We zijn er bijna. Jullie zullen zien. Het is net een stad.
Meer als een dorp met veel kinderen.
En er komen er steeds meer bij.
We hebben samen een leuke tijd en zorgen voor elkaar.
Toch, Luci?
Maar denk niet dat we niet gaan studeren.
Je moet wiskunde en Spaans studeren.
In het begin mis je de muren, maar het is beter dan niets.
Cornelia, je bent heel stil, hè?
Vond je het boek goed? Ik heb er meer.
En we halen elke maand nieuwe uit de bibliotheek.
Soms maken we warme chocolademelk bij mij thuis. En zoetigheid.
Houden jullie van chocolade?
Waar ga je heen?
Je zult het zien. Er zijn veel kinderen.
Iedereen uitstappen.
Kom op.
Luci, zorg dat de kleintjes niet afgeleid worden.
We moeten ze schone kleren geven.
Blijf je daar?
Kom op. Niet zo koppig zijn.
Mij maakt het niet uit.
Maar je wilt toch eten?
Waar heb je Spaans geleerd?
Ik weet dat je het zwaar hebt gehad.
Maar hier zijn we allemaal vrienden.
En er zijn veel kinderen die met je willen spelen.
Als je niet wilt spelen en liever leest, is dat ook goed.
Niet bang zijn. Stap uit wanneer je wilt.
Kom op.
Dit is je nieuwe thuis. Daar kun je eten krijgen...
Hé.
Is dit van jou?
Ik hou ook van lezen.
Hoe heet je?
Cornelia.
Ik ben Tábata.
Je bent net aangekomen, toch?
Als je iets nodig hebt, is dat mijn huis.
En dat is mijn auto.
Kom op.
Gaat het?
Dag, Cornelia.
Het was een ongeluk. Je zag het.
Toch? Je hebt gezien dat het een ongeluk was.
Het gebeurde gewoon.
We moeten naar het bureau.
Dat kan niet. Rosario zegt dat iedereen daar is.
Iedereen. Ze vermoorden ons.
Wat doen we dan, Teo?
Naar de regen kijken?
Geen idee, maar niet naar het bureau.
Dit is gestoord.
De mensen die achter Jordán aan zaten, willen nu ons.
Vergeet ze. Er zal niets gebeuren.
We gaan zo naar de lijkschouwer in Granada.
We maken het rapport op en klaar.
Luister. Blijf thuis. Ik regel dit.
We moeten allebei naar huis en terugspoelen. Alsof dit nooit is gebeurd.
-Maar het is gebeurd. -Het was een ongeluk.
Je hebt het gezien. Een ongeluk.
Ik heb niets gezien.
Wat bedoel je? Dat moet wel.
Ik weet niet wat er is gebeurd. Ik pakte mijn wapen...
Mijn vingers waren stijf en ik weet niet wat er gebeurde.
Het pistool ging gewoon af. Ik weet echt niet hoe.
En Carmen?
Ik denk alleen aan haar.
Waarom vertel je niet wat er is?
-Wat? -Met haar.
Vraag me dat niet weer.
Carmen.
Stop.
Hoe gaat het, pop?
Je hebt je al aangepast,
al wil je nog niet praten.
Wil je niet praten?
Ja. Ik heb iets voor je meegebracht.
Hier.
Dat is beter. Een mooie glimlach.
Als het maar goed gaat.
Hier. Dan kunnen we vrienden zijn.
'Vampiers op Walpurgisnacht.'
Ik ben nooit een lezer geweest, maar ik was een goede leerling.
Ik had een goed geheugen.
Vind je het leuk?
Jij bent het slimste meisje hier.
Ik laat je verdergaan met je taken.
Ooit vertel je me waar je zo goed Spaans hebt leren lezen.
Oké? Dag, pop.
Sint Christoffel, u hebt het. Sint Christoffel van liefde.
Sint Christoffel, u weet het. Sint Christoffel, het spijt me.
Sint Christoffel, u bent van iedereen. Sint Christoffel, ik weet het.
Cornelia, praat je nooit?
Misschien willen ze je horen. In het Spaans.
Met dat accent van jou.
Verdomme.
-Hoe gaat het? -Gewoon.
-Wat heb je? -Dit zijn de meisjes.
Waar zijn we?
Ik weet het niet.
Je zult zien dat alles goed komt.
Je schrok alleen van het bloed. Toch, Luci?
Nu gaan we naar het kamp zodat je kunt uitrusten.
Lang slapen.
Ik heb snoepjes die je helpen te slapen en niet te denken.
En die vent komt er niet mee weg. Dat zeg ik je.
Je gedraagt je heel goed.
Ze spreken lovend over je.
Maar goed.
Het is voorbij.
Mag ik hier zitten?
Bij jou?
Of hier.
Of misschien hier.
Nee. Nog beter...
Hier.
Is het een mooi boek?
Ik ken ook een verhaal.
-Een verhaal? -Nou...
Het is niet echt een verhaal.
Misschien bevalt het je.
Daar...
Daar staat 'n boom.
Je ziet hem niet.
Maar hij staat er.
Een heel oude, wijze boom.
Met een heel oude stam.
Zoals waar we op zitten.
Het is een boom die kan reizen.
Reist de boom?
Ja. Het is een boom die beweegt.
Het is een heilige boom.
Hij kan niet spreken, maar heeft veel namen.
Omdat hij veel takken heeft.
Dit kamp en deze mensen zijn slechts één takje.
Er zijn er veel meer.
Veel mensen, veel wezens.
Wezens die moeilijk te zien zijn.
Hij heeft ook wortels.
Heel diepe wortels, als van oude dingen.
En een brede stam.
Een stam die lijkt op een dansende reus.
Een prachtige boom.
Op een dag kwamen er mannen uit een houtzagerij
om hem om te hakken en de boom voor zichzelf te houden.
Mannen zijn erg egoïstisch.
Een groep mensen besloot om samen de boom te beschermen.
Ze leerden 'm te verplaatsen.
Terwijl hij bewoog.
Maar de zagers
gaven het niet op.
Ze bleven zoeken en zoeken...
En zoeken.
Maar hij staat daar.
Hier.
Ik vond het verhaal leuk.
Fijn.
Je mag hier komen wanneer je wilt
en naar de boom kijken.
Maar vertel het niemand.
Het is een geheim.
Waarom eet je nooit? Dat heb ik gezien.
Je laat je eten altijd staan. Hou je niet van eten?
Nee. Ik hou er niet van.
Ik voer liever de honden.
Honden zijn vergeten hoe ze moeten jagen.
Als ik ze niet voer, wie dan wel?
Mag ik de honden voeren?
Dat mag vast, maar...
Je moet iets voor jezelf bewaren.
Je moet heel sterk zijn.
-Nee, Carmen, niet doen. -Laat me erdoor.
Maak het niet moeilijker. Zie je de chaos niet?
Mijn zoon en man. Doe open.
Carmen...
Laat me erdoor.
Nee, Carmen. Alsjeblieft.
-Nee, alsjeblieft. -Wat heb je gedaan? Laat me los.
Wil je me vermoorden? Is dat wat je wilt?
-Hou op. -Wil je me vermoorden?
Weg.
Laat me los.
Ik wil mijn kind zien. Alsjeblieft.
Ik wil mijn kind zien.
-Laat me hem zien. -Dat kan ik niet.
Dat kan ik niet.
Alsjeblieft.
We gaan met Josué naar de lijkschouwer in Granada. We nemen Jordán ook mee.
Ik wil hem zien.
-Dat snap ik, maar dat kan niet. -Heel even.
Het spijt me.
O, mijn god.
Je moet me vertellen over dat meisje.
Wie was ze?
-Weet je dat? -Geen idee.
-Heb je haar gezien of niet? -Stop met vragen.
Ik wil hem zien.
Wat een krot.
Het was een ongeluk. Ik was erbij.
Geloof je Teo niet? Geloof mij.
Teodoro...
Wist je...
Wist je dat Teodoro het wilde doen met zijn zus?
Hoe is het?
Teodoro is altijd gek geweest.
En met Carmen?
Wat doe je?
Laat me los.
Hoe zit het tussen jullie?
Hij heeft niets gezegd.
Je bent slim.
Laat me los.
-Waarom heb je me het niet verteld? -Wat?
Waarom niet?
Laat me los.
Je weet hoe het zit.
Waarom zei je niet dat hij je zoon was?
Wil je leven?
Het is goed. Kom hier.
Kom hier.
Droom ik?
Nee.
Geen zorgen.
Ik doe je geen pijn.
Wil je leven?
Kom hier.
Drink.
Ondertiteld door: AC
Creatief Supervisor Mijke Smits-de Wit