இந்நிகழ்ச்சி ஒரு புனைகதை படைப்பு மற்றும் நிஜ வாழ்க்கை சம்பவங்களால் ஓரளவு ஈர்க்கப்பட்டுள்ளது. இதில் வரும் கதைகள், பெயர்கள், கதாபாத்திரங்கள்,
அறிகுறிகள் மற்றும் அடையாளங்கள் கற்பனையானவை. மேலும் நிகழ்ச்சியின் உள்ளடக்கங்கள், நிகழ்ந்த நிகழ்வுகளின் உண்மையான அல்லது துல்லியமான
சித்தரிப்பு அல்ல. உண்மையான நபர்கள், வாழும் அல்லது இறந்தவர்கள், அல்லது உண்மையான நிகழ்வுகளுடன் எந்த ஒற்றுமையும் முற்றிலும் தற்செயலானது.
எந்தவொரு உரையாடல்கள், கதாபாத்திரங்கள் எந்தவொரு தனிநபர், சாதி, சமூகம், இனம் அல்லது மதம் ஆகியவற்றின் உணர்வுகளை புண்படுத்தவோ
அல்லது எந்தவொரு நிறுவனம், அரசியல் கட்சி அல்லது நபர், வாழும் அல்லது இறந்தவர்களை இழிவுபடுத்தவோ அல்ல. காட்டப்பட்ட எந்தவொரு
உள்ளடக்கத்தையும் அல்லது இந்த நிகழ்ச்சியில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட காட்சிகளையும் அமேசான் அங்கீகரிக்கவில்லை. இந்நிகழ்ச்சியின் உட்கருத்து
உணர்ச்சி வயப்படுத்தும் இயல்புடையதாக இருக்கலாம். விவேக சிந்தனையைக் கையாள பார்வையாளர்கள் கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள்.
-படகில் இருந்தவனை கொன்னீங்களா? -ஆமா, சார்.
கடவுள் எண்ணம் போல.
நாம் கலவரத்தை உருவாக்கணும்.
பத்வர் பார்க் ஜெட்டி கொலாபா, மும்பை - 1930 மணி
அதை நினைக்கும் போதே உலகம் பதட்டமாகணும்.
அந்த நாஸ்திகர்களை ஒழித்து கட்டணும்.
இந்த பணியை நிறைவேற்ற உயிர் பலி கொடுக்கணும்.
அல்லா நமக்கு பாதுகாப்பு அளிப்பார்.
லியோபோல்ட் கஃபே கொலாபா காஸ்வே, மும்பை - 2130 மணி நேரம்
இல்லை, பரவாயில்லை. ஆமா, அப்புறம் பேசுறேன்.
மூளை வேலை செய்யாதுலே உனக்கு?
உன்னால டாக்டராக முடியாததால், நர்ஸ் ஆனே.
மிஸ் இந்தியா விஷயம் சேகரிக்க என் வேலை போயிருக்கும்.
அதை ஊறுகா போட்டு தின்னு. சேதி வெளியாயிடுச்சு.
எல்லாருக்கும் ஏற்கனவே தெரியும், நியூஸ் 24/7 திஷாதான் காரணம்.
தோனி, தோனி!
அடுத்த தடவை எனக்கான தகவல் இருந்தா, சீக்கிரம் சொல்லு.
இல்ல பைசா எதிர்பார்க்காதே. எந்த தேவாங்கும் வேணாம்.
மேடம், ப்ளீஸ்! அடுத்த முறை சீக்கிரம் சொல்றேன்!
சீக்கிரம் சொல்றேன். டேய்!
நவம்பர் 26
மும்பை டைய்ரீஸ் 26/11
பதினொரு மணி நேரத்துக்கு முன்
நீ சொல்றது எனக்கு புரியுது.
ஆனா அது இரவுல. அதுக்குள்ள முடிச்சிடுவே.
அம்மா, இது என் முதல் நாள். என்னை இப்படி வற்புறுத்த கூடாது.
நீங்க டாக்டர் மனைவி. நீங்களும் ஒரு டாக்டர்.
இது தெரியுமே. சீக்கிரம் வர முடியாதுனு.
சரி. அப்போ...
மதுசூதனுடன் பேசட்டுமா?
எந்த மதுசூதன்?
டாக்டர் சுப்ரமணியம், உன் அதிகாரி. அவரிடம்...
என்னமா?
ஏற்கனவே தாத்தா பெயர் மருத்துவமனை முழுக்க இருக்கு.
-ஃபக்கிங்க் எரிச்சலா இருக்கு. -மரியாதையா பேசு, தியா.
அந்த பகுதிக்கு உன் தாத்தா பணம் குடுத்தார். நீ பெருமைப்படணும்.
ஆமா மா! தாத்தா பணம் குடுத்தார்.
அதுக்காக மருத்துவமனை நமக்கு சொந்தமில்லை.
இது விஷயமா அப்பாவும் தொந்தரவு செய்றார்.
நீங்க ஏன் இதை திரும்பவும் ஆரம்பிக்கறீங்க?
பேசறது நியாயமில்லை.
-அப்பாவுக்கு உன் மேல் கவலை. -ஆமாமா.
மருத்துவம் படிக்க நல்ல கல்லூரிக்கு அனுப்பினார். அப்பறம், அமெரிக்காவுலேயும்...
அதானே! அமெரிக்கா பத்தி பேசாம விடமாட்டீங்க.
அதைப்பத்தி நீங்க பேசியே தீரணும்! இல்லையா?
ஏன் செய்றீங்கனு தெரியலை.
-உன்னை வருத்தப்படுத்த விரும்பல. ஸாரி. -அம்மா.
-காரை நிறுத்துங்க. -மா, இது வந்து...
-முதல் நாள் மூடை கெடுத்துக்காதே. -சந்தோஷமா இருக்கேன்.
-ப்ளீஸ். -அம்மா, ப்ளீஸ்.
சரி, கவனமா இரு.
பாம்பே பொது மருத்துவமனை ஃபோர்ட், மும்பை - 1039 மணி நேரம்
-டாக்டர் கௌஷிக்-- -ஆமா, ப்ளீஸ் உள்ளே போங்க.
-ஒரு நிமிஷம். -என்னங்க?
டாக்டர் கௌஷிக் ஓபராய் அறை எங்கே?
டாக்டர் கௌஷிக்? தெரியாது, மேம்.
-ட்ரோமா சிகிச்சை தலைவர்? -ட்ரோமா சிகிச்சையா, மேடம்?
விபத்தில் அடிபட்டவங்களை எங்கே கொண்டு போவாங்க?
-அவசர சிகிச்சையா, மேடம்? -ஆமா.
-நீங்க அப்படி சொல்லியிருக்கணும். தரை... -ஹே, மடையா!
என்ன நடக்குது? போய் தொலை.
மேடம், நீங்க தான் தியா பாரேக்கா?
ஆமா.
ப்ளீஸ் வாங்க.
டாக்டர் சுப்ரமணியம், டாக்டர் கௌஷிக் அறைக்கு கூட்டிப் போக சொன்னார்.
-சரி. நன்றி. -ஹே, போ! மடையா!
-நான் போறேன். -ப்ளீஸ் வாங்க, வாங்க.
வாங்க.
மேடம்!
உங்க தாத்தா தானே? வாங்க.
வழி விடுங்க.
ப்ளீஸ் வாங்க.
-தள்ளு, தள்ளு! -ஸாரி.
வழி விடுங்க.
ஒரு நிமிஷம்.
ஒபராய் சார்...
ப்ளீஸ் எந்திரிங்க.
இல்ல, ப்ளீஸ் உக்காருங்க. எந்தரிப்பா!
-எதுக்காக? -வேணா, வேணா!
-பரவால. -காலையிலிருந்து காத்திருக்கேன்.
-அவங்களை கேளுங்க. -விடுங்க.
காலைலேர்ந்து இருக்கேன்!
உங்களுக்கு நாற்காலி கொண்டு வர்றேன். ஒரு நிமிஷம்.
ப்ளீஸ் வாங்க.
-ப்ளீஸ் வாங்க. உக்காருங்க. -நன்றி.
-சார் வந்ததும், கூப்பிடுவார். -சரி.
ப்ளீஸ் உக்காருங்க. தண்ணி கொண்டு வரவா?
இல்ல, இல்ல, நன்றி.
டாக்டர் கௌஷிகின் பயிற்சி மாணவரா?
லேட்டா வந்தேனா?
இல்ல. பயிற்சிக்கு வந்தவங்களை காத்திருக்க சொன்னாங்க.
-சரி, ஹாய், நான் தியா. -அஹான். அஹான் மிர்ஸா.
ஹாய், நான் தியா. தியா பாரேக்.
-தியா ஜி! இது சிஸ்டர் அஞ்சு. -சரி.
-ஹலோ, மிஸ் பாரேக். -ஹி.
டாக்டர் சுப்ரமணியம்க்கு அவசர வேலை வந்தது.
-சரி. -டாக்டர் ஒபராயும் சீக்கிரம் சந்திப்பார்.
-சரியா? -சரி.
டீ, ஜூஸ் ஏதாவது கொண்டு வரவா?
-இல்லை. நன்றி. -ஏற்கனவே கேட்டுட்டேன்.
-அவங்களை கவனி. -மேடம், மன்னிக்கணும்.
-ஃபோன் பண்ண எங்க போணும்... -வரவேற்பு அறை.
அஞ்சு நர்ஸ் இதை பயன்படுத்த சொன்னாங்க.
-லட்டூருக்கு பேசணும். இதுவா? -இதை பயன்படுத்து.
-ஹலோ? -ஹலோ, அம்மா.
சுஜாதா! ஹே, சுஜாதா பேசுறா. வேகமா வாங்க.
-வர்றேன். -எப்படி இருக்க, கண்ணா?
-நல்லா இருக்கேன். -ஹாஸ்டல் எப்படி? பயணம்?
-காலையில் சாப்பிட்டியா? -ஆமா, சாப்பிட்டேன்.
-டாக்டர் கௌஷிக்குக்கு ஸ்வீட்ஸ் குடு -ஸ்வீட்ஸா?
முதல் நாளே என் பாஸுக்கு எப்படி ஸ்வீட்ஸ் குடுப்பது?
ஏன் கத்துற?
போ சமையலை பாரு!
ஹலோ? ஏன் அம்மாகிட்ட கோபப்படுறே?
அவங்க சொன்னதை கேட்டீங்களாபா?
டாக்டர் கௌஷிக் எவ்ளோ திறமையானவர்னு நீதான் சொன்னே,
எவ்ளோ நல்லா படிச்சாரு,
-ட்யூமர் சிறந்த அறுவை சிகிச்சை நிபுணர். -ட்யூமரா?
அப்பா, அது ட்யூமர் இல்ல. அது ட்ரோமா சர்ஜரி! ட்ரோமா!
ட்ரோமாவோ, ட்யூமரோ, எனக்கென்ன?
ஆனா நீ டாக்டர் கௌஷிக் மாதிரி தேர்ச்சி ஆகணும்.
லட்டூருக்கு வரும் போது, சிறந்த டாக்டரா இருக்கணும்.
-நிச்சயமா. -அவ்ளோதான்.
அப்புறம், சுஜாதா...
உன்னை நினைச்சு ரொம்ப பெருமைப்படுறோம்.
நகருங்க!
-வழி விடுங்க! -அப்பா, அப்புறம் பேசுறேன்.
விபத்து, நிறைய ரத்தம் போச்சு,
உடைந்த தொடை, உள் ரத்தப்போக்கு!
எனக்கு ஒரு காலி ஓடி வேணும்! தள்ளுங்க!
அதுதான் டாக்டர் ஓபராயா? கைஸ்?
ஷேக், அந்த ஸ்டேஷன் வேணும்!
வித்யா, சுவாச பாதை பாருங்க.
மூச்சு தடைபட்டிருக்கு, டாக்டர்.
ஃபக்!
தாடை உடைஞ்ச மாதிரி தெரியுது.
-அவசர ட்ராகீயோஸ்டமி. இப்பவே! -சரி, டாக்டர்.
-செரியன், "ஓடி" வேணும்! -ஓடி காலியில்ல, டாக்டர்.
-தயாராக்குங்க. அஞ்சு, என்எஸ். -சரி, டாக்டர்.
ஒரு நிமிஷம்.
-இடது காலை சோதிங்க. -சரி.
செரியன், ஆர்தோ கேஸ்வானி வேணும்.
அவர் இன்னும் வரலை, எல்லா அனெஸ்தீஸியர்களும் பிஸி!
எனக்கு ஒரு அனெஸ்தீஸியன் தேவை!
தொடை எலும்பு சேதம். உள்கசிவு இருக்கு.
இடது காலை இறுக்கி கட்டுங்க. கசிவை நிறுத்துங்க.
-செரியன், ஓடி! -ஒண்ணுமே இல்லை!
அடச்சே!
-இங்கேயே இப்பவே செய்யணும். -என்ன?
-லோகல் அனெதீஸியா குடுங்க. -ஸர் ஆனா--
இப்போ!
-ஷேக், இப்ப ஸ்டேஷன் வேணும். நகரு! -நகரு!
-நகரு! வேகமா! -சிஸ்டர், ஓடி ட்ரை பண்ணுங்க.
-அனெஸ்தீஸியா. -இதோ.
ஆக்ஸிஜனை தொடங்குங்க வித்யா.
சர்ஜிகல் டவல் செரியன்...
வேகமா செய்ங்க.
ஸ்கேல்பெல்.
ட்ரேகொஸ்டமி குழாய்களை தாங்க.
-ஸர், அது ஸ்டோக்குல இல்லே. -என்ன?
தீர்ந்திடுச்சு. ஆர்டர் செய்திருக்கோம்.
வித்யா, இப்பவா? தொண்டையை கிழிக்கும் முன் சொல்லியிருக்கலாமே?
-தொண்டையை கிழிச்சிருக்கவே கூடாது. -அட!
பிபி 90/60யிலிருந்து குறையுது.
-எபைன்ஃப்ரைன் 10எம்ஜி. -பிறகு?
ரத்தப் பிரிவை பார்த்து இருக்கா பாருங்க.
சரி.
முழு பரிமாற்றத்துக்கு தயாராகுங்க.
சரி, டாக்டர்.
எனக்கு தீர்வு வேணும்... யாராவது வேணும்!
-நான். -இங்க வேலை செய்றியா?
இன்டர்வியூக்கு வந்தேன்...
சேர்த்தாச்சு! கேன்டீனுக்கு போ!
-என்ன செய்யணும், ஸர்? -ஸ்ட்ரா கொண்டு வா!
-நீ. யாராவது, இங்க வா! -சரி, ஸர்.
-இதை போட்டுக்கோ. -சரி, ஸர்.
வா. உன் விரலை இங்க வை.
-அழுத்தி பிடி, சரியா? -சரி ஸர்.
-ஸ்கேல்பெல். -ரொம்ப அழுத்தாத.
சரி, அதான் சரியானது.
-நீ? -நானும் இன்டர்வியூக்கு வந்தேன்.
-சரி. -ஸ்ட்ரா, ஸர்.
திறந்தாவது தா.
-இதை சுத்தம் செய். -சரி.
-கத்தரிக்கோல் தாங்க. -சரி.
-எங்கே? -இங்கே.
சந்திரகாந்த்!
-ரூமிலிருந்து ஃபார்ம் கொண்டா. -சார்.
வித்யா.
வித்யா குழாய்கள் கிடைக்கும் வரை, ஸ்ட்ராவுக்குள் ஊது.
விளையாடுறீங்க தானே, டாக்டர்?
நீ. இங்க வந்து ஊது.
-வா. -சரி, ஸர்.
-சரி. -இங்கிருந்து வா!
இங்கே.
-ஐந்து நொடிக்கு ஒரு தடவை ஊது. -சரிங்க.
வித்யா, ரத்தம் என்ன ஆச்சு?
என்ன?
ஓ ஃபக். பிரின்சிபலா?
"இவன் ஏன் விதிகளை பின்பற்றுவதில்லை" அப்படீன்னு பாக்குறாரா?
ஸர், நல்லா இருக்கீங்க.
-காமெடி ஷோவா? -ஆம்புலன்ஸ் ரிப்பேர் ஆச்சு.
தாமதத்தை சரி செஞ்சோம்.
சர்ஜரி செய்வதை தவிர, வேற வழி இல்லை.
அவனை சாக விட்டிருக்கணுமா?
டாக்டர், ஃபார்ம் இதோ.
எல்லோரா மருத்துவமனை?
டாக்டர் சஹில் அகர்வால்?
இதில நீ ஏன் சைன் பண்றே?
சந்திரகாந்த், இது தவறான ஃபார்ம்!
சரியானதை ரூமிலிருந்து கொண்டா.
அப்புறம்! இதை கொண்டு போ.
நான்...
வேற மருத்துவமனையிலிருந்து பொருட்கள் கேட்குறே?
என்னை அவமானப்படுத்துறது நல்லாருக்கா?
அப்படியே இருக்கட்டும்... நானும்...
உன் பிரச்சினையில் தலையிடமாட்டேன்.
மாயங்க், எனக்கு நேரமில்லை.
யாருக்கும் நேரமில்லையே, சகோ? நில்லு.
மும்பைல யாருக்கும் நேரமில்ல, எனக்கும்தான்.
மஹாபாரதம் படிக்க முடியலையா, மருத்துவ புத்தகங்களை படிச்சு படிச்சு?
அது பத்தி ஏதாவது தெரியுமா? கௌரவர்கள் ஏன் அழிக்கப்பட்டார்கள்?
அந்த வகுப்புக்கு போகல.
அது தான்...
மண்ட கர்வம்!
மொத்தமா நூறு கௌரவர்கள் இருந்தனர்.
எவ்வளவு? நூறு!
ஆனா அவங்க ஐந்து உறவினர்களே அவங்களை அழிப்பாங்கனு நினைக்கலை.
பிரார்த்தனை நடத்தறியா? ஆசீர்வதிக்க போறியா?
ஹேய் சகோ, கோபம் வேணாம், ஏன் கோபப்படுறீங்க?
நர்ஸ் மேடம், போன வாரம் விஷம் குடிச்சு ஒரு பையன் அட்மிட் ஆனானே?
அந்த வழக்கில் டாக்டர் கௌஷிக் எஃப்ஐஆர் போட்டாரா?
சரி.
ஹேய்! நீங்க மருத்துவ பயிற்சியாளர்களா?
-ஆமா, ஸர். -எவ்ளோ காலமா?
ஸர்?
இங்க எவ்ளோ நாளா வேலை செய்றீங்க?
-இது முதல் நாள். -முதல்...
ஆனா நீங்க டாக்டர் தானே?
அப்போ சொல்லுங்க, குண்டடிப்பட்டவங்களை ஹாஸ்பிடலில் அனுமதிக்கும் விதி என்ன?
கவனிக்கும் மருத்துவர்...
அதை எல்லாரையும் கேக்கட்டும்!
கவனிக்கும் மருத்துவர் படிவங்களில் உறவினர் கையெழுத்து வாங்கணும்.
ஆமா.
அந்த வழக்கத்தை ஒரு மருத்துவர் செய்யாட்டி என்ன நடக்கும்?
இந்த ஸ்டார் டாக்டர் உங்க மருத்துவமனையை ஓத்தெடுக்குறான்,
-நீங்க எல்லாரும் அவனை புகழ்றீங்க. -மாயங்க்!
நோயாளியோட தாய் எஃப்ஐஆர் வேணாம்ன்னு கேட்டுக்கிட்டாங்க.
போலீஸ் தொந்தரவை தவிர்க்க.
போலீஸ் யாரையும் தொந்தரவு செய்யாது.
நீ பண்ணுவே.
-கவனமா பேசுங்க டாக்டர்! -எதுக்கு?
ஏன் ரூல்ஸை மதிக்கறதில்லே?
காது கேக்காதா? மக்களுக்கு உங்ககிட்ட அலுத்துடுச்சுன்னு சொன்னேன்!
ஒரு நோயாளியை எங்க வேணாலும் வச்சு கிழிக்கறீங்க. என்னே குத்தம் சொல்றீங்களா?
நான் ஒரு டாக்டர்!
-ஆனா எனக்கான கடமையும் இருக்கு. -போதும்!
-உங்களுக்கு புரியல!
நிறுத்துங்க, இருவரும்.
எல்லாரும் வேலையை பாருங்க.
இன்ஸ்பெக்டர், கடைசி எச்சரிக்கை குடுங்க, போதும்.
ரொம்ப நாள் தொந்தரவு இருக்காது.
ஏன்?
வேலையை விட்டு தூக்குறீங்களா? ரொம்ப நாளா கேக்குறேன்!
இவரே போறாரு.
என்ன சொல்றீங்க?
நன்றி, கடவுளே.
கடைசியில் என் பிரார்த்தனை பலிக்குது. கணேசன் நாமம் வாழ்க.
-கௌஷிக்... -ப்ளீஸ், விடுங்க ஸர்.
-வித்யா... -என்ன, டாக்டர்?
நீங்க சொன்ன மாதிரி, ரொம்ப நாள் தொந்தரவு செய்யமாட்டேன்.
தியா.
-யெஸ். ஸர்? -தியா பாரேக்!
கௌஷிக், இது தியா, டாக்டர் பிரணாப் பாரேக்கின் மகள்.
-வெண்டிலேடர் இருக்கு. -ஹாய்.
அற்புதம். தள்ளுங்க.
ஏதாவது வேணும்ன்னா என்கிட்ட வா.
-யெஸ் ஸர். -பிறகு நீ...
-சீக்கிரமா போணும்ல்ல? வித்யா. -சொல்லுங்க, டாக்டர்.
மிஸ் பாரேக் சீக்கிரமா போகணும். அவங்க அப்பாவோட நிகழ்ச்சிக்கு.
-பேலஸ் ஹோட்டல்தானே? -ஆமா, ஆமா.
-செரியனிடம் சொல்லுங்க. -சரி, டாக்டர்.
-சரியா? -ஆமா நன்றி. நன்றி, ஸர்.
-ஹாய், எப்படி போகுது? -என்னம்மா நடக்குது?
அப்பா என்னை ஒரு சாதா மருத்துவராக விடமாட்டார்னு சொன்னே.
நான் அவரோட தனிப்பட்ட சொத்து மாதிரி நடந்துக்குறாரு!
என்ன நடந்தது?
டாக்டர் சுப்ரமணியத்தை ஏன் கூப்பிட்டார்? எனக்கு புரியல.
சொல்றதை கேளு.
சங்கடமா இருக்கு, ஏன் இப்படி செய்றார்னு புரியல.
-வாசு! இங்க வா! -என்ன?
நீ ஏன் வேலைலே இல்லே? இங்க என்ன பண்றே?
வேலை செஞ்சிட்டு இருந்தேன். திவாரி பிஸ்கட் வாங்க சொன்னார்...
அதை ஏன் செய்றே?
-அவர் கேட்டார்ன்னா... அவர் என் சீனியர். -அட!
என் இதய துடிப்பே.
போ. வேலையை செய்! வேகமா.
எப்பவும் ஏன் பிஸியா இருக்கே?
-எனக்கு வேலை இருக்கு. எனக்கு... -எப்பவும் நீ ஏன்...
இதை நான் டாக்டர் ஓபராய்க்கு குடுக்கணும்.
டாக்டர் ஓபராயை விடு. ஏன் அவர் பெயரையே எப்பவும் இழுக்குறே?
அப்புறம்...
உன் தம்பி வேலை எப்படி போகுது?
நல்லா போகுது. நன்றி.
இப்படிதான் எனக்கு நன்றி சொல்வியா?
ஒரு அற்புதமான சைனீஸ் உணவகம் இருக்கு. அங்கே டின்னர் தந்து நன்றி சொல்லு.
சைனீஸா?
எனக்கு சைனீஸ் உணவு ஒத்துக்காது.
-ஐஸ் கிரீம்? சோக்கோ பார்? -இல்ல.
-வித்யா! -என்ன?
-12ஆவது எண் நோயாளியின் ஃபைல் எங்க? -இதோ.
-என்கிட்ட தா! -ஒரு நிமிஷத்தில் வர்றேன்.
அவன் போயிட்டானா?
இல்லை.
இப்போ பாரு.
போய்ட்டான்.
அம்மா... பைத்தியக்காரன்.
என்ன சொன்னா?
அந்த போலீஸ் தலைவலி பிடிச்சவன்னு எச்சரிச்சேன்.
-உனக்கு எல்லாம் தெரியுமே, அஞ்சு. -என்ன தெரியும்?
அடுத்த முறை தொந்தரவு பண்ணா, கூப்பிடு.
நீ என்ன செய்வே?
சிரிக்காதே. நானும் சமர்த்தும் அவனை துவச்சி எடுப்போம்.
அப்படியா?
அஞ்சு, இதில இழுக்காதே. போலீஸ்கிட்ட பிரச்சனை வச்சுக்கமாட்டேன்.
-அப்படியா? -நட்புக்காக செய்யமாட்ட?
உனக்கென்னா, எனக்குத்தான் அடி விழும்.
நீ வெத்துவேட்டு.
நட்புக்கு வந்தியா இல்லே வேலைக்கா?
-போய் பாட்டியை பாப்போம். -டாக்டர் ஓபராய் பத்தி தெரியுமா?
-விஷயம் தெரியுமா? -என்ன?
-தெரியல. -இன்று தான் தெரிஞ்சது.
-என்ன? -அவர் போறார்.
-யாரு? -ஓபராய்.
-என்ன சொல்றே? -நீ அங்க இல்லையா?
-இல்ல, அப்போதான் வந்தேன். -ரெண்டு நிமிஷத்தில வர்றேன்.
-இவரையும் கூட்டிப் போ. -வேணாம்.
-வாசுவை பாத்துட்டு வரேன். -சீக்கிரமா!
-சரி, சீக்கிரம் வர்றேன்! -காமெடி பண்ணாதே.
ஆமா, அவங்க யாரு?
-முதல் வருட பயிற்சியாளர்கள். -பந்தயமா?
அடுத்த மாசம் புது குரங்குங்க வரும்.
பந்தயத்தை நிறுத்து. எவ்ளோ தோப்பே?
நான் தோற்க்கறவன் இல்ல. ஒரு நாள் ஜெயிப்பேன் பாரு!
பாம்பே பொது மருத்துவமனை பொது வார்ட்
ஃபோர்ட், கொலாபா 1130 மணி
கிரிதாரி எங்க?
-கிரிதாரி யார்? -எண்11 படுக்கை நோயாளி.
ஓ, அவரா.
உங்களுக்கு தெரியாதா? அவருக்கு பயங்கர மாரடைப்பு.
ஐசியுவில் இருக்கார்.
அவனை கடவுள் காப்பாத்தட்டும்!
அவனுக்கு குணமாகுமா?
ஆமா, பாட்டி.
அப்பறம், அவன் பெயர் என்ன...
பாட்டி, ஒண்ணு பண்ணறீங்களா? என்னோட ரௌன்ட்ஸுக்கு வாங்க.
என்னை விட நோயாளிகளை பத்தி உங்களுக்கு தெரியுது
ஏன் தெரியாது? எல்லாரும் என் குழந்தைங்க மாதிரித்தானே.
கண்ணா, என் கால்கள் பயங்கரமா வலிக்குது.
நீங்க உயிரோட இருக்கறது எங்களுக்கு வலிக்காதா?
முட்டாப் பய!
வயசானவங்ககிட்ட இப்படியா பேசுவே?
என் நிலைமையைப் பாரு.
நான் வைக்கோல் போல ஆயிட்டேன்.
சரி, அப்போ நான் ஹ்ரிதிக் ரோஷன்.
-போ! -சும்மா சொன்னேன்.
எங்கேயும் போகமாட்டீங்க, எங்க...
ஹலோ? ஆமா.
சரி. திரும்ப கூப்பிட்டதுக்கு நன்றி.
இல்ல, தேவையானதெல்லாம் வச்சிருக்கேன். ஆமா.
இப்போ முடியாது... சாயங்காலம் போதுமா... லியோபோல்ட் ஹோட்டல்?
சரி. ஆமா. நான்...
சரி, நன்றி, சரியா? மறுபடியும்...
என்ன?
புக்கிக்கிட்ட பேசினே, இல்லையா?
புக்கியா? நண்பன்கிட்ட பேசினேன்.
பொய் சொல்லாதே. ஏன் இப்படி செய்றே?
-என்ன? -பணம் வேணும்ன்னா, நான் தர்றேன்.
ஆனா எனக்கு உன் உதவி வேணாம். நீ ஏன்... ஏன் உன் மூக்கை நுழைக்கிறே...
நான் நிஜமா சொல்றேன்.
பணம் வேணும்ன்னா, என் சேமிப்பை எடுக்குறேன்.
அதை தொடாதே. அது சைரிலின் படிப்புக்கு.
அவன் டாக்டராகணும், நம்மை போல கூடாது.
-அப்போ என்ன செய்யப் போற? -ஆபத்தானது எதுவும் செய்யமாட்டேன்.
-சத்தியம் செய். -சத்தியமா!
சரியா? இப்போ அதை விடு. சைரிலின் பார்ட்டிக்கு எல்லாம் தயாரா?
ஆமா. அவன் ரொம்ப உற்சாகமா இருக்கான்.
அவனுக்கு பிடிச்ச மீன் வறுவல் வாங்கணும்.
தாமதிக்காம வந்திடு.
நான் இல்லாம எப்படி கேக் வெட்டுவான்? இரவு 9:05க்கு விரைவு ரயில்ல வரேன்.
ஹலோ, பாட்டி!
நல்லா இரும்மா.
-குட் மார்னிங்க்! -குட் மார்னிங்க்!
இப்போ பவ்யமா இருக்காங்க.
உன்கூட மட்டும் எனக்கு பவ்யம் இல்ல, போ.
இதோ ஊறுகாய்.
இரவு உங்க பொண்ணு கொண்டு வந்தது.
நீங்க தூங்கிட்டதால், தொந்தரவு செய்ய வேண்டாம்னோம்.
போன தடவை ரொம்ப சுவையா இருந்தது.
சித்ரா...
ரொம்ப சோர்வா இருக்கேன்.
-தலை சுத்துதா? -ஆமா.
ரிப்போர்ட்களை பார்க்குறேன், சரியா?
டாக்டர் ரோமானி என்ன குடுத்தார்?
ஃபைலை காட்டுங்க.
எனக்கு தெரியக்கூடாதுன்னு சொல்லாதீங்க.
மருந்தே இல்லையா?
மேம், டாக்டர் ரோமானிக்கு புரிய மாட்டேங்குது
ஏன் இவங்களை இன்னும் வெச்சிருக்கீங்கன்னு.
அதனால் சர்க்கரை மருந்து குடுக்க சொன்னார்.
-போலி மருந்து. -என்ன?
போன வாரம் முழுசா மறந்திட்டாங்க? பார்த்தீங்களே? நிதானம் போச்சு.
பிரச்சினை இருக்கு, ஆனா என்னன்னு தெரியலே.
மேடம், வயசுதான் காரணம். இது முதுமையோட அறிகுறி, இல்லையா?
செரியன்!
செரியன்.
-டாக்டர் சுப்ரமணியம் எங்க? -அலுவலகத்தில.
செரியன் நர்ஸ், மேடம்,
மிஸ் இந்தியா தற்கொலை வழக்கில் யார் பிரேத பரிசோதனை செஞ்சது?
உனக்கு எதுக்கு?
டாக்டர் ரோமானிக்கு ஏதோ ஃபைல் வேணுமாம், அதனால...
அவருக்கு ஏன் அந்த ஃபைல்கள்?
ஏன் சிஐடி மாதிரி விசாரிக்கிறீங்க?
எப்போவாவது தப்பா கேட்டிருக்கேனா?
-எதுக்கோ கேக்குறார். -எதுக்காக?
திருமதி செரியன், டாக்டர் ரோமானி சமர்த்கிட்ட அந்த கேஸை
பார்த்த டாக்டர் ஸ்கூட்டரை விற்கறதா சொன்னார்.
-சமர்துக்கு அதை வாங்கணுமாம். -அப்படி சொல்லு.
டாக்டர் கேஸ்வானி.
பொழுது போக்கு முடிஞ்சதுன்னா, வேலை செய்றியா?
ஆமாவா? இல்லையா?
-ஆமா. -அப்போ செய்.
போ செய்.
அவர்கிட்ட ஸ்கூட்டர் இருக்கா?
சமர்த், இது போதும்.
-சித்ரா மேம். -என்ன?
பணம் பத்தி தகவல் இருக்கா?
ஆமா. ரெண்டு நிமிஷத்தில பேசுறேன்.
சரிங்க.
தாஸ்.
-தாஸ்! -என்ன?
-திட்டத்தோட போற மாதிரி இருக்கு. -உங்களுக்கு பிடிச்சவரை காண போறேன்.
அவர் மூட் எப்படி?
வழக்கமானது! கப்பர் தன் குடும்பத்தை கொன்ன பிறகு, ஷோலேவில் தாக்கூரை போல.
-அவருக்கு நீங்கதான் கப்பர். -ஆமா, சரிதான்.
-இன்னைக்கு எத்தனை தடவை சண்டை போட்டீங்க? -ரெண்டு.
சரி. ஐஞ்சு.
-நல்லது, அது போதும். -சந்தோஷம்.
ஓபராய்?
எல்லாரும் சொல்றது உண்மையா?
-என்னப்பா? -வேற வழி இல்லே.
வாங்க.
-சித்ரா, பாரு... -டாக்டர் ரோமானி சோதனை செய்யாம,
வைத்தியம் எப்படி பார்ப்பார்?
சமூக சேவைகள் வைதியத்தை ஏன் பார்க்கணும்?
என்ன? அவங்க நம் நோயாளி! அது நம்ம பொறுப்பு!
நம்ம பொறுப்பா?
பரம்ஜீத் வார்டில் ரெண்டு நோயாளிகள் மோச நிலைமை.
ஒருவருக்கு டயாலிசிஸ், மத்தவருக்கு சர்ஜரி. அவங்க விஷயம்?
லட்சுமி காம்லே, நீலிமா மிஸ்ரா!
தெரியும்! ஃபைல்களை அமைச்சகதுக்கு அனுப்பியுள்ளேன்.
அதை சேவை மாதிரி சொல்லாதீங்க, அது உங்க வேலை.
ஸாரி, சொல்லிடறேன்.
பரம்ஜீதுக்கு எந்த பிரச்சினையுமில்ல. மத்தவங்க உணவை சாப்பிட்டு உடம்பு சரியில்லே.
அவங்க போக இடமில்ல. விலைமதிப்பற்ற மருத்துவமனை படுக்கை வீணாகுது.
-அது அப்படி இல்ல... -ப்ளீஸ், சித்ரா!
பரம்ஜீத்தை டாக்டர் ரோமானி கவனிக்கட்டும்.
என்ன தேவைன்னு அவருக்கு தெரியும்.
சரி, ஆனா ஏதாவது செய்யணும்லே. அட்டவணையும் அறிகுறிகளையும் பார்த்தேன்.
-என் நோயாளி அட்டவணையை பாத்தீங்க? -ஆமா.
சித்ரா, இங்க ஒரு நோயாளி வரும் போது,
அனுமதிக்கணுமா, இலவசமானு தீர்மானிக்கிறீங்க.
நோயாளிக்கு எப்படி பணம் ஒதுக்குறீங்கனு கேட்டிருக்கேனா?
அனுபவமில்லாம இது போல வேலை யாருக்கு கிடைக்கும்?
-என்ன? -இல்லத்தரசி தானே நீங்க?
என்ன இது. ப்ளீஸ்!
நினைச்ச மாதிரி செய்றதுக்கு இது உங்க வீடா?
-என்ன இது? -இல்ல, சொல்லி முடிக்கிறேன்.
உன் பிரச்சனை தீர்க்க முடியாது,
நோயாளிகளை என்னால நல்லா பாத்துக்க முடியும். என்னிடம் விடு.
ரோமானி!
தனிப்பட்ட ரீதியில் பேச வேணாம்.
பரவாயில்லை, டாக்டர்.
தொழில் ரீதியா சவால் விட முடியாதவங்கதான் தனிப்பட்ட தாக்குதல் செய்வாங்க.
-என்ன? -என்னை பத்தி நல்லா தெரியும்,
ஆனா, துரதிருஷ்டவசமா, நான் உங்க நோயாளி இல்ல.
பரம்ஜீத் தான்!
மருந்துவ சிகிச்சைக்காக இந்த மருத்துவமனைக்கு வந்திருக்காங்க.
ஆனா எதுவும் கிடைக்கலை.
உங்க வேலையை செய்ங்க டர் ரோமானி! நானும் செய்றேன்.
-என்ன? ஸாரி? -சித்ரா!
அவங்க பிரச்சனைகளுக்கு முதுமைதான் காரணம்னு ஒத்துக்கறேன்.
பாக்டீரியாவோ ஈஸினோஃபிலிக் நுமோனியாவோ இருக்கலாம்.
-சர்கோயிடோசிஸா இருக்கலாம். -சரி!
ஆனா எந்த சோதனையும் செய்யாமல் அது எப்படி தெரியும்?
ஒத்துக்குறேன் சித்ரா.
அவர் சில சோதனைகள் செய்யணும்.
சோதனை பலன் சரியா இருந்தா, நிச்சயமா இவரை தொல்லை செய்யமாட்டேன்.
சரியான வாதம். ரோமானி, என்ன நினைக்கிறீங்க?
தர்றீங்களா. இந்த மருத்துவமனையில் பாரபட்சம் இல்லைன்னு சொல்றீங்க.
-சித்ரா... -பரவாயில்லை!
மதுவர் விஷயத்தில் என்ன செய்ய?
எகோஸ்ப்ரினை தொடருங்க. மாறுதல் இல்லைன்னா, அளவை கூட்டுங்க.
ஆகட்டும். சரி, நன்றி. வா.
-எனக்காக காத்திருக்கீங்களா? -ஆமா, ஸர்.
-உங்க புது... -பயிற்சி மருத்துவர்கள்.
ஓ, ஃப்க், மறந்துட்டேன்.
வாங்க, வாங்க, நான் கொஞ்சம்...
கௌஷிக், என்னடா இது? என் கையெழுத்தை எப்போ போட ஆரம்பிச்சே?
கொஞ்சம், காத்திருங்க.
-விஷயம்... -என் கையெழுத்தை போட்டு ஏமாத்தற!
-சஹில், இரு! -உன் பொறுப்பற்ற செயலுக்கு வரம்பில்ல.
அதிகமா பேசாதே! நல்ல விஷயத்துக்கு செஞ்சேன்.
அது வெறும் விண்ணப்பப் படிவம்.
-கௌஷிக், நில்லு! நில்லு! -முட்டாள்தனமா பேசாதே!
நானூறு ட்ராகீயோஸ்டமி குழாய்களா?
நாந்தான் இதைக் கேட்டேன்னு நெனச்சா மயக்கமே வந்திருச்சு.
யார் பத்தியும் கவலை இல்ல, அதுதான் உன் பவர்!
கோல்டன் பாய் ஓபராய், கொலை செஞ்சும் தப்பிப்ப.
எல்லோரா மருத்துவமனை நிர்வாகத்துக்கு உன்னை பத்தி தெரிஞ்சா,
என்னை துவம்சம் செய்வாங்க!
ஏன் இப்படி செய்றே?
என்ன செய்றேன்? விலை உ யர்ந்த யூஸ் பண்ணாத மருந்தை சரியா பயன்படுத்துறேன்.
அவ்வளவுத்தான்! இப்போ எனக்கு டியூப்கள் கிடைக்குமா?
நன்றி.
பாம்பே பொது மருத்துவமனை - கஃபெட்டீரியா ஃபோர்ட், மும்பை 1700 மணி
ஆட்டம் ஆரம்பிச்சிருச்சு.
உனக்கு நண்பனா ஒரு அறிவுரை சொல்றேன்.
கௌஷிக், இந்த கேடித்தனம் எல்லாம் எல்லோராவில செல்லாது.
அங்கே இது தேவைப்படாது.
அங்கே உண்மையான சிகிச்சை கொடுப்பாங்கன்னு இல்ல.
பார்ப்போம்.
-அப்போ, இங்க இன்னும் எத்தனை நாள்? இருபது? -இருபத்தியாறு.
மரணப் படுக்கையில் இருப்பவர்கள் அவங்க கடைசி தருணங்களை
இந்த விசித்திரமான தொனியில் பேசுவாங்க.
உன் தொனி மாதிரி.
உறுதியா போக விரும்பிறியா?
போகணும், சஹில்.
இல்லாட்டி அனன்யா போயிடுவா.
அனன்யாவும் நானும்...
இந்த கல்யாணத்தை சரியாக்க அவதான் முயற்சி செஞ்சா.
டின்னருக்கும் வீட்டில் இருப்பதில்ல.
சரி, அது எனக்கு புரியுது. ஆனா...
கல்லூரி முதல் அவளுக்கு உன்னை தெரியும், இல்லையா?
அதனால?
நான் அவளை சமீபத்தில் சந்திச்சேன்.
அவள் இயல்பா இல்ல.
நான் அவளுக்காக இருந்ததில்லை.
அனன்யா.
அனன்யா! அனன்யா, என்னை மன்னிச்சிடு.
அவசர வேலை வந்தது, வேற வழி தெரியலை. அனன்யா?
அனன்யா? ச்சே.
அனன்யா!
அனன்யா, ஸாரி, ஐ லவ் யூ!
எனக்கு வேற வழி தெரியலை.
அனன்யா!
என்ன ஆச்சு? அனன்யா! அனன்யா!
ஒண்ணும் ஆகலையே? என்னை பாரு, மயக்கம் வருதா?
அனன்யா, என்னை பாரு. அனன்யா, பேசு.
ச்சே!
நம்ம குழந்தையை தொலைச்சுட்டேன்! குழந்தையை தொலைச்சுட்டேன்!
நம்ம குழந்தையை தொலைச்சுட்டேன்!
ஃபக்! ஃபக்!
நம்ம குழந்தையை தொலைச்சுட்டேன்!
அனன்யா, இரு.
ச்சே! என்னை பாரு. நினைவோட இரு, என் கூடவே இரு.
எனக்கு ஆம்புலன்ஸ் தேவை. இப்பவே வேணும்!
ஃபக்!
அனன்யா, நினைவோட இரு.
அனன்யா, மன்னிச்சிடு. என்னை மன்னிச்சிடு.
ஃபக்! என்னை மன்னிச்சிடு
அதை இழந்த போது, அனன்யாவுக்காக, குழந்தைக்காக நான் கூட இல்ல.
ஹேய், கௌஷிக். விடு.
நாம டாக்டர்கள், கடவுள் இல்ல.
அது உன் கைகளில் இல்ல.
அப்புறம் தெரிஞ்சது...
அவ அலமாரியில் தூக்க மாத்திரைகள். "சி" பிரிவை சேர்ந்தது.
சஹில், அதை பார்த்ததும் கட்டுப்பாடு போச்சு.
எனக்கு ரொம்ப கோபம் வந்தது.
என்னை கட்டுப்படுத்த முடியல.
கோபத்தில், அவகிட்ட சொன்னேன்,
"உன்னால்தான் குழந்தை இறந்ததுனு."
என்னை பழி வாங்க அப்படி செஞ்சா என்றேன்.
-இல்லடா. -ஏன்னா அவளுக்கு நான் நேரம் ஒதுக்கலை.
இதை கேட்டதுக்கு பிறகு அவ எப்படி என் கூட பேசுவா?
டாக்டர் ஓபராய், இவங்க ரொம்ப நேரமா காத்திருக்காங்க.
ஆமா! மன்னிக்கணும். உள்ள வாங்க.
உக்காருங்க.
அப்போ, அவளை கூப்பிட்டு பார்க்குறேன். வர்றேன்.
அப்ப, என் பழைய உதவி மருத்துவருக்கு பதிலா நீங்க மூவர்.
அவங்க ஓடிட்டாங்க.
நானும் ஓடிப் போறேன்.
அதாவது, நானும் சீக்கிரமா போறேன். கொஞ்ச நாள்தான் ஒண்ணா இருப்போம்.
நான் டாக்டர் கௌஷிக் ஓபராய்.
சுஜாதா அஜ்வாலே.
அஹான் மிர்சா.
தியா பாரேக்.
திரு பிரணாப் பாரேகிங் மகள், சரியா?
ஆமா.
அவருக்கு இன்னைக்கு பாராட்டு விழா நடக்குதில்ல? பேலஸ் ஹோட்டல், சரியா?
ஆமா, ஆமா.
வாழ்த்துக்கள். ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்குமே. நீ ஏன் அங்க போகலை?
நேரத்தில் ஷிப்ட் முடிஞ்சா...
ஆனா அவசர சர்ஜன் வேலை, முடிவில்லாதது. அதனால், தெரியலை.
அப்போ இப்பவே போ.
-இல்ல, ஸாரி. -இல்ல, போ!
-ஸாரி, அதுக்கு சொல்லை. -இல்ல, நிஜமாதான்.
நீங்க இன்னைக்கு வந்திருக்க வேணாம்.
எனக்கு பதிலா வருபவர் அடுத்த வாரம் வருவார்.
அதனால், நீங்க அவர் கூட தொடங்கணும்.
அப்போ, அடுத்த வாரம்?
எதுக்கு காத்திருக்கீங்க? போங்க.
-உதவட்டுமா? -வேண்டாம்.
நான் கூப்பிட்டேன். பதில் இல்லை. சேதி அனுப்பியிருக்கேன்.
தி பேலஸ் ஹோட்டல் - சைட் என்ட்ரன்ஸ் அப்பல்லோ பண்டர், கொலாபா, மும்பை - 2110 மணி
சஹில் - நீ கர்ப்பம்ன்னு சொல்லல.
தூக்க மாத்திரை தந்திருக்க மாட்டேன்!
என்னை கூப்பிடு.
சுத்த பைதியக்காரத்தனம்!
-குட் ஈவ்னிங், ஸர்! -குட் ஈவ்னிங்.
விடு. அவ வரமாட்டாள்.
டாக்டர் சுப்ரமணியம் கிட்ட பேசினேன். எதுக்கு?
ஏனா என் மக மேல் பாசமிருக்கு.
டாக்டர் பிரணாப் பாரேக் கூட பேச எத்தனை பேர் காத்திருக்காங்க தெரியுமா?
ஆனா இந்த குழந்தைங்க... யாருக்கும் மதிப்பு குடுப்பதில்லை.
மருத்துவ துறையின் மூத்த அங்கதினர்கள் கௌரவிக்கிறாங்க,
அவளுக்கு இங்க வர முடியாதா?
அப்படி இல்லைன்னு உங்களுக்கு தெரியும். குழந்தைத்தனமா பேசறீங்க.
குழந்தைத்தனமா இல்லே!
-அவ வந்திருக்கணும். -ஆமா, ஆனா...
அவளுக்கு நல்லா டாக்டராக முடியாட்டி,
அப்படி ஒருத்தரை கல்யாணமாவது செஞ்சுக்கலாம்.
-நமக்காக அதையாவது செய்யலாம்லே! -பேச்சு நியாயமில்லை.
ஓ, அருமை, லிஃப்ட் வந்திருச்சு.
தி பேலஸ் ஹோட்டல் அப்பல்லோ பண்டர், கொலாபா, மும்பை -2115 மணி
சத்ரபதி சிவாஜி டெர்மினஸ் ஃபோர்ட், மும்பை - 2119 மணி
"இல்லை"ன்னா என்ன அர்த்தம்? மூணு மாசம் முன்னே புக் பண்ணினேன்.
கடைசி நேரத்தில் இல்லைன்னு சொன்னா எங்க போக?
எங்களிடம் இல்லை, என்ன செய்ய?
ராத்திரி ஆயிடுச்சு! எங்க போறது?
பாம்பே பொது மருத்துவமனை ஃபோர்ட், மும்பை - 2122 மணி
நீங்கள் அழைத்த எண் தற்போது நிலுவையில் இல்லை.
தி பேலஸ் ஹோட்டல் - ஜூபிலி ஹால் அப்பல்லோ பண்டர், கொலாபா, மும்பை -2127 மணி
ஹாய். எப்படி இருக்கீங்க, ஸர்?
ஹாய். எப்படி இருக்கீங்க?
நன்றி.
-ஹி! உக்காருங்க! -எப்படி இருக்கீங்க?
-ரொம்ப சந்தோஷம். -ஹாய். எப்படி இருக்கீங்க?
ஏவி போடுங்க. கெஸ்ட் வந்தாச்சு.
ஒரு நொடி. அவளை கூப்பிடறேன்.
ஹாய்!
அவசர அழைப்புகள் மட்டும் 9323674046
ஹேய், தியா வரலையா?
இல்ல, இல்ல. வருவா. கொஞ்சம் தாமதமாகுது!
முதல் நாள் வேலைக்கு போயிருக்கா.
-அருமை. -டாக்டர் கௌஷிக் ஒபராய் கூட வேலை செய்றா.
-ஆஹா, அருமை. -அற்புதமான வாய்ப்பு, இல்லை?
உனக்கு தெரியும். வரமாட்டா.
ஹே, டாக்டர் பாரேக்.
-ஹே! எப்படி இருக்கீங்க? -எப்படி இருக்கீங்க?
நல்லா இருக்கேன்.
லியோபோல்ட் கஃபே கொலாபா காஸ்வே, மும்பை - 2130 மணி
மேடம்! ப்ளீஸ்! அடுத்த முறை சீக்கிரம் சொல்றேன்!
சீக்கிரம் சொல்றேன். டேய்!
மேடம்!
-திரும்ப கூப்பிடுவீங்களா? -லோயர் பரேல் போவீங்களா?
பாருங்க. வேகமா தகவல் சேகரிக்கிறேன்...
-நான் கூப்பிடுறேன். -சமர்த், நகரு!
-சமர்த், இது பப்பு. -சொல்லு.
-பணம் எங்க? -ரெண்டு நாள் வேணும்.
-நாளைக்கே வேணும்! -ஏன்?
நாளைக்குள் கிடைக்காட்டி தொலைச்சிடுவேன்!
டாக்சி!
பாம்பே பொது மருத்துவமனை ஃபோர்ட், மும்பை - 2140 மணி
டாக்ஸி, மொஹமத் அலி சாலை.
ஸ்ட்ரெட்சர் எடுத்தாங்க! என்ன ஆச்சு?
வேகமா. ப்ளீஸ். உதவுங்க!
-என்ன ஆச்சு? -உதவுங்க!
எங்க ஒரே மகன்! காப்பாத்துங்க! டாக்டர்!
-திருமதி செரியன்! -அவனுக்கு என்ன ஆச்சு?
-என்ன விஷயம்? -தோட்டா காயம்!
-பி பாசிடிவ் வகை ரத்தம். -சரி.
மெல்லிய சுவாசம்! அவன் ரத்த அழுத்தம் குறைகிறது!
-ஸ்ட்ரெட்சர்! -ஸ்ட்ரெட்சர் கொண்டாங்க!
திருமதி. செரியன், இங்க வாங்க!
என்ன ஆச்சு? இது எங்க நடந்தது?
இவருக்கு என்ன ஆச்சு?
-இவருக்கு என்ன ஆச்சு? -இவருக்கு எந்த ரத்த பிரிவு?
-உள்ளே கொண்டு போங்க! -பலர் செத்துட்டாங்க!
இங்க என்ன நடந்தது? எங்கிருந்து வர்றீங்க?
தள்ளுங்க! தள்ளுங்க!
-டாக்டர் கௌஷிக் எங்க? -கேன்டீன்லே!
வித்யா, டாக்டர் கௌஷிக்கை கூப்பிடு! வேகமா, அவசர பிரிவுக்கு!
டாக்டர் கௌஷிக்! டாக்டர் கௌஷிக்!
கோட் ப்ளூ, பல துப்பாக்கிச் சூடு. வேகமா வாங்க, ப்ளீஸ்!
-ஃப்க்! சஹில், போங்க! -ப்ளீஸ் வெளியே போங்க.
-போங்க! -ஏன் உள்ள வந்தீங்க? வெளிய போங்க!
வெளியேறிய காயம்! ச்சே!
தோட்டா காயம், நிறைய ரத்த இழப்பு.
-இப்ப கொலாய்ட் தொடங்குங்க! -சரி!
நீங்க மூணு பேரும், வேலை செய்ங்க! வேலை செய்ங்க!
என்ன ஆச்சு? கையில் காயம் ஆச்சா?
கையில் சின்ன காயம்.
கூர் தாக்குதலால் நெஞ்செலும்பு காயம் இருக்கு.
இங்க வாங்க! இங்க என் கூட வாங்க!
-மூச்சில்ல! சட்டைய திறங்க! -இதோ! கூட வாங்க!
-தெற்கு மும்பையில் துப்பாக்கிச் சூடு. -என்ன செய்றீங்க? கவனம்!
எங்கள் ஆதாரங்களின்படி இது ஒரு கேங்க் வாரா இருக்கலாம்.
நீங்கள் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் இருந்தால்,
நீங்கள் வீட்டிலேயே இருங்க, பாதுக்காப்பா இருங்க.
கீழே கொடுத்த ஹெல்ப்லைன் எண்களை கூப்பிடுங்க.
மீண்டும், நீங்க பாதுகாப்பா வீட்டிலேயே இருங்கனு சொல்றோம்...
-சித்ரா. -ஸர்?
எல்லா ஊழியர்களையும் கூப்பிடுங்க.
ஏதாவது பேசுங்க?
-கௌஷிக்! கௌஷிக், இங்க வா. -வித்யா, அழுத்தத்தை தொடரு.
-சரி. -ரத்தம் போகுது.
நோயாளிகளை பாத்து.
-தீவிரமானது முதலில். -சரி.
கண்ணு போச்சு. தீக்காயம், தலை முதல் கழுத்து வரை.
-நீர் இழப்பு. 40% தீக்காயம்! -டாக்டர் மதூர் தேவை!
-சொல்றது கேட்குதா? 40% தீக்காயம்! -அவர் கண்ணை சோதிக்கணும்.
-இது கேங்க வார் இல்லே. -ஆமா.
நியூஸ் டுடே - செய்தி அறை லோயர் பரேல், மும்பை - 2210 மணி
துப்பாக்கி சூடு வீடியோ ஐந்தில். அவளுக்கு மேக்கப் சரி செய்!
பிரசாத், இப்போ கிராபிக்ஸ் வேணும்! வழி! வழி விடுங்க!
மான்ஸி, நில்லுங்க. நில்லுங்க.
என் ஃபோனில் சவர்க்கரை கூப்பிடுங்க. அவர் பேசுவார்.
-ஹலோ? -என்ன மல்லிகா?
-எங்க இருக்க? -செய்தி அறைக்கு வரேன்.
சரி. சரி.
லியோபோல்டில் ஏதோ குண்டு வெடிப்பு நடந்திருக்கு.
என்ன மாதிரி செயல்ன்னு அவங்க உறுதி செய்யலே,
குழு சண்டை அல்லது குண்டு வைப்பு. தகவல்கள் வருது.
-திருப்பு! லியோபோல்ட், வேகமா! -அலுவலகம் வா.
மான்ஸி?
வேகமா, வேகமா!
ஏதோ பெரிய சம்பவம். தெரியலை.
எல்லாரையும் கூப்பிட்டிருக்காங்க. அஞ்சு, பதில் பேசு.
அது கேங்க் வார்ன்னு சொல்றாங்க. தெரியலை.
யாருக்கும் வேலை வெட்டி இல்லே. எனக்கு கேக் சாப்பிடணும்!
சைரிலை கேக் வெட்ட விடாதே. நான் வேகமா வர்றேன்.
அந்த சூனியகாரி செரியன் கூப்பிட்டா ஃபோனை எடுக்காதே.
செரியன், ஏன் கூப்பிட்டீங்க?
உன் மூஞ்சி ரொம்ப பிடிக்கும்! அதனாலே.
இங்க என்ன நடக்குதுன்னு தெரியலையா? போய் பிணங்களை கவனி!
சரி, இங்க ஒரு உடம்பு இருக்கு.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு Pradeep Kumar
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் நந்தினி ஸ்ரீதர்