இந்நிகழ்ச்சி ஒரு புனைகதை படைப்பு மற்றும் நிஜ வாழ்க்கை சம்பவங்களால் ஓரளவு ஈர்க்கப்பட்டுள்ளது. இதில் வரும் கதைகள், பெயர்கள், கதாபாத்திரங்கள்,
அறிகுறிகள் மற்றும் அடையாளங்கள் கற்பனையானவை. மேலும் நிகழ்ச்சியின் உள்ளடக்கங்கள், நிகழ்ந்த நிகழ்வுகளின் உண்மையான அல்லது துல்லியமான
சித்தரிப்பு அல்ல. உண்மையான நபர்கள், வாழும் அல்லது இறந்தவர்கள், அல்லது உண்மையான நிகழ்வுகளுடன் எந்த ஒற்றுமையும் முற்றிலும் தற்செயலானது.
எந்தவொரு உரையாடல்கள், கதாபாத்திரங்கள் எந்தவொரு தனிநபர், சாதி, சமூகம், இனம் அல்லது மதம் ஆகியவற்றின் உணர்வுகளை புண்படுத்தவோ
அல்லது எந்தவொரு நிறுவனம், அரசியல் கட்சி அல்லது நபர், வாழும் அல்லது இறந்தவர்களை இழிவுபடுத்தவோ அல்ல. காட்டப்பட்ட எந்தவொரு
உள்ளடக்கத்தையும் அல்லது இந்த நிகழ்ச்சியில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட காட்சிகளையும் அமேசான் அங்கீகரிக்கவில்லை. இந்நிகழ்ச்சியின் உட்கருத்து
உணர்ச்சி வயப்படுத்தும் இயல்புடையதாக இருக்கலாம். விவேக சிந்தனையைக் கையாள பார்வையாளர்கள் கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள்.
-வேலையை பாக்கலாம்! -அயோக்கிய நாயே!
சுஜாதா, டிஃபைபிரிலேடர்.
ஏய், டாக்டர், அவசரப்பட வேணாம்!
யாராவது ஹீமோஸ்டாட் கொண்டு வாங்க.
ஏய், அசையாதே!
ஜோக் சொன்னேன்னு நினைச்சியா?
அப்போ என்னை சுடுங்க.
இந்த நாளை முடிச்சிடுங்க ப்ளீஸ். ப்ளீஸ், சுடுங்க!
ஸர், உங்களுக்கு புரியலை,
திரு கேல்கரை தீவிரவாதிகள் கொல்லலை, நம் நடைமுறை கொன்னது.
உங்க தைரியம் மட்டும்தான் இருக்கு.
எங்களிடமும், தைரியமும் கடமை உணர்ச்சியும் தான் இருக்கு.
மருத்துவ உறுதிமொழி மேல ஆணையா, முடிஞ்சவரை முயற்சி செஞ்சேன்...
அவரை காப்பாத்த. ஆனா முடியலை.
ஆனா இவனை நான் காப்பாத்தலாம். ப்ளீஸ்!
ஸர், முதலில் பாதிக்கப்பட்டது எங்க நர்ஸ், அஞ்சு.
கடந்த 18 வருஷமா, எங்களோட இந்த ஹாஸ்பிடலில் வேலை செஞ்சாங்க.
குண்டடி பட்டப்போ, மகன் பிறந்தநாளுக்கு வீட்டுக்கு போயிட்டு இருந்தாங்க.
அவங்களை என்னால் காப்பாத்த முடியலை.
ஒருவேளை இவன் அவங்களை சுட்டிருக்கலாம்.
ஆனா இன்னைக்கு அஞ்சு இங்க இருந்தா, இவனை மட்டுமில்ல
எல்லாரையும் காப்பாத்த முடிஞ்சவரை உதவியிருப்பா.
ஸர், நாங்க டாக்டர்கள். மனித உடலை கவனிப்போம்.
மனித குணம் பற்றி முடிவெடுப்பது எங்க வேலை இல்லை.
ப்ளீஸ் அந்த வித்யாசத்தை புரிஞ்சுக்கோங்க, எங்களை வேலை செய்ய விடுங்க.
கெஞ்சிக் கேட்கிறேன். ப்ளீஸ்!
டாக்டர், பெரிய தவறுகள் நடக்க சில நொடிகள் போதும்.
நன்றி.
எல்லாரும், வாங்க, நமக்கு நேரமில்ல!
-கை மீறி போச்சு... -திறந்த இதய மசாஜ் செய்யணும்!
-செரியன், ஒரு... -ரம்பமும் ஃபோர்செப்ஸும்.
-என் கையுறையை போடவா? -சரி.
செரியன், கிக்லி ரம்பம்.
வித்யா, த்ரோம்போலிசிஸ் வடிகுழாய்.
உறைவதை தடுக்கணும்.
முடிஞ்சது! ஸ்டெர்னம் பிரிப்பான்!
-சுஜாதா, இப்போ சக்சன் வேணும்! -சரி, டாக்டர்.
இறங்கும் பெருநாடியை அழுத்து.
-செரியன், ஸ்டெர்னம் பிரிப்பான்? -ஸ்டெர்னம் பிரிப்பான்!
மெதுவா அழுத்தம் குடு, சரியா? கவனமா.
முழு அழுத்தமும் விரல் நுனியில் குடுக்காதே.
அருமை, அருமை. சரி.
செரியன், கரோனரி பெர்ஃப்யூஷன் அழுத்ததை தொடர்ந்து பாருங்க.
தொரக்கோடோமியை மூடுவதுக்கு உடனே ஓடிக்கு அனுப்புங்க.
எல்லாரும் நல்லா செஞ்சீங்க.
மும்பை டைய்ரீஸ் 26/11
முதல்வர் அலுவலகம் மாநிலத்தில் அவசர நிலையை அறிவித்துள்ளது
மக்களை வீட்டிலிருக்க சொல்லியிருக்கார்...
இந்த அச்சுறுத்தல் விலக எவ்ளோ காலமாகும் என்பதை சொல்வது கஷ்டமானது.
தொடரும் துப்பாக்கி சூடு...
மும்பையின் பிரதான ஹோட்டலில் துப்பாக்கி சூடு...
இந்த தாக்குதலை தடுக்க முயன்றும் பலனின்றி போலீஸ் தடுமாறுது.
இனி மெதுவா தெரியும்...
-இது எப்போ முடியும்? -சீக்கிரம்.
பம்பாய் பொது மருத்துவமனை - ஃபோர்ட், மும்பை 0045 மணி - நவம்பர் 27
நீ செஞ்சது சரி...
இந்த தடவை.
இவ்ளோ வருஷமா என்னை எப்படி சகிச்ச?
ச்சே, கேட்காதே.
இப்போ, காப்பி வேணும்.
கேஃபிடேரியா?
இப்போ டாக்டர் கௌஷிக்கை பாராட்டுவாங்க, இல்லயா?
டிவியில் போடுவாங்க, ஹீரோ ஆக்குவாங்க.
யாரோட சண்டை போடறோம்? யாரை காப்பாத்துறோம்? ஒண்ணும் புரியலை.
சமர்த், நாம யார் கூடவும் சண்டை போடலை.
மோசமான சிந்தனையோட சண்டை போடு.
-அறிவுரை போதும்... -வாசு, இங்க வா!
-என்ன? -திவாரி திரும்ப அனுப்பினாரா?
ஆமா.
ஆமா, அக்கா, போலீஸ் வந்திருக்காங்க, திரு திவாரி டீ கொண்டு வர சொன்னார்.
அவர் சொன்னதை நீ செய்றியா?
அக்கா, பரவாயில்லை, அதை விடு.
பாரு, என் டீக்காக அதிக பணம் தந்தார்.
எனக்கும் டீ வேணும்.
சரி, வா. டீ வாங்கித் தர்றேன்.
ரொம்ப அப்பாவியா இருக்க! வா.
சுஜாதா, அவ கூட பேசிட்டு...
எல்லாம் சரியாகும்ன்னு தைரியம் குடுத்தேன்.
என் கூட வா.
சுஜாதா, அவ அம்மா, அப்பா கூட பேச முடிஞ்சதான்னு கேட்டேன்.
டாக்டர்!
ஃபைசலை ஐசியுக்கு மாத்திட்டோம். நல்லா இருக்கார்.
அவர் மார்புக்குள் சிதைவுகள் இருக்கலாம்.
அத்வாலேவை கவனிக்கச் சொல்லுங்க.
ஏதாவது பிரச்சினைன்னா சொல்லுங்க.
மாரடைப்பை கையிலே வச்சுக்கிட்டு ஏன் சுத்துறீங்க?
கேன்டீனில் பழங்கள் இருக்கு. அதை சாப்பிடுங்க.
செரியன், மாரடைப்பு அமைதியான மரணமா இருக்கும்.
மருத்துவமனைக்குள் இருந்தாலும், இன்னைக்கு ராத்திரி
நடக்குறதை பார்த்தா, நாம தப்பிக்கும் வாய்ப்பு கம்மி.
போலாம்.
-சரி, பார்த்துப் போ. -சரி.
பாருங்க, நான்தான் தலைமை மருத்துவ அலுவலர், நான் அறிக்கை தர்றேன்.
நான் நேரடியா வந்து பேசுறேன். மேடம், இது இப்போ பாதுகாப்பு பிரச்சினை.
இது தடை செய்யப்பட்ட பகுதி!
உங்களுக்கு புரியாதா? அங்க தடுப்பு வைக்க காரணம் இருக்கு.
திவாரி, சொல்லுங்க!
-யாருக்கும் அனுமதி இல்ல! -போகச் சொன்னார்.
இங்க யாருக்கும் அனுமதி இல்ல!
ப்ளீஸ் போங்க! வாயில்களை மூடு!
-வாயில்களை சாத்து! -தாவ்டே கூப்பிட்டார்.
உங்க போலீஸ்காரங்க என்ன செய்றாங்க?
-வெளியே போங்க! -மன்னிக்கணும்.
இங்க என்ன செய்றீங்க? வெளியே போகணுமா?
-இங்க என்ன செய்றீங்க? -டீ வெச்சிருக்கேன்.
அட! சரி, சரி. வேகமா!
அழைப்பு போகலையா?
அப்படியே போனாலும், உன்கிட்ட பேசுவார்ன்னு நினைக்கிறியா?
இடத்தை மாத்திப் பாரு. சரியாகலாம்.
கவனமா இருங்க.
இந்த மருத்துவமனைல என்ன மோசமான நடைமுறை வெச்சிருக்கீங்க?
மீடியாவுக்கு உங்க லூசு டாக்டர் செஞ்சது தெரிஞ்சா
உங்களை தொலைச்சிடுவேன். புரிஞ்சுதா?
உங்களுக்கு புரிஞ்சுதா? தலையையாவது ஆட்டுங்க!
இந்த செய்தி கசிஞ்சா, மக்களுக்கு நம்பிக்கை போகும்.
இப்போவே, பெருசா நம்பிக்கை இல்லை.
வாயிலில் நிறைய ஆளுங்க வேணும்.
அதை நான் பார்த்துக்குறேன்! எனக்கு உத்தரவு தேவையில்ல!
தீவிரமான கேஸ்கள் இருக்கு, ஆனா இந்த ரிப்போர்ட் வேணும்.
-டாக்டர் ரோமானியோட நோயாளி. -சரி, மேடம், செய்றேன்.
-சரி. ஏதாவது செய்ங்க. -நிச்சயமா.
பம்பாய் பொது மருத்துவமனை சோதனை மையம், ஃபோர்ட், மும்பை -0100 மணி
ஆமா, சித்ரா மேம் கிட்ட சொல்லிட்டேன்.
ஆமா, உங்களுக்கும் வரும்.
குழந்தை டாக்டரிடம் சொன்னது, "டாக்டர்...
"நான் விரல் வைக்கும் இடமெல்லாம் வலிக்குது.
"சரி. இங்க வலிக்குதா? பாரு."
அப்புறம் சொன்னான், "டாக்டர் மாமா, என் விரலை நெத்தியில் வெச்சா,
"அங்கயும் வலிக்குது." எப்படி தெரியுமா?
"இப்படி!"
வேற ஒரு இடமும் சொன்னான்.
ஆமா, அவன் சொன்னான், "என் வயிற்றில் விரல் வைத்தால்,
"வயிறும் வலிக்குது." எப்படி தெரியுமா?
"இப்படி."
டாக்டர் என்ன சொன்னார் தெரியுமா?
"முட்டாள்"ன்னு சொன்னார்.
"உனக்கு காயமே இல்ல. நீ சும்மா...
"விரலை ஒடிச்சுக்கிட்ட."
சரியா?
இனி, உனக்கு வலியோ, பிரச்சினையோ இருந்தா,
இந்த நல்ல அம்மா என்கிட்ட கூட்டி வருவாங்க. சரியா?
சரி!
துணிச்சலான பொண்ணு. வா!
நன்றி.
நீ ஒரு துணிச்சலான பொண்ணு!
ரொம்ப கை தேர்ந்த மாதிரி இருந்தது.
குழந்தைகளை சமாளிப்பது சுலபமில்ல.
உண்மையில், நான்... எப்பவும் இதுதான் என் விருப்பம்.
-ஆனா... -என்ன ஆனா?
செய்யணுமா வேண்டாமா?
என் ஈத் பரிசு எங்க?
-தம்பி, என் ஈத் பரிசு எங்க? -ஆமா! எல்லாருக்கும் பரிசு இருக்கு.
-சரி, நில்லு! நில்லு! -அஹான்!
-இது உனக்கு. -அஹான்!
அஜீஸ் சால் - மொஹமத் அலி சாலை, மும்பை 22 பிப்ரவரி 2002
என் பரிசு எங்க? மறந்துட்டியா?
இந்தா.
அமீரா!
குழந்தைக்கு என்னாச்சு?
மௌல்வி, என் பிள்ளையை காப்பாத்துங்க.
தயவு செஞ்சு ஏதாவது செய்ங்க!
நீ யாரு? எங்கிருந்து வந்த?
அர்ஷத், தயவு செய்து ஏதாவது செய்ங்க!
எல்லாருக்கும் பைத்தியமா?
அவளுக்கு பேய் பிடிக்கல, அவளுக்கு வலிப்பு வந்திருக்கு!
அப்பா, அது வலிப்பு! அம்மா, சொல்லுங்க!
அஹான், இதில் தலையிடாதே!
கொண்டு போறேன்! மருத்துவமனை கொண்டு போறேன்!
வாயை மூடு! இல்ல உன்னை அடிப்பேன்!
-வெளிய போ! -அப்பாகிட்ட சொல்லுங்க!
யாரு நீ?
ஓ, கடவுளே! என் குழந்தை!
அவ வாந்தியே அவளை திணறடிச்சது.
அவளை காப்பாத்த முடியல.
அது வலிப்புன்னு தெரியும், ஆனா...
பெற்றோருக்கு எப்படி புரிய வைக்க.
குழந்தைக்கு சிகிச்சை கொடுத்து
பிரச்சினையானா என்னால் தாங்க முடியாது.
அது ரொம்ப கஷ்டம், அஹான்,
பெற்றோர் தவறுகளை ஏத்துக்குறது.
இது புரிவதற்குள் என் குழந்தை பருவம் போயிடுச்சு.
பயம் விசித்திரமானது.
பயம் ஒருத்தரை வலுவாக்கும்...
இல்ல அதுக்கு அடிமையாக்கும்.
மருத்துவரா, நீ எதை செஞ்சாலும்...
இந்த பயம் எப்பவும் உன்னை துரத்தும்.
அதை நீ அடக்குவியா இல்ல அடிமை ஆவாயா என்பது...
உன்னிடம்தான் இருக்கு.
அயோக்கியன் அழைப்பை எடுக்கலை.
-என்ன செய்றீங்க? -கண்காணிக்கறேன்.
என்ன சொன்னீங்க?
எங்க ஆளுகளை நல்லா கவனிக்கறியானு பார்க்கறேன்.
உன்னை மாதிரி ஆளுகளை நம்புறதில்லை.
உன்னை மாதிரி ஆளுங்கன்னா?
இங்க பேச வந்தியா?
போய் வேலையை பாரு!
-என்ன பிரச்சினை? -எனக்கு பிரச்சினை இல்ல, உனக்குதான்.
அப்பாவிகளை கொல்லும் பிரச்சினை.
அது என் நோக்கம் இல்ல.
நீங்க எல்லாரும் ஒண்ணுதான்.
என்ன? டாக்டர்களா?
உனக்கு புரியலையா?
உனக்கு நான் சொல்றது புரியலையா?
நீங்க என்ன செய்றீங்க? இது ஒரு மருத்துவமனை!
மக்களை காப்பாத்த டாக்டர் ஆனேன். புரிஞ்சுதா?
இப்படியா?
இப்படி காப்பாத்துவ?
இதுவா?
சமர்த், ஸாரி.
அதனால்தான் கண்காணிப்பது முக்கியம்!
அஹான், அது... அஹான்.
சிஸ்டர்? டாக்டர் தியா பாரேக். டாக்டர் கௌஷிகின் மாணவி.
டாக்டர் தேவையா?
-ஆமா, பாட்டிக்கு... -எந்த பாட்டி?
13ஆவது படுக்கை நோயாளி.
-அவங்க சித்ராவை கேட்கறாங்க. -நான் பார்க்கறேன்.
எமது செய்தியாளர் பேலஸ் ஹோட்டல் வெளியே இருக்கார்...
என்னங்க. டாக்டர் வேணும்ன்னு சொன்னீங்களா?
செல்லம், ரொம்ப நேரமா மணி அடிக்கிறேன்.
ஆனா யாரும் வந்து பார்க்கலை.
அங்க கூட்டம் அதிகம்ன்னு தெரியும்,
ஆனா நான் பாத்ரூம் போகணும்.
என் மகள் வந்ததா
சித்ரா சொன்னா.
எனக்கு பஞ்சாபி தெரியாதுங்க.
என் மகள்.
என் மகள், உன்னை மாதிரிதான் இருப்பாள்.
ஆனா சம்பிரதாயத்துக்கு என்னை வந்து பார்க்குறா.
என்னை பாத்ரூம் கூட்டிப் போறது அவ கடமை இல்லையா?
-நான் கூட்டிப் போறேங்க. -இப்ப உலகம் அப்படி.
எமது செய்தியாளர் பேலஸ் ஹோட்டல் வெளியே இருக்கார்
சூழ்நிலை ஒவ்வொரு நொடியும் மோசமாகுது.
சில நிமிடம் முன் உள்ளேர்ந்து வெடி சத்தம் கேட்டது.
ஹோட்டலுக்குள் தீ பிடித்தது போல் தெரிகிறது,
தீப்பிழம்புகளை ஜன்னல்கள் வழியாக பார்க்க முடிகிறது.
உறுதியாக தீவிரவாதிகள்...
மேலிருந்து நிறைய புகை வருது பேலஸ் ஹோட்டலின் கூரையில் தீ
ச்சே!
நர்ஸ்! மருந்தகம் எங்க...
-நேரா போய் வலது பக்கம். -சரி.
பாரேக்! இங்க வா, உன்கூட பேசணும்.
எல்லாம் ஓகேவா?
இல்ல.
ஓகே இல்ல.
அம்மா செத்திருக்கலாம், டாக்டர் கௌஷிக்.
என்னை புரிஞ்சுக்கிட்டது அவங்க மட்டுமே. வேற யாருக்கும் புரியாது.
யாருக்கும் புரியாது.
அவங்களை கொன்னிருக்கக் கூடிய ஒருத்தனை காத்தது எப்படி இருக்கு?
ரொம்ப பெருமையா உணருவீங்க!
பாரேக்...
அவனை சிஎஸ்டில இருந்து கொண்டு வந்தாங்க.
அவன் உன் அம்மா பக்கத்தில் இல்ல, சரியா?
பேலஸ் ஹோட்டலில் வெடிச்ச குண்டு
அவன் செஞ்சதாகக் கூட இருக்கலாம்.
அதனால்...
என் அம்மாவும்...
உங்க மனைவியும் கூட இப்போ செத்திருக்கலாம்.
இப்பவும் பெருமையா நினைப்பீங்களா?
-சாஹில், உன் ஃபோன் வேணும். -சார்ஜ் ஆகுது.
அனன்யா
நீ கர்ப்பம்ன்னு சொல்லல
தூக்க மருந்தை தந்திருக்கவே மாட்டேன்! கூப்பிடு
கௌஷிக்.
கௌஷிக், சொல்றதை கேளு.
தெரியாது. சத்தியமா, தெரியாது.
கேளு! சத்தியமா, அவ கர்ப்பம்னு எனக்கு தெரியாது.
என் குழந்தையை கொன்னுட்டே.
கௌஷிக்...
-ஸர்? -என்ன?
ஸர், நான் ஜேக்கப் வர்கீஸ்.
என் மனைவி அஞ்சு வர்கீஸ் உடலை வாங்க வந்தேன்.
சவக்கிடங்கு?
சமர்த்... அஞ்சு...
கையெழுத்து...
-ஹலோ? -சமர்த்?
மான்ஸி மேடம்?
நியூஸ் டுடே - நியூஸ்ரூம் லோயர் பரேல், மும்பை - 0111 மணி
ஒரு நிமிஷம். நான் பேசணும்.
மான்ஸி, எங்கப் போய் தொலைஞ்சே?
பேலஸில் சம்பவம் நடக்குது. கூரையில் தீ.
எங்க போய் தொலைஞ்ச?
மல்லிகா, கேல்கரும் சாவர்கரும் செத்ததா ஹாஸ்பிடல் ஆளு சொன்னான்!
உறுதியா சொல்றியா?
ஃபக்!
இது ஃபக்கிங்க பெரிசு, மான்ஸி! இது...
-மான்ஸி, இதுக்கு ஆதாரம் யாரு? -என்ன?
சூதாட்ட பிரச்சனை இருக்கும் அதே நர்ஸா?
-அதுக்கு? -என்ன, மான்ஸி!
முட்டாள் ஆகாதே! நல்லா சொல்லிக் கொடுத்தேன்.
பதட்டமா இருக்கான்.
உன்னை ஏமாத்துறான், அதை நீயும் நம்பற!
இது பெரிய விஷயம், ஆதாரம் இல்லாம வெளியிட முடியாது.
-இந்த தடவை முடியாது. -மல்லிகா.
மெட்ரோ ஷூட்அவுட் தந்தேன். முதலில் வெளியிட்டோம்!
நம்பி வெளியிட கூடாதா? இப்ப எங்கிருந்து ஆதாரம் கிடைக்கும்?
-மல்லிகா... -ஒரு நொடி. சரி.
ஆமா, முதலில் போட்டோம், அதில் பெருமையா இருக்கு, ஆனா...
நான் சொன்னதெல்லாம் மறக்காதே.
கண்டுபிடி. ஆதாரம் தா. நான் போடுறேன். உறுதியா. சரியா? ஆமா.
அப்போ...
பிச்!
-மிஸ் தியா? -என்ன?
-டாக்டர் கௌஷிக்கை பார்த்தியா? -இல்ல.
பார்த்தா, டாக்டர் சுப்ரமணியமை பார்க்க சொல்லு.
-திருமதி. செரியன்! -என்ன?
பரம்ஜீத்ன்னு ஒரு நோயாளியை, தெரியுமா?
பாட்டி. அவங்களுக்கு என்ன?
ஆமா, நர்ஸ் ஒருத்தங்க அவங்க மகள் கூட
-பேசினதா சொன்னாங்க. -என்ன?
அவங்க மகள் பத்தி நமக்கு தெரியாது.
என்ன?
ஆனா அவங்க மகள் கூட பேசினதா நர்ஸ் சொன்னாங்களாம்.
எல்லாரும் வீட்டிலிருந்து சாப்பாடு கொண்டு வந்து மக தந்ததா கொடுப்பாங்க.
-அவங்களுக்கு தெரியுமா? -யாரும் அவங்கள பார்க்க வர்றதில்ல.
சித்ராவுக்கு பிடித்த நபர்.
அவங்களை மருத்துவமனையில் வைக்க, அவங்க ரெப்போர்ட் திருத்தப்படும்.
வேற எங்க போவாங்க? நீ வீட்டுக்கு கூட்டிப் போவியா?
-ஆனா அவங்க... -மாட்டே தானே?
அதனால், அவங்க மககிட்ட பேசினதா சொல்லு. சரியா?
டாக்டர் கௌஷிக் கிட்ட டாக்டர் சுப்ரமணியம் காத்திருப்பதா சொல்லிட்டேன்.
சரி. வேற என்ன?
இந்த இதய துளை அழுத்தம் சரியா இருக்கா இல்லையான்னு பாருங்க.
சரி, டாக்டர்.
அதோ இருக்கார். சொல்லுங்க.
கௌஷிக்!
என்ன?
இப்போ என்ன?
நடந்து முடிஞ்ச குழப்பத்தால்...
வேலை செய்யாதே. நோயாளிகளை தொடாதே. நீ வீட்டுக்கு போலாம்.
என்ன சொல்றாங்கன்னா...
சூழ்நிலை எவ்வளவு மோசமா போனாலும், விதிகளுக்கு ஏத்த மாதிரி நடக்கணும்.
ஆனா ஒத்தா...
உன்னை போல ஆளுங்கதான் ஒழுங்கை கெடுக்கறீங்க
வெடி குண்டு போல வெடிக்க துடிக்கிறீங்க.
நீ செத்தாலும் கவலையில்ல,
ஆனா நீ மத்தவங்களை கொல்றதை ஏத்துக்க முடியாது.
கௌஷிக், நான் ஏற்கனவே...
"ரொம்ப அழுத்தத்தில் இருக்கேன்.
"ஒண்ணும் முடியாது. சொன்னதை செய்." சரியா?
ரொம்ப கேட்டாச்சு.
பம்பாய் பொது மருத்துவமனை ஐசியு வார்டு - ஃபோர்ட், மும்பை
0114 மணி
டாக்டர், இன்ஸ்பெக்டர் பட்டின் தையல் பிரியுது
பயங்கரமான வயித்து வலியும் இருக்கு.
அஹானை பார்க்க சொல்றேன்.
இல்ல டாக்டர் சாஹில். அவரை பார்த்தீங்களா?
ஒருவேளை தரை தளத்தில் இருப்பார்.
நான் பார்க்கிறேன்.
-பரம்ஜீத்தோட சோதனை முடிவுகள் வந்ததா? -ஆமா, மேடம்.
-ஒரு நொடி. வர்றேன். -சரி.
-ஓபராய்? -தாஸ்.
கடைசியில் மாயாங்கின் கனவு நிறைவேறிடுச்சு.
அனன்யா பற்றி தகவல் கிடைச்சுதா?
ஆண்களை விட பெண்கள் பிரச்சினையை நல்லா சமாளிப்பாங்க.
நீங்க ஏத்துக்க மாட்டீங்க. ஆனா அதுதான் உண்மை.
அனுபவிச்சு சொல்ற மாதிரி இருக்கு.
எப்பவாவது வாழ்க்கை ரொம்ப மோசமாகும்.
அப்போ எனக்கான நேரமா இருந்தது.
இன்னைக்கு உன்னோடது.
அதனால், பெண்ணா இருந்து செய்ய வேண்டியதை செய்.
என்னை வருந்த வைக்காதே. சரியா?
உனக்கு எப்போ நடந்தது?
"சரி"ன்னு சொல்லேன்.
-எப்போ நடந்தது? -"சரி"ன்னு சொல்லு. கவனம்.
-சரியா? -சரி.
பேலஸ் ஹோட்டலில் ஒருத்தரிடம் பேசினேன்.
-அப்புறம்? -அனன்யா நல்லா இருக்கா.
-மத்த ஊழியரோட பேசுறா. -ஹப்பா!
ஏய், சொன்னது கேட்டதா?
அப்புறம் பாக்குறேன், தாஸ்.
நமக்குள் எதுவும் மாறாது.
டாக்டர்!
-டாக்டர்... -கௌஷிக்!
சுஜாதா...
என்ன நடந்தது? ஏதாவது பிரச்சினையா?
அஹானை தேடுறேன்,
இன்ஸ்பெக்டர் பட்டுக்கு திரும்ப தையல் போடணும். அதனால...
சுஜாதா, இன்ஸ்பெக்டர் பட் சொன்னதை கேட்டேன்.
-வருத்தமா இருக்கு, இப்பவும் இப்படி... -மேடம், ப்ளீஸ்.
சின்ன வயசு முதல் இதை கேக்குறேன்.
அது என்னை பாதிக்காது.
இன்ஸ்பெக்டருக்கு வயிறு வலியும் இருக்கு. அது தையலால் இல்ல.
வெளில ஏதாவது மோசமான சாப்பாடு சாப்பிட்டிருப்பார்...
-அடடா, மன்னிக்கணும் சுஜாதா. -அஹான்...
ரோமானி? டாக்டர் ரோமானி?
அது லிஸ்டீரியா!
ரோமானி, பரம்ஜீத்துக்கு லிஸ்டீரியா!
நம்ம மருத்துவமனை உணவு அவ்ளோ மோசமில்ல.
சரி? பரம்ஜீத் விஷயத்தில் உனக்கு என்ன ஆகுது?
சாக்குகள். என்னமோ ஏதோ இருக்கு.
எல்லாருக்கும் அதே உணவு, சரியா?
-நாம் அதே உணவை சாப்பிடறோம். -ஒரு நொடி.
சொல்றதை கேளு, சௌரவ்! ஒரு நொடி!
இந்த சௌரவ் யாரு? சித்ரா, என்ன விஷயம்?
-என்னை தொடாதே! -சரி, சரி!
-ஒரு நொடி. -மூச்சு விடு, லிஃப்ட்டில் இருக்கே.
-சரி. -அமைதி. லிஃப்ட்டில் இருக்க.
அமைதி. மூச்செடு. நான்...
ஒண்ணும் செய்யமாட்டேன். சரியா?
-சௌரவ் இல்ல. -ஆமா, இல்லைன்னு தெரியும்.
-சும்மா சொல்லு... -சரி, கவனி!
பரம்ஜீத், சரியா? அவங்களுக்கு...
நான் ஊறுகாய் கொடுத்தேன்.
யாரோ ஊறுகாய் கொண்டு வந்தாங்க. வெளியிலிருந்து வந்தது.
-சரி. -சரி. இப்போ எனக்கு தோணுது...
-அவங்களுக்கு லிஸ்டீரியான்னு, சரியா? -ஆமா.
சரி. இருக்கட்டும். சரி.
-லிஃப்ட்டை நிறுத்து. -சரி, செய்றேன்.
லிஃப்ட்டை நிறுத்துறேன். இல்லை...
சரியா சொன்னேனா? சரியில்லைன்னா சொல்லுங்க!
அது என்செபாலிடிஸ் ஆனா, காப்பாத்த முடியாது.
-இது உதவாது! பரம்ஜீத்தொட ஃபைல். -இந்தா இருக்கு.
ச்சே!
-நர்ஸ், வேகமா மெரோபேனேம் தாங்க. -சரி.
டர்கோசிட்டும் தாங்க!
-டர்கோசிட்டும் எடுங்க. -டர்கோசிட்!
தாசை வெளியே கொண்டு போங்க.
-என்ன சொல்றீங்க? -ப்ளீஸ் போங்க.
அவங்களை வெளிய கொண்டு போங்க.
-அது மூளைக்காய்ச்சல் ஆனா? -ப்ளீஸ் போங்க!
ஒரு நிமிஷம்! பாட்டி, இங்க இருக்கேன்.
பரவாயில்ல. அமைதி. பாட்டி, இங்கதான் இருக்கேன். பரவாயில்ல.
எல்லாம் சரியாகும்.
பம்பாய் பொது மருத்துவமனை டிஎன் பாரேக் பிரிவு, ஃபோர்ட், மும்பை
0120 மணி
சித்ரா, இன்னைக்கு நல்லா சமாளிச்சீங்க.
அப்படியா?
"நீ நல்லா செஞ்ச" என்ற இந்த மூணு வார்த்தையை...
என் வாழ்க்கையில் கேட்டதே இல்ல.
என்ன கிடைச்சதுன்னு தெரியுமே?
"உன்னால் செய்ய முடியாது."
மருத்துவம் படிக்கணும்ன்னு சொன்னப்போ,
பெற்றோர் சொன்னாங்க, "எங்க காசை ஏன் வீணாக்குற?
"உன்னால் அதை செய்ய முடியாது."
அப்புறம் கல்யாணமாகி யுகே போனேன், அங்கே சௌரவ்...
அதெல்லாம் உங்களுக்கு தெரியுமே.
அவர் ரொம்ப சத்தமா சிரிச்சார்.
ஒவ்வொரு தடவையும் அதை செஞ்சார்.
யுகேல பயிற்சி செய்ய இன்னும் நான் படிக்கணும்ன்னு சொன்ன போதும்.
அவரும் அதையே சொன்னார்,
"உன்னால அது முடியாது."
அதை சொல்லிக்கிட்டே இருந்தார்.
திரும்ப திரும்ப, தினமும்.
அதை நான் நம்புறவரை,
"என்னால முடியாது" என்று.
பாட்டியின் சோதனை முடிவுகள்.
அவங்களுக்கு லிஸ்டீரியா இருக்கு.
ஏதோ தீவிரமான பிரச்சினைன்னு தெரியும்,
ஆனா என்னால் எதுவும் செய்ய முடியல.
ஆனா என்ன தோணுச்சுன்னா...
பாட்டியோட வயசில், 20 முதல் 30% ஆளுங்களுக்கு லிஸ்டீரியா ஆபத்தானது.
அட, இல்லேம்மா. இப்பவே முடிவெடுக்க வேணாம்.
-மேடம்! பரம்ஜீத்... -என்ன?
-என்ன ஆச்சு? -சரியா சிகிச்சை குடுத்தோம்.
டாக்டர் ரோமானி அவங்களை கவனிக்க சொல்லியிருக்கார்.
ஆனா ரெண்டு மணி நேரத்தில் அவங்க காய்ச்சல் குறையணும்.
சரி. நல்லது.
பாரு...
இந்த சிகிச்சைக்கான பெருமை உனக்குத்தான்.
ஒரு உயிரை காப்பாத்தியிருக்கே.
இதை நீ தான் செஞ்சே.
ஒரு விஷயத்தை மறக்கறீங்க.
எந்த உதவியும் சௌகர்யங்களும் இல்லாத
நோயாளிகளை தேர்ந்தெடுக்குறே.
பிறகு சிகிச்சை கொடுக்குறோம்.
அதனால், ஒரு வகையில், எங்களுக்கு முன் நீ தான் அவங்களை காப்பாத்தறே.
சரியா?
ஸர்.
ஸர், தாவ்டே உங்களை தேடறார்.
செய்தியில்...
-என்ன நடந்தது? -செய்தியில் ஏதோ வருது.
எங்கள் தகவலின்படி சஞ்சய் சாவர்கர் இறந்தே ஹாஸ்பிடல் கொண்டு வரப்பட்டார்.
மோசமாக அடிபட்ட ஏடிஎஸ் தலைவர் அனந்த் கேல்கர்,
ஹாஸ்பிடல் வந்து சிறிது நேரத்தில் உயிரிழந்தார்.
1979ன் ஐபிஎஸ் பிரிவில் அனந்த் கேல்கர் தன் பணியை தொடங்கினார்.
2004ல் மஹாராஷ்டிராவின் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு குழு தலைவராகும் முன்,
அவர் நிர்வாகத் துறையில் இணை காவல் ஆணையராக இருந்தார்.
ஏழு வருடங்கள் ரா அமைப்புக்கு ஆஸ்திரியாவிலும் வேலை செய்தார்.
அதுமட்டுமல்லாமல், இவர் சதாரா, தானே
தொடர் குண்டு வெடிப்பு விசாரணையில் முக்கியமானவர்.
இன்று, நிறைய அப்பாவி மும்பை மக்களோடு,
அதிக துணிச்சலான முக்கியமான போலீஸ் அதிகாரியை இழந்துவிட்டோம்.
நகரம் முழுக்க அவரின் இழப்புக்கு வருந்துது.
ஒளிப்பதிவாளர் தீபக்கோடு, இது திஷா குப்தா,
நியூஸ் 24/7, பம்பாய் பொது மருத்துவமனை.
ஆமா, மான்ஸி, நான் அதை பார்த்தேன்.
நியூஸ் 24/7 செய்தியை உறுதி செய்யலை...
உறுதி படுத்தணுமா, மல்லிகா, இது என்னோட செய்தி!
ஆமா, ஆமா, தெரியும். தெரியும்.
-ஸாரிமா, நான்... -ஆமாமா, புரிந்தது.
ஃபக்!
-ஹலோ? -சமர்த்.
என்னால் நேரத்தை வீணாக்க முடியாது.
வேகமா உறுதி செய்.
கேல்கர், சாவர்கர் செத்தாச்சா? முடிஞ்சவரை வேகமா!
எப்படி உறுதி செய்றது?
எனக்கு ஏதாவது ஆதாரம், சாட்சி தேவை.
இல்ல அதை உறுதி செய்ற யாரையாவது பேச சொல்லு.
யாருக்காவது தகவலை கசிய விடுவது தெரிஞ்சா,
என் வேலையும் உரிமமும் போகும்.
என்னத்த உரிமம்!
ஒரு புகைப்படம் அனுப்பு! ஏதாவது செய்.
இல்ல நான் அந்த நர்ஸ் கூட பேசுறேன். அவங்க எங்க?
வாயை மூடு!
தேவடியா மவளே!
ஹலோ? ஹலோ?
8-7-9-5-1-7-6-8-0-1.
நன்றி! தயவு செஞ்சு.
நன்றி. நான் கூப்பிடுறேன்.
யாருகிட்ட பேசிட்டு இருந்தே?
உன் கார் எங்கே?
வெளிய நிறுத்தியிருக்கேன். கிளம்பறோமா?
சாவியை தா.
நீ ஓட்டப் போறியா?
ஏய், மான்ஸி, எங்க போறோம்?
மான்ஸி!
மான்ஸி, நில்லு!
மான்ஸி! எங்க போற?
மான்ஸி, எங்க போறே?
கதவை திற! மான்ஸி!
மான்ஸி! மான்ஸி!
கௌஷிக், ஒரு நிமிஷம்! கௌஷிக், ஒரு நிமிஷம்!
2004ல் மஹாராஷ்டிராவின் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு குழு தலைவராகும் முன்,
அவர் நிர்வாகத் துறையில் இணை காவல் ஆணையராக இருந்தார்.
ஏழு வருடம் ராவில் ஆஸ்திரியாவில் வேலை செய்தார்...
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு Pradeep Kumar
படைப்பு மேற்பார்வை நந்தினி ஸ்ரீதர்