ROMANCEIRO
Tes que marchar.
Non hai outro xeito.
Cornelia.
Escoita.
Vas ter moita fame.
Oíches?
Vai ser difícil. Vas ter moita fame.
Xa foi.
Moi ben.
Moi ben. Xa foi.
Vas saber o que tes que facer perfectamente. Oíches?
Ti sábelo. Vas saber o que tes que facer.
Pero agora tes que marchar.
- Vale? - Non.
- Recolle todo.
- Non podo. - Xa sei que non podes.
Xa sei que non podes, porque non botaches todo, xa o sei.
Pero non podes quedar comigo porque...
Porque veñen por min.
- Quen? - Dá igual.
Se te atopan aquí comigo, vante matar a ti tamén.
Non, tes que marchar.
Vale. Xa, xa.
- Marcha. - Non.
- Marcha.
Lisca! Vamos!
Lisca!
Mira ese!
- Adiántao! - Dálle!
Vamos!
Que pasa?
- Que dis ti, panoco? - Higinio, pailán!
- Mocosos! - Que che dean!
Dálle, tira para adiante, Chucky!
Miña nai case choia aquí.
- Si? - Xúrocho.
Escoita, irmán, leamos uns porros?
- Veña. - Sodes mozos, ou?
- Veña coas bromas. - Xa empezamos.
- Que? - O chulo do centro comercial.
- Sempre igual, que mal humor ten. - Mira como nos mira.
Non, por aí tes que... Ah, moi boa!
Que tal, Negro?
Ei, canto tempo!
Outra vez con parvadas? Sae de aí!
Que é o que máis fai un ladrón? Arroubarse!
E vai a tía e marcha sen dicir nada.
Eu vin no Instagram que estaba co Jose. E co Edu e co Josema.
A tipa abúrrese.
- Non se aburre tanto. - Non?
- Nin estuda nin traballa. - Coma ti.
- Nin estudas nin traballas. - Eu estudo.
- O que pasa é que non vou. - Iso non é estudar, parvo.
Que fago, vou ao campo co meu pai? Mellor morrer.
- Fai coma este, que non fai nada. - Que queredes que faga?
Coma quen, este?
- Claro. - Quita de aí.
Se meu pai tivese o mal xenio do deste...
Anda que non!
Este está sempre igual. Fuma un porro, cona!
- Por que vés connosco se logo non queres? - Que raro es.
Vas ter fame.
Escoita. Vas ter moita fame.
Vas ter moita fame.
Cóbralles a miña compañeira.
- Queres algo? - Non, só estou mirando.
- Non mires tanto. - Perdoa, podes vir?
- Dime. - Íache dicir...
Quería unha tableta boa, potente, para a miña moza.
- Calquera destas vale. - Si?
Calquera destas pode ser. Son catorce polgadas...
- Cal recomendas? - Calquera.
Perdoa, podes vir un momento?
Tes máis fundas coma esta?
- Si, tódalas que queiras. Que móbil tes? - Pois un ZT.
- Esa pódeche servir. - Canto é?
- Sete euros. - Moi cara, non me interesa. Adeus.
Déixame, non teño nada! Rexístrame se queres!
- Rexístrame, non teño nada! - Teno el!
Roubáronme!
Dálle, dálle!
Para, rapaz!
Para ou vai ser peor!
- Síntoo. - Ei, rapaz!
Estou farto de vós.
Ata o carallo.
Putos mocosos!
Dáme o DNI, anda.
Veña!
Quedaba eu ben a gusto dándoche de hostias.
Cona, xa sei quen es!
Coñezo a teu pai, vaia boa peza.
Ti es bo rapaz. Que fas con estes moinantes?
Estamos ata o carallo de velos aquí mareando tódolos días.
Pero que poderiades facer?
Ti fumas porros ou que?
Non?
Imos facer unha cousa.
Fotocopio isto e ti asínalo, vale?
Desta non chamo á túa casa.
Pero como te volva ver con estes, douche de hostias. Estamos?
Ai, miña nai...
OBXECTOS PERDIDOS
Nai que me fixo!
Puto mocoso!
Vas ter moita fame.
Máis ca nunca na túa vida.
Pero saberás o que tes que facer.
Ei, Negro, onde andades?
Estás co Chucky e iso?
E iso, tío, que...
Mañá falamos e...
E quedamos e vémonos, non?
E escoita, que eu estou aquí no parque...
Non sei se vós estaredes por aí coa moto.
E eu que sei, marcho para a casa a ver...
A ver o que atopo.
EN LIÑA
Quedamos no portal de Dani. Avísote.
...viñemos derrotar as tebras.
É verdade que andamos moitos anos perdidos...
"E MANDOUNOS A PREDICAR O REINO DE DEUS"
...pola ira, polo odio.
Así de grande é a forza do Señor.
Non. É así.
Sempre tes que levar razón? Non é así. É...
Vale, o que ti digas.
Mira! Si, si. Veña, abre a boca.
Mira a hora que é.
- De onde vés? - Ola, anana.
- De estudar non vés. - Acabo de ver o bus ese.
- Ti víchelo? É xigante. - Non cambies de tema, que non son parva.
Perdoa.
Ola.
E vós, que?
- Es parvo ou que? - Aburrido.
Mamá dixo que nada de tele na cea.
Parvo non: papah... E o que segue.
Que si, o que ti digas.
- Que pesado. - Veña, a cear aquí.
- Home. - Veña, a cear.
- Xa está ben. - Se a merda esa dura un montón.
Crese papá.
- Onde está? - Vai ti saber onde está.
Veña, come. E ti tamén.
Oe!
- Corre. - Joel, que te vexo. Sentade.
Onde vas? Veña, aí sentados. Joel, senta!
Sentadiños e a comer todo o polo, veña.
Que pesados sodes.
Cona, xa sei quen es!
Coñezo a teu pai.
Ti es bo rapaz. Que fas con estes moinantes?
Coñezo a teu pai, vaia boa peza.
- Ti tes moi mala memoria. - Cala, que non escoito a tele.
Non entendedes que a xente da tele é parva?
- Si. - Mira esa que facha ten.
Pois esa é a túa moza!
- Ten moza! - É verdade! Vaslle dar un biquiño?
Póñoche algo de cear?
- Non, non teño fame. - Non?
Medo me dá pensar na hora á que volve este.
Vou ao cuarto un cacho.
Fartácheste de traballar hoxe, eh?
- Quérote. - E eu a ti.
Eu creo que a el lle gusta a máis fea.
Que fas, mocoso do carallo?
Papá, perdoa.
- Josué, para! - Papá.
- Fillo de puta! - Para!
- Non ves a mona que traes? - Nin mona nin mono!
- Para! - Papá, eu...
Pensabas que non o ía saber?
- Creste moi listo. - Para!
- Sempre mirándome por riba do ombreiro. - Papá.
Coidado!
Amosándome a merda que son, non?
- Papá! - Non coma ti, verdade?
Xogando a ser o pai da casa.
Valo deixar calvo! Para dunha vez!
Cala a puta boca!
Para, Josué! Vasmo desgraciar! Estás loco! Para!
- Leva de aquí os nenos. - Veña, ao voso cuarto.
Vouche partir a cabeza!
Xa foi, rula.
- Ven aquí! - Xa, amor.
- Xa foi. Por favor. - Pecha a puta porta!
Xa foi, meu amor. Xa foi.
Ven aquí, fillo de puta!
- Non es un home? - Cantade algo.
E que cantamos?
E agora que dis? Moi chulo cando estás cos amigos.
Que pasa, vasme facer pasar vergonza?
Quen es ti? Ti de quen cona es fillo?
- Coidado. - Ven aquí.
Para, por Deus!
Que mo vas matar!
- Debino facer hai moito. - Para!
Para, por favor, déixao. Para!
Que che meto unha hostia a ti tamén!
- Ven aquí, cabrón! - Jordán!
- Ven aquí, fillo de puta! - Jordán!
- Ven aquí! - Josué, non!
Non!
Para!
- Cago en ti. - Joel, vai para dentro!
Tranquila, que non lle vou facer nada.
Non pasa nada.
Que vaias para alá, cona!
Non te quero volver ver na casa nunca máis, estamos?
Agora mesmo liscas e non volves por aquí.
Entendiches?
E deixar a miña nai soa?
E que lles fagas o mesmo aos nenos?
Liscarás ti antes, merdento.
Voute matar!
Jordán.
Que pasa, Carmen?
- Josué! - Jordán?
- Josué! - Carmen?
Ai, por Deus!
- Axuda! - Carmen, que pasa?
Josué!
Que lle pasou? Quen lle fixo isto, Carmen?
ROMANCEIRO
Subtítulos: Pablo Varela Pet
Supervisora creativa: Magdalena Sánchez