog meer dan Natsuko.
Meidenpraat is zo leuk.
Meidenpraat? Wat is dat?
Wat?
Gebruiken ze dat woord niet meer?
-Sorry daarvoor. -Nee, hoor. Alles goed op je werk?
-Ja. -Mooi zo.
Ik heb trouwens de film gezien die me je me aanbevolen had in je e-mail.
-Wat vond je ervan? -Ik heb ervan genoten.
-Wat een acteur. -Song Kang-ho.
Ja. Dat is hem. Het artwork was ook geweldig.
Dat was het zeker.
O, ja. Jij werkt in vormgeving, dus natuurlijk kijk je daarnaar.
Nee, ik ben niets vergeleken met jou.
Jouw expertise is toch moderne kunst, hè?
Ja, maar ik neem alles aan voor mijn werk.
De boeken die ik geleend heb, gaan over Da Vinci voor de volgende tentoonstelling.
Echt? Waar gaan het over?
-Wil je het zien? -Graag.
Het is nogal zwaar.
-Hier. -Dat is het zeker.
O, ja?
Ik kook wel, maar niets speciaals.
Ik maak tegenwoordig vaak pittige curry, helemaal zelf. Ken je dat?
Het is al heel lang een rage.
Ik heb uiteindelijk wel tien verschillende kruiden gekocht.
Ik probeer vaak dingen uit als ik kook.
Het is meer experimenteren dan koken.
Maar mijn vrienden vinden het lekker.
Hou jij van pittige curry?
Ik eet dat meestal in restaurants.
Ga dan naar Grey in Sancha. Volgens mij het beste in Tokio.
De eigenaar is een vriend van me.
Nog een biertje, graag.
-Wat? -Het komt eraan.
Ga verder. Sancha?
Sancha? Wat?
Sorry. Ik kan geen alcohol drinken.
Ja, dat stond in je profiel. Ik drink wel alleen. Let niet op mij.
Juist... Wat zei ik?
Curry, hè? Nu weet ik het weer.
Voor mij is niet alleen curry, maar elk gerecht een experiment.
Een recept volgen is niets voor mij.
Als ik kook, ga ik op zoek naar iets origineels.
Ik baseer de smaak op mijn stemming.
Kook jij, mevrouw Ishii?
Jawel.
Wauw. Je lijkt me het type niet.
Zullen we nog iets drinken?
Ja, goed.
-Pardon. Hier is uw bier. -Bedankt.
Is het goed als ik bier neem?
Natuurlijk. Weet je wat? Ik neem er ook een.
Ga je gang.
Pardon.
Hij is geweldig. Ik raad je Hwang Jung-min echt aan.
Hij kan alles spelen, van charmante man tot koelbloedige gangster.
Wacht even.
Sorry. Ik liet me meeslepen.
Nee. Dat is het niet. Ik wilde het noteren.
Een ogenblikje.
-Hwang Jung-myeon. -Nee, Hwang Jung-min.
Sorry. Jung-min.
Ja.
En hoe heette die film?
Nieuwe wereld. Die moet je zien.
Het is een film noir. Hou je daarvan?
Ja. Ik keek vroeger altijd naar films noirs uit Hongkong.
Fijn. Zorg dan ook dat je Asura ziet.
Ik kan je ook Ode aan mijn vader aanbevelen.
-Dat is meer een dramafilm. -Oké.
Natuurlijk...
Zaalvoetbal is best aardig.
Sorry, maar ik hou ik erg van voetbal.
Daarbij gaat het om spel en teamwerk.
Hou eens op met al dat 'ik', 'voor mij' en 'volgens mij'.
Het is een afknapper.
Wat?
Laten we zeggen dat het gewoon niet klikt.
Een fijn leven nog.
-Sorry. Heel even. -Let niet op mij.
Daar is ze.
Bier.
-Zeg eens... -Ja?
Heb je hierna nog tijd?
Ja. Ik heb geen plannen.
Als je wilt, ken ik een geweldig Spaans restaurant.
Zullen we daar gaan eten?
Ja.
Fantastisch.
Maar het is nog vroeg.
Zullen we hier in de buurt gaan wandelen?
Dat klinkt goed.
Leuk. Ik ben al in eeuwen niet meer in Harajuku geweest.
Ik ook. Al 20 jaar niet meer.
-Ik draag deze wel voor je. -Nee. Dat kan ik wel.
Hij ziet er zwaar uit.
Ik ben eraan gewend.
Laten we hem dan om de beurt dragen.
Jij kunt dit eerst dragen.
Oké.
-Nee, ik denk niet dat het hier is. -Het is zeker hier.
Nee, ik geloof dat Penny Lane iets verderop is.
Nee, ik weet zeker dat het hier is.
Goed, dan proberen we het hier wel.
Kom.
Wat vreemd. Ik had durven zweren dat het hier was.
Is het misschien dicht?
Nee, ik weet zeker dat het die andere straat is.
Kom maar mee.
Oké.
Zie je wel? Het is hier.
Jeetje, je hebt gelijk.
Ik kan me niet herinneren dat het zo ver was.
De ingang ziet er heel anders uit, hè?
Dat klopt.
Maar dit moet het zijn.
Dingen veranderen nou eenmaal.
Het is 50 jaar geleden sinds ik hier voor het laatst was.
Meer dan 40 jaar voor mij.
Niet te geloven dat het er nog is.
Ja. Daar ben ik blij om.
Ik ook.
Zag de straat er altijd zo uit?
Het geheugen kan je bedriegen.
Het betekent dat de stad nog leeft.
Dat lijkt me positief.
Inderdaad.
Dan komt het dus niet door mijn leeftijd.
Inderdaad.
Nu moet ik mijn rugzak dragen.
Het is niet erg.
Hé.
Ik vind gewoon dat mensen hun eigen dingen moeten dragen,
of ze nou man of vrouw zijn.
Daar zit wat in.
Waarom dragen we hem dan niet samen?
Wat is dit?
Dit was er vroeger niet, toch?
TROPISCHE MARKT
Je hebt gelijk.
Zullen we rondkijken?
Goed.
Ik heb het gevoel dat we een beetje opvallen hier.
Dat klopt.
Al een tijdje.
Mag ik even kijken?
Natuurlijk.
-Hallo. -Welkom.
-Ze zien er heerlijk uit. -Kijk maar.
Welkom.
-Pardon. -Ja.
-Ik neem deze. -Deze?
-Ja. -Dat is dan 800 yen.
Dank u wel.
-Gebruikt u hem nu? -Ja.
Bedankt.
Sorry dat je die moest kopen voor mijn boeken.
Welnee. Ik wilde er toch een voor mijn dagelijkse boodschappen.
Nu heb ik een goede.
-Uw wisselgeld. -Bedankt.
Dank u wel.
Iets ruikt hier lekker.
Dat moet curry zijn.
-Dat is hij toch? -Ja.
Welkom.
Zullen we?
Ja, misschien.
Welke wil jij?
Die twee deden vast hetzelfde als wij.
Ja. Een eerste date na een match.
Jammer dat hij zo zijn best deed.
Denk je dat? Deed hij zijn best wel?
Hij deed me denken aan een nare ervaring van 30 jaar geleden.
Een nare ervaring?
Ik heb een traumatische ervaring gehad met een eerste date.
Na tien jaar huwelijk gingen mijn man en ik een tijd uit elkaar.
In die tijd ging ik op een date
met iemand die ik nooit gezien had. Het was een ramp.
Die vent bleef maar over zichzelf praten.
Zoals die jongen daar. Nee. Het was misschien erger.
Alsof hij me wilde overtreffen.
Helemaal niet. Als man weet ik zeker dat hij wanhopig was.
Noem het jeugdig enthousiasme.
Hoe zal ik dit zeggen?
Ik denk niet dat hij je wilde overtreffen.
Is het dan niet erger als hij het onbewust deed?
Hoe liep het met jullie af?
Aan het einde van de date vroeg hij me om nog een date.
Zie je wel? Hij vond je leuk, dus hij wilde dat jij hem leuk vond.
In dat geval had hij het helemaal verkeerd aangepakt.
Het echte probleem kwam later.
Hij had tickets voor een toneelstuk en nodigde mij ervoor uit.
Het zou de laatste voorstelling zijn van dat theatergezelschap
en het was een stuk dat ik heel graag wilde zien.
Maar ik kon geen goede tickets krijgen,
dus ik had me erbij neergelegd.
Ik piekerde er twee hele dagen over.
En toen?
Ik wilde hem echt niet nog een keer zien,
dus ik loog dat ik weer bij mijn man terug was
en liet hem zitten.
Loog je dus tegen hem?
Ja, ik ben vreselijk.
Toen ik zag hoe dat meisje naast ons tegen die jongen zei wat ze vond,
was ik onder de indruk.
Terwijl ik zo vreselijk was dat ik loog om eronderuit te komen.
Het grappige is dat ik echt kort erna weer terug was bij mijn man.
Al gingen we uiteindelijk wel scheiden.
Hoe had je die vreselijke vent eigenlijk gevonden?
We waren penvrienden.
Wat zijn de tijden toch veranderd.
In 'n filmtijdschrift stonden advertenties voor penvrienden. Die had je toen overal.
Ik wilde iemand ontmoeten met wie ik iets gemeen had.
De Filmvriend.
Ja. Dat was het.
Wat? Hoe wist je dat?
Ja.
De Filmvriend. Wat lang geleden.
Zijn brieven waren prachtig.
Ze waren bescheiden, maar wel vol literaire uitdrukkingen die opvielen.
Zijn handschrift was ook prachtig.
Ik wist dus zeker dat hij geweldig zou zijn.
Maar in werkelijkheid wilde hij me steeds overtreffen.
Ik was geschokt.
Ik dacht: heb jij echt die brieven geschreven?
Jawel.
Ik ben de man over wie je het hebt.
Wat?
De man van je ergste date
ben ik.
Kom op. Hou op. Ik was er bijna ingetrapt.
Jij bent niet zoals hij.
We ontmoetten elkaar voor de bank op de kruising.
Het laatste nummer van het tijdschrift was ons teken.
Ik nodigde je uit voor een toneelstuk van Yume no Yuminsha, nietwaar?
Wat? Sorry... Wat?
Nu ik eraan terugdenk,
praatte ik inderdaad te veel.
Ik was vast nerveus, omdat jij curator was.
Ik wilde niet dat je dacht dat ik een domme vent was.
Je was aantrekkelijk, dus ik deed erg mijn best.
Ik wilde niet dat je me haatte.
Vreemd genoeg gebeurde dat juist wel.
Het...
Het spijt me echt.
Je zult nu wel weg willen gaan.
Nee, dat bedoelde ik er niet mee.
Het spijt me dat ik zo onbeleefd was en zulke vreselijke dingen over je zei.
Ik zei zelfs...
Dingen als 'vreselijk' en 'traumatisch'.
Maar het was allemaal waar.
Maar zoiets zeg je niet tegen de bewuste persoon.
Het geeft niet. Je wist het niet.
Daarbij ben ik je dankbaar.
Na jouw afwijzing heb ik mijn overleden vrouw ontmoet.
Ik ging terug naar mijn man
en werd gezegend met een dochter.
Trouwens,
je zei in je e-mail dat je een keer een flamencoshow wilde zien, nietwaar?
Ja.
Dat zei je omdat ik het je gevraagd had.
Dit is de reden waarom ik een datingapp ben gaan gebruiken.
Wauw. Het is Rocio Molina.
Hoe kom je aan deze goede tickets?
Ik heb er alles voor gedaan.
Ik zou met een vriendin gaan.
Maar ze had ook een zakenreis naar het buitenland geboekt.
Dus...
Ik begon te zoeken
in de hoop dat ik een nieuwe vriend zou vinden om mee te gaan.
Bedoel je...
Mij? Weet je het zeker?
Als jij het goedvindt.
Heel graag.
Hier is het.
Maar eigenlijk
zijn we hier 30 jaar geleden ook gekomen.
Echt?
Het schoot me net te binnen.
Zullen we ergens anders heen gaan?
Nee, laten we hier eten.
Ik heb er toen niet van kunnen genieten.
Het spijt me echt.
Dat geeft niet.
Laten we er deze keer van genieten.
Ja.
Na jou.
DE BESTE DAG
Ondertiteld door: Brigitta Broeke
Creatief supervisor Maaike van der Heijden