Malapit na tayo. Makikita n'yo. Parang siyudad 'yon.
Hindi. Parang maliit na bayan pala na maraming bata.
Lagi pang may bagong dumarating.
Masaya kami roon at inaalagaan namin ang isa't isa.
Di ba, Luci?
Pero huwag n'yong isiping hindi kayo mag-aaral.
Kailangan n'yong mag-aral ng matematika, Espanyol…
Maninibago kayo dahil walang pader, pero mas mabuti na 'yon.
Cornelia, tahimik ka lang, ano?
Nagustuhan mo ba 'yang libro? Marami pa 'ko.
Nagbibigay rin sa aklatan ng mga bagong libro kada buwan.
Umiinom kami minsan ng mainit na tsokolate sa bahay ko. May kendi rin.
Mahilig ba kayo sa tsokolate?
Saan kayo papunta?
Makikita n'yo. Ang daming bata roon.
Tara na, bumaba na kayo.
Tara na.
Luci, huwag mong hayaang maglikot 'yong maliliit na bata.
Kailangan silang bigyan ng malilinis na damit.
Diyan ka lang ba?
Halika na. Bumaba ka na rin.
Ikaw ang bahala sa gusto mo.
Pero gusto mo ring kumain, di ba?
Saan ka natutong mag-Espanyol?
Alam kong di madali ang pinagdaanan mo.
Pero magkakaibigan tayong lahat dito.
At maraming batang matutuwang makalaro ka.
Kung mas gusto mong magbasa kaysa maglaro, ayos lang din 'yon.
'Wag kang matakot. Bumaba ka kapag handa ka na.
Tara na.
Ito ang tahanan mo. Makakakuha ka roon ng pagkain…
Hoy!
Sa 'yo ba 'to?
Mahilig din akong magbasa.
Ano'ng pangalan mo?
Cornelia.
Ako si Tabata.
Kararating mo lang, ano?
Kung may kailangan ka, 'yon ang bahay ko.
At 'yon ang sasakyan ko.
Tara na.
Nasaktan ka ba?
Sa susunod na lang, Cornelia.
Aksidente 'yon. Nakita mo naman.
Di ba? Nakita mo 'yon. Aksidente 'yon.
Di ko alam ang nangyari.
Pupunta tayo sa istasyon.
Hindi puwede. Sabi ni Rosario, pasugod doon ang mga tao.
Lahat sila. Tayo ang habol. Papatayin nila tayo.
Ano'ng gusto mong gawin, Teo?
Titigan lang natin 'tong ulan?
Di ko alam, pero di tayo puwede sa istasyon.
Hindi ako makapaniwala.
'Yong mga humahabol kay Jordan, hinahabol na rin nila tayo.
Huwag mo silang isipin. Walang mangyayari.
Papunta na rin tayo sa forensic lab sa Granada.
Aasikasuhin natin ang mga dokumento at 'yon na 'yon.
Sige, ganito. Umuwi ka na't doon ka muna. Ako na'ng bahala rito.
Kailangan natin parehong umuwi't huminga, nang parang walang nangyari.
-Sige. Pero nangyari 'yon, Teo. -Aksidente nga 'yon, punyeta.
Nakita mo 'yon. Aksidente 'yon.
Wala akong nakita.
Paanong wala? Nakita mo dapat 'yon.
Di ko alam kung ano'ng nangyari. Inilabas ko ang baril ko at…
Nanigas ang mga daliri ko't di ko alam kung ano'ng nangyari.
Pumutok na lang ang baril. Di ko talaga alam kung ano'ng nangyari.
Paano si Carmen?
Siya ang inaalala ko.
Ba't di mo ikuwento kung ano'ng meron?
-Ano'ng meron saan? -Sa kaniya, Teo.
'Wag mo nang itatanong ulit 'yan.
Carmen!
Itigil mo ang sasakyan!
Itigil mo!
Kumustasa, kalabasa?
Mukhang ayos ka na rito,
kahit na di ka pa rin nakikipag-usap.
Ayaw mo ba 'kong makausap?
Oo. May dala ako para sa 'yo.
Dito! Doon!
Dito!
Mas okey 'yan. Ang ganda ng ngiti mo.
Ang mahalaga, mabuti ang lagay mo.
Heto. Para maging magkaibigan tayo.
"Mga Bampira sa Bisperas ng Mayo."
Hindi ako gano'n kahusay magbasa, pero magaling akong estudyante no'n.
Matalas ang memorya ko.
Gusto mo ba 'yan?
Ikaw ang pinakamatalinong bata sa kampo.
O, siya. Hahayaan na kitang tapusin ang mga gawain mo.
Isang araw, makukuwento mo rin kung saan ka natutong magbasa ng Espanyol.
Okay? Mauna na 'ko, iha.
San Cristobal, ikaw ang may taglay. San Cristobal ng pagmamahal.
San Cristobal, batid mo. San Cristobal, patawarin mo 'ko.
San Cristobal, para ka sa lahat. San Cristobal, batid ko.
Cornelia, di ka ba nagsasalita?
Magandang marinig nilang nagsasalita ka ng Espanyol.
Nang may punto mo.
Punyeta.
-Kumusta? -Ayos lang.
-Ano'ng dala mo? -'Yong mga dalagita.
Nasaan tayo?
Hindi ko alam.
Cornelia, maiintindihan mo ring ayos lang 'yan.
Hindi ka lang sanay makakita ng dugo. Di ba, Luci?
Ang mahalaga, makabalik tayo sa kampo para makapagpahinga't makatulog ka.
Nang mahimbing.
May mga kendi ako para makatulog ka at di na mag-isip.
At sinasabi ko sa 'yo, di ko papalampasin ang ginawa ng tarantadong 'yon.
Maganda ang asal mo, Cornelia.
Tuwang-tuwa sila sa 'yo.
O, siya.
Tapos na 'yon.
Puwede ba 'ko rito?
Para samahan ka?
O rito.
O kaya rito.
Hindi. Baka mas okay…
Rito.
Gusto mo ba 'yang binabasa mo?
May alam din akong kuwento.
-Kuwento? -Bale…
Hindi talaga 'yon kuwento.
Pero baka magustuhan mo.
Sa lugar na 'yon, doon lang mismo…
May puno roon.
Hindi mo 'yon nakikita.
Pero naroon 'yon.
Isang napakatandang puno na may angking karunungan.
May napakatandang katawan, gaya ng…
Gaya ng punong inuupuan natin.
Puno 'yon na nakakapaglakbay.
Punong nakakapaglakbay?
Oo. Puno 'yon na nakakagalaw.
Sagradong puno 'yon.
Hindi 'yon nakakapagsalita, pero marami 'yong pangalan.
Dahil marami 'yong sanga.
Isang munting sanga lang ang kampo na ito at ang mga tao rito.
Marami pa 'yong sanga.
Maraming tao. Maraming nilalang.
Mga nilalang na mahirap makita.
May mga ugat din 'yon.
Mga napakatandang ugat na napakalalim ng kinababaunan.
At malaki ang katawan n'on.
Katawang tila sumasayaw na higante.
Kahanga-hanga ang punong 'yon.
Isang araw, may dumating na mga lalaking tagalagarian
para putulin ang puno at sila lang ang makinabang doon.
Lubhang makasarili ang mga tao.
Pero may mga taong nagpasiyang magkaisa para protektahan ang puno,
at natutuhan nilang ilipat 'yon.
Ilipat 'yon ayon sa galaw nito.
Pero ang mga tagalagarian…
Hindi sila sumuko.
Hinanap nila 'yon nang hinanap…
Nang walang humpay.
Hindi nila alam, hayun lang 'yon.
Narito mismo.
Gusto ko 'yong kuwento.
Buti naman.
Pumunta ka lang dito kung gusto mo
para umupo at pagmasdan ang puno.
Pero sa 'tin lang 'to.
Sikreto natin 'to.
Ba't di ka kumakain? Napansin ko 'yon.
Lagi mong iniiwan ang pagkain mo. Hindi ka ba mahilig kumain?
Oo, hindi ako mahilig sa pagkain.
Mas gusto ko 'yong ibigay sa aso.
Hindi na marunong mangaso ang mga aso.
Kung hindi ko sila papakainin, sino'ng magpapakain sa kanila?
Puwede ko bang pakainin ang mga aso?
Puwede pero…
Dapat mong unahin ang sarili mo.
Kailangan mong lumakas nang lubusan.
-Hindi puwede. Pakiusap, 'wag na, Carmen. -Papasukin mo 'ko.
'Wag ka nang dumagdag. Di mo ba nakikita ang gulo rito?
Anak at asawa ko sila. Buksan mo 'to.
Carmen…
Papasukin mo 'ko.
Huwag, Carmen. Huwag!
-Huwag, Carmen. Pakiusap. -Ano'ng ginawa mo? Hayaan mo 'ko!
Gusto mo ba 'kong patayin? 'Yon ba'ng gusto mo?
-Tama na! -Gusto mo ba 'kong patayin?
Lumabas ka na!
Bitiwan mo 'ko!
Gusto kong makita ang anak ko, parang awa n'yo na!
Gusto kong makita ang anak ko!
-Pupuntahan ko siya. -Hindi puwede, Carmen.
Hindi puwede.
Nakikiusap ako.
Dadalhin namin si Josue sa coroner sa Granada. Isasama namin si Jordan.
Gusto kong makita ang anak ko.
-Alam ko, pero hindi puwede. -Kahit sandali lang.
Pasensiya na, Carmen.
Diyos ko po!
Carmen, tungkol doon sa batang babae…
Sino siya?
-Nakita mo ba siya? -Di ko alam.
-Nakita mo ba siya o hindi? -Di ko alam. Tama na.
Ang anak ko…
Basura ang lugar na 'to.
Aksidente 'yon. Naroon ako.
Maniwala ka sa 'kin, di man kay Teodoro.
Si Teodoro…
Alam mo bang…
Alam mo bang sinubukan ni Teodoro na makipagrelasyon sa kapatid niya?
Kumusta ka na?
Matagal nang di matino mag-isip si Teodoro.
Kumusta na si Carmen?
Ano'ng ginagawa mo?
Bitiwan mo 'ko!
Ano'ng nangyari sa inyong dalawa?
Ayaw niyang magsalita.
Matalino ka.
Bitiwan mo 'ko!
Sabi nang bitiwan mo 'ko!
-Ba't di mo sinabi sa 'kin? -Ba't di ko sinabi ang ano?
Ba't di mo sinabi?
Bitiwan mo 'ko!
Alam mo kung ano'ng nangyari.
Ba't di mo sinabi sa 'king anak mo siya?
Gusto mo bang mabuhay?
Ayos lang 'yan. Halika rito.
Halika rito.
Nananaginip ba 'ko?
Hindi.
Huwag kang mag-alala.
Hindi kita sasaktan.
Gusto mo bang mabuhay?
Halika rito.
Uminom ka.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Maui Felix
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio