Poprzednio...
Twój ojciec cię ceni.
Jesteśmy więźniami tejże kobiety.
Ale skończ już z tymi gierkami.
Obiecaj, że uwolnisz zakładników.
Teraz chcę stworzyć sojusze, które pomogą krajowi.
Muszę płynąć pod nową banderą.
Pragniesz żeglować dla Yabushige-samy?
Co jest ważniejsze?
Przetrwanie klanu czy Japonia?
Nie porzucaj nigdy naszego pana.
Choćby się wydawało, że porzucił samego siebie.
Hiromatsu...
dobrze znał swą powinność.
Jesteś gotowa wypełnić swoją rolę?
Jestem gotowa.
REGION SHŌNAI, 14 LAT TEMU
Schwytano ją już trzykrotnie.
Jej ojcem był zdradziecki Akechi Jinsai.
Jest ostatnią osobą z jego rodu.
Jej mąż okazał jej łaskę, ale wciąż poszukuje śmierci.
Mogę pozostać z nią sam?
Mariko-sama, prawda?
W mojej kulturze byłaby pani Marią.
Śliczne imię.
Jest pani za młoda, aby tak się smucić.
Jestem niewiele starszy.
Też poznałem smutek i stratę.
Wierzę, że Bóg mnie oszczędził w jakimś celu.
A teraz oszczędził ciebie.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje;
bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi;
i nie wódź nas na pokuszenie; ale nas zbaw od złego...
Gdy brakuje słów...
i potrzeba czegoś, aby się chwycić.
NA MOTYWACH POWIEŚCI JAMESA CLAVELLA
SZOGUN
ROZDZIAŁ DZIEWIĄTY: SZKARŁATNE NIEBO
Wpływamy do portu.
Tak.
Dlaczego cię tu wysłał?
Nie ma to związku z panem.
Po prostu równocześnie podróżujemy do Osaki.
Moje życie jest moje, a twoje twoje.
Twoi przyjaciele wrócili z Makau
ze zbyt drogim jedwabiem, kupionym za karygodnie tanie japońskie srebro.
Prawdziwi przyjaciele Japońców.
Przekaż mu, że w zamku wyjdą do nas ludzie Ishida.
Ma się nie oddalać.
Proszę nie oddalać się w obecności ludzi Ishido-samy.
Wiernie pani przetłumaczyła?
Tak.
Nie cierpię tego obszczanego miasta.
Rodzina lorda Ohno.
Wszyscy w zamku są teraz zakładnikami Ishido-samy.
Uwięzienie tu członków każdego dostojnego rodu wyklucza sprzeciw.
Jutro spotkamy lorda Ishido.
Masz tam być ze mną.
Nie.
Wtedy złożymy propozycję.
Rozumiesz?
Lord Ishido.
Jutro, tak.
Yabushige, dziękuję za zaufanie.
Nie pożałuje pan, gdy dostarczę katolickie złoto.
Rozumie pan?
Bez wątpienia.
Cóż, znów razem.
Wypocznij, Anjin-sama.
To prawda. Przybyłaś.
Proszę wybaczyć ścisk.
Musieliśmy udostępnić pomieszczenia rodzinie lorda Otomy.
Tak mi przykro za to, co pani wycierpiała.
I tego, że lady Shizu powitała syna w tym okrutnym miejscu.
Żałuję, że nie mogłam być tam z wami.
Jakieś wieści od lorda Toranagi?
Oby to się udało.
To na pewno był heretyk?
Trudno nie wywęszyć tego zgniłego fetoru z jego galery.
Towarzyszyła mu eskorta Japońców.
Oraz ta dama tłumaczka.
- Lady Maria? - Twoja przyjaciółeczka.
Toranaga coś knuje.
Trzeba ustalić co.
Heretyk raczej nie przybył z rozkazu Toranagi.
Spotkałem go w Edo, został zwolniony ze służby.
Toranaga się poddał.
Lub ksiądz jest ślepy na ich podstępy.
Wątpliwe.
Jego najwierniejszy wasal zabił się na jego oczach.
John Blackthorne przybył tu,
aby znaleźć jakąś drogę ucieczki.
Burza w szklance wody.
Wojna nadciąga.
Cóż za okazały dar.
Pokaż mi swój ukłon.
Nie tak.
Jeśli mamy zjednać sobie naszych wrogów, naucz się chociaż pokłonu.
Plecy tak! Właśnie.
Co ty robisz?
Pokaż mu jak.
Doskonale! Właśnie tak.
Dlaczego...?
Nie mów.
Oraz nie zawiedź mnie.
Yabushige, szybko waść przybył z Edo.
Uniżenie dziękuję za zwrot mojego więźnia.
Do usług,
lecz nie przybył tu w tym celu.
Pragnie pokłonić się Ishidzie.
Żaden feudał nie powinien posiadać całej broni w Japonii...
Nieprawdaż?
Bez znaczenia.
Barbarzyńca już niebawem i tak będzie na łasce Kościoła.
Kontynuujcie do woli te chrześcijańskie utarczki.
Tylko nie pogniećcie mi go.
Jest mój.
Dobry wieczór.
Jestem Kiyama Ukon Sadanaga.
Członek Rady Regentów.
O tak. Najpokorniejszy sługa Pana na wysokości.
I sługa Portugalczyków. Co jest ważniejsze? Bóg czy sakiewka?
Nie troszczę się zbytnio kwestiami wiary.
Jestem jednak adeptem handlu.
Powiem tylko,
że mamy już dość pirackich kupców w tymże kraju.
Wasze grono przybyło tu za późno.
Nasze grono?
Ale nie jestem piratem.
Witajże, Yabushige.
W imieniu lorda Toranagi kapituluję przed tą Radą.
Składam też kondolencje z racji śmierci błyskotliwej żony Taikō.
Pustosłowie zdrajcy.
Nebara Jozen słyszał już to ode mnie,
lecz zostałem oszukany, aby wyprowadzić Toranagę z Osaki.
To było przed czy po tym, jak zwiedziono cię, aby go zabić?
Jeśli żąda pan mej głowy, będzie twoja.
Najpierw jednak proszę przyjrzeć się mojemu darowi.
Anjin był niegdyś cenionym hatamoto Toranagi.
Teraz jest lojalny wobec mnie.
Jest dobrze wyszkolonym,
znakomitym kapitanem marynarki.
Dziedzic nie troszczy się o barbarzyńcę.
Oddalić się.
Pokłon.
Cofnij się.
Próbowaliśmy, Anjinie. Nie wiem...
Witamy znów w Osace, lady Mariko.
Gratuluję panu i Ochiba no kacie z racji
szczęśliwej nowiny o zaręczeniu.
Dziwi mnie, że towarzyszyła pani temu niecnemu zdrajcy w jego wojażach.
Przywozi pani wieści o postępach Toranagi w Edo?
Tylko że nasz pan wciąż przeżywa żałobę.
Rzecz jasna, jest wstrząśnięty śmiercią swego syna.
Ma niejednego.
Cieszy mnie wasz widok, Mariko.
Za dużo czasu minęło.
Tak.
Byłyśmy wtedy dziewczynkami.
Spędziłam z Mariko wiele lat w Azuchi.
Pamiętasz nasze zawody poetyckie?
Tak.
Ku pamięci Daiyoin
odbędzie się konkurs poetycki.
Byłby to dla nas wielki honor, gdybyś wybrała pierwszą linijkę.
Proponuję...
Tu śnieg zalega,
osnuty chłodem mroku,
na nagiej żerdzi...
Doskonałe.
Choć dość ponure.
Będziemy mieli czego wyczekiwać,
by na chwilę oderwać się od śmierci i zdrady.
Niestety nie wezmę udziału.
Jakże to?
Proszę wybaczyć,
ale mnie nie będzie.
Jutro opuszczam Osakę z Kiri no katą i Shizu no katą.
A dokąd zmierzasz, Mariko?
Na spotkanie z naszym panem lennym w Edo.
Poprosił, abym osobiście je eskortowała.
Ale on...
Toranaga będzie tu za kilka tygodni, o czym sama pani informowała.
Lord Toranaga już kilka miesięcy nie widział lady Shizu.
Mój pan nie widział jeszcze najmłodszego syna.
Lady Mariko...
Możemy innym razem omówić tę prywatną sprawę.
Można zwołać...
Dziękuję, ale nie.
Jutro wyjeżdżam.
Co to za obyczaje?
Proszę wybaczyć,
stanowczo nie chciałam urazić.
Wrócę tu wraz z moim panem w dniu, gdy mamy się zjawić w Osace.
Chyba że jesteśmy tu uwięzione.
Nikt nie jest tu więziony.
Skoro nie omieszkuje pani głosić tak oburzających tez,
czuję się zobowiązany poprosić regentów o oficjalną opinię.
Lordzie Kiyama?
Co waszmość uważa?
Zgadzam się.
Dobrze.
Mariko pozostanie tu do tego czasu.
To byłby zaszczyt...
Jednakże...
wiążą mnie rozkazy pana lennego, więc zmuszona jestem wyjechać.
Wykaże pani cierpliwość!
Nie śmiem opóźniać wyjazdu ani o dzień.
Koniec tematu!
Koniec tematu nastąpi...
gdy wykaże pan ogładę, aby pozwolić mi się wypowiedzieć.
Nie jestem wieśniaczką, którą można wzgardzać.
Jestem córką wielkiego możnowładcy...
Akechiego Jinsai’a.
Mój ród to samuraje z ponad tysiącletnią historią.
Nigdy nie będę zakładniczką, więźniem lub pojmaną.
Mam wolność podróżowania...
Jak każdy z tu obecnych.
Zaczeka pani na spotkanie regentów.
Kończymy tę rozmowę.
Na niebiosa, co ciebie napadło?
Postradałaś zmysły?
Czy to ciało twoje zdurniało do reszty?
Pokornie przepraszam.
To była nieoczekiwana noc.
Dokładnie wiedziałaś, co robisz.
W imieniu Toranagi.
Ja to wiem, Ishido też...
Co Toranaga knuje?
Mogę mu pomóc, wesprzeć go.
Wyjaw mi swoje rozkazy!
- Yabushige-sama. - Czego?
Nie było moim celem zakłócić pana spokój.
Ani czyjkolwiek inny.
Zapewne on też w tym bierze udział.
Anjin jest tu z własnego wyboru.
Wybaczcie, ale muszę was przeprosić.
Zmęczył mnie ten dzień.
„Naga żerdź”? Co za okropny wiersz.
Kto pisze o nagich żerdziach wiosną?
Chodź, idioto!
Dlaczegoż to uczyniłaś?
Muszę odpocząć.
Wyruszam rano.
Nie możesz.
Zatrzymają cię.
Zważywszy na wszechobecną uzbrojoną straż, zapewne siłą.
Wtedy Ishido-sama wykaże, że trzyma mnie tu siłą.
Podobnie jak każdego lorda i lady, więzionych w tymże zamku.
Chcesz nadziać się na miecz, aby udowodnić, że jest ostry.
Błagam, Anjin-sama,
nie mieszajże się do tego.
Czy zrobiłbyś to...
z uwagi na wszystko, co razem przeszliśmy?
Jako twój syn
martwię się o nasz dom.
Wykonuję tylko swoją powinność.
Wobec kogo?
Twojej rodziny?
Trudno to wyjaśnić.
A twoje obowiązki wobec Boga?
Proszę cię, lord Kiyama to wysoce postawiony chrześcijanin.
Prosi cię o pozostanie w Osace.
Twierdzi, że nasze rody są połączone pod banerem Bożym,
stąd też mam zostać zaręczony z jego wnuczką.
Służymy Toranaga-samie.
Poślubisz, jak nakaże nasz pan.
Męczy mnie bycie w tej rodzinie.
Zawsze się wstydzę, gdy pada twoje imię.
A z jakiej racji?
Co ja uczyniłem?
Nie mamy się czego wstydzić.
Zatem przerwij to.
Powstrzymają cię, jeśli spróbujesz dziś odejść.
Jeśli się zhańbisz...
nie będę już twoim synem.
Nasza pani jest gotowa?
Ruszajmy.
Szykować się!
Wyruszamy.
Proszę wybaczyć, lady Mariko.
Ma pani pozwolenie, aby wyruszyć?
Azali, odkąd to jakiegoś potrzebujemy?
Rozkazy lorda Ishido obowiązują w całym zamku.
Trzeba mieć przepustkę.
Mój pan rozkazał mi odeskortować jego damy do Edo.
Proszę nas przepuścić.
Przykro mi, ale bez przepustki żaden pan ani żadna jego świta
nie może opuścić Zamku Osaka. Tak postanowił lord Ishido.
Zatem nie pozostawiono mi wyboru.
Proszę go zabić.
Nasza pani wyrusza teraz!
Miyai, czy przejmiesz dowodzenie?
To będzie zaszczyt, moja pani.
Zabić ich!
To był zaszczyt pani służyć.
Lordzie Kiyama, lordzie Ohno...
Proszę rozkazać tym ludziom zejść mi z drogi.
Nie nam im rozkazywać.
To żołnierze lorda Ishido.
Jesteśmy bezsilni.
Zatem rzeczywiście trzymają nas tutaj wbrew naszej woli.
Zwołam zebranie!
Jestem wasalem lorda Toranagi i mam jasne rozkazy.
Macie mi pozwolić spełnić wolę mego pana.
Mariko-sama.
Proszę zejść mi z drogi.
Nie wolno skrzywdzić lady Mariko!
Nie jest możliwe wywalczenie sobie przejścia.
Musimy zawrócić.
Jednakże...
ci ludzie uniemożliwili mi spełnienie woli mego pana lennego.
Nie mogę żyć z tą obrazą.
Odbiorę sobie życie o zmierzchu.
Lordzie Kiyama.
Jako chrześcijanin rozumie pan, że samobójstwo jest grzechem śmiertelnym.
Formalnie proszę o sekundowanie mi.
Mam wobec niej obowiązek jako chrześcijanin.
Inaczej czeka ją wieczne potępienie.
Tak postanowiła.
Blefuje.
Nie skaże swojej wiecznej duszy na potępienie, popełniając samobójstwo.
Wszyscy się mylicie.
Lady Mariko wywiąże się z tego.
To jej zemsta.
Wobec przeznaczenia.
Wobec nas wszystkich.
Umrze, aby wyzwolić się z hańby, która była jej brzemieniem.
A wtedy każdy w Osace będzie zhańbiony, bo przyzwolił na tę śmierć.
Dosyć to ekstremalne, nieprawdaż?
Co moja pani doradza?
Nie moje miejsce służyć radą, lordzie Ishido.
Jeśli zezwoli się na jej śmierć,
zbuntuje się każdy wysoki ród w Osace.
Jeśli zezwoli się jej na wyjazd,
inni zakładnicy będą domagać się tegoż samego.
Ludzie Ishido zaczęli zamykać wszystkie pałace...
Wyruszyłyśmy w ostatniej chwili.
Prosimy o dołączenie do was, gdy czekacie na lady Mariko.
Cieszy nas wasza obecność.
Anjin został wezwany na audiencję z dziedzicem.
Doniesiono mi, że pana japoński jest należyty.
Rozumie mnie pan?
Tak.
Ale pokornie proszę o stosowanie prostych słów.
Wyuczony zwrot.
Sprytne.
Ciekawe, czy Mariko pana tego nauczyła.
Dziękuję za przyjście.
Dziedzic prosił o audiencję z pilotem.
Jako że potrzebny jest tłumacz, zaprosiłam ciebie.
Prosi mnie o tłumaczenie.
To fortel, abym stanęła przed nią.
Pozwól jej mówić.
To zaszczyt przysłużyć się dziedzicowi.
Anjin dziękuje mu za audiencję.
Koniec już tych gierek.
W nic nie gram.
Muszę tylko wypełnić swoją powinność.
Nie wciągaj szlachectwa do wojennych intryg twego pana.
Bycie robakiem na haczyku Toranagi
nie zapewni ci wolności.
Przykro mi, ale jesteś w błędzie.
Mój pan pragnie tylko zakończyć te walki.
Przetłumaczysz dla pilota?
Chcę, aby pojął niegdyś łączące nas więzi.
Gdy byłyśmy małe, Mariko we wszystkim była wybitna.
Zawsze wiedziała, gdzie stanąć,
kiedy opuścić pokój bez pytania.
Przychodziło jej to z łatwością.
Znowu mówi o naszym wspólnym dzieciństwie.
Dorastałyśmy niczym jak siostry.
Ale nasi ojcowie byli wrogami.
Łączyłyśmy się z nimi w nieszczęściu.
Toczyły się wojny, nawet w naszym zamku.
Ale miałam Mariko.
Była moim szczęściem.
Aż została odesłana.
Przez lata opowiadano mi o niej. Nie poznawałam kobiety, którą się stała.
Ta Mariko, w imieniu swego ojca,
pragnęła zostać męczennicą...
Teraz ją widzę.
Tę dziewczynkę, która wszystko robiła należycie,
lecz z gniewem pączkującym w piersi.
Szuka tylko zniszczenia.
Nie męczy cię to wszystko?
Co miałabym zrobić? Poddać się bezsensownej śmierci?
Uschnąć jak twoja naga żerdź?
Tylko ty możesz zakończyć gierki, które rzekomo ja prowadzę.
Nie mam takiej władzy.
Nie istnieję. Chronię tylko syna.
Powiedzże, jak przebicie sobie serca ochroni twego syna?
Czas już na nas.
Akceptowanie śmierci to nie kapitulacja.
Kwiaty są kwiatami tylko dlatego, że opadają.
Toranaga ma tysiące wojowników do swojej dyspozycji.
Wasale sypią mu się z kosode.
Tylko tchórz wysyła kobietę.
Nie rozumie go pan.
Doskonale rozumiem. Wykorzystuje twoją lojalność.
Twe życie warte jest więcej.
Życie i śmierć są tym samym. Każde z nich może mieć wartość i cel.
Tylko jedno z nich jest nieodwracalne.
Nie musisz im niczego udowadniać. Pokazałaś, w czym rzecz.
Nie ma potrzeby umierać.
Potrzeba jest ogromna.
Właśnie dlatego ojciec utrzymał mnie przy życiu.
Proszę cię...
Błagam cię, jeśli nie z rozsądku,
jeśli nie dla Boga, rozważ, aby żyć dalej dla mnie.
Wiadomość od lorda Ishido.
Pana oferta służby zamiast śmierci...
Przystał na nią.
Ale ma prośbę...
Po tylu latach wciąż nosisz ze sobą swój krzyż.
- Decyzja już zapadła? - Tak.
Pragnę spowiedzi.
Mówże więc tutaj.
Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu...
Mogę tylko się wyspowiadać, że nie jestem godna spowiedzi.
Dziecię Boże, żałuję, że nie mogę odbyć z tobą należnej ci mszy.
Lecz tu nie mamy ołtarza ani ornat.
Wypijmy zatem cha z pustego kubka
za te wszystkie lata, które się znamy, i za nieliczny pozostały nam czas.
Ja, Toda Mariko,
córka Akechiego Jinsai’a,
zostawiam ten wiersz, moje ostatnie słowa.
Lordzie Kiyama, proszę podejść, aby mi sekundować.
Ja to zrobię.
Z piekłem już się zaznajomiłem.
Nie ma się czego lękać.
Proszę zaczekać, aż upadnę.
Wasze przepustki.
Jakkolwiek to niedorzeczne, bo niechybny jest rychły powrót,
wolno pani odejść o poranku.
Lordzie Ishido!
Też chciałabym odejść.
Ja też. Wraz z rodziną.
Też możemy oczekiwać możliwości opuszczenia zamku?
Macie nas za strażników?
Nikt tu nie jest zakładnikiem.
Jeśli chcecie odejść, poproście o przepustki, a dostaniecie.
Zwykła kobieta, grożąca samobójstwem, gardząca gościną dziedzica...
Odrażające.
Nic mi nie jest, Setsu.
Jeśli nasz pan zechce odpocząć, pełnimy teraz wartę.
Planowałem pójść spać,
ale te gąski wygrzebały już całe sake w zamku.
Zapewne będą biesiadować do rana.
Poniekąd rozumiem ich potrzebę świętowania.
Śmiało, pij!
Nalegam.
Dobre.
Co to było?
Intruzi!
Szybko!
Intruzi!
Obudzić wszystkich!
Kim oni są?
Shinobi. Przybyli po mnie.
To Ishido...
Nie pozwoli nam odejść żywym.
Przeniknęli do zamku.
Cicho!
Słuchaj.
Każ im się odsunąć.
Odsuńcie się.
Uwaga!
Udajmy się do dozo. Jego drzwi nas ochronią.
Nie, do bramy!
Nie zaryzykuję bycia pojmaną.
Na dworze jest magazyn z ciężkimi drzwiami.
Yabushige-sama!
Nie mamy dokąd uciec.
Szykować lonty!
Wysadzą je.
Wybuch zabije nas wszystkich!
Yabushige-sama, pomóż mi.
Yabushige-sama.
Skaranie boskie, pomóż mi to popchnąć do drzwi!
Anjin-sama.
Niech to się stanie.
Na Boga, pomóż mi to popchnąć!
- Ja, Akechi Mariko... - Mariko-sama, odejdź od drzwi.
...protestuję przeciwko haniebnemu atakowi lorda Ishida...
Lady Mariko, do nas!
A moją śmiercią...
Mariko-sama!
Napisy: Przemysław Stępień