Poprzednio...
Pozostała jednak lodowata.
Jednakże... przy nim jest inna.
Powiedz coś!
Buntaro! Spójrz na mnie!
Nie ruszać się!
Tysiące zmarłych.
Nasze siły są w rozsypce.
Nadszedł czas na Szkarłatne Niebo.
Pojedynczy, bezlitosny szturm na zamek w Osace.
Przyrodni brat pana Toranagi...
Saeki Nobutatsu, mógłby połączyć z nami swe siły.
Spodziewam się, że zostanę niesprawiedliwie osądzony.
Zatem Szkarłatne Niebo.
Koniec wojny!
Lord Toranaga wygrał!
PIERWSZA BITWA TORANAGI 46 LAT TEMU
Moje uszanowanie, lordzie Toranaga.
Niewiele osób wygrywa pierwszą bitwę, nim podzieli łoże z kobietą.
Oficjalnie się poddaję.
Przekaż skrybom, że Mizoguchi walczył z honorem.
Przeznaczenie zmusiło mnie do tego, abym wszczął niemożliwą do wygrania wojnę.
Niechaj zostanie zapisane, że sekundował mi dowódca-chłopiec.
Może spotkamy się znów w zaświatach.
Może wtedy to ja
będę trzymać miecz.
NA MOTYWACH POWIEŚCI JAMESA CLAVELLA
SZOGUN
ROZDZIAŁ SIÓDMY: KRÓTKIE SPOTKANIE
Kiedy ostatnio ze sobą rozmawiali?
Zbyt dawno temu.
A jeśli jego brat odmówi?
Przegramy tę wojnę, zanim zamoczymy miecze.
Zadbaj, aby barbarzyńca trzymał gębę na kłódkę.
On rozumie, mój panie.
W pobliskiej dolinie
wyszpiegowałem zdziesiątkowaną armię.
Czy tylko mi się zdawało?
To prawda.
Mój garnizon został srodze przetrzebiony przez niedawne trzęsienie ziemi.
Zatem w desperacji
zmuszony byłeś wezwać
wielkie legiony przeciętnego brata.
Ty śmierdzący szczynami draniu!
Oczekiwałem uroczystego powitania przez twoje siły.
Moje konkubiny drżały już ze strachu!
Dobrze wyglądasz, bracie.
Gdyby sezony ci mijały na ochronie spokojnych wód Yuzenji,
też wyglądałbyś dobrze.
Czyli pogłoski były prawdziwe.
Oswoiłeś barbarzyńcę.
Anjinie.
Anjin-sama, proszę pamiętać o ukłonie.
To zaszczyt móc poznać krewnego mojego suwerena.
Zaszczyt należy do mnie.
Anjin jest moim hatamoto.
Jego taktyka artylerii ma zasadniczą wagę dla naszej sprawy.
Masz dla mnie propozycję.
Tak. Najlepiej omówić ją jutro.
Tego wieczora pijemy do nieprzytomności.
Już mi się podoba ta propozycja!
Samurajowie Kanto!
Moi ludzie aż się garną, aby przelać krew u waszego boku!
Dziękuję za przybycie, Saeki.
Nim zaczniemy, podobno w okolicy kryje się wiele gorących źródeł.
Za mną.
To lichwa...
Jedna noc usług Kiku kosztuje 300 monme, a tydzień 12 000?
I to za sam flirt z moim skundlonym przyrodnim bratem.
Gin zaczęła od dużo wyższej ceny,
lecz udało mi się obniżyć stawkę...
jeśli mój pan zgodzi się spotkać prywatnie na jeden patyczek czasu.
Absurd...
Mój lord mnie wzywał?
Podczas wieczornego bankietu
Anjin ma się wzorowo zachowywać.
Przywdzieje miecze, nie pistolet.
Jako że jest moim hatamoto.
Nasz lord nalega, aby pan się pilnował i uprasza o zabranie mieczy,
jak przystało na hatamoto.
Mój panie, jeśli wolno...
Czy rozkaz Szkarłatnego Nieba oznacza, że otrzymam dowództwo nad marynarką?
Zapytał o swoją rolę w Szkarłatnym Niebie.
Jeśli chodzi o okręt Anjina i jego rolę...
nic nie zostało postanowione.
Dość już tego wątku.
Nasz lord nic jeszcze nie postanowił w sprawie pana roli.
Sugeruję na tym poprzestać.
Być może zmyliły mnie te honory, którymi mnie obdarzył.
Otrzymałem niezliczone dary. Tytuły, miecze i lenna.
Kiedy pojawia się okazja, aby mu służyć, jestem odtrącany.
Trapi mnie myśl, że te dary mają pozorne znaczenie.
Czym dokładnie jest...
Szkarłatne Niebo?
Nie przywołałem go tutaj, by omawiać Szkarłatne Niebo.
Nalegam, aby odpuścić.
Proszę przekazać, że godzę się na to, co przyniesie nam los.
Anjin mówi, że wspiera pana...
jakikolwiek czeka nas los.
Czyż to nie jest lord Omi?
Przybyłem, aby poprosić o towarzystwo lady Kiku.
Jest może dostępna?
Żałuję, lecz niestety nie.
Lord Toranaga wykupił
tydzień jej czasu dla swojego brata, lorda Saeki.
Chciałbym tylko z nią pomówić...
Być może znalazłaby się
bardziej odpowiednia kurtyzana dla tak jurnego, młodego samuraja?
Gdzieżby.
Odkąd Kiku dzieliła łoże z barbarzyńcą,
herbaciarnia została skalana.
Nie mnie rozpowiadać,
co Anjin poczynał w mojej herbaciarni...
Jeśli mnie jednak pamięć nie myli,
myślami był z kimś innym tejże nocy.
Fuji!
Dziadku!
Ależ mi wstyd. Nie oczekiwałam wizyty dziadka.
To miała być niespodzianka.
Ależ dbasz o porządek w domu.
Warunki są należyte.
Chciałem osobiście to dostarczyć.
Kiedy się rozstawaliśmy w Osace, obiecałem o nie zadbać.
Dzięki dziadkowi znów jesteśmy razem.
Kiedy dopełnię swoją służbę,
ukrócę sobie życie i też stanę się prochem.
Dlaczego by nie żyć?
Napawać się zwycięstwem, dla którego oni poświęcili życie?
Czy to zwycięstwo jest osiągalne?
Proszę wybaczyć.
Nasze siły są tak znaczące,
że wygrana musi być pewna.
Dziadka syn, Buntaro...
To zaszczyt móc go gościć.
Liczę, że Ishido wyśle na starcie z nami całą Osakę.
Rzekomo z pierwszym trupem na polu bitwy nie równa się nawet pierwsza kobieta.
Kto paniczowi tak nagadał?
Wielu tak się wypowiada.
Zależy od kobiety.
Twój syn w końcu stał się mężczyzną!
Kiedy ostatnio widziałem Nagakada, brodę miał równie gładką co jaja.
Bratanku,
zapewne co księżyc zalegasz do łoża z inną kobietą.
Niczym ojciec.
Pomówienia.
Nie równam się z twoim wujem, jeśli chodzi o uwodzenie kobiet.
Znów kalumnie!
Co ich tak bawi?
Saeki-sama zwrócił uwagę, ile lat nie widział Nagakado-samy.
Zapewne napawa pana dumą...
widok żony, która wypełnia swoje obowiązki
wobec Anjina z takim oddaniem.
Swoje obowiązki wobec naszego pana.
Wuj zaszczyca mnie swoimi opowieściami.
Jaki był mój ojciec jako dziecko?
Przednia historia!
Wiedział bratanek, że był chłopcem, gdy wygrał swoją pierwszą bitwę?
Yoshii Toranaga, dowódca-chłopiec.
To i tak pestka.
Mówiono mi, że kiedy zhańbiony Mizoguchi ukłonił mu się w geście poddania,
to twój ojciec, zaledwie dwunastoletni,
ściął wrogowi głowę z ramion jednym tylko zamachem.
Lorda Saeki, otrzymał pan dar naszego pana?
Kurtyzanę? Tak.
Po wielekroć dzięki.
Jest piękna, choć uroda to ulotna przyjemność.
Jak próba schwytania rzeki lub zerżnięcia zachodu słońca.
Jutro pomówimy oficjalnie o sprawie sojuszu.
Dlaczego nie tejże nocy?
Cierpliwości.
Idiotyzm.
Męczące jest to napięcie!
Co potężny Yoshii Toranaga zaoferuje mi w zamian za moją armię?
Nawet mi się tu podoba.
Być może mój brat
zaoferowałby mi Izu?
To byłoby coś.
Bratanku.
Mam ostatnią opowieść o moim bracie.
Niewielu ją zna.
Raz zesłano go jako zakładnika,
aby przypieczętować sojusz z klanem Imatani.
Nasza matka kazała mu być odważnym,
bo Minowara się nie lęka.
Ale gdy tylko oddalił się od jej opiekuńczych rąk,
mój brat rzekomo zesrał się w spodnie
i potem jechał z tym konno przez dziesięć ufajdanych ri.
Bez obrazy, rzecz jasna.
Chciałem tylko podzielić się tym,
że bardzo było mi żal tego konia...
Nagakado.
Co bratanek woli?
Opowieści, legendy...
czy prawdę?
Weźmy tę propozycję.
Wszakże byłoby czymś zaiste legendarnym, gdybym został panem Izu.
Niestety...
otrzymałem już inną ofertę.
Mój panie!
Armia Saekiego odcięła każdą drogę z Izu!
Każdy punkt kontrolny jest strzeżony.
Na czyj rozkaz?
„Z rozkazu Rady Regencyjnej:
zapraszamy lorda Toranagę,
aby niezwłocznie stawił się w Osace i został osądzony za swoją zdradę.
Ma przedłożyć swoją odpowiedź
Saekiemu Nobutatsu,
naszemu ambasadorowi i nowo wyznaczonemu regentowi”.
Regentowi?
Ishido znalazł w końcu mojego następcę.
Kto odmówiłby takiego zaszczytu?
Swym działaniem pogrążysz Krainę.
Nagakado...
Twój oficjalny wyrok za zabicie Nebary Jozena
to rozkaz popełnienia seppuku.
Nie gódź się!
To dla mnie zaszczyt, że pozwolono mi rozważyć prośbę Rady.
Gruntownie to przemyślę
i przedłożę swoją odpowiedź do świtu.
Wraz z wasalami zostaniecie w Ajiro aż do podjęcia decyzji.
A co, jeśli się podda?
Pomaszerujemy do Osaki, gdzie zmuszą nas do płaszczenia się przed Ishido-samą.
Toranaga-sama zostanie skazany na śmierć.
Połowa jego poddanych popełni seppuku.
Erasmus pozostaje zacumowany w zatoce.
Jeśli dostanę pozwolenie, aby wejść,
wieczorem mógłbym przetestować zęzy. Zeskoczę z burty.
Kil będzie wymagać czyszczenia i skrobania.
Ludzie Yabushige mogą pomóc postawić zapasowy bukszpryt w dziurze.
Żagle sam naprawię.
Możemy wypłynąć z kanału i wtedy...
Co możemy zrobić, Anjin-sama?
Cokolwiek, byle nie siedzieć i się nie wałkonić.
Niedawno wysłałeś generała Igarashiego,
aby wynegocjował tajny pokój z Radą.
Lord Ishido chciał, abyśmy przyprowadzili generała
z odpowiedzią.
Muraji, czyj to herb?
Bosko, na pieruna.
Nie szepnął nawet zarysu planu?
Nasz pan rozmyśla.
Pozwólcie mi chociaż wyjechać i ostrzec nasze wojska w Edo.
Saeki ma oczy wokół tej góry.
Będziemy martwi, zanim tam dotrzesz.
Ojcze.
Co postanowiłeś?
Umieramy z zakrwawionymi klingami?
Dlaczego tylko ci, którzy nigdy nie toczyli bitwy,
są tacy do tego skorzy?
O, lordzie Toranaga.
Proszę wybaczyć kłopot,
ale lady Mariko przyrzekła mi patyczek pana czasu.
Wróćże do liczenia srebra.
- Nie widzi pani, że jesteśmy zajęci? - Nie.
Obietnic trzeba dochowywać.
Któż to wie, ile każdemu z nas zostało patyczków czasu?
Pokornie dziękuję za ten zaszczyt.
Choć przyszłość zdaje się panu wymykać,
łaskawie wysłuchuje pan mojej wizji.
Czego pani chce?
Wie pan, z czym wiąże się życie w Świecie Wierzb?
Ofiarowuje się życie, służąc wielkim mężczyznom.
Poświęca się swoją młodość, energię, spryt i urok...
Wszystko to oddane.
Twój kwiat więdnie z czasem i zostajesz wyrzucona.
Dlaczegóż miałoby to być moim zmartwieniem?
Mój pan buduje nowe miasto w Edo.
Mogłoby wytyczyć przyszłość.
Dla niektórych z nas nie ma przyszłości.
Mimo to proszę...
o wzięcie Świata Wierzb pod swoją kuratelę w Edo.
Także po pana odejściu.
Proszę wyobrazić sobie założenie dzielnicy w obrębie jego granic.
Już nie z burdelami, tylko z herbaciarniami jak moja.
Wszystkie ulokowane w jednym miejscu.
Oraz utworzenie gildii kurtyzan.
Niech pan obdarzy nas tą świetlaną przyszłością.
Wtedy zestarzejemy się z gracją, którą kultywowałyśmy w okresie młodości.
Upraszam pana...
Dziękuję za tę odmianę od codzienności.
Ale...
obawiam się, że moja przyszłość jest za krótka dla pani dalekosiężnych planów.
Czyżby?
Doradcy wierzą, że czas mojego pana się kończy.
Sama mam wątpliwości...
Mój los jest zapisany.
Przeznaczenie jest niczym miecz.
Pożyteczne tylko dla tych, którzy umieją je dzierżyć.
Urodziłam się w rynsztoku.
Dorastałam jako tancerka ukareme.
Większość przeklęłaby tak ponury los.
Moja niedola wpoiła mi wagę ambicji i przebiegłości.
Uczyniła mnie najmajętniejszą panią w Izu.
Tak samo niedola
ukształtowała pana w przebiegłego mężczyznę.
Ale to wszystko nie ma sensu...
Lordzie Toranaga.
Każdy szpieg wiedziałby wcześniej o nadciągającej armii...
Dlaczego tak pan wystawił swój osłabiony garnizon?
Skąd tak niedbały błąd?
Dostrzega tu pani moją wolę?
Po tym jak trzęsienie ziemi zdziesiątkowało moją armię?
Proszę wybaczyć, mój panie.
Zapewne źle oceniłam sytuację.
Kimże jestem, aby domniemywać?
Tylko starą dziwką.
Wypalił się mój patyczek czasu.
Raczej nie starczy wody dla wszystkich.
Jak dobrze.
Skąd ta pewność, że nasz pan ma plan?
A cóż nam pozostaje?
Poddać się?
Mój ojciec nie wiedziałby jak.
Czasami marzy mi się powrót do dawnego życia...
zanim przybył okręt barbarzyńcy.
Kiedy to była tylko smętna, uboga wioska rybacka.
Prawda.
Ale żyło się tutaj spokojnie.
Tyle rzeczy zostało nam odebranych od tego czasu.
Wszystko, co mieliśmy dobrego, stracone, bo zapragnęliśmy zbyt wiele.
Wystarczy mieć plan.
Zgładzimy tyle tchórzliwych świń, ile się da...
Tchórzliwe świnie?
Wasze obelgi są równie tępe jak wasze ostrza.
Nic z tego nie było dla mnie łatwe.
Twój ojciec i ja mieliśmy swoje scysje.
Pozostajemy jednak rodziną.
Nie jest wujowi wstyd swoich uczynków?
Nie ma wstydu w myśleniu o swojej spuściźnie.
Pomyśl o swojej, Nagakado.
Zarżną cię jak kurę.
Zapomną o tobie, bo nie zasłużyłeś na pamięć.
Skoro taki mój los, będzie to piękna śmierć.
Nic w tym pięknego.
Śmierć...
to samotna ścieżka przez las.
Pewnie teraz żałujesz, że nie trafiłeś do gara.
Umarłbyś szybciej.
Jestem związany tym losem.
Umknę jednej śmierci, a czyha na mnie kolejna.
Najpierw na klifie. Potem w Osace.
A teraz to.
Po co ja z tobą rozmawiam?
Jakbym szczał pod wiatr.
Nawet nie umiesz z nich korzystać.
Wyciągnij.
Szybko.
Wyciągnij.
Chyba tego nie uniknę.
Trzymaj prawidłowo.
Oburęcznie.
Jeszcze raz.
Podnieś!
Znowu?
Rozumiem. Jako zafajdany żeglarz nie rozróżniam klingi od rękojeści.
Nie rozumiem ani słowa.
Podnieś, już.
Teraz spokojnie podnoszę miecz.
Co cię tak śmieszy?
Co ty wyprawiasz?
No śmiało.
Nieważne teraz czy potem.
Umarłbyś, gdyby mnie tu nie było. Tępak.
Pani rany są zbyt poważne, aby wymachiwała pani naginatą.
Jeśli czeka nas wojna, zamierzam walczyć.
Dobrze będzie w końcu zawalczyć.
Uhonorujemy pamięć tych, którzy odeszli przed nami.
Jak pani niedawno zmarły mąż.
To, co Tadayoshi uczynił dla mojego ojca...
To ja powinienem był przeciwstawić się Ishidzie i jego obelgom.
Gdybym był odważniejszy,
może Tadayoshi i pani syn wciąż byliby z nami.
Robimy, co możemy wtedy, kiedy możemy.
Pozostaje nam tylko trwać w nadziei, że to wystarczy.
Wszystkie ziemie w Okazaki
należy przekazać moim wnukom, gdy osiągną pełnoletniość.
Do tego...
Gin.
Przydzielić jej dwa chō ziemi w Edo,
niech rozporządzi tym wedle woli.
Mój panie, Toda Hirokatsu!
Mój panie, z całym szacunkiem...
ale muszę coś pilnie z panem omówić.
Proszę, aby moja żona została.
Zanim umrzemy,
proszę o ścięcie głowy barbarzyńcy.
Dlaczego?
Sprzymierzył się z moim panem tylko pomny własnych interesów.
Do tego...
nie podoba mi się, jak patrzy na moją żonę.
Oskarżasz tego człowieka o zabieganie o względy twojej żony?
Tak jest.
A Mariko go do tego zachęca.
Czy tak twierdzisz?
Proszę o jego głowę, nie jej.
Odpowiedz na pytanie! Skoro wierzysz, że tak jest...
powinieneś ściąć również jej głowę.
Co ty na to?
Mój mąż ma prawo rozporządzać moim życiem.
Nie...
Nie oskarżam żony o nic.
Zatem nie możesz oskarżyć Anjina.
Jak to ma się zakończyć?
Moje słowa były małostkowe.
Proszę mi wybaczyć.
Jakie jest twoje stanowisko?
Służę mojemu panu.
Wciąż to powtarzasz,
ale wciąż mylisz swoje priorytety w stosunku do tego barbarzyńcy.
Nie ma żadnej pomyłki.
Dość już dwuznaczności.
Jesteśmy jednym lub drugim.
Jesteś ze mną w naszej walce z wrogami twego ojca,
czy z barbarzyńcą?
Każę ci wybierać!
Mój panie...
służyłam...
lojalnie i bez reszty.
Ale błagam...
każda godzina czekania na śmierć
jest niczym tonięcie w rzece rozpaczy.
Dzisiejszej nocy
proszę pozwolić mi to zakończyć.
Chcę wyzwolić się
od tego przeklętego życia.
Zeszłej nocy, kiedy mój brat opowiedział tę niedorzeczną historię...
dlaczego milczałeś?
Proszę wybaczyć, że nie broniłem mego pana przed obelgami.
Nie chodzi o tę opowieść.
A tę o ścięciu generała.
Mizoguchiego.
To absurd.
Pojedynczym zamachem?
Byłeś tam.
Dopiero za dziewiątym razem odpadła głowa.
Ale narobił pan bałaganu.
Kto wybiera dziecko na sekundanta?
Pana oficjalna odpowiedź.
Lordzie Saeki...
Kłaniam się tobie
i zgadzam się na podróż do Osaki,
gdzie poddam się woli Rady przed lordem Ishidą.
Poddał się.
Mój panie, jeśli wolno...
- Nie wolno. - Ojcze...
Zostało postanowione.
Nawet gdy zło zalęgło się w tej ziemi,
nikt nie ma prawa rozszarpywać Krainy.
Szkarłatne Niebo...
było błędem.
Spójrzcie, wielki wódz.
Genialny mistyfikator...
który oszukał własnych lojalnych wasali, aby zdychali w ciszy.
Jesteście martwi.
Chędożone szkarłatne łajno.
Powiadomimy Radę.
Jutro wyruszymy do Osaki.
Pod moją eskortą dotrzemy pod bramy zamku.
Od dzisiaj nie masz, bracie, dokąd iść...
i nic już po tobie nie będzie.
Kiedy to się skończy, sprowadzę cię do mojego zamku w Edo.
Zbuduję ci własny pałac.
Moja siódma konkubina.
Najszczęśliwsza z nich wszystkich.
Mój panie...
Czy pozwoli mi pan na pogłębienie naszych zabaw?
Mamy inne narzędzia, które zintensyfikują pana rozkosz.
Pokaż mi.
Postanowiłeś w końcu zostać mężczyzną?
Mój panie...
Gdzie w tym jest piękno?
Napisy: Przemysław Stępień