NA PODSTAWIE CYKLU FELIETONÓW NOWOCZESNA MIŁOŚĆ
NIEKTÓRE ELEMENTY ZOSTAŁY ZMIENIONE
Nowoczesna Miłość - Tokyo
MOJA ŻONA W HIBERNACJI
Dobrze, Elizabeth.
Trzymaj.
Jaką ma przyjazną mordkę.
Dziękuję.
Jak się wabi?
Elizabeth.
Eliza.
Czekasz na kogoś?
Słucham?
Ja też tu kiedyś czekałam,
na młodszą siostrę.
W tej klinice
telewizor w poczekalni był taki głośny.
Nie mogłam tego znieść.
Rozumiem.
To twoja żona? Czy dziewczyna?
A może...
W dzisiejszych czasach jest tyle różnych opcji.
Towarzyszę mojej żonie.
Naprawdę?
Musisz się martwić. Rozumiem to.
Ja tak się martwiłam.
Cały czas, gdy tu czekałam,
strasznie się zamartwiałam.
Pacjenci z chorobami psychicznymi odczuwają największy ból,
ale ci wokół nich też cierpią, prawda?
Nie martw się.
Wkrótce jej się polepszy.
U mojej siostry to było tak, jakby nagle rozwiała się mgła,
a ona wyszła z tunelu.
Radzi sobie tak dobrze, że aż trudno uwierzyć, że miała depresję.
Na dół.
To łatwiejsze, niż myślisz.
-Chciałbyś spróbować? -Nie, dziękuję.
Nie ma mowy, żebym zrobiła kolejne trzydzieści.
Są na kiermasz kościelny. Dwieście jenów za każdy.
Mój Boże. Zmęczyło mnie robienie ich w domu.
Więc przyszłam dziś do parku.
Spójrz.
Jaki piękny dzień.
Jesteś teraz szczęśliwy?
Słucham?
Alleluja.
Może przyjdziesz do naszego kościoła ze swoją żoną?
To niedaleko stąd.
Chcemy dzielić się niezmierzonymi błogosławieństwami Pana
ze wszystkimi.
Szczęście...
Pyta pani mnie, a pani jest szczęśliwa?
Oczywiście.
Ponieważ Jezus jest zawsze ze mną.
Moją siostrę też uratowała
ogromna miłość Jezusa.
Szczęście...
Pamiętam, że moja żona też mnie o to pytała.
Kiedyś.
Jest ogromny. O rany.
To niedźwiedź polarny.
Olbrzymi!
Taki ogromny.
Czy ona jest szczęśliwa?
Ciekawe, czy jest szczęśliwa.
Powinna dumnie przechadzać się
z młodymi w ogromnej, białej, arktycznej krainie.
Powinna jeść foki, to jej ulubione jedzenie.
Czemu jest tutaj?
Możemy śmiać się tak beztrosko?
Dlaczego nagle mnie o to pytasz?
Pomyślałem wtedy, że coś jest nie tak,
a potem zmiany postępowały tak szybko.
BIAŁE MISO – CZERWONE MISO
-Zerkniesz na tę czcionkę? -Pewnie.
-Wyrównaj do prawej. -Dobrze.
-A to pomiń. -Dobrze.
Osobiście uważam, że ta jest najlepsza.
Chyba masz rację.
Tak.
Może to się sprawdzi? Daj mi kilka minut.
Znowu to samo...
Co?
Używasz białego czy czerwonego miso do duszonej makreli?
Dużo ich, nie wiem, którą kupić.
Nie dzwoń do mnie z takimi bzdurami!
Nie pójdziemy do domu, póki nie skończysz.
Przepraszam. Prawie skończyłam.
Wiem, że cieszysz się, że wybrali twój projekt,
ale im dłużej nad nim siedzisz,
tym trudniej będzie reszcie z nas.
Rozumiesz?
Przepraszam.
Nie jesteś już nowa. Ogarnij się.
Czas jeść.
Już jestem.
Hej.
Wybrałem czerwone.
Wolisz białe miso?
To nieistotne.
Co się dzieje, Mai?
Jestem zmęczona.
Przepraszam. Nie będę dziś jeść.
Co powinnam zrobić?
Mai?
Co powinnam zrobić?
Co jest nie tak?
Co powinnam zrobić?
Musisz spać, inaczej jutro nie wstaniesz.
-Co powinnam zrobić? -Z czym?
Nie wiem, co robić. Co powinnam zrobić?
Przepraszam.
-Mai? -Przepraszam.
-Co się z tobą dzieje, Mai?
Przepraszam.
To wszystko moja wina.
Co?
Niedźwiedzie polarne wyginą.
To wszystko moja wina.
To moja wina.
Że pani Maeda jest dla mnie podła.
Że Oogaki staje po jej stronie.
Że w martwym wielorybie znaleziono mnóstwo plastikowych śmieci.
Że lasy umierają z powodu kwaśnych deszczy.
Że stopy pana Suzukiego śmierdzą!
I zanieczyszczenie powietrza spalinami!
To wszystko moja wina!
To moja wina!
KLINIKA PSYCHIATRYCZNA
Bezsenność związana ze stresem w pracy, rozdrażnienie,
niepokój, poczucie winy
i brak motywacji.
Prawdopodobnie ma pani depresję.
Dobrze jest znać przyczynę.
Jestem pewien, że lekarstwa ci pomogą.
Wszystko będzie dobrze.
O nic się nie martw.
Jakie fajne.
Będzie dobrze wyglądać na Mikanie.
I co, Mikan? Podoba ci się ten strój?
„Nie zachęcaj ich. Nie zmuszaj do niczego specjalnego.
„Odłóż podejmowanie ważnych decyzji”.
DEPRESJA
To ja ją wpędzam w depresję!
Proszę chwilę poczekać.
Szefie, do roboty.
Proszę chwilę poczekać.
Co chcesz robić? Chcesz obejrzeć kolejny odcinek?
Czy idziemy do łóżka?
Weź lekarstwo przed snem.
Dobrze.
Proszę.
Woda.
Mai, napij się.
W mojej głowie...
wszystko jest szumem.
Czarno-białe, bez koloru.
Nie mogę się dostroić do żadnego kanału.
Mai.
Nie zrobię nic dla wielorybów i niedźwiedzi,
ale obiecuję, że zemszczę się na Maedzie.
Szkoda, bo w końcu wybrano pani projekt, pani Shiota.
Przykro mi.
Dobrze, proszę odpocząć.
NIEDŹWIEDŹ POLARNY KWAŚNA LEMONIADA
Miłego urlopu.
Ja się tym teraz zajmę.
Przepraszam,
ale zrobię, co mogę z domu.
Nie dasz rady.
Ta praca nie jest taka łatwa.
Przepraszam.
Zazdroszczę ci. Też bym odpoczęła.
Czy Maeda coś ci powiedziała?
Co za świnia!
Dobra.
Zemszczę się na niej, obiecuję.
Przepraszam. Gdzie jest pani Maeda?
Tutaj. W czym mogę pomóc?
Nazywam się Shiota.
Dziękuję za pomoc mojej żonie.
Żaden problem.
Co?
NIEDŹWIEDŹ POLARNY – KWAŚNA LEMONIADA
REFLEKSJE NA TEMAT PROJEKTU DYREKTORKA ARTYSTYCZNA: PANI SATOMI MAEDA
Mai, dawaj buziaka!
Proszę, jeden buziak, Mai, proszę.
Mai, ale śmierdzi ci głowa.
Przepraszam, Mai.
Co mam zrobić?
Robię, co w mojej mocy, żeby ją zrozumieć.
Mai zawsze świetnie wyglądała.
Teraz nie zmienia ubrania, nie myje zębów ani nie pozwala mi się dotykać.
Cały dzień leży w łóżku.
Śmierdzi jej głowa.
Wygląda jak lew morski na plaży.
Lew morski? To słodkie.
Co to miało być?
-Wycie lwa morskiego. -Jasne.
Już jestem.
Kupiłem kolację.
Mai, proszę, zjedz chociaż trochę.
Ciężko mi usiąść.
Choć cały dzień nic nie robiłam.
Przepraszam, nie ma ze mnie pożytku.
Chcę po prostu zniknąć.
Nie mów tak.
Cieszę się, że nie jestem chrześcijanką.
Co? Czemu?
Bo samobójstwo jest w chrześcijaństwie wielkim grzechem.
Ale w buddyzmie, nawet jeśli umrę, mogę iść do raju i się odrodzić.
Nawet jeśli teraz jest ciężko, mogę się odrodzić.
Reinkarnacja nie jest taka prosta.
Nie wiesz, czy odrodzisz się jako człowiek.
Jeśli w następnym życiu będę robakiem,
zabij mnie packą, Kengo.
Nie zrobię tego.
Zaopiekuję się tobą. Będę codziennie zmieniać ci wodę.
Przyniosę ci lekarstwo.
Czuję się, jakby siedział na mnie zapaśnik sumo.
Gigantyczny zapaśnik sumo
zawsze siedzi mi na klatce piersiowej. To strasznie boli.
To musi być bolesne.
Staram się usiąść,
to kładzie mi się na barkach.
To musi być ciężkie.
Mai, co mam zrobić?
Co zrobić, być poczuła się lepiej?
Kengo Shiota po zachodniej stronie.
Gigantyczny zapaśnik sumo po wschodniej stronie.
Przygotować się!
Uwaga, start!
Walczyć!
Z życiem, panowie!
Czuję się bezradny.
Nie mogę pokonać zapaśnika sumo siedzącego na Mai.
Nie mogę też sprawić, by poczuła się lepiej, by się uśmiechnęła.
Nic nie mogę dla niej zrobić.
„Nie mogę tego. Nie mogę tamtego”.
Słucham?
Za łatwo się poddajesz.
Nie masz jaj.
Zwiędła.
Chcesz ją wyrzucić?
Jeśli ją podlejemy, może odżyje.
Mai,
masz strasznie rozczochrane włosy.
-Rozwiedźmy się. -Nie.
Nie chcę, żebyś mnie nienawidził.
Nieważne, w jakim jesteś stanie, nigdy cię nie znienawidzę.
-To kłamstwo. -To nie kłamstwo.
Myślisz, że jestem jak lew morski na plaży.
Skąd to wiesz?
Bo ja też tak myślę.
Nic nie robię, tylko śpię.
Jak czasami wstaję, tylko wyję.
Co to ma być?
Lew morski?
Kocham cię też, gdy jesteś jak lew morski.
Więc spróbuję przytyć 100 kilogramów, by być jak prawdziwy.
Ważne jest, byś nie starała się zbyt mocno.
Mówisz, żeby nie starać się za mocno, ale ja nie wiem jak.
No dobrze, więc mocno postaraj się nie starać się za mocno.
To znaczy...
że i tak muszę mocno się starać.
Chcę zniknąć.
Obiecałem sobie, że przestanę się spinać i po prostu będę przy tobie.
Więc proszę, trzymaj się życia.
Nawet jak wyglądam jak lew morski?
Tak. Nawet jeśli wyglądasz jak lew morski.
Nieważne, że śmierdzi mi głowa?
Tak. Nieważne, że śmierdzi ci głowa,
kocham cię.
Rany, ale śmierdzi!
Co za okropny zapach.
Jesteś teraz jak miś polarny w hibernacji.
Pomyśl o tym w ten sposób.
A jeśli wiosna nigdy nie nadejdzie?
Nie martw się. Wiosna zawsze nadchodzi.
Przez globalne ocieplenie pory roku znikają.
Nie ma wiosny, lata, jesieni ani zimy.
Wiosna może nie nadejść przeze mnie.
To nie twoja wina, Mai.
Nie. To wina ludzkości, więc też moja.
A misie polarne nie zapadają w sen zimowy.
Co? Naprawdę?
Nie wiedziałem tego.
To nożyczki dla psów, prawda?
Czemu to nie pasuje?
Ma jakąś wadę?
Sugerowałam, żeby pani mu to najpierw przymierzyła.
Mam to w nosie!
Bardzo przepraszam.
-Szefie. -Tak?
Gdybyś miał się zemścić na jakimś palancie, jak byś to zrobił?
-Co? -Po prostu odpowiedz.
Na twoim miejscu...
Nazywam się Shiota.
Dziękuję za pomoc mojej żonie.
Nie. To nic takiego.
Coś w tym stylu.
To za słabe.
Dobre było.
Ty zmywasz.
Dlaczego ja?
Ja zrobiłam kolację.
Zrobiłem dziś pranie.
Złożyłem je i posprzątałem pokój. Więc nie zmywam dziś naczyń.
Zmywasz.
Wyprowadziłam dziś sama Elizabeth. Czyż nie?
A ja dziś rano wyrzuciłem śmieci.
I co? Teraz mnie nie słyszysz?
Już wiem. Zróbmy to razem.
Ignorujesz mnie?
Dziękuję za kolację.
W końcu to ja pozmywałem.
Ale byłem szczęśliwy.
Mogliście znowu rozmawiać.
Zgadza się.
Jaki mały.
Mały kawałek szczęścia.
Takie wolę.
O nie. Marnie mi dziś idzie.
Powinienem już iść.
Przyjdź na kiermasz kościelny, jeśli chcesz.
Dobrze.
Chodźmy, Elizabeth.
-Już jestem. -Cześć.
Co robisz?
Robię na drutach sweter dla Elizabeth.
Jasne.
Dostałaś paczkę.
NAPOJE SUPER BLOOM
W końcu!
LEW MORSKI HIGHBALL
Wygląda świetnie.
Chcesz się napić?
Tak.
-O nie. -Przypaliło się.
Spróbujmy.
Gorące!
Ale gorące!
Gorące!
Mamy w Jezusie przyjaciela
Niesie wszystkie nasze grzechy i smutki
Jaki to przywilej nieść je
Do Boga w modlitwie
Jaki spokój często tracimy
Jaki niepotrzebny ból znosimy
Wszystko dlatego, że nie niesiemy
Wszystkiego do Boga w modlitwie
Amen
-Tę poproszę. -To będzie dwieście jenów.
Dziękujemy bardzo.
Co to jest?
Podkładka.
-Tandetna. -Nie szkodzi.
Co? Oboje nosicie ten sam kolor?
-W końcu zauważyłaś! -Co?
Elizabeth.
Mamy takie same swetry.
Widzę, chodźmy.
Jasne.
Mai odzyskała swoje kolory.
Hej!
Jak wrócimy do domu, obejrzymy jakiś serial?
Trzymając się za ręce.
-Nie ma mowy. -Czemu?
Dalej.
Chwyć mnie za rękę.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska